장음표시 사용
131쪽
116 PARS PRIMA ne adhibita facile iis, qui ad Rabinicae do.
strinae criterium omnia , examinanda Viniunt, conciliabuntur Magistrorum, ut Vocant , sententiae, quae primo intuitu contrariae videbantur; quod scilicet qui asserunt i Regem Synedrii judicio subditum, id de
Regibus, qui Captivitatem praecessere, ii ' telligant, tum videlicet in Iudaeorum R publica imperantibus, cum nullus ex Regi-- Dus Pontifex, & cum Ρrophetae improbissi-- mos quosque de Legis majestate admon bant ; qui vero Regem non judicari dicunt, id de Captivitati eidem subsecutis,recentioribusque us ire ad Christianae Legis initia. Pacet etiam illorum sententia, qui eo sen-ι su Reges non judicatos asseVerant, qua
non jus, sed factum potius describatur, qua-- tenus significetur Hatutum ne Reges quidam judicarentur, ex eo quod improbi adeo ess ent, ut correctio eorundem minime speranda, sed potius scandala timenda essent. Ita illud Misnaetit. Sanhedrim cap. a. & alibi inru rn sit Π Μ, fixi Rex non udicat , nec ipse Iudicatur. In hunc modum explicat Mabmonides halach. Meiacim cap. Reges Fa- . miliae Daυidicae, udicabant, es udicabantur etiam testimoniton adversus ipsos praebere lituit.
132쪽
, B cu t. At vero de Regibus Israel decrevere Sapienteseos nec judicare, nec judicari, nec testimonium praebere, nec in ipsos praeberi testim nium, quoniam corda eorum superba fuere, nec aliud inde maneret praeter scandalum, atque abolitionem institutorum Legis. Ita& Ra
bi Ioseph in Gem. Babilon. ad tit. Santi drin; quod de Regibus recentioribus etiam intellectum, adeo, ut caeptum Regem non judicari sub Alexandro Iannaeo, ex quadam Historiola in eadem Gemara, narretur, de quibus videri potest Seldenus de Synedriis
XIII. Satu, ut reor, ex usque modo dedu stis constare puto de his, quae in Iudaeorum Republica tum ad formae substantiam semperspectarunt, tum accessione ex Dei inaul. gentia admissa sunt, ac etiam de his, quae Deo potias puniente, quam ratum habente a Gentium moribus, & dominatu acce sita, Iudaico populo, supplicii causa, sunt irrogata, primum quidem captivitatis tempore intervitutem abducto, postmodum . Sym-macedonum regimini subdito, indὰ
suorum δεσποτεία, ac tandem Romanorum
viribus attrito. At si quaeratur in tali rerum, systemate, an Iudaei, cum vel captivi apud
133쪽
Medos, Persasque degebant, vel Syracidarum imperio parebant, vel Romanorum jugo premebantur, vel demum Regum suorum non regio, sed despotico, ac in DO-tenti dominatu affligebantur, ab intrinseca
sui regiminis sorma excidissent, itaui nec Regale illud Sacerdotium , nee tis illud δυμ nae Majestatis extaret amplius,& si quid in multiplici eo rerum discrimine pro Ρrincipum beneplacito vel serenis, vel judiciarium agebant, id totum seu ex eorundem
Principum jure flueret, vel ex ipsorum Iudaeorum foederata, ut vocant, aesciplina ; socilis ex supra disputatis est horum omnium resolutio. Ρlane enim consequitur nunquam non fuisse in Iudaeorum Gente jus Majestatis divinae, licet ad tempus in actus minime deduci posset, & cum magis, minusve idem jus exercebatur, poenae a Numin irrogatae, rigore aliquo ex parte remisso, id sactum suiste ex juris ipsius natura, minime
Vero acceptum referri potuisse Principibus id permittentibus, qui meri in hac parte Numinis, poenaeque Ministri erant,nec vim traxisse ex eorundem Iudaeorum voluntate, qui ex foederata disciplina convenissent. Duo enim mihi sunt prorsus certa, unum
134쪽
r stateὸt quod jus illud, quo Iudaeorum Res': publica stetit a immedi efluxit Deo
et bina persolvere,omniaque eorum nutu pe--u Tadere, quaei caeteri cavus 3silva
135쪽
ν o. tur divinum illud M toris nostri r po siim Herodianis Pharisaeorum non sine in-u terrogantibus ddium, liherox tributum soluii im Caeseriti S oua quatenus
. . in eo retrum Iud'icarum statu servato Iure
.: divino Iudaico, quo adhuc stabat Ret mi illud perficiendum, quam- - να int minita deduci posset, redderen-- - ursi lea , quaesit reddituros iudaei. pro-I miseraik,vel eκ isdex clxilii societatis,quo . in Romana ditione detebant, ves em civi- um Romanormiri jum,paetisque ultr cier, -ἰ que sancisis r Μωi proinde. hoc modo vix mihi4Meiandum reor lin i veterem I rhdatotum frictas , inlot fessi R
136쪽
mur sectim illam, seu haeresim, ut illam vocat Hieronymus, Christo adhisc inter ho-- mines degente 'iguisse; etenim Iosepho te- ste de BEllo lib. 1. cap. 7. eonstat illam invectam Simonis cirjusdam Galilaei opera, cum Archelai Tetrarchia in Ρrovinciae formam
137쪽
hi, a Mela, uri niuri iR e m Pr urator'est missu . , Suh- aut ntur,q- In denas in πρrem,s tribui manis pendere paterentur es Domim que possi Deos ,ferre mρrta . Conta ali ius e . tremi Assonores pugnantiqi sertiter, jtiste, propitioquei ercitu egero, Aga naei Mart thiae Filii, ini Anti hum, ρου triam Judaeo rum segem, evertere aggres- sum, strenue insurrexerunt , ac tandem strae Centi, excutiendi Exterorum dominatus, . & regnandi viam paraverunt . Quandoquidem, si quo ante id temporis utebantur Iu--...daei in sua Republica Ius, a Iure Syracid . rum dependistat, nullo justitiae colore in o Antiochum movere potuissent, nec ulla praescriptione legitime Assamonaei regnassent. Cum itaque ageretur. de Iure Maj . st iis divinae talendo, licuit vires exei ere . contra Antiochum, illumque ab his etiam, , quae sine Numinis injuria, io Iudaeorum. Rempublicam poterat, deturbare. Secus
autem fuisset, si Iudaei permissi suis Legibus
uir, servatoque ipublicae jure divino, s ditionis ansam quaesivissent renuentes red-
dere, quae Antiocho Magno Antiochi iblius impii Patri, tamqu)m ex foedere debita
138쪽
reddiderant, quae Seleuco regnante ser- Vanda cognoverant Ptolemaeo AEgypti Regi , cui Antiochus prior Cleopatram filiam
desponderat, concessis dotis nomine Coele-i syria, una cum Ρhoenice , Iudaeaque, & SD- maria. Et hac quidem cisa distinctione , . accipienda sunt, ne in veterem Iudae rum sectam impingamus, quae mimius Scriptor
Guil. Barci us lib. 3. contra Monarcho machos cap. I9. vereor ne suae sententiae, omnino cohaerens) tradit Boucherib respondens. Quamws, ait, yudaei frequentA, obsua, Principumqtie sua rum ceDra in vicinorum Populorum ditionem, S servitium Dei permisu fuerint redacti, tamen nemo extraneus ante Messiae admentum legitimum in eos imperium ulla temporis praescriptione potuit a quirere, aut Iure suo impedire , quominus, ubit vires illis, ef voluntater suppe erant e se ni lis . bertate me Religionis , sω Reipiadicae msa viniaearent inon es littor curciinoria illa Macbabaeorum facta 'in praesentis negotii dis. sceptationem transducas. . . t 's.
XIV HM oi ita cum M pers ua habe- rent illi, qui inter Iudaeos de Ruipublicae. suae e ςellentia sanius sentiebant, nil antit qui habuere, quam quoad feri potuiesui
139쪽
luris exercitium servare, etiam in Captivi ratibus gementes , etiam exterorum Ρrinc, pum potestatibus subjecit; nec ab eo jure mordicus tuendo destitere, etiam cum nubium revera habebant, tunc Videlicet, cum
veteribus figuris impletis, Sceptrum de I da ablatum suerat,&Dux de semore ejus, haecque ad novam Christi Ecclesiam translata. De antiquissimis Populi in Captivitate Principibus, sive AEchmalotarchis plinra in rem praesentem scribere hic non lubet paulo infra exponenda. Illud usque modo
traictatis adjecisse sussiciat, quod licet, eκ Darii Histaspis filii amicitia tarobabel ΡΟ-puli Dux declaratus fuerit, ut Iosephonadiratur Antiqv. lib. II. cap. ., licdt Xerses Darii filius Esdrae dederit, juxta concessam MA tu sapistiam, congit ueret D es, qui per oriam ac moenicem jma redderent, cum potestate etiam mulctaei mente pisisque damnaris criminosos,' ut idem lib. eodemcap. 3.& Esdrae lib. I . cap. II. id ceria Iudaeorum nullus, Regi acceptum se r
stare deiare credidit, sed potius Dei benes, ciuexistimavit redditum quod injusu abi, tum firmi, quandoquidem id omne sibi deberi ex L. noverat. Idem statuendum es
140쪽
est de his , quae postmodum Syriae ,& Λgypti Reges, quaeque Iulius Caesar, Antonius, Augustusque, vel Senatus,Ρopulusque Romanus concessere ad Legis exercitium spe-
ctantia, licet sectis direndum sit de Civitate Romana 'donata, aliisque hujusmodi privilegiis circii adlaphora. Sic Pontifices abi Ethnicis Principibus constituti, Reges non. Dei nutu electi , sed a Romanis dati, anto: Iudaici populi consensum, 'nullo legitimo
jure Hiebantur in his, quae ad sacrae Reipu- . blicae serinam pertinebant, licet alias Gens Iudkorum vel tamquam foederata, vel uti Ditionis Romanae pars, ea reddere teno . retur quae divinam suis Reipublicae Majestatem non laedebant. .XV., Qtrae usquὰ modo in superioribus tractata sunt, Iuri Iudaico explicando praemitti d , bebant, ne facto ipsi exponendo,quod nunc
agendum remanet; mihi incumbenti, quae- stiones de juro eodem incidentes, Historiae. lineam abrumpendi, necessitatem saepius - crearent; facit denim ex disputatis agnoscet - quisque,quid Legis causa cum stetit,vel Le- gis praetextu postquam cessaverat, quid. contra, quidve praeter Legem admiserint,