Trismegistus Christianus, seu, Triplex cultus conscientiae caelitum corporis

151쪽

LIBER I. IIo annos veIut clavis aiuxi harremus. Et licet surgere velle videamur, & abitum moliri,nunquam tamen surgimus, a viistiis nunquam serio abimus. Videmur etiam velle loqui, & commissas noxas velut non amplius repetendas essicacis-sme detestari. Sed heu quam stacte loquimur l inanis sonitus non ab imo pectore,sed a summis labris evolat. languidas aliquot voculas ab ore fundiis mus t Doleo, nollem fecisse, inconsiderate egri

Vbi dicta illa robustiorat Ex animo

me poenitet omnium n Xarum, eXtre

me damno quod feci, mallem fluxa haec omnia perdidisse, quam Deum OL selidisse,sed statuo, cum Psalte juroim missime propono , justificationes Domini custodire , & has noxas non amplius repetere t mori malo quam talia denuo patrare: totis posthac viribus in mei emendationem incumbam. Paucorum hae voces sunt sint licet, verbis tamen non respondent facta, neC sermo cum vita concordat: dicimus renon facimus , statuimus & nil perficimus , decernimus dc non eXequimur.

Nimirum saxei homines sumus, in pravas consuetudines pessime obstinati. δίhoc ipso illi lapideo adolescenti non absimiles, quod ad maturam sanctioris

vitae senectutem vix unquam pertingamus, atque ita maneamus lapides. In vestis Aaronicae ora infima inter campanulas aureas, mala punica pur,

152쪽

purascebant; haec inter arborum foetus excellunt, & recte virtutum praemiis conferuntur, sed illa non ad supremum vestis marginem , non ad umbilicum, sed imam fimbriam appendebantur rita praemium virtutis non incipientibus, non progredientibus, nec in medio hae- ... rescentibus, sed finientibus cedit. Esto. a. fidelis usque ad mortem , & dabo tibi

in coronam vitae.

Itaque in omni bene beateque agendae vitae instituto constare nos nobis ipsis decet, ut semper iidem simus,lmo dc meliores simus , eademque animi remajogi semper alacritate curramus qua coepimus. Si quo sorte vitii diverticulo, justitiae iter fuerit interruptum rursum ad illud per poenitentiam reVertamur, quoniam autem revertendi faculistas interdum morte praeciditur, dive tere periculosissimum,continuare sem-zης- per tutissimum. Serviamus illi in san- ctitate & justitia coram ipso, omnibus

' diebias nostris. At nos nescio quam moro se vitae nostrae seriem numeremus . longum nobis videtur triginta, quadraginta aut sexaginta annis, integros castosique mores perseverare; paene tot saecula quot annos computamus. adeo levi morula nostra omnis elanguescit Constantia. O homines pusilli animit Noemiam videte, justum , perfectum, cum Deo ambulantem. Hic cum moliendae arcae manum admoverer, quingentis

rura

153쪽

L IB E R I. Marum annorum erat. Finito saecuIari opere illo , sexcentas jam aestates viderat acum morti concederet, annos vitae numerabat nongentos quinquaginta. Eoaevi constantissimam innocentiam per duxerat maturus hic caelo senex. Vbi jam anni nostri pauculi, e quibus vel unicum, innocentiae integrum donare, nimia nobis videtur liberalitas. A custodia matutina usque ad noctem spe- λ μ ret Israel in Domino. Melius est non coepisse , quam non finivisse. Nihil est suod non expugnet pertinaX pera, & C. intenta ac diligens cura. Haec Christia- tis norum vera demum est gloria, cum Sen. Christo posse dicere: Opus consum-66.

inavi, quod dedisti mihi ut faciam. CAPUT IX.

Eramen emsciretia commendatur RELgiosis.1. TH ego nunc maxime appetita I sed reverenter & submisse V quorum leges quotidianum esse volunt hoc conicient re tribunal. Hic ego oro 3c obssecro . t nihil enim in me imperii in si quid facitis, id recte dc integre facite. Animus domi suae sit, via pilent oculi, perseverent genua, lingua suis partibus ne defit,opus suum faciant dc manus, atque in pugillares,chartam,

tabellas reserant, si quid debitorum

154쪽

Contractum, aut si quid rerum aliarum huc spectantium subnotandum est. Inter profanissima veterum sacra Clamabat olim praeco et Hoc AGE. Hoc

ipsum quisque sibi sub noctem severius

Occlamitet: Hoc AGE , conscientiam tuam rimare, & omnes illius angulos excute. Neque unquam deerit quod ri-Ienti meris δc excutias. Si Bernardo credi- sermή' mus, conscientia tam nostra quam alie--'na,abyssus & nox est inperscrutabilis. Ergo ita quire 4n teipsum, de teipso ser

' sententiam non connivente oculo, at tentisque auribus, Hoc Ac g. Sed actum

te agere scias, nisi jam hoc unum,idque seveς- serio agas. Ergo hunc diem tuum reco- , ., ' gnoste, affectus insolentiores compe- .is marcentia in te excita, soluta con ' stringe, contumacia doma, cupiditates tuas jugula : & istis dicentibus,Quoniaque eadem p responde, Ego debeo dicere, Quousque eadem peccabitis remedia ante vultis quam vitia desinere. Ego vero eo magis dicam, dc quia recusatis, perseverabo. Hoc ergo agendum est; ut,quod censuram meretur, reprehendi & extirpari, quod laudem, commendari possit,& aItius animo inseri. beatus, qui Ausem. Iudex ipse sui se totum explorat ad uis

155쪽

LIBER I. II4 Antequam veniat tibi somnus , inquit Hom. Chrysostomus, profer in medium, codi-Σ. Cem conscientiam tuam,& reminiscerem so peccata tua,si quid in verbo, seu in fa-Σ cto, vel in cogitatione peccasti. Cum Romano Sapiente hic quivis optimem a dixerit: Hoc mihi satis est, quotidie Graaliquid ex vitiis meis demere, & erro. c. I res meos objurgare. O quoties per diem nosmet amittimus ,& vaga licentia errantes velut perditi,aut in Irae,aut in Impatientiae, vel etiam in Socordiae dominium impingimus. Vesperi,quisquis voluerit revocare gradum,poterit, Sc a tam barbara servitute se vindicare. Inaestimabile bonum est, suum fieri, rein seipsum habere maximam potestatem,nec ulli rei affectu nexum esse, nisi uni Deo, cui, an mens hominis se ita donarit,non otiose ad conscientiae tribunal disquirendum. Hoc opus,hic Ia bor,ut quod tunc faciendum, non oscitanter, non perfunctori non somnic

lose fiat. quis enim non dixerit stultistiae proprium esse, illud quod quis cura de studio vix recte faciat,hoc ignave ac segniter facere , dc alio corpus impellere, alio animum. Quicquid obsequii Deo desertur, id quam potest, studiosissime Sc accuratinime deserendum est: dignissimus est Deus, in cujus cultum nervi omnes, cum animi tum cor

Eoris intendantur. Nec in levi neglis

156쪽

tis DE Cuz TU CONSC. gentia ponendum quicquid hic paullo

negligentius curatur. Divinus Paulus I. GL precatur: orabo,inquit, spiritu,orabo I - & mente. Nimirum in aliis satis fuerit partem hominis fatigari , h1c totus homo nunquam satis laboraverit. Sedulos

ministros vult Deus , dc qui id quod

Runt, toti agant. O Religiosit an non pe hoc conscientiae negotium remisse agitur, cum tardium, nausea, fastidium se insinuant,cum somnus 3c torpor obrepunt, cum cursim dc obiter conscientia inspicitur Gratiae aguntur Deo,

sed languide; Lumen a Deo petitur,sed in oculis nictantibus Sc semisopitis jam nox est; Culparum venia rogatur, sed frigide 3t mente alibi occupata;Emen dationis in posterum fit promissio, sed

Ea nec firma nec valde seria. Ita haec conscientiae qua tio 3c caussa per transennam agitur, dc dormitante iudice, a quo merito provocatio fiat ad vigilantem ; ita rei accusatio,damnatio, castigatio somniculosa celeritate deproperatur , jamque pedes ad lectum festinant. Ο Simon, dormis o servi Numinis, haec actae diei clausula est, hoc ineundae noctis exordium t Aliquando ad unumquemque horam talium , vox veniet non blanda: O Religiose, sic non potuisti, non dicam hora , se i nec una horulae parte vigilare mecum Nunc ora ciba iaieati horas computat, tu

157쪽

LIBER T. 1 Is cogita an non annis praeteritis sexcenties & amplius, conscientiae caussam dormiens tractaris dissicile tibi non

erat ad rerum novarum narratiunculas attentissimis auribus vigilare; at mecum per horulae partem rationes comis

ponere, fastidii plenum videbatur. o Religiose,rebus tuis consule, ne & illa vox te feriat: quia te non videns placuisti tibi, displicebis 8c mihi cum judicaberis tibi cum ardebis. Idcirco sui muneris esse quisque cre-ν dat cum Isaia profiteri: Super specuIam . Domini ego sum, stans jugiter per die,

re simer custodiam meam stans totis noctinus : Confitebor adversum me justitiam meam. 8c Dominus remittet s impietatem peccari mei. Dorothei consilium est , non fibras tantum noxarum amputandas, sed ipsas etiam vitiorum radices BC indagandas re extirpandas, quod sane nunquam fiet, nisi quotidiana vigilantia conscientiae hoc examen quam exactissime ininstituat. Ergo, o Religiosi, Hoc AoITE quod agitis. non satis hic inaequalem superficiem utcunque complana fle; ardentiore conatu opus,altius fodiendum est, & ad ipsas errorem origines penetrandum. Vigiliis haec res agenda dc solertissima cura, nec parcendum operae r Nemini unquam sua probitas parvo stetit. Sane dormiendo vitia non de

160쪽

discimus. Summum vitae gaudium bo'na conscientia; summum vitae supplicium mala conscientia; maximum ve In gaudiis tormentum, conscientiae lainiatus; maximum vel in dolore levamentum, pax & tranquillitas conscientiae. Hanc quisque tanto curat impen sius, quanto sincerius amat. II. Idem Beatissima riumu Sodalibur

commendatur.

gerrimi, hanc vobis lineam ducunt , ad quam omne opus diu num exigatis. At si bene calculum pOno,triplex fere inter vos est factio. Sunt qui dicant i Conscientiam sub quemlibet vesperem examinare, non vacar. Alii paullo protervius : Non lubet, etsi vacaret. Demum vero nomine sodales rEt Iubet, inquiunt, & ut vacet, nos curabimus. Sed nescio an primi illi ,his alteris censendi meliores. Inter illos re istos exiguum est discrimen, nisi quod illi excusationis mantelum praepandant Culpae,non vacat,ajunt; isti socordiam aperte professi , dissimulare nolint vitium,non lubet, inquiunt. Itane vobis, o boni, non vacat Nimirum ad alia omnia vacamus, praeterquam ad salutis negotium. suas horas studiis, suas lusibus, di somnosias idque liberalissime - par