장음표시 사용
131쪽
Pars a. De Iudicio inter Genter Sedit. 3. 77
7. Utrum inter diversos Principes procedat aes capio . vel Pr
scriptio 'Cum Antiochus a Romanis repeteret urbes quas ipse Pater
vivus nunquam usurpasset objiciebant Romani possessionem centum annorum quo spatio,ire generatione liominum continentur. Vasiquius tamen negat, jus usucapiendi quod Lege civili introductum est, inter diversos Reges, aut Populos locum habere. Quod si admittatur, sequetur magnum incommodum, ut controversiae de Regnis Regnorum finibus, nullo tempore extinguantur. Itaque Lacones apud socra em , et1nquam certissimum, apud omnes gentes consessium ponunt. Possessione publicas nbminus quam privatas, multo tempore ita firmari, ut revelli nequeant, cum ex longo tempore derelictio praesumatur. UH. Grotium ib. x cap i, er sentitem lib. I. cap. .
8. Utrum jin in Regna Occidentis, ad Romani sontificem, ex πο- isone Constant ima usiatum sit 8Sunt qui reserunt cum Constantinus Imperator gravi morbo
Lep . e laboraret, nec Medicorum opera sanari posset Sacerdotes Ethnicos suasisse, ut cisterna caeli do infantinm sanguine impleta lavaret, in quem finem cum multi adducti essent, Sacerdotes parati ipso jugulare, Imperatorem rem nefandam exhorruisse.
Eademque nocte Petrum Paulum Apostolos, ei comparuisse, denuntiasse, se ae Christo misso ut monerent, a Sylvestio pio copo Romano Religionem Christianam, factum baptisma susciperet; Quod cum secisset ipsum Canatum, mundatum sensisse ideoque Sylvestro ejusque successiribus urbem Romam, Italiam omniaque in Occidente regna , in perpetuum donasse. Ad iij usa lationiς fidem confirmandam asseritur. Huius donationis caput, in prima parte Decretorum insertum , ejusque capiti aut hori tabem, non solum ab Innocentio canonistis, praecipue a Cardinale Alexandrino probatum. sed etiam ae Legistis, Bariolo Baldo, Cyno,&aliis, multi in locis usurpatam Totius integrum exemphim Graeco Codice in Bibliothec Vulcana a Bartholomaeo Pierno
132쪽
Parsa De Iudicio inter Gentes Seel. 3.
Latine editum, Julio secundo Pontificis dicatum extare. Alii qui rem solertius indagarunt, observant illius temporis scriptores Ecclesiasticos, Eusebium Hieronymum, Basilium Ilujus famigerati monumenti nullam mentionem fiscere. lasinam, qui omnia instrumenta, ad statum Ecclesiae in temporalibus pertinentia collegit, nihil hujusmodi recordari, Const/ntinum Religionem britastianam ante Sylvestri Pontificatum ampleXum fuisse,ita Papa Melchiades refert, eumque ab Episcopo Nicomediens in Jordano baptizatum ut alii perhibent, EJus filios tam in Occidentali, quam in Orientali imperio succellisse, aliosque Imperatores Romam, Ravennam, aliasque Italia ProVincias, tercentum mnos, post Comstantinum, quod etiam ex Pontificum rescriptis liquet possedi Lse,qu0d caput in Decretis, uti testatur Antonmus Archiepiscopus Florentinus in antiquioribus, Decretorum Libris repertum non sit, nec a Gratiano insertum, sed ab alioqui ut multa alia, ita hoc quasi incerta fidei sub notatione Paleae designavit. Credibile Canoni stas, Legistas Italos,ob reVerentiam Dignitatis Pontificiae favorabili errori, aliquid indulsisse, Exemplar graecum icerus in
Vaticano nusquam Atare, multis compertum esse. Denique Nicolaus de Cusa Cardinalis, Pius Pontilis hanc donationem tamquam commentum egregium Coniurarunt, Taurentius Valla. P tritius Romanus. Pontificius, Constantinum nec huiusmodi D nationem fecisse, nec facere potuisse, nec Pontifices Romanos, jus aliquod ex ea percepisse, multis argumentis, copiosa, AEleganti oratione disseruit Vid. 'o Donatione Cap. constantinum Pessim Ct ηοηissas et istas apud
Barthol Ticernum de Privilegio constantini contra Uitricum Humtenum, Epist ad Leonem Decium HieronymAm Gathaianum, Niscolaum de Cusa, Lorentium vallam de Donatione Constamini. 9. Utrum im ad Indorum regiones Hispano solito erat cum Franciscu Tyracus anno I S, Orbe circumnavigato, in
Angliam redijsset, Bernardinus Mendoa Hispani in Anglia Leg tu
133쪽
Legatus, In Oceanum Indicum ab Anglis navigari conquestu gest. Responsam tulit a Regina Elie ob tha, illam non intelle g re cursiai,4 Principum aliorum subditi, ab Indii prohibeantur, qua Hispanici iuris esse persuaderi sibi non possit, ex Ponti fici Romani Donatione , in quo Praerogativam in hujusmodi ca sis agnovit nullam . nedum authoritatem , ut obligaret Principeς, qui illi obedientiam nullam debent, ut Hispanum novo illo orbe quasi misudaret, possessione investiret, nec alio quopiam iure, quam quod Hispani, hinc illinc appulerint , cassitas posuerint, flumen aut promontorium denominR erit . quae proprietatem acquirere non possunt, ut haec rei alienae donatio quae ex iure nihili est 4 imaginaria haec proprieta obstare non debeat, quo minuς ceteri Principes, Commercia in illi regionibus exerceant, χolonia ubi Hispani non incolunt, iure Gentium nequaquam violato deducant, cum Praescriptio sine possessione non valeat.
io in Regum filiis, uter in successone preferendin sit, 'mi ant adeptum regnum, an qui postea natus est 'Cum intoni primo Imperium delatum esset, Honricu eius Fra ter suas, mitis Palatsni , Lothae ringiae Ducis oliorumque Principum , armis vindicabat; Quod Regnum ibi in Patris
regno nato, potius quam octoni λnte regnum adeptum nato . deis beri videbatur pro filio post regnum adeptum nato, affertur. Quos cum inter ArtabaZen in Xerxem filium Darii Histasipiis . de Persiti Regni successione contendere ur, Demaratu Spartanuς regno eiectuς, tunc forte pratum S, dixerit, filium post deptum regnum, alteri antegenito praeferendum, atque ob hanc causiam regnum Xerxi ad iudicatum fuit se. Quod etiam Guicctardinu obtinuisse scribit, in contentione de Ducatu Mediolanensi inter Ludovicum, Baleatium fratres, quorum hic ante adeptum 1 Paetre Ducatum, ille post adeptum , natus fuerat. E contra, cum post Darii mortem haec eadem controvenia inter Atticam Dario Prionto, Gyrum eodem rege iam facto , natum exorta esset, irasitaedis ma-
134쪽
8o Parsa De Iudicio inter Gentes Seel. 3.
ter, in Cyri gratiam, Veterem illam Xerxis disputationem urgeret Pers, tamen Arsiica regnum adjudicarunt. Merodes rex Judae rum Alexandro, Aristobulo ex se post adeptum regnum , Antipatrum ante natum praetulit, pro qua parte etiam in pugna inter Uttonem , Menricum victoria cessit Pro qua etiam parte sententiam justiorem concludit Horon annus cui assentit Grotius, quod consentaneum sit cum aliarum omnium haereditatum, iuccessionunt hoc jussit, idem quoque in regnorum haereditatibus o
II. An in successione ad Regnum Nepos ex Ilis priore, secundo filio
sit praeberendus 'CUm in Germania contentio esset exorta inter Patruos, Nepotes, de legitimo haereditatum jure it Imperator primus, ejus disceptandae causa, Comitia Germanica indixit, cum in Comitiis inter Principes, Livium Legatos, conveniri non posset, Duello res commissa est in quo Pars pro Nepotibus ulcit, Exempla Vero in utramque partem afferuntur. Pro filiis secundis, quod na rat Procopius, GiZerico Vandalorum rege mortuo , post habito Gundabundo, ex Gentione priore filio Nepote, Honorato secundo filio regnum delatum esse. Et Almonius scribit quod cum Clintarius Rex Francorum decessisset, unetranus secundus filius, Childeberto Sigiberti fratris senioris filio praelatus lit Pro Nepotibus,quod Plutarchus scribit, Lycurgum, postquam regnasset ci citer octo menses, cum Polydectis senioris fratris idua filium p perisset, regnum Lacedaemoniorum ei celliste; Fausanias refert
Cleomene mortuo, Senatu ni Spartanum Areo nepoti contra Cleonymum Patruum regnum adjudicasse. Videtur, quod regulariter Nepos ex primo genito fili , secundo genito in successione praeferendus sit, nisi vigore Legis sufficiendus fit defuncto genere
pro sinus , natu maximus , quo in casu, filius secundo genitus, Nepoti ex priore filio natu minori praererendus est.
135쪽
Pars et . De Iudici inter Gentes Seel. 3. Il
I1. Utrum Nepotem ex sorore Aefuncti, Patrueli a successiowe a
regnum excludere debeat 'PHilippus Philcher Rex Galliae treςh1buit filios Ludovicum. Philippum&Carolum filiam Ιfabellam nuptam Edvardo
secundo Regi Angliae, ex qua natus est Edvardus tertius, Angliae Rex. Mortuo Philippo Pulchro, successit Ludovicus; Lugovico, Philippus Philippo Carolus; post mortem Caroli Pares ive Proceres Galliae Philippum Valesitum maioli defuncti patruelem,
quippe Caroli Valesii, qui frater erat Philippi Pulchri filium ad
successionem in regno admittebant, posthabita Issebella , eiusque filio Edvardo, unde arerbissima bella inter Reges Anglor Galliae
sequuta sunt. Pro Philippo Valesii contra Edvardum Regem Angliae praetendebatur quod lege Salica consilietudine in Gallia antiqui ita recepta , geminat, a successito ne in regno Galliae, arcerentur. Ica Cilicet Chil derico tertio, rege mortuo, duabus filiabus exclusis regnunt Clotatio delatum hereberto quinto defuncto tribus h liabuς praeteritis . Sigibertum fratrem successisse. Et cum Faminae ipse capace non sint, non posse jus ad filio transemittere. Secundo Edvardum Philippo Valesio , tanquam Regi Galliae Homagium fecisse, te Ligium illi futurum , interpositae fide, pollicitum fuisse. unde ipsum Regem agnovit, juri suo, si
quod habuit, in regno Galliae renuntiavit. E contra quod Edvardus non sine causa ius suum armi prosequutus est . sisertum est. Quod cum corani Paribus quaestio haberetur , ipsius Procuratores admissi non sint sed minis coacti sunt recedere. Quod decantata illa Lex Salica apud omnes Historicos, Iureconsul os praecipuum pro Valesio fundamentum suti agnoscit Hotomannuς commentum fabulosium obsurdum fuerit, cum Lex illa quae Praecipir, qu0d de terra Salica nulla portio haereditati in mulierem transeat, non ad Francos sed ad Salios spectet. Qui idem fatetur tantum absit, quod ad regia haereditate pertineat, ut ne quidem ad eu-dales successione , sed ad altodia tantuni , quae privati sunt Patrimonii referri possit. Deinde ad consuetudinem fili Od spectat, non praesumendam uri communi contrariam. Per Hispaniam , Lusitaniam, Navarraui, Siciliam Neapolim, Angliam, Scottam, Prin-L cipatu
136쪽
8a Parsa De Iudicio inter Gentes Se et . .
Li Patu faminas non excludi. In aliis fere omnibus Dignitatibus G lliae, utpote in Ducatu Normanniae, Britanniae, Aqui saniae, Burgundiae mulieres succedere. Exemplum Clotarii, &Sigeberti , qui posthabitis filiabus succedebant, non sufficere ad fundandam consuetudinem iis fortassis temporibus, quibu regnum non tam hae reditarium, quam suffragiis deferendum habebatur. Denique in m gium, ab Edvardo, Valesio praestitum, ei non obfuisse, quod in minori aetate Edvardi factum esset, metu ne Valesius Ducatum Aquitania invaderet.
IS ' Ros ex sorore, Patrui silio in successione ad regnum sit praeberent fMArtinus Rex Aragoniae, Siciliat filium habuit unicum a
tinum, qui Obiit ante Patrem , relicto filio rederic illegi timo, sororem habuit germanam Heli onoram , in ea Neposem Ferdinandum Castellat, consanguineum Jacobum Us lensem, Iohannis scilicet Patrui filium Martino defuncto , de regno contendebant, Fredericus illegitimus, Jacobus Urgellensis, Jerdinandus Castellae. lacuit Arbitrorum judicio rem submittere Arbitri assumpti sunt, tres ex Aragonia , tres ex Valentia , ure e Catalonia Theologi Iurisconsulti, aliique omnes summae Pru dentiae N probitatis viri. Fredericus ex filio defuncti Nepos ill gitimus contendebat,se non omnino illegitimum esse, qui ex pλ re caelibe S matre innupta natus esset, se natalibus a Pontifice RO- man restitutum, praeterea meruisse,ut ipsius ratio haberetur,quod nuper amplissima victoria regnum Siciliae Aragoniae adjecerat, Jacobus Comes Urgellensis, se masculum ex masculo descendere, inmina regni incapaces, non plus juris liberis quam ipsae habent transferre posse , Ferdinandus Castellae se natum S matre, qu Martinum Regem defunctum fratrem ex utroque parente habuis,
qui cum sanguine proximus sit, naturali jure di legibus succedere debeat
137쪽
debeat. Non cautum esse legibus Aragoniae, ne neminae succedant. sed id receptum , quando Mare cum faemini sint eodem grata conjuncti in atque proximi Arbitri, qui acri rite peracti S, Advocato per triginta dies audierant, in arce conclusi unde, inde abire non liceret, nisi Rege declarato , tandem progresti in publicum, cum summa totius populi attentione , atque expectatione Feret-nandum Castellae, Aragoniae Regem pronuntrarunt.
sq. Utrum stirpe Acta deficiente, stirpis proxime Princeps, augradu proximior in regu succesere debeat
HEnrico tertio Galliae Rege intersecto,Valesiae familiae propago
mascula desecit, in confesta erat, ius successiuni Sin regno, ad stirpem Borboniam pertinere, cuius Prin esto caput erat Henricu Navarra Rex. Regi Antonii defuncti filius, cui Antonio etiam frater superfuit Carolus Cardinalis BorboniuS. Itaque cum Proceres quam plures Henricum avarrae Regem pro legitimo Regni successore admisissent, Sacrae Ligae , sive unioni foederati, Cardinalem Borbonium tanquam proximiorem, sub nomine Caroli decimi Regem declaraverunt pro cuius ure, titulo patronum nacti sunt Zampinum quendam. Qui Cardinalem Borbonium post mostem Francisci Ducis Andegavensis, qui frater erat Henrici tertii, Antonio Rege Nava tradi praemortuo, in praerogativa primi Pri Cipi sanguinis fiuccedere debet , edito libello asseruit. Quod Antonius tempore vitae Ducis Andegavensis moriens praerog1tivam primi principis sanguini , assequutu non sit, 'roinde u ad γjusmodi praerogativam ad Henticum filium transmittere non potuerit, quod in haerelitaria successione, Suorum , Agnatorum, Cognatorum, etiam in Feudali Megia liae te censendus sit gradu proximus personae defunctae, cui succedendum est. Ideoque Cardi-n lem Duci Andegavensi s opinquiorem, Henrico defuncto, γgi Navarre gradu remotiori praeferendum esse. A, Henrico Rege Nλvarrae, Hotomannus S alii disseruerunt, Zampinum Ic3lum, non intellexisse differentiam inter Haeredem praesumptum, sive AmI 2 parentem
138쪽
8 Pars. a. De Iudicio inter Gentes Seel. 3.
parenteΠ regni, primum Principem sanguinis. Haeredem regni apparentem,in eadem stirpe censeri filium vel fratrem Regis, qua- Iis fuit Franciscus Dux Andegavensis,primum principem sanguinis esse,qui in stirpe vel linea proxima primus est qualis fuit Antonius Henrici pater,cui sub eo nomine regni Administratio, in celeberrimo Ordinum regni conventu commissa fuerat. Neque in Haeredis, neque in primi Principis sanguinis successione, gradum aut aetatem in alia linea,vllam praerogativam tribuere. Neminem dubitare quin inprima stirpe quae Valesiorum fuit,hujus minii ratio habenda fuerit, ut filius primogeniti patruum excluderet. Quidni idem jus inter agnato proxima stirpis,quae succedit loco primat,obtineret .cum Agnati Regis causam, titulum, jus successionis accipiant, non LRege novissimo,sed a communi gentis authore. Principe,quem Graeci Genarchum,Latini Progenitorem appellant, idque Lege uti perhibetur,comprobatum. Qua sancstum est Rege mortuo ad filium ejus primogenitum , vel eo praemortuo ad Nepotem ex eo Regni successio perveniat,si sine Liberis decesserit, Willius stirpis haeres masculus esse desierit,ium ad proximae regiae gentis stirpem eodem primogeniturae ordine servato,regni successio tranifera ur.
Duc Saxoniae,t M archioni Trand urgensis , vel Duc
Traisurgensis in succedendi potius Derit Ohanne illi elmo Duce Cliviae, Iuliaci sine si beris defuncto,
jus ad succedendum in utroque Ducatu praetendebant GSaxoniae,Marchio Brandeburgensis, Dux Neoburgensis. Dux a. Oniae, eo quod ante centum annos Matrimonio inter Iohannem Cliviae Ducem, Mariam filiam unicam Gulielmi Ducis Juliaci celebrato,Ducatus Cliviae, Juliaci ab Imperatore, cum consensu Ordinum uirtusque Ducatus.uniti sunt, quodque ex eo matrimo
nio,Willielmo Duce Cliviae,&Sybilla cum aliis filiabus susceptis, Sybilla Johanni Frederico Duci Saxonia nupta est, ea conciἐione,
139쪽
Pars a. De Iudicio inter Gentes Sees . 3. IS
ut si Iohannesis Maria in liberis masculi morerentur, tota hareditas ad Sybillam , Iohannem Frederi cum maritum ejuς, eorumque haeretes descenderet. unde cum Iohanne Millselmus ad quem a Gulielmo Sybillae fratre successio devenerato sine liberiodecellisset 'ec pater ejuς alios libero praeterquam alias reli-Juisset, proinde jus succedendi ad se, ex matrimonio Iohannis pre- erici & Sybillae haeredem oriundum devolutum esse contendebat. Dux Branaeburgensis eo jure nitebatur, quod Gulielmuς Dux Cliviae Juliaci pater Iohannis Willielmi defuncti, quatuor filias habuit scilicet Mariam Annam. Margaretam, Sybillam , cum Ordinibus decrevit ut si sine liberi masculi deceo eret, Maria quam Alberto Brandeburgensi Duci dethon averat, ejusque haerede Ducatibus succederent ipse vero tiliam seniorem in Mariae inl-ber l,quae in hoc casu haeres erat manifesta , matrimonio sibi coniunctam habuit Dux Neoburgensis asserebat, quod Ludovicus pater ejus Annam secundam filiam Gulielmi Duci uxorem duxit. EcCarolus quintu Imperato privilegium concessit ut si Gulielmuς, eiusque haeredeosine liberis masculi decederent, Principatu eius filiabus ii sique defunctis extum haeredibus masculis deveniret, proinde cum Matia filia prima ante Johannem Gulielmum Ducem decessiisset nec haeredem mastulum post se reliquisset, uς succedendi ad Annam matrem suam & ab Annaad ipsum ejus her dem masculum transmissum esse. Princeps Deuxpontii qui Marg vetam Gulielmi tertiam, Malchio Bur graviae qui Sibyllam quam tam filiam uxotem duxerat, his tribus potentioribus pro integra
haereditate contendentibus donec appareret,quid inter eoodecerneretur sibi acquiesstendum statuerunt Imperator Matthias quod Dacatus erant seuda Imperii, Edictum emisit, quo Competitores quoscunque ad judicrum suum vocat. Principes vero Brandeburgensis,& Neoburgensis Imperatoris erga Ducem Saxoniae prope sionem metuentes inter se conventuut, ut ab Ordinibus Cliviae , Iuliaci Liminter eoς discutiatur, interim regimen in Procurationem rerum omnium ordinibus committunt. Imperator id indidin1tus Leopol dum Archi ducem Austriae clam Iuliacum mittit, qui urbem ingressuς. pro locum tenenti generali Imperatoris se gerit, munitione; in urbe parat, copias militare aliunde accersiet. Princeps hastinus.cum copiis e Gallia & ab unitis Belgiat provincus
140쪽
86 Parsa De Iudicio inter Gentes Se R. 3.
ad auxilium Principum Brandeburgensis, Neoburgensis veniens Leopol dum in Germaniam,sequbducere, Praesidiario urbe ced se Coegit Imperatoris mucis Saxoniae partibus favebant Rex Hispaniae,Archi dux Albertus, Principes domus Austriacae,Praelati Electores Sc aliquis Principes ReformataeReligionis in Germania.Ca sam Bradeburgensis, Neoburgcsis sustinebat Rex Galliae, Angliae ordines Belgiae,Princeps Palatiniis Rheni,&alii in Germania Principes reformatae religioni S,Cum omnia ad bellum spectarentinieci ribus Imperii aliisq; intercedentibus concordatum est,us Dux a oniae,cum Marchione Brandeburgensi, Duce Neoburgensi ad jus possessionis in ditionibus controversis admitteretur, quod specie
magis quam revera obtinuit. Postea ex occultis aemulationibus, suspicionibus, inter Brandeburgensem, Neoburgensem, disseentione coortae sunt, Neoburgensem ut astinent pote em ascisceret, Ducis Bavariae filiam uxorem duxisse it Imperatori Ponti ciorum Germaniae Principum gratiam conciliat et Religionem Rinnaanam amplexum fuisse credebatur unde Dillidiis in bellum rumpentibus Biandeburgensis ab unitis ordinibus Belgiae, .Neο- burgensis ab Alberto Archiduce copias auxiliare petit. Haec eo tempore contingebant,quo Rex Hispaniae Albertus inducias duodecem annorum cum ordinibus pepigerunt,utrinque vero Exercitus retinebantur. Itaque Marchio Spinota cum militibus Regis Hispaniae,eae altera parte, Mauritius Princeps Auriaci cum copiis unitarum proVinciarum e altera, Ducatu InVadentes, Oppida , loca praecipua occupans, quibu pro uribus Principum Brand burgensis,& Neoburgensis potiti sunt sui Vero rationibus opportuna nacti haud cito dimissuri videbantur, unde Cardinalis enti- voltus censuit Principibus minus potentibus cavendum esse, quo consili potentiorum auXilia in ditiones suas invocent.