장음표시 사용
141쪽
ia Tenes. XLIII De spoliis Ecclesast orism.
computantur res est certa ex constitutioniblis taxi quoad hanc partem seruetur , an scillaee Summorum Pontificum, praesertim i V. de Apostolica Camera sibi vendicci quae Ecclesia- 'ira Nauarr. S. . numer 8. quae autem suil stici male acquirunt aliterquam negotiando ut licita negotiatiori paulo post breuiter indica aduocando, aut chirurgiam xercendo, &c quabitur de re paulo post iterum.
ter quam per illici ra negotiationem, ita ut non quae negotiationes illicitae sint Eccletiasticis, ita Neae--Honea fiant acquirentis, nullo modo possunt ab haerea rit petillas acquisita spolia fiant. P - dibus vel donatarii Ecclesiasticorum retineri,si Asso os Duo quaestionem hanc latent m id sciant: talia sunt per simonia obtenta,per usu mi diffundi petit enim niateriam Clerici nego-r.im, vel furto sublata, e qua de re certissima tiatoris quae hic proprie tractanda non est qua- id. Nauarr. sic est re breuiter, cui lim quae huc sariunt necessa-Dico TER Tio illicite id est, eum peccat, hi sunt respondendo notabo.& occasione peccati acquilitari dummodo non Di eo ergo, Ri Mo negotiario propes Clericis interdicta est , quae exercetur vilius emendo quod immutatum carius deinde vendatur,vilia
betur tota 88 disti, vi glosa BD ct cap. 3 nonum ii quasi hoc si fiat lucri cupidita
re negoriationem, hilarit vere acquirentis facta fuerint transmittuntur haeredibiis si tamen acquisita non fuerint per modum a sacris canonibus prohibitum probatur,quia Pius IV
ali Pontificae tantum loquuntur de requisi te, quae eonsistit in studio ditescendi ex quo in-tis ducite per negoti titione illis itam, sed in sta fertur primo , in mi conscientiae proprie non cutis imbibentibus id intelligitur permissu quod
nos i inuenitur expiet Iim ,&c.
De n P an praeter negotiationem sit aliquis modus illi. tacitus ei urinicii per sacros canones Clericis in--ia illi . terdictili, ratione cuius spolirim debeatur.
quae aui erit spolia non fleri nil aco uilitis per rum IR MI, negotiationem , aut simpliciter illicitam , aut per sum canones iam Pius Iu in sua contacunone decens, c. haec verba habet, e t
omulatain: ex negotiatione illicita aut alitis contra
flem canones quomodosbet acquisita, c. c quae
verba duplex gemis negotiationis amplectitur: primum si meliciter , de ex natura sita illicitum. Secundum illicitum per sacro canono, tantuinei go si acquisita seolio cedunt, ni a in prohibiti uis quod expresse non interdicitur, eo ipso intelligitur elisi permissium, nisi alia constitutione prohibeatur Altera sentetia putat praeternegotiation E illicitam ex se, ex lactis canonibus, plures alios modo acquirendi illicitos esse, cam gotiari vili is emcntem ut carius vendat nulla lucri cupiditate, sed sola necessitate, vel sua vel suoru vel etiam pietate sis iidio religionis.
Abbas cap .secundum. n. i. ne clerici et e mon. N Uarr de pol. . . numer e Leonis in theffri. parte s. p. 3. numer Dixi in foro consume. nam in exteriori qui vilius emit, carius venis dat negotiator habetur vid BDbmias legatur,
deligari s in additionibus ad Bariolum Inse tu secundo, qui vendit carius quod vilius eme, rat, non esse eo ipse negotiato ic in bis ad hoc ipsum emerit, cari is, edcrct. Ex quo inseretur tertio, qui quod emiti postea mimori pretiodi
strahit vel quia iam usus illa recli, vel qui ' ut satiatus,vi fit in pictura aliqua libro 3 ni
else negotiatorc.Insertur quatio neq, esse nego tiatorem , qui sola lucri cupidi tu adductus vendit dumodo ad hoc non emetit vi ven at. Infertur quiluo qui emit vilius quod immutatusivariatum post ca carius vendit, non esse pr obprie negotiatorem in hoc genere quae omnia colliguntur ex Abbate Ioan Andr Innoc glosatione quorum Ecclesiastici ad spolia teneantur; salii x lucis riser Redoan. q. a. Post Ni mer 36. de hoc colligunt ex iisdem verbis Pis, quae aliam acis lib. r. c. i.
Interpretationem commode non admittunt dieit enim bona omnia ex negotiatione illicita aut aliis coutra sicros omnes quo nodolibet acquisita.
vult ergo Pontifex spolio deberi no sol im quod per negotiationem illicitam sed quidquid alias
contra sacros canones quomodolibet fuerit acquisitum. Si ergo aliqtia sint quae contra canones Ecclesiasticus acquirat , etiam non negotiando; prosecto illa quoque polia debebuntur. at multa talia sinit, nempe quaecuumque Mon chus acquirit id faciendo quod illi est sieciali-Dico Ecv Ndo, variatio quae debet seper nire coiremptae potest ita ex triplici Opite.
Primu est,pertiolam adsistentiam empto eundum per solum artificium quod circa, adhibet Primigeneris sunt quae a natura varia-xionem capiunt, mutantur in melius hominum tamen curam, adsistentiam desiderant: ut greges,armenta, fruges in segete pendentes fructus . olcra in hortis haec enim omnia meliosa fiunt si nondum adulta emuntur C hoc natura ipsa non tamen sine hominilin adsisten-
a Z 18.nonico inter.licti etiamsi illa Proprie negoti .itio non sit , etiam debentur constat primo exibis conii sonis redductas, secundo ex coἀ-
selitam arba citatos. Dubito autem non Ll-hil, quia noniciae mihi compertuan est quid in operam autem hic appello laborem qui ponitur in re aliqua paranda utili ad usum vite quit muri labor communiter artificii nomine non appellatur.
Ex his insertair primo, qtramuis emere villei picturaui ut catius vendas sit negotiatio probiter exobibitum. haec secunda scitentia verior tia iura haec ergo proprie loquci do ad Dego- cst, secundum quam tiationem illieitam non pertinent. Secundisse-D imo, quidquid Ecclesiasticus eris sim pictivae, statuae vestes halia quae ip ex negotiatione acquirit, fine illicita simplicii e stant ad domesticam supellcctilem instruen- cuilibet homini tu peculiari statu tri initi hia dam in quorum commercio negotiationem clemciuitates praesertim vero quae interdicitur tui eicis vetitam non consistere docet Abbas cap. paniculara iure Canonico spolio comptitat ut, ut sis detiit d honestare clericorum. in sine hex eo supra diximus, Mecernit Pius I v. explicat, ita aliqui ap id Redoan et B. a. ni me , 36 Quod tem bene Redoan. q. a. de pulsis n. 36. Aetolla tamen uita lige clim ista venduntur aemuntur, i rari dedeinceps e. r. it c post eumptioneni, ex rudibus perfecta fiant.
Dico ECvNmo,cIuaemim ille Eccles, Tettio loco sunt quae sola opera meliora fiunt. sticus acquirit cxercendo inunera sibi iure Ca
142쪽
Cap. IV. Ex quibus bono, a quibusper is, ias
hira clericis non tamen elle emere tabula , coistores,tela,ex quibus pictura a clerico fiat, quae eatissime vendatur, ut bene obseruat Abbas c. Fiat de is, Mnest clamorum, ex cap. clerici, i. d. i. crae consecrat det t. s. Insertur secundo posse clericum labore mo- sera manuum tuaru victum sibi, suis quaerere, ita id etiam inde seponere quod pauperibus poliu erogare.glegii insumma. Insertur tertio polle clericum greges alere, prata ad illorum pastum conducere, farina ex grano vendere,desiimilia quia haec qui fuit novendit carius quod vilius emit inuariatum cap.
Episcopus 88. F. Infertur quarto posse clericum emptis coloribtis,tabulis, tela, c. empto etiam marmore, aut ligno,&c.emere quoque picturis aut statuarii artificium curando ex illis picturam aut statuam fieri quae postea vendat, quia non vendit id inuatiatum quod ante emit ut ex locis t. colligitur. Dico TER Tiori interdictum esse clericis omnia negotia exercere ex quibus ministerium clericale dehonestatur , vel inuidia potest induci, aut periculum irregularitatis qualia sunt ptim sordida opificia,ut lanis,coqui, tabellionis, dec secundo seruile famulitiu in aliena domo tertio forensis aduocatio in criminalibus, non solum cum auersatori adsistitur contra reum, sed etiam reo aduersus accusationem. Ex quo infertur primo, quae per haec negotia hexercitia aequiruntur,spolia heri,ut bene docet Abbas e clericu ne inrici vel mona ., habetur e sacerdotibus 8S. d. p. Insertur secundo, qui ex ferro facit cultros,n6 negotiari proprie e partium 88.dist ac proinde pet id acquisitum non esse spolium. Infertur tertio illicite acquisita quae spolia fiunt esse in duplici genero Primo acquisita per
negotiationem interdictam Secundo per negotia exercitia prohibita negotiatione interdicta esse qua quid immutatu vilius emitur, ut carius vendatur ad ditescendum , negotia autem exercitia illicita esse, quae statum clericalem vel odiosiim vel vilior faciunt.
negotiatione illicita acquisita fiant in vita cle- propria.REspo NDE fieri, ita ut non intelligatur il- priuatus nisi post iudicis sententiam , colligitur ex Eor. c. a. q. 3.
Ex quo insertur , quod inter vivos Icquisitis clericus disposuerit spolii non a sed licite retineri ab accipientibus, ut clari constat ex constit Pi IV statuentis spolia tantum esse quae ex his acquisitis superstini post morte clerici,aut quibus ille priuatus suerit in vita.
C AERO DECIMO SEPTIMO, an habens priuilegium testandi quamuis ampli possit de illieite acquisitis testari
R spoNDeo non polle. Nam constitutio illa reuocat omnia priuilegia quoad hanc parte, ut Ieget patet.Quare niuit expresse ec in indiui duo derogatum huic constit Pi ri'. quod nussqua fit nulla facultas testandi quantumuis verisbi praegnantibus conce Ira,ad haec re extendit.
in facultas testandi in quascumqtie personas,&c possit extendi ad filios illegitimos Rus poMDEo non posse, ut constat ex constit. Pii v qua refert Nau. aura in fine totius tramini Ficutas Tom. s.ctatus,&post illu Quarata in copendio Bullatum Illegitimi,ex hoc caetriplici ampliatiotimin declaratione Prima si filius illegitimus sit natus ex ipso Ecclesiastico: cundo si non ex ipso,sed ex quocirit ipsius coniuncto stertio si nec ex colutacto, sed ex quolibet alio quod prouisu est cautidis fraudibus quae possent interuenire dii Ecclesiastico liceret illegitim haerede instituere modo nullo pacto sibi coniunctu,posset couenire cuilio clerico, de illius fili instituere paciscendo, ut ipse vicissim instituere luit. Ad hane fraude cauenda, Pontifex prohibuit ne facultas testandi per priuilegi recella intelligatur exte-di ad illegitimos, quicuq illi sint. Dixi per priuilegi concessa,quia Pius V in ea constituta ne nihil agit de facultate concessa iure comuni; luam no ex priuilegio sedis Pont Clerici pocent habere testadi de reb suis,ut bene ibi Navi QUAERO DECIMONONO,an illegitimus 36. Possit tuta oscientia accipere sibi ex Patris Ee in ruita elesiastici bonis quod necessariu est ad alimeta. Rispo Mnso polle, de teneri etia Camerata tis, MPostoliea illi prouidere de spolio, quod fecit ex Uucta u. - uernis,ut e Nau.loc.cit. sitiit delibus. - a
possit, o u ex bonis parentis Ecclesiastici. REspo Noto pol sede debere,quia,ut diximus, i tu . . potest, debet filius alia patre: led do filiae ce- in Diari
QUAERO NIGESIMOPRIMO, an sine alia sententia iudicis teneatur quilibet spoliaui; re et stituere quibus debentura . uis et
REsPONDEO teneri,quia mortuo Ecclesiasti Ava reo .lia eo spolia eo ipso illoru fiunt ad quos pertinent. Pub- . .e- Quare sicut quilibet ante sententia iudicis tenditur rem qua scit aliena domino restituere , ita in casu nostrori non obstat quod spolia videantur imposita in poena, quae non debet ante sententiam iudicis executioni mandari , nee sine illius auctoritates ministerio na quidquid fit de hoe salsu est spolia esse instituta in poenam cleriei defuncti:quia sunt in subsidium Camerae Apostolicae alioquin si ellent spolia in poenam, semper supponerent culi, in clerico dehincto: nee possent fieri ex iis bonis quae clericus cia virtute, meritorie seposuisset ad aliquod pium opus:quod tamen salsum est,ut bene AZor c. i.
spolia Ecesesiastica iniuste detinet,nec restituit, eo ipso censuras ullas incurrat, REsPONDEo poste cog cenimis non tamen In Atimis . quod meminerim ullas esse directe impositas , non resuque ipso facto incurratur.vide AEor.e. r.q. t tu et fine Dixi iretilena indirecte poenψin genere impositae detinentibus bona Camerae Apostolicae,
affici ut eos qui spolia detinet,quae eo ipso sunt sub domini Camerae tales alit deletores ipse
secto excomunicatur a Paul.IV ut notat Redoa. . T.n. 3E.Obseruandu praeterea est a collectoribus spolior qui ad id facultate habet, censuras latae sentitiae promulgari corra quoscuq spolia iniuste detinentes quod cum faciunt , eo ipse quis censor innodatur , quod spolia culpabilia
143쪽
CAcile hoe erit ex dictis cuilibet apud sedeci-
1 gerer maioris tamen perspicuitatis gratiabanda ita Redoan. q. s. s. s. q. post eum Eor c. i. q. Qv Rc PR IMO, cui incumbat pro----eui batio cum agitur de spoliis faciendis ratione il-- mbat tibi licitae negotiationis raetis r.e sy' o, assercuti, nepe sipylia vin- -- Iieinti probationis onus incumbere cum enim 1gatur de delicto personae Eccleiiasticae, non est Camera ut spolia vindicare,ipsi incumbere pro
QVAERONI IMI O cui incubatit batio de bonis Religiosolum iacticia possidetis Pro tium,si alibi Religio aut Camera vindicentrRasso Nogo, eo ipso quod quis' ligio tuo is hesus notorius est, si illius bona velit Apostolicara . . HA,
id praestimendux , sed probandum , ut constat notisssimo iure.quare Collectores iniuste fa-eiunio sunt puniendii titulo illicitae negotiationis spolia inuadut antequam illam probauerint: ut enim bene Panor c. i. depeculis clerico vin in re persimili pronuciat, nemonii cum manifeste constat crediturus malas. Cum ergo in clerico malui sit, illicite illum negotiatum esse, indeque ditatiun , crededum id non est, sed manifeste probandum,ut fusc Redoan. q. lc. n. 3 o. Romanus consi s y AZor a. i. c. E. Di saepius cit.
tract.quem a reliquis operibus seposta t,sisimul cum tract despolia, Redo.edidit Iul. Caestatius. Q AERO SECUNDO, cum agitur de Cisi tibi agi bolutaeneficiati destincti, an sint acquisita intuitu Ecclesiae , vel alio titulo personali ad tum pertineat probatio RE spo MD o, quidquid benefletarius cu
bationem, vel quod extra monasterium vixerit, vel quod vixerit apostatando. hoc propter rationem traditam in primi quarta quaest.huius capitis,ut inclius exsequentibus constabit.
QUOER SEXTO,an ex eo qui nihil EI.
ex negotiatione vel exercitio acquisiuit spolium in is fiat. Exempli grati,,uerc&proprie mercatiuam Ii statefecit vilius emendo Mearius vendendo sed in nihil ne
d ut fit,potius depaupetatus est, quam ditatus Tet et
Similiter chirurgiam exercuit,&c nihil inde tu qui incrando Quaeritur an nihilominus spolii faciati REsPON Ei,eo ipso quod constat Ecclesiasticum illicite negotiatum,aut exercuisse ossicia probibita statui clericali,post Cameri Apostolicam,& illius Collectores omnia bona ipsius inuadere haeredibus autem si quid velint,incubere onus probandi, nihil ipsum ex negotiati ne lucrarum,aut totum quod superest est patri- cura administratipne post obitum relinquit, monialei quod colligitur ex Bulla Pij IV a Repraesumitur totum intuitu Eccles ae&ex rediti dore expositae. t. ab EoVadductae. t. q. i. bus Ecclesiasticis acquisitum, nisi contrarium QUAERO SEPTIM O,quando res dubia Dprobetur quare onus probandi quod sit extitu est de bolus relictis ab Ecclesia stico nee liquet se, WM lo personali id conseque ter non intuitu Eccle an sint ex patrimonio, sin ex reditibus Ecclega ill- sae, pertinet ad hiredes,ut colligitur ex Redoan sticis quid faciendum st.cum enim haeredea ut iugis i sis q. s. s. quid endum. Adi . per totum con pluripium tunc bona possidiat, videtur illorum ax D statque,quia clericu Mnchciarium cum cura coditio melior esse,excommuni regula,quod hi 'b. - administratione , not*rium est habere bona Ec dubio melior est conditio possidentis. 22. etesiasticari fit ex patrimonio possidere,vel ex ti Rr svo Nogo Mintra ui hoc dubio talis tuto personasi aliquid acquisiile,res est facti. ra casus semper esse pro Ecclesia, Camera Apo-ctum autem non praesumitur contra notortu,se stolica pronuiuiandum,ut bene Couar. Abur. e. I. n. 6. AZoi c. s. despotiis. . o. Ratio est primo, quia in dubio inter caul iae piam , non piam, semper esior est piae causae conditio, pro illa pronunciatur,ut constat ex Tiraquello ut reae adeptac se perplura capita cin quo casu locu non habet regula de meliore conditione possidentis. Secundo , quia in dubia probatione res temper illi adiudicatur pro quo stat maior praesumptio.sie in dubio cuius sit res reperta apud uxorem, adiudicatur marit, pro quo est maiorPraesumptio ut sit de ipsus bonis l.quantum f. de Anat. Auertar. Ovx UTI.etiasi C.eod. Sed in clerico b neficiato praesumptio bonorum quae apud illum reperiuntur . stat pro Ecclesia remnia enim praesumuntur ex beneficio praesertim si hoest ,
notolium ratione strius in aliarimnia concedprobatur sciendu f.da et reb.oM. Natta costis .n. Xo
Qv ERO TERTI hia que silectet probatio absolute in bona quae Ecclesiasticus relinqvit,sint spolia necne R Espouoco id haeredes defuncti, vel alios qui sibi bona illius vindicant: si tamen ille V ui ... crast Ecclesiasticus notorius incedens in habitu
tonsura eo ipso enim quod notorium est aliquem esse Ecculiasticum notorium quoque est illum esse obnoxiuspolio , nisi habeat conditiones illiu eximentes.quod autem istas conditiones habeat,estues facti,quod, ut paul*ante diximus,non prel unitur, sed prohamr;vtberre rorc. s. q. . Cottilationem autem istae quae eximunt, me sunt quas saepius diximus. Primo non habu ille ullum benericium,secmidos habuit, no
excelsit se triginta aureos icitias. ccilli,costi nunt fictumqtio non prasiimitur is pius ditisse initi otidianis distributionibus ciniano si xi,sed probatur. metu um diu vis obhvii et Od. non in solis distributionibus, non, cessulemo q. De .n i t. Eor.e. 1 f. a. haec tamen ita intelli dum debiti congrue sustentationi pro statu suo. geda sunt,ut cum haeresic peritur in possessio ' Quae omnia ut per se patet cum facti sint,con illi non spolie tauri donec pro tui bona ad iis tra notortu non praesul nunt Ir,ut supra diximus liu spectare liue ruta manifeste Camera ostendi QUAERO UN ARTO, io uniuersum to dat esse spolia; sive quia constat ,haredes idoneF'Mitivi quendo citi incumbat probatio de bonis clerici im se probationem non habere mim iuxta gi Tas ' Fiem notori uio est eis beneficiatmn,an scilicet a.q. s. glo, sint manifes eaeadem causa.q, i ca- . - . haeredibus, an Caunierae,si utrique vindicent obires bri, UE et ori eo ipso quod beneficiarius tum decedit lilii u qirid relinquit, praesumitur esse ex bonis beneficii quia hoc notortu est latione staliis quem ille publice profitetur An aute sit nobilis,diu et induli rius, Sic ratione quorum habeat bona ilia patrimonialia,aut quasi .&ex sinindustria requinta, res est facti propterea prom
AD uertendum hic iterum .est quod, sisyra monui,propria,sed lata significationei'
144쪽
Cap. I. uibus,qud iura debeantur.
hi nomine censeri quaecunque bona post obitum elerici, iis quam haeredibus dcbentur strictius tamen nomine spolior uin simpliciter absolute loquendo intelligi tantum bona post obitum eletici Camerae&fico Apostolico debita choe ex communi regula, quod nomen simplicitet prolatu de principali in eo genere intelligitur. Inter spolia autem principalem locum obtinet quae Camerae Apostolicae debentur, inmolia Apostoliea aptellantur. Nunc est quod
quando Pontifices neganteise spolia, aut perti ere ad spolia vasa sacra, paramenta , c. item scamna utensilia alia &c quae debentur aliis 'nam Camerae Apollo lieae, ut videre est in conititutione Pi V. de qua Nauar de spoliis. post
illum Eorp. 1 ub S. c. t. q.c. Ibi enim declarat
talia paramenta pro Capellabenc ficiariis, c. non est spoliari non quod abselute no sint spolia,sed quia non Apostolica, proinde non pertinere ad Apostolicum Collectorem. His positis i. Q GERO PRIM O,cui debeantur spolia
Cis. i. an beneficiat regularis
ruri Rasposogo, suppono sermonem esse Ui de eo qui separatim vivat, seorsim a mensa' communi: nam aliqui communiter vivunt , subinde mouentur&praehiuntur, iuxta constitutiones suae religion' variis Praelaturis; non suiu in hoc genere beneficiatorum regularium, de qui ibus nunc loquimur De his ergo Dico eorum spolia iure antiquo monaste- sterio debebantur. c. .cut olim a de praui S.
eati, O. e. r. Cum ergo iure nouo loco monasteri senectus sit fiscus Apostolicus, illi iam debentur.ut costat ex constritatione Pii in Decem, quam examinat Redom. q. a. despolita, Eor c. a. q. i.&de qua Quarant a m compendio v. spolium quod tamen intellige cum duplici limitatione. Prima , nisi regularis decedat in Curia. tunc enim ipsius bona Camera Apostolica non capiuntur, sed illi radunt,cui iure communi debentur ab intestato nempe monasterio Secunda limitatio, nisi habeatus ciale privilegi ii testandi ad hoc ipsum specialiter concessiim.quod
raro solet praeterquam maioribus Praelatis qua de re vide cdoan. q. i. v.TUL emum Non obstat quod Paulus I V. in constitutione Postquam duitna decernit omnia Religiosorum bona quomodolibet extra claustium morantium esse monasterii nam illi constitutioni derogandum est per Gregor. X III in constitutiones Scis rastri. tibi definit Camerae illa deberi limitationem au tem adiunxit de commorantibus in Curia Pius V. cui non est derogatum.
.. QUAERO EC VNDO, cui debeantur
sui . . . spolia Ecclesiastici regularis ici saecularis ex il-
rt qui sita supposito ex tali clerico etiamsi nullum ., habeat beneficium spolia rieti,ut supra diximus.
tristi RE PONDEO talia Camerae Apostolicae luti nouo iure deberi, ut constat ex eadem constitutione Pis IV Decem.
ERO TERTIO cui debeantur instruinenta sacra post morim beneficiari re, licta RisPON Ei Ecclesiae, vel monasterio, in
quo habet vel habuit beneficium , etiamsi illud
postea renunciauerit ita Pius V constitutione sua supra cit quem explicat Nauar. S. 8. n. E.
s. Ex quo fit primo clericum saecli lare qui nullum liabet beneficiu alit reditus Ecclesiasticos,
aut nullam Ecclesiam cui inseruiatus relinquat supellectilem sacram pro sacello, non comprehendi hac constitutione patet, quia explesse tantum metio sit de benenciariis qui habet Ecclesi L Secundo fit regulaitan beneficiari semper hac constitutione ceneri: quia semper habet
monasterium vel Religionem cui attributus est. Tertio probabiliter etia hinc deducitur purumpensonarium hac etiam constitutione teneri. nam licet non sit beneficiatus, habet tamen reditus Ecclesiasticos; licet non habeat Ecelessiam cui inseruiat, sit attributus liabet tamen ex qua emolumentum capit illam nimirum, ex cuius beneficio pentio detracta est Quarto fit paramenta lane supellectilem Ecclesiae deberi li cet non sit consecrata, sed tantiim destina laad usum sacrum i quod bene obseruat Eo e. 3. q. . quia Pontifex declarans quae sint istam strumenta Lacra,exemplum ponit in iis quae non consecrantur,quia sunt illatia, cantus musici, firmi,&c.
fructus beneficis tempore mollis beneficiaris in .ctu nondum percepti sed illi debiti Suppono iii
cius istos elle in duplici disserentia aliqii enim
sunt nondum percepti; quorum tamen tempus nanu mureista dies solutionis iam praeteriit aliqui qui de rapti. bentur nondum tamen eorum dies solutionis aduenit ob commodum enim conductoris his lutio in duo anili tempora diuidituro potest ei se,ut paulo ante Martium mensem beneficiarius di cedat, in quo solutio fieri debeat fluctuum qui illi debentur pro semestri spatio proxime elapso. Hoc posito
Dico in terris ubi reperitur, solet esse Collector Apostolicus, si iustus om-mnes debiti,sed nondum percepti a beneficiario defuncto spolia fiunt, Camerae Apostolicae debentur. ita decisum clare est per Ililium III.in constiti it totaeqtram .ite explicat Redoan. .s.&ratio est, quia fructus isti iure communi antea Ecclesiae successor inlcneficio debebantiir, ex Host.Cald haliis apud Aror. e. s. q. ii sedi cus Apostolicus in istis bonis succcssit loco Ee
Dibo ocu Nn o,interris,inflitibus non est nec solet elle Collector Apostolicus huiusmodi fructus succelloribus debentiirit illorinnspoliari nullo modo autem pollunt haeredibes transcribi quod decreuit Iuliiis III in alia constitutione qua praecedentem declarauit de qua post Redoan. q. e. Aetor c. s. q. s. Quaranta in
Ad quod aduertendum est circa inicius debi frosi non exactos a beneficiario defuncto duaseonstitutiones editas esse a Iuli III. In prima decernit ut omnes huiusmodi selictus non sint haeredum,sed successorem. In secunda declarat , id quod in priore statuerat, intelligendum duntaxatille ubi non sint Collectores Camerae Apostolicae Ex hac duplici constitutione orta est Controiicrsia quibus debeantur isti fruetus ubi sunt tales Collectores,an haeredibus an Camerae Apostolicae Redoan. q. . refert sententiam misi cuiusdam magni datoris quod sint haere dum. mouebatur,quia quod non debeantur haeredibus , sed succeilbridus , statutum fuerat per Iulium in priore illa constitutione sed illitaed cretum immutatum sui postmodum per secundam constitutione declaratoria, quod id intelli- gatur,
145쪽
Q. Tria XLIII. De Spoliis Ecclesiassicoram.
gatur, ubi non sint Collectores Camerae. Verataine sententia est quod ubi non sunt Collectores, debetitur succestaribus in beneficio ubi vero sunt,in Camerae Prirno,qui secunda costitutio Iuli non est de cluatoria, limitatiua in fauorem haeredum sed est tota in saeuorem Camerae Apostolicae, ut patet inspicienti, lene probat Redoan. q. T. Secundo, quia nulla ratio apparet cur ubi sunt Collectores Apostolici velit meliorem facere conditionem haeredum, cillis adiudicare quod iure communi debetur successiori Tertio denique, quia pravis est in cotrarium, talis enim fructus a Camera exiguntur.
Ostiam metas beneficiorum a die vacationis usque ad
Nue legitimam prouisione de actualem possessionem.
i. - .s... REI PONDEO iure communi antea pertiis let,l-- uide ad Ecclesias eorundem beneficiorum , vel premi '' is ad succentares. c. quia saepe. Aelictione. c. praesenti. A. c. ordin ini. Sed quia iii locum Ecclesiae de successoris, Apostoliciis fiscus suffectius est, vi supra docuimus , dc Die Redoan. q. I. pertinentiam omnes ad Cameram Apostolicam , ut fructus illius, ut constat expres se ex constitutione Pis V quam de hac re refert Nauar. S. 6. n. c. de Fouis Clericorum de ex alia eiusdem is inci . In Apremo de Gregorii XIII incip. Cum sicut accepimus de quibus Aetor c. t. q. in sine. Qua-rant in compendio v. Uolium.
VAERO SEXTO, cui debeantur bona religiosorum qui nullo beneficio praediti extra claustra de superiorum suorum licentia , vel aliter quomodocumque viliuntec decedunt. R Espo MD Eout supra indicavi q. i. cum
de religiosis beneficiatis , talia bona religiosorum licet beneficiati non sint, sed ab illis acquirantur dono amicorum, conlanguineorum, propria industri , aut aliter quomodocumque,Camerae Apostolicae deberi quod statutum est in Extrauag. Gregoris XIII. O cij, Ir,. quod intellige nisi decedant in Curia, de excepto instrumento facto pro sacello,quod puto semper illorum religioni aut monasterio deberi.
QUAERO TERTI MD , eui debeantu
Cis beset M reditus pensionarii illi debiti , sed nondum'. - . Qi RESPONDEO iure antiquo debebantur he redibus i quemadmodum de ipsae pensiones perceptae, de apii pentionari uin integrae repertae: sed iure nouo debentur tam exactae quae reperiuntur, quam exigendae Camerae Apostolicae, exco-stitutionibus Pauli III. Iulis III Pii . vide Redoan de spoliis, quas L s. s. O in hac materia.
tur scamna mensae arcae, dolia vacua de alia similia utensilia, etiamsi ex teditibus Eclesiae abeneficiatio fuerint comparata. R Espo Mogo, ante Pium V haec etiam inter spolia computabatur, post illum nequaquan . Sed de illis beneticiarius disponit ut de patrimonialibus quam constit liti reserunt Nauarr. s. i. des holitis, reum. . . de iterum fusius S. S. post illam Aror cap. s. quas . . Qua in re obseritandum Ioan Franc Leonis in thes fit
iusmodi utens lia Eecsesae deberi , sed perspicue fallitur, vi patet inspicienti constit Pi V. de expresse monet Nauar. d. mum. s. aduertens supcllectilem utensilium vasorum sec. fieri hae
ML ERO NONO, ad quem speclet r.
soluere debita beneficiatij dcfuncti ad collecto e sis, ra
ROPbNDEo prannittendo quod debita et beneficiari alia possunt elle in necessitatem Ec-
cicutae,alia iii illius, sum&utilitatem,alia perlonaliter tantum pro se ipso ex quibus alia sunt necessaria pro valetudine curanda alia ob maius commodum Iuta ad vineas emendas,colendas,dec. hoc posito Dico PRIMO debita saeta beneficiario G ad necessitatem Ecclesiae subleuandam , puta quia tacebat,&c dcbebant iure antiquo solui a successere Ioan Andr Panorm cap. I. desolationibus Anton deamola ci p. pernem de Aiusso obus. Nau. s. i. de pet n. s. Dico E cum Do dcbita contracta non in necessitatem, sed in utilitatem Eccles aeri si tamen ex eo Ecclesia ipsa melioris conditionis facti sit, debere quoque solui a succcilare, ex generali regula quod in eo quo quis ex alieno sa-ctus est ditior, ad id tenetur ita Innocent. cap. 1. de stat Panor cap. ex praesentium de pigno
Di Co Tam i, debita contracta ob vii r . litatem personalem beneficiaris non recidebant in succest bre putata cum clericus ad res suas , ut domuin vineam , praedium meliores reddendas aes alienum fecerit. Eor cap. 3 qua l. 3.ex Ioan .
ini Cm et Ainno, si debita contracta me Idrint a beneficiario ob propriam necessitatem,puta ad valetudinem curandam , dubium est iuro
antiquo an ea soluere successor teneatur negat Nauar. f. s. numer s. de doliis versic contra quaeis assirmat de melius Panorm cap. ex praesentium DPignoribus numer e de post illum Zor cap. d. q.
s. quia quod beneficiarius inpendit propter necessitatem propriam , videtur esse propter necesssitatem Ecclesiae quae cum teneatur illius necessitatibus subuenire , debitum contractum Dio pter necessitatem beneficiari , vi ictu quoque esse propter necessitatem Ecclesie his positisini co I iis cori cum collector Appstolicus, Apostolica Camera suffecta iit ini,cum successoris, capiat illa bona quae successe antea percepisset, tenetur iam ad illa debita soluenda ita Aetor quast 3 cap. g. quia cui successb in locum alterius omnia illius onera subire tenetur emolumenta etiam percipit. Dico cro, in locis in quibus de con irsuetudine probata spolia postolica non fiunt,
sed bona beneficiarii defuncti cedunt, prout iure antiquo fiebat, Eccloeiae, vel succcisori teneri, ut praedictum est , succella,rem ad huiusmodi debita soluenda , quae pro necessitate Ecclesiae vel beneficiari contracta fuerint, quod constate dictis.
QUAE RO DECIMO, an id quoque in is
telligendum sit,ubi superessent alia bona benefi- Quid eciari patrimonialia persim i Ruripo NOE, Ermative, quia debita pro en/-Dr' necessitate propria, vel Ecclesiae contracta de Fbent ex bonis ipsius Ecclesiae compensari ii, ad illa spectat vivente benefietario ipsui sustentare in necelsariis licet aliter habeat unde vivaricii nemo suis lipfdiis debet militare:in sustentatione aut necessiria litelligatur etia infirmitatis cuia-tio,dicendu omnino et quidqti id impesti in ipsa
est de propter ipsam, ad Ecclesiam spectare, quia quod
146쪽
Cap. VII. Ded plui capite depossint recusavet leneficiam res
quo late impensum est, in vitientis sustentatio-Dem est ingressum d consequenter debita quae
inde remanent Ecclesiae incumbunt tanquamq id ad viuentis suitentationem pertinea quod ramen intelligendum est cum mortuo benetiis
aetatio superest aliquid ex bonis beneticij,ex quibus spolia tant, siue pro Camera Apostolica,si- rectoris alteri dare, ut constat Hi es Acta Pa- . a. q. t. ubi Archidiaconus 3e ipse Nauar iatrae . despolit . s. s. mira lim. n. i. Sed spolia E clesiastica sunt, vel Ecclesiae, vel luecelloris, ut constat meliis quae diximus cap. 6. Ergo non Po-e est illa Pontifex inferre pro libito, , sine cauissa inistrascunque peribita transferre ad illas ti-nesto succelliae, aut Ecclelia vide Redom. q. tum ditandas ergo multo mimis his licito po-ao despolia .
tione ab onere spoliorum liberantur,primo facultu testandi a Pontilice accepta secundo, ex eadem facultate per consuetudinen introducta .Facultas autem a 'oiuifice data duplex isti alia localis, ut est quaed itur omnibus iat Curia
Romae commorantibusu alia peristialis, quae a Sumi et Potitice singulis conceditur, quo culiari beneuolentia prosequendos putat de v-traque hac ratione uic illa explicanimus,liaemiorem aliquam illicultatem continent.
r. QUAERO 'R ID O, an qui habet a Sum- ruet arm o Pontifice facultatem testandi de spoliis qui- - buscunque sint tuti ita conscientia, si ea faculta- te ample in quascunque personas de usus et
Supponendum est facultatem testandi tria respicere. Primo bona de quibus disponitur. Secundo person', ad quas transferuntur Tertio usus, in quos destiuantur. Summi Poivifices vfacultatem hanc concedunt solent aliquando illam limitu respectu alicuius vel omnium horum trium ut nec omnium bonorum,nec in omnes personas , neci omnes usus illam permittant aliquando vero illam amplissima tribuunt sine vitali initatione bonorum usuu,personarum. hoc politorii exponamus quatenus tuta conscientia uti liceat hac facultate cum amplissima est, eo ipse etiam constabit, quid dici oporteat de limitata. De illa ergo sunt duae leti is
Prima est Nauarri qui negat in conscieta tuis tum esse qui ea utitur in illa ampliatione ita il
i x. Ex quo consequenter deducit. Primo qui testatur in consanguineos divites solum vi illos faciat ditiores,peccare mortaliter. Secundo ed- sanguineos teneri ad rAtitutionem. Suamatitem
sententiam probat primo, quia Papa ipse non
potest licite se tuta contaiei uia in omnes usus, in omnes personas de talibus spoliis diseonetae, quia non in diuites sine causa pia subsistente quae id suadeat: nec in usus non pios trofanos ut ipse pluribus probat irati de redit. q. t.
tr. 38. i'. - mnit. 6 3c constat quia spolia ista sunt te sacrae quibiis Papa non potest pro libito uti,ex D.Th. I. r. hyb i. 3 Ergo nec potest date facultatem ut quis de illis in tales usus A personas testando disponat argumento a maiore ad minus negatiue, quod valet c. si rassus.
test Papa pro libito suo bona quae sunt unius Ecelesiae ad aliam trans seire, aut quae sunt unius Vinc Fil inti Tam s. terit facere qui ab eo facultatem accerii argil-mento notissimo quod nemo plu, itaris, L. cultatis potest in alterum tran,ferre,quam ipse
si dicas, u*modo ergo quotidierisimi Pontilices tales facultates concedi intini specie Iulius III.omnibus in Curia decedentibus permitistit ut possint de bonis omnibus,tiaecinaque illa sint in quascunque persorias diuites consanimi eos alienos, di m omnes usus pios monitos disponere Respondet primo tales facultates habendas esse pro subreptitiis e sobreptitiis: prout etiam liabendae sunt donationes tacdcessiones factae a Summis Putiti cibiis, Praelatis,urde suis vel alienis spoliis dispoliant etiam in sit in pios quarum doetiationum, inquit, aliquot tenores vidi mus in vine dolentes quod praeberent ansam detrahendi iri nempe Stinam Pastori linitem omnes laudare venerarique iuberriur ita ille s. ii. apoluae N. LSecundo rei pondet tutiusmodi testandi concessiones, praesertim illam tulis III. de qua ipse f. c. despoliis esse intelligendam pro soto exteriori,non interiori nimirum ad seduas lites,&ad molestias reprimendas quae inferebantui a Collectoribus iis qui in Curi ab Abantur; multa exim forum exterius ad vitanda maioratnala permittere,quae forum conscientiae, admittit. Vult ergo Nauat nihil plus habete cleticos per illas iacultates, quam ut non possintra olestari in foro editeriori quidquid de bonis illis disponant quod optimo iure freti ficcs conecdere potuiste,non ut in onmes usus etiam non pios illi licite testari possent sed vitii testaretitur non possent inquietari foro exteriori,
id vitiaiora mala vitarentur. Contr-ias nimiatia commum et omnium aliorum, pol Sequi illam facultatem habetu ea uti secundi in sua amplitudinem, od non in usus upersonas iure diuino rennurali prohibitas.ua ex Canon istis Couarruvias c. rara ino fictas u. . detest. Redon. q. i. despolus, intine Sarmiento P. i. defexsonis de reditibus Ecclesia tunc. t. ti .ex Theologis vero eam Primus expresse docuit Petrus de Palu
se beneficiarium restari de reditibus quae sibi supersunt quod reuis dictum non est intellige-dumqtias nunc omnis beneficiarius id ponit; prout illum intelligit di ob id reprehendit Re-doan. q. l. erat enim Paludanus iuris Canonici
peritissimus ted est accipiendum abiblut Esecu-d nil se,nempe quod secluso iure positivo prohibete, perinde possit beneficiati iis de reditibus testati vi de aliis bonis sitis ex quo ulterius fit, sublata prohibitione positiva eum istud ipsum eodem modo polle quam eandem sententiam docet Gabriel va licet in opus ereditib. Eccle- mcti. Ab. et diante illum Eor lio et p., c. p. . . I. Molinata alii de quibus infra. Pro solutione adue tendum aliud esse, quid fieri valide initiste , prout iuste id dicitur fieri quod siue ullius iniuria fit, de alii id fieri licito.
147쪽
T ZZ. XLIII. De Spoliti Ecclesiasticorum.
itari non solum quod fit valeat hiustum sit,sed etiam in eo faciendo nihil peccetur Exemplagiatia, quis malo antino meretrici de matrimonio donat centum aureos dubium non est hane
donationem validam: iustam est , si qui donat si tutis sit, de suo donet quae tamen donatio nec licita est,nec tuta coicientia, sed laesa. vulnerata fit hoc posito ad quaestione res ondeo,&Dico b Rivo, cui concella est,amplisiim testandi facultas, ea potest uti valide iuste in omnes usus concessos cita ut qui per illaru facultatem haeredes instituuntur, aut bona capiunt, tuti unt in conscientia quicunque sint. est conclusio omnium D D secundae sententiae,
xprobatur primo , quia prohibitio testandi de
reditibiis facta elericis introducta est iure positiuo Redom. q. t. despoliis, num si Host adglois e praesemii de os o ordinaris ini Geminianus ibi. Abbas c. tam eses n. a. detest Barbat. cap.requisii m. n. 3a eod. I cap. venerabili, col. o. de C. de . cr i. p. de praestantia Caiam lium,col. s. q. s. Couarruvias C cum inus. n. i. constat manifeste, quia non loquimul hie de prohibitione testandi contra rectam rationemri nam hanc habent omnes homines sed de prohibitione per quam clerici redduntur inhabiles adtestandum ita vidi testentur, testamentum inualidui sit,irrituin nullius vigoris haec ergo pio hibitio siue inhabilitas valide testandi de illis reditibus, peto ego an sit de iure naturali, vel diuino , vel positata, si naturali, diuinoi ergo nunquam: in ullo casu tolli potest quod est contra quotidianam praxi in vi ipsum Nauor qui concedit posse valide, iuste in aliquo casu testari clericos per facultatem illam si positives, iam habeo intentum chex hoc secundo ulterius argumentor omnis prohibitio positiva aliquid faciendi,per quam si id fit,inuali. dei iniuste fit potestq; per Summu Pontificem auferri, qui est iuper omne degem positiva. uisit prohibitio proueniens a iure ciuili per supresmum Principem saecularem, potest auferri. DD. ciuiles toto tit Digestorum de Distitia est iure inde legibus. DD. Ecclesiaestici rubr de costitutiombus.
Si ergo Pontifex auserat per conceinonem liberalem, illimitatam prohibitionem quam clericus habet testandi eo ipso qui testamentum iuxta concessionem illam condet iuste, vati. de condet in sensu explicato xqui ex illo testamento bona quae alioquin spolia essent, T. Piunt, tuti erunt in conscientiari quoad hoe quod illa restituere non teneantur. Tertio beneficiaris pollunt a Summi Pontifice constitui domini dum iuuiu redituum Ecclesiasticoruinis ita ut quod de illis in quascunque personas dispos tint validae iuste disponant ergo pollunt eandem facultatem, illo habete
in de iisdem reditibus qui sibi supersint in
morte disponant Consequentia est notissim i. quia mill eit ratio disparitatis Antecedens vero certissi inuin est ex communi opinione quae iam viget . qii Ad facta distributione illa bonorum Ecclesiasticorum , de qua supra diximus tractaturui de benefici cap. h. beneficiaris sui veri domo, redituum pro qua opinione c-set Marsilius eorum in tr. I. de redussus e. elisiasticas .cap. 6.septemdecim Theologos,quorum princeps in auus Thomas,in quinquaginta quinque Canon istas. tamen post Mar- illium scripsere Ludovi is Molinas Nam iter, Agor, Suar.&innumerialis Theologi Canon illae de quibus in seqtientibiis , praesertini v. s. huius capitis qui hanc opinionem docuerunt. Quarto deniquerem batur ex abii ardis quae ex
sententia Nauarri sequuntur. Primo enim fieret omnes diuites cogitatos beneficiariorum tenet ad restitutionem Secundo, qui a Pontifice lj,olia ista dono accipiat, etiam ad restitutionem teneri Tertio relicta in v fit profanos , aut non pios a beneficiario, non deberi ab executore executioni mandari. Quarto omnes qui non sunt pauperes aut religiosi, non tuta conscientia bona illa recipere. Quinto commercia Omnia homnium conscientias perturbari, confundi quoties vel cum beneficiariit, vel illorum haeredibus agatur. Sexto Pontifice prcbere fauorem positiuum ad peccandit; siquod peccaturit fuerit patrocinio suo tueri. Septimo denique nosolum permitti sed comitti in Ecclesia Catholica abusum uniuersalem, nec tantum dissimulante,sed annuente, consentiente,auxilium praebente Pontifice quibus quid potest est deic- stabilius i Vt ergo illa vitemiis absurda, dicendum quod qui amplissima illa facultate utuntii rin usus permissos, valide, iuste in sensu explicato utantur, etiam licite possint ii velint. Dico EcvNDo qui facultate illa v-tuntur, non semper licite, sine peccato utuntur haec per se patet, nec indiget probatione et si tantum eam intenderet Nauarrus ii possset.Ratio autem est quia aliud exquiritur ad valide iniuste utendum aliqua re , aliud ad licite. ad illud sufficit dominium iotestas et ad hoc
retquiritur contamittas operationis cusus ad rectam rationem, legem diuinam , prout exigunt omnes usingulae circunilantiae, in qi tibiis operatio illa versatur per haec patet ad rationes
Ad primam ergo cum dicit Papam ipsum non
posse reditus Ecclesiasticos in qua sciimque personas&vlus conuertere, distinguo de polle velut accipitur pro valide Miuste posse vel prolicite. Primo modo fallum est non post Papam valide, iuste pro libito tuo de reditibus nondum applicatis disponere ita ut illius dispositio sit irrita &proprie iniusta,cum obligatione restituendi .contrarium puto esse errorem, ut clarius constabit in tractatu sequenti de alienatione rerum Ecclesiasticariim. Si vero secundo modo accipitur polle pro licito, concedo non semper Papam, in omni casu licite sine peccato polle tales reditus in quoscunqlicitas, perissonas impendere, sed teneri etiam ipsum in illorum erogatione rectam rationem sequi, legem diuinata tan ituralem,qtiae praescribit, qua-do quibus, quomodo,in quem finem sit erogandum quod valide postumiis erogare. Ad secundam eum dicitur non pol re Papani reditus unius benefici alter assignare, e Resp6deo eodem modo,n potest alid exiuste,id est sine iniustitia, itae obliget pixeis ad corii mrestitutionem mego non post licire semper, in omni casu, quacumque de causa facer cd- cedo clan obiicitui cano non liceat Papa .ROpo- deo qui in illo canone te fundat ad hoc probandum , uite illum intelligit male sentire de Ecclesia Romana heliis rimatti, cum i litiscaput subiiciat iuri Canonico coercitiue, Quod clictioneum. Dicendiim ergo vel ibi accipi ierat
proprie non ut lignificat id quod nullo modo potitimus , sed iio non semper honest rccte possumus quo pacto dicimus non licere
148쪽
Cap. VII. Ted Si capite, mide sibi excuserim.
gi uiribus facultates suas in meretrices, parasitos expendereum in hoc senui complectitur etiain Papam equia non est canon praeceptiuus,
sed declaiativus obligationis Pape, quali ipse quoque ut alii habent ad operandum iuxta praeicii plum rationis velumaton accipitu praecertiue de coercitiue a1oine Pape non complectitast summum Pallorem,sed alias quaescumque dis iii rates inlatiores quae nomine Papae tunc temporis etiam intelligebantur,ut Episcopi, Archiepiscopi, de qua de te iterum cum de Aliena
Ad responsiones quas affert ad usui Curiae de Praxim Romanorum Itimtificum,qui tales facul- . tates quotidie concedunt,pruna responsio est insutiosa Summo Pontifici, quem tacite admittit semper male facere tales facultates dando,de alios illis utendo quod est scandalosum inicit siam Rom inam, latus Pastorem, ut id in ea ex consuetudine stat , quod est non solum eualio peccati, sed peccatum de laqueus ad alios inducendum ad peccandum Secunda responsio non est ad propositum neque enim priuilegium tentandi est per modum alui conductus , sic dicam qui ita latroni, aut meretrici ut non momlestentur si velint inter nos agere sed est priuilegi in dilecte respiciens Clericum, de positive conserens illi potestatem testandi,tollonique in liabilitatem quam ad id habet. Ex quo euidenti deductione comequitur hanc testandi facultatem quantumuis amplissimam nec in se, nec ex parte obiecti ad quod extenditur elle malami vel certe Papam quotidie errare , quoties illam concedit de totam Curiat cum illo. Quid est autem ab dius quani illum esse magistrum e rotis qui sit in Ecclesia Doctor veritatis qua de re infra melius cum de Alienatione.
- .i stentur, tam ipsi,quam qui illorum bona capiuntis taemiam ex testamento , vel ab intestato tuti init in con----.Π scientia per tutum autem elle in consciemia,intelligimus non teneri piaecipue ad eorum restitutionem qui sic disponunt, aut in quos disponitur nam si sermo sit de quocumque alio peccato, certum est plura polle interuenire tam ex parte testantis . quam succedentium hoc positis i id tac Ri sum jam debui co in i mori nulluci beneficia ius de reditibus sui benefici iure communi testari potest res est cellissima ex sacris canonibus, in quibus hoc decernitur, vel iam
decretum declaratur Se confii matur cap. Episcopi cap. sici manifeste in Os E. i. cap. quia Dannes, cap. fixum. a. iis . s. cap. ad haec . U. quia nos, cap. cum missuras cap. relatum et de tot ad id autem sacri ea nones moti sunt , ut alliceientia ratione beneficiarios ad liberaliter in vita redi-riis expendendos, quorum sciunt in morte nul- Iam se potestate in ulterius habituros: aesol, id se ultra se illis partare de reseritare quod bene notat Nauarr., Mil. s. de redatitas vasque in opusculo de red tibus cap. L. F. Hib. Agorab. .' At para. t. c. v. Dicos cvredo, consuetudo usu recepta dc approbata vim testis habet politiuae ex quo quatuor fiunt. Primi nullam consuetudinem poli valere contra legem naturalein xdiuinam, quia contra illas nulla lex politiva expressa valere potestu ergo multo minus lex positiva non expresta, quibus est consuetudo. Secundo fit quemadmoduin inlaeibus, statuti ro-
steriora semper derogant prioribus ubi oppositatiunt , ita consuetudinem post lebem 'imminintrod cictam illam tollere Tettig fit,ut necollarium est legem posteriorem quae priorem abrogat esse maiori, vel aequali potestates ira consuetudinem quae abrogat ius Canonicum positiuum, debere esse introductam non ab inferior vlla potestate, sed ab illa eadem quae canones condit. Vnde quarto fit consuetudinem a solis laicis introductam vel etiam ab inferioribus Praelatis Ecclisiasticis , repugnante tam mi aut non approbarue Pontifice, nullius valoris esse contra legem Canonicat aliquid prohibent ut bene obseruat Robertus de Monte confit a I. inter cons Gigantis Alexander l. ost dotem , col.
Puteus decisti lib. i. Di C TERTio, ubi est consuetudo ut benefi- .ciaris de bonis beneficii testetur,quae habeat co-ditiones modo dictas,tutos esse in conscientia taqui testantur,quam qui bona capiunt ex testame-to. Conclusio est certistima nam tradunt expresis Couarruvias cap. cum in officit, . de testam num. . de ante inuin Panormitanus , Aluarias , cla-gius Ioan blator, Sylii eruatigelus ela ali apud illum,S apud Aetor. parte t. o. Institui. c. p. quast i quibus adde Hostiens cap. cum in os civ de Ici am ubi dicit neminem de rebus Ecclesiae testari pol se,nisi aliud obtane it de consuetudinet quod ipsum docent Innoc Ioan And Za-halel lauti eo tem c. p. de Abbas cap. lim tibi. Averborumsignificatione Valet, inquit, censuetudo
qua clerici possint dissionere de honis acquisitu inruitu Ecclem eo quod propinqui succedant eis ab iis testaro. Idem doctam aspa Calderinus censi. r.
de peculio Iericorum , enca finem. Puto, inquiri
auod si loci consuetudo vel Ecclesia sit, quod censanguine succeram influetibus perceptis , iliastructum ad idem sunt Cuido Papae,Culielmus de Bencdictis Ioan Faber, Malis quos allegat Philippus Probus v. praesenti de officio ordinamini optima autem catio ad hoc probandum e demonstrativa est quia, ut supra vidimus prohibitio testandi de istis reditibus ex iure positivo est ergo licitet lege conitati post tua , vel in totum vel in parte abrogari per L sal tam naturale est. J. de reguli, uir ae a consuetudo legitima, a probata habet vim legis politiuae ergo ubi illa contraria est legi petiori de non testando scriptae. illam abiogat, ipsa valebit. Sed tanc dubium est ibi sit ista consuetudo, Stan sit approbata, A qualis sit, seu quousque se ex
consuetudo testandi de fructibus beneficis, de Cresin rati spectu quorum beneticiorum res A.
RE PONDEO, beneficiatis omne Episco et 'po in illares si religio non sint, in Hispania evin Gallia ex consuetudine de bonis suis testata ivn. --.tur xillis Leonsanguineis succeditur ab in te erat stato de qua consuetudine Couarruusas tarp. cum in os iu de testam Redoan quast folii . Satini eiu Nauair de alis post Zor. q. i. c. q. sit'.
caconsuetudo, seu quatenus se extendat. nata uasit.
R Espo Mogo eosdem auctores qui ET SI
de conluetudine restantur testari quoque de eo ad quod se extendit dicunt ergo eam esse liberi Willimitatam respectu oninium bonorum in
149쪽
pios ira de consuetudine Hispaniarum testatur tes, de quibus late Redoan. PMq. d. qui
Couarruvias, post illum Redoan. quest licet varient an ista consuerudo si ree ta, aut Aror, misi, O a lib. . p. parte a Decon quousque, respectu quorum bonorum omnes fuerudi ire vero Galliarum testatur Cosma in amansimpliciter contentiunt, quod de se sp
Vagmulcasanctioue tu de Annatic. s. item quod crata iuri naturali nou repugnet. F.iber sistitui de reFira diu isne s. his vero Gui Probatur autem euidenter conclusio,& primodo Papae decificis inalis quo reset Probus quod non sit ablolute contra iustitiam , quia cap. presenti de et . arae ini qui omnes allerunt quod quis disponat de re sua quae sub ipsius do-
consuetudinem hane esse omnino liberam,ita ut pro arbitratu suo in quos volunt, clerici disponant usi non testentur, consanguinei ab int stato succedant,quantumuis diuites sint. Hinc
QS ERO IINTO, an haec consuetudo legitima censeri possit.
REsPONDEO, ad consuetuditiem legitimam duo requiruntur. Primum , ut non sit in- insta siue aliter contra legem nati iralem aut diti inam. Diximus enim coiisuetudinem elle quasi
legem positivam, sed tacitam legem vero esse quis consuetudinem loquentem, scriptam. quire sicut lex legitima non est contra legemitaturalem, diuinam tale nec consuetudo, sed
corruptela censenda est quae contra illas leges est. Secundo requiritur auctoritas quae dat robi iraiit legi, aut consuetudini, sine qua neutra vires habet deis itidem in lege scripta auctoritas est Principe proinuigantes in non scripta St tacita, qualis consuetudo est , a Principe approbante. Hic ergo quaerimus primo loco, an talis consuetudo sit legithna-quoad primam conditionem sunt duae opinio tres. Prima distinguit de illa
consuetudine,ut tantum se extendit in pios usus, ut se extendit in omnes pei sonas, vetus Pri- main consuetudinem dicunt esse iustain, si accedat approbatio valere. Secundam non est iustam, sed esse corruptelam ita Nauarr. Per totam queu. t. de reditibus, qui eam tribuit luaro, Pelagio Philippo Franco Barbatiae, hex Theologis Angelo Sylvestro. Ioan Maiori. Funda-1nentum Nauarti est, quia quod reditus Ecclesiastici debeant impendi tantum causa pictatis ponendae, vel paupeitatis subleuandae,putat este de iure naturae, Mobligatione iustitiae. Primo, quia qui talia bona reliquerunt Ecclesiae,non ob aliud reliquerunt secundo . quia sunt res sacrae , uales non possum nisi in sacros usus expendi vel immedias ut est cultus diuinus, vel
mediate ut est sustentatio pauperum , meorum qui cultum diuinum procurant. Sed omnis consuetudo contra ius naturale, diuinum est corruptela ergo consuetudo illa testandi qua parte viget in omnes personas Scissus est corrupicta.
t vero quia prohibitio testandi etiam in usus
pios dessibsidium pauperum est tantum introductum iure postiuo cur per hoc induceretitur beneficiati ad elemosynas in vita faciendas idcirco consuetudinem contra hac positivam pio-hibitionem introductam posse valere si habeat aliam condisionein . nempe Principem appro
Opposita sententia est aliorum , qui volunt eam consuetudinem ex se spectatam iustam eise; etiam usurpata in usus non pios , hi cognatos diuites iustam, inquam,quasi negatiu id non
contra institiam , nec contra legem naturalVm. ita Aetor lac cit. lib. r. - . . quas F. i. es t. v. Lquer opust de recibus cap. i. f. s. sib. I. .ir
minio est pro libito suo, non et absohitae contra iustitiam sed ad summum contra legem aliqua postium, quae ipsum prohibeat in istos, vel illos usus impendere. Sed beneficiarius est dominus redituum Ecclesiasticorum, ut post eos quos supra vidimus quest. r. huius cap. probataei L. lib. a. e. s. de iust ergo quod de illis pro libito suo disponant in omnes usus non est conistra iustitiam,sed ad summum contra legem p thiam. Sed eonsuetudo solum contra legem p
sitiuam illam tollit non est ergo contra iustitia, qtiae faciat ullam iniuriam . obliget ad restituistionem ergo consuetudo testandi de reditibus in omnes usus non est absolute contra iustitiam, quod erat primo loco probandum. Si dicas esse contra iustitiam ut quis faciat de re sua contra conditionem quam apposuit ille qui rem donauit, aut testamento reliquit, quia videtur conditionaliter dominium trans illissetae proinde qui dominium cum illa conditione accipit, licet vere dominus rei sit , facere tacine eoiura iustitiam si conditione non implet. ex
quo sequitur licet reditus Ecclesiastici sint sub
dominio beneficiarioru, facere tamen contra imstitiam si de illis disponant non iuxta conditionem,cum qua reditus illi donati sunt quae eo
ditio est ut expendantur in usus pios RQ
deo primo conditionein appositam rei donatae, vel testamento relictae,posse lege positiva aia gari, ac proinde etiam consuetudine , qui Princeps legem condens, ac consuetudinem approbans videtur habere quoad hoc potestatem voluntatis defuncti, aut donatoris,ut conditioncm
illam tollat, vel mutet prout tibi via initur empedire, praesertim ubi non agitur de praeiudicio certe determinatae personae Esto ergo redi tus sint dati cum tua conditione apposita, non est tamen contra iustitiam, si ea conditio ab eo qui auctoritatem habet auferatur Ite ita sic si
manente vigente conditione contra illain expenduntur. Respondeo secundo, aliud esse eonis ditionem apponi rei donatae, aut legatae, vel te stamento relictaesaliud praeceptu fieri donatario, legatario, vel haeredi, ut de re donata sic velle di ponat. In primo casu si aliter disponatur de bonis,es contra iustitiam,quia dominiu non transifertur abiblute, sed conditionate. In secundo exta nequaquam patet in patre qui relinquit
haereditatem filio, pracipiendo tamen ne insumat in parati tos, meretrices &c. hin Titio qui donet absolute ioo. Scio, praecipiendo tamen iuli, saeiat aliquam eleemosinam sin isti neu.triim impleant,nullo modo faciunt contra iusti
i iam quomodo autem aliter peccent nunc non
disputo Tertio denique respondeo gratis dici, omnino falsum esse , reditus Ecclesiasti somnes datos elli tantummodo eum illa conditione ut expendantur in usus pios , aut pauperibus eri eantur licet enit qui bona Ecclesiae reo linquunt non habeant aliam intentiorem, nisi pietatis coicndae , aut paupertatis subleuandae; idem sunt Abbas Hostiensis Ugo Ioan Ande quod alterutrum vel utrumque ipsi taciunt dum Cald. Zabuellasianoc. Andreas de Isernia, Pe bonarii linquitiat non taliae intentionem hartus de Ancharano, Geminianus&alis antiqui bent ut bona quae donant cum ea conditione
150쪽
cap. VII. De duplici capitem possint excasari, m. iis
t,ntum Ecclesiae fiant ut in usus pios, aut in pau Ad tertium argumentum quod erat,ex iustitiae
peres erogentur quod exemplo patet quotidia obligation in duos istos fines deberi iocatirio, qui enim domi pauperi eleemosynam , inruit donat illius necessitatibus subueniendi iis
tamen cum hac conditione donat, ut in usus ta- tuin necessarios quod acceperit, pauperi impendat. Quis enim dicat pauperem cui aureus eice-inosynae nomine donatus est ri ex eo sibi pullum gallinaceum etnata, contra iustitiam facereri tamen certum est usum illum in quem aureum expendit non necessarium cile Concludo ergo ab loliue loquendo, tales reditus aliter quam mvsus pios , aut pauperes subleuando impendi, non esie contra iustitiam quia vel cum illa conditione donati non sunt, sed ad summum cum praecepto ut de illis fiant eleemosynae, non toti in eleemosynas distribuantur vel etiam quia si conditio eliset apposita , pollet etiam consensularincipis auferri. Secundo probatur non esse contra encmi
turalem , quia quod cx se spectatuin potest bene
male fieri, non est contra legem naturalem: sed quod reditus Ecclesiastici impendantur in quoscumque personas , etiam non indigentes, ct usus etiam non pios potest bene, male fieri, ut per se parci; non est ergo id contra ius legem naturalein. minor constat, quia si illaec se contra legem naturalem , in nullo casu liceret diuitibus dare ex talibus reditibus , eos in usus non pios impendere; quod tamen saltissimum est ex quotidiana praxi, etiam consessione ipsius Nauarri, lib. D de reditibus. Per haec ad argumenta pro auur .ptimo ad illos auctores , quos pro se adducit, nempe Alusum, Barbatiam , Malios , c. respondeo illos non dat mare consuetudinem hanc per se spectatam quasi sit contra legem naturalem contra iustitiam , sed quia putant illam non esse in tanta ampliatione receptam. Ad secundum,cum dicitur esse contra lege naturalem ut isti reditus aliter expendantur, quam intuitu pietatis fouendae, aut paupertatis subleuandaeti respondeo negando hoc ii intelligatur immediate,ita ut proxime id in quod expenduntur debeat esse opus pium, vel inopia lubleu.lta inam praeter hos tines possunt esse etiam alis ho- ita illi, qui sunt obiecta non solum misericordiae, aut religionis, sed aliarum virtutum, nempe liberalitatis, magnificentiae , ii milium pertinet enim ad splendorem Ecelesiae , ut ipsius Praelati illas etiam virtutes possint actibus exterioribus cxercere, quae sunt propriae Regum Magnorum Principum sic Pontifices, Magni Epilcopi solent aliquando conuiuia lautissima apparatissima pauperibus instrueres; quod opus proxime nec continet cultum pietatis , nec subleuationem paupertatis: non pietatis , ut per se patet, quia non versatur immediate circa eu:-
tum diuinuma non paupertatis , quia illa non subleuat ut per instructi iunium conuiuium , in ' O pretiolissimae dapes omnis eneris apponantii . sed pane secundario lustentatur, vino diluto est ergo opus hoc alteritis virtutis quam religionis, aut misericordiaeta nempe Regiae re principalis libcralitatista quod tamen ultimato in pietatis cultum refertur , cum pertineat ad splendorem Ecclesiae augendum, cuius Reges, Principes iuxta diuinam promisesonem Nutricis tacti sunt propterea dixi proxime non seinperati cultum pietatis , aut suble- tationem paupertatis horum reditus impendi
nego hoc; sed tantum ad summum est aliquando ex obligatione charitatis, cuius praeccptum attirmativum obligat aliquando, c., bene obseruat Vasque & roris cit. Notissimum autem est , ex eo quod aliquid sit ex oblieatione
charitatis faciendum , si contrarium Liat non peccari proprie contra iustitiam porro obligatio ut expendantur in hos duos fines, intelligitur, ut iam dixi, de expensione mediata , vel immediata , nimirum ut proxii num opus in quod impenduntur pertineat ad religionem, vel misericordiam, aut ad aliam virtutcm , quae tamen ad religionem illius cultum reseratur Ad aliam probationem quod tales reditus se debeant expendi ex voluntate corum qui reliquerunt,ut respondeam,
AERO SEXTO,an reditus Ecclesiasti ei debeant ex iustitia tantum cultui pictatis, Redis. Era
aur Paupertatis impcndi,c voluntate eorum qui reliquerunt. - - πώ Licet quid hic sit dicendum ex proxime dictis in praecedente quaestione constarc possit tamen quia res est quotidiana, magnis difficultatibus implicata, propter ea quae varie a diuertis dicuntur, hic iteraun distinctius ad hoc quaelitum rc- spondeo.
Dico Oi Mo, non omnem intentio
nem involuntatem donantis ita obligar donatarium, si de re donata in aliosvlus disponar, quam donans voluerit, intendetit, proprie contra iustitiam disponat nam omnes patres ,-- cultates quas liliis relinquunt in usus tantum honestos utiles expendendos relinquunt non tamen ob id si filius in parasitos, meretrices,&: impendat facit contra iustitiam, sed contra alias virtutes item qui facit eleemosynam pauperi nudo,in cuin finem facit, ut inde sibi ad necessaria prouideat: non tamen ob id paupet ille contra iustitiam facit si loco subuculae ad medietatem tegendam sibi perdicem emat ad gulam paccendam quam profecto si scisset empturum qui
fecit eleemosynam non fecisset. Similiter ergo qui dederitia reditus Ecclesiastico , dederunt causa pietatis. Si inferatur ergo si aliter impcndantur contra iustitiam impenduntur nigatur hoc; sed contra aliam virtutem charitatis fidelitatis ,religionis, misericordiae, liberalitatis, c. hoc non semper , sed quoties contra praecC-ptum harum virtutum affirmativum peccabitur; quod non obligat ut numquam aliter fiat, sed ut aliquando suo tempor . Di Co rcv Noo , aliud est duos istos fines, pietatis, aut paupertatis et C propositos donantibus bona Ecclesiae i aliud ad illos eos obligare
velle quibus donant. Primum verum est , qui enim donant Ecclesiae , donant intuitu pietatis fouendae , vel paupertatis subleuandae at quod hoc utrumque vel alterutrum ipsi velint istis e
se proposituin quibus donant verum non est, sed illorum arbitrio permittunt , nisi aliud ab illis aperte exprimatur inhoc exemplo patet po-i est in eo qui dat eleemosynam, habet enim proh ne paupertatem illi is subleuandam cui donat. at deinde non curat quid de illo quod donat ipse faciat; sed illius arbitrio relinquit ut pro libito
sui, ille necessitatibus occi Trat. Dico TER Tio, aliud est donare cum conditione co modo restringente donationem