장음표시 사용
181쪽
eum cuius sunt martyres , adoremus: honoramus servos, ut honor servorum
redundet in Dominum,qui ait: Qui vos suscipit, me suscipit. In eandem sententiam beatus Gregorius Naaianze-I ianias concedit, &r Athanasium, inquit, laudans, virtutem laudabo , quoniami n.
omnes virtutes complexu suo tenet. Aiax.
Virtutem autem laudans, Deum lauda- Arch. bo,a quo virtus ad homines promanat, cujusque beneficio nobis contingit, ut ad eum per cognatam illuminationem evehamur, vel potius revehamur. I. Salomon humanae sapientiae miraculum , in eum errorem a feminis fascinatus est, ut pro uno plurimos deos venerari coeperit. Rema caput Orbis,dcverse religionis nunc Antistita, olim eo
prolapsa est abominandae pietatis,ut diversorum deorum ipsa triginta millia
percensuerit nominatim dc coluerit.
Proh quae ista 3cquam vilis deorum annona i alii longius etiam progressi infinitos paene deos posuere; alii nullos et providentes alii, aliqui otiosos. N os, quotquot christiani sanguinis
censemur,Deum unum agnoscimus,Di
Vorum longe ultra triginta millia veneramur. Sed aliud est Deus, aliud Divus, qui quicquid honoris habet dc ornamenti, habet a Deo. Prisco aevo diversi generis amici numerabantur. Erant, quos Prima admisemnis amicos dixere : Ali1 secundae,rer-
182쪽
ras DE CULTu C ELIT.tiae alii vocabantur , scilicet ex ordine quo admittebantur. Tiberius Imperator , ipse amicos solitus describere in tres classes ; dc ab hoc more admissiones dictae. Si haec infima divinis fas
conserre, Deus etiam amicos numerat,
fere triplici classe distinctos. Amicos tertiae admissionis dixeris, qui in gratia sunt apud Deum , sed etiamnum inter
mortales degunt. Istos vero secundae admissonis nuncuparis, qui vita functi ει caelo destinati, sed nec dum caelo admissi. At illos velut primae admissionis familiares jure veneramur, quOS Deus caelo jam recepit, beatissimis sedibus locavit, & vere admisit in conspectum. Et hos sciamus auxiliari nobis & nosse, re velle, dc posse. Preces nostras audiunt, miserias & aerumnas nostras vident , idque in eo qui videt auditque omnia. Deus illis voluntarium speculum, & theatrum longe quam ampli Emum est,in quo eis universa, prout sunt, repraesentantur. Haec illi assidue conis tuendo , incredibili prorsus voluptate perfunduntur. Beati utique immortali Iumine circumfusi , plura & clarius cernunt in Deo, quam ullus olim prophetarum. Atqui prophetae ea viderun qnae esse desierant, & praeviderunt qu-
II. Cur ergo Calites, qui omnigena felicitate circumfluunt, ea nesciant
quae ad ipsos spectant, quaeque ab ipsis sciri
183쪽
LIBER II. 239 sciri cupiunt ii , qui opem illorum implorant i Helias clarissimus Hebraeorum vates jam in sublime curru igneo sue- βιrat evectus & tamen quid Ioramo Re Ri eventurum esset cognovit,& ad eum super futuro statu litteras scripsit. Divinus Paulus a Corinthiis corpore aberat , iisdem tamen praesens animo; dc iste nunc caelestis gloriae jubar indutus, rerum inscientia laboret i An non primus a Christo Pontifex Petrus Christianis promittit, non modo se dum viveret, sed & mortuum uniuscujusque illorum memorem fore Z Dabo autem operam, inquit, dc frequenter habere 2 i-
memoriam faciatis. Istud promissi probe cepit Chrysostomus, eaque de causesa, die Principibus Apostolis Petro Paulo natali, suis Petrum verbis compellat , monetque fidei & pollicitati nis, ut qui suis discipulis promisisset, eorum se haud immemorem, post disia
cessiim e vita futurum. Ergo norunt
Beati quinam opem illorum implorent ergo nil obstat qua notitiam hanc, quominus auxiliari nobis possint. At jam caelo injuriam fecerit, qui beatissimam illius familiam non quidem neget id
nosse , sed nolle affirmet: Caritas nunquam excidit. Caritas apud illos nunc auctior , inviolabili cursu aeternitatis manet intemerata. Et nos pronissimam Loium in mortales voluntatem in du-
184쪽
um vocemus t Uere 3c venuste Cyprianus : Magnus,ait, illic nos carorum numerus expectat, parentum,fratrum, filiorum frequens nos dc copiosa illic turba desiderat, jam de sua immortalitate secura , & adhuc de nostra salute sollicita. Quis autem cum ratione ambigat de amplissima eorum potestate gratiaque apud Deum, a quo, ut canit vates Regius, Constituti sunt principes su- per omnem terram. Ita iis ipsis olim per Ioannem arcanissimorum conscium promisit et Qui vicerit & custodieritusque in finem opera mea, dabo illi potestatem super gentes, dc reget eas. Ergo juvare nos norunt, Sc volunt, repossunt.
cultus Critium contra opinion asse
O3secro, Polychroni, bona tua veiania,liceat mihi, sicut heri pigrum, sic hodie haereticum agere , dc quae strictim in fundamentum k te prolata, tricorni ariete concutere. Placidissimam quietem Divorum turbari necesse est, si ad hominum vota vocesque animum debeant attendere, cum alioqui immensissimae voluptatis suavitudine sic absorbeantur, ut alio
185쪽
mentem nequeant avocare. Hoc primum et en & alterum cornu . In Christum Servatorem ea ratione injurii eriamus, si aliis insuper advocationem nostram committamus. En & tertium.
NuIlum est in divinis oraculis edi Himquod ab eis opem & tutelam jubeat
I. POLYcAR. Gossipio, non serropra fixus est hic tuus aries. Et o fatuam religionem l beatarum mentium , quae Deo felicissime potiuntur, vim-essicientiam eo modulo metiri velle , quo nostros animos corporum custodia dcconcretione impeditos. Quid in moris talitatis mala superos adoptamus t hac quidem ratione Angelis ,vix liberum ullum tempus aut solutum foret,si humanae calamitates illorum continuae seli citati obstarent. Sic Sc alii Caelites aeternis deliciis immersi, vix mutuos in se aspectus flectere auderent, si hac reciprocati amoris benevolentia, a divinis amplexibus abstraherentur. Somnia sunt haec, quae nostros mores a iungunt caelo, dc quod terra patitur, id fieri putant inter sidera. Alii mores supra nos sunt, & vitae ratio nostrae longe dissimillima. Beatissimae cum Angelorum
tum hominum mentes,in eo quem nun
quam videre desinunt, dilucide vident, quae ad illos pertinent omnia,tanquam
lineas in suum centrum coeuntes, cum
186쪽
r et DE CULTU CAELIT.tur dc distincte repraesentetur in archeis typo illo infinitae capacitatis mundo. zib. I. Gregorius de Angelis: Interius,inquit, morat. exteriusque sciendo diffusi sunt, quia
r a. ipsum scientiae fontem contemplantur.
quid enim de his quae scienda sunt, ne 1ciunt,qui scientem omnia sciunt Et de Beatis aliis : Quia, inquit, in aeterna hereditate omnes communi claritate Deum conspiciunt, quid est quod ibi
nesciant, ubi scientem omnia sciunt ΙΙ. Sed tui arietis cornu alterum retundo.Palam Sc liberrime fatemur cum G - Doctore orbis r Vnus Deus, unus Sc ' ' mediator Dei & hominum,homo Chri- stus Ιssus. Hic humanae gentis Advocatus, Mirabilis , Vnus, Absolutus est, qui suo dc nomine δc auctoritate loquatur. Sed negare inseriores alios velut sequestres & proxenetas , quoin eo produxerit suprema Christi auctoritas, divinis paginis plane non repugnat. An Devt. non Moses sua voce divulgans: Ego, inquit, sequester & medius fui inter Dominum vos, in tempore illo. Pro. a. pter hanc eandem rationem Basilius in tib Nicaeno Concilio secundo laudatus, A- in o. postolos 3c Martyres vocat Mediatores, Mari eorumque opem implorandam docet res. his verbis: Qui aliqua premitur angustia ad hos confugiat; qui ruris laeta.
I, turilios oret; hic ut a malis liberetur
ιν iis ille ut duret in rebus laetis. Elegantei Theοὶ Gregorius 'ssenus Theodorum claris
187쪽
simum martyrem obsecrat, ut immanitatem Scytnicam armatosque cuneos
Orienti jam imminentes suis precibus avertat: Vt miles, inquit, pugna pro
nobis, ut martyr pro conservis utere libertate loquendi 8cc. Admone Petrum , e cita Paulum , Ioannem item
theologum ac disdipulum dilectum, ut pro Ecclesiis quas constituerunt, sint solliciti Chrysostomus,Regum & Principum , Constantini Magni praecipue pietatem in Divos dilaudans et Et ille, b, inquit, qui purpuram gestat, ad sepul- Cor
chra illa se confert, ut ea exosculetur,
abjectoque fastu stat supplex, Sanctosque oblecrat, ut ipsi apud Deum praesidio sint. Sed mens mihi non est pristorum Patrum, qui luculente idem testantur, syllabum hic texere. Quod si censura ni ingeniorum, iis ego facile crediderim,quibus persuasum est ineminem ullum Origenis aut Augustini ingenio par unquam habuisse. Igitur quid Origenes, quid Augustinus hac in
re senserint, narratione brevi, sed fidelissima pandam. Origenes: Incipiam, Inu- inquit, me genibus prosternere dc de- menta precari universos Sanctos &c. O San- ad f-cti Dei, vos lacrimis dc fletus pleno dolore deprecor, ut procidatis misericor- α
diis ejus pro misero &c. Heu mihi,Pa- ter Abraham, deprecare pro me.O bea- LY te Iob vivens in perpetuum apud φ- Deum, dc victor permanens in conspe-
190쪽
Aug. ctu regis Domini, ora pro nobis.Augurian. . stinus multo clarissime hanc in Divo-Aηπ- rum poscenda ope religionem firmat,dc υς I9 Iobi verba sic interpretatur: Miseremii ' ni mei, saltem vos amici mei. Angelos 'se' videtur postulare, ut pro eo deprecen tur, aut certe sanctos ut pro poenitente Zib. 6. orent. Et Augustinus ipse Divi Cypriani emtra auxilium implorans r Adjuvet itaque nos, inquit, orationibus suis in ista car- 'δ' nis mortalitate, tanquam in caliginosa nube laborantes, ut donante Domino, quantum possumus, bona ejus imite-ι mur. In opere illo nobilissimo de Civi- . rii. tate Dei,hanc formulam consuetae pre-r. . cationis o Sancte , memor esto mei stc. 27. ore omnium Christianorum usurparim t. assirmat his verbis tmesi- Suique sui memores alios secere meremnem. ,
Prorsus tanquam eis diceret, quod frequentatur ore Christiano,cum se cuique Sanctorum humilis quisque com- , mendat &dicit, Memor esto mei, atque hue. a. ut id esse possit, promerendo esscit.& :.tisa Cum itaque recolit animus ubi sepul-μο tum sit carissimi corpus, & occurrit lo-mον- cus nomine martyris venerabilis,eidemi is martyri animam dilectam commendat Se recordantis precantis assectus. Ideos iu idem Augustinus, ad subsidium a conis
stantissimo martyre Stephano petens. sistia dum hortatur, facilius enim orationes