장음표시 사용
321쪽
375. Ab his in duobus recedit ius nostrum: nam, P in Successionibus quoque testamentarii permittit scriptum heredem, vel legatarium testatori praemortuum, ab his repraesentari, qui ab intestat eum alias repraesentassent 18ὶ et, ' indignum, etsi viventem, a suis liberis repraegentari permittit 19 . His praemissis, videamus.
QUO ORDINE LEGITIMI AD SUCCESSIONE VOCENTUR. ART. I. Successio descendentium.
376. Descendentes accipimus liberos sive naturales idest iustis nuptiis aut nati, aut legitimati), sive adoptivos, sive illegitimos rite agnitos. Itaque hi omnes, et omnium primi, ad sue Asionem O- cantur; nempe illi omnium adscendentium, isti et hi eorum tantum quibus agna8cuntur, idest qui eos legitimaverint, Vel agnoverint g 371 n. ). Et naturales ac legitimi aequo iure, illegitimi non item Nam hi dimidiam tantum eius partis capiunt, quae ipsis, si legitimi forent, obtigisset et praeterea imputare in eam debent quidquid forte a parente, seu parentibus acceperint collationi obnoxium, licet a collatione dispensati fuerint ij. Sed si soli illegitimi extant, Siquidem concurrunt, cum coniuge et adscendentibus detracto pro illo quadrante, pro his triente , ex quincunce 2 ' si cum illis tantum, Vel cum his tantum, eae esse; in denique, ' soli extante arae herede erunt 2 .
18 C. It. 890 V. C. S., 44. mortuo, A naturali, B. adoptiVO, Videamus igitur quid iuris sit, si te C. illegitimo filio relictis, o asse Stator, . , SemiSSem praelegavit 12,000 Α et B. singuli capioni 5000; Sei et Caiae seorsum, et 0ius ante C. Vor 2000 tantum. Ad haec quae teStatorem diem Hupremum obierit eis obtigit portionem, a naturalibus, Et, 1 si eius et Caia ira testa sesu legitimis petere necesSe habent tori fuerint, vel eius tantum, hu hisque datur eam praeestare ive inius liberi cupient dimidium semissis bonis hereditariis, sive in pecunia Itom, ' si fratres testatoris fue numerata C. It. 925, 27 744).rint: non item, ' si adscendentes 2 AA. 45, 47. Itaque Seio, e g. Pater et mater), Vel collate uti supra vita functo, C. illegitimorales posteriori ordinis, eoque mi filio relicto, is capiet, in ' casu,
nu si Mimne fuerint. 5000 in 2 8000 in ' tota 12, 30 3. 19 C. f., 28. Sed parenti in Heredes scilicet filios ill0gitimos
digno usuΗfructu adimitur; sive hi rit agnitos, iure nOStro, herede8 esse, proprio iure C. G. 730; t. l. c. ex Relatione sonatoria, indubitati Aive repraesentationis iure C. It., iuris est CL aggo. IV, 113): an L c. succedant et Gallico, non Sati convenit.
322쪽
ARΤ ΙΙ. Sucemio a rendentium, collateratium primi ordinis, eoniustis. 377. Si nunt extant liberi naturales vel adoptivi, heroditas defertur praeter liberos illegitimos, de quibus iam actum est adscendentibus, fratribus, coniugi. Adscendentibusa nempe, Ι 8 soli exstant, patri et matri aequis partibus alterutro mortuo, tota superstiti. Utroque mortuo, desertur adscendentibus proximioritius in capita sed si in utraquo linea existant proximiores aequali gradu, utrique lineae semissis 3 . I. Si concurrunt, cum filiis illogitimis, capiunt trientem 43 2' si cum coniuge, essem 5ὶ si 3' cum collateralibus, Virilem, dum ne haec sit minor triente 63. Hau in hereditate filii naturalis 376, pr.): etenim illegitimi nempe iuro agniti hereditas soli patri et matri qui eum agnoverin q, et coniugi eius debetur. Nempe tota illis vel huic tota, si non concurrunt, secus dimidia illi pro una persona computatis, huic dimidia 7 . Adoptivi autem hereditas ad parentes adoptivos non pertinet 83 378. Fratribus, sive germanis, iVe On8anguineis, sive uterinis V. Prol. 61 n. 4 . Et siquidem soli extant sive illi, sive isti, sive hi totam capiunt hereditatem s). Si concurrunt, cum ad8cendentibus, capiunt Virilem ex asse nempe pro ipsorum numero)vel integram, vel deducto pro his triente 10): ' si cum coniuge, besse. 11): si ' cum illis et isto trientem l2ὶ Verum si exstant simul germani, et consanguinei et uterini consanguinei et uterini inter hos lex non distinguit capient quisque dimidium eius 3 ΑΑ. 38 739. Itaque si Seius Art. 40, Q); et, si nulli gomani
docedat, 1 relicti A matre, et Sint parentibus Arg. ex cit art.)B RVO Paterno, mater totum capiet accrescit.
ista semissem 6000). Itaque redit ad Suo consanguineos. 4 C. f., Art. 45. 9 Art. 241. 5 Ex Art. 54. Si cum illis, et 10 A. 40. Itaque Seio mortuo, isto adhuc trionisin Ex A. 745. I). patre et matre, et duobuΗ, vel qua- 6 Art. 40. Itaquo in 1 4000 tuor vel quinque fratribus germanis in ' 8000. In 30 si oxtondi pater relictis, in priori casu ex asse 12, 0)et mater, et unu frater gemnanus; quiSque fratrum capit 30 in al-VΘ duo, Vel tres, vel quatuor, a ter 2000, in tertio 1600.piendi singuli A vel 3000 vel 11 A. 55. 24UO, vo 20 M. Dixi germanus, nam 12 Ex A. 740, 754. Idost in si ad sint consanguinei, vel utorini 2 caesi 8000, in ' 4000. quod hi minum cupiunt germanis
323쪽
partis quae germanis obtigit nempo unoquoque germano qua8 pro duobus consanguineis, Vel utorinis computato 13).379 Coniugi seu uxori, seu viro), dum ne diverterit, etc. Et, I si solus extet, vel si soli extent collaterales sive prioris, sive posterioris ordini , g 380 ultra sextum gradum, heres erit ex asse lo) Sin autem, II eum aliis concurrit, siquidem cum solis collateralibus posterioris ordinis, ex besse ib): secus, semper ex triente 16 heres erit: unus tantum casus est in quo capit quadrantem, nempe si concurrat eum adscendentibus, et filiis illegitimis 17). Sed imputare debet quaesita ex tabulis nuptialibus, lucrisque dotalibus 18). Haec in legitimis; nam si illegitimo copulatus fuerat, siquidem cum patre eius, vel matre, vel utroque concurrit, capit semissem l 9ὶ; alias, assem capit 203. Denique, II. si extent lii, coniux heres quidem non erit, Sed ei debetur pars ususfructus, quasi uni ex legitimis, dummodo quadrantem non excedat 213. ART. III. Successio ollateralium secundi ordinis. 380. ostremo loco veniunt collaterales alterius Ordinis 3 372); nempe promiximiores nulla repraesentatione hei admissa. Ideoque patrui, avunculi, amitae, materterae his omnibus deficientibus, eorum liberi, idest consobrini, patrueles hi quoque omnibus dest- cientibus, qui proxime ex eis veniunt omnes in capita. Et siquidem soli extent, totam capiunt hereditatem si concurrant eum coniuge, solum trientem 22). Quid si extet coniux, et hinc colla- 13 A. 41, g 1 'Melia pero 15 Cit A. 55.
consanguinei a uterini, concor 16 Ex A. 745 g 1, 6 754. rendo mi fratelli germani, anno 17 Itaque Seio mortuo, Ο Α.
uirus alla sola et della quota coniuge et B. patruo aut 2 C. SPETTANTE a freman s. SPECTAΝ- fratre, Vel D. patres, vel . illegiti-TIS iure ne atque ideo dimidia eiu mo filio relictis aut 3' C. et D. quae conSanguineis, vel uteriniS, si aut, ' D. st . heroditato 120 gormani forent, obtigiΗΗΘt An facto, aureorum coniux A capiet in 1 ca- utque ideo dimidia eius, quam ori su 8000 in ' vel ' 4000 inmani revera capiunt Quaestio has 40 3000. in foro maxime controversa est; sed 18 A. 75 V. A. 1398. hoc OStremum, ut puto, Verbis legis 19 Α. 751. melius cohaeret et, rursum ducto 20 Alias, idest si paron, do- ex Art. 244, veriu eSt. Quamobrem, Sint, vel filium non agnoverint, Vel Seio mortuo, i 2000 relictis, superstite sint indigni. x Α. 49, 256. H. fratre A. germano, . consanguineo, 21 C. t.. 753. Quid si matri- et C. uterino A. 6000, B et C. cuique monium fuerit invalidum V. Prol., 3000, et non tantum 2 in debentur. ii,).
324쪽
teriae prioris ordinis ultra, inde ceteri collatorales infra sextum gradum utrum hi succedant, quippe infra sextum gradum consistunt an minus, quia illis extantibus infra decimum, non fit ipsorum successioni locus Et licet hoc forte ex subtilitate iuris veriussit, primum tamen longe aequius puto quia perinde est, ac si non extarent collateriae prioris ordinis, qui non succedunt. 381. Denique si neque descendentes, neque adscendente8, neque coniuX, neque ulli, aut ultra decimum gradum, collaterales extent; aut extantes nolint, Vel non possint horedes esse, caduca hereditas Fisco cedit 23): non qua hereditas est, sed qua bona acantia 243; ideo fiscus instar successoris particulari habetur.
DE ACQUIRENDA VEL OMITTENDA HEREDITATE.
382. Ut hereditas acquiri vel renunciari possit, pus est, Π ut delata uorit Viventis, quia nulla heredita est, nec renunciatio, nec acceptati intelligitur l); ' ut qui eam renunciare, adire vult sit capax alienandi, et obligationis contrahendae quippe illam repudiando, alienare adeundo, cum creditoribus hereditariis et legatariis tιasi contrahere intelligitur 2): utque demum ' totam hereditatem acceptet, Vel totam renunciet 33; et pure, non sub conditione aliqua, nec ex die, Vel in diem. 383. Itaque unicuique, regulariter, integrum est delatam sibi hereditatem sive testamentariam, sive legitimam repudiare, Vel adire 4). Et primum REPUDIARE, dum ne quid ex ea antea subtraxerit, 23 Α. 58 C. o. 768 Verum 2 ora, De Oblio. quae quasi eae
hoc nec iure communi V LL. 1, 2, contr. Et pro his, qui sub tutela sunt, C. De hereti Decur.), nec iure ut sine tutelae, vel familiae consulto;
lico rach. perpe ab his qui ui cura, Aine curatore tuum ist. Amplius: hoc iures filii acceptari nequit LL. 9. 11 De Auce. illsgitimi coniux. fiscus. inventa tui. C. G. 776 It. 226, 296, 390,riunt conficors debent ΑΑ. I iii, etc.). 931, 32). t praeterea, ex C. 9 , 24 Ex L. 1, ν Divus, Des iure ab uxoribus in consena mariti.
L. it. C. De Pacf. G.. 791; ante acceptationem Mortuo. int C. t. 954. Tametsi falso putes, de grum est filio hereditatem patomam latam loroditatem duisA Deniol. agnoscere, patri delatam spudiam:
325쪽
vel occultaverit 53. Is qui hereditatem renunciavit, perinde habetur quasi nunquam beres extiterit g 349 n. ); ideoque ex ipsa delatae hereditatis die eius pars accrescit ceteris heredibus nempe scriptis, si coniunctim instituti fuerint g 3773 alias, legitimis et si ipse solus heres erat, ad sequentes devolvitur 63. Proinde, quasi extraneus, ex uno capite onera hereditaria non agnoscit, ideoque aes defuncti alienum non solvit, licet in rem suam versum sit V. e. in Studia, vel alimenta 73 ex alter vero, capit legata sibi forte relicta 83. 384. Vel ADIRE, idest acceptare acceptatur autem voluntate et facto non nuda Voluntate, quia haec magis propositum acceptandi est, quam acceptatio s); nec nudo acto, quia est quasi contractus cum creditoribus hereditarii initus Acceptari autem pote8 expre8se Vel tacite. Eaepresse, cum quis ius et nomen heredis assumit quovis
actu 10), iuridie inquam li); vel scriptura, etiam privata 12).
Tacite, cum aliquid facit, quod adeundae hereditatis, et se pro herede gerendi Voluntatem necessari demonstrat 133. Voluntatem; itaque, si non fecit sciens prudens, acceptatio non intelligitur puta, si nescivit delatam sibi hereditatem fuisse, vel non putavit se heredem esse, vel rem Uam 88e putavit l4). Necemario quamobrem, si alio nomine fleri potuit, non videbitur quasi heres secisse; ut ecce, si quasi negociorum gestor, si quid custodiae, si quid pie- 6 C. It. 953 C. .. 79 Antea, 10 C. I f. 34, 1 G. 78.
nam si aliquid int6rver rit post eam 11 Durant. VI. 373: Laurent,
inter coheredos renunciati, facta ) immo nee scriptis, ut puta, Si pucti conventis, Vesrius, Vale Za alicui epistolam miserit, qua Se he-char. 613, n. 4, ). redem nominat aut significat velle 6 L. 63, 6, De heredib. in heredem esse, nisi id dicat quasi ne-stituend.; C. t. 946, 948 G. G86. gocium agenes ut puta, cum debito-
si palam coram omnibus dixerim, velle minum gerere φ 6, De hered quial.). me defuncti hereditatem adire Du Et ecce, i iura sua hereditaria cerant. VI, 22). Immo etes tibi man dat ut coheredibuS, Sive omnibuΗ, davero, hereditatem mihi delatam ac pretio accepto sive aliquibus etiam ceptare vel quidvis aliud facere quod gratuito C. G. 780 It. 936). citra ius et nomen seredi fieri non ad L. 6, De A. I. V. Zach. poteSt, acceptatio interim Verius, non sit, n. 4, 29 49.
intelligitur Laurent, IX, 22 .
326쪽
32T LIBER III. - TRA . ΙΙ. TIT VI COMMUΝIA UTRIUSQUE SUCCESSIONIS
tatis causa fecit 1η, vel quasi alio iure dominus 16): et in dubio quo nomine fecerit, quia acceptando obligatur creditoribus hereditariis, non videbitur quasi heres dicisse. At vero pro herede gerere est non tam facti, quam animi: ideo nihil refert, utrum id quod fecit ratum an irritum sit 173. 385. Hereditas semel adita deinceps repudiari nequit, licet grande aes alienum, quod ante latebat, emerserit 18). At repudiata adhuc ex N. L. adiri poterit, quamdiu adita ab aliis non fuerit 193. Nihilominus, adversus aditionem, atque ideo nam conis riorum eadem est ratio adversus renunciationem, datur in integrum restituti dolum aut metum passis 20). Ius adeunda hereditatis 30 ann praescriptionemnitur 213. D e qui repudiavit hereditatem, nobis ulteriu inquirendum non est quod ad eos, qui illam acceptarunt, de eius divisione agendum est. Qua in re videndum erit ante omnia, si extent heredes necessarii, Vel si defunctus onera Vel aes alienum reliquit, quae veniant in computationem herea tatis et de agnoseendis oneribus hereditariis ad ultimum si plures heredes fuerint, de divisione hereditatis. 16 L 26, g 1 De A. H Si quid
.eodiae, veluti si aedes fulsit, si
nem interrupit si tributum heroditarium lassa di successione solvit V. Zach. 611); i 0 hereditatis,
qua SerVando SerVari non possunt,
vel alias perituras, iudicis aucem ruate distraxit C. Ιt. 965 V. C. S. 796) etc. Nam si citra necessitatem fecit, puta si praedia locavit,
quae locare necesse non fuerat, pro
herede agor intelligitur Cit. φ ;Zach. n. 23). Pictatis veluti si defuncto funebria persolvit Cit. L. 20, 2 De A. H.); si ex Ν, L. Pincunia sua creditores hereditario di
Durant. VI, 40, 2; Zach. 611, n, 21, contra L. 2 C. De Iur desiber.): namo hoc facere potuit pietatis causa. 16 Cit. L. 20 De A. H. L. 1, C. De Repud here . EX C. S., 778 It. 934. Ut occe, si aedificium cum defuncto inchoatum consumavit Ex L. TI, Od. Laurent, IX, 302: Durant. VI, 379); si domum paternam habitavit, praedium coluit, quasi
inquilinus Cit L. 1 V. L. 42,4 1,
ecce, si praedium hereditarium Vondidit, o venditio nullius momenti
fuerit Durant. VI, 383 Laurent, IX, 19). Vel si falso putaVit, rem, quam vendidit valido), hereditariam ess Τοull. IV, 32T VI, IT). 18 L. 10, C. De Iur delo. C. G. 783 Ιt. 942,4 1. Nihilominus,
novo testamento OStea reperto, non
cogitur legata in eo relicta praestare ultra vires hereditatis, vel cum detrimento legitimae, si quae sibi debetur C. It. 942, 2 . aullo Fcu ex C. G. art. TM). .
327쪽
CAPUT II. DE HEREDITATE DIVIDENDA 323
386. Si defuncto extent heredes necessarii, et ipge aliquid antea donavit, vel testamento cuivis reliquit, duo cavenda sunt: ne V legitima his seu descendentibus, seu adscendentibus debita, contra ius neve 2 aequalitas inter liberos, contra defuncti Ioeluntatem, laedatur. Cavetur legitimae in hereditatem COMPUTANDO quae defunctus antea donavit extraneis V k 344ὶ aequalitati cavetur, COLLATION earum rerum quae donauit uni ex liberis suis, heredi futuro si . Computatio nititur iuris praecepto, collati praesumpta eius qui donavit voluntate nititur; ideoque illi semper locus est, huic non item materia haec multiplex, atque implexissima est, dimcilis, et pene quotidiana, quia Nostros prope omne praeteriit. Liceat igitur ei aliquamdiu morari a computatione ordiendum. ART. I. De Computatione. 387. Duo in computationem veniunt 1 quae defunctus reliquit, et ' a qua vivens donavit 2 . Et primo quae reliquit
eum moreretur, iVe res, sive iura et cum primis nomina debitorum, ideoque et id quod ipsime heredes defuncto debebant 3ὶ,
et ea quae is sive pro eis sive pro aliis impendi credendi animo 4 . Item veniunt ea seu bona seu iura quae ab hereditate recedere po88unt; sed, e contrario, non Veniunt quae ei possunt accedere si conditio aliqua extiterit, si forte defunctus, hac pendente, mortem obierit i5 . Dixi eum moreretur, nam quantita patrimonii ad 1 V. L. T, C. De Collision. 4 L. 8, Ad L. Falcid. Item et
C. G. 920, etc. 843, etc. Ιt. 821, fructus a defuncto nondum percoptietc., i 1. Computaαι tum paren L. 9, E ., pro rata temporis; tum, tum liberorum collati libero nempe naturales, quasi pars fundirum tantum favore introducta fuit. cit. L. ), civiles, quasi nomina de-
Ab his Missori imputatio, qua ea, bitorum. quae a defuncto donata fuerunt in 5 Ex L. 73, Magni dubit legitimam imputantur. N. LL haec tio, Ad L. Falcia. Touli. IV, 129;
interdum permiscent, ex quo non mo- Tropl. II, 961. Conditio, nempe ibdica confusio, si dissicultates, et sen lic resolutiva. hic suspensiva. Uttentiarum arietas. ecce, si defunctus domum emerat sub
2 C. G , 22 Ιt. 822, 1091 Q. ea lege, ut si infra annum munus ali- 3 Ex L. 11 16 C. De Negoc quod in civitate . nactus non fuis-geat. C. S. 829; It. 991. Nomina, et domus fieret inempta Vel cometo. nec distinguitur quo titulo, qua tra, ut eo acto empta fieret; et V causa ei debitum sit V. Laurent, emptor infra annum decesserit. Num X, 641). igitur Veniantin computationem quaΘ
328쪽
logitimam ideoque et disponibilem taxandam, eo tempore pect tur, quo legitima deberi incipit 63.
388. Tum quae donavit 7 donata ero accipere debemus etiam ea quae alicuius gratia sive extranei, sive sui defunctus erogavit, impendit donandi animo 8ὶ Sed non omnia prorsus nam in primis in computationem non veniunt immobilia quae perierunt casu, et citra culpam donatarii 93 Deinde in his computandis, et legitimae et disponibilis ratio habenda est a quo iure quamobrem, si ex uno latere est cavendum, ne R-rentes plus aequo effundant in necem legitimae ex altero em Vendum mi ne cum parentibus, in necem disponi bilis agi vi, deatur quasi cum administratoribus rationem aliquando liberis suis reddituris. Itaque in computationem quidem veniunt quaecumque 10 , et quomodocumque, etiam indirecte silin, et quando πι-
pione per heredem impleta, quod Pamlus I. . in L. 21 De Petit.
Heredit uegat, in L. 9 amiL e cisc. Assirmat Mihi hoc postremum videtur verius, tum quia i qui umι- capiendi conditionem praestat, quasi causam et titulum praestat tum quia usucapione impleta, perinde est ac si ab initio res fuisset usucapientis; of ita receptum Videtur. At profecto in computatione Veniunt quae quis, OSSessione miSSR,
LL. 11, 15, C. De Negoc. est. Ut puta, si alicuiu absentis, si pupilli
aedes restauraVit, agro plantavit; vo ipsum instituendum curavit. DO- nandi, nam si credendi animo haec erogaVit, impendit, nomen facit. Et si non satis appareat quo animo secerit, tenendum est fecisse credendi
incendio terraemotu, etc. Sine culpa nempe in foro conscientiae, letali. Quid si donatariuS, rem Soli V. ., domum, donatam VendidΘrit, et nondum delata hereditate, fortuito casu, V. , terraemotu, perierit penes emptorem, an in supputationem veniat pretium ei persolutum, Vel perso, vendum yminime, tum quia re non alienata apud ipsum, atque ideo heroditati interitura fuisset tum quia ab emptore pretium accepit, non
eoque minia tenetur Conferre, . .
si aedes incondio fuerint absumptae, pretium, quod forte ab adsecur mribus accepit Zachar. 634 n. 113,
quia contractus cum his initus res est infer alios inua.
10 E C. G. 922 It. 822 Etiam ob causam donata Ex L. 20 g ,
C. De Collesion. vel propter nu- p i , vel sacri patrimonii causa C. It. 1001); et dona manualia, quae Vocant Durant. VII, 305); et quae qui debitori suo accopto tulit
pe, a per interpositas person quod tamen facile praesumendum non
est Arg. ex C. s. 847 Ιt. 1004, 1006 nsque huc pertinent C. f.,
329쪽
CAPUT II. DE HEREDITATE DIVIDENDA
325que l2 donata lex non distinguit sed ita demum in hereditatem computantur, ' si defunctus ea donaverit, erogaverit, impenderit ponte sua; non item si necessitate iuris civilis 133, aut naturalis l4ὶ vel debita pietate 1dὶ aut patrio more t 6 ductus et ' dummodo sint aliquid immodicum, ut non acta collatione, nimia orirettιr inter liberos inaequalita si 2ὶ Amplius; non verant , II, 316): vel 2 sub προ cie conisacilis onerosi puta Si po-cunia sua aliquid mori filii vo al-ffrius nomine L. 18, mil. e cis n.); et rem aliquam si multo minoris ondiderit L. 38 De C. E.); non item verius si locavorit quid enim si utendam, fruendam tradidisset V. n. 18 licet contraria Sensentia communior sit Laur. 10, 610 . Si eum filio sociotatem coierit, L nima lucri parte sibi stipulata sed V. C. G. 854 It. 1011. Et in primis, si quid ei alionavit pro vitalitio, si uaufructu A fondo is capstiam per ituo). Verum, ut quod btra iustum pretium sic alienatum fuit, in disponibilom imputetur, intere prohibentur filii qui alionationi consenserunt C. G. 918 It. 811). Quaestioni est, an computari debeat, si in disponibilom imputari hereditas, legatum, cui defunctus renunciarit, ea data opera, ut ad alium V. , Substitutum), vel ab intestato horedem futurum, abiret Et quaestio haec io Voluntati est, ut quidam Chabot. Το II n. 22; oullier, II, 425 putant, sed utrum hereditas, legatum huiusmodi sit in patrimonio renunciantis Durant, ΙΙ, 346 ex C. G. 788, 1014; t. 949 862), an minus Pothior, Delle Succe83. Cap.
Hoc mihi verius; nam quamdiu is non acceptat, nihil acquirit atquoiedo renunciando non diminuit suum patrimonium L. 6 Quae in fraud. credit. V. g 125 n. 2). Ideo non obstant a. 1014, 862: a Veroz88 949 qui huc non pertinent favent magi S. 12 V. , ante annos 30, vel 40 scilicol acti haec ad integrandam legitimam pertinos, ideo x dolata hereditate, non antea, competere incipit. Nec refert si, quo tempore donata fuerunt, donator dives erat, Si postea facultatibus lapsus est, aut sino liberis, si quos Arte serius Su-Sceperit, regnoVerit, adoptaveriti Laurent, XII, 48), Vel contra. 13 C. S. 852 It. 1009. . , in liboris instituondis, in alimentalogitima, etc.
14 L. 1 g 19 Sed an De Collae.
15 L. T, o Famu ercisc. L. 1, C. De Negoc strat. V. , ut filium captivum redimeret L. I, o C. De Postlim.); aut a vinculis, sed innoxium. Quid, si in ea coniectus fuerat ob dolictum I. . communiuSassirmant computanda esse Pereg l. c. n. 12 Vinn. l. c., XIII, 10); Nostri communius negant Moli. II,
240 Lugo, XXIV, 208). Ob delictum;
nam si ob debita, qui solvit succedit in ius creditorum, o filius huius debitor officitur Lugo, Oc cit.). 16 Exiit L. 1 De est . ροδι.
V. Moli. II, 238 Lugo XXIV, 202.
niS V. , in nuptiis filiorum C. S., 802 IL, 1000, in sacra ordinationΘ,
in munere aliquo Suscipiendo, largita. Et in his dignitatis, tum danties, tum accipienti habenda est ratio. 17 Vinn. XIII, 6. Scilicet, ne
cum parentibus, quaSi cum ostoribu negociorum agi videatur. Et a- tenus tantum sunt imputanda, quatenus iustum modum excedunt. Itaque i, V. , pater in sumptus filii, forte absentis, plus aequo impenderit, alimenta necessaria ex computatione detrahenda erunt; et Si ei rem, quae
330쪽
niunt in computationem fructus praedii donati, vel quos defunctus alicui sive ex praedio, sive ex censu, vel e mutuo percipiendos, fruendos concesserat, ante aditam hereditatem percepti; quia cum fructus ad utendum fruendum in destinati, non videntur deminuere patrimonium dantis l8ὶ ideoque nec fructus rei locatae aut venditae minimo pretio lex non distinguit 19ὶ nec demum ea quae ad donantem ex causa liberali reversa fuerant 20 . 389. Itaque e utrisque una ma88 conflata, ad eorum aestimationem deveniendum est; sed alia in relictis, alia in donatis 11 aestimatio. Relicta aestimantur ex die delatae non aditae hereditatis, ideat, uti et quanti tunc orant, cum defunctus diem suum obiit 21ὶ Do nata, Siquidem res mobiles sunt, aestimantur uti et quanti fuerunt donationis tempore immobiles uti fuerunt donationis tempore, et quanti sunt cum defertur hereditas 22ὶ ω, etci; quamobrem, si diligentia donatarii meliores, vel negligentia deteriores forte sint Iactae, alterum lucro eius cedet, alterum dammo 23ὶ quanti, etc. proinde, si medio tempore idest, post dolatam, ante aditam hereditatem , eorum pretium creverit vel decreverit, hoc ad legitimam augendam, vel minuendam, nihil pertinet 24 .
valuit quindecim, vendiderit quinque,
decem tantum supputanda sunt Pitis a reo ero semper accipimuS, quod
ultra Vires patrimonii Vinn. De Collation. XIII, 5 Voet 37 6, 21), vel supra conditionem dantis Zach., 634 n. b), donatum, largitum,
impensum fuit. Hac re, V. C., donationes remuneratoriae, eatenus quidem quatenua sunt remuneratoriae,
deducenda sunt sod et dignitatis donantis, Si quid excesserit, habenda
go. ΙΙΙ, 250. Sane, fructu rei donatae non sunt obnoxii collationi C. It..1013 G. 856), ne forte, hi collatiS, interea legitima ergo, aequa Rnce, nec computationi obnoxii osse debent, Θ, computati8, intereat dispinniridis.
alia donatione, aut legato: ino B, quasi rebus in pristinum restitutis.
Contra . u. 296. Proinde nomina debitorum, qui red inopiam Vergere Oin perint, aestimantur quantum abiis
istitur, Od.); Schedae menSRriRΘ, quanti eo tempore in foro adla borsa)Venerint Μaggo. III, 122). Et litigiosa vel dubia nullatenus aestimantur, nisi, donatarii do his horodibus caveant Vagelli. art. 922).
que S tempore deletae hereditatis aωstimatae fuerint, . c. 12, 0 legitima Semper erit 6000, item disponibilis et neutra augetur vel minuitur. si tempore aditae hereditatis bona valeant 16, 0 p vel, contra. 8000.