장음표시 사용
51쪽
vit Fr. Colatia orelles in haec verba et In Romana Editione intre Ucula a iqua dubia ς imo nonnulla, quae plurimorum Doctorum conjensis S. Thomae doctrinam non referunt, extant rectis. Nihilominus cadcin ipse re impressit in Editione Aiatve lana, quae partim Moetunt inis Typis excusa est Anno I 6ia. & plura, quaran Romana non reperiebantur, ad)unxit. Quodsi igirur ipsLinet DP. Praedicatores dubitant an omnia, quae sub nomine D ctoris Angclici circumferuntur opera, genuina sint S. Thomae, quid alios de iisdem sentire par crit Z Puto non male conci
sum iri cum Serrano Episcopo Acemensi: u fulaim erit dubι-um, quid. Engelicus Doctor de nostra seni erit difficultate,sed dubium celavi erit, quid de illa scripserit. Hec de Operibus D. Thomae. dubijς bene observanda sunt, ut facilius concludere possimus , quid D Thomas de Conceptione Deiparae sive sciderit , sive scripserit. III. Certum est 3. non constare, quo ordine D. Thomas Opeta sua conscripserit. Hodierni Thomistae variant inter se . quid mirum si etiam ab alis dissentiant λ Theologi Romani Praedicatores, qui Anno I 37o Romae opera D. Thomae ediderunt, ajunt: TCrtiam partem Summa D. Thomas morte praeventus
imperstetam reliquit quasi supponerent ultimum opus ab eo scriptum fuisse Summam: propterea etiam ab ali)s Summa vocatur testamentum S. Doctoris. Ambros Catherinus et Sed aiunt, quae sicripsit in Summis Thomas sunt eius ultimum testamentum. Magister Augustinus de FiviZano in Calce operis: Explanatiam Psalmos quIa morte νertente residuum φsius Psaltem implere non potuit. Alius idem dicere posset ae Commentarin in Genesim &c. Breviarium Romanum in festo S. Thomae , quod ossicium probabiliter aliquis P. Dominicanus composuit ; re esto non composuisset; totus tamen ordo id acceptando, jam sentit ultimum opus D. Thomae fuisse explanationem in Cantica e Fossae nova in morbum incidit, ubi agrotans Cantica Canticorum explanavit. Theologi Vedastini Collegia Duacensis ce sucrunt nuper Summam si est D. Thomae opus a Divo Thmma compositam, cum esset Juvenis uti attestatur P. Scherlogus scribons in Cantica. Ego ut de coeteris operibus taceam de Summa loquendo, si admittam esse genuinum S. Doctoris partum, persuadere mihi non possum ab eo conscriptam dum essee juvenis, quia & dispositio melior, & tractatio exactior, & cIa
rior pia Sucima sit de pleriaque materiὶs,quini in scriptia
52쪽
ad Magistruiri Sententiarum. Quia vero cum Suprauolni ratis autho ibus dubito an Summa sir opus D. Thomae, aut saltem aliqua Pars Summae; non sitin licitus indagare an a iuuene, an a Sene conscripta sit: Dicerem nisi contra torrentem uiderer niti Summam ab aliquo ordinis Praedicatorum uiro docto, & forte Discipulo D. Thomae, partim cx Diui Thomae, partim ex Bellovacensis Seriptis collectam per modum Compendi, Sententiarum Theologicarum communium suo tempore , quae postea nullius praefixo nomine in aliquaBibliotheca reposita,&a posteris reperta; cum potior pars operibus D. Thomae com responderet, ipsi met S. Doctoris opus existimata est,& a n tiori denominata. Hoc facile contingere potuit, illa praeser
tim aetate, qua uirorum Doctorum lucubrationes magnis lati ribus describebantur, Typo nondum inuento,& uix unqua in adscribebantur Authorum nomina uel Collectorum: unde posteri, qui per con)ecturas nomina indagabant, non potuerim rsemper 1copum attingere, & uerum cia iisque libri Authore1 Pronuntiar .
IV. Certum est 4. D. Thomam in operibus suis non omnino sibi correspondere. Testantur hoc ipsimet eius Discipuli,& sequaces. Catherinus; Etiam, qui insignes Thomsiae haben tur Capreolus, o Caietanus, fatemur Ingenuὸ m nonnullis eum Pariὸ scripsisse; σposterius, quae ante scripserat, retractase. Quod quidem de seipso fatetur S. Doctor: adeo enim conscripsit opscuum septuagesimum secundum De Concordanius, in quo concordat s ipsum in passibus apparenter contrariis: & rogat Lectores , ut siquis contraria inuenerit, sequatur id, quod probabilius iudicauerit. obtemperarunt consilio Sancti Praeceptoris Romani illi Theologi, quorum paulo ante meminimus , & quae ipse S.
Doctor non emendauerat, uel retractauerat; ea ipsi emendare. immutare, corrigere non dubitarunt. Cur inimus itaque , ut quam emendatosime imprimerentur omnia, amotis etiam ex ejdem Commentarijs, atque expunctis omnibus locis, iuxta nostri ordinis sanctιones qui post Decreta Tridentina Synodi L ectorem poterant detinere dubium, vel suspensim: quos videlicet, vel ipsemet Commemtator visens emendaverat, σβ viveret, emendasset; vel uti dix
mus , falsariorum, o impiorum perfidia temeraverat. Ex quibus iterum aperte colligi potest opera D. Thomae non haberi de- facto impressa, prout ab ipso confecta fuerunt. Patet a. aliqua loca expuncta esse iuxta ordinis Sanctiones; quae autem G Ioca
53쪽
loca sint, non possim ego diuinare, nisi antiquos in . Cod es cum recentibus impressis conferendo. Patet 3. a Discipulis aliqua emendata, de immutata; adeoqtie pro libitu emendat lium, retentam sententiam, quae emendantibus probabilior usesa. Patet ε. non omnia, quae debuistent emendari post Decreta Tridentinae Synodi, emendata esse in operibus Divi Thomae, prout gloriatur praedicti Emedat o ROnunI Reperi utur enim adhuc loca qua Lectorem p uat detinere dubium, vel 1 pengum. v. g. Direndum, quod secundum fidem Catholicam firmiter est tenemdum; quod omnes homines prater solum christum ex Adam deri- ναι , peccatum Originale ex Adam contrahxur alioqui non omnes,digerent redemptione, qua es per christam , qaod est erroneum. Locus hic potest Lectorem detinere dubium post Concilium Tridentinum, in quo etiam Beatissima Virgo excipitur ab illa υuniversali: Omnes homines. Et licet in Summa plerumque e plicetur appositis Cajetani Commentari)s , quia tamen saepius alibi idem repetitur in libia Sententiarum, saltem in his debuisset expungi, vel mutari, ubi non adsunt Commentaris. v. Certum eth s. quodsi clefacto D. Thomas viveret multas sententias suas mutaret 3 eo ciuod ab obitu ejus in hanc diem multae veritates Theologicae auiduo disputantium confliactu perpolitae, & in lucem extractae sint; multa argumenta n sa inventa, antiqua claruis exposita &c. imo quaedam, quae erus tempore disputabilia erant, ram per Sedem Apostolicam de nita. Hu)us asserti sufficiens probatio est ipsorummet PP. Praedicatorum confessio, illis verbis paulo ante adductis expressa ἰνel ipsemet Commentator visens emendaverat, si viveret eme dasset: quibus non solum fatentur PP. Dominicani, quodsi deis facto S. Thomas viveret , aliqua in suis operibus emendaret; sed etiam; qnod dum vixit, actu aliqua emendaverit: ut proinde verosii nile sit libellum Retractationiim D. Thomae, de quo Io annes Uitalis mentionem facit, suppressinii este, in quo ut ait Serraniis ex citato Vitali tu particulari retractabat opinionem, quam d)cuerat contra Immaculatam Virginis Conceptionem. Hoc ego sic intelligendum putem, quod se melius emtieuerit ubi videbatur contrarius esse piat opinioni; licet nusquam vere con trarius fuerit, ut deinceps ostendam. Cum ergo ille Iibellua ampliuS non compareat, v detur ab aliquo suae opinionis tenaci suppreuiis esse. Praeterire hoc loco non possum, quod B. L doxicus Beliran Ord: Praedicatorum non solum de S. Thoina ,
54쪽
stsi etiam de alias M. Patribus pronuntiavit apud Uiacemiuir Antistium, ait enim: Omnes antiqui Patres,si modo viverent, diacerent, scriberentque id, quod o nos sentimus de immaculata Regiana Caeli Conceptione. Et si Ca3etanus consequenter loqui velit uti notarunt Ambros Catherinus,& Ioan. Bapt. LeZana hoc- ipsum fatebitur, paritate argumenti inductus. Nam cum D. Thomas docuerit: Clericus etiam se defendendo interficiat alia quem, irregularis est, quamvis non intendat intersicere, sed seipsum defendere : Caietanus in commentario ad hunc locum advertit valde bene: 2 ovo iure in Clem. m. de homici statutum est ; quod is, qui aliter mortem evitate non valens, suum occidit invasorem, ι regularis non est: qua lex si tempore authoris extitisset , non scripsisset hoc Aulbor. Resolutio ista pluribus materiis applicari potest, & debet; in particulari cum quaeritur de conceptione Deiparae, quam si negavit aliquando D. Thomas Immaculatam, quando non filii Iex. & praeceptum Ecclesiae de illa celebranda, uti nunc est , iam nobiscum aflercrct fuisse Immaculatam &Sanctam, propter legem celebrandi Festi Conceptionis, quae lexs tempore Aurboris extitisset, non scripsisset hoc author. quod putatur scripsisse contra Immaculatam Conceptionem, di melius se explicuisset. nis. in Addit. ad
Elucidatio terminorum, qui in materia de Conceptione Viminis usurpari
SI omnes Authores iisdem vocibus in eadem significatione
uterentur, non forent tot quaestiones de nomine in scholis: quas etiam in prasenti materia contingere nimis certum est. Praenotanda igitur nonnulla sunt de vocum, & termin rum varia acceptione, si volumus veram D. Thomae Sententiam
Ι. Sciendum igitur x. nomen Conceptionis plurifariam
accipi. Et dividitur primo in passivam, passiva G a
55쪽
est 1lla qua B. Virgo in utero Matris suae , Annae concepta estia eta vero, qua eadem B. Virgo D E l Filium in utero sito concepit. Secundo dividitur Conceptio passiva in materialem, deformalem: materialis est inlusio & receptio seminis virilis ii matrice et quae propterea etiam dicitur Conceptio seminalis;
formalis eth, corporis in utero matcrno OmaniZati animatio. Dil cordant Authores , quaenam ex his duabus magis proprie vocari debeat Conceptio, materialis , an formalis. Pro priorestat scriptura loquens de Bersabee: Reversa est in domum sumaconcepto foetu. M ttensque nuntra it Davod, ct ait: coaceps. Proposteriore ratio, quia non potest dici conceptio hominis ante animationem. Granadus non semel materialem proprie Conceptionem dici supponit; cum alteram non tam prolis Conceptionem , quam foetus animationem appellet. Cismontani econi ra vocant Conceptionem formalem alio nomine Conceptionem naturalem, & Conceptionem perrectam, & hanc volunt esse proprie dictam Conceptionem. Mihi placet opinio Francisci Guerrae , qui ctim divisisset Conceptionem in seminis
proli fici comprehensioneni,dc animationem foetus, inquit: Negari non potest, quod quando dicitur humana seu homnis Conceptio, quamvis sum icatum huius possit stare pro prima Conceptione, eum tenus fatus ille ad esse hominis, σ non ad alterius ammatis naturalia ter tendit: nihilominus tamen, quia non potest pro tunc hominis Cou-ceptio a pellari, quia in illo tunc vere non existit homo, idcirco etiam secunda acceptio fatis propria γidctur. Et hoc quidem verutria est, si voces secundum se considerentur. Nam Authores antiqui praesertim) alis aliter eas accipiunt. S. Thomas Conceptionem formalem nunquam appellavit Conceptionem quam tum scio me deprehendisse sed animationem, vel infusionem. animae: hinc quaesivit Aa S. V ισο fuerit Sanctificata ante animaisti aem. EJus etiam Praeceptor Alexander de Ales: An post μι- mae infusionem fuerit Soctificata. Et D. Bonaventura: An caro V irginis San'Scata fuerit ante animationem. Ac proinde, quando antiqui utuntur voce Conceptionis , nisi per alios terminosse explicent, intelligendi sunt loqui de Conceptione materiali, non de formali. Porro formalis Conceptio ali s nominibus
vocatur animatio, ut iam dictiim, animae infusio, animae cre tio , animae unio ad corpus , nativitas in utero. Hac voce usi sunt antiqui, Magister Sententiarum: utrumque vocatur co
ceptus Icu et clim ct caro propagatur, formam rue corporis humani
56쪽
reeipit; er cum anima ιnfunditur, quod aliquando etiam dicitur nim, itas. S. B ona ventura siti liter: ergo cum B. Ioa es sancti catus fuerit, quantum ad Natisitatem ex utero m. videtur quod viseso non tantum 1a Micata β fuerat, sed et i in quantum infriativitatem in utero; sed nativitas in uetero es in anima infusione. Cre. Hos secutus D. Thomas dupiscem quoque agnovit NatDvitatem , ut infra dicam, ubi eius tormalia proferam. Sciendum ulterius , quod Conceptionis nomen prout supponit pro materiali, extendatur ad usque unionem animae cum corpor ;ita ut accipi possit tarn pro infusione seminis in matricem, quam pro formatione foetus seu embryonis in utero quae consequitur ad infusionem seminis quam etiam pro organiZati ne, & proxima dispositione ad animam recipiendam, & denique pro ipsa quoque animatione, & conjunctione cum corpore organiZato. Nunquam autem reperire est apud aliquem Cla scum authorem, quI vocem hanc Conceptio cxtenderit ad albquod tempus , vel instans post animationem, ut recte annot runt Cisinoniani I hinc dicunt: qui B. Uliginem post animati nem sanctificatam fuisse docent, si de orine temporis loquuntur, e ipso haud dubid asserunt in sua Conceptione originale peccatum contraxisse. Pari ratione discurrendum est de tempore illo , quod antecedit seminis virilis receptionem in mair ce; quia licet dicatur antecedenter proles in lumbis parentum contineri, antequam parentes conveniant; illa tamen remota ad Concepti nem dispositio seu potentia non potest vocari Conceptus , sed tunc primo vocatur Conceptio, vel Conceptus; quando coniuges se mutuo cognoscunt, & prolisicum semen in matrice recipitur: in quo sensu dixit Iob: rux in qua dictum es: Concopius est b ms. II. Sciendum secundo propter supradictam divisionem Conceptionis duplex etiam 1tatuitur contractio peccati origianalis: prior non est proprie contractio peccati , sed cu)usdam debiti, vel causalitatis in Conceptione leminali: propterea diacitur caro infecta esse, maculata esse,ex propagatione seminalia ac ipsum quoque semen immundum, infectum maculatum dic, tur, quia utprimum semen prolificum matrici immisiam est, M ormari incipit scelus, iam habet Illa massa exigentiam contra hendi peccati, non ipsa, sed homo, vel anima quamprimum
petit unita tali cum Et hoc est, quod dicit Magister Muci
57쪽
IUuin peeeatum dicitur moere in came; caro igitur , que in rem piscentia libidinis feminatur . nec culpam habet, nec actum exlpa, sed causa m. Hinc vocatur etiam caro peccati foetus ante anima. tionem. Citat pro hoc asserto Magi ster D. Ambrosium. Non habitat peccatum in anima, sed in carne, quia peccati causa ex carne est, non ex anima; quia caro est ex origine camis peccati, O per traducem omnis caro fit peccati: anima vero non traducitur o ideo in se causam peccati non habet. Hoc ipsum sane eleganter,& dilucide expressit Incognitus in Psalmos , explicans illud Psalmi praestitisti decori meo virtutem. Nam ait: Peccatum autem bus modis contrabitur scilicet Originale; scilicet causister oe fommaliter. O aliter, quando seminister quis concipitur; tum in re concepta est quaedam foeditas, σ pronitas ad malum , quae est causa quare anima creata, O ilti corpori unita, peccatum contrahit format liter. Igitur peccatum Originale causaliter contrahitur in propagatione feminis , sed formaliter in Conceptione hominis. Hoc loco Conceptionem clare sumit in secunda significatione. Persit vero ostendens quomodo Christus & B. Birgo dissimiliter immunes fuerint ab originali peccato et Non contraxit de Chri sto loquitur formaliter, neque causister ; quia non descendit ab Adam perseminalem propagationem; σ sic habuit omnimodam im nocentiam. Virgo autem MARIA contraxit causister, quia per feminalem propagationem concepta I sed non contraxit formaliter, quia antequam anima eius esset creata, illud semen fuit purificarum sanctificatum , ct se anima illi unita non fuit maculata. Illud antequam non debet intelligi de prioritate temporis quia tunc caro Virginis nondum erat capax sanctitatis et sed de prioritate
III. Sciendum 3. Tempore S. Thomae celebrem fuisse divisionem peccati originalis in materiale , & formale, ouam plerumque moderni Scriptores praetermittere solent. Dicebant in peccato originali duo esse I alterum materiale, alterum for male. Materiale peccati originalis vocabant concupiscent ana, formale vero Privationem justitiae originalis; materiaIα dicebant subiectari in parte sensitiva, formale in voIuntate vel anima; ita clare Magister Sententiarum, vim Victorinus , de ali) coaevi. Magistro lucem affert S. Thomas: ulcusque in malia proferamus,quia serviunt intelligendae controversiae. M gistri verba sunt: Non igitur secundum animam, sed secundum camnausum peccatum originale trabitur . parentibus. Est enim pec-
58쪽
eat inn ordinale ut Iu d divimus concupiscent a; non qreideta actus, sed vitium. Et superiore distinctione dixerat, reJectis aliorum de peccati originalis quidditate sententios et Hunc superest νι-dere, quid sit iΜum originale peccatum I quod crim non sit actuale,
non est actus sve motus anima, vel corporis. Si enim actus est an mae , vel corporis ; a Male utique peccatum est. Sed actuale non est, non est igitur a Ius, vel motus. quid igitur e Oriunale peccatum dicitur fomes peccati , scilicet concupiscentιa , vel concupiscibilis, qua dicιtar lex membrorum, sive Iavguor natura ,sive oramus, quies in membris nostras, sive lex carnis. m. In hu)us textus Expositione D. Thomas sic inquit: Originale peccatum dicitur fomes peccati σα Hie poηuntur octo nomitra orginalis peccati, quorum differentia sic accipi potest. Potes enim hoc peccatum nominari vel per comparati9nem ad modum, quo causatur in nobis; vel per comparationem ad subiectum,in quo est;vel per comparationem ad peccatrim actuale, in quod inclinat: σ quia per origiuem vitiatam in nos per enit, ideo ex modo, quo creatur in nobis, nominatim dicitur oriaginale peccatum. Et paucis interiectis: Subiectum autem, in quo originale peccatum consistit, est homo; qui ex duabus naturis constat, rationali sensitivae potest ergo originale peccatum nominari vel per comparationem ad rationalem, vel comparatioxem adsensitivam. Si primo modo; sic ex parte eius quod est formale in originali peccaro, scilicet debita iustitia carentia, dicitur languor naturat ex parte vero eius, quod est materiale, scilicet inordinatio inferiorum virium, .icitur Pyrannus, in quantum per inordinationem inferiorum virium,niust/, ct quodammodo tyrannice ratio in servitutem peccati trahiatur. Ex parte autem senstruae, quae est potentia organis Uixa dicitur lex carnis, ex eo, quod per traductionem carnis traducitur; σdicitur membrorum , in quantum in membris completis dominatur.
c. Haec D. Thomas in Summaria Expositione Textus Magistri. At in Corpore ipso clarius adhuc: Dicendum, quod in qAolibet peccato est invenire aliquid quasi formale, oe aliquid materiale. Si enim consideremus peccatum actuale,i a substantia actus deordia nati materialiter in peccato se habet: sed deordinatio a fine, formalem peccato est, quia ex hoc rationem mali praecipue habet. oc. post pauculae Sicut autem peccatum actuale consistit in deordinatione actus, ita etiam peccatum originale consistit in deordinatione naturae runde oportet, quod i a νires deordinatae, vitium sint, secut mat
rialem peccato originali, σ ipsa deordinitio a fine sit ibi sicut io male. Illa autem pars, qua per se nata es coniungi sint , es ipsi γο-luntati
59쪽
lib. q. cap. 29. Bella m. q. de
sunto, qua habet ordinem finis omnibus alijs partibus imposerer ci rune destitutio ipsius voluntatis ab illi rectitudine ad finem,q .am h l-.buit in institutione natura, in peccato originali formale est, cithoe essprivatio originesis Iustitia: νires autem appetitus sensibilis , prenatae reci ore ordinem ad finem ab ipsa voluntate, secundam qund tibi subiedia sunt: ct ideo siubtractio illius vinculi, quo quodammods . sub potestate voluntatis rectae dctinebantur, materiale m peccato est. Ex bac autem subtractatione sequitur, ouod unaquaeque vis in sumo obiectum inordinat8 tendat, concupiscendo illud: Ideo concupiscentia, qua habiles sumus ad Male concupiscendum, peccarum originalet dicitur; quasi materiale in peccato originali existens. Est enim con derare materiale, formale in actibus moralibus; sicut in rebus artificialibus, in quibus materia de toto praedicatur ἰ ut possit c ci rcultellus e t ferrum. Et similiter de peccato praedicari potes illud, quod est materiale tu ipso: per hunc modum peccatum originale concupiscentia dicitur. Haec D. Thomas, quibus pene sium lia reperies in Summa. Recentiores licet subscribant Φuic doctrianae de materiali peccato originis; cstutius tamen , & timidius loquuntur, propter definitionem Concili; I ridentini , ubi diei tur Hanc concupiscentiam, quam aliquando Apostolus peccatum a pellat, S. Synodus declarat, Ecclesiam Catholicam nunquam intere xisse peccatum appellari, Juod vere σ propriὸ peccatum sit,sed cuia ex peccato es , ad peccatum inclinat. Hinc AZor inquit, aue sorte respiciens: Nihil oportet in peccato originis laborare de materia, oe forma distinguenda; quoniam huiusmodi peccatum non est actus in modum coeterorura peccatorum , debita bonitate privatus. aut conred rationem a queus I sed solum est privatio iustitiae or ianalis, quae debebat una cum natura in Adami posteros derivari. Bel- Iarmi vis etiam nihil de hoc statuere voluit, tametsi contra Illyricum agens Theologos Catholicos ita sentientes bene intes pretetur. Nos aliqua disserimus in Prooemio lib. I. quae Lector videat: hic satis est annotasse veterum opinionem in hoc puncto; d qua multum pendent, ea, quae insta adducemus. Videri etiam possunt de hac re Scotus. Bonavent. Alexander. Richa dus. & alio veteres. ex Recentioribus Felix, & ali; Scotistat ac Thomista qui Magistros suos defendunt, & doctrinam eorum conciliant cum Concili; verbis, non male meo judicio.
IV. Sciendam 4. Conformiter ad supradicta , apud anti quod s
60쪽
suos fuisse in usu has locutiones Ic Concipi in peccato originali, est concipi per generationem seminalem eo tempore, qu parentes per concubitum semen miscent ; non quod putaverint in ipso semine peccarum inesse , sed quia vocabant semen immunuum , propter traductionem a progenitoribus, quam traductionem dicenant esse viam , vel conditionem sine qua non , ad contrahendum peccatum originale , quando anima corpori uniretur. Hoc patet ex S. Anselmo, qui in libro suo de Conceptu Virginali, & peccato originali proponit hunc titulum : Qtod semen homims dicatur immundum , er conci' in pecc tis, quamvis in eo non sit peccatum. In articuli deinde contextu ait: v idetur itaque sequi, quod aut infans statim ab ima Conceptione habeat animam ratιonaim, aut quod in eo non es Originale peccatum,ctatim ac conceptus est. Quod autem mox ab ipsa Conceptionerationalem animam nabeat , nullus humanus suscipit sensus. c.
Ad hanc quaestionem sic respondet: Saepe utique Divina Scriptu-νa asserit aliquid esse, quando non es ἰ Idcirco, quia certum est misturum esse. Ita Anielmus; quibus verbis lucem attulit illi loco rQuis potes facere mundum de immundo conceptum semine i Hane opinionem iterum suscitavit recenter , & non male defendit Franciscus Guerra Episc. Gadicen. de quo alibi. a. Concipi in peccatis est concipi ex parentum tibinoso concubitu , itant non intelligatur peccatum aflicere personam, quae concipitur; sed quae coocipit. Quo sensu forte accipi postent illa rEcce enim in iniquitatibus conceptus sum, ct in peccatis concepit me mater mea. Antiqui certe aliqui supponebant etiam legitime coniugatos , cum absque libidine non misceantur, peccare saltem venialiter: Recentiores etiam id fatentur saepe contingere, non tamen semper. quibus favisse videntur S. Fulgentius,qui' docuit con)uges venialiter peccare in excessu libidinis. Et S. Bernardus cum dixit: Peccatum quomodo non fuit, tibi libido non defuitἰHoc plane sensu locutus est etiam Magister Sententiarum asserens carnem humanam cocipi cum libidinosa concupiscen- tia, quae semper vitium est, non tamen semper culpa. &c. D. Bonaventura huc etiam videtur respexisse, cum vocavit carnem humanam ante animationem Vinosam. 3. Concipi in peccato, vel cum peccato, sonat idem ac conciei cum debito contrahendi peccatum originale, utprimum anima corpori unita fuerit rquae acceptio correspondet primae paulo ante adductae. q. Concipi in peccato est tunc contrahere peccatum originalc, quam