장음표시 사용
361쪽
tio, impossibilis deglutitio ; vitant insuper
G. XVII. RABIES. Est morbus in lupis et canibus observatus, cujus praecipuum symptoma est effraenis cupiditas mordendi obvios omnes, licet innocuos, sine hydrophobia ; constat enim repetita apud Gallo-Provinciales experientia canes luposque rabidos bibisse, manducasse, et flumen tranasse ; hic nihilominus morbus saepius est symploma hydrophobiae : Vide dissertationem Ill. de Sau-vages de Rabie. Rabies porro datur canina,manraca, et daemonomaniaca : Vide H drophobram.
Delirium est ortus idearum non respon-
dens objectis in sensus incidentibus, sed
internae cerebri dis ossitioni aqua nascuntur ideae delirantium. G. XVIII. PARA PUROS YNE. delirium fugax a veneno, vel alio morbo dependens, cujus comes et symptoma est.
362쪽
Est insania chronica, universalis, mitis, seu ineptitudo ad recte ratiocinandum et judicandum, cum sensu et perceptione objectorum, ast sine attentione. 347 G. XX. MELANCHOLIA. Est insania chronica partialis, moesta, meditabunda ; delirant melancholici sine furore, et sine febre, de uno potissimum objecto constanter, delirant circa semetipsos, aut situm statum, de reliquis objectis adhuc sat bene ratiocinantes ; mihi videtur cauiasa hujus morbi latere in abdomine, ganglia semilunaria assicere, et pleXUS nervorum abdominales. 3 8 G. XXI. DAEMONOMANI A. Est delirium sine febre reipsa tale, vel tantum simulatum, quo magi, sagae, praestigiatores se tanquam a daemone obsessos ostentant, Varia Phaenomena leges naturales eXcedentia praestare, eXhibere volunt. Q XXII. MANIA.
Est delirium apyretum circa quaeVis Ohectat cum furore, audacia, ac robore ; maniaci
363쪽
habent plerique lucida intervalla ; subin est mania periodica ; unde Lunatici ; sanguis
maniacorum viscidus, seroque carens, fibrae musculares rigidae.
Morbi prioribus affines. G. XXIII. AMNESI A. Est memoriae imminutio aut plenaria aboli
G. XXIV. AGRYPNIA. Pervigilium immodicum vel continuum, ex. quo vires imminuuntur; anxietas, inqui- etudo, anorexia, cephalalgia, aliaque molesta sympomata, Oriuntur.
365쪽
CLARIS S. VIROzXUVAGE SI LINNAEI, VOGELII, κτ SAGARI, SYSTEMATA NOS OLOGICA. SUUMQUE PROpRIUM SYsΤΕΜΑ Nos o LOGICUM
EDITIO TERTIA, EMENDATA ET PLURIΜUM AUCTA, DUOBUS TOΜIS. T O M. II. ED IN BURGI:
et JOA NEM MURRAY, Bibliopolas. EXHIBENS EDIDITA D I E C i i
367쪽
369쪽
ES est inter medicos satis nota, morbos quosdam natura sive causa proXma diversos, externa tamen facie, sive symp- omatis, adeo similes esse, ut alii ab aliis dificillime internoscantur. Cum autem morbi natura diversi remedia diversa, quandolue etiam contraria, postulent, summi est nomenti ut medicinam facientes morbum luemque, a quoVis alio, certo dignoscant. DUM medici vero, in ipso artis usu Verati, de morbis distinguendis saepe incerti int, merito queruntur, in scriptis de re melica, non semper inveniri quae hanc ambi uitatem solvere valeant. Saepe quidem 'bservatum est, descriptiones, sive historias,
370쪽
quaS Vocant, morborum, in scriptis medic
Tum reperiundas, plerumque mancas et imperfectas esse ; et nemo est, ut Opinor, qui non facile agnoscat, historias morborum ipleniores, magis eXaetas, et Characteribus: melius distinctas, quam quas adhuc habuimus, desideratas esse. ΡΠΤARUNΤ quidem multi, medico8 Veteres; Graecos et Romanos, in observandis et notandis morborum phenomenis, diligentes et solertes fuisse, atque in horum scriptis historias morborum complures quae nobis utiles iesse possint exstare. Mihi vero videtur vel ineptam et superstitiosam antiquitatis venerationem, vel quandam eruditionis ostentationem, scriptis medicorum veterum in hac re aestimationem nimiam conciliasse. Minime
quidem dissimulandum, in scriptis illis quaedam quae morborum characteres vere delineant subinde reperiri. Quae autem i lejusmodi ibi occurrunt, quantumcunque a trecentioribus aestimata, parum profecto nOS ldocuissent, . l
