장음표시 사용
21쪽
Persemestre ante obitum quasi praemonitus
demortis die, dicere solebat, se ut sperabat) de hac
vita migraturum, aut in die festo B.M.V. de Monte Carmelo die I 6. Julii, aut I 3. Octobris in festo
S. Matris nostrae Theresiae. Quatuor ante ejus obitum mensibus, scrupulis, ac tentationibus adeo molestis oppressus est, ut in continuo, gemere Videretur martyrio, quibus scrupulis dum una die iaprae ceteris, hoc est octava Augusti I 689. , vehe- an tius angeretur , rogavit domesticos , ut pauli Dper ab ejus Camera recederent, ipseque prolixius Oravit, meruitque ea in oratione de sui aeterna salute certio rari ; unde revocatos domesticos, de promisso admonuit , & una cum illis hymnum Te Deum devote recitavit: de ex tunc recesserunt scrupuli, dc tentationes .
Daemon quoque ejus patientiam provocavit, dum sub specie sui Confessarii , fortasse , ut ad desperandum induceret Uen. infirmum exagitavit. Sed de jam prope mortem ipsius voluit constantiam veluti coronare S. N. Mater Theresia , cujus visione fruebatur ; abscondendo nempe se ab illo, non sine maximo incremento doloris . Die demum I q. Octobris I 689. urgentibus febribus , repertus est a Medicis omnino viribus destitutus, adeoque iterata sunt Ecclesiae Sacramenta. Ille autem jam propc
22쪽
transitum accersiri fecit suum Vicarium Generalem , illumque monuit, ne, tempore viduitatis Ecclesiae Cathedralis tepescerent Montalium servores , & quod illico revocaret ad residentiam quo si
dam Parochos absentes , ne eorum Oves perirent.
Die tandem Is . Octobris in festo S. M. Theresia hora 2I., sicuti speravit, ac praedixit, defunctus est. Post mortem plura de fama sanctitatis illius dicta sunt , & plures ejus intercessionem implorantes
Haec omnia prolixiori longe ea lamo descripsimus in Hystoria , quam typis mandavimus anno elapso a 7 I9. sub auspiciis S S. D.N. Clementis P P. XI. , quem Deus diu servet incolumem, .
CVm se. me. Ulbanus Papa Octavus die Ia. Martii Isas. in Sac. Cong. Sac. Rit., & Uiiiversalis Inquisitionis Decretum ediderit, idemque confirmaverit die s.Junii buit imprimi Libros Hominum , qui Sanctitate , seu Martyrii fima
celebres e vita migraverunt, gesta, miracula, vel revelationes, seu quaecumque benencia tamquam eorum intercessionibus a Deo accepta continentes, ii ne recognitione,atque approbatione ordinarii,& quae hactenus sine ea impressa sunt, nullo modo vult censeri approbata. Idem autem Sanctissimus die s. Iunii 163 I. ita explicaverit,ut nimirum non admittantur elogia Sancti, vel Beati absolute, & quae cadunt super Personam, bene tamen ea, quae cadunt seper mores, & opinionem; cum protestatione in principio, quod iis nulla adsit auctoritas ab Ecclesia Romana, sed fides sit tantum pe-c a nes
23쪽
nes aue orem. Huic Decreto, eiusque confirmationi, At declarationi observantia, & reverentia, qui par est insistendo positeor, me haud alio sensu quicquid in hoc Libro refero, accipere, aut accipi ab ullo velle , quam quo ea solent, quae humana ciuintaxat authoritate, non autem Divina Catholicae Romanae Ecclesiae nituntur, iis tantummodo exceptis, quos eadem S. Sedes Sanctorum, Beatorum, aut Martyrum rastis adscripsit. Fr. Eustachius a S. Maria Carmetita Riscalceatus .
si videbitur Reveretidissimo Patri Magistro Sacri Palatii Apostolici. T. Episeopus Heraclem Q.
Fr. Gregorius Selleri Sac Apostolici Palatii Magister ordinis Praedicatorum.
24쪽
Quae in hoc opere continentur.
, Cap. I. Episcopatus mar0rium suo modo fit .pog. 3Cap. a. Mod excedat corporis poenas anima tormentum. 7.
Cap. 3. -d Episcopatus omnium genera mar0riorum suo modo complectatur . I OCap. q. De eodem Argumento . I4 Cap. S. De eodem itidem Argumento . I 6 Cap. 6. ambus de causis Episcopi torqueantur . I PCap. 7. De iniqua Episcoporum dissamatione . a a Cap. 8. De Accusatione. 26 Cap. 9. De eodem Argumento. 3oCap. Io. De Litibus . , - 36. Cap. II. Brevis Apologia pro Episcopis non ritὸ conventis. 6 Cap. II. De Carceratione . 66Cap. 13. De Bonorum proseriptione , seu expoliatione.
Cap. Iq. De Relegatione , ct exilio. saCap. II. De Damnatis ad opus . S sCap. 16. De damnatis ad aliud opus , nempe ad eruen
dos , ct secandos lapides. 3 3
25쪽
Cap. 17. De damnatis ad metalla soCap. I 8. De damnatis ad praecipitia . 63Cap. 19. De damnatis ad naufragia. 66Cap. 2 o. Defame , Ati . syCap. 2I. De Veneno. TICap. 22. De damnatis ad besias. 73Cap. 23. De damnatis ad ignem. 7sCap. 24. De damnatis ad gladium . 8 ICap. 23. De damnatis ad crucem . 8
Cap. 2 6. De martyrii causa in specie, O primum de fide. 9OCap. 27. De secunda causa martyrii ; filicet de Eccle- . 9 Cap. 28. De tertia causa mar0rii ; nimirum detia . ' 98 Cap. 29. De quarta martyrii causa , hoc es de salute
Cap. 3o. De Drannis in Episcoporum mar0rio, primum de Daemone. IO Cap. 3I. De Hominibus malis . Ios Cap. 32. De propria Θnderesi . II Cap. 3 3. De Agonotheta Deo . II sCap. 3 . Ad ambientes Episcopatum Paranesis. Ia sCap. 3s. Ad eosdem. I3oCap. 3 6. electos in Episcopos. I3 sCap. 37. Episcopos actu curam Animarum haben
Cap. 38. Ad Episcopos Titulares . ΙΦΘCap. 39. Ad Populum Paraenesis . IAICap. 4o. AdPrincipes, O Magistratus Paraenesis. I4 Cap. 41. Ad clerum Paraenesis. I46 Cap.
26쪽
Cap. 42. Ad S. Sedis Aponolica qualescumque Ministros
28쪽
quod Ego, minimus Episcoporum , &qui non sum dignus vocari Episco- pus; solari audeam Dominos Coepi icopos meos ; qui, vel nulla pressi adversitate, latio non indigent; vel summa virtute praediti, adversitateni non sentiunt: &, si simiiunt, egregiae sortitudinis, &magnae consolationis argumenta, & exempla, infra,sti ,& imperterriti exhibent. Verum , temeritatis suspicio evanescet; si animi mei propositum hac in re innotue- .rit: quod utique aliud non est , quam parare futuris. E piscopis, turbulentissimae , ne dicam , miserrimae ) , Dignitatis afflictionibus non dum expositis; patientiae , mansuetudinis , & longanimitatis praesidia , in hoc ipso ad eoiacm de Consolatione libello. Accedit etiam',q uod in hoc opere me potissimum solari voluerim, vel . A pres- .
29쪽
Σpressuris imparem, Vel extreme defatigatum : Sciebam enim, optimum discendi genus esse , docefc ; Pharmacumque praestantissimum fieri ab eo, qui, non tam alijs , quam sibi, illud miscet, & praeparat.
Ut ergo ad rem propius accedam ; hoc mihi primum demonstrandum videtur: Episcopos , nempe, in eo statu reperiri, ubi solatio summopere indigeant; ne gratis, vel otiose satagam, eos consolari, quos adver- stas nulla conturbat. Id auic in perfecte monstrabo; si clare ostendero, Episcopatum ipsum quodammodo esse Martyrium; quinimo , & omnium Martyriorum genera in se per quamdam similitudinem continere . Ita enim, tam congrue me de Consolatione ad Episcopos
scripsisse constabit; quam apte alios id ad Martyres effecisse perspicuum est. Hanc ergo Analogiam antea firmabo, firmatamque subinde prosequar ; praebituruβ ubique idoneum poenae solatium.
30쪽
s DB ANALOGIA EPISCOPATUS. ET MARTI RII. AUCTOR EVEN. FR. IOSEPHO A SANCTA MARIA DE SEBASTIANIS,
Ex ordine Carmelitarunt Discalceatorum , Olinia. Episcopo Hyerapolitano ; deinde Bisinianensi; nunc vero Tifernate , seu Civitatis Castelli . o P v S
Noli tantum EpiscopIs , seδ etIam quibuscumque aliIs Praelatis, tam Saecularibus a quam Regularibus, curam Animarum habentibus a Utile.
Qod Episcopatus MartTrium suo modo sit . Graecis Latini mutuantur Martyrii nomen , quod testimonium significat: & apud nos pro eo usurpatur , quo quis pro Christi fide tuenda sanguinem, vitamque profundit. Adeo - vero necessarium est pro hujusmodi tuitione, seia confessione, mortem oppetere ; ut absque illa verum Martyrium esse non possit; nisi quis divi-
