Synopsis nosologiae methodicae, exhibens clariss. virorum Sauvagesii, Linnaei, Vogelii, et Sagari, systemata nosologica

381쪽

IrΑ Illustris DE BUFFON quadrupedia,

tuorum species numero paucae sunt, ad clas es et ordines referre haud necessarium esse 'ensuit, et quae in hunc finem alii tentarunt, frivola esse, et ad denominationem studiosos plurimum turbantem duxisse, putavit. ILLUSTRI tamen et egregio viro prorsus assentire nequeo. Etiamsi enim institutio classium et ordinum morborum, neque pro investigatione eorum satis perfecta reddi queat, neque pro numero valde necessaria sit; quodammodo tamen tentandam, et ad majorem accurationem diligenter perducendam esse, puto. ENIMVERO, si ab illusione quae ex chal racteribus classium et ordinum oriri queat, caVemus, et, ni fallor, cavere plerumque licet, etiam classium et ordinum institutionem, in iesultis ad pleniorem et magis eKactam specierum distinctionem conferre posse contendo. Etsi enim ejusmodi institutionem, ubique certam et accuratam semper

382쪽

per assequi haud liceat, ipsos tamen conatui ad illam assequendam magnopere ex re fortputarem, quippe qui ad disquisitiones utiles tum in pathologia, tum in morborum histo ria, saepe obvenientes, subinde ducant. Cer te, cum de natUra morborum disquirer velimus, distinguendi sunt, tum per sympto imata cuique propria, tum per illa cum alii quibusdam communia, quod nihil aliud estiquam morbos, uti alia quaecunque in re rum natura distingui debent, per genera ei species distinguere, et hujusmodi distincti

generum, tum sipremorum tum proximo Tum, notationem necessario exigit. QUANTACUNQUE tamen ex instituendis morborum classibus et ordinibus utilitas

provenire possit, certe fatendum est, Nos logos, huic rei praecipue intentos, successus Optatos nondum obtinuisse ; et ex himus, studii adeo imperfecti conspectu, ni fallor, accidit, quod totam rem Nosologicam: alii despexerint, alii vero impossibilem judicaverint. l

383쪽

Qui impossibilem putant, certe falluntur. Jistinctionem morborum aliquando dissi-ilem esse, fatentur omnes; possibilem autemn plerisque esse, fateri etiam oportet; nam, i quis hoc negaverit, idem fecerit, ac situllam esse artem medicam dixisset. Si re- era tamen medici morbos a se invicem lignoscere possint, certe quibus indiciis id aciant, etiam dicere queunt. Haec autemndicia nulla alia esse postiant, quam quae norbum quemque per genus et speciem de- iniant, quae rursus per methodum NOsolo-ycam, rite institutam, solummodo exponi tueant.

tenus saepe dubiam, per Nos logiam me thodicam magis certam fieri posse, affirmare nullus dubito. Porro observandum, quo' ies hujusmodi distinctionem morborum *p0nere conati fuerimus, id commodi ori drum, quod hujus distinctionis vel de 'fectus, vel errores, facillime percipientur, Ut cum percepti, vel ad observationes jam lisectas accuratius considerandas, vel ad ob

servationes

384쪽

servationes postea diligentius faciendas, dilicent; quin et Plurimum Valebunt, tum ἔ: Nos logiam methodicam, tum ad distinctionem morborum, tandem Perfectiorem recidendam.

QUAΜVI 8 morborum characteres hactc nus propositi saepe erronei, saepe deficient istunt; tentamina tamen omnia jam facta e 1 hibere cupiens, in hac tertia Synopsis editior lex systemate symptomatico CL. MICHAELI SAGAR, qUae ad genera morborum defin lenda pertineant, eXcerpsi, et caeteris supi: memoratis subjunxi. Haec autem tentalmina omnia simul edita sunt, ut juxta po ista facIlius conferri possint, et ut collat vel optimos et maXime idoneos character findicent, vel ad erroneos corrigendo8, sad distinctiones magis exactas obtinendast lectores ducant. HUIU8Μo Di studium plurimis medici necessarium fore facile credo; nam morborum titulis inhaerentes, notiones parum accurata

385쪽

curatas et determinatas habent; et, quantum video, ad magis exactas, nisi nos logiae methodicae studio, duci vix possunt. Ex iis quae jam diximus, tum utilitatem tum necessitatem Nos logiae Methodicae manifestam fore spero ; et simul patebit,

quare antehac, et nunc etiam, eandem colere

allaboravi. Proximum est, ut in hisce pro- legomenis, quas in hoc studio regulas ipse observavi, et ab aliis observandas vellem,

nunc CXPOnam.

PRIMA et praecipua nostra cura fuit, ut morborum species in ipsis aegris praesentes detegerentur et dignoscerentur. Cum vero species nisi simul genus indicaretur, vix recte definiri possint; et cum genera Plia rima a Nos logis indicata Unius tantum speciei sint, inde factum est, quod nostri etiam labores, in generibus praesertim distin guendis, impensi videantur. Ad species tamen semper respeximus; et ad eas dig-C noscendas,

386쪽

ΠOscenda8, characteres generum a nobis datos ubique utiles fore speramUS. IN generibus morborum recensendis, PaU-ciora, quam in aliis systematibus dicta sunt, recensui; quod si recte feci, id studiosis multitudine rerum contemplanda facile turbatis is imprimis commodum esse puto. Etiam-- si enim numerum generum minuen8 aliquando erraverim, id tamen tuto tentatumi

fuisse censeo; cum enim discipuli nostrii genera facile et satis certo distinguenda recte: PerspeXerint, illos genera forte omissa facile

postea agnituros esse, credo. GENERA morborum Vero apud ΠΟΘ, .lquam apud alios Nos logos, necessario pau- 'ciora sunt; quia plura, pro diversiis ab aliis habita et recensita, a nobis, utpote nulla, quantum nobis Videtur, re diversa, sub uno titulo comprehensa sunt; et hujus rationes postea locis idoneis tradendae venient. In terea notandum, Plura genera, quae Primo lintuitu omissa Videantur, nequaquam eXOculis

387쪽

oeulis studiosorum sublata esse, cum gene ris illius, ad quod pertinere nobis videntur, uti synonyma recenseantur, et locum suum in indice adhuc retineant. φDEINDE, genera morborum a nobis, quam ab aliis enumerata et definita, pauciora iunt; quia nulla, nisi illiopathica et primaria, DO-tanda esse duximus; dum plura ab aliis memorata, sympathica tantum sunt, sive symp- tomata nusquam per se eXistentia ; et neuti- . quam igitur pro morbis primariis agnoscenda. Ita Carphologia, Pandiculatio, Ri gor, Sternutatio, oscedo, Singultus, Stertor, Anxietas, Lassitudo, Stupor, Pruritus, Astor,

et Ardor, a SAU VAGΕs Io, et alia ab aliis, pro generibus recensita, a nobis penitus omittuntur; et recte, ni fallor, nisi quot

symptomata, totidem genera morborUm, ponere Velimus.

DENIQUE, genera morborum apud nos pauciora sunt; quia, ex classibus VITIORUM et DEFORΜITATU Μ, plura a nobis Omittuntur ;

388쪽

tuntur ; vel quod morbi adeo leves sint, ut

. medicorum attentionem et cUram non me

reantur ; Vel quod congeniti et immutabiles medicorum artem penitus eludant. Ita Lentigo, Leuce, C Uma, Seline, et Cicatrix, ex classe VITIORUΜ ; et Phoxos, Gibber, E semota, Canities, Coloboma, Naevus, Monsrositas, Rhicnyis, rarus, Calus, Lci' operis, Sanioris, Cri orchis, Hermaphroditus, Dion res ous, Gallancon, Galbulus, et alia ex

classe DEFORΜITATU Μ apud VO .ELIUM Tecensita, recte ab nobis omissa putamus. Rusmodi vitia et deformitates, fortasas in pathologia, sive historia generali, mutationiam qUa S, quavis Occasione, subit corpus humanum notari possent ; Nos logiam autem methodicam iis adeo frivolis onerare, vel eandem tam multis novis ' et inutilibus appellationibus turbare, minime idoneum videtur. Judicet itaque lector, quam merito gloriatur cl SAGAR, se generum nu-imerum auXisse. QUOD,

389쪽

QUOD, modo memorata omiserim, veniae forsitan mihi facile dabitur. Sunt autem alii morbi, memoratu quidem digni, quos omisi is non adeo facile condonabit studiosus. Hujusmodi omissiones agnosco, et quidem doleo; sed variae rationes, ut quidam morbi hic omitterentur, effecerunt. Primo, fieri potest, ut quidam observationem nostram penitus effugerint; dein, sunt alii satis noti, quibus, in nostro systemate, locus idoneus nusquam inventus est ; denique, sunt alii quorum historia apud medicos adeo sit imperfecta, ut nec locus nec character idoneus iis assignari queat. Ne tamen ejusmodi genera penitus omitterentur, ad calcem operis, omissorum, quotquot noverim, catalogum subjunxi, ut posteri perspicaciores, ea diligentius perpendentes, characteres et locum iis assignent. Eo D ΕΜ consilio, ne scilicet tyronibus contemplanda praeter necessitatem multiplicarentur, non genera solum, sed species

morborum etiam ad minorem numerum

redegi.

390쪽

redegi. Hoc magis periculosum videri potest, cum nullam speciem, quae revera eX- istat, recte omittere liceat. Ne quidem ad recensionem specierum ipse accederem, dis ficultas operis me dubium, et timidum antehac diu cohibuit; et id tantum tentare ausui sum, ut species, a SAU VAGESIO recensi

tas, serie paulo luculentiore et emendatiore traderem: Re autem amplius, et curatius perpensa, species jam recensurus, numerum earum, apud SAU VAGESIUΜ recensitarum, multum minuendum esse, arbitratus sum. . So Lus quidem SAU VAGESIUS, nam SAGARU Μ nihil moror, in recensione specierum quicquid praestitit; et, licet egregius Vir, plurimis observationibus undi que collectis, multum de re medica meritus sit ; haud tamen dissimulandum, illum in limultis graviter errasse, dum species revera leasdem, sub diversa appellatione repetitas, lpro diversiis ponebat; et praesertim dum spe-lcies sympathicas, tam saepe idiopathicis limmiscebat, qua ratione earum numerum to- ltum Praeter modum auXit. Hos ut tolle