장음표시 사용
291쪽
287 nosse non habent Ρ L, Q 04 n. 10 . Sed non omnibus quavis forma testari permittitur: etenim lographum hi qui scribere, publicum qui loqui, secretum qui legere Valent dumtaxat 4 , facere
possunt. 342. Testament autem capere possunt, seu passivam testamenti factionem habens, Omne8 personae quoque morales, dummodo iure
coierint θὶ immo etsi nondum coierint, si relictum sit eum iure erierint 6ὶ exceptis tantum incapacibus, et indignis. Incapaces dicuntur, V qui in rerum natura non sunt eo tempore quo heredita desertur, seu antea vita decesserint 7ὶ seu nondum concepti fuerint 8ὶ sed nondum concepti relinqui potest, dummodo is natus sit, ex quo illi nasci sperantur 9ὶ et, ' in opus publicum ser-yastolo perpetuo dati l0 . Indigmι est qui Glanctum adicit atrocialiqua iniuria sit , nisi iniuriam passus in ius successionis eum
etiam in privatis eorum aedi se Oratoriis destinatis, inter sin-mιlas ecclesias in vibris resede
ter stoinita fuerint i necnon antilis, crucibus pectoralibuε, et quae probentur se eis comparaι fuisse eae bonis ad ecclesiam non peris
ceteri omnes testamentum facere possunt, licet sub cura si tutola sint, etiam sine tutore Vel curatore. Quin t surdi et muti a nativitate, si modo scribere sciant C. I t. 786;
ceptis, pene nos, ecclesiis et causis
etsi non iure coierint, valet quod relinquitur singuli earum membris
monasteritS, qua immobilia possidere prohibentur, relinqui aliquid potest legati nomine, ex iure caninnico nempe ad inSta eleemOSytiae, atque ideo non immodicae C. 3 De V. S. Clem. l. itFientes, Bot tit.)
8 L. 3 De bon. O . em . t . stra, De heredi . tiri ab intest. C. s. 725 It. 724 Au. 22, 681. Quamobrem si TitiuS. V. c., paterna hereditate abstinuerit, eique sint libori, si fratres, hi succedunt, non illi, si quo tempore avus deceS- ait nondum concepti fuerant Ex LL. 6, 7, De suis et egit.). At oro nihil prohibot onus aliquid honorati imponere fi Vom inrum qui nascituri sint V. . Θntum annua dotandi puellis C. It., 832 Domol. 682 T 1 L, II, 47, 614 . orro honaratus is dicitur, cui aliquid sestamento relinquitur. 9 C. t. 264. Quamobrem si
testator nascituro simpliciter Vocaverit, hi quoque capient, qui post eius mortem concespii fusrint Buniva; ΜaZZo. IV, 76 n. 2, e C. Sardo, Art. 29). Secu ex iure Gall. quo nondum concepti nec legatum relin
725, 264 Au. 540. Ea recenserΘnOStrum non eSi quippe indignus ab hereditato risinovsendus est offui iu-
292쪽
restituerit nempe expressis erbis, et publico aliquo instrumento, vs in ipsis tabulis testamenti l 2). Inter incapacem, et indignum hoc distat, quod incapax quavis hereditate prohibetur indignus eius dumtaxat cui scit iniuriam l3ὶ et ille quidem ipso ure, hic post sententi 'm, quia poena est 143. Amplius; a testatore nihil c pere possunt I uxores eius, ante reddita et eo robatas ultimas rationes administratae tutelae 15ὶ ideoque etiamsi tutela nita fuerit l6ὶ exceptis escendentibus, descendentibus, fratribus, ο ribus, coniuge 17 . II Qui testamento estis interfuit 18ὶ volci stamentum scripsit, nisi forte secretum testamentum fuit, et testatore manu sua, vel Oretenus coram notari et testibus, cum obsignatur, comprobaverit quod illi reliquit is . Sed nec III, mi illegitimi, legitimis existentibus, a patre Vel matre quidquam capere po8sunt; scilicet naturales praeter legitimam 20ὶ spurii Prol. 50 n. 24 praeter alimenta 21ὶ nempe in odium parentum ad eorum incontinentiam coercenda. 223. Ad haec, IV coniugi inubo non licet
diois Illud hei praetereundum non eSt, exheredatione per N. L. sublatas fuisse iure Austriaco vigent
650. Itaque Aola reconciliatio, iure nin Stro, non Suffcit, Secus ac iure communi L. 4 De adim legat. C. Au., 540 6 Gallico. Et ea quae de reconciliation a Nostri tradita sunt
V. Lugo XXIV, 167 S. Alph. III,
949, q), penes nos locum amplius non habent. Verum, haud opus St, ut testator de indignitate mentionem faciat, aut e ignoscere dicat quod alioquin ignominiosum, atque ideo inconsultum foret); Verum satis St, Hi scien pruden heredem eum Serbpserit aut ab eo alio forte iam testamento instituto logaverit aliquid Ilaeteto. IV, 26 . 13 Ex L. T, De his vim ratisiuign. Ideo indignus non arceturh0reditate eius, qui ei succesSit, cui ipso iniuriam fecit Cit L. T). 14 Nov. 115. Et dominium eiuΗ revocatur e nunc Zach. 594 Toul L,
Art. 907, 3. Verum post lupesum a maiori aetate decennium; cessat etiam tutoris incapacitas Τοὐ. V, 73j, quia actio tutelae ad rationes red
terea ex C. G. 909. odioi, hirudighi, pharmacopolae, et inciales sanitatis, quo Vocant, testamonio facto in eo morbo, in quo et ipsi testatorem curaVerunt, et is decessit.
legitimam computari debent quain cumque illis quoquo modo donata
Ceterum, illegitimos accipere debemus quo teStator agnovit, Vel quoSex sententia iudici tales esse constat C. t. 193 g 1, 2). Et filios
tantum non item nepotes ex filio spurio legitimos Lugo XXIV, 116, ibiq. Vasq. et anch. Laym. De Matrini. Par. III, Cap. V n. 14).
293쪽
289 plus coniugi relinquere, quam ex priori matrimoni procreatis liberis queis minus reliquit 233 ideoque si non sine liberis quibus lex cavet decesserit. Et si quid, aut plus relictum fuerit his quos
recensuimus a D. ' sive ipsi directe, sive indirecte per interpo-8ita personas, non debetur 243
si filios acceptando hosque teneri ad restitutionem vel ante sontentiam
Nempe interest Reip. bonos morea
Porro dixi, logitimis Θκistentibus, quia his deficiρntibus, naturales vel ex asse institui posesunt C. It. AA. 724, 64 V. C. G. Tra), alvu legitima ascendentibus debita C. t., 745). Quid si xtent filii, alii solo iure civili logitimi, alii logitimi solo
iure canonico puta, si Catu ΑΗpasiam duxori civiliter, omissis Olemniis iuris canonici dein Seiam canonice, missi civili iuris solemniis, et ex utraque susceperit liboros'Sane hei quoque parentes quodammodo coercentur ob omissa iuris civilis oelemnia, qua NerVari Reip. interest. Itaque videamus utrum Caius Ole, mnia civilia Volen omiserit, an invitus. Si volens, idest si duxit Solam poSt mortem Aspasiae, illius liberi SucceSSione, nedum a filiis spasiae, Hed his forte araemortuis, proximioribus agnatis neque est hoc dubium removentur. Sin Aspasia adhuc viva, et nondum repudiata ubi divortium viget), negocium mihi ordimcilo est; nam quomodo extorquebitur Hreditas ab his, ad quos defertur iure civili, quo omne SucceSsionum iu regitur Sed finge, Aspaesium nolle o concubinatu legali
trahere lex, uti ei favet, in foro OnScientiae, cum a divinis legibus aliena sit, proculdubio est iniusta
Prol. g 161 n. ): si quid igiture parseritum hereditate ad SHjκε filio pervenerit restitutioni obligare ante Sententiam iudicis omnino
huic reliquit minus legitima, aut nihil reliquit, nihilominu ad momsuram legitimae debebitur quod coniugi relictum At Richer. In3t., 50 Μaκκο. IV, 81). Ceterum, quod coniugi detrahitur accrescit omnibus liberis, et non ex priori matrimonio procreatis tantum L. 9, C. De Sec. pl.). Scilicet, lex omnibus pariter
vir. Eiusmodi vero habentur pater et mater, descendentes, et coniux
eius, cui aliquid relinquitur C. f., 911 It. 773), praesumption iuris et de iure Ex C. G. 1352 est. 1363).Ρorro si quis heredis fidei scroto
commiSerit, ut incapaci, V. o. filio Suo Spurio, restitueret, quaestio fravissima fuit inter T. utrum fiduciarius posset sibi hereditasem, vel legatum adscribore. Quidam assim
conditio restituendi contra logom, pro non Scripta est. Alii restitu0ndum putabant et quidam ne fiduciarius fid0m fallersi ei cui relictum fuerat Bannec Victor. Ledesma Salin. 14 5, 3): alii Voro horedibus ab intestato Bart. Pereg Sot., IV V, 1 ad 4); cum nec ipSe ex
voluntate teStatoris, Θ SpVriu eX lege eam capere posset. Μihi hasc
sententia verior est: non enim c-
stitio per lege reprobata adiicitur dispositioni testamentariae, sed ipAaclispositio legibu reprobatur. Sane, Si iure communi, quo heredita huiusmodi fisco desertur, fiduciarius qui non reStituit fisco praedo est L. 49 De Petit hctreri.) quanto magis ex N. L. quibus desertur
294쪽
343. Oportet autem testatorem idoneum esse testamentis faciendis et cum testatur, et cum decedit illic natura et iure, hic iure tantum media tempora non noceri 25). Gipiendis autem testamento relictis sat est, ex Ν. L. idoneum esse quo tempore testator moritur, si haec pure Vel quo conditio extat, si sub conditione relicta fuerint 263 nisi aliud in iure cautum sit nominatim, ut in tutoribus quamobrem, si ea pendente decesserit, nihil ad suos heredes transmittit 27ὶ Restat ut videamus, quid, et quantum testamento relinqui, et capi possit. 344. Ei qui nullos successores necessarios habet integrum est omnia prorsus bona sua cui mali liberaliter dare, seu inter Vivos, seu ultimae voluntatis actibus secus si uccessores ei necessarii sint hinc bona eius in legitimam, et disponi bilem partiri dicuntur. Lestitima dicitur a bonorum pars quae his relinquenda est 28ὶ: disponibilis ea quam cuivis seu inter vivos donare, seu testamento relinquere permittitur. Est autem legitima Portio portionis, ab in
testato debitae 29ὶ Portio portionis 30ὶ eius nempe quae heredi obtigisset ab intestato, si defunctus sine testamento decessisset 3l ;Debitae, ideo danda est ex bonis hereditariis 32ὶ Debitae, nempe
ex lege quamobrem relinquenda est sine ullo prorsus onere seu 26 L Sed et De Bonor.
PO83. e unit. ab. ouli. V 86; Durant. VIII, 123; Zach. 650, T. Itaque si quis, cum ΘΗΗe an. 12 aut Regularis, testamentum fecerit, et postea maior factus, aut votis rite solutus, deceSserit, non Valet. At si secerit an 19, et postea Religionem Voverit, et mortem obierit solutus votis, ratum erit. Nihilominus, iure civili quo activa testamenti factio ex solo animi iudicio aestimatur susficit idonsum fuisse testatorem quo tempore testamentum condidit ideo quod amentia, Vel interdictione Flustius scit, valet licet postea inamontia Vol interdictione decesserit
Regulares vel in pu publicum e petuo damnati. si instituti duorint
sub hac conditione - cum capere interunt a X tante, capient.
tollend. Nompe, liberalitas perSonae
testam. Ideoque quavia alia re, Vel pecunia dari, aut suppleri non potest cit. L. 30). orro legibus dbcitur, quota non quali8, par relinquenda sit heredibus necessariis num igitur in potestate testatoris sit, disponibilem ex quibu velit bonis conflare, et sic deteriorem partem necessariis relinqueres Aut donatario Ba eligendi optionem dares Et si id nullo iure vetitum est, quidni possit Sane, si ea donaverit, Valet
295쪽
291 graVamine, Vel die, vel conditione, vel modo 33) et si quid stoneri et commodi ei adiectum fuerit, in potestate heredis est vel utrumque agnoscere, Vel sola legitima contentum esse 34). Est autem legitima, verius, non bonorum, sed hereditati8, par8, et pene8 nos definiti iuris est 35 . 345. Debetur autem I descendentibus legitimiA II adsuendentibus III flliis illegitimis. Nempe illis etiam adoptivis),8iVe Rribus, sive seminis, semis 363 II istis illis deficientibus)triens 37): II his rite agnitis), si extant liberi, vel ad 8cendentes, dimidium secus duae eius partis quae legitimis computatis)sibi legitimis obtigisset 38). Verum, quae illegitimi debetur quibusvis honis, modo hereditariis, se etiam in pecunia numerata; 33 LL. 30, 32 C. De Diosc.
filius, ex asse heres institutus, matri usufructu relicto, si nolit carere usui ructu, plenum Statim capiet semissem; et mater ex alio emtaseher6s et Scilicet, ex tacita testatori institutione; ideoque VeriuS, licet usus ructus si relictu fuerit uinnec in viduitute remanserit Μag-go. IV, 119. CL Domol. XIX, 459). 35 C. It. 805, 808. Et ita quO-que verius ex iuro . ex ΑΑ. 13,915 V. Durant. Vm, 256, etc. C. u. 774). Ido non debetur his qui hereditati renunciaverint, Vel quibus adempta est, quasi indignis Laurent, XII, 20, 22j. Quibus autem
dobstu danda est non deducto aere alieno, quod inter singulos heredes dividendum est. Et legitimarii, uti Vocant, a defuncti, una eademque, prout alias, persona esse intelligitur et in hoc omni huius contro BTSine, olim tantopere . exagitatae, utilitas cum primis porriit fuit.
communi. Quatuor, aut infra, dant
natis legitimis iura trientem Sed
quinque, aut supra, dant notis iura semisse . Nov. 11S . Iure Gad.
Art. 13 , unius filii 6gitimi pars
est semis, duorium es, trium pluriumve dodrans. Si defuncto nepotes ex filiis succedant, hi parenti quisque sui, locum obtinent, utque
si tostator ex unico nilo praemortuo duos nepotes reliquerit, horum legitima, ex iuro Gallico, adhuc semis Θrit, non es Tonii. V, 102 : Zach., 681 n. 1). Quid, si testator treS V. o. filios reliquerit, et unus ex his partem non faciat V. , qui renunciavit, vel exhere est an nihilominus numerum faciat in ceterorum legitima computanda 8 Et ex iure Gall. longe communius Touli.,
109 Durant. VIII, 298 Zach. 681,
n. ); ex A. 13 verius St, numerum facero ideo ei duorum qui soli heredes extant, legitima dodrans est iure communi, utraque haec quaestio intricatissima St.
Art. 915 somis adsc0ndenoibus, tum paterniS, tum maternis simul triens illis tantum, vel tantum ies. 38 C. It. 815, 8l6. Itaque siquiS V. g. relinquat quinquo filios legitimos, et 1 unum illegitimum; vol, ' illegitimum dumtaxat et adscendentes vel 3 solum illegitimum huic deb0bitur, in 1 Aennuncia in ' quadrans in ' caesu,
296쪽
praestari eis potest 39) et legitimam descendentium legitimorum, Vel adscendentium, non minuit penes nos; ideo ex disponibili est dotrahenda 40) 346. Sed et coniugi superstiti modo defunctus ab eo non diverterit per sententiam, quae transieri in rem iudicatam)χobstu hoc nomine pars suffructus nempe: ' si defunctus liberos legitimos reliquit, virilis legitimae, coniuge quasi stilo legitim computast 41); 2 si adscendentes, quadrans; ' si nullus extet heres nece sarius, triens 42 . Sed haec quoque detrahitur ex disponibili, et certa redituum parte vel annuis praestationibus dari potest 43 . 347 Ad ultimum quaeri potest, utrum lius qui non fecit partem quia aut non vult, aut non potest heres esse, indignus forte), numerum faciat ad computationem legitimae, sive coniugi, sive filiis illegitimis debitae, quia lex filios, non heredes, recenset 8 44 an secus, quia i perinde haberi debet ac si nunquam extitisset pQuesti subdimcilis 453. Illa verbis legis, et praesertim art. 12C. I t. haec regulis iuri magi cohaerere Videtur.
ΑRΤ. IH Θι titudo testamentis relinqui adi id possit 348. Testamento relinqui aliquid potest, vel institutionis titulo, 'et substitutionis, vel legati. Sed antequam haec ingrediar, meminisse oportet, testatorem legare, et substituero et instituere posse pure, vel sub conditione. Verum conditiones impossibiles, vel illicitae, pro non scripti habentur 307, . ); hoc a iure naturali remotum est l), ideo strictam interpretationem recipere de
30 C. It. 808, 44, 15. Adeo oxtraneo donaverit, et fratre conoque pro e tantum parte quae Au filio relicto decesserit, utrum, filio pereRt, deducto aere alieno. Secus paterna heroditate abstinente, ει- ρ iure Gall. Zach.. ,38 n. ). ter possit reductionem petere eorum, 40 C. It. 818. quRe X trane donni Sunt.
decosserit, uxore et, 1 uno filio, quoad coniugem vix dubitari posso vel 2 duOlmes, vel 3 quinque re videtur, quilipe cui partem tribuit, licti ; Xori 1 quadrans, 20 ox non quota spectas singulis filiis, sed tans, ' unica debebitur quosa spectares Deuerebbe).
42 C. f., 13, 14. Sed quota 1 Grotius Moli., II, 106. Et
serit si Oxtent filii illegitimi, sive soli exsulat a Codico ridericiano, in sive cum adHcenduntihus 3 russico V. Durant. VIII, 104), et 43 C. It. 744. 10 G. 913. Au.. 698. Et hodie apientibus di- 44 V. Durant. VIII. 29 : Za splicero incipit Cf. Μακκo. IV, 104);
297쪽
293bst. Inter illicitas, primum locum obtinet ea, quae naturalem norati libertatam instin t 23 ex his praecipuae, quae pertinent ad matrimonia, vel ad statum religiosum ineundum, aut non ineundum. Quoad tua' ea Olum pro non scripta est, quae arcet a nuptiis 3). Quoad itias, si quid alicui relictum sit sub ea conditione, si stat presbyter, aut monialis, sententia inter L . longe cymmunior negat licitam esse conditionem huiusmodi, quia libertatem naturalem coercet minus communis amrmat, quia ad
Quamobrem, si appareat manifeste, i tatorem, appositam a Se conditionem, honestam et possibilem existi-mRSSe, quia voluntas regit c d tiones, non dei tur quod sub ea oon
mon. roinde, si non supra modum eam OctrcΘt, i iusta causa, Servanda
est. Et ecce, si teStator vetuerit, hanc vol illam artem addiscere Durant.,
prope libertatem, et vix non licentiam Ovot. Sane pro non scripta est ea conditio, quae iubet, ut heres in illa ciDitait domicilirim habeat Cit ); et nihilominus, Si
ex iustissima causa adiecta St, Va-
prout inutilis lex Ρrol , si 161 n. 12:, ita et inutilis inepta voluntas Ffuncti ervanda non ηt, etsi neminem OnΘret utputa, si iusserit condis tumulo vestibuου, qua reliquerit.
primiου, Sive laoSterioribu C. t., μω): ideoqu si dixerit dum morioini libatu aut viduitate perinuneat non item si dixorit onoc Laurent, XI, 9T): hoc nim Verbum diem, non conditionem, demonstrat. Imino iuro Ostro valet, etsi dixori dummodo, i a coniuge suori imposita Cit A. 850). Et ita penes O CeS- Sant controversiae, quae distrahunt Gallicos I. . Ita ius legatis centum Caias si nupserit ducenta si non nupserit, 200 debentur L. iiii, De Condit et demon.). At ducentis legatis sineque Titio, egrae eis, neque uionupserit, vel si eate non nups rit, et uni ex his, Vel Reate nul/Serit, nihil εbebitur nisi forte conditio huiusmodi adiecta sit in fraudem legis, idest ad imp0dienda nuptiaΗ L. 78, oli., De Const. et dem . . At valet conditio qua nubere, immo et quae Seio nubere iubot dummodo honeSte ei. nubere possit Cit. L. 2):atquo idΡo non invitis parentibus Salin. 14 5, 181): aliud enim est matrimonio prohiberi, aliud ad ma trimonium certa lege invitari L. 70, Titis, Od., Coterum, heres iusSanubere, si cui invalide nul Serit, conditio neque impleta, nisque defecta Videtur ideo potest alii nubere L. 10, Eori.). At iussa nubere Seio, Si nupserit Cato, eoque mortuo Seio nupSerit, heres non orit Ex L. 63, Od.οῦ L. 89, De V. S.). Et iure prorΗus Hol. ν 41, n. 33). NechΘres erit si Spretis nuptiiS, religiosa inierit vota; iv Nei nubero iussa fuerit, quod nemo ambigit V. Μοli. Tr. II, UT); sive simpliciter nubere, quod non omnibus placuit V. Less. II, 28, 123 Salm .,
n. 185 ; etenim voluntas testatoris SerVanda est. Et contra centum Seiae legatis, si in virginitale permanSerit, etiamsi nupserit Θgatum petere O- tost L. 22. De Cond. et demON.
298쪽
perfectiorem vitae statum allicit 43. Contra, si testator aliquid reliquerit Seio vel Caiae, nisi stat presbyter aut monialis, siquidem
eos arcere Voluit a statu religioso conditio proculdubio illicita est; sin qua alia iusta causa motus id fecit, . c., si eis minus reliquit qua8 in eo statu minus egentibus, reor quam recte viderint sapientes, licitam conditionem esse 53. Nunc ingula ingrediamur.349. rincipi igitur relinqui aliquid potest titulo insti titionis
heredis). Et si testator plures instituerit, non expressi partibus, Omnes Viritim si omnes, expre88i8, quisque pro ea parte, 'quis nominatus est, heres erit 6 et si adhuc supersit aliqua hereditatis pars, haec cedit legitimis 7 . Si demum quosdam, expre8Sis partibus, heredes instituit, quosdam non expressis, illi spre88M capiunt, hi reliquas. Sed, si testator quosdam coniunctim VocaVΘrit, hi omnes pro una persona computantur, nisi sorte dixerit omnes aequaliter, Vel aequis partibus 8ὶ.350. Deinde titulo substitutionis Substitutio est Secundi vel ult rioris heredis institutio sin Porro si substitutus vocatur IN LOCUM primi deficienti A substitutio vulgaris usitata), seu directa dici solet; V. , itius heres esto, et si Titius here non erit, Cuius heres esto sin POST PRIMUM vocatur, dicitur fideicommimaria, obliqua, indirecta e g., Pitius heres esto, eique, post mortem suam, Caium substituo. Illa igitur alterutrum tantum seu institutum, seu substitutum heredem desi-
4 V. agno. IV, 138, not. Sed De Hus subin s CL Fusar. De Sum utriusque sentontiae rationes mihi di stit Fideicomm. Quae 414).splicent prioris, nam alias quidni sit J V Alph. III. 930. d. q. illicita conditio, Cato ait pseris, ue hered instit. immo, si m pse ' Posterioris, quia ' T C. It. ex 759, 879. o. 895,
periculoesum est ad statum vitae an 1044.
ctissimum, quasi oblata pecunire, in 8 L. 11. i. 17 B. Eou. V.
vitari. Nihilominus, prior Sententia φ 331 n. 13. Sempronius C ost longo favorabilior nam Sive SVe ius e Seius heredes sunto. incitistit vocatus forte) Sive nolit condi here eSto. Sempronius Caius et Sotationi paroro, capiet quod tibi teli tu capient SemiSSem, Semissem uia tum est ciuS. Item si dixerit Titius et friaris Vulgaris quoque est conditio : Si mei lii heredes sunto heroditas in Caius libelros HABUERIT: Vel si libe ter itium ex uno latere, et fratris fiaros aut here ses, nam heredes hoc loco lios ex alio diViditur aequi partibus. accipore debonius liberoου RELIQUE A Si dixerit Titium et fios fraωisi ΙΤ, heres esto. Itaque Hi natuS filiu mei eque, Vel aequis partibus io Cato vivo decρdat is in priori casu reues institus, Viritim capient L. 18
Eou. . Verum libero accipere opor dendum, Ne legatarii, quia et legata tot non illegitimos, nisi testator aliud rio substitui potest L. 70, De Leg.,Π : voluerit Citi L. 12, g Si quis ex L.31, sed is non recis institutus dioerotur.
299쪽
SECTIO I. CAPUT I. DE TESTAMENTIS FACIENDIS
295derat haec utrumque 10 . Porro utraque est vera institutio ideo palam est, eos tantum substituere posse, qui possunt heredes instituere; et hos tantum posse substitui, qui possunt heredes institui. Substitutus autem succedit in omne ingli tuti ius, omnesque obligationes nisi aliud testator iusserit ideoque conditiones in institutione appositae, repetitae in substitutione intelliguntur nisi voluntas, vel aliud refragetur il) 351. Itaque substitutio vulgaris est Secundi vel ulterioris her dis institutio, in locum primi desicientis 123 Desscere autem heres dicitur, si aut noluerit, aut non potueri heres esse. Substitutus ei, qui noluerit heres esse, substitutus et ei intelligitur, qui non potuerit; et contra nisi alia voluntas testatoris appareat 13 . Et si testator plures heredes instituat, non prohibetur eos invicem substituere 143, Vel uni plures, vel pluribus unum ib). Substitutio evanescit V si institutus adierit ox testament hereditatem 16), vel eius adeundas ius in suos heredes transmiserit 173 2' si substitutus decesserit, suo testatore, vel pendente conditione, sub qua
10 Porro quotis substitutio simpliciter dicitur, vulgarem intelligimus Vinn. in pr. De Uuis. ML, n. 3): et in dubio, utrum substitutio
vulgaris sit, an fideicommiSSaria, Vulgarem esse tenendum est Μantica, De Coniecit ult volunt, To. I, V, 3.). Nempe, quia est heredi scripto favorabilior et praeterea, ex N. LL. quia fideicommissaria vetita est.
Ut ecce, si dixerit: stium instituo, et substituo Sempro=ὶium L. a De
is Subst. . Interdum utraque Simul intelligitur, V. , si testator dibxorii Seius heres esto, eique, quandocumque decedenti, Caium a stituo. Nam si Vivo testatore, decesserit Seius, Vulgaris; sin mortuo, fideicommissaria substitutio erit.
si huc pertino L. 23 De hered instit. Utputa, Si substituerit ex parte scit. L. 21 De Leg. I); si conditio cauSali fuit, . . si navis eae Asia υenerit, quippe repetita substitutio-nρm tolleret Voet, M. T. 4); si pomsonae cohaerebat cit. Α. 897, I), ut puta, si ilium Iurisconesultum instituit ea lege ut puem suos ius doceat.
heres esto, et si uius heres non eris, Caius heres esto, vel Titiuae Cama, uter eorum vivet, heres esto; nam si uterque ViVat, utemque heres erit: secus, alter, quasi
L 14 go, De Vias sisse. Haec substitutio dicitur mutui L. 67, De Leg. II), reciproca L. 4, o De
subst. - testammto nam ea testatoris verba, si heres non erit,
intelliguntur, scilicet, ea test mento. Itaque si institutus v. o. filius omissa causa testamenti ab intestat hereditatem petat, substitutus eum excludit L. 3, Eoa.). Et
300쪽
substitutus fuerat, aut si noluerit hereditatem adire 18). Quoti autem substituti locum habet, si plures sint instituti, siquidem singuli singulis substituti sunt, quisque eius cui substitutus est partem capit; si omnes omnibus, omnes capiunt viritim 193. 352. Fideicommissum est Relictum alicui ea lege, ut alteri r stituatur 203. Itaque fideicommissum non intelligitur, nisi saltem duplex successionis gradus institutus fuerit 2lὶ ideoque nisi fiduciario onus impositum fuerit, relicta conservandi, eaque deicommissario restituendi 22, Nec refert, quo tempore restitutio sa-cienda sit, ut stdeicommissum dici possit statim ne an post diem certam, an post mortem denique suam. N. L. deicommissa, quae extabant, Versa sunt 23), et deincep8 Vetita et penes nos 18 L Si duo, , De Bon.
38. ec. ab. L. 5 C. De inumb. et aliis stibia Et si substituto datus sit substitutus, illo deficionis, hic admittitur Et LL. 27 41. De tuo. 8 8t.). Et si heredi cohores sit suus titutuS,st cohoredi tortius alius, i utriuSque
gravavius, ductorius is, cui restituendum est, deicomniissarius dici
que cessat SubStitutio, si testator uni proprietatem, ulteri uesumfructum
reliquerit C. S. 494 It. 901); et, si hereditatem suam Caio fruendam resiquerit vel donaverit ea lege, ut
POSt mortem Suum, eam reStituat
liberis suis Durant. VIII, 51). Idomiuris est, si dixerit Seius here esto, et, si decesserit sine liis ei Caium substituo Zach. 694 n. 14 MaZZO., IV, 156). Scilicet, Cati subgtitutio conditionali est scit. A.): conditione deflciente, perinde erit ne in umquam Subestitutus Caius fuisset: impleta, perinde ac si numquam institutus fuisso Seius in priori QRSU, nihil bonorum capiet Caius in insteriori, b ipso testatore immediate capiet quasi heres .f tunc Deest igitur ut obique utile successionis gradu9. Nec ad rem pertinet,
quod ii institutione cieti, filiorum
mentio facta fuerit, quia filii in constitione positi, non censeritur dispositis vocati Peregr. De Fideicotu., art. 28). Item, si dixerit: filius h re esto, si minorem cluaestu et si non duaestu, ei stimstituo Cornelisan; unum enim sub conditiori testator instituit. Secus vero si institutis Seio et Cato iusserit hereditatem
red. Itaque si feΗtator potestatem fecerit gravato de bonis, actibus seu inter vivo Heu ultimae voluntatis, alienandis vel alienare votuerit, Sed nulli restitui iusserit, fideicomm ne
intelligi quidem potorit illic timipugnantia, hic quasi sine causa 301,n. 14 statuerit. Θterum, Satis est gravato, restituendi fideicommissario onus imponere; qui conge nandi onus inest per OnSequenS.
1865. Qua dimidia bonorum pars heredibus fiduciariis, dimidia deicommissariis dummodo eo tempore conceptis cupienda post illius mortem adscrit,ia fuit Nec dubitandum est, legi huiusmodi in foro quoque eonescientiae locum esse, licet Eccle- Sia poestrem loco vocata fuerit, Si bona fideicommissaria adhuc in patrimonio privatorum erunt S. C. EPP., 2 mari. 1μ62 12 mari. 1869. Acta,