장음표시 사용
161쪽
Par a. De Iudicio inter Gentes Sech. Ios
ginam quam primum levare omnibu expensis, tias in Anglorum copia auxiliares facit, coicie ni ille librarum ad aliquot annos persolvere.
tcru convenit, redio an siccat '
HAnseaticae Civitates apud Imperatorem , et ordine Imperii anno IS PS conquerebantur, Privilegia, olim ab Angliae Regibus indulta antiquata esse Eli Zabeth Regina per Christophorum Per hinsum, resipondebat Privilegia illa propter abusum,&causa alias rationabiles, aut toritate Parii amentaria. regnante EJ- vardo seSto uti temporibus minus commoda, refixa esse; concess scilicet cum re nautica, mercatoria apud Anglos jaceret, ideoque eortim usum regnante Maria omnino fui sis inhibitum meginam primis regni anni alia nonnulla iis aliquandiu , ut temporum intione tulerunt, indulsiisse, donec ipsi Anglos, ne quidem praemonitos Hamburg, nulla amicitiae ratione habita nulla ex causa, e turbarunt; postea tamen statuiste, easdem negotia nutriationes, quibus Angli utuntur concedere. Illo vero omnino recuSAste, nisii meliori jure uterentur: Cum non alicubi si consuetum , nec ferendum ut Alienigenae, in earum rerum Commercio , quae cuique regioni Peculiares,indigenis praeferant uir, quod ex privilegio illi vendicant.
Utrum Fa din, quo cautum s de Soci adfuturos sociVssit extendendum ΘPost belltim de Sicilia inter Popillum Romanum Carthaginenseς ita foedere cavebathirci utriusque populi Socii, ab utro lis populo tuti sunto. Romani post is dus Saguntinos sociOSasciverunt, quos Annibal deinde oppugnavit Livius, satis cautum, inquit , erat Saguntinis , Sociis utrinque excePli S. Nam neque disium erat, is qui tunc essent: Et cum assumereno Q liceret,quis aequum censeret receptos in fidem non defendi o Censet
162쪽
Censet tamen rotius futuros socios non comprehendi, quia agitur de foedere rumpendo, quae odiosa est materia; de adimenda' libertate Carthaginiensibus, eos, qui ipsi S injuriam fecisse crederentur,armis coercendi, quae liberta est naturalis, nec temere abdicata censetur.
Si Socii bellum'erant,utris polim auxilium sit ferendum 'DEmosthenescensuit Athenienses,Messeniis sociis, contra Lacedaemonios etiam socios,opem ferre debere,si ab his incaeperit injuria: Quod si foederati committantur inter se invicem, utrinque injustis de causis quod accidere potest utraq; parte abstinendum est. Quod si contra alios, non foederatos cil bellent, justa quisque de causa ,si utrique auxilia mitti possunt, utpote in milite, vel pecunia,utrique mittenda sunt. At si ipsius qui promisit, praesentia requiratur quae individua est, Iati postulat,ut i praeferatur, cnin quo foedus est antiquiu S.
An ex Foedere teneanturis refores Foedere inter Carolum quintum Imperatorem Henricum octavum Regem Angliae anno IF qa inito OnVensum erat, ut si Provincia Belgicae bello infestarentur, ReX Angliae fit inque naillia peditum,in quatuor menses suppeditaret. Henrico defuncto, cum Rex Galliae Luxenburgiam invaderet, Imperator ab Edvardo sexto Angliae Rege,ex eo foedere copias a iliares deposcit, a qui bus praestandis,cum Rex ex aliis nonnullis rationibus liber haber tur,satis visum est, Quod foedus cum ei sona paciscentis extimguatur cita Fidenates post mortem Romuli a Cedere cum e con- Ira 'O,se immunes profitebantur: Latini post mortem Tulli,Hetrubci post mortem Prisci,Sabmi post mortem Servii, foedere neXibus se solutos venditabant. quamvis Pacis 6 Amicitiae Foedera e
163쪽
petua haberi postulit mutui tamen auxilii conventioneS magis temporales existimantur praecipue cum quid reipub grave spondetur. totius vero sic distinguit; Si Principe pro se simpliciter On- sentiunt, Personale est eduς &cui persona pacis en i extinguintur. Quod sit Principes pro se iuccessiribu promittant, diutur-niu est: item sit adiectum sit, ut sit perpetuum vel ad tempus delini tuni vel in bonunt regni, vel sit cum populo libero Contrahatur.
Anconventio 1 s, di foedera inter Trincipes Jrictam, an ex quo O bono interpretatiouem accipiant 'ALiqui assertini nulloς esse Bonae fidei contractus qui injure
Civili ubi contractu bonae fidei recensientur, non sunt nominaeti. In iure Civili ubi recensentur ejusmodi contractus, agit ut duntaxat de privato iure noli de publico, quod extra Civitatem extenditur; at Tullius ait Foepi ali jure aequitate missi praescriptam; Alciatus quod in contractibuς Principum. exuberantior fides requiritur;& Baldus affirmat. Omnia cum Principibus aut cum Procuratoribus Principum gesta esse bonae fidei & respuere scrupulosas interpretationes, disputatione de Apicibu juris, quibu longe abesse dobent, quo oportet solam veritatem quam jus gentiunI colit, intueri. Itaque exprobatum est Carolo quinto in Ludovico Galliae Regi.quod verbosum ac pactorum interpretatione afferren non Principibus, sed Legulei dignas.
An iuramentum dolo elicitum obliget 'Iosuae Trincipes Isiae litici Gabe0nitis se regione longinqua venire fingentibuς iuramento si ii parcituro obligarunt , quod etiam cum scuem id deceptoς, observi sunt. Ita statuit rotius. . Si certum sit eum qui juravit aliquod factum supposuisse, quod revera ita se non habeat ac nisi id credidisset, non fuisse mλturum, 1 non
164쪽
non obligabis uramentum. At si dubium sit, an non etiam sine eo, idem juraturus ruisset,standum eris verbis , quia silmplicitas quam maxime juramento convenit; Quod de Iosua, irimoribus Israeliticis conjicere licet Lex enim Divina,quae eos internecioni devovebat,ex Legis alterius comparatione,ita erat intelligenda , ut locum haberet Nisi si qui statim facerent imperata. Quare,cum credibile esset si rem ipsam abeonita indicassent, quod pro metu non fecerunt eos vitam salvam, sub parendi conditione, impetr curos fuisse,valuit Ju jurandum.
LAudat Cicero Pomponium Tribunum, qui observavit, quod metu coactus juravit;Tantum,inquit, illis temporibus susjurandum valebat Aeetsi is qui metum intulit, nullum jus consequatur,quia causam damno dedit, nihilominus qui juravit obligatur stare iurejurando;sic videmus Hebraeos Reges, Prophetis increpatos,quod fidem juratam Regibus Babyloniis non servassent
De quaeRionibus Delicti inter eos quibuscum Pax est.
α stiones de velicto nter eos quibuscum Pax est, sunt , veluti cum quaeritur dis nam ex Delicitis teneantur ' Item,an contra Statum. Dominium,vel Debitum quid admittatur virum Injuria a S itu stat Principem vel populum a ciant 'Cum Scyrii Thessalos qui ad mercaturam venerant violassent, mercibus spoliassent, in carcerem conjecissent , Thessaliel psi rem ad Amphyi bonas detulerunt iis visum est,ut Om
165쪽
Pars et De Iudicio inter Gentes. Seet. s. Io 9
munem. non ut privatam iniuriam vindicandam , quod Scyrii procurare debuerunt ut Peregrini apud se liberi securi negotiarentur: Cum vero Rectores Belgiae, podestatem praedarum in mari ex hoste agendarum per Codicillos plurimis dedissent, et eorum nonnulli res Pomeranorum, qui Amici erant, rapuissent, desertaq; patria mari vagarentur Pomerant, eo nomine, contra Ree ore questi sunt. Sed in ea causa Grotius consuluit, Eo in nihil amplius t neri, quam ut noxios si reperiri possent, dederent: praeterea, in hora raptorum jus reddi curarent, Nam ut sine culpa sua ex ministrorum facti quis teneatur, non esse iuris gentium. Itaque Rhodii apud Senatum a privatorum causa Publicam segregant. Dicentes,
Nullam Civitatem esse, quae non improbo Cive aliquando habeat: Qui vero scit subditos delinquere in prohibere potest , nec prohibet tenetur: ita Agapetus apud Iustinianum; Par est deli quere,& delinquendes non prohibere.
Utrum Delictum Principi sit iis putandum, qui alibi delinq-ntegrecipit 'Quintus Martius Legatus Romanorum Perseo Macedonum
Regi pro crinii ne contra Romanos admisi objecit, quod interfectore Arterati, omnium Illyricorum fidissimi Romanorum nomini Reguli recepisset. Cui respondit Perseus , Arterati caedis mihi reddenda est ratio cum nihil ultra objiciatur, quam interfectore ejus in regno meo exulasse. Cuius conditionis iniquitatem, non sum recusaturus, si vos quoque accipitis, ur quicunque in It1-liam vel Romam se contuleruut,liis facinorum propter quae damnati sunt authore vos fuisse fateamini. Si hoc vos recusabitis, aliae omnes genteς, Ego quoque inter caeteros ero. Et hercule, quid attinet cuiquam exilium patere, si nusquam exuli futurus sit Iocus Ego tamen istos ut primum in Macedonia esse, admonitus
comperi requisitos reino abire jussi, & in perpetuum interdixi finibus mi v. Vid civi uia Tucad 1 lib. 1.
166쪽
Ι ars et De Iudicio inter Gentes. Seot. S.
Utrum Profugum,delisti in fatria fΜm , Prin Ps Hrritori in ' o repertus est remittere teneatur PCum quidam StyWardus Scotus, qui Mariam colorum Reginam Veneno tollere conatus esset, in Anglia deprehenderetur Edvardus sextus,Rex Angliae eum in manus Regis Galliae tradidit,ut debito supplicio remitteretur. Quod ΘnnulliS displicuit; uuia, etsi ratio suadeat ut qui in patria deliquit,in patria puniatur, ali se tamen de consuetudine, quoad remissioΠem , usurpatum est. Itaque cum Edvardus Staisordus,Elizabethae Reginae apud Galluma eg/tus, Rege Galliae peteret,ut organus, ct alii Angli, in Principem' patriam machinantes, Galliae submoVerentur, responsium ulit,si quid in Galila machinarentur, Regem ecjure in illos animadversurum,si in Anglia quid machinati fuerint,Regem n0n posse de iisdem cognoscere, ex ure agere;omnia regna profugi esse libera;Regum interesse ut sui quisque regni libertate tueatur;imo Eli Zabetham non ita pridem,Montg0merium Ρrmcipem Cond um, alios e gente Gallica admisisse in hoc ipso tempore Segurium Galli Legatum, novis rebus in Gallum studentem , in Anglia haerere. Et proinde in foederibus saepe cautum est, ut subditi delinquen S,si petan rur,remictantur. Vid. Ha ardum in Historia Eo sixti Camian anno 1 84. Tractatum inter Henricumfe8r um Regem Angulae, Erybilippum Regem Hispaniae de remittendo Comitem Fufι α inisoria V uecom. Olbani anno a MenricisF. Utrum pro Delicto renidesitatis teneantur successores.
ARtianus damnat Vindictam Alexandri in Persias, cum pridem interiissent qui in Graecos peccaverant; simile est Curtii judicium de excidio Branchidarum per eundem Alexandrum. sed videtur, Quod poena ob delictum universitatis exigi possit,
quamdiu durat uniVersitas, quia idem corpus manet, quanquam particulis succedentibus Contrarium tamen verius. Matio est Quia extinctis illis, per quo Meritum ad universitatena deducebatur, ipsum quoque meritum CXLinguitur, c Proinde etiam cenae
167쪽
debitum, quod sit ne merito non consistit.
Utrum a Principe uia scendet G- injurie qua cum privatiniste
Cum Henricus, eius nomini tertiuς Rex GaIliae, di tonsae revertebat, Hubertu Lanquetius qui tunc Uiennae agebat, lit ri id Philippum Sydnaetim in Italia peregrinantem , it scripsit. videbimuς. quid fit faetaruS hic Rex ubi in Galliam redierit. Nam omne qui sunt ei familiares dicunt eum constituisse, benigne idinosicere omnibuς, qui aliquid commisierunt, ob quod merito ipsi; succensere possit, complecti omnes benevolentia qui eam exo tabunt. Quod utinam dicat ex animo, faciat, Nemo enim str pitu abigit aveς, qua, sui S retibu involvere cupit. utinam iniit retur exemplum proavi sui Ludovici duodecimi, cui cum, Carolo octavo regnante, multi non solum essent adversati sed etiam in capiti periculum ipsum adduxissent, omnibu tamen bona fide ignovit, ubi ad regnum pervenit. Sc mirantibu amicis, quod tot acceptas injurias non ulcisiceretur, respondit, injurias tacta Duci Rutelianensi nihil pertinereas regem Galliae Nec secus Eli habet hae quae Maria sorore regnλnte in custodiam tradita ab Henrico Beningsellio Equite duri u Squam pro Dignitate tractabatur, cum in regnum Angliae successit nihil gravius in ipsum statuit quam quod ejuς indignationem deprecanti, dixerit Domum in pace rediret se, cum severiore caζceri custode opu haberet, ipsum accersurum.
Utrrem contra in micitiam cstmmitta , qui vires auget aut in scoarcem facit
Romani contra Philippum Macedonem 4 Lysimachus contra
Demetrium ex hujusimodi causit arma sumpserunt. Et quidam tradunt jure gentium, arma recte sumi ad minuendam potenti Ru crescen em
168쪽
1ia Sarsa. De la dicio inter Gentes Sect. s.
crescentem quae nimium duct noces PQ sit, rotius vero ait,ab AEquitatis rati ne abhorre se, ut Vim pati posse ad vim inferendam jus tribuat in ideo contiariae in suo munitiones, ii quae sunt i- milia remedia quaerenda, non Vim bellicam. Alibi cum amicitia pugnare asserit Arces in finibus non tuendi, sed nocendi causa e truere;Rem insolitam copia sum inscriptionem;sii justis satis indiciis appareat, non alium iisnem ita C, quam contra eum qui cum pax
sit contra Amicitiam subditos alienos recipere ΘSubditos singulos qui exaltera ditione, in alteram migrare Uolunt, suscipere, non est contra amicitiam, neque enim naturalis tantum, sed favorabilis ista libertas est. Oppida autem, aut magnos caetus, qui Ci Vita is partem integrantem faciunt admittere non licet. Sicut aliud est ex flumine haurire, aliud rivum deducere.
An iis quibuscum es Amicitia transitus sit denegandu 'AGesilaus ex Asia rediens. cum a Rege Macedonum transitum
postulasset, atque is consultaturum se dixisset. Consulat, imquit, interim nos transibimus,nec quicquam durius eum perpetrasse constat. Et videtur aliquando, transitum denegari posse, utpote I 'Si cum armatis transitus requiratur ita Veneti negarunt Ma imiliano primo, qui cum exercitu petebat ire Romam ad Imperii coronam accipiendam, causabantur Veneti,Rem pacis non egere armatis. VJuste negatur transitus, iis qui hostes adducunt; Ita Antonio secum ducenti hostem , Brundusini portas clauserunt; idem fecerunt Carthaginenses filio Massanissae. 30 Si non a Primcipe territorii petatur transitus;ita cum Cymon Lacedaemoniis suin Perias laturus, per agrum Corinthium copias traduxerat, repre
hensus est a Corinthus quod non Cixitatem compellasset, At VOS, inquit,
169쪽
Pars a De Iudicio inter Gentes Secti. S. D 3
inquit Cynion, Megarensitum fores non pulsastis sed fregistis, censentes ollinia licere plus valentibuy.
vid. Gretium, tib a. cap . 6. I. Me litem, lib. I, cap. s.
fili, quibuscum est Amicitia commercium interdicere liceat Non videtur Commercium negari, cum motus siquiς m-ntercii non admittitur, sed cum omnino Commercium prohibetur. Quid enim si negetur importari, quod incolis videtur improbum, vel contra Religionem , vel Disciplinam Religionis Ita
quae ad es minando animo conducunt, ea mercatore ad Belgas aliquando non adferebant. 10. Etiam licitum videtur, prohibere aliqua exportari, ut aurum, Margentum ne Provinciae exhauria tur: sic Hispanus alicubi Regnorum suorum , lic Anglus facit. . In saniunt Commercium vetare licet, ne Mercatoribus ad penitiora regni adittis concedatur : Quod olim Britanni , nunc Sinense non permittere, dicuntur.
Wres alienu aliquando invitu Dominu capere liceat Oui bellum gerit locum occupare potest in territorio alieno, si certum it periculum, ne hostis eundem locum invadat , inde damnum det. Et Graeci, qui cum Xenophonte erant, Cum navibus omnino opus haberent, carpe uno transieuntes; sed ita, ut merces Domini intactas conservarent, nautis etiam alimentae darent, iretium persolverent: Sed M, An qui rei alienae usium imperat;ad casuς fortuitos teneatur, aliquando u uitum est. Ita cum navi Anglica ad Etruscum littus onerata esset in velificatura in Angliam, iussu Duci Hetruriae exonerat , in bellum mittitur, unde revertens in itinere periit. Angli dammim illud ab Etrusco resarciri petierunt. In casu consimili Navis quam Princeps in usum suum , subditis coepit. cum casu periisset, Doctore tradunt Principem ad damnum objigari. Quod multo magis obtinere deber,
170쪽
31 Parsa De ludicio inter Gentes Sec s
ii su itis alienis Hetruscus vero contendebat, se naVem conduxisse, Conductoren non tenesi ad casus fortuitos Item se pollicitum praestare, quod in actu militari contingeret. Navem autem non illic periisse; ro Anglis responsum , revera Het luscum non conduxisse, sed coegisse pio imperioso quod ita actum est, magis ad mandatum, quam ad conductionem accedere. Et de jure mandans praestat casus fortuitos niandri sario. Nec pacti O mercedis locationem facit cum , ut ait Tacitus merce ab eo qui jubere Potest, vim necessitatis adferat. Deinde quod promissio de praestando casu in actu bellico, non excludat casum verisimilem, maXinae in Contractu Boia fidei.
VI d. Statium lib. . cap. 2'. nu. o. Gentilem Advocat is Pan. i a cap. 26.
Utrum Exteris aliquando territorium alienum invadere liceat'
Si quid intra territorium alterius populi,est deserti ab Advenis
occupari potest Cum ab aliis occupatum non censetur, quod non excolitur. Ita olim clamabant Ansibarii, Sicut coelum Diis, ita terras genti mortalium data , quaeq; sunt Vacua ea Vise
publica Sed Habitati his, qui suis sedibus expulsi sunt , non est deneganda , lotu imperium quod constitum est subeant, alia quae ad vitandas seditiones necessaria sunt praestent.
Utrum Exteris oppressis contra Socios auxilium ferre liceat Θ. Civium rationem habendum dicunt, Xtet Ortim negant zΗi, inquit Cicero,Communionem S Societatem humani: neris dirimunt. Et LaZii Persarum Regi dixerunt, non eum Propterea ustum, quod faceret injuste nihil nisi S injuste oppresse se defenderet S sic ab eo Exercitus, Matixilia contra RomanOS impetrarunt. Videndum tamen, an non hujusmodi Societati communi, per Societatem specialem derogetur. Itaque cum Samnites, quibuscum Romani foedere amiciria conjuncti erant, Campa