장음표시 사용
281쪽
277 332. Interpretationi extensivae, aut restrictivae locus fit, quoties testator aut contrahentes minus quam Verba signisscant; et, contra, plus voluisse videntur. Hoc autem metiri debet ex eo, quod ipsis propositum fuerat 12), ex natura actus 13), ex bono demum et aequo 14). Deinde tenendum est, actibus ea semper contineri, sine quibus id quod in obligatione est, praestari non potest ib); et quae ei tacite insunt, seu natura, seu lege, seu moribus 163. Contra, nunquam eo contineri quae ab his, quae gesta fuerunt, Vel a bonis moribus aliena sunt il7 . 333. Domum voluntates defunctorum plenius interpretamur 18);
non quidem semper, e cum opus est, ne defuncti voluntas intertis Ex L. 19, De re credi ). Hac
re, V. c., qui irritam profess. religiosam facit, nec voto castitati te-
tum est, matrimonia impuberi resolvi in sponsalia C. n. De Dev. imp. in '); et profess. religiosam initam a coniuge, altero coniuge invito, resolvi in simplex castitatis votum CC. 3, 12 De Convera con- inst. intelligendum est, X TResumptione iuris canonici Sanch. M.,
I, 21, 3 VII, 34, 3 Ροnf., M. IX, XI, ). Scilicet is tus agrentium
non operantur uum intentionem eorum. I S. O. O. Somel et iterum censuit, matrimonium coitum Sin paroch et testibus, non resolvi
in sponsalia Nullius 8 iunii 1595;
C. E. taquo si tostator dixerit: Fratribus meis patruis tuis, quae, cumque mihi supersunt in agro Reatino, Vel ubicumque de maternis boniS, concedi Volo, ne quam cum his controversem aleas , de his tantum, qua testator cum fratribus in
agro Reatino, vel alibi nondum di-Viserat, accipienda sunt L. Ti , Dulcissimis De Legas. II). 13 Ex L. 3 9, 12 De Tran8. Utputa, fundum locavi ea loge, ut si
non e mor coleretur, elocare mihi
liceret et quo minoris locassem, hoc mihi praestaretur fundum maioris locavi utri hoc dobebitur Utiquo mihi, quia conventi pro me fuit L.
legat. Ut puta, in alimenti promiΗ- Aia, aut legatiS.
cessum Videtur iter ad fontem L. 3, 1 De Serv. m8t.).
R. L. - luras'. g. ut Omptori praestetur Victio. Leges V. , ut m-phyleusis, canone per triennium non
soluto, rescindi queat. Moribus L. 6, De victim. C. S. 1160; f., 11 35); ut puta, aede locata, quo tempore pensi solvenda sit, si hoc b
Ab his, etc. Utputa si expuncti eum colono rationibus, caverim, nihil amplius ab O mihi liberi, de momedibus agrorum locatorum intelligendum est. Bonig, etc. Ideo, e . centum Seio legatis, aut promiSSiου, si susceperit liberos, de naturalibus tantum int0lligendum non est Ex L.
17 3 Si quis, Ad S. C. Trebell.). 18 L. 12 De R. In contractibus plena, in testamentis plenior, in beneflciis Princi m ruenissima est interpretatio faciencla C. 2.
282쪽
eat is). Hoc uno excepto, in omnibus, sive inter Vi Vos, iVe ultimae voluntatis actibus, ubi de obligando quaeritur, in dubiis propensiores ad negandum contra, ubi de liberando, faciliores ad liberationem esse debemus 20): ideo in dubiis fere semper contra creditorem interpretamur, et ad extremum quod minimum est sequimur 213. In dubiis inquam; nam si Verba sint manifesta, et forte generalia sint generaliter sunt, etiam adversus debitorem,
D Ultima voluntati Actibus, o oo Succoasionibus qua ah intostato Moruntur.
PRAENOTANDA.334. Ultimas voluntatis actibus deseruntur hereditates, et legata. Heredita est Universum ius, seu patrimonium defuncti i): ea igitur continentur omnia iura, et omnes obligationes quae defunctus habuit 19 LL. 12, 25 me est. Q.
Proinde fundo, . o. Corneliano legato, si duo in fundi ornoliani diversi pretii, minor debebitur L. 41, Neio, De Legia. Ι): heres decem Titio si Seio dar iussus, decem m-bObus, non singulis debet Ex L. 38, De V. O.): et si plures fuerint here-ds non singuli heredes, Hed omnes simul dec6m debebunt L. 44 De Leges. II): penu legata, praeter vinum, quod Romae St, Sola penu, quae Roma est, legata Videtur L. 4, init. De penu est.). Si defunctus ab administratore suo rationes exigi vetuerit, pecunia quae apud eum remansera peti nihilominus potest V. L. 12, 19, 28, 31 De ιberat. l orato). Et si ita legaverit fruor mea
tantam partem habemt, quantam Nntis heres, Si non aequales parteS heredum sint, minima debetur L.
aequissimum est; debitor enim certat do damno vitando, creditor de lucro captando. Hac Θ, V. e. numinis si divorsi forte legatis, aut Voto Promissis, si non appareat de quibus t stator senserit, exiguioros debentur
idest, quoties Voluntas contrahentium, vel teatatoris aliundo colligi ne
Immo hereditas Vere os nomen iuris, et otiam sine ullis bonis heroditariis potest intelligi L. I 19,
283쪽
279 cum moreretur 23 exceptis his, quae personae eius cohaerebant 33. Legatum est Certae alicuius rei donatio a defuncto relicta 43. Horeditas defertur vel ex testamenis, vel ab intestato legata praeterquam testamento relinqui non possunt. Hores succedit in omne ius, et omnes obligationes defuncti 5ὶ legatarius particularis successoris iure censetur Ρml. 24 n. 8 . Heredes Vel nec sarii sunt, Vel taranei necessarios vulgo accipimus, quibus pars hereditatis relinquenda est inde patet qui sint extransi. Legatarius necessarius
335. Hereditas ofertur si testamento, vel lege inde est Vel testamentaria, vel legitima dictis conventis hereditas viventis deserri omnino non potest et interposita quaslibet super ea stipu-
rea inst.). Quarum haec nomina:
2 L. 24 De V. S. Habuisse aurem intelligitur et ea quae pondωbant ox conditionΘ, quae poSt Omis eius extitit L. 56, pr. Ad L. Fadcid. . 3 L. 14. C. De Usu'. et habit. Velut ususfructus, alimenta. 4 Exs 1 De Leges. - . g. centum, fundus Seianus, vel omnia quae Romae possideo. Non refert, si forte hereditas legati, Vel contrR, legatum hereditatis nomine relictum
recl. instit.); nomina ΘΗ non mutant. Et si testator duo in re certa instituerit heredes v. o. Seium omnium quiue Neapoli, et Caium omnium quae Romae possidet vel unum ex fundo Corneliano, ex Pompeiano alterum, si nihil aliud praeterea reliquerit, uterque iure legati rem certam sibi rolictam praecipiet; et ex aΘqui partibus etsi inaequalia togata sint 'hores habebitur Ex L. 35 Ita igitur, hered instit. monetl.. Lib. VI, VII, 19). Et si unum in rocorta, alterum simpliciter institu rit, hic solus hersa erit Cit. L. 13). defuncto relicta has loquutio manifesta sat at cum in iure dicitur relinquere AB adistum . , ab herede, a legatario, significat huic, V. o. heredi, legatario, onus imponere praestandi id quod a testatore reli
5 V. Prol. φ 24 n. 8. Non item
in ea quae magis facti, quam iuris sunt et maxime in his quae per-na cuiusque ita cohaerent, ut ipso sublato evanescer necΘsse sit. Hacro heres non succedit in voluntatem
defuncti ut puta, si quid huic alii dare propositum fuerat Ex L. 41, Placebat, De Reb. redit. L. 2, Si quis De Dona it. L. 8, C. De A.
et O.) nec regulariter praesumitur scire ea quae defunctus fecit, gessit, egit L. 43 De R. L). Porro herodis appellatione non Venit proximus tantum Hecus ac nonnidii ex ostris et Canonistis visum fuit), ed omnes LL. 65, 170 De V. S) quamobrem si testator aliquid annuum, aut menstruum reliquori Seio et lisredibus; vel decem missas quotannis celebrari iussorit, illud heredibus quoque heredum dobobitur L. 22, C. De Legas ),ha in perpetuum erunt celebrandae
284쪽
latio, quilini contra bonos mores, nullius momenti est ipso iure 6 ;licet eius, de cuius hereditate agitur, consensu accesserit 73. ω sertur autem ex morte 8 . Nec antea deferri potest, quia viventis nulla hereditas est s); nec postea secus ac legata , quia defuncti et heredis eadem persona intelligitur quamobrem , si adita serius fuerit, aditio retro Valet ex eo tempore, quo defunctus diem suum obiit 10ὶ Et si quis decesserit ea nondum adita v. c., qui ignoravit dolatam sibi fuisse), ius eius eoque magis legati adeundae heredibus quidem, sed quasi heredibus suis, emper secus ac iure communi transmittit 11ὶ Semel autem heres semper heres l2). Et si quis heres institutus fuerit ex die, vel in diem, vitio temporis sublato, manet institiaio 13ὶ et, contra, qui ei renunciavit perinde
est ac si nec heres extiterit 143. Age nunc de utraque successione testamentaria et legitima videamus paucis. Porro utraque desertur ex voluntate defuncti testamentaria ex voluntate testatoris expressa, legitima ex tacita, et quati ex coniectura pietatis, expressa deflciente quocirca primum de testamentaria, postea de legitima paucis, pro re nostra, erit agendum. Orro iura uecessionum Variant pro locis ideo liceat de his, regulariter, patrium solum ius pr08equi. 6 L. 4, C. De InutiL StipuL;
tem vel defunctum ei cui succedere vult, vel hunc defuncto Sut,ervixisRovel uno momento temporis L. 14,
Hi non ΡΡRreat, uter l)rior mortem obierit, uterque eodem temporis momento mortuu pruΡSumitur, atque
ideo Dputer alteri succedit Au. 25;It. 924j. ater et filius eodem in-1brtunio puta bello incendio. Rufragio perempti sunt illo alio filio
Nomprouio hic uxorem AespaΗiu relicta, quam ScripSerat Hredem. Si apparet, patrem riorem deceSSiSSO, huic filius, filio uxor contra, Sinflliunt, huic pater, atri Sempronius here erit. At si incertum ait, uter prior spiritum emiserit,moque ASpR- si ex boni paternis, neque Sempronius ex fratris peculio, quidquam
Il Zachar. 717. Nisi forte nondum impleta conditione decessorit. Itaque si patri, vel uno temporis momento, lius supervixoris, is ho- res erit et una ex boni utriusque coalescit heredit . ac re, Si paterna hereditate abstineant liberi, vel ea sint indigni, nec NO Suc-dunt qui vivo patre deceSSit. 12 L. 88. De hered instit si I, 10 De minor. Itaque, si maior factus hereditati renunciaverit, si indigno 1 ierit adempta, si sub conditionΘxeSoluti a quae postea extitit, institutus fuerat, perinde S ac si num
285쪽
SECTIO I. - CAPUT Q. DE TESTAMENTIM FACIENDIS
Bo hereditatibus quae ex testamento deferuntur.
DE TESTAMENTIS FACIENDIS.ART. I. De testamentis ordinandis. 336. estamentum est Voluntaitis nostrae iusta sententia de eo quod quis post mortem suam fieri velit l). Sententia, idest propositum exterius expressum iusta, idest ex iure, tum quoad substantialia, tum quoad formam. orro substantialia omnium testamentorum haec sunt V ut testator heredem, Vel legatarium 2 ipsemet, nec ' prorsus incertum, ' testamento in ipso, designet. Quamobrem, pro non scripto erit se V si quem mera alienae voluntati permisit 3); ex ' si is nullo certo personarum didine, coetu, numero comprehen8us ii, utputa, qui liam meam
rarit; qui primus ad funus meum venerit 4) id tantum, quod
2 Ex iure communi, neceSSRria praeterea erat heredis institutio, of institutio, vel exheredatio heredis necessarii secus ex Ν. D.
n. 1); V. c. Qt rem Titius voluerit, heres esto, vel si itius voluerit, Sempronius heres esto L. 68 EDd.): secus, si dixe it si Marius Romam ierit, Audistι heres esto L. 56, De Cond. e demon.). Quid, si heredem, ipse quidem nominaverit, sed qua parto is Θre esse debeat, alieno arbitrio permiserit Et perinde esse videtur, ac si arbitrio Θius heredem scripserit Arg. ex A. 35 MagZO., IV, 137). Sod iuro nostro permisSumos horedi fiduciario veri heredis, aut legatarii nomen credere, modo i incapax non sit C. It. A. 29); quo, ex C. Sardo A. 809), duciae restitutae sunt Suprema Curia Neapolit. 28 Ian. 1873 Floroni. 1 Maii 1876 Anntili di iuris ud. Ita liana, an. 1873. I, 93 1876, I, pag. 304): quae moribus fere ubique
introductae,iabente Superiori Saeculo, fer ubique merito explosae fuerant. Coterum, nisi fiduciarius ipse testatoris voluntatem e lices, nulli prorsuS, nec ei qui se Verum heredem putat secus ac olim, qua Sege amplissima litium fuit), concesSum Steam docere quamvis testator testa-mont in ipso significaverit, Voluntatem suam heredi suo credidisse
cit A. 829), At vero fiduciario graveos fido fallere.
4 Exi 26, De Legas. C. f., 830, 834 φ . Itaque si dixerit e
cognatis meis, i υ nunc sunt, qui stliam meam duaeerit, vel qui primus ad funus meum eneri scit .
286쪽
pauperibus, aegrotis, generatim relinquitur, Valet b): domum ex ' si quid ei relinquat, cuius in tali vel tare scriptura mentionem feci nisi forte scriptura haec quasi testamentum valere possit 6 . Illud non interest, quibus Verbis quis utatur; V. c. imi tuo, esto, iubeo, rosto, cupio, dono 73. 337. Formae Variant. Scilicet, testamenta vel ordinaria sunt, vel specialia ordinaria, vel publica, Vel secreta, Vel Olographa specialia, seu privilegiata, quae uni tempore pestis, vel in mari, vel in bello. Forma omnibus communis haec est O ut testamentum in scriptis flat sine scriptis in foro exteriori pro nullo est 83 2 ut scripturae dies apponatur 9ὶ 3' si plures testamentum facere Velint, ut singula seorsum stant, adeoque diversis tabulis, vel saltem diversis eiusdem tabulae seu pagellae partibus alias testamenta irrita sunt 10 . Ad haec, testamenta ordinaria egent notario, et regulariter quatuor testibus 11ὶ exceptis olographis Mec nulla fgent solemnitate V
rum necesse est, ut testator testamentum sua manu, ' perscripserit Otum 12ὶ ideo non valet si alius manum eius scribentia duxerit, aut manu sua Verbum aliquod testatoris verbis interseruerit l3ὶ utque, ' adscripto avium, quoad Vocant rides die mense
ius, Caius noluerint, aut non potuerint heredem eligere, ne voluntateS decedentium intereant, electio Br
nemo dubitat, validum esse legatum relictum, . , ei qui Primit patriam historiam scripserit Laurent,
De herere inst. L. 10, De Condit. instit. T L. 5, C. De Testam. Durant. IX, ach. 66b, . . Heroditas, ut dixi s 334 n. 1), in iuro dicitur As saSSe . Iure communi squasi solidri u indivisibilo aliquid
consideratur inde, a successioni testatae et intestata locus insimul rogulariter SSe non potest, ideoqueo semisse Olu inStitutus, ex assehores fit neque testator pluribus actis testamentis regulariter decedere neque, ' here dolatam sibi he editatem ex parte ac BP-re, ex parte repudiare permittitur. Ρrimum ex his, et alterum in Ν.LL. non amplius obtinent. Porro hereditaΗ, si plus aeris alieni h beat, damnosa; sin plus bonorum, it crosas in pur utrumque i neci, seu locripte dici solet. Θmum, quamdiu nemo eam adit, iacentem appellant.
oto Secus ac ex iure comm et AuStr., quae et nuncupativa testamΘn- -- cipiunt.
superScripserit, SubScripserit, Roseri- pSerit, non beSt alia inuonta oritaliena Hstamenta evertendi ratio
287쪽
et anno 14 , sive literis, sive numeris ibin nec inquiritur qua testamonti parte fuerit adscriptum: et ' ut illud post haec omnia, subscripseri fl6ὶ Expedi autem subscribere, appositi nomine et cognomine; sed si quis subscripserit more alias sibi in actibus tum privatis tum publicis consueto, valet 17 . Illud non interest, quo loco testamentum conditum fuerit 18ὶ quo idiomate, qua maris, qua forma exaratum iis . Si quid autem ab ipso testatore consulto abrasum, interlitum, inductum fuerit. v. c. nomen herediουὶ pro non scripto erit, etsi legi possit ceteraram manent 20 . Et per contrarium, si quid superscripserit, valet immo et si quid sine nova subscriptione quae nullibi, secus ac in testamenin per notarium exarato, requiritur , ad latus adscripserit 213. 14 C. It. 775. Quid si datum
non in serma specifica, sed aequiV lentor fuerit adscriptum Gallici I. C. putant, ex C. S. 970, testamentum valore Toullior V, 365): quod et ego puto, Si per Se Pateat, . , die Nattvitatis, et Paschulis anno 187O: ecus si aliunde apparere debeat, . , die anniversaria nain
salis mei anno 870 V. g 12. n. ). Quid si duo extent testamenta
facta oodΘm die nec appareat, utrum posterius Ex N. LL. neutrum ratum est. Ubi hoc ius non riget, in his qua sibi contraria non Sunt, utrumque pro uno orit Μοli. Lugo, XXIV, 7); in contrariis, neutrum valobit Ε L. 80. De est tui.): salvo intorim in foro consciontiao iure eius qui in possessione est Sancheg Lugo, L α). Illud Verius, non interest, remota fraude, falsum ne,
15 Lauront, XIII, 207, 208. 16 C. It. 775, 2 V. G. 970.
Nihilominus, si quis ita scripserit: Hoc meum testamenti m est, quod
nisi cavillamur Θx apicibus iuris VR-let Durant. IX, 2). Sed etsi seorsum ante diem apposita fuerit, nullo iure caVetur, testamentum irritum esses Curia Suprema Florent. 3 Deo 1887 V. rol. φ 10 n. 3 . orro non obest quoad subScriptionem r-ror quod ad oriographiam pertinst
omissio unius, immo et plurium lito- rarum Zach. 666 n. ).
12 Gronior, L. 144 bis Touli., X, 374 Durant. 39 Zach. 666,nn. 2, 3. Ut puta, si vir nobilis, pro
cognomine, usus sit agnomine ex Rudo Vel Episcopus, v. o. Reatinus, ita subscripserit: e uiscopus Reatinus.
228 Durant. 25. Qua chartas V. , luaoria, vel rationum libris, etc. Qua forma s . , ad instar epistolao ΝΘc utrum calamo, an hasmatito Sodisic quaestionis est, an aleat hoc testamentum, si testator dixerit dolio. Et Vertu est, Valere quasi dixerit post
deserit siurant. IX, 29. Utrum Vero tostator id sit factum, ne inconsulto, quaestio facti, non iuris est V. aMhar. De Probat. Conet.
hoc novam dispositionem contineat Laurent, XIII, 213, etc.). orro teStamentum quod a testatore Scriptum, dieque apposita, Subscriptum est, perfectum intelligitur. Si quid igitur subinde in adem tabula adii
288쪽
338. x testamentis privilegiatis, praetereo quae in bello vel maristunt. Ubi estis, vel alius morbus contagio8us gramatur, Valet ει stamentum, nedum Notarii, sed vel Iudicis, vel Syndici aut eius qui vice eorum fungitur vel cultus Administri manu exaratum 22ὶ eoram duobus testibus, qui 1 aetatis annum excesserint, seminis quoque Sed necesse est, ut eriba semper illud subscribat testator autem et testes, si nihil obstet et si quid obstet, eius rei mentio facienda est 233. Illud non interest, utrum testator laboret, an valeat 24); et si postea morbus cessaverit, vel testator in looum
8anum sese receperit, te8tamentum, post se mense elapsos, e
Vivo evanescit 25ὶ 339. Veni ad testamenta ad pias causas. In Ditione ontinoia mos invaluerat condendi testamenta coram Parocho et duobus testibus. Quaestione de eorum validitate suborta Alexander III, epistola ad piscopum Ηοstiensem data, Arma esse decrevit testamenta ad causas profanas 263 Deinde, alia epistola ad Iudices Veliternos, hoc et super relictis Melesiae servari iussit 273. Atque ex eo tempore, posthabito ceu tunc mori erat iure communi, testamenta huiusmodi rata habita sunt, nedum in Ditione Ontisscia, sed fere ubique locorum 28ὶ quo factum fuit ut postea utraque illa epistola in corpus Iuris Canonici inserta fuerit. os editas N. LL. huiusmodi ius extra Ditionem oniissciam exolevisse in testamentis ad
causas prosanas, nemo dubitat. Sed utrum etiam quoad causas pias exoleverit, ceu putat Carrihre an adhuc vigeat, uti renturiorpora,
Scavini, Gury 29ὶ non satis liquet. Quamdiu igitur . Sedes 1ω
apposita die, novaque ubScriptione cilia ores, quo Vocant. Contineri, vix opus erit; nam quasi novum teΗtu dubium puto Ex C. Ρrοα, Art. 70).
s,GS, . 15 . te iniserim Mortuo, destamentum 22 C. t. 289. Aullo aliter, sed penes Oscium registritonis quam-ui Hrtius C. G. 985. 98, Cultus Ad primum deponendum erit Cit Art. ministros accipere debemuμ, prout 90).rsipsa, et iure anonico, et alias ipso 26 C. Cum esses, 10 De Testam.
289쪽
SECTIO I. - CAPUT Q. DE TESTAMENTIS FACIENDIS
285quuta non fuerit, existimo, non oportere inquietari eos qui extra Ditionem Pontissciam, non praestant relicta ad causa pia in test mento irrito ex iure civili 30 . 340. Ad ultimum, ut testamentum valeat, necesse est ut testator illud secerit, ut alias, nec metu coactus, nec errore indVetu8. Et si, cum testamentum fecit, ignorabat sibi libero esse vel factum, in quo 1lium scripserat heredem, revocavit, quia, sal80 rumore perlato, eum mortuum existimavit, neque illic testamentum 31ὶ, neque hic revocatio 32 intelligitur et si ideo novum testamentum condidit, nec legata e relicta debentur 33ὶ Issu hodie non inqui 30 Cf. Sanch. Consu. Lib. IV,
Cap. VII dub. 14 n. 17 VRSqueZ, De Testam. Cap. 3, ub. 1 n. 4 Lugo, XXII, 249, 253. Porro quaesti non ea est, utrum Aleuander III potuerit etiam extra Ditionem quin quo ontificiam hoc ius condere, Sed utrum condiderit alias, utrum Iudicibus Velitrensibus rescripserit quasi Pontifox, ac proinde correxerit ius civile an quasi Princeps, atque ideo ius novum in sua tantum ditione introduxerit et quaestio antiqua est. Sententia communior tenuit, Alex. II roscripsisso quasilapam primo, quia D. Pont eae potuit in hac re legibus civilibus derogare deinde, quia agebatur de causa pia Pirhin.,
III, 26, 19; Reiff. III, 26, 141; Schmalg. III, 26, 9). Sententia
minus communis tenuit, rescripsisse
quasi rincipem, quia rescripsit ad Iudices in sua temporali ditione positos Covarr. in cit. C. 11 n. 12 Canis. ibid. n. 5 Gongal. ibid., n. 4 Fachin. Controυ. VI, 47 Alciat. in C. NoυiL,is Iudic. n. T);
ratio brevis et urgens, maXime cum ad Iudice saeculare reΗCripserit. Quid quod 1 ratio contrariae Sen-tontias sutilis est unum enim prinbat, Alex. III POTUISSE Oxtra Ditimnem quoque Suam hoc tu condere. 20rauius sententiae patroni parum sibi constant num cur, sodeΗ Αl. III spistola ad Episc. Hostiensem non correxit ius civile, Sed novum pro Suadition ius condidit Nempe, qui aspistola cilla inscribi ur Episcopo Hostiensi, cuius dioecesis est intra territorium temporiae Papae Schinalg. III, 26, 33) atqui Iudices Volitrenses eadom ditione, immo eadem dioscosi continebantur V. gholL, Italia Sacra, o I sol. 8).3 Et ratio et sententia contraria, ipsa Alex. III responesione satis explinditur; nam una atque eadem prorsu8 est ratio, qua is utraque testamenta rata eSA decrevit nempe: QUONIAM SCRIPTUM EST, IN ORE DUORUM, VEL TRIUM TESTIUM STAT OMNE VERBUM
CC. 10 11 De Testam.). Utraquo
igitur eodem prorsus iure censeridobot vel utrobique rinceps, Vel utrobiquε Ρontifex si Prin eps, neutra valent hodie extra Ditionem Pontificiam; Η Ρontifex, utraque Valent no ulli legislatori fas erit in quovis
negocio plus quam duos ΘΗtes Xigere. Ceterum, Si ex iure anonico, testamenta ad causa pia Valent adhuc valonio et retenu nuncupata nec ullo testo indigent, si testator voluntatem suam heredi
prodiderit Cf. olin. Τr. II, 134: Reiff. III, 26, 142); et ' in alteriu Voluntatem collata C. 13 De
31 C. It. 888, g ult. Voet 5, 2, 12. 32 L. 92 De Tratam. 33 L. 36, De Testam milit.
C. f. l. c. Iure communi sunt et Codicilli, si donationes mortis causa Codicilli sunt quoddam quasi testamentum sine h6redis institutione, quinque te-
290쪽
ritur, num qui uno, an pluribus factis testamentis decesserit; et si plura fecerit inter prius aut γ'teri us nihil interest, quippe omnia ex morte eius Valere incipiunt, nisi ipse aliud caverit. Sed
ΑRT IL Qui testamentum Mere et qui testamento capere; quam testamento relinqui et capi possint ').34 l. Testamentum facere possunt, seu ut pragmatici loquuntur activam testamenti factionem hab- omnes, exceptis naturali iure his, qui suae mentis si in civili, qui suae aetatis Prol. I 34 n. 1l non sunt; et velut utroque interdicti Ob mentis infirmitatem 2ὶ ac demum, iure canonico Regulares 33, quippe amplius Velle et
stibus adhibitis conditum, ideo vix a testamentis ex N. L. conditis distat, aut ne vix quidem. Mortis causa donatio est, quae fit propter mortis suspicionem, qua quia ita dinnat ut si cum poenituerit, aut prior decessori is cui donatum est, pro insecta sit go, De Donat.). Onationes mortis causa Iustinianus legati exaequavit; N. Vero LL. quae nullam hodi donationem nisi irrevocabilom admittunt ea non agninscunt. Ceterum nihil prohibet, Servata testamenti forma, donare moditis causa, idest ea lege, ut donatio quandocumque revocari possit; et, nisi revocata fusi it post mortem denique testatoris, non antea ValerΘincipiat. ' Testamonti factionem ex iure civili repotendam esse immo et iura
SucceHesionum, ut deliratus est on-tθΗquieu, MI rit, etc. 26, j, multi olim enupro ex L. XII abutar. dubitari non poterat alii ex naturali iure Cf. Vinn. Ad Instit. Lib. II, Tit. X, pr. n. ): in quod hodie I. C. inclinaro incipiunt V. Laurent, VIII, 46Η). Et rectius nam teSω- menta ante illud ius condidorunt Iob
XLII. 15 sit Abraham Gen. XXV,
2b). Sane, donationes morti S RUBRnaturali iure constitiris negavit, mo in quo, sodes, distabant a te
IV, 1312 Magao. III, 65), et amentes, intervallis quibus sapiunt ges,
Au. 568. Nec proderit, si, quo tempore testamentum faciunt sanitatem
receperint Tropl. h. t. II, 461 Τouli. IV, 21 Mageto. IV, 64): lex non distinguit.
autem do peculio Ecclesiastico lorici tostari prohibentur, res faciunt, non persona testantis. Quin hodio
positionibus, quoad spolia, cum R. C. A. initis, de his quoquo testari poΗ-Runt, non tamen ad causa profanas
V. Reiff. III, 26, 31 oto.). Solis
Episcopi necessaria est licenti R. Ρontificis Covarr. in C. , . 16, De Testam.): praeterquam his locis in quibus id ei nominatim permi Sum est ut in Rogn Utriusque Siciliae ex B. Inscrtuabili, Innoc. XII V. Cavall. Inst. Iur. Can. II, 40, ), si in Regno Subalpino, ex Brovi ii IV CL Berar. Comm. in L E. V., o II, DisH. VI. Cap. 3, v. Recentioribus inis.). ac licontia deficiente quidquid ab is ΘΗ-ctum fuit, devolvitur ad Cameram