M. Fabii Quintiliani Institutionum oratoriarum libri duodecim, summa diligentia ad fidem vetustissimorum codicum recogniti, ac restituti

발행: 1629년

분량: 1385페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

ORA Tostr AR. LIB. X. CAP. II. 4sq1neidunt aliqua vitiosa, & a doctis inter ipsos etiam mutuo De Imita

repreheola atque utinam talia bona ii irata talis dicerent mC-tione.

lius , qua in mala peius dicunt. N ec vero saltem iis, qui ιms ad --.ieuitanda vitia iudicii satis fili, sussiciat imagine vii tutis effici Sele,&solam. ut sic dixerim, cute mi vel potius illas Epicuringuras. quas clanam is corporibus dicit e siluere. HOW autem iis accidit. qui non introspectis pen tu surtutibu S, ad primum se velut a pectum orationis aptarunt: &cum iis alicissime

cessit imitatio , qui verbis atque numeri S sunt non multum differentes; vin dicendi, atque inuention s non assequuntur,

sed plerunque drclinant in peius, & proxima virtutibus vitia comprehendunt , fiuntquep o grana ibus tumidi . pressis exiles, fortibus i emerarii, laetis coi rupti , compositis exultantes, simplicibus negligentes Ideoque qui horride atque incomposite q ud libet frigidum illud & inane extulerunt, antiquas e pares credunt: qui carent cultu atque sententiis, Atticis scilicet: qui piae cisis conclusionibus obscuri, sallit stium atque Tha ydide in superant : trilles ac ieiuni Pollionem aemulantur Otiosi & supini, si quid modo longius circunduxerunt, iurant ita Ciceronem loqu turum fuisse. Noueram quosdam qui se pulchre expleuisse genus illud coelestis huius in dicendo viti sibi viderentur, si in clausula posuis.

sent, Esse videatur. Ergo primum est, ut quod is ita tutus est Suisque, intelligat: Sequare bonum siri ciat. Tum in susci- P endo onere consulat suas vites. N am quaedam sunt inimita-bi lia, quibus aut infirmita natutae non sufficiat, aut diuersitas repugnet Nec cui tenue ngeni u D e. It, sula velit fortia M abrupta arcui forte quidem, sed indomitum, amo. e subtilitatis & vim suam perdar, & elegantiam quam cupit, non ata ' sequatur. Nihil enim tam indeceus, quam cum mollia dure 'fiunt. Atque ego illi praeceptori, quem institueram in libro secundo, tradidi non ea sola docenda esse, ad quae quemque .

discipulorum natura compos tum videret. Nam is de adiuriare debet, quae in Proque eo tum inuenerit bona,&quantum fieri pote it, adiicere quae desunt, & emendare quaedam,&mutare. R ehor enim est alienorum ingeniorum atque formator.

dissicilius est natu iam suam finge te sed ne ille quidem doctor, quanquam omnia quae recte fiunt, velit esse in suis auditori bus quam plenissima; in eo tamen, cui n*turam obsta te viderit, laborabit Id quoque vitandum, sin quo magna pars errat, ne in oratione Poetas nobis &historicos, in illoru

502쪽

o M FAB. Qv I Ni II. . INSTIT. Elo tio, operibusOratores aut declamatores imitando sputemus su -- cuique proposita lex,suus decor est.Nec comoedia in cothurnos assurgit,nec contra tragoedia socco Ingreditur. Habet tamen omnis eloquentia aliqd commune. id imitemur, quod commune est. Etiam hoc loIet incommodi accidete iis qui se uni alicui generi dediderunt, ut si asperitas his placuit alic ius, hanc etia in leni ac remisso ea ustarum genere noneaua n a tenuitas, ac nuditas, in asperis grauibusque caussi; ponderi IeLum parum respondeant: cum iit diuersa non caussaria modo inter ipsas conditio, sed in singulis etiam caustis pallium: i sntq; alia leniter, alia aspere alia concitate, alia remissis alia docendi, alia mouendi gratia die enda: quorum omnium dissi . milis atque diuersa inter se ratio est. Itaq; ne hoc quidem tu λ-scrim, uni se alicui proprie, quem per omnia sequatur, addice re.Longe omnium pei sectissimus Graecorum Demosthenes, aliquid tamen aliquo in loco ineliu alii. plurima ille: sed non. qui ιMaxime imitandus etiam solus imuadus est. Quid eigor non eis satis omnia sic dicere quomodo M. Tullius dicitZ Mihi quidem satis esset, si omma conseqiii possem. QiSid tame

noceret, vim Caesaris, asperitatem Caelii, dii geniam Pollionis, iudicium Calui, quibusdam in locis assumeret Nam prae

ter id quod vDEN Tas est, quod in quoque optimum eis, si lpossit, suum faceret: tum in tanta rei dim cultate unum intuentes, vix aliqua pars sequ: tur. Ideoque cum tot m ex p i mere quzm et geris, pene sit homini in incessum: plurium bona ponamus ante oculos, ut aliud ex alio haerear, Si quo quicque loco conueniat, aptemus. Imitatio autem nam

anfit. sepius idem dicam non sit. tantum in verbis. Illuc in recidenda mens, quantum fuerit illis viris decoris in rebus a tque personis, quod consilium, quae dispositio, quam omnia etiῆm quae delectationi videantur da ta, ad victoriam spectent. quid g tur prooemio, quae ratio quam valia narrandi, quae Vis probandi ac refellendi, quanta in affectibus omnis eneris mouendis scientia; quantaque laus ipsa possularis utilitatis gr/tia assumpta. quae tum est pulcherrima, cum sequitur, non sum accersitur. Haec si nerui derimus, tum veIe imitabimur.3 Quid Vero etiam propria his bona adieceriti Vt suppletat quae deeιant, circuncidat siquid redundabit, is erit quem quaerimus in perfectas Oratori quem nunc consummari pol stimum Oportebat, cum tanto plura exempla benedicendi supersint,

quam illi. qui adhuc summi sunt, contigerunt. Nam erit daec

503쪽

ORATORIAR. LIB. X. CAP. III. 4 Iauoque laus eorum, ut priores superasse, posteros docuisse Quomo-aicantur. do scribenouomodo sicribendum sit. dum. CAP. II l.

Tria adfarilitatem eloquentiatarandam neeessaria eis dixit, ligendi scribenti, Heendi exercitationem. De primo Iocuim; dsecundum aggreditur,mmpe a brum, iκε' modum fribendi. Iu quo duo consideranda ait : quid, quomodoscribi opoνteat. Priose membro in quintum caput ἡilato , secundum exequitur.

Scrib ndum esse quam Hligentissime, sequam spissime qua iusto

tempore excogitata erunte,bene collocanda. eum rerum o merbo νum eerro delectu, γepetendastequenter, Mub incudem νeuoeam. da ealorem Mentionu refrigerato, at etiam retractanda qua με-

meleamposita erunt, Sasiastyatse Virgili, axemplo madiligentis Nolicitudo initiu necessaria es s Deinde duo generavitiose scri

hentiumnetat: Vnum eorum quibus morosis nimium nihil plaeet; qui meditandoricogitando maiore temporis partem eoufumunt, semper Mnde incipiant quaνentes. Aliud eorum qui ex tempora quicqui primu impetuεsuggerit, Fundunt, magna leuitate res remere congerentes. Ex quo dictantes quod alty celeriter excipian3. propter aria ei- reiquasusiungit incommoda, νονobat: inter quos viam mediam benescribendi studioso sequendam: squid isti seribendi initit m inuenire molenti intuendum bis .prascriburn νquid res,locm, te mi velpersenaposeant. Loeumsecretum studiis esse aptum:non tamen nemora se strum: qua adfludia non vocare,sed otius auoeare ad voluptarem videntur. Lucubr - rionem nocturnam esse longe υtilissimam ita tamen, ut valetudi- M. nis habeatur ratio: qua scribendoo meditando ladipracipuasouι:quarum rerum clommoditas sino Npetat, nonpropserea omni ιμι locu es re ονibus meaitationi Eandam non esse operam. Poetfreme qui,inst ineeνarti sabel scribendum, quibuε in membr. IM, oryu mobrem. quaqueversuum longitudine, quibuμι νε-liati margimhm, tradit.

ET h*c quidem auxilia extrinsecus adhibenturi in iis autem quae nobis ipsis paranda sunt, ut laboris, sic utilitatis etiam longe plurimum affert stylus. Nec immerito Μ.Tul Ilus hunc optimum ess ctorem ac magistruiti dicendi vocat.

Cai suumtiae peis am L. Crassi in disputationibus qua

504쪽

--, . , Iita id coniunxit. Scribendum ergo quam diligentillinae,

quam plurimum. Nam v τ terra alte effossa generandis alen disque se in inibus faecundior est : sic pro fe hiis non a summo. petitus, stu8iorum nudius effun3it uberius,& fidelius continet. Nam sine hac quidem coti scientia,ipsa illa ex tempore dicendi faculitas, inarem modo locu ai ita tim dabit, & verb/ in labris nascentia Illic radicis, illic fundamenta sunt: illic

opcs velut sancti ore quod ara aerario icco sitae, unde ad sub - . al. quos- quoque casus, cum seselliget, proselantur. V restaciaque. mus ante omnia , quae suctici an labori certaminuin, & vsiqnon exhauriantur. Nihil enim rerum ipsa natura v oluit ma

Vide Plin. gnum flici cito , praeposuitque pulcherrimo cuique operi difficulta em : quae nascendi quoque hanc fecerit legem, ut

ibi δε- maiora animalia diutius visceribu Spa vatum coni ner ntur.

phantis Sed cum sit duplexq aestio, quomodo, & quae maxime scriptu νa. bi oporteat, iam .unc η ordi nem sequar. Sit primo vel tar- ac hine. dus, dum diligi ns, stylus:quaeramus optima. nec protinus se offerentibus gaudeamus: adhibeatiir iudicium inuentis, dispositio probatis. Delectus enim rerum verborumque agendus est , & pondera singulorum examinanda. Post subeat

. ratio collocandi, versenturque omni modo numeri r non ut

quodque se proferet verbum, occupet locum. Quae quidem ut diligentius ereqnamur, repetenda saepius et unt ici iptorum proxima. Nam praei r d quod sic melius iunguntur prioribus sequentia, calor quoq; ille cogitationis, qui scribedi mora refrixit. recipit ex integro vires, βc velut te petito spatio sumit impetum quod in certamine saliendi fieri vid mus, ut conatum longius petant,&ad ill ad quo contenditur spatium, cursu fe- Iantur: utque in iaculando brachia reducimus,&expulsuri tela, ne rusis retro tendimus Interim tamen, si seret satus, danda sunt vela, dum nos indulgentia illa non saltat. Omnia em mnostra dum nascuntur, placent: alioqui nec scriber intur. Sed redeamus ad iudicium,& retra iste inus suspeetam tacilitatem. Sic scripsisse S illustium accepimu & sane manifestus est et- Iam ex opere ipso labor. Vii pilium quoque paucissimos die coinposuisse veri us, autor est Varus. Oratoris qui de alia con- IJ-ς. Jρ. ditio est Itaque hane moram & solicitudinem initiis impero. Nam primum hoc constituendum , hoc obtinendum est, ut quam optime scribamus: celeritatem dabit consuetudo. paulatim resia ilius se ostendear, verba respondebunt, composim . Gess.

505쪽

scio erunt. Summa haec ea rei, C I τ os rabendo nonnivibe, si ne scribatur; ne ne scribendo, fit ut cito. Sed tum maxime cum bendum. fac altas illa contigerit resistamus, ut prouideamus. & ferocie-xes equos frenis quibusdam coerceamus .' quod non tam mo-xam fassi et, quam nouos impetus dabit. Nec enim tui sus eosq ii iob ut aliquod in stilo fecerint , ad infelicem calumniandi se poenam alligandos puto. Nam quomodo sussicere ciuilibus officiis possit, qui singulis actionum partibus insenescat Sunt autem quibus nihil ut satis: omnia mutare, omnia aliter die e- Ie quam occuriat, velint: increduli quidam , & de ingenio suo pessime m liti, qui diligentiam putant, facere sibi scribendidisticuitatem. N c promptum est dicere, viros peccare vali- diu S putem, quibus omnia sua placent, an quibus nihil. Accia. tenim ut iam ingeniosis adolescentib se equen ter, ut labore consumiatur,&in silentium usq; descendant nimia bene di Cendi cupiditate. Qua de re me mi ni narrasse mihi Iulium Secundum, illum aequat Eme uto, atque a me, ut notum est, simi- .liariter amatum, mirae fae uniuiae virum ; infinitar tamen curae, M

quid esset sibi a patruo sucidi Chum..I; fuit Iulsus Florus, in e loquentia Galliarum quoniam ibi demum exercuit eam princeps, alioqui inter paucos diseitus, & digpusilla propin- ,.,

quitate Is cum Secundum scholae adhuc operam dantem tristem forte vidisser, interrogauit, ea s frontis tam obdu ' nec dissimulauit adolescens, tertiuiam diem esse, ex quo Dinni labo e materiae ad scribendum destinatae non inueniret exordium: quo sibi non praesens tantum dolor, sed etiam desperatio in posterum fieret. Tum Flosus arridens, Numquid tu nc tale, melim dicere υμ, quam potes 'ita spes habeI; Curandum eri. it quam optime dicam in dicendum i men pro Dς- IF a, b .dis. Adprofectum enim riu eripudio, non Ut possimus aurem scribere etiam plura, & celerius, non exescis aio modo praestabit, in qua sine dubio multum est, sed etiam iutio, si non resupini, spectante'; tectum, & cogitatione murmure agitantes, exped auerimus quid obueniat: sed quid respos', quid personam deceat, quod sit tempus, qui iudicis an inius, intuiti, humano quodam modo ad scribendum ac ι eia serimus. Sic nobis Sc initia,& quae sequuntur, natura ipsa pr*scribit. Certa sunt enim pleraque,& nisi conniueamus, in Ocu los incurrunt': ideoque nec indocti, nec rustici diu quaerunt

nee incipiant: quo pudendum est magis si difficultatem facit

506쪽

M. FA1. Qv INTI L. INsTIT. Elo Ii - doctrina. Non ergo putemus semper optimum esse, quod

latet tirua iurescamus at oqui, si nihil dicendum videatur, ui si quod non inuenimus. Diuersum est huic eorum vitriam, . qui primo decurrere per mares iam stylo quam veloc .ssimo volunt, .u sequentes calorem atque impetum , extempore. scribunt hanc sylliam vocat repetunt deinde, & eomponunt qua effud rant. sed Wrba emendantur&numers, manet in rebus temere congeitis quae sui; leuitas. Protinus e go adhibere curam recturus erit . atque ab initio sic opus duce te, vecaelandum. non ex integro fabricandum sit. Aliquando ta- me.i affectus sequemur, in quibus fere plus ealor quam diligentia valet. Sat s apparet ex e o quod hanc scribentium negligentiam damno , quid de illis dictandi delitiis sentiam. Nam in stylo quidem quamlibet properato , datat squam co

gitationi in oram non consequens celeritatem eius manus et

ille cui dictamus, urget, atque interrin pudet etiam dubitare, aut resistere,aut mutare, quasi consciunt infirmitatis nostrae timentes. .Quo fit, ut non rudia tantum,& fortuita; sed impropria interim, dum sola est connectendi sermonis cupiditas, effluant : quae nec scribentium curam, nec dicemium Impetum consequantur.At idem ille qui excipit, si tardior in scribendo, aut inertior in legendo velut offensator fuerit inhibetur cursus, atq; omnis quae erat c5ceptae mentis intelio, mora& interdum iracundia excutitur. Tum illa quae apertiorem animi motum sequuntur, quaeque ipsa animum quodammo

do concitant,quorum est iactare manum , torqueIe vultum

smul,&interim obiurgare, quaeque Pelsius notat cum leui ter dicendi genus significat, I. pluteum, inquit, radit, nec demorsos sapit ungues: Etiam ridicula lunt, nisi cum soli semus. Denique ut semel

quod potentissimum dicam ; secretum c quod d ctando petit itque liberum arbitrii locum , ' quam altissimum silentium scribentibus maxime conuenire nemo dubitauerit. Non tamen protinus audiendi, qui credunt aptissima in hoc nemora, stivasque, quod illa caeli libertas,locorumq; amoenitas, sublimem animum,& beatiorem spiritu p rent. Mihi cer, tu undus hic magis,quam studiorum hortator vide esse secessus. Namque illa ipsa quae delectant, necesse est auocent ab intentione operis destinati. Neq; enim se bona fide multa s. inui intendere animus totum potest: & quocunque respexe-

507쪽

moris itas,&piktet tabentia flumina ἐ- &in ip rantes iamisar-Quomo borum aurae, volucrumque cantus,&ipsa late circunspicien- do scridi libertas, ad se trahunt ἐν ut mihi remittere pΘcius voluptas bendum. ista videatur cogitationem, quam intendere. Demosthenes mel. usquise in locum ex quo nulla exaudiri vox, nihilq; pro spici posset recondebat, ne aliud agere mendi m coge Ient O culi. I eoque lucubrantes, silent om noctis, & es ausum cubiculum,& lumen unum velut te et os maxime teneat. Sed eum in omni studiorum genere , tum in hoc praecipue bona valetudo; qua que eam ire axime praestat frugalitas , nec ellaria es : cum tempora ab ipsa reium natura ad quietem resectionemque nobis data , in acerrimum laborem conuertimus. Curiamen non plus irrogandum', quam qiiod somno supererit, haud deerit. Obstat enim diligentiae scribenda etiam fatigatio:& abunde, si vacet, lucis spatia susticiunt e occupatos, in notitim necessitas agit. Est tamen lucubratio, quoties adeata integra acri se isti veni mus, optimum secreti genus. Sed silentium,& iec est iis, S undiq; liber animus, ut lunt maXime optandae, ita non semper possunt contingere .' ideoque non statim si qu: il obstrepet , abiicien gico diccseiunt, & deplo-xandus cies: verum incommodis repugnandum,&hic faciendus vfas, ut omnia quae impediant, vincat intentio. quam si totamen re in opus ipsum direxeris , nihil eorum quae Ocul: s vel aurihus incuriant , ad amnaum perueniet. An vero freq enter eci .im fortuita haec cogitatio praestat, ut obuios no

ideamus , ac itinere deerremus: non consequemur idem si& voluerimus 3 Non est indulgendum caussis desidiae. Nam si Messitantes nonnis rc secti, non nisi hilares, non nisi omnibus aliis curis τι obuios vacantes .itudendum eyiitimauerimus; semper erit propter viscian quod nobis ignoscamus. Quare in turba, itinere, conuiuiis

etiam faciat ubi cogitatio ipsa iecretum. id li0qui fieri

cum ii medio foro, tot circunstantib iudiciis, iurgiis fortui ris etiam clamoribus , erit sui3ito continua oratione dicendum; si particulas, quas ceris mandamus, nisi insolitudL- ne reperire non possumus Propter quae idem ille tantus a maior secreti Demosthenes , in littore in quod se maximo Damosth. culti sono fluctus illideret, meditans , consuescebat conciO- nes inlitro num fremitus non exes auescere. Illa quoque minora, sed νε cur mei HII. in studiis paruum est non sunt transeunda . scribi ditans ver optime ceris,in quibus facili maest ratio delendi: nisi sorte

508쪽

Elocutio- iuuant aciem, ita ciebia relatione quoad in t nguntur calami, morantur manum,& cogitari Cms impetum se .mgunt. Relinquendae autem in utrolibet genere vacuae tabellae, in quibus linera adiicienti sit excursio. Nihi interim pigritiam emendandi angustiae faciunt , aut eerte nouorum interpositione priora confundunt. Ne latas quidem v tra modum esse ceras Velim , expertus iuuecem studiosum alioqui praelongos habuiss- sermones, quia illos numero versuum metiebatur: idq; I ium, quod freque n. ia admonitione corrigi non potuerat, mutatis codicibus esse sublatum. D rbet vacare etiam locus, in quo notentur quae scribentibus solent extra ordinem, id est αἱ in ma ex aliis, quam qui sunt in manibus'. locis occurre Ie. Irrum-nibus loci, punt enim optimi nonnunquam sensus , quos neque inserere occurIese. oportet, neque differre tutum est: quia interim elabuntur,interim memoriae tuae intentos, a D alia inuentione declinant:

ideoque optime sunt in deposito. De Emendatione. C A P. IV.

Syli saeundum oscium in emendatione estrum 'Va primum seripi usunt, eonsistit:cuius tres esse ρ artes docet, adiicere, detrahe re, m utare. E inque tria eptime prasiari posse,si qua primo calore est dimin, in aliquod te in reposita, per interuallum sepe regu-sem M . , tanquam aliena legam μου r ubi moduo adhiberi debet. Nam qui nunquam de tabula. quod aiunt, manum tost repos*nt , semper inuenientes quod mutent, deirabant, adiiciant, magnopere vituperandos esse.

CEquitur emendatio, pars studiorum longe utilissima. Ne - que enim sine caussa creditum est, stylum non minus agere, cum delet. Huius autem operis est, adiicere, detrahere, mutare. Sed facilius in his simpliciusque iudicium, quae replenda

Vel deiicienda sunt, premere vero tumentia, humilia exto Ile- , luxuriantia astringere, inordinata digerere, soluta componere, exultantia coercere, duplicis operae Nam &da in dacida sunt quae placuerant,&inuenienda quae fugerant. Nec dubium est optimum esse emendandi genus, si scripta in aliquod tempus reponantur, ut ad ea post interuallum velut noua atque aliena redeamus, ne nobis scripta nostra tanquam recentes foetus blandiantur 'Sed neque hoc contingere semper Potest,

509쪽

ORATO RrΑR. Lr B. X. CAP. V. 477xest,praesertim O atori, cui saepius scribere ad praesente svsus sellia necesse est E ipsa emendationa: m habet. Sunt enim qui ad benda.

omnia scripta tanquam riola redeant:& quasi nihil fas siet re-- - . i. i

'eiuni esse quod primum est, melius existiment quicquid est aliud. idque faciant quoties librum in manus roluiupieruit, similes medicis etiam integra secautibus. Accidit itaque vicicatricosia sint,& exangina, dc cur peiora. 1it igitur aliquando quod placeat, aut certe qui id sufficiat: ut opus pol allima, non exterae. TEMPORis quoque esse debet modus. Nam quod Cinnae Si' nam nouem annis accepi nius scriptam, & Pane- gyricum Isocratis, qui parcissime, dccem annis dicunt elato- Lazam,ad Oratoiem nihil pertinet; cuius nullum erit, si tam finidum laetit, auxilium.

Diuisionis t/rtio capit. Iamdecundum memινum aggreditur; qua ximescribendasent. nam ibi quo modo quicque Icriben

arιμ ubtilis-tem, quibus omnibu/a.undant Grati, uti simum secenter. Hme is crebram ex Latinis conuersionem muLrum profut-ram sue carmen inrorationemsolutam eo eptam M, e qu dparaphrasi interpretemur, cuius naturam vimque explicat. NEque id in alienis orationibuη modo;verum etiam mnoris conandum A quasi facultatem dicen i maximam parare nobis volumu/, ex quasionibu simplicabiu, qua nussM ira sunsantiiujunt implieita,thasai dicunt,eam vel maximam pH- rariposse robat. Deinde ex confirmatione γ eonfutatione sentensiarum. Tertio ex declamationibus ararum veritate non ιhori rentibu . .uam etiam facultatem Iequenti, hisorias,propter v ferra em, dialogos is caphnina, animi ν tiendi caussa , conscribenda iudicat. postremo, serim etiam caussas ruuembm propo lGnenda , quas vel agi audierins, vel etiam alia, ad veritatem som- p rata et u virinque tractauerint, adal quod eloquentia lu- .

l m ' ruenturos esse.

Moximum est, ut dicamus , quae praecipue seribenda fine.l 1 Hoc exuberantis quidem est operim, ut explicemus quM materia et quae piima aut secvada, aut deinceps tractanda tar

510쪽

Elocutio. sint. Nam id factum est etiam primo libro, quo puerorum: et - - secundo; quo iam robustorum studiis ordinem dedimus. Sed

de quo nunc agitur , unde copia ac facilitas maxime veniat, Vertere Graeca ita Latinum veteres nostri oratores optimuim

Lib. r. iudicabant. Id se L. Crassus in illis Ciceronis de Oratore Iibris dieit factitas te Id Cicero sua ipse persona frequentissime Timgum, praecip te quin etiam libros Platonis atque Xenophontis edi

Oecono-dit hoc genere translatos. Id M ssalae placuit e multaeque sunt micum. ab eo scit piae ad hunc modum orationes : adeo ut etiam cum

illa Hyρeridis pro Phryne dissicillima Romanis subtili a te

conica deret. Et manifesta est exercitationis huiusca ratio. Nam ra rerum copia Graeci autores abundant , &ptu i mutnartis in eloquentiam intulerunt:&hos transferentibus, ver bis uti optimis licet. Omnib. eitim ut inur nostris: figuras vero, qui b. maxime ornatur oratio. multas ac varias excogitandi etiam necessitas quaedam est: quia plerianque a Graecis Romana dimentiunt. Sed&illa ex Latinis conuersio, multum Scipia contialerit. Ac de carminibus quidem neminem credo dubitare, quo solo genere exercitationis dicitur usus esse S al-pitius. Nam & sublimis spiritus attodere orationem potest: dc verba poctica libelli te audaciora: praesumunt eandem proprie dicendi facilitarem. Sed& ipsisse utentiis adiicere licet oratorium robur, & omula supplere, & effusa substringere. Neque ego τοῦ φρα mi esse in teipretationem tantum volo, sed circa eosdem senius certamen atque aemulationem. I4 eoque ab illis distentio, qui vertere orationes Latina, vetant, quia optimis Occupatis, quicquid aliter dixerimus, necesse sit Me deterius. Nam neque semper est dc sperandum, .liquid illis quae dicta sunt, melius poste reperiit.: neque adeo ieiunam ac pauperem natura eloquentiam se eit, ut una de re bene dici nisi semel non possit. Nisi forte histrionum multa circa voces easdem variare gestus poteli, Orandi minor Vis, ut dicatur aliquid, post quod in eadem materia Oihil dicendum sit. Sed

esto, neque melius quod inuenimus sit, neque par: est certe proximis locus. An vero ipsi non bis ac siepius de eadem redicimus,&quidem continuas nonnunquam sententias 3 Nisi forte contendere nobiscum post a mus , cum aliis non possumus. Nam si uno tantum generebenediceretur, fas erat eristimari praeclusam nobis a prioribuo viam. Nunc vero innumerabiles sunt modi, plurrinaeque eodem viae ducunt. Sua breuitati gratia,sua copiae,alia translatis virtus, alia propriis. Hoc oratio

SEARCH

MENU NAVIGATION