Epistola critica ad amicos J. van Leeuwen et M.B. Mendes da Costa continens annotationes ad Odysseam

91쪽

Duo hic voeabula absurdissime poSita videntur primum us 334 αυτος Quid enim 2 pS Eumaeus Sellam elegit, ipse attulit. ipse apposuit: Sequi nunc debet in illa ergo SSedit, non ευθα δ αρ αυτb ἐφέζετ0, quoniam αυτος tum demum recte additur si quis alienam oecupat Sellam, quam tamen loco non m0Verit. Deinde ii0ιρα . partem, DUStum cuiu rei 3 Carnis diX0rit aliquis. At non licebat illam vocem omittere. Sed nihil muto: invitis enim Musis uterque VerSu compoSitu Videtur. Observate praeterea quam languida Sit S 334 particulae scirepetitio. 381 sqq. Increpitus ab Antino quod mendicum ultro invitatum Secum adduXerit Sic Eumaeu reSpondet

Sed restat aliquid haud minus molestum. Ubi enim hoc uno loco eX0epto in poeS pica εχιν αυτον legitur Quod ne eum quidem SenSum praebere videtur quo hic opu est. Scribendum ergo pro αυτον cenSeo ut αυτ0ς qui ipSe advocet mendicum, qui nil nisi damnum Sit allaturuS2 ' ut αυτως , qui mendicum adducat, qui sic temere bona comedat neque ullo labore utili damnum illatum compenSet 2 482 sqq. Cum scabellum in lyssem Antinou conieci esset,

92쪽

ceteri omnes graviter tulerimi Sic miserum mendieum affectum iniuria

484 ὀλόμεν εἰ 1 που τις πουράνιος θεός εστι. Aut corruptum est versu 184 initium aut qui illum fecit veram vim voci ὀλόμενος ignorabat et ὀλόμενε hoc fere Sensu 90Suit o periture, tuaque aliis Xempla dature

morte.

Nam Sic demum recte adiungitur Si qui in coelo regnat deuS. 513 sqq. Iubet Eumaeum Penelope mendicum illum, quem adduXerit, ad Se mittere stupore enim S de UlySS eum interrogare, Via Speciem prae Se ferat 1ominiS, qui multum erraverit multaque Viderit. Hi Eumaeu reSpondet εἰ γαρ 0ι, βασίλεια, σιωπὶησειαν Ἀχαιοί OP 4 γε μυθέεται, θέλγοιτό κέ τοι φίλ0ν ὴτ0ρ. τρεις γαρ ix μιν νυκτας εχον, τρία ὁ ῆματ ερυξα

Cur εχον in imperfecto et ερυξα in a0risto Et quid inter a00 verba intereAt mihi aliud, ut opinor, quam quod hoc rectiSSimoe positum ist, illud jor, ineptissimo. Quis inimunquam Sic locutuS Si εἶχον τὸν ξένου At quid hic requiritur 2 Videamu quae praecedunt: quam tu, regina, OSpiti nnrrationibus delectaboris. Quid sequi debet mempe eXpertUS hoc dico, nam ego per tre nocte dieSque narrantem eum lubentissime audivi: ij ij illo quid om temporis Spatio ad finem perVenire potuit. ' Lege ergo

pro frigidissim dicto lupidissimum habebis.

93쪽

530 sqq. Magis nunc Penelope inStat ut quantocius hospes

Haud vidi magis Bona procorum intacta iacent neque imminuuntur et tamen eorum frumentum c0medunt Vinumque bibunt servi quos domi reliquerunt Addidit ut opinor versum 53 3 vir artis caleulatoriae magiStri Similior quam poetae, qui ferre non poSSet Penelopen parum asseurate loqui ergoque Sic eam corriperet: de frumento tamen in0que eorum dicere istud noli nonne enim interea Servi eorum, qui domi manSerunt, isse ac bibere debebant 2 ' At ioci panno quam apte haec cohaerent: hilares isti SSO OSSunt ipsorum enim bona domi iacent intacta, Sed quotidie huc veniunt meaque conviviis

Annotatis solo versu 563 apud poetam se adSejScere prae-p0Sitionem περί. Satis grave hoc graViu tamen quod ui νανε δέγ1 ε θ' ιζυν et mire dictum est et rem continet plane diverSam a narrationibu quibus hactenu ad Eumaeum SuSeS Simulatu mendicuS. Hoc vero gravissimum quod tot vel SuUlyssi oratio ineptissim interrumpitur, cuius hoc SA debet

94쪽

argumentum: lubenter Statim omnia Penelopae narrarem, nisi mutum mihi incuteret Sta pro eorum turba Satius ergo 0X spectabimus donec illi abierint. V Utique ergo S. 563 delenduS St. 580 sqq. Solus ergo ad Penelopen redit Eumaeu rogatusque ab a quidni hospitem Secum adducat, quam prudens ille dederit c0nsilium hi narrat Verbis

καὶ δε σοὶ ω δ' .Oτνὶ πολυ καλλιον, ω βασίλεια, 584 oιην προς ξεινον φάσθαι Ἀέπος oiM 4πακουσαι. Quantocius abiiciendum ultimum VerSum 584 censeo. An vero non Sola cum Sol Colloquium habuiSSet Penelope, Si nunc statim lius initium motum Sset Postea si XIX ipsa ad Ulyssum venit sed professii demum progis interdiu et praessentibus illi id nunquam facere USI SSot. Ergo quam primum intorrogandi UlySSem cupida primum eum ad se Vocavit illo vero venire noluit Veritu me a prodi Observaretur dum ad illam διὰ του μεγάρου ambul Iret.

95쪽

LIBER XVIII.

4 0 65. Diligentor annotare Soletis Si qui versus vel totus Vel pars eius alibi recurrit, atque magnopere illa re editionis veStrae utilitatem au Xistis. Et tamen in hoc libro iusmodi annotationem omisistis ubi haud parvi fuisset momenti Altor locus est ubi Antinous pra0mia proponit iam iam pugnaturies Iro atque lySSi his verbis 41 Sqq. :γαστερες id αἰγον κεα ἐν πυρὶ, τας ἐπὶ δορπα

Ultimus autem vorsus haud dubi laetus est ad imitationem eiu qui in Iliade legitur I 16

96쪽

Cui hic non in mentem venit loci in Iliado I 14 sqq.

Apparet autem ἐκ τωνδε των παραλλ)ὶλων χωριων OSterioreS poeta S, etiam eo qui praeStantiSSima fecerint ἐπυλtia, tamen operam Semper dediSSe ut quam neeuratiSSime vetustiores poetas imitarsentur. illorum versu fideli tenuiSSe memoria, atque, Si ita re ferret, illo Vel integro vel fragmenta eorum ita aliis adiunXjSSe ut quae Verba olim magna cum gravitate ScriptaeSSent, in riSum oeumque Verterentur. Nonne enim par diamfaeerae Videtur, qui Vel Sum Olim de Senibu Troianorum granda ovis. ingens illud bellum Speetantibus, adhibitum detorquet ad i0minandos iudidum in cludicro illi duorum mendissorum

97쪽

Cuin do ali ilio homine irato agitur, mulla est frequentior imago quam illa, coeli atris nubibus obsiti in fronto enim ira conSpicua St, de cuius rugis eadem adlliberi solent verba quae de nubibu in usu sunt: eontrahuntur, deinde diSpelluntur. Quapropter videndum an non S. Q 60 pro πετάUει legendum Sit σκεδάGίιε. Nostri autem Si arbitrii eligere utrum velimus nam, quod ad ductu cliterarum pertinoi, mihil dore interest

Sententiam consideremus. P0t0Sine UlySSes diei malo mulcatu is S Se ὰFεικισθὶ si εναι)2 Immo vero abii Violatu vulnere nullo. An forte cogitat Penelope de illo ea bello, quod ab antinoo i0niectum humor jX00pit Ulysses Non opinor de illa re certiorem iam laetam. At pr00lium illud tantum rumorem tantum clamorem riSumque procorum eXcitavit ut minime mirum sit quaesivisse Penelopen quid ille tumultus sibi vellet. atque re 00gnita nunc Telemachum Vituperat . . . cur Opinor quod omnino illud certamen fieri passus sit, in

98쪽

Verba autem ρυστακτυ0ς 4 ει εγεινῆς aut ad PSum ortamen sunt rolarenda aut ad contumeliOSam procorum libidinem, quae illud provocaVit. 254 sq. 0 lysse haec Sunt Verba Penelopae

Emondandumne illud Ἀ0 hu βίον an retinendum ut vel ipSe articuli usu recentiorem poetam argunt 227 sqq. Postquam in eadem ad procos oratione Penelope iussam S a marito dis sedente, eum filius ad adultam VenisSet aetatem, nubere cui Vellet ipSa commemoraVit, negaddit

Mire digium cluem αντιβ0λ'iσει. 281 Sqq. Tum progo vituperat, qui non ita ut oporteat Sua petant nuptia S hunc enim sese morem in uxore petenda Ut proci ad eam, quam ducere cupiant, ipSi afferant dona, non ut tu bona absumant Sequitur ως ' φάτ' Ἀγί θρὶσεν ὁ π0λυτλὰς ὁιος 'Oδυσσευς,

99쪽

roferamuS; Sed Xorem proci fraudem struere unde efficere poterat Ulixes 8V Ut opinor molius id otiam intelligobat π0λυε ιτις quam nunc quivi lector. Etenim alludendo ad dona sibi danda laeta Spe procos lactavit Penelope, pSatamen de ea re perficienda, quam o futuram esse illi iam credebant, ne cogitabat quidem. Hoc esse callida mulierisconSilium Statim perspicere debebat lySS0S: nam quin Xor Sua in fide erga Se perstaret permanSuraque SSet dubitare non poterat.

100쪽

LIBER XIX.

24 sq. Cognito Telemachi consilio de patris armis in cubi hilum transferendi primum laudat eum Euryelea, deinde rogat

trum intelligo. Nam Z 86, ad quem locum proVoeatiS, tantummodo oeum mi SonSu positum St. n nostro Oeo feres M u i significabit et Domi a Lirim e m ij et Quaero ergo ubinam potissimum lumine illo pii Sit. Non εν τῖ μεγάρροquod fastibus illustratur, Sed primum in ubiculo, ubi arma sunt deponenda, oindo in Via quae inter la0 et τὸ μεγ6ρ0νeSt. Ergo praeferri lumen oportet, quod et mo Minervam fassere legimuS πάροιθε HL IΠαλλὰς Ἀθί νεὶ