Ioannis Rho' Mediolanensis, e Societate Iesu Achates. Ad d. Constantinum Caietanum, monachum Casinatem ... aduersus ineptias, et malignitatem libelli pseudo-Constantiniani, de sancti Ignatij institutione, atque exercitijs

발행: 1644년

분량: 258페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

ii Ineptiis, oe Malignitare

EPISTOLA

IACOBI PUCHII

AD IGNATIUM VICTOREM.

VPERIORIBVS diebus venis Mihi in munus tib r D mini Abbatis Constantini Cae- liani, Venetiis editus , c Pa- ltribis Fratribusque Societa is II E S V, dicarus. Ego eo viso

plurimum gavisinsium, facile persi assi librum perhonorificum nostro nomini esse ; quod 'ab homine graui, in Lecto esset, quo cum ego anno huius seculi X L. ckm Procurator huius Prouinciae in H; bem venissem Iamiliariter egeram , Ni etiamque quam frequens Domum nostram Profesorum ventitare quamque familiariternostru hominibus uteretur, nec oblitus eram Dominum Abbatem per occasionem non dedigna- rum mihi grarificari, ac mandare, mi in investigandis

vita , in moribus Boulse Monacbi ex ordine sanciti simi

Patris Benediciti, qui olim in Monasterissu A Michae, iis , quod de Ca a musto dicitur, dixit, operam nauarem , quod perbose bellicor tumultus me praestare nou potuisse Dominum Abbatem per litteras monui. Haec om-XXIX.

162쪽

nia persuaserant, librum huiusmo i esse, hominem

tam pium, ac uo Aperamicum deceret. Verum pauciis paginis se Zia, adeo me uiuisve mea xxx fui uis siensii, ut vix mibi de titulo, ac dedicatione cre- rim δε illis derem 1, ita Me iterum attentius legerem ; quod cum I cerem , animaduerti librum ,sine Au Ioris consensu, temeritare Tonographi editum fuisse : id aliqua ex parte dolorem minuit, quem conceperam, quod homo , qui se amicum Societatis profiteretur, huiusimodi typia vulgasi sit , ne diligentiori veritatis inquisitione, quae tam lom ge a veritate absunt. Itaque quia haec, vel seripsisse, ne- dum in lucem edidisse indignum prorsus es Domino Ab bate, quae ad hunc Principatum Catalauni pectant bre- .viter percurram s nam si reliqua similia sent, magna me tenet les fore , ut Dominus Abas ea diligentius confideret. Sane si plura huiusmodi libri exemplaria huc adlata essent seueritatem sacrorum quaesitorum nouessu rei ; quod lege ab his lata , ne Religiosae familiae

seripio , aut etiam verbis inuicem incurrant, teneatur.

5 ea unicum huc delatum facilius latet quam felicius. Vt igitur ea, quae Catalauniam no iram attingunt, XXXI examinem, principio ex Martyrologio Monastico sancti Benedictifragmentum bene longum asserturo quod K

lendas , ut loquimur, Natiuitatis Dominicae exaequet, eoque tantum collimat , ut flabiliat, sanctum P. N. tu Serraii

natium religiosum oblatum saucti Be dicti sui se. Ego quodnam sit bui modi Ma=yrologium igno- '

N. Illa scio in Monasterio Montis Serrati, in quo 'Grsancitam quatium Oblatum fuisse contendit, librum 3 haberi

163쪽

1,6 De Ineptiis, oe Malignitas

haberi hoc titulo. Martyrologium Sanctorii ordini, D.Benedicti: Auctore P. Hugone Menardo Religioso Benedictino Cogregationis S. Mauri: impresseim Pari s anno C II la C X X IX. dicatu Principi Henrico a Lothari ia Abbati sancti Dioni . In his Martyrologio Pridie Kalend. Augusti, nultas legitur natius . sive ut Auctor loqui amat, Enne . quod si quam in aliquo Mona eris elogium Agud legi d buit , prosem in hoc Dominae nosrae Montis Serrari legi par suis icum de i ius Filio eiu uegloria agatur,quae tu

ipsius Monasterj decus non exiguum redundat. Sane quo anno Ignatius in Sanctos relatus est, ii co dii metus festum perhonorifice Patres Montis Serratisibi agedum putarunt,meque illuc aduocarunt,ut de si ius laudiabus sermonem haberem; neque id temporis , neque vu-

quam postea huius Mart rologij mentis Agara est. XXXis. SumissibiAuctor sequentibus capitibus S. P.N. Igna- Nec io tabu- tium oblatum olim Benedictinum fuisse, quod nu a ra- ta, tione probat. Vera enim dicti probatio fuisset, antiquas

ηρ ina Mρ- Montis Serrati tabulas, aut certe famam a maioribus ut m acceptam produxisse , verum haec contrahunt. Liquid enim constas, neminem unum Monachorum, in Monte

Serrato haec omniasse. Quid in publicis Monaste, ij Ebris, tubuli ue habeatur, iam pro am, ac nequidad 'frim faciendum desiderari post, publica confici documenta curaui a Sigismondo Venta ol ex pago para- era, Monasterj pHblico Scriba, eaque Reuerentiae , prae transmitte. Duo igitur libri tantum sunt, in quos

referuntur nomina eorum, qui Ordinem ingrediuntur.

164쪽

In primo Monachorum , atque Hcremtar omnium nomina leguntur, ab anno usique C II CCCCX C. quo Derio quodam illac Pincia cum T. cise a uecto Aut ore coepit reformatio. Eo in libro neque in Monachoris, neque in Heremitarum numerum duobus annis X XXII. superior seculi quemquam esse relatum non legi mus , cum praecedentibus, in consequentibuo multa nomina legantur. Altero in libro fratres Laici, qui Dona

ti dicuntur , scripti junt: incipit eorum albus ab anno XXV. superioris item peculi; neque ante idud tempus cui quam siue Donati, siue oblati nomen usiquam adnotatum habetur e quod, in initio libri legitur, o diserte admonet FraterIoannes Garinus Monaserj Moris Serrati Historicus. His igitur publico tesimonios bilitis, undenam haurire potuit, siue Auctor, siue alius quispiam sanctum Ignatium oblatum, Donatumue sui si , cum neque maiorum traditione id constet, neque vi-ia iiDrum temporum tabulae supersint Z Profecto nisi Au-LZor conspicii s scientiae mediae ut nomino Abbati de Ioanne Eusebio Nierembergensi iocari libuit in id vidi unde id post eruere , non video. Argumen um vero a potentia ad actum : potuit esse, ergo uis, quam valiadum sit , palam s. Aggar Au Zor factum Patris Generalis, quod a Patribus nostris Romae se accepisse , ob eamque rem admodum gausum esse scribit: transimissum sit licet ab Ego ad Montem Serratum Oblati babim depi tam in tabula

Ignatium. Fallitur immane quantum i ea enim tabula ita meaia veΠit manu: cum anno XX I. aut X XII. GLegia XXXIII.

indeque abiro Tachio

ste visiit , sed suo in stacia

165쪽

XXXIV.

O vec in alis stabutis gessis um ibi ab Ignatio.

XXXV.

318 De Ineptiis, S I lignitis: U

Cosi is nostro Barrinoues Rector moderarer , ea rura buc sperest in sacrario Montis Serrati, ibi xi turpanritas Pater noser rudi amicita Sagal dicimus pa erum peregrinorum more, non eo habitu quo Donati ,sive oblati, siue Laici dicti Monasterj tuu tur , nos dicimus, Barie In ipso me H altari, quod in sancti Ignatij bonor is dedicatum est, cum pleraque i ius gesa, praecipue iueasacra Domo, ac Monte depicta iideantur, in quam enatius in veste oblati conspicitur, si aut nobilis equitis, aut pauperis peregrini. Profecito si v quam id, quod

Auctorfingit, notaniam fuerat, locus nullas tabulis illis opportunior excogitari poterat , ad memoriam enim orerum ibi ab Ignatio gestarum, in sacra recta a funda- mentis erecta, altare in noua Ecclesia dedicatum

Porro mereri in Ecclesia lapis es, tu quo res ibi ab Ignatio gestae sine riga Laici mi memoria , quem Abbas passim inculcat, in haec verba leguntur.

Beatus Ignatius a Loyola hic multa prece fletuque , se Deo, Virginique deuouit: hic tamquam spiritualibus armis sacco se muniens pernoctauit. Hinc ad Societatem Iesu fundandam prodiit. Anno is a L. Optimus

hic locus erat opinioni Auctoris confirmandae. Verum ea

non firmis, ut fundamento, lapidibus, sed evanidae ni- ritur lubentiae. Eadem in Piramide ad portam hospitalis sancta Luciae leguntur Minoresse.

166쪽

Lilolli pseudo-Constantiniani. '

uaque neque is Monte Serrato , neque in toto Canalauniae Principatu cuiquam venerant in Mentem ab Auctore narrata, quae cum his gesta dicantur; hic pro-

Principatum. Ea igitur negat Auctar opus ese PVco stoi ibi ita-Uα iij; sed eius Cisserj, quem Monasterj Montis Sei rati reformatorem fuiste docuimus. Scrilseritne latina an vernacula lingua, uon qMero ; quamuis secundum mihi verosimilius videatur. Scripsi se vero peculiari e caelo luce, sanctissimae Matris ope a Deo edo tam dum in Minore sana solitudine ageret, certissima in ea Vrbe, totaque regione a parentibus ad natos per manus transimissa traditio est: Immo illis usus Exercitiis Barcinone Monasterium Virginum huiusmodi vis indigum ad meliorem frugem reuocauit. Nec plura his addo; quae enim

Dominus Abbas profert argumenta, constantia contrariae traditionis vim non serunt. Addam tamen verbum de viso illo admirabili, au- XXXVII.

diri que distrissimis Christi merbis, Ego vobis Romae ..j

Propitius ero. Admiratur enim in sacris tabulis depi-

ctam conspici huiusmodi bis oriam, oe', ne io qua a ' houlo urictoritate ,se rerum huiusmodi censerem constituit. Lgo' --

id referam , quod mihi exploratissimum est , quinquaginta si uicet ab hinc annis in templo Barcinonensis huius nostri Ciaggij propolam huiusmodi tabulam propositam fuisse, magnaque venerantis populi pietate cultam,

167쪽

XIX.

iD De Ineptiis , oe Agalignitatta etiam , o' magna diuinitus ibi patrata suisse mira

cula.

Itaque non mihi , detur pietatem olere, quod ctor , qui se admodum pium o' deuotum profitetur, tam nulla caussa rem publica populorum veneratione tam diu receptam abolere conetur. Sane antiquitas harum imaginum Auctorem merito se saminare potuit; cum praesertim tantum antiquis imaginibus ab Eccles in ipso grauissimo canonietationis iuditio tributum sti mus, ut solά Agarum traditione comprobata miracular ceperit, quod in sancti Romundi a Pennasori celebe

rima ilia Maris frunsemisone, in qua palliolo pro naui in es , palam s.

Haec mihi ad R. V. scribere opportunum , sum es, quo orie libelgus istuc etiam delatui es , norint omnes eorum, quae Principatum hunc attingunt, veritatem. Deus R. V. serue Barcinone Pridie Kal. Ianuaria i

Hactenus Puchium, quem a Pseudo-Constantino proprio nolim nomine appellari , mirus enim nominum , &faberrimus artifex ex layme non Iacobum, sed Iaymonem mimaret, ut ignatium in Enneconem recudere non dubitauit. Sed ut rem agamus, quaeso te Constantine, ad hominis in ipsis suis vigilijs male somniantis deliramenta consutanda , quid hac epistola excogitari potuit opportuniustintelligetne tandem pseudo-Constantinus, suarum nugorum vanitatem nulla verosimilitudine fulciri 3 quid vanius, quam de Oblati professione disserere , cum nulla in ant, quis tabulis illius mentio fiat, ac fieri nequidem possit ;nam post annum XXII. superioris seculi, quem Ignatius in ea vicinia transegit huiusmodi tabulae ficii coeptae sunt.

168쪽

ruod liquido docet publicum documentum a Sigismuno Ventahol confectum, ut a Puchio audiuimus. Quid infelicius , quam eius piine tabulae meminisse, quam se ab Urbe accepisse atque ad Montem Serratum transmisisse , . ibique adhuc superesse testatur Puchius, nullumque in ei oblatum conspici 3 Quid ineptius, quam Martyrologium tanta vanitate appellare, quod Montis Serrati Monachis ignotum est , quorum res maxime agitur; nam quo ipsi utuntur Ignatium nusquam habet 3 De Exercitiis, visoque illo admirabili, cuius splendorem Pseudo - Constantinus ferre non potuit, suis a me locis dicetur.

Exercitia siritualia compilato Cyneri, Libello, cui Exercitatoris titulus es , ab natio fuisse confarcinata.

Usquam acrius egisse sibi videtur Pseudo Con- I. stantinus . nusquam sibi adeo placet , qu1m de mead con- libello Exercitiorum agens , eumque ab Exer- 'nim de Accitatorio Citinerii desumptum fuisse vanissimE εχ niihi contendens: Qua in contentione , quasi velo is rantii parum esset paucis paginis insanire , alteram probrosissimi si di 'libelli partem impendit, omniaque permiscet, historiarum omnium fidem cleuat, nullum non lapidem mouet nec latentes mendaciorum scorpios timeti Sed quid ille fami- i cliarem sibi timeat pestem 3 Et sturni cicuta, & ferula pascitur Arcadum pecus , quae homini motiserae sunt: Totus in eo est, ut Exercitiorum inuentionem , quorum iug- , inquit , apud Ia uitas nomen est, Ignatio eripiat, eumque criminis plagii accuset. Quare quum libellus ille Exercitiorum mole quidem exiginis , scientia vero interioris disciplinae . plane ingens sit; quique ex illo quotidie fructus prodeunt,

latissime sundantur, atque ad omne hominum genus per tineant , eoque veluti proprio, atque domestico armamen-R 1 tario

169쪽

commorati nux

VI L

isi Te Ineptiis,o Malignitate

tario Societas nostra glorietur, plane se illi plurimum incommodaturum putauit Pleudo-Constantinus, si de tam opulenta B. Parentis Ignati j haereditate dei jceret. Q ybus igitur longissimam disputationem potissimum firmamentis fulciat, quibus machinis omnium nostrorum historicorum fidem, atque integri jam saeculi persuasionei a maioribus tantacum celebritate acceptam proruere connitatur, paucis bona fide docebo. Praecipuus illi fundus est Minoressae Ignatium ea non . scripsisse , quod historici omnes nostri consensu uadide

runt.

Id vero palam se secisse gloriatur diligenti primum con morationis Minoressanae partitione,quae cum annua fuerit, cuisque aliquot menses interiorem illam scientiam ex nostrorum consessione, nondum adeptus esset Ignatius , mediam vero sibi vindicent angores illi ex anteactae vitae coim scientia molestissimi, quibus ad ultima consilia propemodum adactus est ; necessario conficitur paucos admodum menses Exerciti js procudendis illi superfuisse : quae tamen ob exactissimam, quae illis continetur, rerum diurnarum scientiam ,&orandi, vitaeque ex altissimis rationibus c stituendae absolutissimum magisterium , via multorum annorum molitione absolui potuerunt. Adde Ignatium hominem litterarum , id temporis expertem Christi Domini vitam eo in libello exactissimi, atque opportunissime suas in partes diuisisse, ac si in Euangeliorum lectione diu fuisset, multumque versatus. Adde laudare illum dictorum suorum testes, Concilia, & Patres, quod sine studio non potuit Adde a Paulo II l. in eorundem approbatione , & Ioanne Polanco in praefatione, quae ex ipsius Ignati j mente, dubio procul scripta fuit, nam superstiti adhuc ae secretis erat Polancus in exercitia tractandorum animorum experientiae accepta reserri; quae autem in Minoressana commoratione huius odi experimenta habuerit Ignatius, qui magnam illius anni partem vel eluendis per omnes poenitentiae gradus anteactae vitae maculis, vel animo a scri

pulis vindicando insumpsit, vix potest intelligi. Quae curn ita sint falsitatis omnes illi iure postulantur , qui libellum ab Ignatio Minoressae scriptum prodiderunt. Mox ne tam nostra conuulsisse, quam sua focillasse viruciatur , multa det Cisaeru virtute, ac sanctimonia disseri cibisquet

170쪽

ci usque Exercitatorio usos fuisse Monachos Montis Serrat in crudiendis, qui ad illos adibant disciplinae caussa , docet; ideoque illo perpolitum a Clanonio Ignatium vero- simile admodum videri; nam& illo usum non improbabile olim scripsit Ribadenetra. Demum collatis veluti tesseris quae utroque in libello aliquam habent similitudinem, diligenter contendit. Haec ubi odiosissime disputauit, ina gnifice se circumspiciens, sibi canit triumphum.

Verumenimuero , ut illos insanabilem insaniam aiunt insanire, non, qui turbatis, ac tumultuantibus imaginibus agitentur, sed quos mens ita deficit, ut sibi sapere videantur; haud aliter ineptos tunc maxime, quum satagunt, Videmus ineptire. Quod huic Pseudo-Constantino in hoc loco pertractando planissime contigit, Constantine; quamuis enim morosissime, ac diutissime muginetur ; nihil tamen omnino conficit, nisi ut suam in disputando prodat , siue insipientiam, siue insanitatem, certe cogitationum suarum foedissimam in consequentiam. Igitur, ut admota ad radicem securi vanitatis hanc siluam excaudicem , aio Ignatium diuino magisterio edoctum libellum illum vere aureum, ac plan Ediuinum conscripsisse ; quo dicto uniuersa illa, & anxia temporis partitio in fumos abit. Imo tota illa de Ignatij per ea Mino restanae commorationis tempora bonarum artium , & diurnarum litterarum ignoratione disputatio tota concidit. Quid enim comparata studiorum laboribus eruditione indigeret, qui Deo uteretur magistro 3 Quos enim Doctores audierat Antonius, qui de diuinis oraculis sapientissime dis serebat &ne antiqua nimis sectemur, quibus in Academ ijs adoleverat magna Virgo Teresa , cuius tam multa extant arcanae huius monumenta sapientiae3Hic enimuero angitur Pseud Constantinus, & male sibi conscius contra scriptorum omnium sensum pertinacissime pugnat. Ribadciaciram , Masimum , Ortandi nuin, Nerebergensem, mendacii accusat ;sibi viai, suisque somni js fidem haberi postulat. Vide quanta cum isthoc homine fiducia agam e Constantine. Tot, tantorsimque virorum auctoritatem non moror, Laurentii Suris eadem narrantis fidem sius deque habeo ; Ioannem Polancum, cuius ille nomine nobis negocium facessit, testem non laudo ,

quamvis ille in vita Ignatij, quam M. S. in Romano nostro

R a Tabulario VIII.

Ignatiis enim Deo

me uotium

in viro sanctu quum sit.

Praeter hiastoricorum

Dema

SEARCH

MENU NAVIGATION