장음표시 사용
191쪽
114 De Ineptiis, oe Malignis ita
quum Vrbanus ca, quam dixi, die Ignati j sacros cineres publice de genu veneratus , inspexerit , ac laudauerit, nullum ego calumniae,nullum impudentiae locum arbitror sit pereste. Quamquam quid ego eius veritatis argumenta conquiro , quae incredibili quadam per centum ipsos , & amplius annos rerum selicitate comprobatur 3 Quis enim unquam sanus dicere ausit, aut Ignatio in re tanta, per summam diuinitatis iniuriam mentienti quod impium est vel cogitare in aut Socijs eius tam proiecte, atque impie fabulantibus , ut Pseudo Constantinus eos haberi vult, propitium fuisse Deum, & immanis adeo mendacii veluti subsignatorem acccssiste 3 An Ignatio, Sociisque in hanc usque diem Romae propitium fuisse Christum negabit accusator 3 Vereor, ne haruipsa , qua ibi fruimur, Divini fauoris lux illi oculos perminxerit ;& doceri nolumus, quae nimium videntur. Quare quamuis hoc ille minime sit meritus ; tamen ne acrius tabescat, diuini fauoris monumenta non recensebo. Atque utinam illis, nos posterique omnes nostri, quotquotolini suturos spero, ita pares praestemus, ut non male coblata beneficia videantur, perpetuisque incrementis Deum illis, qui gloriam suam rebus omnibus antelatam volunt, adesse dexterum, ac fauentem palam faciant: hoc ego non in Urbe tantum, sed ubique sentium, ut contingat, voveo, haud dubii spe auditum ita ab eo vota , qui nos in Societatem Fili j sui vocavit Deus. Haec tanta veritatis firmamenta consideranti mirum videri possit, eam 1 Pseudo-Constantino post seculum integrum , nulla, vel in speciem, valida ratione subnixo tam confidenter oppugnari. Verum me vetera, & noua contendentem nulla subit admiratio ; quum animo repetam stigmata illa Francisci, quibus nihil post hominum memoriam , vel ad diuini fauoris commendationem expressius, vel ad populorum admirationem illustrius homini cuiquam factum legimus, ab iis, qui tantum gloriae alterius ordinis parenti ex illis accedere non ferebant, tam acriter exagitata suisse, ut non sine tumultu sibi agendum putarent: nihil magnum est, quod inuidia non aggrediatur, inbnima, & vulgata humili sui conditione tuta iunt. Sed pergendum cst; non enim in hoc uno viso Pseudo- Con
192쪽
Libo i Pseud Consantiniani. ijs
Constantiniana se malignitas continuit. Dolet illi a nostris is,i mii iiii scriptum, Constitutiones, quas Ignatius Societati tempe- ete initi Arande convcripsit, non sine diuinitatis illapsu, ac praesenti Σὴ su a Dei-parae ope ab eo fuisse conceptas, adeoque id falso tra- scriptae, abditum, ac lauiter opinione hominum receptum fuisse pertendit ; non alia, opinor, de causa, quam ne Albanetanae q-ω μα- suae institutionis fabula obsolescat , qui locus, quum superius dum de hominis istius ineptijs disputauimus, perpurgatus sit a nobis diligenter, iam de diuino hoc magisterio accuratius dicendum est.Eiquidem ad fidem illi faciendam, H,his, quantum historiae accuratissimae satis est; non enim maio-rcm postulamus,acta ipsa Toletana,&Romana, in quibus de illo testes iuratissimi de8onunt, apud non iniquos rerum aestimatores abunde suinciunt. Qua enim maiori fide,quod de Regula ad Pachomium , XVII.&Posthumium ab Angelo delata, aut Francisco missa e maioricano voce ad regulae confirmationem credimus, quam no- sis Pacobilium testium traditum est Z Convellantur oportet innu- DRAE, mera rerum antiquarum monumenta, quibus virorum
sanctissimorum, α Christianae totius Reipublicae memoria 'ε is δ' omnis,tanquam preclaris quibusdam luminibus illustratur, si testium probatorum fides accusatur, quid si iurati, & in legitimo iudicio interrogati dicant tNec ideo haec ego memoro , quasi vero historicis lata st X vitreiusmodi lex, ut non nisi ab iuratis accitiant. Minori reli- . - gione, sed non veritate, res in Republica gestae, Olim con' 12 ai , seditae sunt. Imo in hac tanta,quae nuc ad obtrectatorum ma' diluest ibo, ledicentiam penitus infrinsendam, viget iudiciorum seue- his'. itie. ritate, si historica tantum fide, nulla canonizationis antia b iancipatione scribatur, libera scribentis prudentiae, iudicioque relinquitur historia; ut iniquius prosecto agant, qui probationes ineluctabiles requirunt. Sed quamuis maligni hoc hominis sit, habeo tamen, quod vel ipsam pudoris, ac mo- XIX.
destiae admoneat impudentiam. Ex unati,
Cuius enim frontis demum fuerit Ignatio ipsi, post de- chiragra bocretos caelestes honores, mendacium impingere, idque non cre tirum leue, atque ut losui amant homines minus cauti innocens; μsed impium plane atque sacrilegii , cuiusmodi esset diuinas i η- cρα- illustrationes salso iactare inter tuos , easque dolo malo in flV- ρη -- codicillos referre, quo illarii memoria pertineret ad poste-
si At nouerit Pseudo-Constantinus iv tare apud nos ad- V a uet . '
193쪽
uersaria Ignatij, in quibus diurna visa,& collata dictim dona, &consilia diuinitus indita simplicissime reserebat: sciat
unam aliquando legem XL. dies meditationibus, atque consillijs, dum diuinain certius explorat voluntatem , illi abstulisse ; ut non dissicile, quando alia deessent firmamen ta vcritatis, credituri sint, quibus iecur morbidum inuidentiae tabcs non adurit, hominem ex diuinis nutibus inscribendo adco aptum, susipensumque, diuino saepius lumine sui illa persus m. Nec ipse dissimulauit, quamquam arcanorum parcus, α diuini idcreti admodum tenax; nam quum aliquando Lainium, ut sacrae historiae peritissimum, de ordinum condit
tibus quid sciatiret, deque ipsis regulis interrogasset, diceretque Lainius nullum sibi dubium esse, praxipua illarum capita diuinitus sanctos viros olim doctos suis e ue subdidis se Ignatium accepimus,id etiam nunc fieri credere sese. At post Albaneta nam institutionem illam praeclarissimana, de qua luculentum Sangrini testimonium protulit, aut post acrem illam aliarum legum cognitionem , ad quam tum per se, tum per Lamium incubume Ignatium prodit Ortan-dinus diuina institutione quid opus fuerit non satis sese ita
telligere scribit Pseudo Constantinus. Haud miror hominem malevolentia praeoccupatum, cum qua nulla sapiet tiae consuetudo esse potest, ac liuore coecum in ipso meridie nihil videre. Quid apud Christianas gentes testatum, sanctumque magis, quam Conciliorum scita, V Pontificum Romanorum decreta , ubi de summa rerum, id est de fide moribusque agitur, usque adco diuino nutu scribi, ac sciri; ut tam procul ab omni erroris absint suspicione, quam illa ipsa veritas, quam interpretantiari Rursum quis adeo rerum Christianarum imperitus doctos inter homines, quos inter nomen suum profiteri audet Pseudo-Constantinus, inuenitur,qui nesciat quanta in arcanis inuestigandis diligentia,
quantisque ad eruendam Veritatem concertationibus, c um
a Conciliis tum a Pontificibus agatur 3 Et rei proditae veritatis nos simus, qui Ignatium nihil omisis e cius peri est, gationes, qua prudentem legislatorem uti decuit, cum demque multa legum suaru capita diuinitus edoctuas erimus 3 Et conuicio vapulare debuit caueae structor ineluctabilis, quod Societatis leges illius spiritui acceptas referri debere scripserit, quum tamen in euoluendis reliquorum ordinum legibus i
194쪽
Lil sit Pseudo Constantiniani. a T
legibus Ignatio Lainio nauatam esse operam ultro sateamurὶ Tam inepte hic colligit, quam foede structori conuiciatur Pseudo Constantinus : quasi vcro Lainius alieno, &peregrino quodam genio, & non Societatis proprio duceretur 3 Sed homini ab inuidia cocco frustra facem proelii emus. Vt enim coecis diei, ac noctis discrimen est nullum, ita liuidis, atque imperitis veritas, & mendacium perinde
De libello Exercitiorum quanto conatu egerit, ne ab Ariiii Ignatio diuinitus, quas in illis explicauit sensus, illustrationesque admirabiles, acccptas credamus in loco demonstra- tum , illudque ostensium vanissimum ineptiuii numque . hominem illum fuisse, qui libellum centum iam annorum i' - - incredibili quadam utilitate Christiane Reipublicae commendatum cum Citineriano componere non dubitauerit,
auctoribusque clarissimis diem de mendacio per summam audaciam dixerit, quum ipse de illorum grege indubie sit,
'ui fui ρ sim caussa fictas suscitant sententias ,
de quo libello quoniam satis a nobis disputatum est, ad reliquam hominis malignitatem exhauriendam obfirmandus animus est, Constantine. Parum igitur fuerat fabulatori huic maximo Ignatium in X XIV. Oblatorum classem per apertum ludibrium coniecisset, nisi me uotio cum ab eadem eiectum fuisse mentiretur, quod satis jucu- a Bene Q lenter tradit prima parte cap. VII. ubi agens de dimissione ν eiecta, scholasticorum Societatis, Voluisse, ait Ignatium, obseruare, quod in laudarisCongregationibus de Donatis Πe Commissis R. um et eriit, expertusquefuerat, & paulo post ut tinsignior ad- ui huc sit contumelia, perquam raro contingere docet, ut quis eorum Oblatorum ) ab Ordine cijciatur. Porro nec ea eiectio, inquit, fit unius hominis arbitrio, non unius Abbatis praeientis nutu, sed ad illius mentem seniorum omnium, aut duarum partium Conuentus assensio interueniat necesses sec. Quae sane quam honorifice de Ignatio dicantur,nemo non intelligit, sed mendaces ex proborum virorum Coetu non duarum tertiarum, sed omnium omnino suffra-pijseijcisntur. Nec ideo haec reprehendo, quod ardore disputandi abreptus aliqua a Pseudo-Constantino euaden-dj viam inuadi posse non videam. Vetum hominis gen tum
195쪽
138 De Ineptiis, oe Malignitate
qui nouerit clamculariam calumiam facisse animaduertet. X xv. Verum reducto tandem aliquando sipario spectanda est ri , , ἡ, non tam Florentini adolescentis tragedia, quam nequissi mi calumniatoris in sanctissimum Patrem Ignatium, & nos,iari iuri omnes livor, & Odium plusquam Vatinianum; cui vino- p. c. huj stra litet infamia, mendaciis manifestarijs totam eam im- Queitur. Ledit narrationem, nostrosque homines ut sceleris atrocit-simi reos vulgata Italica epistola traducit, mox passis velis in Ioannem Eusebium Nierembergensem inuehitur, quasi vero mendaci narratione falsum mirum Ignatio appinxeri adeoque per summum scelus, audaciamque nullo modo ferendam veritati fucum fecerit, & saeculo illuserit, α lectoribns palpum obtruserit.Totius igitur accusationis duo sunt capita mihi nunc clidenda.
XX vi Vnum de vulneribus Ioanni Antonio Mello inflictis, ,., alterum de reddito inuocata Ignati j ope animam agenti, is hio D, spiritu, c Voce: quorum alterum 1 nostris hominibus ita culis, is , ' Gum Italica illa docere se putat epistola: alterum ita nullam adacium de caussa negat, Ut non modo malignitati, verum & im de uale. pudentiae hominis in re tam graui sine testibus versantis, irasci te oporteat , Constantine. XXVII. Atque, ut a principio ordiar, quae tua fions esset, quis Maiiais N pudor , quae humanitas, si tu libellum edidisses, epistolam monum iuia infamem oppido, & ex incertis vulgi sermonibus consargi apud sa- cinatam, nullo addito auctoris nomine vulgare 3 Sed cupientes sta- iuscumque demum ca sit epistola , siue ab homine leuirim concia conscripta; siue a Pseudo-Constantino conficta, quod ve-M ro propius videtur, eam nihil moror. Quum enim rumoribus vulgi nitatur, quam fidem apud sapientes mereatur,
iam vides opinor, Constantine. Scio equidem a leuissimis sordida E plebe hominibus iactatum in circulis auro , &quidem multo, emptum a nobis Merii mendacium fuisse, in in se vulnerum inuidiam, ut illis leuiorem , derivaret,
XXviII. sed impudens tabula statim in se concidit.
Maiau, si un cum inter reliquas diei super mensam narraretur, p., is o Margaritae Principis quae Odoardo Parmensium , ac Pla-PH. Mia centinorum Duci nupsit, audita illius vox est, credituram .ii here- se facilius si ab hominibus e Societate adolescentem adria vox, ct vitam dicerent reuocatum: qua voce praeclaram Serenissi- fabula i us ma Princeps in nos humanitatem declarauit suam , dcrisimilitaήρ. narrantium leuitatem castigauit egregie. Sed quam vanus,
196쪽
uam incredibilis suerit vulgi rumor, res ipsa tota maniestat. Quid enim Z ab unone an a pluribus vulneratum, volunt, si qui tamen adhuc supersunt, qui cum vulgo Pieudo Constantini magistro insaniant 3 Ab uno ὶ Quomodo tam minutis vicinisque in pectore vulnusculis pupugit runus uni non obluctabatur adolescens bene validus 3 obluctabaturZqui ergo veluti si vulneribus proprium pectus obiecisset aduersa omnia excepit 3 quomodo non vulneratae manus, quas aduersas intendebat r At plures fuere , inquiet. Plures 3 qui t Viri omnes Religiosi, & Sacerdotes. Quis hoc credat 3 fac enim virum aliquem ex illis, quem p opria exasperauerat infamia , eius impatientia in rabiem actum calumniatoris sanguine illam diluere voluisse, reliquos quae caussa efferauit Z atque ex viris optimis, probatissimisque in sicarios, latronesque transformauit Z sed factum fuerit, quod fieri non potuit,si plures irruerunt, quomodo Merius non sustulit vocem 3 quomodo non hominum , Superumque opem, ac fidem implorauit 3 vulnerabatur adolescens XX. circiter annorum a domesticis sic rijs, & petebatur ad mortem, & tacebat 3 non, inquit, sed clamabat. Qui ergo , cum publicae , ac frequeotissimae viae imposito in conclaui ima in aedium parte , apertis senestris, densissimis ciuium domibus circumstantibus latrocinium tam immane committeretur, nemo clamores,
nemo vocem eiulantis audiuit 3 Audio, occlusum 1 scarijs illis os misiero adolescenti fuisse dicet. Emo continebant,
ut securius saeuirent. Cur igitur Vna , alteraque plaga non confecerunt 3 cur minutis aliquot punctiunculis vellic runt 3 cur non omnem spiritum hauserunt 3 si mentiri meditabatur vim illum suae vitae attulisse, tutius id facturi erant
occiso , quam vulnerato, a quo nullum metuerent testimonium. Cur ipsi ad primum sanguinis aspectum clamorem sustulerunt 3 Haec , qui Odij atque inuidentiae caussas procul habeat, quam vere dicantur, facile intelliget , ill
rum ego iudicia contemno, quibus prona in malum mente , & propria ex conscientia semper segniora credere voluptas est : sapientum iudicium appello. Verum ne sola inficiatione, atque exceptione agere videar, ut omni mendaciorum stetersa caligine veritas tandem emicet , sciantque posteri, quos dum virtus amabit,
inuidia dc calumnia non deserent) & nos per icta transisse,
197쪽
ad ipsa prouoco acta , quae in tabularijs Nuncij Apostolici,& Archiepiscopi Florentiae adseruentur. Et primis quiden Alphonsi Gilioli id temporis apud Magnum Ducem Apostolici Nuntij auctoritate consectis nostram testatissimam csse innnocentiam, testem appello, qui ea superiori anno, ut mihi gratificaretur, inspexit, virum non magis Capuanis infulis, & amplissima Nuncij ad cundem Magnum Etruriae Ducem dignitate , quam virtute doctrinaque clatissimum, quo cive, 6c quae illius humanitas est, amico vehementer mihi placeo, teilcm inquam appello Camillum Mettium, quem falsitatis , ac mendacii testem dare adhuc superstitem supremae , ac Pseudo Constantinianae esset ina- pudentiae. XXX. Sed quid ego hic morer quam ad Mutium Vitelle schum riusdemque Giliolus ipse de hac tota re dedit epistolam ex nostroTabu- ad Oluti m lario Romano depromptam hic recitare 3 Audi Pseudo-Vi yescam Constantine , non ex vulgi rumoribus male consutam 9ρ mendaciorum nunciam Epistolam , ab hospite Monacho, nisi tu i se illius faber es, transmissam , sed lab amplissimae dignitatis viro, & summi Pontificis Nuntio ad Praepositum Generalem , cuius res agebatur, exploratae veritatis testi- monium amplissimum. Recitetur ;& primo quidem Italica lingua , ut data est ; nam eam statim Latina reddemus.
d untio di S. Santita scritta at Reuerendis simo Pa ire Mutio Vitelles chi Generale delia Compagnia di
VS. Reuerendissima sera plenamente raggu glia a da seuoi Pani des accidente successe V ne, di passato n/lla lor casa; it quale meramente si puo dire di gratiati si vo , in opera det Demonio ; gli pessi Pudri mi dicono di non havere potuto per seruitio de es uole
198쪽
'ole, per riputatione de a Religione ; in per honore desio N. tralasciare te diligenV et sate, quali asse, fouo esse, selire in simili casi, e io u voglio credere. Nel rem pos o dire a V. S. Reuerendissima ne sisens
Puemati in quem congiuntura con molia prudenRa, con gran termini m edificatione de buont, oe te cos sono rido te a signo, chegia la Citta commincia ad effer iliarita dei satio, cla verita si andara seuere plusio prendo il proces e formato, risce , come ilMersi pa mente in ' a occasione urgentesi e ferito da per se medes V. Glistes Padri non banno laseiato
in questa occasione di moserare lauro pieta, di procu- rare con ogni memo pos sue,e con ogni diligeno lasalute degamma in dei corpo. Del mio continuato agetio vers la religione di V. S. Reuerendissima ne haver oms relatione, Onde is assicurandola dei desiderio partico- lare ne tengo diseruire a lis si bagis di tuito more le
mni. Da Florenga , i. di Giugno I 626. D. V. S. Reuerendissima,
Diuuid O m obligati sim Servitore , It Vsouo ae Anglova. Eadem Latine sic habet Epistola. XXXII.
199쪽
161 Se Ineptiis ,2' Malignitate
Nuntij Apostolici, apud Magnum Etruriae Ducem ad Mutium Vitelles humSocietatis IE S V Praepositum
E a Dominatio Reuerendissima certior sine dubio,
quidem diligenter a Patribussis iam erit reddita desiuistro caseu, qui die proxima Veneris in eorum domo accidit; qui vere dici potest infortunati mus, opus Daemonas. ormant Patres,se obmolarum bonam, O' Ordinis asimationem , famamque N. nonacn adolescentis cuius famam obscoenis sermonibus laeserat Merius appellat hic Nuntius, cui ego parcendum puto in omittere diligentiam , qua si fur non potui se, quae etiam in huismodi a iberi Iolet,
quod ego illis libenter credo. caeterum Dominationi vestrae Reuerendi .e asse j. mst , Patrei in bρc rer m articulo prudentissime , cum magna bonorum aedificatione Iesege se ; iamque rem eo deductam esse, ut sevitas incipiat veritatem facti agnosiere, paulatimque omnino manifesam fore. Fabricatus est processus , ex quo constat inertum stulte , nudaque vrgente occasione sibi manis attulisse. XXXV. Porro ijdem Patres, hac data occasione , pietatem '' sum egregie senderunt ad salutem tum animi , tum corporis huius adolesientu incumbentes. aeuo ego animo XXXIV.
200쪽
Libosti Pseudo-Constantiniant. I 63
la Religionem D. V. Reuerendi Mae sim, a Patribus sit, opinor, accepit. Quare meum eidem inseruiendi studium iterum profitens manibus oscula toto ex corde tiabo. Florentiae Kalend. Iuniis 1626. D. V. Reuerendissimae Episcopus Anglona. XXXVI. I nunc Pseudo-Constantine,tuamque tenebricosiam epistolam huic oppone, si audes. Contende utramque si po- ρά uritates. Ego certe non faciam. Quis enim esset stupor ignoti h. bi. authoris, & leuissimis vulgi rumusculis circumacti effu- ρ a. sam temere narrationem, atque infelici illitam chartae, cuni hoc amplissimi atque ornatissimi viri testimonio, cui a publicis actibus tantum auctoritatis accedit, componere λVerum ut euellendis improbissimae suisicionis, atque XXXVII. atrocissimae calumniae fibris securim tandem iijciamus; inrito exage Acta ipsa Archiepiscopi iussu a legitimo Notario con- Actu Archie fecta, atque ad me Florentino ex Archiepiscopi Tabula- piscap tibi rio transmissa hic Latine reddita, sed ex fide recitemus, ut iit si 'eorum auctoritatis pondere tandem clisa sibilare desinat - vipera haec Pseudo Constantiniana.
C stiluim perse Ii r coram me Canusiario infra scripto in lecto iacens infirmus, in Colligio Eseclesiae Sancti Ioanxini de Florentia nuncupati De I
Ioannes Antonius Magi ri Murci de Mertis Inus ex Actuarijssubstitutis Archieps alis cunae Florentia X α πε