장음표시 사용
261쪽
3 10. Conditioni amnis est modus Ρrol. 423. Hic si adiectus sit in commodum dantis vel tertii veluti, si quis si praedium legaverit, ut sibi se patri suo statuam ponat, pro conditione est;
ideo quod sic relictum, vel promi88um est, debetur protinus, Rutione praestita 26ὶ eo autem non impleto, competit restitutio sive quis noluerit, sive non potuerit modum implere 273 praeterquam in relictis, vel datis Ecclesiae, quae praegravari non debet ex negligentia rectoris 28ὶ Dixi amnis conditioni est: etenim in eo a conditione distat, quod haec dationem suspendit, modus non item Prol. 42 n. 30); et ideo, in dubio, magis modus praesumitur, quam conditio 29). Adiectus in commodum accipientis, regulariter, pro non scripto est; ideoque, non impletus, repetitioni locum non facit veluti si centum reliqueris aulo, ut sibi fundum emat 30). Et in dubio, utrum in commodum accipientis fuerit adiectus, hoc tenendum puto 3 l), nisi aliud palam appareat 32).31 l. Dies interdum adiicitur, ut obligati vel ea advenientemni tur, vel ex ea incipiat V. rol. 403 interdum dilationis causa. meo si adiecta est in gratiam debitoris, ut in mutuo, quod debetur statim dari potest, sed non peti, nisi cum dies venerit 33); increditoris, ut in deposito, poterit statim peti, sed non dari nisi cum venerit dies; sin utriusque, ut in literis collybistieis cambiatio, nisi dies Venerit, nec dari, nec peti potest 34). t si non appareat
26 L. I, De his suae sub debet, e fundum empturum L. 70, mou.; i. 40, Dulti, De Condit et r. De Condit et mmon. C. 2 De demonstr. Condit appos. S. Alph. III, 34).
5, 4, i, De Conci indeb. Τouli., ex pacto datio debitori concessa VI, 51. Sed . . a C. De his fuerit, sive regulariter, tantum hu-guae sub modo munitatis causa Ρoth. Obligas.,
28 C. , De Cond. appos. Nisi φ 232). Et licet conditio, sub qua
aliud fuerit expressum forte debitum est, iam extiterit ut 29 L. 108, De Cond. et demon. ecce si voverim aliquid, si uius Voet 35, 1 14. CALENDIS MARTIIS bello redierit 30 L. 70, Eoa. Vol Seiae, ut incolumis, vel si Caius ante mnuberet Μoli., ΤΟ Ι D. 108 V. Si lendas martias in taliam non equis iter . erit, et anto id tempus ille redie-
31 Ex L. 22, g 1 De Alim. rit, is vita decesserit Sed V. L. 10,
test. V. e. Si princeps, ultra tipen De V. . . Nihilominus, recte antedium, det famulo hordeum, ut equum diem petitur, Si debitor non Solvendo alere possit, licite hordeum recipit Ese coeperit, Vel cautione promiS- etsi is equum nullum habeat Lugo, sari non praestiterit creditori, aut
ecce, Si reliquerit, V. , centum au 34 Ex L. 15, mmod. reos nepoti minu industrio, vel pro C. , De Cona apposit. Item indigo, ut sibi mat fundum is cavere Donore Τοul L, VI, 66T; Delvino.
262쪽
cuius favore fuerit adiecta, in dubio diei adiectio pro reo est 35). Interdum vero dies obligationi tacite inest quoties, nempe id quod fleri darive obet, illic dari, fleri non potes puta, domum aedi-sscari, vel Romae dari. Die adiecta, dilationi causa, obligati purassi item si adiecta fusirit, ut obligatio ea die finiatur 363. Sin autem adiecta fuit, ut obligatio ex ea incipiat, intererit utrum dies certa sit, an incerta si certa, adhuc pura est obligatio 373; sin
incerta, siquidem ignoratur utrum sit extitura, . c., cum itius pube erit, semper pro conditione erit 38): si quando extitura sit), V. , cum eiu morietur, in ultimis voluntatibus pro conditione est 393, in contractibus solam dilationem continet 40). Quod scire maxime interest nam ea quae pure alicui promissa aut relicta sunt, statim debentur, etsi non statim peti possint quae sub conditione, ita demum debentur, si conditio extiterit atque ideo, Holuta ante diem repeti nequeunt, soluta ante impletam conditionem repeti possunt 4 l . T. III. De actuum olemniis.
312. Solemnia actuum quae sint dixi ΡrOL. 213): ei de iis
tantum, quae ad formam pertinent. Forma autem actuum haec est, ut quidam publicis instrumentis conssciantur, utque ipsa instrumenta ex iure stant quid autem opus sit, ut iure flant, utque proinde sua forma constent, prosequi nostrum non 8t. Ut generaliter dixerim, ut publicis instrumentis sua forma constet, ex Ν.LL. nece88 est: V ut exarentur vulgari diomate, adscripta die, et loco quo conficiuntur; ' adhibitis estibus, natura et iure id neis I); ' ut postquam exarata fuerint, notarius ea testatori, seu
Zach. Μouri. 1219 Laurent, XVII, sationi Verum soluti P adiectam 180). Itaque rogatus restituere e fuisse L. 17, De Constit et demon. scuniam Seio post decem annos si C. G. 1047 It. 854).
quidem propter Seium, eo quod is 39 L. 4, Od. rem Suam familiarem tueri non pos- 40 LL. 16. II. 78. Des Cond.
Sit, si anto diem restituerit, non li Instit Scilicet, in illis solus Jon beratur secus, si ut commodum medii ratus, in his et heredes inspiciuntur.
11ST; Ιt. 11 5 L. 17, De . . 1 Natura; ex hoc capite necesse 36 L. 56 Qui ita, De est, ut suae monti Sint ut non R- 32 Ex L. 1 De Cond. et dem . pti auribus oculis utque demum lin-LL. 22, 26, Quando dies leges cereus. guum testatoris, vel contrahentium 38 LL. 21, 22, 26, Eoclem L. 50, intelligant. Iure, nempe civili hoc
2. De Legat. I; ouli. VI, TH. autem iure neccesse est, ut in regno Nisi palam appareat, diem non obli reSidentiam foveant, Seu ciVeS, Seu
263쪽
contrahentibus perlegat publicet), coram testibus utque omnes ei cum notari subscribant; et si testator, aut contrahentes subseribere nesciant, aut nequeant, huius rei et mentio facienda, et ratio instrumento in ipso exprimenda est 23. Amplius, Omnia ex iure acta fuisse ex instrumento apparere debet; non alias, nec aliter 3). 313. eius qui publicum instrumentum desiderant, si privatis instrumentis comprehensi fuerint vel publicis, sed non iure actis, pro infectis habentur 43. Scilicet, haec instrumenta hodie non ad solam probationem, ut olim, sed et ad formam, immo ad formam cum primis, pertinent forma autem est quae dat esse rei nec alio quovis actu vel instrumento formae desectus, suppleri, sanari potest; quamquam interdum, si postea impleti fuerint de quo serius convalescant 5 . Nihilominus, si omnium contrahentium subscriptionibus munita fuerint, privati instrumenti, seu eripturae vim habent 6ὶ Et haec quoad larum externum: quod ad internum Vide Prol. g 13. 314. Vidimus quae actibus inesse debeant, sive substantialia, sive solemnia. Orro nihil actum esse credimus, dum aliquid amdendum superes 7). Quid igitur si dubium sit, ne quid defuerit, sive ex illis, ius schis ' Et si dubium quoad SUBSTANTIALI ve 8etur, quia haec regulariter deesse non olent, valet hei regula in dubio omne factum praesumitur recte factum Prol. g 150,
n. 44). Si quoad SOLEMNIA, quia hae accedunt extrinsecu8, et aliud factum constituunt, fit locus regulae factum non raraumitur, nisi probetur 8ὶ V. c., utrum res minori Venierint ex decreto iudicis, Vel re Ecclesiae ex consensu Ordinarii, vel . Sedis s). Ni-
exteri sed V. C. S., M); et mares teΗtator praesumitur invitus Τοul L, Sint et . aetate maioreS, quiqu0 sub V. 191, 199 439 Durant. IX, 9; scribere sciant. Exclusis his, quibus Zach. 670. n. 70). iuribus civilibus in poenam Hst in 3y Zacliar.. 670, m. 53 V. , t dictum E C. G. 980; t. VSH testatorem suae mentis, Vel unalpha-
Porro in contractibus duo testes suis 1339. ficiunt in testamentis quatuor, C. M.. 1318: It. 1316. Et gulariter, opus est ideo, i actum publico instrumento 2 Ex C. G. 973, 974; di. 779, non egent, utile Sunt. 780. Quid, si testator, vel unus ex T L. 11. in i De his quib. tit contrahentibus, falso amrmaverit, indistri. nescire se scribere, Vel non posse 3 8 S. Alph. III, 25 l. Et contractus quidem valet, ne in Ei L. QU, ori timer. potestate eiu sit contrahentes deci pecto. In iure nihil est, nisi quod pere testamentum non item, quia apparet Ex L. IV De C. E.).
264쪽
hilominus, post elapsos ann. 30, neque has defuisse tonendum
315. Ceterum, ut sciamus, utrum actus Valeat an minus, semper
initium eius spectandum est, et quoad factum, et quoad ius il): nam si tunc valuit, factum legitime retractari non debat, iamsi postea is casus inciderit, a quo initium habere non potuissa 12 : et ex diVerso, quod ab initio vitiosum est, non potest solo tractu temporis convalescere 133; quamvis postea quod ab initi defuit, subesse coeperit 14). Sed potest alitiabitione convalescere, de quis
8erius Ceterum, i par tantum vitiosa suerit, non vitiatur pars
ART.M. De oblissationibus quae eae actibus te time initis oriuntur. 316. Omnis quae ex actu rite inito oritur obligatio, vel in dando aliquid, vel in faciendo vel in non faciendo posita est. De ea obligatione qua consisti in non faciendo, res est expedita nam si qui contra fecerit, cogitur damnum sarcire, et opus tollere si , si aliquod pus sit quod tolli possit quocirca Videamus de ea, quae in dando vel in faciendo consistit.
pe, in foro conscientiae, nam ea ve- 14 L. 83 Sostram. De C. O. terum regulas in antiquis omni Veluti si quis, nondum clericus, Vel missum intrιm solemnitem facta, in ante legitimam aetatem, obtinuerit foro externo hodie vix obtinet ToulL, beneficium ecclesiasticum si postea
tit in ' Utputa, si quis, post ma puta, Si tibi uno eodemque actu vendi- trimonium contractum, furere coe derim domum 100, et agrum 200 au- perit C. 26, 32 q. T); si is, qui reis, quo tempore domus exusta eruta erat in posesessione iuris patronatus 1 L. 26, Quod is C. , De Novi cum me praesentaVit, postea illud per nunc. C. G. 1143 It. 1221. amiserit C. 19 De iure patr.). Dum Et si id actum sit, ne in aliqua re ali- modo actus perfoetus fuerit Ex L. quid fieret V α, silva locata n - 140, e . .). Itaque sponsalia, deret, ureret), dare operam debet, nQV. , AEVanescunt, antes initum alius faciat Ε L. 32, occisi).Dj0jtjgsui MIOO le
265쪽
CAPUT II. ART. I. DE OBLIGATIONIBUS AEM ACTIBUS INITIS
2613l7. Itaque si obligatio consistit in dando dari portet id quod in Obligatione est 2 . Et si res dari non potest, aestimatio eius danda est, quanti fui eo tempore quo res dari debuit 33. Danda autem est suo loco, idest quo convenit, aut testator iussit 4ὶ alias siquidem cer tvi corpus debetur sv α, granum, quod in horreo me est aut specie se. g. bucephalu8ὶ dabitur quo loco erat tunc cum contraheretur, vel a testatore relicta fuit; si quid aliud, quo loco debitor domicilium habet b). Denique danda est unica solutione, licet res divisionem recipiat 6ὶ Demum si certum corpus, aut pecies, ex die dari, vel reddi debeat, debitor necesse habet custodiam eius interim praestare 7ὶ Quod si huius rei causa, opus sit impensis extraordinariis, dominum admonere oportet; et si eum adtmonere nequeat, et eas facere domino utile sit, ipse eas facere, factas autem dominus refundere debet 8). Sed an culpam quoque 2 LL. 2, 3 11 4, 7, De Ac m.
e T liud enim pro alio, alte inVito, ne peti, nec dari potest Ex
gatione est, puta equus, bos, triticum, Vinum, nec pessimum offerri
potest, ne in donatis quidem L. 35, 1 De Donation.); nec optimum peti
Quid, si danda sit pecunia numerata, et nummorum alor oravori vel de-oroverit Et profecto nummi ex praesenti valor aestimari debent LL.
conmmat aequitati, nihilominus, quia publico interest, in foro quoque conscientia Mervandum est. Attamen, si valor nummorum variat, dum Seu debitor, Seu creditor moram facit, hoc soli moroso nocebit. Et nemo
134. Quid, si in communi rei uae, et alienae periculo, utrRmquo Ser-Vare non OSSit, an Θrvare debeat alienam cum iactura roi uae 3 Obscura, implexa dissicilis est quaestio haec apud Nostros, qui undo eius solutio petenda sit, inter ipso non conVenit. Quidam existimant, petendum eSSe e pacto tacito, adeoque ex culpa civili, quam praestaro dol)et is qui rei custodiam prae
borant, aut saltem dubio Alii oro inquirendum putant, utra ait preti0
aiunt, hanc servare debet bonia pa-torfamilias. Ita porro, quando utraque Sua est; nam si una tantum suasit, haec sibi semper pretiosior erit: scilicet, cuique ea pretiosior St, quae amittitur cum graviori detrimento Lugo, VIII, 133). Itaque his
omiSSis, quaestio aliter expedienda est. Sane, haec iactura est velut expensa extraordinaria Iaugo, VIII, 13I); quae, si utilis, rei dominum Onerat quamobrem, si res aliena sit
266쪽
civilem praestet in re custodienda Utique, si id aut testator iusserit, aut ipse promiserit nempe nisi aliud cautum sit), regulariter, qualem sui rebus 9 . Secus, quae8tioni est, an eam praestare debeat, in foro conscientiae, ante sententiam; et quaestio haec est, utrum id a testatore impositum, vel a se promimum tacite videatur Quidam amrmant 10ὶ alii negant 113 ergo interim possessori saVendum.
318. Si obligatio consistit in faciendo, et debitor eae contractu sacere nolit, in potestate creditoris est, id eius impensi lacere 12):
pretiosor, et ipse necesse habet eam servare LeHE. ΙΙ, 27, 22, Comm ι-ritas.), et dominus ei refundere detrimentum rei suae Lugo, VIII, 140). Noc obstant L. Cometri Od. C. G. 1882 It. 1810 omnes enim conυeniunt, lege huiusmodi inniti praesumptione doli Lugo 132), quia
bona des abesse prae sumitur, si, rebus tuis salυis inistentibus, adienas amisisti C. , De Deposit sL. 32, . Eod.). Si non ΘΗ pretiosior, non cogitur eam SerVare Neoido debet quidquam dependere rouliena, quasi casu interempta Lugo, 140); tametsi in gratiam utriusqueus sui tantum fuisset penes e Lugo n. 159). Sed si servaverit, Oportet sum indemnem facere Verum non ultra rem quam domino utilem gessit Lugo n. 140): idest si res Suu minori erat, quanti hao fuit; SecuS, quanti fit aliena.
Non tanturn, sm ercisc. L. 32, Depo8. V. C. t. 1224. Adeoque LATAΜ, si ipse sesidiosus homo it L. 1 v. Quia De . .) in SolBI S, LEVEM EX L. 33, Depos.). Et mitius agendum est cum eo qui gratis, vel in commodum alterius ossicium praestat L. 5, g 2. Commori. L. 19. iraesor rer6. C. G. 1992 It . 1 46) At erissinu/m noui liraestat quin exactissima diligentianseque naturali
Pto. Miando scilicet aliquis profl-tetur se diligentissimum et peritiinsimum, et alicui quaaerenti non mediocrem, sed diligentis8imum g
Etenim exactissima diligentia in suis rebus est insuetum aliquid, et extraordinarium prorsus in alionis vix possibile aliquid est Vetere plerique I C. in negoci quod solius dantis utilitatem respicit v. o. depoSitum), ἰαια- contra, in eo quod solius aecipientis e. e. commodatum), levi simum in eo demum quod utriusque smptio et venditio, locatio, pignuS, Societas), levem dumtaxat Vinn.)culpam praestandum sae docuerunt in n. 7, uim mod re tr. obl. Quod Nostris quoque interdum
554; quia, remota iniuria formali,
12 C. Ιt. 1220. Iure commtini et Gallico L. 13, Di, De Re Iustici: L. 3 ult. L. 72, o Dera M. C. S. 11 42 in potestato obitoris
est magi SolVere quanti interest creditoris sed utrum id locum haberet in foro conscientiue inter veteres I. C. non sati constitit V. Huber,
Ad Instit. Lib. III, it XV; n. 6). Et Gallicles C recentiore putrent, integrum esSe creditori vel potero id quod interest, vel rem facere impensis debitoris V. Demol. Laurent, XVI, 99, 201). Nihilominus, Si neutrum fiori possit sine gravi credito-
267쪽
263 debitor eae testamento obtemperare debet, si relicta sibi capere Velit 13). Sed uterque permittitur, ea quae debet per alium prae8tare, nisi aut pus artiliciale sit, aut creditoris intersit ab ipso steri 14). Suffcit autem opere mediocri, idest, communi peritia defungi 15). Si fecerit imperito, quia imperitia culpae civili adnumeratur 16), in lar fori tenebitur semper i 7 post sententiam iudicis; non item
in foro conscientiae, nisi deceperit eum quocum contraxit, vel enominatim obligaverit 18 . orro obligati alicuius operis Iaciendi, regulariter, divisionem non recipit is), utputa, si quis promiserit balneum, aut domum facturum: non enim videtur secisse, si ei propriam formam, quae e consummatione contingit, non dederit 2M quamobrem, i totum opus praestare nequeat, liberatur 2 l); nisi creditoris intersit, partem fleri, V. , inchoari aedificium. 319. Sive autem in dando sive in faciendo obligatio consistat,su tempore praestari debet; idest, quo convenit, aut testator iussit et si nihil huiusmodi adiectum sit, in contractibus, quod inedi debetur, praesenti debetur, nisi obligatio eae re ipsa dilationem capiat 22): in testamentis quam primum dari debet 23). Qui suo tempore rem non prae8tat, moram facere dicitur sed et is cui res debetur, si accipere eam distulerit, moram facit. Quocirca mora definiri potest Solutionis adiendae, uel accipiendae dilatio 243. Fit
vel e re, Vel e persona. Eae re, cum Vel re ipsa moram contiris incommodo, debitor gravi non
vacat, quia fidem fallit V. Bouscli., De Contracti, VI, ). 13 L. 11 De Legat. III. 14 L. 31 De solution. C. ., 323T; It. 1239. 15 Ex L. 18, o Venditor L. 29,
perfectum im praestare ebet, sed ad aliquem morerim periitim non
De O . Praestu. Ideoque nonniSi ex culpa gravi theologica Sol. IV, VII, 2, inin. Lugo, ΙΙΙ, 3 Salm ., 13, 1, 27 32 S. lph. ΙΙΙ, 555). Scilicet, sibi imputare debet, qui talem adhibuit L. 1, Si mens fias. mod.). Haec sensentia mihi diffossis
Fadc. Item, si operam promisit L. 3 De O . liber.): ope ae sunt diu num ossicium L. 1, Od.). 21 L. 15 - E . Nec Olυi, Nec deberi, nec peti pro parte poterit
etc. V. , Romae dari quod cum fit expoetandum est id spatium, ine
268쪽
net 25), vel dies adiecta, seu pacto 26), seu lege ipsa 27), praeteriit. Eae persona, si interpellatus, etiam extra ius debitor oppo tun loco non solvat 28); creditor non acceptet, ' veniat 293: Unicuique autem sua mora nocet 30); verum debitori, in sor extinriori, si culpa civilis 3 l), in interiori, si theologica 32Deum tenet; creditori vero etsi nulla ipsius culpa 33 intervenerit. Itaque debitor, qui in mora est, si re deterior sit facta, aut perierit, damnum praestat 34), et id quod interest 3b).320. Verum, quia eius quod interest aestimatio plerumque diff-cilis est, eius loco poena stipulari, vel a testatore imponi solet. Est igitur haec poena quasi praestatio eius quod interest 36). Et aliquid
26 LL. 3, 111 De V. . C. s. 1146; t. 1173 Aia. 904. Idest, cum aliquid ori si dari utiliter,
nisi intra certum tempus, non poteSt V. , quum eunti ad nundinas com
26 L. 12, C. De Contr esipui. Dies interpellat pro h uine C. , De Locat et Cond.). Haec regula Oxsulat in C. G. 1139, 1146 Zachar., 308 n. 4). enes nos stas, niA forte die post mortem debitoris venerit
char. 308, n. 6, T. Quid si dictum Sit, cum potuero, Vel cum Oluem' Et iure nostro utrumque recidit in arbitrium iudicis C. Ιt. 1123): iuro communi et Gallico, primum tantum, altorum in diem mortis Maggo. V, 38 n. ). 28 L. 32 De Usur. - min, et C.
rit quo debitor domicilium fovet Τοullior. VI 555J. 30 L. 134 De R. L C. 25, E .
CuSatur, V. C., Si in vinculis fuit LL.
21, 22, Eoa.): si putavit dominum non invitum L. 78 De Furt. Lugo, VIII, 12M quod in sero conscientiae regulariter praesumitur quamdiu is non Hiit Lugo, XVIII, 29 Salm., 13, 1, 254, vel existimavit, iusta
exceptione tueri se posse; neque enim dobuit ius suum indefensum relinquero L. 43 De Petit hered.). In Summis, quaecumque ex bona fide xceptiosumcit, ne mora facta esse videatur Ex L. 40, in . De Rel. σω. . Et si debitor nullo gravi assicitur damno, excusat in foro conscientiae
V. , creditor pecuniam ibi a do-bitore oblatam recusavit, is Si postea haec sine u culpa interierit,
liboratur scit. L. 72); quamVis anteis in mora solvondi fuerit L. 91,am quitur, De C. O.). Et e contra C. It.,
rum, ex die citationis C. O. 1154:It. 1232, contra L. 2Ν, C. De Usur.), praestare debet.
269쪽
CAPUT II. ART. I. DE OBLIGATIONIBUS EX ACTIBUS INITIS
265 accessorium est, atque ideo tunc demum debita, si obligatio principalis rata fuerit 37 . Committitur Ob moram 38ὶ et creditoris
electio 8t, utram migere Velit, poenam, an rem promi88am: non
enim utramque exigere potest 39ὶ nisi poena stipulata fuerit rato manente pacto 40ὶ Illud inspicere non oportet, num revera tanti in praesens creditoris intersit, an minoris, an pluris 41 . Sed nihil impedit quominus poena a testatore imponi, vel stipulari possit ad sollicitandam obligationem, idest ob solam debitori moram, atque ideo etsi nullum ex ea creditori damnum emergat, aut lucrum cesset, quia nihil habet a legibus vel a bonis moribus alienum. Hoc autem distat inter utramque, quod poena quae debetur pro eo quod interest debetur anto omnem sententiam iudicis 42ὶ de ea quae ob moram debetur, utrum debeatur ante iudicis sententiam, non satis convenit; nonnulli negant, quia poena est 43ὶ alii am mant, quia pactum est 44ὶ alii, cum utriusque habeat aliquid putant non antea deberi, quam creditor eam petiit 45ὶ quos equor. 321. oenae proxime accedit arra. rea dicitur id quod in negociis contrahendis ab uno alteri datur ea lege, ut is qui non im-
1227 est. 1210. Veluti si bovem modi tuum, vel aede exustas, quod ego ignorabam, promiserim Cit. L. 69).
S. et Ii., l. c. Nisi forte plus ei nocitum sit dolo debitoris Exi ult., ulti, Rem rat. M.; L. 41, 2, Pro socio, Ceterum si debitor ex parte obligationem implevit, poena arbi
pro rata minuitur V. Lugo XXII, 399 .mortuo autem debitore, si unus ex heredibus dandi moram fecerit, vel alios dare prohibuerit, si id quod dobotur individuum sit ut bos, equus), et poena ideo apposita fuit, ne obligatio divideretur, creditor ab illo integram, a ceteris quibus tamen repetitio competit pro portione Sua
poenam exigere potest; si res divi
sionem recipit, V. G. Centum VeS
ab illo dumtaxat, et pro sua portione
tantum L. 4 φ Caio De V. O. C. G. 1232 1233 It. 1215, 1216). 42 Sanch. M. I, 37, 1 Lugo, XXII, 403.
est communior Ad haec, poena Sibpulari potest adversus eum qui non fecerit, aut fecerit aliquid V. , adverΗus ponsum ni Si concubinam
aut vicinum, si aedes altius extulerit. Si feceris, nempe si hoc quod factum Θου revera effectum habuerit
litium molestias, vel incommodos
super divisione facta lis OVeatur, ne domus vicina a se cauponi elocetur hic poena cessat quoad cautio ea uti coelierit illic a lito mihi mota debetur, seisi causa cecideri sΡOthier,
270쪽
plet obligationem, si eam dedit, illam amittat; in accepit, duplam reddat 46ὶ Arra, prout poena, continet aestimationem eius quod interest obligationem impletam non fuisse, atque iisdem, queis poena iuris reguli consistit his duobus exceptis primo, quia datis
arris cavetur utrique contrahenti deinde, quia ei solum qui implevit Obligationem optio datur, utrum Velit arra frui, an rem promissam exigere 47ὶ ART. II. Quibus modis ouitur obligatio. Obligationes, quae ex actibus rite initi constant, extinguuntur ex parte debitoris, solutione ex parte creditoris, acceptilatione ex parte utriu8que, novatione et compensatione ac demum naturali iure, interitu rei ciτili, praeScriptione. 322. Solutio, lata signisscatione est Praestatio rei debitae si ;ge haec dandum, seu faciendum aliquid sit hei de solutione rei dandae, nec omni, Sed ea quae rem quae datur transferre debet in accipientem 23. Haec alienationis species est 3ὶ ideo, ut debitum extinguat, necesse est, regulariter i ut res detur ab eo qui
potos alienare ut detur creditori qui capax sit eam accipiendi 5ὶ utque 3' res quae datur fiat accipientis 6 . Et si quis debitor sit ex pluribus causis, in potestate ipsius est edicere inquam imputari maluerit 7). Quid, si neque ipse imputaverit; neque
creditor de consensu debitoris 3 Et siquidem nullius earum, Vel plurium, dies Venerat, imputabitur in causam duriorem 8ὶ si nulla 46 If., 1217, 123 pr. L. 86, Eoli., ipsi mandanti facta
Seu potius, ab eo, cui non datur in Contra L. 2, Eod. et C. Au. 1415). integrum restitutio quid enim, . . euipe dum ne ius creditoris laedat, si is, qui sub tutela est, Solverit ideo non poteSt, . , priu i sor-ovidoris obitum horoditarium spui Solvere dei in Sura C. O.,
It. 1243; u. 1424. Verum. Si in debitum cuius nondum dies venit, irem creditoris versum fuerit, valet dies in favorem quoque creditoris is, it De in rem versos CC M. fuerit adiecta. Ιt., v. ll. cc Solutio facta pro Η L. 5. Eod Utputa, in ea quaΘcuratori non tamen fias LL. 12, cum usuris, vel sub pignore debita