장음표시 사용
171쪽
is Tract. XLIV. De disieratione rerum Ecclesecticarum.
dilidus ransi . leganter in ne Bart. I. Prosu-bere. s. plane. i. asiavi aut clam Angelus in . si certarueti. c. de res multu alis apud Nattam
coquia n. s. 11. Sed per alienationem com- Pentati iam que fiat titulo oneroso,bona Pontiricatu non diminuuntii r saltem non notabiliter, ut perde parat ab illa ergo Smunus Pontifex ex iustitia non prohibetur. Non obitat ergo Brimo si dicatur , Papam
non eli Dominum, Led Administratorein cuius faculto non extenditur ad alienationem rei administratae , etiamsi fiat alienatione cinn-entatium procvrator fatorum fi de Procuratori
tur Adiministrator. non solum si alienat, ve
rum tia inuictentet Liubemus rum oeconomus C. de
sacros et Eccles Ancliam coli I. I Id. V Vam- mestus csensu. 88. mrar tr. 8 consit ty . num. 6.tem. i. Nain roboride prim Potui licem el- se Dotuinin bonorum Ecclesialticorum , licet non absolutum, ut supra docuimus nam prini habet longe maiorem facultatem in res Ecclesiae mimideaeonii nillarius in haereditatem qui restituere gratiatus est; cuius tamen
ureus doininus est. Odeductum , tilium. F. ad Trebiae. O . auidam , Auu kest textus cap. i. de te lamenturi ut perpendit Redom de polin.im . s. num 1 c. ccundo qujasi Administra-ror est, cuius est iii Ecclesiae ergo illi subiicitur ergo Ecclesia supra Papam non 'apa super Ecclesiam; a proinde vel Ecclesia non est grex, sed Pastor . contra verbum Christi: vel grex est super Pastorem. ncc enim aliud dici potest si Papa rerum Ecclcita minister est, Ecclesia Domina si vero Chius te Dei dispeniator administer est, non tollit hac administratio rationem veri domini ciuilis quia diuite dicuntur a S. Patribus Dei dispensato
bi negat Ambrosius posse diuites dicere pro . prium suum elle ii od possident, quia accepcrunt a Deo pauperibus dispensandu . quod idem
significatur cap. r. 1 quas . i. re cap. aurum.
eadem quas . h. es cap. iure sat . di im t. o. Si ergo diuites licet dii pensatores E administri Dei vocantura sunt tamen veri domini ergo non ob hoc Pontifex inegandus doininus est quod dicatur Dei administiator Tertio, esto it Administrator non est tamen per modum tutoris aut procuratoris led per modum absoluti vicarii, qui ita illum repraesentat cuius
res administrat ut eodem nomine censeatur.
virile . Deus dicitur non vere , sed refraesentative quoad Ecclesiam gubernandam cap. satv. . distinc . ubi Nicolaus Papa Constantinum laudat a quo Rom. Pontifex Deus fuerat appellatus iam vero licet ordinarius administraim alienare non possit de quo intelliguntur
Ctata iura nec in generali mandato facultas alienandi contineatur, ut ex pluribus V Vam- anelliis . consu. 188. Obo . administrator tariaen cum plenitudine potestatis v vices alterius perrecte gerens ali nare potest hiantum m iustitia enoturrem admini liratam deteriorem non sacci sine urgenti Se necessaria cauca quia in hoc non praeli imitur voluntas supremi domini consentiro. I. inter omnis. . res c. f. det.rre. s. de obsierat quae ex delic . nas unde de
vicaris imperiatos qui iam in Italia constituebantur plenam acultatem habebant alienandi, modo non in euidentem iacturam Imperialium ditionum, de colligi ruris Archid e .ran. deos'. uaris in o. Fino rap. postatim in princ. de
Non obstat secundo si dicatur Papam si se
concedendus dominui, honorum Ecclesia est elimitatum, non absolutum . per modum Mdeicominillaris qui haereditatem fidei tu . cominissam non potest alienare etiam coin pentari-uc; quia tenetur eam restituere. I. i. s. 1 f. 'tituet vel idecoemmi f. nam cauemur, c s. s i. f. de iudiciis nam respondeo fideicommiliarium dominum duplicem elles, unum institutum incerta specie donorum et alium in valore sollim tot bonorum, ex quibus tot annui reditus per .cipiantur. Primus fideicommittarius alienarcnullo modo potest , nec etiam compensatium Secundus potest ex hoc secundo genere est Summus Pontifex, neque enim ullo praecepto
vel conditione cabsolute loquendo obligatus d haec in specie praedia castra,pollessiones,
bona conseruandari sed in genere ad eonditionem Summi Pontificatus non reddendam deteriorem. Si enim ad id obligatus est , a tio non ab illis qui bona tradiderunt uniuerse loquelido non a Christo Domino, nullum mnim
tale Christi praeeeptum proferri Potest. Si ab
Ecclesia ipsa, Conciliis aut Pontificibus , ergo iam Pontifex illo praecepto teneri non potest,
eumpat in parem iroii habeat auctoritatem. l. nam e magistratus T. dea bura ., multo insenus inferior in maiorem. e. inferior, i dist. Dico EcvND o, luminus Pontifex ex
iustitia tenetur bona Ecclesiastica immobilia non alienare priuatium, modo explicato alie-nxtione nimirum damnosa tabonorum stabilium Eceles di ininutiva est communis sententia Theologorum Canonistarum, qui absolute doeent non posse sine causa Pontificem, aut quemlibet supremum Principem de rebus principatus tui notabiliter donare quod intelligunt de immobilibtis. Sic Ancharanus habito in te i lectu de iureiurando in habetur cap.
Abbate sane dere iudicata ini Bart. l. prohibere. s. piane. F. ardio vi aut clam Bald rituI. de pace Constant verb. successor idem Bald. I. Paetum quod dotale quad. i S. C. de costit. Natta conj. Oti numer 6. Probatur autem, quia ad id ex iustitia Stiminus Pontifex tenetiri, ad quod ex Oilicio tenetur, ut supra ostendimus. Sed ex o fiet tenetur ad illud imminutum custodiendum clitod titulo osticis possidet, e succelloribus transmitti debet, quia ex officio primum omnium tenetur olfficium ipsum de illius iuraeustodire: ut habetur per plures canones tota
dist. y6. de constat inductione . quia Consul primum oti nitum ad iura consulariati consulat iccitficium, de eius munera custodienda deland(daque tenetur quod colligit Isaid. d. tu . de pace
Constant ex I.sio scio.J. qui a quibus . cum pluribus quos ad hoc adducit Natta disto conpl688. unde in iure ciuili post titulos de iust Otur de de legibus stibiicitur de variis diuersorem magii ratuum officiis ut intelligatur id quod
qui ex omcio tenetur ex iustitia teneri ex prinium omnium unum lucinque magistraxima ex ossicio teneri sui ossicis iura custodire su eel Ioribus ill se seruare.Tenetur ergo ex iustitia Summus Pontifex conditioncm 'cintilicatus non notabiliter imminuere , sed integrmo successoribus custodire choe est quod dici con munite solet liquid alienetyr line causa vic-
172쪽
bus immobilibus Eeclesiae alienatione datianosa nullo modo recompensati ille in praeiudicium, iniuriam succelibrum quod pluri-ribus Nauar eonfiimat de spolias si x. q.
Maviis natio mere gratuit, non compensativa rerum
Hesraim immobilium Ecclesiae a Pontilice facta sit contra iustitiam. - , -- fispo NDEo non omnem , sed tantuin - quae fit sine causa ita DD. F.sine exceptione. IX.
. t i, c ubi gloii Ratio eth primo , quia qui liber
dominus non absolutus, prohibitus alienare, vel pacto suo, vel voluntate defuncti ationabiti tamen causa superueniente potest alienare,
etiam alienatione mere gratuita , non com-
sentativa unde quotidie petuntur dispensationes in fidei commissis , c. Similiter administrator qui alienare bimpliciteri
non potest accedente causa potest tuti de Episcopis illii Muin administratores sunt. cap. frate talem de Ammon:b., tamen alienare donando possiuit ex tulta causa cap. sine exceptione ii quae, i. 1. ergo siue Papa ponatur dominus, liue administrator, poterit cum causa bona Ecelesiastica,etiam gratuubalienare. Secundo plobatur , quia quoties de re aliqua dic onitur iuxi voluntatem eius cultis interest de illa disponi . non iniuste disponitur omnis enim iniustitia est eum fili ilia iniuria re diectu eius qui laeditur iniuste: quoties autem secundum voluntatem inmitis tit, iniuriali ulla ei fit. , furtum Urs. placuit Institui de obli . que ex desit .n c. Sed dispositio bonorum Ecclesiasti- coriim etiam per ali nationem diratuitam facta Cim cause . non est contra cuiusquam voluntatem cuius intersit, siue ad quem quomodocumque bona illa pertineant nam vel spectatu Christus omninus, lic vere vult vicum causa talia bona se alienentur, vel spectantur illi qui bona hae Eccletiae contulerunt, Visti etiam velle praesumuntur ut de re quam reliquerunt accedent eausa aliter disponatur etiaalienando quam ipsi stati ierimi, ut colligitur
x Bart. I. omnes. . recti de furtir vel spectatur Ecclesia ipsa & haec etiam vere vult iacterminat, vi cum ea ista bona Ecclesiastica donentur, aut aliter expendantur. c . aura ni. .e. Sed tunc
me domi etiam tantum administratorem . in facultate, et ti- alienandi Ratio dubitandi est, qui a si dominus, via non absolimis , aut etiam administrator potest adini cum causa alienare pratuito donando,&c nihil in hoc eo plus Labet absolutus dominu . nam hic etiam tenetiir non alienare line caula a quorum dominus absolirtus est si alien M. peccat quod sic ostenditur nam quis alie tenetur iuxta praescriptum rectae rationis operari rergo cum ratione: ergo cum cauta sui facti quia in iures in re praesenti idem est causa quod ratio agendi. l. tam ratio. . de bouis damnator.
multis differte si linum ab bitum, dimitatum quoad obligationem non alienandi line causa. Ad quod praemitto doininum absollatuesse qui de re sit apoteli in omnes,sus disponere nullo priuato contradicente. Dixi nullo rtu ito,nilia personam publurain gerens Die v ERO SEXTO quae sit ditarenti bst lutum dominum in limitatum, siue
quas vendat, emat donet aut tem suam prodigat. Dixi legitimi, quia iniuilei de facto potest quis ab allio prohiberi ne re sua pro libito utatur. Vin hoc sensu accipienda est detinitio communis dominis quod est facultas, tendire in omnes usus lege non prohibitos quam colligunt DD. sed eis. consuluit.j. de fetitio
sistere in facultate qua non possit quisquam priuatus iure impediri sed tantum personam publicam gerens: a vero dominus non absolutus est, cui iure potest in aliquo usu rei sui, ab alio priuato contradici,cui in illo usu&dic positione iniuria fiat quod ex duplici capite
proxime oritur, Primum ex voluntate tradentis
rem postellam decundo ex voluntate pacti domini possidentis Exprimo capite est omne dominium rei fideicommissae ad quod reducitur dominium dotis,in quae titulo offici possidentur: ut Regna, Ducatus de alia quaecumque certis conditionibus a primis dominis transmittuntur. Ex secundo capite sunt omnia dominia nexu aliquo vel ex contractu vel ex delicto obligata contractu, ut hypothecae&pignoris, siue generalis , siue specialis ex delicto , ut furti, usurae,&c dubium enim non est eum qui grauatus aere alieno velli omnia sua alienare. statim a creditoribus contradictionem pastumina qui etiamsi in eorum fraudem alienet, contra iustitiam peccabit, licet eorum domi
nus sit quae alienat. Dixi proxime ex hoe duplici capite oriri quia tandem omnis haec obligatio in unam radicem resoluitur pacti taciti vel expressi quod fiat inter dominum non absolutum ,&eos quibus ille tenetur nam, exempli erati , eo ipso quod haeres fideicommissariusnaereditatem cum onere illam restituendi acce-Ptat , ex contra stii si tenetur similiter, maritus eo ipso quod aliquid dotis nomine acceptat, ulli qui officium aliquod acceptant eo ipso censentur consentire, pacisci, cum non aliter eo tantur cuius dominium admittunt, quam cum conditionibus,quae a iure vel eorum volimtate qui dominium illud transserunt sunt constitutae, Ilis politis Dico Ecvreno dominum absolutum a non absoluto in multis differre circa facultatem alienandi. Prim, quia domino absoluto nullus priuatus potest contradicere quo minus de re sua prout sibi magis Placuerit disponat; cum in ioc genere domini locum habeat quod dici solet virumquemque de re sua arbitrum, moderatorem esse:at dominus non absolutus iure potest a priuato impediri ne alienet Secundo dit serunt , quia licet uterque doininus teneatur non alienare sine causata discrimen in
hoc tamen est , tum ratione debiti quo tenerit tir , tum ratione causae quam debent respiceret ratione debiti, quia dominiis absolutus tenetur non alienare sine causa ex debito naturali sat
ia ominus non ablolutus alia tenetur ex ciem to
iustitiae quia debitum domini absoluti generale est, quo omnes la omines in omni sua actione tenentur, cum praediti ratione sint ad nihil agedum nisi clim ratione erat debitum domini non absoluti est Ipeciale in ad alteram descendens ex tacito vel expresso pacto quo haeres erga defunctum tenetur,vel erga alios quibus eum ipse contraxit,aut qitibus ex ollicio prouidere tenetur Me hoc tertio ditierunt in causa,quia do-
173쪽
is Tract. XLIV. De Ahenatione rerum Ecclesiasti reum.
minus absolutus ut cum Fulta causa alienet sarit est eam esse contarmem rectae rationi, nullo habito respectu ad alterius iusta aut voluntatem at dominus absolutus, cum iusta causa agat praeterea requiritur ut ea sit conlatinis alia terius voluntati ita ut ab ea ration 1biliter aliiqitorum litterest non possint distentire cnde in domino absoluto satis est ad alienandum pro ratione voluntas , modo contarinis rectae rationi. I. quia poterat. f. ad Trebeli., ibi DD. at non absolutus si ex solo libito tuae voluntatis
Et ex hoe id intelligitur quod dici solet, d minum absolutum libere,, pro libito polli de re disponere non enim hoc est quod possit pro quacumque voluntate sua etiam irrationabili disponeteri sed quia alterius voluntas non est ibi spectandas&quod libere, quia nullo contradicente. Decius cap. qua in Ecclisia . num. 3. de conis t. at vero dominus non absolutus,
nee pro libito potest alienare . quia simul aliena voluntas vel veret, vel praesumptim requiritur me libere, quia possunt illi iure ali impedimentum obiicere alienationem tentanti
Dico Troto, longe dispar ratio est domini non absoluti, adrninistratoris in facultate alienandi licet in utroque causa competens requiratur,xsi sine illa alienent, iniusto alienent nam primo dominus non absolutus alterians sine causa, peccat quidem contra iusti- lalti .sed valide alienat, ut infra paulo post at administrator, peccat unu id facit quod facit si sine causa facit. Secundo dominus non absolutus iniuste alienando, tenetur tantum ad id quod interest iis quibus praeiudicium intulit alienando nisi res sit speci xliter obligata fidei- cominisse, ut eadem in specie succestoribus , vocatis transmittatur: at Administrator ad re
sti luxionem tenetur, vi tantum Lepta nat, quan
tum alienavit. Tettio dominus non absolutus non peecat peccato furti iniuste alienandi, si proprie loquamur cuin enim dominus ipse sit, licet iniuste te utatur , vius ille non est contra voluntatem domini, ac proinde non continet propriam in lilitiam furti, quae praecise loquendo consistit in attrectatione rei alienae inuito domino: at Administrator proprie furtum committit iniuste alienando, quia rein alienam artrectat domino repugnante, ut bene notat Na
Nec obstat quod domrnus possit etiam in re sua furtum committere Si,exempli gratia, eam occulte auferat creditori ut bene docent Ang.& sylu vera furti m. quia ieet aliter utendo rem suam usurpando possit dominus furtum committereri non tarne potest illam praecise alienando. Ex his patet responsio ad rationem dubitandi initio quaestionis propositam licet enim omnes isti, bene alienen debeant ex causa alienare, non tamen eodem modo. neque ad eandem causam, neque ad eandem debiti radicem
Qv AERO SEPTIMO,quae causa requiratu usufficiat ut dominus non absolutus in
in uniuersum loquendo omnis causa iusta censeri potest a qua is quorum interest, vel ad quos aliquo modo res alienanda pertinet noli ponsunt ratiouabuiter vere, aut Praesumpriue cucsentire. Dixi i amorum interes quia doni in iis omius non ablolutus ita possidet, ut in re pol fessa plures alii habeant intereste, quo iura appellai t eos ad quos ea res pertinet v l. i. s. prodest si alter. G u. a. s. i.f. quorum U.tforv.
ubi res mi absolvi possessa dicitur ram ad pollidentem quam ad alios qui succcstui sunt volius aliquod in illa habituri pertinereum ius. rum interes le quid is inodo de illa disponatur. Dixi vere M t praesumptiui, quia ex iis multi praetentes sunt, quorum voluntas pol cli stares explorari alii vel absentes sunt, vel post futura, quorum consensus est praelii mendus, iuris fictione pro praesenti, explorato liabendus. Dixi rationaviliter quia non onmis dissensus repugnantia eius cuius interes , Mi ad quem res pertinet , iniustat reddit attrecta, tionem illius rei alioquin nullus unquam resua iniuste puniretur , cuin tamen insilitentia iudicis proptet delictum , involuntate Priucipis ob viilitatem publicam passim plures rebus
priuentur quae ad ipsos pertinent. Hoc posito probatur conclusio, quia omnis attrectatio aedispositio rei rationabiliter invitis illis quorum aliquo modo caries interest iniusta est argu
mento eorum qua tradunt D D captam re commuteti deret. Dur in o. ubi Ioan Andreas , An
char. Probusta Philippus Francus nemo enim iure quod habet inuitus priuari potest , nisi
constet irrationabiliter lepugnare. Nauari deifol. . . numer e l. inter omnes. s. resti qui . certare. T. de silet qua ex Aliel nase. Card. Clam aura comingit de religuis domibus.
docemque alis ex I. 1.i debes c procuratori, Ca-μ . vita ergo causa alienandi, in domino non absoluto iusta censenda est, quam is quorum interest , non admittant, ut existiirentur si absint rationabiliter improbare ergo
viceversa quoties ii vel non repugnant,vel existimantur non post rationabiliter repugnate. causa iusta alienandi censenda est. Coni armatur,in eo casu millius ius laeditur, quia contra nullius voluntatem fit ad quem res illa pertineat ergo nillil iniuste committitur ergo quoties dominus non absolutus aliena ex causa cui ad quos res illa pertinet existimentur non pol se rationabiliter repugnare, non iniuste a
Dico ECvNDo , in particulari loquendo quoties vertitur coinmunis utilitas,aut necessitas, causa iusta alienandi censeri debet, ita ut nulla alienatio a domino non absoluto iniusta sit quae fiat ob communem utilitatem, aut necessitatem. Dixi ob remmunem. Primo, quia sola utilitas, aut necessitas alienantis nonsulitiei nisi necessitas lii extrema Secundo, quia talis debet eis necessitas , utilitas quae ipsos quoque tangat, quoruin res illa interest, quae a domino non ablui ut alienatur huiusmodi autem est necessita, Mutilitas publicata eo ipso enim etiam illos tangit ad quos pertinet, siue sui post futuri, secuturi siue in defectum praesentis pollesseris mox successuri colligitur
haec duplex causa ex cap. dudum de reb Eectis non alien mi ubi DD. Io Andr Anchar Francus, Probus Ratio autem est, quia quantumuis alienare quis prohibitus ut praenimitur tamen semper exceptus casus commuius utilita tisin necessitatis eorum, in quorum commodum ne alienatio illa fiat est interdictuin alioquin inuritura in aliquorum sauorem in corum odium 18.
174쪽
odium, incommodum verterentur,contra rem
gulam iuris cap. quia ob gratiam de regata neris.
Hinc colligitur primo generalis tegularetinendi rem alienam, siue non restituendi, quando nimitum id liceat natu priino qui non restituit ob extremam necessitatem . iustam causam liabet differendi , quia in eo casu irrationabiliter alter repugnaret hetiam si pari necessitate premerentur , potior tunc elisit conditio possidentis tempore enim necessitatis cum omnia sint communia saltem quoad usum qui iam possidet est pr.eferendus cxi Thomaia quast 6 c. an et via Caiet Valentia, Bagnes, Salon, Aragon Turrius , Lessius lib. 1. dab. I a. Secundo fit in graui necessitate polle etiam restitutionein differri colligitur ex Angelo verb. 'rtum. s. 3 a Sylv eodsu F. s. Nauarr. Medina,Couarruvias alii cum Lessio lib., cap. ia. est. Quod tamen intellige nisi cui restituendam pari necessitate prematur in quo bene dictitat Caici. d. quas . 66. ante. . Soto Id. s. de
Misiit. quas . 3. ari. . Coua1r reg. peccatum. s. i. numer s. Ratio autem est, quia eo casu cui debet restitui, non potest rationabiliter ab hac
dilatione dissentire. Tertio fit cum tantum agitur commodum maior utilitas detinentis debitum , an non restituentis alienum, numquam iustam esse causam differendis nisi forte cui restituendum est ex ea mora nihil onurino incommodi consequatur. Ratio est, quia nunquam iusta causa subest rem quae ad alterum pertinet contra ipsius voluntatem usurpandi; nisi eum ille irrationabiliter repugnaret,ut cdstat ex dictis. Sed in hoc casu repugilantia non eliset irrationabilis , immo maxime rectae rationi conformissi quia probabile non est ut quis
velit cum sua iactura suum apud alium retineri ad illius tantum cominodum, utilitatem ergo in hoc casu semper praesumitur domit rus re- Ougnare; loc non iretationabiliter irrationa-ile enim non est , ut quis velit alterum de re sira non proficere, dum ipse ex ipsius carentia laborat licet enim longe perfectius esset hoc
consentire:non tamen contra rationem est si,
pugnetur, quia non ob id quid est contra rationem , quod eius oppositum sit longe rationabilius alioquin notum essent nuptiae, quod longe persectius sit amplecti virginitatem. At quod si nullum incommodum ex hac mora interv nia , forte liceat restitutionem ad suum magnum incommodiim differre , licet probabiliter alterius repugnantia praesumatur constat, quia talis repugnantia videtur irrationabilis, Cum rationi maxime consonum sit , quod tibi non obest, hallet plurimum prodest,esse facile concedendum. l. 1 in prine ubi DD. F. filat. matrimonio gloss. l. tin deseruitute urbanorum prediorum. I. si quis sepularum f. de relig. domib. Alciat consit so lib. E. Dixi forte, quia non omnino haec caula dilationis mihi certa videtur. nec passim usurpanda , ne detur hinc occasio hominum cupiditati aliena retinendi. Quarto fit meas unostro de rebus Ecclesi sticis . nunquam esse iustam causam alienandi dispendiose res Ecclesiae fortunam consanguineoruin praelati Ecclesiastici ampli hcandam , ideo quoties
alienatur gratuito is titulo lucrativo ad con- inguineos ditandos, iniuste alienatur est communis omnium Canoni starum. Iurisconsulto sum,de qua suse Redoan de polias queii. 3.
post alios. Dixi titulo lucratra octrmuato, Quia de alienatione onerosa coinpensativa alia ratio est , ut supra vidimus, paulo post iterum Dixi ad candum, primo ut excluderem aliena tionem quae fiat in illos ad remunerandum , vel illos Ecclesiae magis deuinciendosu de quare
postea Secundo , ut excluderem donationes
modicas , quae sunt potius ad testificandam h uestam beneuolentiam , quam ad ditandos eos quibus donatur sic autem explicata conclusio certissima est ex Concilio Tridentino nouissime fissae. cap. I. rex tota quas . . OL in causa
O. Decreti ubi damnatur studium in quocumque Ecelesiastico Praelato ditandi consanguineos ex reditibus Ecclesiasticis quanto magis ergo idem improbandum , si ex bonis immobilibus unde reditus proueniunt alienando ditetur Ratio autem huius vetitatis ex dictis constat, quia tam illi qui res Ecclesiasticas reliquerunt, quam alii qui in iis successuri sunt, aut ad quos haec aliquo modo pertinent, semper praesumuntur huic alienationi repunnare haec repugnantia est omnino rationabilis ergo txlis alienatio est semper iniustas, quia cum rationabili repugnantiali nnium eorum, ad quos aliquo modo pertinet res alienanda Quod probabiliter praesumantur repugnare, per se notum est quod haec repugnantia sit rationabilis, et ii
clarum est, quia quod ad publicam utilitatem
institutum est, non debet ad paucorum priuatum commodum derivari. l. i. s. vlt. g. de iust.estium ubi DD. Sed bona Ecclesiastica fundata sunt ob publieam utilitatem , nempe ad pauperes alendos ad Ecclesxm sustentandam ad Dei
cultum augendum, ut constat ex causa r. tota quas i. i. cra datatio autem consanguineorum
ias paucorum rationabiliter ergo alienationi ad illos ditandos factae repugnatur. Sed
Qv ERO OCTA Uo, an cum Sum Eo.mus Pontifex aliquid aliena , semper praesu An Pisiis mendum sit iustam causam subesse alienandi eum armas
Sunt quatuor sententiae. sem pyrase
I riina est Nauarri dicentis nunquam esse praesumendam , sed euidenter illam constare debere , aut certe probandam ita habet ille
E. de regula rus.lib. s. probat primo, quia quando liquid fieri sine iusta causa non potest , debet illa probati, non appareat, non Praesumi, Bart. l. siforte. . de castrensi Peculio I si donatio. C. de collat. Sed Papa non potest alienare sine iusta causa,vt ostentii est. Secundo, quia quoties Princeps venit contra suum contractum, non est praesumenda iusta causa contraueniendi, sed probanda Panormit cap. O in Ecclesiarum de constitutiombus. Sed quoties Papa alienat gratuito, dispendiose , venit contra suum contractum quem tacite habet. Primo elim primis dominis qui bona tradiderunt. Secundo cum Ecclesia ipsa quae illum elegit,utiu-pra vidimus, denique cum succeitaribus, pro quibus quasi eum praesenti Pontifice stipulatur Ecclesia, reum filo Principe quaelibet Respublica. ergo tunc iusta causa non est praesumenda, sed probanda Tertio, quia hoc euidenter colligitur ex cap. non liceat Papa it quest. E. M liceat, inquam, Papa praedium eclesia alienare
aliquo modo Pro aequa necessitate quae prohibitio vel declaratio prohibitionis frustra esset dicit
175쪽
is Tract. IVLIV. Te senatione reri Ecclesiissicarum.
Nauarr. ii quoties quocumque modo Papa alienat, etiam nulla apparente causa praesumendaciainen aliqua semper effer iusta, rationabilis. Secunda sentet uia distinguit de alienatione, udo iis in quos alienatur nam in alienatione mere gratuita siue titulo lucrativo facta in laicos dicunt caulam non esse praesumendam, sed probandam, nisi euidenter appareat i in omni vero compensativa, in gratuita sed facta in Eccletia vel Ecclesiasticos, tales sunt, semper iustam causam praesumi, non probari. Quδ non requiratur in ulla alienatione compensatiuata constat, quia respectu illius habet Papa liberam facultatem, ut pro libito suo possiit illam facere, nullius alterius consensu seu Ppulito requisito aut probabiliter praesumpto. Quod in gratuita facta ab una Ecclesia in aliam aut alios Ecclesiasticos, probant, quia ubi nulla probabilis occasio est delinquendi, semper o-
innia iii bonum sunt praesuinenda, ac proinde ita fieri ut sunt facienda: quare si non sine causa certa fieri debent, ea debet praesum interuen ille tota autem sententia probari potest ex doctrina recepta quam tradunt plerique apud
l . ubi agit de dispensatione quae non potest fieri sine iusta causa nam quoties ad quid faciei ulum iusta cauta requiritur, ea semper est praesumenda interuenires cum nihil est in con-rrari uin , quod oppositum suadeat opinari, aut probabiliter suspicati ita Soto M. F. a I. q.
Suare de censuri dic ut di se f. 3. Sed cuingratuito quid in laicos alienatur ex rebus Ee-elesiae, sulpicio est in contrarium cum vero ex una in alia Ecclesiam quid alienatur, nulla est probabit statio dabitandi quod mala causa subsit ergo in casu laicolui causa iusta debet
constare non praesumi in alienatione vero in
aliam Ecclesiam semper praesumi.
Tettia sententia potest esse in alienatione in coni,nguineos semper requiri causae iustae probationem et in alia quacumqtie eam praelurni. huius sententiae videtur est Barbatias confit.
Eo Lliud eram colum . u. volum. t. probari
potest,quia quoties quid Pontifex facit incommodum consanguineorum , praesumptio est
quod ab affectu potius ducatur, quam recia ratione unde B d. l. tutor , qua tutoribus. F. de excusat tutor cum Papa , inquit, promouit nepotes praesumendum est carnem sanguinem, non Patiem caelestem,hoc ei reuelasse. Sed quoties quid est taciendum cum causa iusta, a constare debet, aut probari, si suspicio probabilis in
contraritim vergat: ergo cum quid dispendiose in consanguineos alienatur iusta causa aut per se debet constare , aut certe probari,ac proinde non praesumi. .
Q rta sententia diuinguit in forma hmodo alienantii ex parte alieti antis nam si alienatio fiat motu proprio ex certa scientiata, ex plenitudine penestatis . dicit pr.esumendam semper esse iustani civisam in Potui fice alienante si fiat ad instati a partis,aut in motu proprio&c aut cum certa caiis; ex preisione , qua narrative afferatur,non potestatiue ualIcrtiue dicit non praesumi iustam causam ric elle pio-bandam hae sententia velissima est in iuxta illam ad quaestionem REsPONDE O. Dico in i mo, inomn Malienatione etiam gratuita titillo
ratiuo,motu proprio Vex certa scientia taetra.&c in quoscumque ea fiat, praesumendum semper esse iustam causam in Summo Pontifice interuenires nisi contrarium appareat euidenter.
dico euidenter quia quaecumque aliae suspici nes, coniecturae, aut etiam validae praesumptiones in oppositum, cedere debent huic praelumptioni iuris, quae est pro iustitia, validitate fata cuiuicumque , aut dispolitionis quae motu proprio,&c a Summo Pontifice pei fietatur est communis opinio omnium eorum , qui in iis quae sine causa fieri non poliunt,cum a supremo Principe fiunt ex certa scientia in motu proprio,dicunt illam semper est praesemendam.ita Bald. I. iubemus. s. sane colam GT. C. de sacro--re Eccl. I. nica, in M. C. ne quu in sua causa ita. I. 1 f. tibi pupili educ Lucas de
Pennat 3 col. . C. de a radi. II, M. Paul de Castro consit 1 o. lib. 1 Alciat reg. s. presumpt. y Parisi iis milli itas numer i. lib. i. Flamm. de resignat. lib. s. Ost. i. m mer s. quod si verum
est in omni Principe, qui superiorem in tempo- alibus non recognoscat,verissimum omnitio inconcussum debet esse in Summo Pontilice, ut
inprese tradunt Rom. consu. 6 p. numer 18. O
11 Alex consil. i. t. io . lib. 2. Ferretusco I i'. quod etiam alia magis exprimendo declarant in Summo Pontifice semper iustam causam praesumi, etiam cum agitur terti praeiudicium Alex consu. h. numer Eo volum. I. ct con-
. i. memem 36. lib. s. eimque esse magis com- inunem opinionem testatut Bursatus confii. e . num' i'. Flamininius de resimat. lib. s. quami eis. Probatur autem haec conclusio primo,
quia supremus Princeps qualis elle debetu nisi
euidentia sit in oppositum talis iure praesumi-rur Calcagninus conse Ixo numer. p.Iason con-H. . colum. penuit. lib. 3. Cassanaeus, illi sa. numer. c. ergo supremus Principum quoties alienat, talis in ea alienatione se habere praesumitur,qualem iura requirunt, quae volunt illum
sine luit causa non alienare. Secundo supret-mus Princeps in eo quod agit, id velle non praesumitur quod lex prohibet. Dec. consi I. 38o.
d. quas . i. cum ergo lex iustitiae vetet bona Eeclesiastica sine iusta causa alienari , ea praesumenda est quoties a Pontifice sit premo Principe alienantur. Tertio probatur hoc idem ratione irrefragabili,quia in eo cuius facta iudicari non debent, agendi rationes excuti hinterrogari non pol sunt, semper est iusta silegitima causa praelitinenda nili cui dentissime constet illam non adesse ratio est manifesta, quia alioquin nunquam postent cum tali quieto animo commercia haberi nam sine iusta causa agendis quae euidenter appareret, agi tuto non possiet haec autem di issicillime, rarissime contingit, multi enam sunt fines operandi infinitae circumstantiae, quae possunt in hii manis actionibus interuenire numquam ergo ferme, per se sine ulla probation euidenter constaret,
cum quid quis agit, iusta illum, legitima causa noueri praesumitur quare ii ad causam probandam vocari non potest, vel erit ab omni commercio cum illo cessandum . vel certe fluctuanti seinperanimo,incerto&inquieto quidquid cum illo agetur peragendum ciam vero Sutiamus Pontifex ita liberias in agendo rit
176쪽
nei lici ei iure dicere possit, cur ita facis cap. 1π-
penalt dei, Innoc de odii delegati glossi cap. non nos vers. quo enim ad senem.& di Praepositus o HE. I. alleiens instar sacrilegis elle disputate de facto Papae, eius scilicet iustitiam in dubiuin vocando allegans ad id , qui autem cap. in memoriam is quas . . Si ergo sine iusta causa non potest Papa alienare, cum illa evidenter non apparet, praesumenda non est ex altera parte nullus est qui Papae factum possit discutere, aut causas cur quid agat interrogare. qnid erit agendum populo Christiano cui semper est aliquid cum Pontifice, cum suo Pastore tractan. luina nam ut I apa line causa alienare
non potest , ita in ea multa alia non potest, quibus quotidie opus est populo Christiano, utiunt dispensationes voti iuramenti ad ordines. ad matrimonia iteri prouitiones Episcopacuuinta c. promotio Cardinalium,i denique quaecumque paulo grauiora spectant ad adnu-nistrandiim munus Pontificiumqucta gerit; haec. enim Oinnia, iuste dicite a Summo Pontifice fiant iustain causam requiruturi quae si praesumenda non est , sed probandata, tamen an vere interueniat discnti non potest , nec Pontifex interrogari, nec tactum iudicari fiuctuabit populus Christianustam in ei petua semporperplexitate versabitur. ex hoc quarto idem euidenter probatur,quia cuius factum cum euidenter reprehensibileno apparet, numquam discuti, in peiorem partem iudicari potest, semper est eum iusta, legitimari aut ii praesumendum. Sed factum Summi Pastoris quodcumqne non est euidenter reprehensibile, sem-eossit, iraesumptio sit, quod in tali casu rocli terrare. viii quid autem fit ad alterius inflatiam a Summo 'ontifice min interuentu illius est qui potestis praesumitur errare cuiusmodi omnes iunt ii precibus aliquid pollulant, ut constat ex titulo Codicis de precibus Imperatorieferendis, omnis qui cum Pontifice agit, ad cuius instantiam quid ille disponit, tenetur diciti sui rationem reddere,&cogi potest , cum praesertim agitur tertis praeiudicium in omni ergo alienatione Pontificis ad alterius instantiam, dic causa non debet praesumi, sed excuti potest, exigi, probetur. Ad quod obseruandum , cum duae praesumptiones concuriunt, semper validior elidit infirmiorem , ut per se patet, labetur cap. tua et diglus de consalibus Barr. l. ditius. f. de restit in integrum Bald. C. de probationitas ctu inter ubi Angel. Salicet u S. C. de calum quoties autem faeto suo quis
alterum laedit , praesumptio pro eo cui nocetur(sue ciuiliter agatur, seu criminalitei validior est quam pro eo qui nocet, quia praesumptio pro laeso est iuris specialis quisque enim indignus omni laesone praesumitur, dum contrarium uideter non exhibetur: at pra suptio pro laedente est generalis, qliae multas patitilr exceptiones nempe quisque bonus credendus est, prima enim exceptio est , nisi eius bonitas praesuinpta vergat in alicritis praeiudicium , alioquin in eo quod agit non bonus praesumendus est, sed probandus, hine est quod in quo cuinque quantae uis praelumptae bonitatis atrii in accusatile, aut quod est alter us sibi vindicante, nori praesumitur dicti veritas, cum litem aut crimen intentat, sed probatur quia agitur ter-perest in meliorem partem iudicandum cap. tis praeiudicium, in quo casu nullus bonus praeque t. t. trues ergo pro omni facio Summi sumitur, sed probatur. hoc quia generalis illa Pontificis quoties contrarium euidenter non praesumptio perimitur a speciali Battol. l. eum constat aeraesumenda semper est iusta&legitima sndebitum in prisc.f. deprobationibus Bald LFc- causa faciendi ut possideto et de probationibus. Ergo in dispo- Declaratur autem haec conclusio, ut etiam sitionc Pontificis ad alterius instantiam Sc liprocedat cum Papa alienat in consanguineos, quod dilronitur teriis traeiudicium concernat, quia tunc etiam iusta inlegitima causa est prae causa dispositionis praesumenda non est , sed sumenda , nisi contrarium euidenter appareat probanda ; non respectu Pontificis , sed eius post enim consanguineis iusta de causa dona qui quid ab eo precibus impetrauit nam in hocti, et immo etiam aliquando debere, conclu casu pro tertio cui praeiudie ac praesumptio
in Papa quoties euidenter oppositum non adiparet , etiam curia tectis praeiudicium agitur, est specialis, de iure, quod nulli praeiudicium sit inferendum, nisi causa piobatasiat pro impe trante stat tantum praesumptio generalis quod quisque verax honus in dubio est praesumendus. ex hoc secundo probatur conclusio, quia semper iusta legit illis is est praesumenda, tunc probatio causae non exigitur, quasi de Po-tificis iustitia , iuris scientia, dictorum veritate dubitetur; non omnia quae ab illo scit in me- v modo docuimus ergo etiam cum aliena in
Dico ECv Nno in alienatione facta ad instantiam aliorum , et causa iusta non semper est necellario praesumendii sed probanda quando de illa non coli stat ii, hac conclusone fere omnes conuenilint: illam probant initiones Namrr maliorum si quid probant, cum volunt absolute in omni dispositione quae sine causa fieri a Pontifice non potest , debere eam constare, aut probari,&numquam praesumi interminis autem illam docet Sanche diis
ante illum Natta censii l. 8s apud quos Abb. Dec. Bart. Felinus talis Probatur aut haec conclusio primo , quia quoties agitur praeiudici uin tertii causa debet constare , non praesumi, si in im iit ab eo vel eum illius interuentu, qui rationem facti sis teddere tenemur,&cogiliorem partem praesumantur; sed quia alius impetrans interuenit qui eo ipso quod pro se postulat errare posse praesumitur, ut colligitur l. rescripta C. deprecibus Imperatoribus offerensi, de
expliSit Nattacon il est .m mer. r. Cum ergo
in hoc casu discussio causae nullam Principis
ii titrentiam contineat. l. i. C. de tit bono
rum. lib. Io.&bene Natta lac. cit celsitat in eo omnis ratiori propter quam in superiore conclusione probauimiis , in alienatione ex .certa scientia, e causae iustitiam semper praesumendam Noh obstat primoniiod modo docuimus , praesumptionem quod quisque indignus est ut laedatur, nisi causa probetur,est jeci leani iurisu ac proinde in omni casu cui- cuinque ali praesumptioni praeualere; te etialia in alienatione cum niotu proprio causae Proba
177쪽
is , in XLIV. Te a senatione rerum Ecclesiasticarum.
probationem requiri nam respondeo concurrere hic aliam praesumptionem validiorem pro supremo Principum, quae est ut cui quid agit
Motu prouerio . ex certa scientia , c.sit semper iusta catis .i praesumenda nisi contrariuin uidente apparem.
Non obs .it secundo quod ubi causa requiritur, non tussicit exii asserere,sed esse probanaam tui freti ij de castrensi peculio. I. qui rei fa--entum. st de probat cum aliis apud Ioannem Andream in additionibus Speculatoris tu . de reb Eccles non alien nam respondeo hoc dictum vati limitari Vprimo in Principe supremo, cuius alsertioni statur: ut praeter iam dicta probat Nati putri s rex Bart. Innoc Card. Alis deeundo in iudices, qui aliquid attestat ut ex iis quae ad sutim ossicivi concerpunt, pro quo pr.esuinendum etiam ii praeiudicium tertis constat exu.si publicanus ii de rebus Is de pilucanu. . si qua per calumniam. C. de Di copiaec Clericis tradit Innoc cap. i. in sine de dein trumentorum Bald Ioan Andr Butrius,alis
cum .ittata consitI. 86 quae excertiones ii in aliis dubiae ellent , certissimae elle debent in Sit inino Pontifice, cui standum,& pro cuius ac
sertione praesumendi im, omnia iura clamant, in
quacumque dispositione causam postulante,
etiam tertii praelii licium concernente , ut praeter septa citatos in specie tradii ni Abb. cap. ad diem iam versic ex praedictis de praescriptiombus. Cynus .finia circa finem. .sicourraim et I rescripta quasi s i . C. de precisus Imperatori osserendis praesumptionem pro iustitia causae in f cto supicini Principis causam requirente esse
violentam, quae in contrarium , probationem
non admittit, quod Cyni dictum admittit ita Bald Butrius cap. qua in Ecclesiarum. de cos ubi Abb. in specie de Summo Pontifice idem tradit, hostis alioquin Sedis Apostolicae nasius
rens . 6. lib. t. numer i . cuius hic auctoritas est magni facienda , ut opem salutem etiam simamus ex inimicis nostris. Non obstat tertio , quod Princeps veniens contra situm contractum debeat approbare causam . si illa non cohstet nam hic primo intelligitur de Principe non supremo Secundo, si de stupremo intelligitur cum non agit Motu proprio, Vex certa scientia, ut praeter DD. adductos Iason I.sit amentum. C. de testamentis. Rom. coras sy.Concludo ergo ex his eontra Nauar cum Papa alienat,quomodocumque,uin quoscumque alienet, nisi contrarium euidenter apparcat, semper causam ivllam praesumendam , si per Motu in proprium,&c procedatur ut enim bene dicit Luca de Penna antiquus Doctor Lbin. C. de locat praediorum libr. ii ces Et C sex
ratione facti profunditatem iudacis sui 'metrare non polsumus,m,mfectissimi tamen scire debemus erum esse auos cit, bustu i facit Pontifex , sim cor eius Sit in manu Dei ad quod adducit Epistolam inter chiras. C. de summa Trinitate e side rholicatam plura alia quae per multas columnas ad hoc ipsum spectantia fuse deducit. eerum, ut dicebam, si salutem capere volumus ex inimi eis nostris, Zasi iis legendus est, ubi hane eandem conclusionem quantum ad Pontificis dignitatein amplificandam facit et conlit doctes erudite probat.
O .ERO UNO, quid operetur claniusta causa in sumuli Pontificis alienatione, aut alia dispostione dieitur prae sumenda, aut
non praesumenda.Rs spoNDEo, in praxi plurimi im omnino referre hoc intelligere, ad in utroque foro. mi, O ergo o, in toro interiori posita sententia Nauarri, nullus in conscientia tutus esset, qui cum Summo Pontifice contraheret xliquid ab illo alienante recipiens titillo luciatiuod nisi euidenter de iusta causa conliaret ex quo minina perturbatio in quotidianis commerciis oriretur, usumma animi perplexitas rincertitudo ritum in iis , in quos immediate Summus Pontifex alienati tum in aliis, qui cuin illis contraherent nam ex una partet uti non sunt nisi iustam causam sciant inte lieni res ex altera non pollunt ipsi, si non appareat, illam excutere, inuestigare cum nullus Summo Pontifici dicere possit,cur ita facis cap. nemo. cum duobus seq. s. auest. 3. cap. Pastorali . s. Penuit. ubi Innoc de ol'. delegati sidicit gloii in cap. non nos et emeruis enim Libi Praepositus. o. is tinc . acrilegis instar elle disputate de facto 'apae. Doctrina et go haec Nauarri de eo- ω . . r. reddit omnes perplexos, ut quocumque se vertant in aliquod peccatum sibi videat incidendum quam perplexitatem maxinu iura refugiunt, ut habetur, nerui I di ines ubi Turrecremata per plures quaestiones nec enim posita illa sua sententia aliud dicere potest a uatrus, quam aut esse cuilibet desistendum a contrahendo clim Pontifices, praesertim in alienationibus lucrativis quod quantam absurditatem contineat, omne vidcnt aut certe elle
illius facta iudieanda,&contra citatos canones illorum causas excutiendas et aut denique ciunmala conicientia in tali commercio persistendum, quod illam perplexitatem continet,quam tantopere damnat S.Gregorius d. c. nerui.ini Cm ergo S E posta nostra, id est,uera sententia , quod ubi cuidenter eontrarium non apparet, semper iusta causa sit praesumenda in alienatione Summi Pontificis,&quacumque alia dispolitione , quae causam requirat, ut sunt dispensationes in voto , in irregularitate, in pluralitate beneficiorum , absolutiones a iuramento,&c posita, inquam, hac sententia , in foro interiote quilibet tutus est nec
ulla debet sollicitudine inquietari cui fuerit donatum . vel in aliquo dispensatum modo illi de iniustitia causae non constet,in dispositio per Motum proprium fuerit,&ad aliorum instantiam non emanauerit quod satis colligitur ex proxima quaestione , praeter DD. ibi citatos,
tradunt etiam Abbas consa r. incip. ataviorumstri &ri,igas quest io da pensionibus. -- mero . Sanche libr. 8 de matrim dissut i a.
Dico TER Tio, in foro exteriori nulnus inserior Papa potest alienationes absolutas, id est Motu proprio ipsius factas infringere,aut impiignare, quia ubi est praesumptio iurisi de
iure , probatio in contrarium non admittitur. cap. M qui. de ponsalibus. l. Di C. arbur tutela. I. antiquae et ad Velieianum praesumptio autem
quod in alienatione Motu proprio facian iusta causa subsit , est iuris ic iure , ut supra vidimus. At in sententia Nauarri poterit quilibet impi ignare donationcs Pape illas in iudicium
178쪽
i Papa quilibet successor . non obstante praesumptione explicata potest donationes , alienationes , c..praeceitarum examinare . reuocare , dcc ratio est , quia si quilibet Pontifex potest sua tacta discutere , dispositiones inmutare noui enim semper casus emergunt potest id etiam successor , cum sit eiusdem auctoritatis , nec legem a praecessbre accipiat aqua
coarctetur Speculator de deligat. s. a. verissimi sed secundo nullam enim continet iris leuerentiam quod Pontifex Pontificis facta
disturiat , ut esset si quilibet alius id atten
Non obstat quod in sequeretur omnem contractum cum Summo Pontifice semper inluspenso futuriim , ac proinde inutilem, quali semper ab illius arbitrio , vel successoris
pendentem nam respondeo , non magis id locum habere contractum cum Pontifice,
quam cum priuatori aut quolibet alio potest enim Pontifex , ut supremus, omnium Principum contractus quoscumque inferi rum disset uere iusta caula interueniente , de qua tamen , de eius iustitia cum contrarium non apparet illi standi im est. Si ergo eum hae potestate in Pontifice particulares conia tractus ex iusta causa irritandi , stat firmitas de valor contractilum cum eadem etiam potestate firmi nihilominus , perpetui censendi erunt quicumque contractus cum Pontifice ipso peragentur.
Mnatio natio compensativa, liue titulo oneroso, fie--men i ta ad libituin possit aqi iocumque domino non
lius sitisfiat, facti speciem pono. Titius haeres instituitur a Caio , cum onere tamen bona relicta non alienandi item dotale praedium ab uxore accipit , cum obligatione illud perpetuo retinendi. Quaerimus ergo, an
Aureliis. l. in fundo. . de rei vendia me. Clem. i. de ibi Cardinalis de usure, cum aliis apud machinum vers. Iratamus. Sed quando prohibitus alicitare compensatiue, titulo oneroso aliena , periculum fraudis est , ut per se patetra opus ergo est auctoritate superioris. Secundo in specie probatur de rebus a defunctis relieti s cum onere non alienandi nam supremae voluntates ad unguem seruandae sunt ab heredibus , de non sufficit aequivalenter tum ne detura cus fraudi , tum ob reuerentiam quae deis functo debetur argum capit ei de probare cap. I. s. notandum qui fusim dare possint. Se cum dominus non absolutus aliena etiam compensatiue, ad unguem defuncti voluntatem non seruat , ut per se patet 1 non ergo potest id facere propria auctoritate. sed opus est consensu superioris qui potest defunctorum voluntatem interpretari. Tertio probatur etiam in specie de rebus a viventibus donatis , aut aliter traditis cum tacita vel expressa conditione non alienandi nam quisque de re sibi tradita tenetur id seruare quod tacite vel expresse paciscendo conuenit seruaturum , ut constat ex toto titulo F. de pactis. Sed dominus non absolutus tacito vel expresso pacto tenetur non alienareri ergo non potest propita auctoritate contrauenire , quia non esset id ad unguem pacta seruare quod nullus potest in re graui , nisi posito express vel interpretatiuo consensu siue coii trahentis, sue Principis, in cuius arbitrio similes voluntates in
Quari uniuersaliter probatur conclu- quia nullus licite potest obligationein quam ad alium habet in aequivalentem vertereri nisi de expressori aut interpretatiuo consensu illius cui obligatur i, aut eius in cuius voluntate alterius consensus continetur, qui Princeps est auctoritate publica fun- Titius auctoritate propria possit haereditatem gens. ob hanc enim rationem non potest deis .ptaedium dotale compensariue alienare, vendendo aut permutando rata ut tantumdem aut ainplius reponat quam alienavit de ratio dubitandi est , quia ex una parte Titius limites suae obligationis transgreditur, si alienetri ex altera iura non curant quid in aequipollentibus fiat cum ergo perinde sit, tale praedium in specie conseruare , aut aliud quod illi aequipolleat retinereri videtur id posse fieri de hoc ficta semper suppositione quod tantumdem omnino quoad obito creditori suo alium creditorem pro se substitueteri nec dominus vasallos suos alteri subjicet , de obligationem quam ad illos habet , in aliut transferre. Similiter qui voti obligationem ad Deum habet . illam in aequi ualentem mutare non potest , nisi de superioris auctoritate casit. I. de ibi Abbas capit non est. Ibi idem Abbas,
notabili primo de vota , di voti redemptisne Signum ergo est nullum priuatum po se obligationem quam ad alterum habet mnes re pectus re natiir, quantum fuerit alie aliquid praecis faciendi in aliud quantum 3 so
qui dominium habet non absolutum , si superiorem recognoscat , non potest pro libito
lienat . etiam titulo oneroso compen- uiuo , quae ex contractu tacito vel expreses tenetur non alienareri sed ad id opus est auctoritate, consensi superioris. Probatur prim , quia ubi fraudi locus est , mpii est superioris assistentia de auctoritate, ut fraudibus obvietur. Speculator de edit. ins Irument. s. s. versi I. Sed pane reo Clem. r. s. final de ibi Cardin de conregione praebeia cap. sedes de prascript cap. quanto demine Filliueis Tam 3. uis aequivalens propria uestoritate cominu-
Quinto denique idem probatur ex eo quod canones de Summi Pontifices alienationem rerum Ecclesiasticarum , non solum compensativam , sed etiam melioratium , in Praelatis inferioribus non permittunt nisi consensu Sedis Apostolicae postulato , ut constat ex Extra etant Ambitiose nullus ergo in te graui propria auctoritate potest id ad quod tenetur in aliud aequi ualens regulariter loquendo commutare quare qui tenetur ad hae in specie bona consentanda, manutenenda , non potetit illa 'opria auctoritate in alia aequio ualentia,
179쪽
is 8 ast a LIV. De Menation rerum Ecclesiasticarum.
ualentia alienando conuertere , aut permu
6 Die ctrcv Noo, supremus Princeps potest pro libito compensatiue , simulto magis melioratiue , quae possidet titulo dominis limitati quilia scin bona Regni, et quod hoc possit, constat ex duplici capite nam nulla lege aut pacto prohibetur autem non
possiet, esset id ex aliquo iure aut pacto tacite es expresse prohibente. Primo autem nullo iure prohibetur, quia iura non curant quid de aequi pollentibus fiat , vis 3 C. ubmodo est . Mia, ex ubi Baldus, I De nobis C. de Episcopo cap petitio de prooerat cap. licit de re'. i. t. . de luber inpos humu. l. hae consuItissima iuncta glos et qui testamentum facere possunt cum aliis apud Bartholomaeum Socinum consit. 6. numer. s. ergo posito quod bona domini limitati conseruemur ab illo in statu aequi ualenti, iura non curati quid ex illis halia proinde non prohibent hoc Paeto alienari in aequi polletu enim statu conflaruantur , eo ipso quod tantum comparati ueri aut etiam lucrative ex parte distrahentis alienantur Se eundo non obstat ullum pactum priuatum raci tum , vel expressum quia ex praesumptio
ne iuris quisque paciscens existimatur consenelai ut in re communi fiant ab alio, quae illi prosunt, sibi non nocedit. l. 1. vS DD. F. solut mammou glos. l. 'M. f. de seruitutibus Ganorum prediorum. .fi uu sepulcrum f. da religios et sumpi funer Olitat. lib. a. eon .
o. numer ty. Sed quicumque bona sua tradidit cum conditione ne alienentur ad effeta inim conseruandae familiae, inpropagandum nomen habet intentum suum, modo dicta bona compensatiue aut etiam cum lucro alienentur non ergo id sibi incommodat , aut v luntatem suam votumque oppugnar ac pro
inde si alteri prodestum gratum est praesumitur de iure consentire nam iura semper illa praesumunt , quae rationabiliter inesse debent cap. sinat de praeserit. Socinus confri . num is Est ergo quod dominus limitatus possideat cum pacto tacito non alienandiri id tamen non intelligitur quoties alienatio compensa
tiua est, aut lucrativa verum quia in hac compensatione aestit nanda . potest eis periculum haudis, doli, ad illud in priuatis hominibus caucndum , Prineipis auctoritas requiritur sinquo quia tale periculum celsa , millius alterius consensu consideratur ex quo tertio conclusio probatur, quia Princeps potest iri re tua facere quod subditi suis concedit ut in simili possint i sed dominis limitatis, potest Princeps concedere ut possint aequi pollentia facere in te possiessa , quantumui fideicommisest aut aliis oneribus obligata potest ergo hoc ipsum Princeps in re sua facere quam simili cum obligatione possidear. ab autem ne non tantum possit , sed et am pro libito, seu qtiod idein est . libere, probatnt. iii libere qui ire potest , quod
ut iuste faciat ulteritis conlentus aut lictoritas non reviritur Card. Clement Mali de arare est qualisare ordinandorum Iason I. i.
C. de sacrosanct Eceis circa medium Sed dominus limit illa fi Princeps sit , ut compeniatiue alienet co ensus alterius non requirituu aut si requiritur , iure adeste praesumitur. libere ergo id potest quod confirmatur ex cap.
in re communi debet. i. r. in . ubi dicitur, in re communi potiorem est conditionem pro hibentis .inito tamen ibi glos tunitatuitu.itId non interest scis quid agatur eo enim casu non esse potiolem conditionem proli ibentis. id propter rationes modo dictas quia quisque ex aequitate iuris tenetur facilem se praebete ubi de suo nocumento non agitur . terius commoditas intercedit, colligitur ex I. quidam Iberus. s. parietem V de seruitutibushrbanorum praediorum. Per haec patet ad rati
nem dubitandi initio qii aestionis propositam. nam licet iura de aequipollentibus lollicita non sint choc tamen intelligitur ubi constiterit agi de aequi pollentit ius quod iudicium P incipis est , non priuatorum quoris in fraudibus de dolis debet Principis auctoritas Obviare. Princeps vero ipse alterius auctositatem non requirit i tum quia pro ipso iura praesumunt dolose non agere , etiam cum sua commoda tractat tum quia i incipis supremi non est alius Princeps quare in pta
sistendum est , ne frustra alteritis aucto Ill M.
requiratur in eius facto qui superiorem non
an quatenus Gummus Pontifex bona , ni Ah--- Ecclesiae a tributari possit in alteram Ee--vniaee clesiam alienate . Quaestio potest dupliciter formari. Primo de Ecclesia materialiter sumpta Secund de ipso Eeelesiastico coetu . seu regulari , seu saeculari de in utraque
quaestione dubium potest esse de eo quod Pontifex valide potest , inde eo quod honeste,iuste dicite. Vt ergo distincte proce '
pro libito voluntatis suae potest valide bonavit Ecclesiae materiali attributa, in aliam alienare illi auferendo, huic applicando haec conclusio certissima est, rex sequenti probabituro D Ico EcvNDo, bona uni Ecclesiae , id est , coetu Ecclesiastico sueti gulari , siue taculari attributa , possunt valides Summo Pontifice ab illa auferi , de in aliam alienati. Dixi pro libito, ut intelligatur ad hoc aliud non requiri quam ipsius Pontificis beneplacitum. Dixi validi . quia non quaero hic de honestate alienationis, sed de validitate sic autem intellecta conclusio certissima est , quam sese tradit Dominiciis cap. si gratios . de rescript post illum Barbat. Francus , talis , quos in hoc sequitur Nauare. 3. de pol numeri g. is 3 ubi diserte dieitri licet sibi parum constanso quoties Pontifex ab una Ecclesia in aliam quid alienat, valide semper alienares licet non iuste , si ne causa alienet. Probatur alitein conclusio , primo , quia Summus Pontifex , vel est dominus , vel ad minimum est absolutus administrator bonorum celesiasticorum ergo quod de illis disponit, in v num potius usum Ecclesiasticumquam alium, valide disponit consequentia est clara , quias dominus est , id dubium non habet . nam domi istis valide potest uti re cuius est dominus
180쪽
op. II f. Qua persem p ratis c.
in omnem usum lege non prohibitum, ut coli, eludit Bart. l.siquis di. s. di strentia. f. de ac ita renae posscs Bald. l. Iaemi M. S. Dali. f. de secun
qui eo ipto quod quis doininus est , quod de testia facit valet licet initiit faciat ut constat in eo qui vendit secundo emptori rein iam vendi talia , de quo infra in hoc enim casu suppilata etiam prinia venditione , si venditor do nat, perinutat, vendit alteri rein valide agit., hoc , quia dominus adhuc estri unde sit ciuinino loquis dominus in valide disponere, licet iniusto quod tarnen intcllige nisi lege prohibeatur, per quam intelligitur sola ciuilis de
Iria litiua narii doininus non impeditur quin agere valide possit de re sua a lege naturali de
diuinari alioquin qui donat meretriciu&C. va lide non donat et, sed tantum a lege naturali, ut bene Bartol cum aliis tu citat de nos infra pluribus. Si ergo Suium usu ontifex Dominus et horum bono ium , nec per hoc dominium a
se abdicat, quod illa huic vel alteri Ecclesiae mediate , vel iminediate attribuat , validum est quod de illis ex viro in alium usum Ecelesiasticum disponitri quamuis cile possit imustum, ut mox videbimus in eo enim locum non habet exceptio legis prohibentis quod te ostenditur nam dominus uti valide potest te quam possidet in omnem usum lege non prohibitum sese Pontifex a nulla lege inualidante de irritante ipsus actum , prohibetur non a lege naturali de diuinasi quia istae leges licet Irohibeant quid fieri, non tamen actum inua-idant . si fiat; non a lege politiva, ciuili, quia hac Pontifex non tenetur ergo si doininus est, potest valide uti bonis istis in omnem usum Ecclesiasticum cum nec ex parte titulum quo possidet, nec ex parte legis trohibentis eius dispositio invalidetur. Quod si non dominum , sed administratorem illum ponamus sequam diximus elle minus probabilem opinicinem Lidem etiam sequitur nam Pontifex non est qualiscumque administrator sed suptemus , libet , de absolutus si autem non pollet bona iam applicata in unum viam ad alium conuertere non esset liber, abiblutus, sed linii tatus . nec ellet supremus, sed alterius obnoxius voluntatiri quod utrumque pugnat cum ratione supremiis absoluti administrato- iis cui in iis quae agit nullus dicere potest,
cur ita faciatra nec inquiret rationem fac o
Lun . Sechirido probatur conclusio , quia qui potest plus potest etiam in eodem genere quod minus est , est per se notii in in ph, licis, mo-ialibustam ciuilibus. tradunt D. I. in eo auod Ius ' debet iur sed plus est pol se coetus Ecclesiasticos diuidere , extinguere , di membrare, unire, stippi mere; quam bona illi applicata auferreri quia illud destriit , attingit subitantiam Colum haec accidentia; illud pertinet ad principale , hoc ad acee ibitum in illo tandatum ergo qui valide eaon inia in Ecclesias potest , poterit de resud. At Summiis Pontifex ea omnia pro libito suo valide potest. innia enim beneficia Ee-elesiastica , pro tuo beneplacito quod ad
initiditatem actus potest dismembr.ire, e per innes unionis species intcri unire, tam conforrnia Si iam distormiari tam saeculare inter Vive. Diliri Tom. s.
se , qu unieri nixtim regularia cum tacularibus de ex regularibus diuerloruin ordimuniriter se coniungereri vel eiusdem in diuersos distinguere de separare , ex communi
trallat de umanitas , Vanies consu acis Oay6. multo magis ergo Summus Pontifex valide poterit bona ipsa iam, ni Ecclesiae applicata, alio transferre quod tertio Probatur , de confirmatur , quia qui habet in sua potestate personam aliquat veram, vel fictam , potest etiam valide Omediate vel immediate de ipsius bonis disponere transferendo auferendo, c. ut ex artolo, Angei de aliis cum Auchar. colligitur, consit. 13i ubi ex eo quod quis potest personam suam monasterio tradete, probat multo magis posse tradere bona, &c. choc ex reg. proxime traditan quia qui potest plus , potest minus,in eodem genere, Set in ipso contentum sic quia secundum antiqua iura ciuilia, filius sequi est persona veras erat in omnimoda potestate patri C; poterat pater illi valide omnia auferreri dum in tali statu terseuerabatu quod idem poterat dominiis in seruo sed Ecclesiastici coctus sunt personat trisciae subiectae quoad suum elle potestatim ontificis setain quoad generari, quam quoad conseruati quia sine illius tacita vel expresJa voluntate, non possunt in unum legitimum corpus institui Aserigi insemel instituti erecti polriint ad nutum supprimi , diliblui,
Extingui, ut ex cap. I. at aestinii bene probat Castro On d. i habetur per BD cap scies tintra de excessibus relatorem traditque Caccialupus de unionibusti poterit ergo vali- de Summus Pontifex bona Ecclesiarem trani ferre, variare , mutare, pro libito voluntatis suae. Dixi mediate vel immediate quia sit potest extinguere, supprimere , c. eo ipso mediate potest etiam bona tiansferre quod intellige, is bona sint certae Eccles a cum tali conditione assignata , ut eo ipso quod distatuatur , S c bona assignata sint ips iure in cerium alium usum applicata, tunc enim non poterunt ab una in quanicumque aliam Ecclesiam valide transferri sed id cum veniat ex particillari dispositione tacitari et ex prella ab ipse etiam Pontifice Praecepta, non destruet conclusionem uniuersalem nobis propositam, sed in reliquis casibus potius irinat. Rationes autein quas attulimus dubitati nem non videntur habere , si tres propositio. ne melitis intelligant ut in quibus illae magna ex parte fundata iunt. Prima est quod qui Papam negant dominum horum bonorum, admittunt, tenentur admittere esse liberum,lii premiim de absolutum administratorem, ut constat ex Clementin. r. v lite pendente, iu
ne de Nauarr. ipse tradit a. de spe . nosque supra docuimusq; ait. s. in . Secunda pro . positio est quod licet ordinarius administrator , quicquid c re disponit , non semper valide dispona sed eatenus tantiim , quatenus sit admini Mationis termini porrigunturi qui tamen libet eu absolutus administrator est,nulliImqtie casum exceptu habet;qualis est qui vices domini petens ipsum repraesentat, eo ipso quod qii id agit, valide agit, tantum in hoc a domi Milo differens quod hi suo . ille vero nomine alieno disponit qualis tantum administra-O tor