장음표시 사용
341쪽
CAPUT IV. DE DIVISIONE HEREDITATIS
337 censuale sit, aut tui debet, aut aestimari, deduci censu, qui doinceps eum solum heredem nerat, cui praedium obtigit 7).399. Itaque rerum et onerum hereditatis divisio facienda est aequo iure Rerum et corporalium sic, ut cuique pars tribuatur, et quota ei competit, et quantum steri potest ceteris par 8) quamobrem singulae res inter singulos partiri debent s); et si quae commode partiri nequeunt, debent ei qui plus obtulerit adiudicari 1M: extraneis quoque ad licitationem, si id vel unus ex coheredibus petat, admissis li). λιera dividenda sunt pro portionibus hereditariis 12). Nomina nulla egent divisiones 13). Ad haec divisi s cienda est omnium rerum sed si quid omissum fuerit, nihil nocet 14ὶ et inter omnes coheredes uno misso, divisio nullius in
necessitate cὀgente, ea fecit quae pro parte expediri non posΗunt L. 26, Si unus, 12 Fam ercisc.); ut ecce i debitum solverit, ne pignus
649, 20. Non pro modo emolumenti L. 1, C. Si eri pessat.); veluti si uni eorum testator aliquid praelegaVerit. Nec aliter accipiendi sunt AA. 70, 873, C. G. Durant.,
sunt C. S. 1870, 1873, 1220 It., 1027, 1029, 1204 u. 847 848. Et
iure communi Aecu ac ex Ν. L.)nec veniunt in iudicio familia 6rciscundae nisi forte eorum solutio non minima incommoda habeat L. 2, infi. L. 3, pr. Famil. ercisc. . taque pro ea parte qua quiSque heres ΘSt, Seu creditor seu debitor, ipso iure ei debetur, aut debet nisi reli
divisio non mutat per se iuris Seu creditorum, seu debitorum V. Zach., 635 n. 8) hac re, si debitores, vel horsdos unius debitoris aliter ea inter se diviserint, non obest croditori, Seu creditoribuΗ, quia est res imter alios acta. Sin alitor a diviserint creditores, vel ossicio iudicis divisa sint, habetur inStar mutuae ceωsionis cit. L. 3 inter dividontes;
et hoc nomine tenet debitores. Sed haec post divisions tantum Ex
anto divisionem Θros creditoris utiliter partem suam alteri codit; ρ- ros debitoris rite partem suam ob vit, compensat. Immo et post eam factam debitor, qui eam ignorat, Θ-cto solvit cuivi heredi suam pudi
onim heredi plusquam apparenti: adde C. G. 1240 Ιt. 1242. At, Si, medio tempore, idest post divisionem et ante solutionem factam, creditor extitit eius cui nomen obtigit, non utitur compensatione, qui ps divisio retro valet si morte ρ- functi.
342쪽
menti est quoad omnes 153. Illud non interest, utrum in scriptis facta fuerit, an sine scriptis 163. 400. Divisione facta, perinde habetur, ac si quisque solus pro ea parte qua heres est, defuncto, a delata hereditate, heres extitisset 3 117 n. 44). Nihilominus evictionem sibi invicem praestant quisque pro portionibus hereditariis), evictionis Vocabulo latissime accepto. Quamobrem se invicem indemnes praestare debent seu omnium rerum divisi sit facta, seu singularum tantum), Π si quid uni eorum victum sit l73 vel 2 minus adscriptum quam quod indivisione dictum fuit V. e. praedio pro modo non per mersionem)attributo et aestimato, si minor praedii modus fuerit inventus l8) demum, ' si ei nomen obtigerit, et debitor in quinquennio proximo solvendo esse desierit is). 401. Divisio rescindi potest, qua contractus, ut alias, si dolus aut is interveneri 203 et praeterea, qua divisio, si quis laesu8 fuerit ultra quadrantem suae parti8 21) nisi is qui plus accepit, malit supplere totum id quod parti actoris deest, sive ex bonis hereditariis, sive e pecunia numerata 22). Verum re8ci88oria quinquennio nitur 23); et cessat si interim ratam divisionem habue- 16 Ε L. 17 C. Eod tit. C.
G. 1078 est. 1047. Sed si omissus
noluerit, aut non potuerit here esse, nihil est cur roscindenda sit.
demnem ideo, rebu evictis Verius ex victionis tempore aesti
ex coheredibu solvendo non eSt, hoc cetero onerat Cit. ΑΑ.).
342 Cati e Bord. Art. 1037 n. 7 Maeteto. IV, 324. Et non reditus tantum, ut aiunt Cit. A. M 3, 103T). Dixi pro portionibus hereditariis L. 2, C. De hered actione Cit. AA ), proinde si quid uni praelegatum fuerit, non computatur L. 1, C. Si cere petat s 20 LL. , , C. cun m. triu89. iud. C. G. 8SJ It. 1036. Etsi dolum aut metum passu ex ea division nihil detrimenti coeperit Dii-rant. VII, 565 Zach. 626 n. 1). 21 Cit. A. εbus ex tempore divisionis aestimatis C. G. 890 It..1041). Et si plures divisiones ac tact
fuerint plurium rerum. Omnibus Om
Huc pertinet, Si res quae uni obtigit, propter vitium occultum in ris valeat V. Zach. 62b, . i).Sια partis, ideoque non computatis quae ei sorte a defuncto praelegata fuerant Zach. 734 n. ).
dolo, vel metu hoc non datur Durant. VII, 5TT Zachar. 626. n. 8). Illud non interest, si forte sententia, laer quam diviSi reScissa fuit, transierit in rem iudicatam Zach. 626, n. 29 Contra Durant. VII, 583). Itaque divisa hereditato aureorum 16, x inter . B. D. Hi A. 3000. B. 3000 C. 2900 D. vero 7100 contigerint, is soli C. Supplere cogitur 1100 quae parti illius desunt.
343쪽
cAPUT IV DE DIVISIONE EREDITATIS
339ris. Quid igitur si intra id tempus, aliquid aliena eris ciens Volens Et siquidem in dividendo im aut metum passu fuisti, ratam divisiouem habere intelligoris 243; in solam laesionem, non
402 mi videamus quid iuris sit si quis, cum here non 8set, et heres nihilominus publice haberetur, eo nomine aliquid gesserit egerit, si heres postea ab eo indicaverit hereditatem 263. Et, quoad eos quibuscum ille gessit egit, Valet nec revocatur, quod cum his gegium fuit eae causa onmrosa, si hi fuerunt in bonamde 27ὶ ipso ver heredi tenebitur quasi possessor, e bonae, seu malaeidei 283. Verum haec non pertinent ad indignum scilicet is, quoad remotus non fuerit omei iudicis, heres intelligitur 342. n. 14 , atque ideo valent quae alii cum eo gerunt agunt 293 et nedum quae ex causa 24 C. G. 892 It. 1043. 25 C. It. 1309, 3. Inter Gall.
I. C. non sati convenit V. Durant.,
VII, 588 Zach. 626 n. 32 .Ad haec, divisio nullius momonti est, Hi facta fusrit ex salsa causa Voet X, 2, 34 Durant. VII, 53i idest, si alter salso putavit, eum, quocum divisionem fecit, coheredem, vel ex tanta parte coheredem esse. Item si de hac re anceps fuit, niRi transactioni causa fecit idost, si cum eo
dividore maluit, quam litigare Ex L. 6 C. E . L. 8, ult. Ad
S. C. TrebesL). Ceterum, si non cum eo solo divisio intercesserit, a divisione facta recedendum non est; sed quod huic postea ademptum fuit, quusi omissum aliquid erit Zach. 62εν, D. M 26 Iur communi, here8, quem iura hodierna apparentem Oeant, vix distat ab eo qui e sotiam heredem putat, si mo herede, idest h. f. et non tantum pro po88e88ore, idost m. f. L. T, C. De P. H. possidet Heres autem hereditatem vindicat ea actione, quam petitionem hereditatis appellant. Apud Gallic. I. . multa ei controversa et incorta in his utuntur iure communi nobis Art. 933 cum primi utendum erit. 27 C. It., 933. Ἐς causis inerosa utputa venditiones permutationes, locationes, etc. Et quoad locatione aliosque actus, qui administrationis fines non Xcedunt, P ne I C. quoque Gallicos receptum est quoad alio qui immobilium alienationem continent non mediocriser
disputatur V. Zach. 616 nn 30, 31). Dixi eo nonhines nam Si non quasi heres aliquid fecit, sed quasi alio iure dominus, perinde habebitur,
tur fructus Cit. a. 933, 2ὶ et siquid consumpsit, perdidit, nihil restituet, nisi id in quo factus est oecupletior g 239); si . f. legatum
solvit ex testamsento quod pOStea Θ- Vocatum apparuit, et is cui solvit facultatibus lapsus sit, damum heredis erit L. 37 Miles, De Milit.
testam.). Si rem aliquam hereditariam pretio distraxit, pretium quod accepit restituere debet heredi vel si illud nondum exegit, i actioneΗcodere Cit Art.).
344쪽
oner a, ed Verius, et ea quae ex causa gratuita, gesserint ginrint 30 . Ipse vero in foro externo tenetur heredi semper quasi m. f. possessor 3lὶ
DE DIVISIONIBUS INTER LIBERO A PARENTIBUS FACIENDIS.403. Hactenus de divisionibus ordinariis ad haec, parentibus conoossum est res suas dividere inter liber , seu donationibus, seu testamentis 1 . Divisiones huiusmodi, quoad substantiam, divisionum iure quoad formam, iure donationum, testamentorum metiri
404. Et primo divisionum iuro nempe quoad legitimam quae filiis necessario debetur); nam quoad disponi bilem, oportet omnia aestimare ex iure de re sua pro lubitu disponendi 3) quamobrem si quis eadem donatione, vel eodem testamento de utraque dispo- merit, unaquaeque suo iure censebitur 43. Age nunc ut divisio rata sit, necesse est ut sit sacta inter omnes liberos itaque si tunc, cum hereditas defertur, praeteritus inveniatur idest si nec minima hereditatis pars relicta fuerit unus ex his qui ad successionem Vincantur, Vel unus ex descendentibus unius ex filiis praemortui, divisio nullius momenti est ipso iure quoad liberos b). Hoc primum:
Vocentur quae ab indigno gesta sunt 812. eo e sententiam dolocto, et in pri- 5 C, G. 1028 It., 1047. Unitia inis alienatione rerum immobilium eae liis praemoritii: nempe si is Gallici I. C. sere omnes negant, ex mortuus fuerat tempore tonditi Θ- C. S., 58; nisi emptores cum indi stamenti V. 324 n. 12). Ceterumgii colluserint Zach. 594. n. ): Auffcit si vel parenti, eo adhuc in et idem ex iure nOAtro tenondum vi vivis agente, vel eo mortuo filiis detur, ex A. 1088, 108. eius portionem assignaverit parenti
31 L. 1, C. De iis quo ut orum Ubitam licet inter pHo eam inuign. C. G. 729; t. J27. In non diviserit Durant. IX, 641; Za-
foro conscientiae, si fuerit in b. f. char. 232, D. T). Eoque magis Pe- quod ei non est praesumendum), ne nos suffcit, ex C. It. 890 g 1. in id tantum teneri puto, in quo lo Dixi 1 untis, Seu naturaliS, Seu cul letior factus est; niη forte en adoptivus, quod nemo ambigit, seu H-tentia iudicis aliud ferat. legitimus nempe agnitus quae com- 1 LL. 10, 16 C. Fam. ercim munior V. aggo. IV, 277) et ρο- C. G. 1025. 1076 Qt. 1044, 1045. ne nos, verior Sententia est, quipPe 2 Ex L. 20. 3. Od. it. Zach. est heres h 390 m. 2). Dixi, is eae 728. r. Iris qui, etc. Durant. IX, 638,639:
345쪽
APPENDIT DE DIVIS. INTER LIBEROS A PARENTIBUS AOIENDI 341
deinde necesse est ut sit acta aequo iure quia est, parentes ambitri iudicis officium moveniunt 6ὶ quamobrem rescindi poterit si uni relictum fuerit minus logitima Τ). Ad haec rescinditur re gulariter divisio quae continetur testamento, si res non aequali modo divisae fuerint 8ὶ divisio quae donatione continetur, rescinditur, si unus laesus fuit ultra quadrantem suae partis s). 405. Haec primum deinde, quoad formam, te8tamentorum seu donationum iure metiri debent. Ex hoc capite, nece88 est, ut sint factae servata illorum, vel harum forma 10 . ' Donationibus divisiones rerum praegentium dumtaxat testamentis futurarum quoque fieri possunt li). 'Qui fleri possunt ab utroque parente iisdem tabulis, his non item 123 4 Divisiones donationibus factae, acceptatione liberorum factae instamentis, mori testatoris
Zach. 732 n. ). Proinde non obest si praetoritus fuit is qui postea, V. o. abstinuit herΘditato paterna V. 846 n. 4): et contra non prodeSt, quod nemo praeteritus fuerit, si alius filius postea donanti aut testatorina8catur, et adeat hereditatem.
3 Quotiri liberos Ex C. S. 1078;Ιt. 1047); nam si donatio sit facta,
donata ad donantem non redeunt Sed
noviter dividonda sunt Cit. ΑΑ.). 6 L. 21 C. Fam ercisc. - Arbitri, ides iudicis. Nam res quodammodo filiorum dividit, set iram des idcirco appellati. T) C. It. 1048; V. C. G. 1079. 8 V. Zachar. 731 n. 1. Haec
sententia hodio recepta sat inis Galliς. I. C. Et habo iustam rationem: etenim parentes iudicis ossicium praevenirint iudicem autem, in re-- dividendis, quod omnibus commodissimum est, sequi convenit L. 21, Comm. min. . Dixi remitariter; nam, si aliter diviserit ox iustissima cauaa, Valet Ex C. ..
2 Si tostator uni o filii partem adscripserit ultra logitimam ies, Si divisioni paternae stare nolit, quod logitimam exsuperat cedere debet, si quid opinor. Dixi aestamento nam i divisio donatione sit facta huius cooptatino rata fiet Durant. IX, 658; Zach., 730 n. 3): nempe si acceptavit sciens
rum i qui pluribus donationibus re sua diviserit, laesio ex omnibus
simul collectis metiri debet C. It., 1048 Tropl. IV, 2338). Sed an rescindi possit ob res non aequaliter divisas 3 assirmant agm. IV, 276)ex C. G. 832 Ιt. 944 negant Genly, et Zachar. 730, n. 3, 4), quia laωSus acceptatione sua divisionem probavit. Et rectius
729. Itaquo dominium rerum diviSarum in liberos transit, in hoc posteriori casu, a moris testatoris in priori, ab acceptatione donationis
transit. Quid igitur, si id quod unis liberi addixerat, poStea donat alii, vendiderit aut testa oradomerit Existimo in priori casu, donantem filio teneri in posteriori,
346쪽
406. bivisione persecta, 1 quoad aes dividentis alienum, si is de eo nihil caverit, siquidem divisio testamento continetur, quisque quasi heres 14ὶ , in donatione, quasi donatarius 15 tenebitur. 2 Quoade ictionem, unusquisque eam praestat, ut alias 16). Demum, ' si quae in divisione comprehensa non fuerint, haec, perinde ac mi88R, ab intestato deseruntur ly).
DE CONTRACTIBUS 1 GENERE. ART UNIO Quid contractus et quotvleae; et quae sint necessaria ad ontractu ineundo8.407. Contractus, seu potius conventio, definiri potest Duorum pluriumve in idem placitum et consensus, contrahendae, vel δε- trahendae obligationis cau8a l). Duorum, quia nemo secum γοcontrahere intelligitur, scilicet nemo vetare sibi aut praecipere quidquam potest 2). Placitum, consen8u8, quorum primum ad intellectum,
divisio, si pars tantum adempta fue res hereditatis, si non fecerit inven-rit, rescissioni erit obnoxia; sin O titrium Durant. l. c., Zach.. 733 fa, quasi e praetermiουμ evanescit n. γ). Immo et quoad logata 3 396 Zach. 733 n. 12). Plus quid si unus . 15).ox filiis, cui pars fuerat adscripta, Vi- 15 Zach. 706 n. 5 733, . . vo adhuc parente, decesserit intesta- 16 Τoullier. V. 807 Durant..tus et sine liberis Et siquido di IX, 33. visio testam to fuit facta eius pars 17 L. 33, L . L. 21, C. Farnm em nondum ius facta vel accrescit ce cisci C. G. IDIT; It 1046. Verum feris, vel defertur ab intestato: in haec, si divisio a parentibus sit facta; fortatione, Gallici I omnes do nam si facta it ab alio magia donacent, eam Vel Si res alienatae me lio, Vel testamentum, quam divisiorint, pretio nondum soluto pretium intelligitur Durant. IX, 18 et ' ;ad donantem reverti quod et Μaκgo Zach , 728. n. ).
quidem recte ex . .. 47 hio, ut 8 ,1 L. 1 De Pactis. puto, non item quia nihil tale cau- 2 L. 56, De Recept Arbitr. Quatum est iure nostro quamobrem, cum mobrem Si tibi tonStitutum AElf, e. iam ' dominii tui facta duerit, rabit . Seium ducore, vel dotare, idque ad heredes legitimos ei Significaveris, nullum exinde Se- 14 Grenter, I, 95 V. Durant. iae contra tum quaeritur, nulla IX, 30 Atque ideo etiam ultra vi tibi, erga eum Obligatio.
347쪽
alterum ad voluntatem pertinet quamobrem si solum placitum sit, puta si duo vel plures in aliqua re deliberanda consenserint ut ecce in suffragii ferendis), non conventio intelligitur, sed consen-Ηio Contrahendae, eici, quamobrem si qui aliquid promiserit loco vel urbanitatis causa, obligatio, quod est vinculum iuris, ne intel
408. Contractuum multiplex genus est ex modo u perficiuntur 2 ex re quam continent 3 ex obligatione quam pariunt. Ex 1' capite, sunt et comensuatra, Vel reaim con8eBSUR-les, qui sol consensu perfecti sunt, ut mandatum, locatio et conductio emptio et venditio reales, qui ex rei praestatione persectionem et nomen capiunt, ut mutuum, commodatum, depositum.
Ex ' sunt vel gratuit vel onerosi gratuiti, si aliquid datur vel promittitur ex uno latere tantum, velut donatio, depo8itum, commodatum; si ex utroque onerosi onerosi autem Vel commutativi, vel aleatorii commutativi, si earum rerum, quae ultro citroque promittuntur, certa aestimatio est, ut emptio et venditio, locatio et conductio aleatorii, si damnum, aut lucrum quod e conventione consistit, sunt incerta ο); ceu sponsiones, Vitalitia, etc. Demum, ex 3' qui ab initi obligationem pariunt ex uno latere tantum, um- laterales qui ex utroque bilaterales dici solent uni laterales pene omnes gratuiti sunt, bilaterate onerosi prope omnes. Fuit olim, in iure, et est etiamnum penes Nostros et alia vulgaris contractuum distinctio, in nominatos et innominatos. Nominati appellantur qui proprium in iure nomen habent: ut empti et venditio, locatio et conductio, ocietas, mandatum. Qui eo carent, innominati dici solent isti omnes quatuor pene his continentur do ut facias, facio ut des, facio ut facias, do ut des 5ὶ quorum hoc lim proprium erat, quod eum qui fecerat, aut dederat, poenitere licebat et datum repetere alterum non item sed haec iamdiu ex8oleverunt, et nunc contractus nominati et innominati eadem plane is est 6).
3h anch., M. I. i. 13; iugo, venditio, si rettium ita constitutum XXIII, 3. Ceterum animus contra sit, stiranti iretii cin arca hates hendae obligationi praesumitur, nisi illa enim transit in contractum gra- aliud videnter appareat Ε L. 1 tuitum, isti in inerosum. haec in
rum multi ex his voluntate contra 5 L. 5 De Praescr. reb. Vel, hentium in aliam contractu formam do ne facias facio ne des etc. V. endere OSSunt V. , locutio opera Heinece , Antiq. Rom. III XIV, 4).rum, Si grati praeStetur; - mutuum, Voet, 12, 4, 6; C. N. 1107; commodatum, depositum, si fiat sub f. 1103. Hodie igitur in contracti-uSuris, Vel pacta mercede; - empti et bus innominatis poenitentiae locus
348쪽
LIBER m. TRA . II. TIT. VII. DE CONTRACTIBUS
409. Contractibus valide ineundis, opus est 1' per8onis ad contrahondum idoneis 2 re 3 causa; 4' consensu Personis. Porro omnes contrahere possunt, Xceptis hi qui sunt incapaces natura,
aut lege Natura, qui suae mentis non sunt; idest insanies, idiotae, amentes ebrii Ρrol. 30, etc. . Lege 1 qui sub tutela vel cura sunt 7); ' nuptae, in multis, sine marito, vel sine iudice ΡmL, 34 48ὶ et, ' quotquot praeterea nonnullos contractus inire legibus nominatim prohibentur 8), de quibus suis locis. Si duo contractum inierint, quorum alter incapa est, siquidem aitura, ut amen8, ebriu8, neutra e parte constat obligatio si sin me, ut minor, nupta, obligatio naturali constat ex utraquo parte l0ὶ civilis claudicat, quia incapaci datur in integrum restitutio rii. Nihilominus, contractu nondum impleto, puta si maior a minore at quid emerit, et vel ille pretium nondum persolverit, Vel is rem nondula tradiderit, neuter cogi potest ad illum implendum; non
maior ad solvendum pretium, nisi prius omnibus ex iure absolu
tis 123, quia bonae dei non congruit ei pacto stari, quod alteri
captiosum est 13ὶ nec minor ad tradendam rem venditam, quia condidere repetere eam potest 143. At vero qui eum auo contra
hi ne est uel debet esse non qnarus conditionis illius 15 ideo,
amplius non est; utputa Logo tibi par boum dederim, ut tu mihi par equorum dares. Sed si forte id quod datum sui solius dantis intersit, Veluti si centum tibi dederim, ut domum mihi aedificares, ut Romam ires, poenitentiae, et repetitioni locus est, Sed refuso tibi quanti forto intores tua. Fuit olim et alia contractuum in bonae fidei, et strictiit ris distinctio Cf. Vinn. in 28, De Action.); illi onerosi ex bonopi aequo interpretationem; hi gratuiti strictam ad literam interpretationem scipiebant: hodie omnesaostimantur ex bon et aequo Vinn.,
l. c. n. 4 C. G. 1156, 115 3 It. 1131, 1134). Nihilominus bilateratos
ampliorem, unitaterale Africtiorem interpretationem desiderant scilicet quae quis gratuito promisit amare
ea isse ista non tint L. 29, g 2 De
T Ideo tu ot interdicti. Verum his qui in poenam sunt interdicti Prol , g 120 n. 19 non prodest interdictio, sed tertiis tantum, qui ab eis causam habent C. It. 1107).
1106 Au. 865. Nominatim, quin leges huiusmodi strictissimam into prefationem recipiunt, quippe naturalem libertatem coercent. Proinde qui aliqua emere vetantur V. C. G. 1595, 1596 It. 1457), ea conducere OS- vix dubium puto Contra Zachar., 364 n. b). Sane, quando lex id quoque prohibere voluit, palam illud
349쪽
345 si salso putavit eum capacem esse iure civili in foro exteriori non excusatur nisi forte et i mendacio eum deceperit 16ὶ vel ipse communi error deceptus fuerit 17 . 410. De se autem regulariter quemquo promittere, et sibi stipulari necesse est, ut contractus valeat 183. Promittere; itaque siquis alium daturum, facturum promiserit, neque seipsum obligat, quia non Vult neque alium, quia non potest is): nihilominus, ex NΝ. L. alio nolente, ipse tenetur in id quod interest 203. Stismiari itaque i, e g. Caius, uo nomine, alii stipulatus fuerit, otho nihil interest sua, nihil agit 2 l); nisi sub hac expressa conditione oderit aliquid vel promiserit, ut alter vicissim alii daret aliquid, prae8taret, etc. 22). Verum, quia naturaliter inierest hominis
fer est uo pacisci sod stipulator is
dicitur, qui rogat aliquid dari sibi, vs alii promissor qui id spondet, promittit. 19 L. 10, De A. et O. O. S., 1119 It. 1129 Laurent, XV, 352, 583. Nisi a se promiserit Cit. ΑΑ.):d Eo autem promittor intelligitur, quotio eiusmodi negocium agitur, in qu alterius partis interos te obligari CL Vinn. l. c. n. ) utputa, si promittas Caium pro te fidoiussurum L. 14, De Const. pemn.); dominum ratam rem habiturum L. 2, Rem M. G.); i parentes ineant sponsalia pro filiis Absontibus D. Τh. in , Dist. 29 Art. 2 4 ad 3). Quin pluribus in locis obtinuerat, obligari semper de se eum, qui factum alienum promittebat et ita do
Νisi ipsemo dare, facere velit De- molam. XXIV, 225 . Ceterum, si
promiserit tantum, cruraturum B,
ut alter det, aut faciat, si nistra id curaverit, liberatur Sanch. IV,
C. G. 1121 It. 1128. empe quasi
causa deficiente. Interest, nempos
cuniariter Vinn. in η 18 De Inut. Stipui.); idssi si nullum lucrum eiceSSet, aut damnum emergat hoc
onim est id quod intereat. Itaque si aliter intersit sua, N. c., pro inquitatis , necessitudinis , amicitiae cutisa, nihil agit Duaron. in it. De V. O. v. Alteri stipetuari). ro- indo si Osuiu stipulatur a Solocentum itio dari, domum aedificari,itor ad fundum praestari, nΘuter Cum Seio agere poterit; non OeVius, quia non interest sua; non itius, quia cum eo actum est nihil Poth. ν 54). Si pactu sim, ne a me, neve a itio petereS, non proderit itio etiamsi
Titius postea mihi heres extet L. 18, 4, De Pact.). Et si quis fundum Seio emerit, nec sibi acquirit, quia non Vult nec Seio, quia non
potest L. 6 C. Si quis ali. et sibi). Si aliquid mihi et itio stipulatus
fuerim, . , decem dari, Sola quinque mihi debentur L. 10. De V. O.). Sed si ea re danda sit, quam
non totam dare onerosum Sit prο-miSSOri, V. , si ego mihi si Filio fundum emerim Vel conduxerim, tota
venditio L. 64 De C. A) tota conductio Touli. VI, 13 ad me pertinebit. 22 L. 3, C. De Donat quae submod. C. s. 1121 Qt. 1128. Ut puta, ex eo fundo quod tibi dono, Vendo
350쪽
hominem beneficio assici 23), communior sententia e8t, eum qui se alii V. e. Seio daturum promittit, naturaliter obligari 24ὶ dummodo se obligaverit stipulatori 253. Verum ille Seius cui is stipulatur, ante Suam acceptationem nullum ius acquirit quamobrem in potestato η pulatoris vel eius heredis est promissorem liberare ante 26ὶ immo quae communior inter I. O. et mihi verior ententia est post acceptationem huiusmodi 27), quia versamur in re inter atio acta, praeterquam si sub hac eaepressa conditione ceu dixi stipulatio interposita fuerit 28).411. Age modo omnis contractu ex consensu contrahentium initium et statum capit. Consensus est, duarum pluriumve volu tatum uper eadem re danda, vel faesenda, vel non facienda conspiratio 29). Ut igitur contractus iniri possit, necesse est V ut uterque velit; ' ut idem utque 3' voluntatem suam prodant. Ex ' igitur, non sum cit propositum alicuis rei dandae vel faciendae 30ὶ
et . centum annua Seio dari, vel iter ad fontem. Sed is magis sibi stipulari Videtur, nempe, Suo nomine alii dare. 23 L. I De sere e Ortandis.
nihilominus sententia est, non SSΘ
quin multa etiam ex his quae certa sunt subvertentur; et promiSSOrem ex sola naturali honestate Durant.,
rum non est opus dicere nominatim, si quid opinor, romitto TIBI πὶ cladaturum Seio mitum. Nam cui nisi
trarium vix non absurdum At Lu
in casu nihil interest, utrum is Qui stipulatur acceptaverit XpreSSe an
tacite Durant. X, 240: Laurent. IX, 561); dummodo acceptati palam RP- pareat Zachar. 346, D. ). Verum quod dicimuΗ, neminem alii stipulari posse vel alium obligar ad heredes qui defuncti ter-SOnam repraeSenianth non sortinet
L. 11 C. De Conis. Stipiti. φ 12, De intit Stipulo Durant. VI, 255 .
Ut puta, si in mutuo contrahendo convenerit, ut integrum uni, vel ab uno ex heredibus redderetur. Θd neceSSe est ut hi, quasi herodos holeveniant, et non quasi xtranoi atque ideo 1 ut parte convenerint
restitutionsi fieri post mortem g 12, De inret. Stipui ); 2 ut contractus, quod ad Donam, quasi 88tamΘntum valere possit quod dissicile est); et in heredibus necessarii praeterea Cavendum est 3 no hoc legitimam cuiusquam laedat V. Lauront,
De Voto, Licet verbi exterius --ΡTeSSUm; quia nemo eam ibi legomdicere potest, ut a prior sententia sibi rocedere non liceat L. 22, Pr , De Legat. III) Ρroinde si vir divos puellae significavit, sibi statutuni esse eum dotaro aut clericus Upi-SUOI O renuntiare beneficium et illa, et is tropositum huiusmodi quasi promisSionem acceptaverint, nihil agunt, quia neque Vir diVΘΗ, neque clericu quidquam promittunt, sed animi sui dumtaxat conSilium Pro