장음표시 사용
321쪽
De lure Abbatissarum, N Montes.
ceciderit , infra Mona erium per consilia Episcopi poenitentiam agat. Et si necessi est de earum necessitate ad domnum Regniel ad Si nodum aliquidsuggerere,earum Praepositi, vel Misis, hoc debeant facere, O qualia munera ad Palatium dare volu rint, per Miffissuos ea dirigant. Et saliqua Mona Ieriasunt, quae earum ordine propter paupertatem adimplere nop unt, Me iiD Epis opus de veritate praeuideat, Oboe domno Regi innotescat, ut in sua Ac mosna hoc emendare faciat. Et Atales feminae velatae adpraesens ibi congregatae in-
Deniuntur, quae regulariter vivere non me
lint, nec ad hoc dignaesunt, ut cis is, alijs habitent, Episcopus, ct Abbatissa praeui-.deant locum apitim, ubi eparatim cum
cinodia in Pulsatorio habitare debeant,vel operari manibus, quod i a Abbatissa eis iusseri interim qu probatae dignaesint, in in Congregatione recipiant ur . Alia statuta similia habentur in dictis Concilijs Galliae,quae breuitatis gratia omittunturia hondacius Vili. h sita extra uag. qua incipit,Perii. ut .doratu regu in s. statuit inter alia, t Moniales a Monasterio non .grodiantur, nisi constet eas laborare tali morbo cindenti, ut non valeant cum
Una ab ra graui periculo,& line scanda. lo cc morari; S concisum Tridentinus 1 α s. de regul. cap. s. decreuit, quod Aemini Montialium lioeat poIi pse si nem ea ire de M ona serio, etiam ad breue tempus quocumque praetextu, nis ex alinqua legitima, causa ab his sto appro bux . Et Pius V. corroborans praedictas sanctiones in duabus suis constitutioni bus, prima quae incipit, Circa Pa oralis; posterior Decori, bonefari, exprimit casus, in quibus Moniales iscite egredi pos . sunt e Monasterio, & praesertim in secuti 'da Constit. per illae verba, nisex cadis , magni incendij,vel infirmitatis leprae, aut epidimia; circa quos trescasus multa animaduersione digna annotantur a Docto
Quod ad primum casum, scilicet, magni incendi, aduertendum est, intelligi de incendio adeo magno,ut si Moniales e Monacterio non exeant , sint moriturae, VLI
cosumendar, ct laedendae in magna ignis
Quo vero ad secundum, dicendum est, intelligi de lepra, ita contagiosa,ut si illius radix e Monasterio non esiciatur, nimirus Moniales infectae tali morbo non egrediantur,omnes aliae cito periculo euidςn- ti subijciatur, & talis debet esse liuiusnam di infirmitas , si perlona iacularis hoc morbo laboraret, extraheretur a Populo, & a propria domo, & c Istitueretur in segregato loco, Lazareito vulgariter
Quoad tertium casum, dicendum est, Doctores uniuersaliter intelligere morbuEpidimi , non solum, quando est ita comtagiosus, ut populariter grassetur in gentibus,maiorem partem aegrottirum,& infectorum interimendo ; selut latius si initur nome epidimiae pro quolibet mo bo communi ita contagioso, ut ab uno
facile ad alios diffundatur, si cum illo comunicent i qui calus ac explicati sunt a
quia Sanctissimus Pater cosiderauit 'bod si dictai dimia,etiam absque peti icie , .&morte ex una in alias Ninriales et raseari,& per Monasterium grassetur disticilitiata Clauser struyretur. Hiei Oi . rq Rod .
pius e omnes alias inseruiitates pestilEtiae consimiles, sed benignio test etiamsi nomine Opi dimis nun pys myst, i do , posse Moniales egre i de monasterio quia in dicta Bulla Pii Tnom ne Et dilatae intelligitur mi*te alsuit declaratum a Sacra Congregatione Cardinat.Yx eodem Hi m ςκ At anno I 6 Gut rcfert Anton. Diana in resoluti
322쪽
Sacra Congregatio Cardines. consultata, an Morbus Gallicus includatur sub nomine Epidimiae , Strumae ,& Cancros, dum alij Medici assii insent, Ludovicus dela Valle Medicus Regius negaret, ita respo-dit; opinionum varietate, singulorumque rationibus diligenter perpensis, declinauit in sententiam D. Ludovici dela Valle, cuius in responso a se edito, Zelum,& prudentiam in assequenda Sanctae mena. Pij
V. mente,plurimum in Domino comme-dauit, eiusdem Pii V. Constitutionem de Clausura Monialium loquentem, nomine Epidimiae eam tantum intelligere Epidi, natam, quae est vera, & realis pestilentia ἐita ut ob alias infirmitates si miles , sed benigniores,etiam . si Epissimiae nuncupentur,nullo pacto Monialibus protasse Monasterio exire liceat, quod decretum ab omnibus inuiolabiliter obseruari mandauit eadem Sacra Congregatio: c7 Ideo hic locum adhuc habet sententia
, ubi ait, licetiam iuste egrediendi concedi iob similem morbum Contagiosum, etia si ex expressis in Motu proprio Pii V.no sit, vi sunt morbus. Gallicus , & diui Laazari,& ignis S. Antonia , &c. quan moralis ter loquendo intra septa Monastoris non potest illi mcdicina adhibeo, inique
graui contagionis aliarum Montalium apericulo; quia in his quoque 'inveni ditur eademiconlulenda bono G u.
ni ratio, de ideo sunt similes eprae expres sar in Aicto Motu pryrio, ita Sanc heu
lidita est enim Pncnsio ad .casas simi les, quia Eieno lagatiua non includit casus similes;& in quibus cademietatio, aut urgentior militat, ut dicunt Euerardus in tosti is Resari s soro a nias ina dictionum.
quod probatur ex Glos. l. ob aes alimum 72 . C. de praediis, alijs rebus, ibi enim . . db ita obsolem es alienum posse prae- rdia minorum dii alii &tamen Glossim.
verbo alii num comitia iter recepta,tradit,
u quoq. posse ob smiles alias causis,ergo a limili dicendu est de praecucus casibus.
8 Aduertendum est cum sere omnibus praecitatis Doctoribus,ad hoc ut supradictae causae iustae censeantur, opus esse , ut attente perspiciatur, an talis sit infirmitasMonialis, ut nisi e Monasterio exiret, domus sorbia tota corrumperetur, de valde excidens, ac notabile dispendium Monasterio proueniret, & ut existentibus Monialibus in Monasterio, alia ratione consuli nequeant, nisi exeundo, quod si Moniales insectar possint in Monasterio curari absque aliarum insectione, icut etiam,si incendium Moia sterij in una. parte illius euitari possit absque vitae periculo, tunc e
Monasterio exire nequeunt, cum cesset iusta exeundi causa.
De casibus consimilibus illis, qui ii L. Bulla. V. exprimuntur, in qui bus licitus est Monialia
tempore Belli Q l . . 'ilitum impietas, ct immanitas. ri: .
3. Exire possunς Moniales e Monacteris,
propter ιmpetum magni torrentis, viami ruinam edisisse . . .. Mynarie tum siti feratur de vivo it alium locum . tunc licitus eris exitus . ni Monialium de uso in aliud. . . t
s. Abbatissa propter iuramentum elitatis Domino prae aurimi , quando liciui egredi possit e M aseris . ia . 6 Conuersepropter aeter fnampetendam,r erando egredipo n: ὸ Monarierio. i7 Monialis causa undandi, seu reformandi Monamrium, an iuste egredipG : ὸi proprio MonUerio. 8-Moniam comineta aedissio Mon Heri , - , propter quod egres ferat, adprininum
V. Monialis ad bor, mr lietes exeat ὸ Μ naseris inemper indiget licentia Sedis
323쪽
246 De Iure Abbatissarum,& Moniat.
ex vi propriae Regulae possunt egredi de Mona IIerio.
IN alijs casibus co similibus supradictis,
& urgentibus detrimenta asserentibus Communitati Conuentus,Moniales exire possunt de Monasterio, quia non est alia causa,nec similis proprie, sed eadem. Su
Monialec . 1 6 Ilo Ricc.inpram deciss s.Mirandacis.q. 3 Ium. .existimantes, casus exceptos in Bulla Pij V. non extendi ad casui similes, vel urgentiores a DO-ctoribus primae sententiae, cui adhaereo, approbatos, quorum. Prim s est; tempore Belli Moniales de Monasterio egredi possiit, ut in locum tu. tum se recipiant dum contra haereticos, vel infideles bellu agitur, & graue pericu- tu superest Monialibus, nisi exeant; nam in tali casu licita est egresso. Nauar. cit. χα
I s. qui videtur commendare Agorium sine limitatione concedetem Monialibus egressum, quia ait Petrinus ; Omnes mili- dies sunt,& de omnibus extat illud carmen Nultifides liet O. is,qui eas ira equum Iturai & de omnibus intelliguntur illa verba ab eodem relata, Iocusin ludus sunt in militia, domos diripere fama doliare, virgianes rapereo olidas urbes,alpoppida incen- aere mesunt militum decora, profuisse nemini inocuisse quam urimis, nussi respectu, aut recor lione prae dentis Mundo Dei. Secundus casus; impetus magni torretis , vel suminis , aut imminens alicuius aedificij ruina compellens Moniales ad exitum; in tali casu possunt licite exire , ut docet Scortia in selea ConLI. Pontisse.
Tertius casius si Monasterium in alium locum de Episcopi consensu transfertur, iuxta praeceptum Concit.Trident. as. c. s. ubi de Monasterio extra ciuitatε, vel oppidum reducendo intra m nia ciuitatis vel Oppidi, poterunt Moniales exire ,ex Emanuel Roderie cicq. 9.ari s .Sorbo is compenaeverb.Clabum casu 6. Sanch.cis.
ue Quartus;si Abbatissa egrediatur e Monasterio propter iuramentum fidelitatis praestandum Domino saeculari causa seu disset Monasterii, tunc licita est egresso, si
iuramentum per Procuratorem praestare nequeat in quo casu deberet cum decem
ti , & honesta societate exire, & peracto
iuramento inde reuerit,ex cap. I . .utrum de ..t. regul. in 6. Sanch. cit. numeri I.
Barbos de Iur. Eccles It lib. I. cap. 4.nu. 79.ratio est,quia in tali casu agitur de comuni bono Monasteris; posset enim contingere, ut seu dum amittatur nullo peracto iurainento.in quo casu peteda est licentia a Superiore, qui si illam deneget absque cauti,hoc constito, poterit Abbatissa auctoritate Iuris egredi, & si dubitet, an iuste,vel iniuste sibi denegetur licentia, debet iudicio Superioris acquiescere , quia in facto Superioris non praesumitur delictum,ex Sylvest. ver b. Religio 7 .H IL
6 Quintus casus est, quando Conueris egrediuntur ad aeleemosynas petendas Conventui necessarias , si commode per alias personas petere non possint, qui casus hodie raro contingere potest, ex BO-nac. cit. -- 13. cum alibi prouisum sit Monialibus per Constitutionem. Gregorii XIII. quae . incipit Deo farris. atque ita irmant Nauata de Ha Monac. conss. 8.
Sextus casus,licita est Montalium egres sio causa sundandi,vel reformandi Monasterium eiusdem ordinis,vel ut ibi constia matur Abbatis vel Ianuar,sive Rotς Preti secta, aut Magistra Nouitiarum . Et comm
324쪽
pleto ossicio potest, si veIit, reuertere
P de consensu utriusque Monasterij,etiam si socia,quam secu sumpsit,redire renuat, in Eman. Roderici ira. s. Miranduoc.cit.
de offigopor. Disc. atri. Ioz. num. 2s.ct Petrinus loci cit.num. 26. ubi ait, quod casus egrediendi causa landadi Monasterium,expressus est in regula Monialiua sui ordinis num. 3 3. Bonacri. tamen locanum. 7o.est,quod tutius est in his cambus Sedem Apostolicam consulere, nisi periculum sit in mora. Et hoc declarasse Sacram Congregatione Cardin. affirmat
dicens, de sententia Gauanti. & Barb.eadem Sacram Congreg. decreuisse, nolui posse Monialem sine licentia Sedis Apostolicae e Monasterio egredi pro instaura tione alterius noui Monasterij ; Villat sautem tract. 3 s .in . s.num. 9.dicit, quod non est necessaria noua licentia Papae, vel Nuncij, ut peracto ossicio Abbatissa cum suis socijs ad Monasterium reuertatur ;quia id consequens est ad primam licen tiam,quod etiam assirmat Sancti. Dc.cici o Praeter hos cases,alij sex assignantur ab Vrbano IV. in Regula, quam Monialibus
lium s. s. quorum primus est,ineuitabilis,& periculosa necessitas, ut incendis , incursus hostilis, seu, alicuius consimilis ;secundus , quando Moniales mittuntura Superiore ad aedificandum, seu reso mandum Monasterium sui ordinis ι Iulius enim secundus concessit Monialibus primae regulae S.Clarae, ut possint de Monasterio egredi pro costructione alterius; ex Hier. Roder .cit.refoca 6.num. 3 Tertius, causa regiminis, quando Monialis miti,tur,ut diximus, ut Abbatissae munus gerat in alio Monasterio,quartus, causa correctionis, quando Monialis tuto corrigi nopotest in suo Monasterio ob timorem cognatorum,de quo casu infra dissut sequeri,ubi de transitu Monialium. Quintus casus est causa alicuius valde euidentis, &
srauis dispendij euitandi, ut si Mocialis
in infirmitate contagiosa constituta sit,& immineae magnum periculu in alias, vidustum est. Sextus casus est, quando de mandato Superioris totus Conuentus ad aliud Monasterium se transfert,de quo supra: qui omnes videntur coincidere cum
An Monialis possit egredi de Mon
sterio causa medendi morbo ita periculoso, ut desperaretur eius salus,illa non ogressa.sVΜM ARIUM.
i Exeundi e Monarieris casus in Bulga 'ν V. decori,& honestati expressi, tenduntur ad miles, non autem ad minus urgentes,ct di miles. 2 Bonum particulare Monialis non praebeas cientem caUam egressus. . 3 Levi Ecclesiaracae non obligant bum tanto morali periculo mortis, velSω- uis infirmitatis. Vitae propria nemini Digenda αἰ defen .s Moniales votum m emittunt potius m ri, quam ob infirmitatem non egredi ὸ Mo Herio. 6 Statuta Regularium non sunt ita rigora-ιὸ interpritanda, ut eruentur apices Iuris.
Visa bominis aes ari non potes, ct ad
ea conseruanda iure naturae, tenemur.
IN hoc casu duplex inuenio Doctorum
pipcitum. Primum est Eman. Roder. lo
eo enae subfue, S aliorum quamplurismoru salinaticae Doctorum, apud praedi-
325쪽
238 De Iure Abbatissarum N Montes.
ctos dicentium, non posse licentiam concedi Moniali claustro egrediendi causa medendi morbo ita periculoso , ut desperetur eius salus ea non egressa , , nisi morbus adeo contagiosus ellet, ut in reliquas Moniales serperet, & hoc nituntur probare instascriptis rationibus,& au-elaritate Sacrae Cogregationis Cardinalium propter quam huic sententiς modo adhaereo, licet antea secunda sententia
mihi probabilior videbatur propter pietatem vitam conseruandi.
I Prima ratio;tres casus in quibus licitus est Monialibus egressus, expressi in supradicta Bulla Pii V. extendi possunt ad alios
smiles, in quibus cadem,ac urgetior causa est, & ratio; non autem ad dissimiles, &minus urgentes, at casus praesens est valde dissimilis, & longe minus urgens,ergo, cic. Probatur minor, quia in illis commune bonum Montalium spectatur, at prae sens casus solam peculiarem Monialis laborantis morbum periculosum,utilitatem respicit. Secunda; Magnum Iequeretur clauturae detrimentum , cum enim periculosi morbi frequenter contingant,& ardens sit Montalium auiditas egrediendi, saepius cosngerentur causae egrediendi, praesertim cum Medici faciles sint ad iudicium & attestatione faciendam in morbi grauitate. α Tertia,Textus in cap. Periculose,in prineipio de nutu regul. in 6. commendatur a
Concilio Tridentino,& Constitutione Pij
V.Circa Panoralis, & in eo omnia conte-ta confirmantur, ob solam communis boni Monialium rationem,ergo casus solam,
di ad priuata Monialis utilitatem respicies non probat sussicientem causam egressus. Cofirmatur; quia sicut probabile est Carthusianos, ob commune bonum Religionis in abstinentia a carnibus consistens,
obligari posse ad dictam abstinentiam a carnibus,etiam si Medici illarum esuma, liuendam vitam naturalem, necessarium
esse,iudicauerint ; Ita Moniales ob commune ipsas u bonum in clausura consistens ad clausuram obligatur tempore infirmitatis non contagiosae, etiam si e Mon sterio exitus alio quia necessarius ad corporis salutem, censeatur.
Nec obstat, quod si,quidam Monialena
inuaderet,ipsani interfecturus, & ad vita tuendam esset Opus egressus , & Moniali integru csset egredi,licet in hoc casu agatur de priuata Monialis utilitate. Quia di-'uci sa est ratio ; nam periculum illud Mortis violentae est certissimum, ' a principio
extrinseco prouenit; at periculum ex morbo consurgens,& ab intrinseco morbo proueniens, nec egrcssu vitatur ; sed Moniale ipsam comitatur Sanch.loc. it.u. 39.
Tum quia, dum mors inserenda est ab extrinseco , Monialis habet duplicem .
causam egressus, prima,ut euitet peccatuvolentis sibi mortem inferre secunda, ut vitam propriam tueatur;in infirmitate vero naturali secuda tantum subest euadendi causa.
Additur,hoc suisse decisum a Sacra Cogregatione Cardinalium teste Zerolata, apud Hieron. Roder. insum.qq.r gu resol.
Secundum placitum est Azorij loci cit.
sit.Pi, V.cap. 6.not. 3.& aliorum dicemiu, posse Moniali licentiam concedi claustro egrediendi causa morbo ita periculoso
medendi, ut desperaretur saluS: ea non , egressa; ratio est, quia credendum non est Summos Pontifices, cum tanto dispe-dio voluisse Moniales obligare ad Clau-3 suram; tum quia Leges Ecclesiasticae cum
tanto periculo morali mortis , aut graui & diuturnae infirmitatis,non obligant;tum etiam, quod pro charitate inuentum est 4 contra illam torqueri non debet;& tando, ut lex naturalis clamat, nemini tollenda est defensio naturalis propriae vitae. Imo nec Votum perpetuae Clausurae emissum a Monialibus fit ab eisdem; cum hoc rigore moriendi potius, quam exeundi a Monasterio, nec in earum Regula hoc postulatur.
326쪽
Nihilominus Moniales hortari libeat
prae oculis habere maximae constantiae in Clausura quarumdam Montalium, exemplum, quod refertur a Petro venerabili Abbate Cluniace se viro grauissimo lib. I. de miraculis cap. a a. apud Eminentissima Cardinalem Baronium in Annal. tom. I. sub anno io9 . subsequenti tenore. In
Marcianicensi Monasterio Moniales multae nobiles, & regio natae genere, diuitijs, honoribus'.contemptis, superbiam calcabant, luxuriam subigebant ; Christique pauperiem sequentes, mundum, , eiusque principem superabant. Hae Claustro si lutari conclusae ait Petrus & ut sic dicam vitali obrutae sepultura, potius mori quam egredi, ante occumbere, quam limen designari ostij transgredi, elegerui. Comburebatur Monasterium, Moniales inde nolebant exire ; tunc, sorte, eo in ioco erat Hugo venerabilis Archiepiscopus Lugdunensis, omnium serme Galli rum Legatus Apostolicae Sedis ab Vrbano II. creatus, magna probitate, & religione clarus: ad eum homines confugientes consilium petebant, rogaruntque, ut sanctis Muliςribus inclusis suaderet egrestium; adiit ille claustrum, summaque celeritate omnes ad se vocatas,ut periculum, effugerent, hortatus est: Cum illae renuerent , & prius se mori, quam propositum infringere, constanter afirmarent ; dixit Archiepiscopus. Auctoi itate B. Auri, O Domini ripae, cuius,vice sungor, atque ex Abbatis me Iri obedientia, vobis praecipio aut adpraesens h nc exeatis,neque vos cum
habitaculis veIiris Oc incendio incremari, sinatis. Ad haec quaedam maximae nobilitatis , & conuersationis, Gisia nomine , quam & ipse ait Petrus multoties vidi, spiritu, & sde succensa, tespondet. Nos , Paser, timor Dei, ct praeceptum Abbatis
nos Iri, ut ignem aeternum euadere possemus, infra bos, quos cernis limites, vyque ad mortem permanseras nolusit. Unde nuru
AD ADAeripote in , ut absque necessitate , praefixos nobis poenitemiae terminos, saltempcdispassu, transgrediamur; ni ab isso,qui nos in hoc inclusi loco oluamur. Noli ergo Domine i placet hoc iniungere, quod nobis agere non licet sed ut nos ignem praecipis fugere; ita magis igni, ut is nobis fugiat, virtute ChriHi Domini noIbi armatus -- iunge. Ad quam mulieris fidem stupefactus Archiepiscopus, ac subito& ipse fide
repletus foras exijt, & coram cuntiis, qui aderant, flammas intuens, ac lachrymis ora persusus, ait. In Nomine Domini, Oper meritum ,sus,quae nunc locuta est Mulieris, Recede Ignis pes lilifer ab Ancidarum Dei talitaculis, nec damna aliqua ultra inferre,praesumas. His a Pontifice 'verbis prolatis, sicut mihi testificati sunt, qui videriit repente immensitas flammarum inuisibili virtute repressa, velut ferreo muro obst te, ultra procedere n potuit;& absque aliquo humano subsidio, absque aliqua pluuiae gutta,incredibili celeritate seipsum extinxit. Sic magnifico,&insperato miraculo, sanistum propositum mulieru sibi bene acceptum esse, Diuina Pietas coprobauit. Hec Petrus Venerab s Confirmatur supradi etiam Placitum . secudum, ex sequuti doctrina Bald. in rub. C. de Constiti priu. & aliorum iuristarum
communiter asserentium, Statuta regularium non esse ita rigorose interpretanda,
ut apices Iuris seruentur, sed debent ampliari ex bono & aequo, idest secundum aequitatem naturalem, licet non ad libitu, sed prudenter secundum terminos Iuris naturalis, & gentium; quod maxime debet verificari in casu proposito, ubi agitur de periculo vitae,aut grauis, & diuturnae 3 infirmitatis; cum vita hominis aestimari
non possit leg. p niinima in Mess. de δε-
natio. α ad eam conseruandam iure naturar,teneamur. Imo ait Penna, quod eo casu posset Monialis inuita extra claunstra trahi; & Diana loc. cit. tra H. Σ. de du-bjs Regul. refoc ios . ait, quod pro firmitate huius sententiae inuenies pulchram allegationem Ioan. Mariae Nouarij, apud Riccium in praxi om. q. re L 193.nγ.
si Mon sterium sit in loco deserto ,
327쪽
24o De Iure Abbatissarum, S Montal.
frequenter accedere , & Morbus alicuius Monialis petat Medicorusrequentiam, An possit in tali casu infirma e Monasterio exire .sVM MARIUM.1 Naturalis ratio dictat praeualere Ius nar
turale conseruaista vitae,praeceptopo
silvo Classurae. et Summi Pontifces Clausuram indicentes semper in edunt prouidere bono Communitatis , O non Monialis parricularis .ETsi praesens quaesitum resolutum
maneat ex dictis in antecedenti; nihilominus sententias Doctorum in hac re speciali in medium proferam; Emanuel.
si Monialis illa ex voto ad Clauturam non teneatur, nec illam tale Monasterium ante Concilium Tridentinum seruauerat, &Monialis sit anus,& non vulgaris auctorI- eatis quia fuit Abbatissa,vel Priorissa,&c. his enim concurrcntibus, existimant illi suificientem causam,ut egrediatur de Monasterio de licetia Superioris o obstate Constitutione Pii V. quam sic limitat neque, quod in hoc egressu attendatur sola illius Monialis utilitas, quia ex alio capite una cum lege naturali vitandi periculum ineuitabile Mortis, versantur tot ac tales circumstantiae concurrentes in hoc casu, quae praeponderare censentur illi Clausurae rigori in d. Constitutione descripto. Huic sententiae videtur adhaerere Villaib. Ioco citis . que .n. 7.vbi n. 6. antecedentι docet, lententiam Nauarri posse sequi in Monasterijs, ubi Clausura ex solo praecepton non ex voto seruatur; quia licitata, egressus causa est, aliquod urgens pericu- . tum vitae, in quo ratio naturalis dictat prae' ualere Ius naturale conseruadae vitae praecepto positivo Clausurae. Cotra quos DD. disputant Sanch.ας. , Miranda debac. M Onia q. 3. an concl0. a. negantes,esse licitum egres
sum Monialis ad aliud Monasterium eiusdem ordinis,cuius aer,situs,temperies, calia huiusmodi salubriora, commodiora iudicantur a peritis Medicis ad vitandum periculum suae infirmitatis; dicunt enim , quod in hoc casu commune Monalteria bonum talem egressum non petit; quorum quidem sententia hodie in praxis teruatur;imo propter eandem rationem Mi-rad. Dciit.conccin Portest.verb.clausu. a 3. dic ut, qδ,ii Medicus asserat Moniale morituram,nili ad balnea pergat extra Conuentum, non posse Superiorem dare licentiam illam egrediendi. At Petrinus tom. 3Jriuilegsui ordin. in addit. ad Cost. Pii V. cap. 6. num. 8. proponit hoc dubisi, scilicet; Si Medicus dicat, Monialis haec in Monasterio curari non potest, nec mortem emὶd h.'p . . licentia renuit concedere exeundi,licebit ne huic Moniali petita licentia, & non obtenta, exiret Et respondet aifirmative, cum Penna in I. i. C. de Comeatu lib. I a.&dicit, hoc esse valde rationi c6sentaneum. Nihilominus stando in resolutione ante cedentis quaesiti, partem negativam lutu-
neo hac ratione ductus,quod Summi ΗΟ-tifices Clausuram Monialibus indicentes,
semper intendunt prouidere Comunita-tI,& non Monialibus in particulari. Collector Privit. & Corduba, apud Eman. R
Moniales quorum consensu,& licentia egredi e Clausura queant. SUMMARIUM.
I I centia exeundi λ μ onastitiosemper a Superioribus es petenduin periculumst in mora. α δ Ioniales egresse λ Monasterio rationabili de cause,in locum honestumst reciapiant , ct clause morentur, qu γ ῆμὸeis de MonaIlerio prouideatur.3 Necessas lege caret. Moniales egresse e Monasterio ex urgenti necessitate, tenentur admonere Superior m
328쪽
Disputatio XX. Quassitum VI. a 4 i
riorem quandiu extra Mona Ierium a Misant.1 Episcopi, vel eius Vicarij teneralis consensus, ct licentia requiritur , ut Μο-
Monarieri9.6 Monites exemptae, quorum copensu exure debeant e Moua ieri'. 1 Lex E cclesia ira non pendet ex accepi
tioue, ne ua vi desiluitur risi post lu-gissimum praem iptionem. 8 Episcopo facultas concesse a Concilio TridentinosintePigitur etiam concesse juo
Ut cario generali. ρ Licentiae concedendae M omasibus e Mona Di io exeunni facultas, ad quos Vi
io Licentia pro Ad onialibus Sedi Aponolleae jubiectis exeundi de Mo Berio,is quosis concedenda.
ii Moniales Reguia1ibus subiectae e Mona Llerio egre aientes de Iola licentia Dorum Praelatorum, an sint puniendae. i Vpponendum est, in omnibus ,& singulis calibus supradictis, petendam esse Superioris licentiam, nili periculum sit in in orta, quia tunc Moniales de praesumpta Superioris licentia, exire poterunt , dummodo te ad honestum locum transserant, in quo quantum commode feri potest , clauiae morentur, quousquer eis de alio Monalieno prouideatur. Diri nisi periculum sit in mora, quia si Superior ob distantiam contuli nςqueat, tunc excusantur Moniales exeuntes in tali periculo, non solum a Censura, verum etiast omni peccato; ratio est,quia hic casust per Epicnaeiam exceptus videtur, cum necessitas lege careat,nec prςsumatur Superiore velle in tali casu, & periculo Moniales ad Clausuram obligare, ex Eman. Eoder. loc. cis. quot. 9.art. I .ct 2. Sorbo verb. Claugura Moniatium casu I. verscirca hunc cinum. Lelio Lecchio de republ. Ecclesii laitu de regul. p. ἰ inum. IS.Sa cheZ loc.cD.num. 33. 61.& Bonacin. de clavsquaesi punct. 8.num. 6.Vbi dicit, Mo- diales praedictas, quae urgente necessitate exeunt, non obstante licentia, teneri post
egressum admonere Superiore, si possunt, quamdiu extra Monasterium existut, quia cognitio causae pertinet ad Superiorem; unde fieri potest,ut causa, quς Monialibus legitima videbatur, a Superiore non approbetur, & consequenter Moniales ad Clausuram statim redire cogantur; quod si cessauerit causa egressus, & Moniales redeant ad Monasterium, non tenentur ex vi Clausurae praecise suum egressum significare Superiori, quia illius facultate, di approbatione non indigent; ex eodem Zechio,& Sanch.ci aris.1 Quibus sic explicatis, deueniendum est ad auctoritatem Episcopi, & Superioris ductam licentiam exeundi concedentis; &'aduertendum est, quod Moniales Episcopo, vel Sedi Apostolicae subiectae exire non possunt, nisi adsit consensus,&licentia Episcopi, vel eius Ucarij genera-6 lis. In Monasterijs vero exemptis, quae . Regularibus subduntur, facultas exeundi cocedenda est a Superiore ordinis, velabalio Praelato immediato, & praeterea ab
Episcopo, vel illius Vicario, ut habetur in Concilio Tridentin si 1 s. capisul. s. ct in Bulla Pii V. quae incipit Decori, O honesiuit sub his verbis; quae tamen in
praeter alios ordinum Superiores, quibus cura Monasseriorum incumberet, etiam
per Episcopum , seu alium loci ordina rium , etiam Apraedicta M onasteria ab Episcoporum, edi ordinariorum iuri inione exempta esse, reperiantur, cognita, ct exp esse i criptis approbat is, quicquid
dicant in contrarium Eman. Roder. qq.π-gul. D. I. q.q9. ar. 6. Mirand. de sac. Monialibus q. 3.art. 6. dicentes, quod in Hispania dicta Constitutio Pii V. neq. re cepta suit, neque ad usum redacta. Contra quos disputat praecipue Suarez de Re-7 lig. tom. aib. I .cap. 9. dicens, legem Ecclesiasticam non pendere ex acceptatiOne, neque sua ui destitui, nisi post longissimam praescriptionem; ideoque nostram sententiam Constitutioni Pij V. consor
329쪽
a 4 a De Iure Abbatissarum,&Moniat.
de Clausis q. I .pum78. num I. Victoreis. de orig. ct claus Montal. g. An flus Epi-8 s opus pag. 2 6. Dixi eius Vicario generali, quia iacultas , quae Episcopo conceditur in Tridentino, censetur etiam concessa ipsius Vicario generali, nisi Vicarius excipiatur , aut nisi res aliena sit a Vicario; ex
Bonac. lac cit. num. 3. Sanchez lib. 3. de Matrim.dis. 29. num. I 6.maxime cum Vicarius generalis vocetur loci ordinarius, ex eodem Sanchra loc.cit.num. 3. &
s Episcopiar. 3. alget. Ioa . num. 2 3. Extendit illam ad Vicarium capitularem Sede 3 Vacante,extendi praeterea poterit ut existimo ad Vicarios generales aliorum Prs latorum,tam regularium, quam sa sulariuMonialium Praefectorum, ut colligitur ex
Io Victoressicit pag. si . Si Monasteri si saeta Sedi Apostolicae immediate sit subieetium, Vicarius Episcopi non poterit appellari huius Monaster ij Ordinarius Vicarius , quia Episcopus censetur delegatus Sedi Apostolicae circa illud Monasterium, ac
per consequens Vicarius non poterit approbare, & concedere pio tali Monasterio licentiam egrediendi in casibus praedictis . Ita Merolla tom. i. di sui. Theolog. mor. lis. i . p. 2.disserent. q. num. 28.
11 Quod si petas, An si Moniales regularibus subiectar egrediantur e Monasterio in dictis casibus de sola Superiorum licentia sint puniendae; Respondent Barbos. deos . o pol Episcop. ci num. 23.dc Campatian diues iuris canon.rubr. I 2. cap. 26. num. 2 2. quod in tali casu debent Montales , di Superiores per censuras Ecclesiasticas, & alia iuris remedia ab eodem Ordinario puniri, Nauar.tamen cons. 6I . in cap. An generalis num. 6. de stit. Monac.&Eman. Roder. Dc. cit. art. 5. dicunt,
Moniales in dictis casibus exire poste de Monasterio absque scrupulo conscientiae cum sola licentia suorum Superiorum; Quae sententiae sorsitan conciliari possunt inter se, si attendatur usus, & receptio praedictae Bullae Pii V. ut videtur docere Bonacin. loco citato,maxime si in hac re is attendatur ineuitabilis necessitas, quae lecge caret.
Sub qua forma licentia egrediendi
sit Monialibus concedenda. . h
. ia Licentia pro Monialibus exeuntibus is iri onasterio debet se ex cause cognita, ct infriptis expresa, non autem so-
et Actus celebratus ne forma non Absylit. 3 Moniales egredi is Mon eris grauius es,quam seculiares in idud ingredi. I IT, Ato, quod Monialis egredi debeat αβ e Monasterio in aliquo ex praediciis casibus, Licentia pro tali egressit debet j. esse ex causa cognita,& in scriptiis expressa, ex supradicta Bulla Pis V. unde si latum
verbo concedatur non tenet, ex Bonac.
q. I .de Harspunct. 4. Sancti. Dc. cis. cap. lI I. num. 28. Mirand. it. q. 3.art. 6.conclus tia. Victorei l. loo.cit. . Au ad. euitandam sculpam pag. 26. quia in Bulla legitur, Alia liter autem, q u ramul prortur egredirntes, ecte. tum quia scriptura in hoc casu vide- χ tur de serma, actus autem celebratus sine :forma non lubstitit; Vnde colligit Suarea
tiones in dicta Bulla positas ad peccatum, & ad censuram cultadain necestarias esse,& quavis attento decreto C6ciiij Tride timist . a 3 .de regu cap. s. dubitari possitan dicta licentia egrediendi Monialibus concesta, esset in scriptis necessario danda, quia Concilium loci est. loquitur μ' . ingrcstu,non autem de egressu, ac decernit licentiam,quoad talem ingressum debere este in scriptis; imo loquens de lice-tia,quoad egressum, non meminit huius conditionis, quae videbatur urgentior, Scnecessaria ad exitum,cum grauius sit, Mo-3 niale e Monasterio egredi . quam saeculares in illud ingredi. I ame hanc didicultate substulit Pius V. in Constitui.quae incipit Decori bonestati, ubi hanc quoque
330쪽
Disputatio XX. Quaesitum VII. a 4 3
scentiam exitus inscriptis exigit per haec verba, ct expressὸ in Friptis approbata sitὸ Monasterijs praefatis exhe,ctc. ut be
Moniales licite egredientes e Monasterio , quando ad illud reue
sVM MARIUM.t Egredientes Moniales e Mona Herio iu-na de causa, ita huiusmodi causa
1 Causa di pensationis cessante cessat esse
3 Monialis egressa quo temporis spatio posep suum reditum disserae.1 IT Oniales,obtenta licentia egredien-I di in dictis casibus e Monasterio,& de facto egressae, tenentur sub mortalinatim expleta causa egressus, se ad Monasterium recipere ex cap. periculoso s. Verur quando de statu regul. insexto, quia cessante causa dispensationis, cessat effectus; dixissitim,quod puto intelligendum esse motaliter,non methaphysice,ut bene notat Mirand. uocicit.art. Barboc de os .
3 Hinc est, quod Sanch. loco ci num. 6O. fateatur,Monialem sanitati donatam, an- gressum suum in Monasterium differentε, per breue spatium, idest per unum, vel duos dies, non peccare mortaliter; V deatur Andreas Victorelluoco cit. s. Au Monialis ὸ Carnobis pag. 24.ubi ait, quod cum prςceptum sit morale,breuis mora ei non repugnat, & sic videtur approbare dictam opinionem Sanch.Dc. cit. Monialis pariter egressa reformandi gratia, non peccat, si aliquantulum immoretur,& a recto tramite viginti,aut 2 s. millibus deviaret ad aliquam Ecclesiam colendam , seu ad consanguineos visi
trados , quia boc non fit in fia ea
Clauserat. Ita Guttiereet lib. I.Atina p. a
De Transitu Monialium de uno ad alitiae Mona Ierium. Quaesitum I.An liceat Monialibus de
uno ad aliud Monasteriu transire. Qua situm II.Licentia Transitus Monialium ab uno ad aliud Monasterium , a quo sit concedenda. Quaesitum III. Utrum Monialis pos-nt ab uno ad aliud Monasteriunia. transferri sub spe correctionis. Quaesitum IV.Vtrum Monialis incor
rigibilis possit de Monasterio ad
aliud trafferri,vel omnino expelli. Quaesitum V. Vtrum Moniales de uno ad aliud Monasterium trans. latae, fugam arripientes, Apostatae
Quaesitum VI. De conditionibus in translatione Monialiti observadis. Quaesitum VII. Vtrum Monialis ad aliud Monasterium delata, erat secum dotem, & haereditatem, omniaque bona, quae priori contulit Monasterio. Quaesitum VIII. Vtrum usus6uctus bonorum Monialis,' quae transit ad aliud Monasterium, pertineant ad secundum Monasterium, ubi Monialis alenda est. Quaesitum IX.Vtrum Monialis alicuius Monasterij destructi transbia ad aliud, recuperet suam dotem, aliaque bona pro secundo Mo nasterio. X 1 Qua