장음표시 사용
541쪽
ORATORIAR. LIB. XI. CAP. II. sos meae quoque memoriae naediocritatem sequebatur, siquando De Mem.
interuentus aliquorum, qui liunc humorem mererentui , ite- taxe declamationis patiem coegillet. nec est mendacio locus, . Calvis qui interfuerunt. Siquis tamen unam maximamque a Exercit me artem memoriae quaerat, exercitati est,&labor, multae' comamo
discere, multa cogitare; &ssi fieri potestὶ quotidie, potentissi- ruar,pra
muro est. N iHIL aeque Vel augetur cuia, Vel negligenti equa. intercidit. Quare & pueri statim, ut praecepi, quam plurima edIsCant: Sc quaecunque aetas operam iuuandae studio messio xiae dabit 3 oeuoret initio taedium illust, &scripta&lecha -- pius reuoluendi,&quasi eundem cibam remandendi. - .i odiuo
ipsum hoc fieri potest leuius , si pauca primum, & quae tae
dium non afferant,ccxperimus ediscere: tum quotidie adiice-xe singulos versus, quorum accessio labori sensum incrementi cion afferat,in summam ad infinitum usq; perueniat. & poetica prius,tum orationem, nouissime etiam solutiora nume-xis,M a agis ab usu dicendi remota, qualia sunt Iuri lconsultorum Dip FI cILio RA enim debent esse quae ex arcent , quo sit laeuius ipsum illud in quod exercent: ut athletae pondeIi- . ibus plumbeis assuefaciunt manus , quibus vacuis & nudis incertamine utendum est.Non omittam etiam quod quotidianis experimentis deprehenditur, minime fidelem esse paulo itardioribus ingeniis recentem memoriam. Mitum dictu est, nec in promptu ratio; quantum nox interposita afferat firmi- . . ratis. siue quiescit labor ille, cuius sibi ipsa fatigatio obsta. , siue maturatur,aetque concoquitur, seu firmissima eius pals est φλ recordatio: quae statim rcferre non poterant,contexuntur p.-stera die: confirmatque memoriam idem illud tempus, quod
esse in caussa solet obliuionis. Etiam illa praevelox fere cito effluir. 8c velut ρraesenti officio functa, nihil in posterum debeat itanquam dimissa discedit. N EC est mirum magis haerere animo, quae diutius affixa sint. Ex hac ingeniorum diuersitate na- ita dubitatio est .an ad verbum ficediscendum dictutis,an vim adest, ad modo retum atq; ordine omplecti satis sit: de quo sine du- m DFν- biocion potest ici uniuer . um ptonuntiari. Nam si memoria suffragatur, tempus non deiit, nulla me velim syllaba effugiata alioqui etiam sui bere sit superuacuum. Idqtae praecipue a pueris obtinendum,atque tu hanc consuecudiciem memoria exercitatione redigenda, nent, bis discamus agnosce te. Ideoque Madmoneri,&ad libellum respicere vitiolum, quod libeItatem facit. aec quisqua se parum tenere iudi*at, qηod
542쪽
Memoria Memoria qui clarue rinthica liquot rese-
ne sibi excidat, non timet. In deliri etauptus ainionis impetus - & resistens ac salebrosa oratio,& qui dicit ediscen ita in omnem bene scirptorum gratiam perdit vel hoc ipso, quod icripsisse se confitetur. Me inoria autem facie et lam 'o pti ingenii famam, ut illa quae dicunus, n5dosno attuliste, ted ibi protinus sumpsisse videamur. quod &Oratori&ipsi caussae
plurimum confert. Nam & magis miratur. & ininus Umel iudex quae non putat aduersus sepιaeparata Idque in actionibus inter praecipita seruandum est, ut quaedam etiam quae optime vinximus, velut soluta enuatie inus:& cogitantibus non uuu quam & dubita citibus. similes quaere Pe videamur quae attulimus. Ergo quid sit optimum, neminem fugit. Si vero aut memoria natata durior erit, aut nonsi. Eragat itur tempus, etiam inutile erit ad tam ni a se verba alligare, cum obliuio unius 'Otiam cuiuslibet, aut deformem laa: litationem, aut etiam silenti iam inducat. Tilliusque multo, comprehensis animo rebus
ipsis, libertatem sibi eloquendi relinquere. Nam & lnu 'tu Sperdit quisque iii quod elegerat vel bu me nec facile reponit a liud, duin io quod scripserat, qttarit. Sed ne hoc quidem infir-
mae memoriae remedium est, nisi in iis qui libi facul a tem ali quam dicendi ex tempore parauerunt. 'Quod si cuc utrunque defuerit, huic omittere omnino totum actionum labiarcm ac si quid in literis valet,adscribendum potius suadebo conues tere, Sed haec rara in istici ascrat. Caeterum quantum natura studioque valeat memoria, vel Themistocles et est: S, quem v nurn intra annum optime locutum esse Persice constat : vel M.thridates, cui duas & viginti l nguas. quot nationibus imperabat, i aditui notas isse e vel Crasi ustile diues, qui cum
Asiae praeesset quinque Graeci sermoni, differentias sic tenuit, Vt qua qu'ique apud eum lingua postulasset, eadem sibi ius redditum ferret: vel Cyrus, quem omnium militum tenuisse creditum est nos nina. Quin tem - lauditos quaml bet multos vel sus protinus dicitur reddidisse Theodectes. Dicebantur etiamnunc clle qui ficerent,s mihi nunquam ut ipse interestem contigit: ha Mn da tamen fides est vel in hoc, ut qui crediderit, &speret. . '
543쪽
Quibus nominibvi appellatur nonuntiatio,'quantam ha ιeas vim nepotestatem in orationiburi testimentis, exemplis milibι osten it: is qui pronuntiationi tanquam parum naturas detrahun reprobat. Deinda in vocem is gasum diuidit quoris
mox ad auditum , sebim ad oculos peνιines. In voce duesectanda mone naturam ct usum.In natura quantitatem o qualitatem. In quantitκte, aut grandis vel exigua, vel inter has extremotates media. In qualitate ,an eandidain ea plena, exilis, lenis, astra, confracta, fusa, dura,sexibιia,elara obtusa. In utendi modo, ut ea sit pro v/rsetatorernm acuta, grauu exa, intenta, remissa, lentβ, coneltata. Ad vocem augendam ais etiam tuendam, hac ait conducere: ovoru firmitatem, quam ambκlatio unctio; veneris abs sanentia Ostragustaspr lent. Fauces molias is lenes. Humorem in ore mediocreseciscera varia, clamosa μῶ exerceri quo rite dicenda.Ηu eonfirmatam ct eonstitutam vocem ii impropriis quibus ora;ionem circunscribite υψι emendata,dilucida, omnara, ctvt4. Emendat amatis re si non erit russca, peregrin Ab-r ,rudis, immanis, ra, νigida, vana, propinguis, tenuis, inanis, acerba,pus ga, ollis, oeminata,spiritu breuisarum ἀμ-
rabili, in receptu distili.Dilucida, si erit explanata θ distinct/. D rnara,sierat facilis, magna,beata exibilM,firma, duleu, dura
. διta,clarassura secans rata rib Iedens, meditasonu vieni:qui, cum augenda erit, excitentura cum summittenda, temperentur. AE
544쪽
scribito quem ad persona. primum , deinde ad res νεθιcara iubet. Atque in personu, quid apud quos,Wquibu prasenitam viem,inruendum monet. In rebuου quatuor. Primum,tota ea salualis sit iristi ne an hilaris,granais an pusilla: cui generum dicendi dis
ferensia adiungitur. Sitne demons raιιuigεnerti caussa, an deli- herativi, vel iu4icrata. Secund', qua silpartium difνentia, emordit, narrationes prob alioni P prugi. Tertia, qua Iementi marto, qualia verba, qua ursententra varie rebus c, partibus atque etiam Usei: ,ut docenti, mouendi,aut conciliandi, aseom. moaanda sint. Denique totamgestuum obieruation/m ad Loram Oanimi se Τιμ attemperandam eo. ' Postremo eum praevia genera iter tradit. sint, non omnia omnibu ,sedaba aliis conuenire, d cora escocum tu actione decerum pracsue1pectitur, ex emplis comoe Arum similibu probas. Cumquere,uum indicendo, ω vocis maxima sit gratias cum mediocritate hω utamur , argutim eorum sexus Iuperstitiuos procul remouendos esse . modum adhibendum, ne haseriones aut mimi , non oratores videamur, monet
PRonuntiatio a plerisque actio dicitur, sed prius normn a
voce. se queas agella videtur accipere. Namque actionemn Cicero alias quasi iermonem , alias eloquentiam quandam corpo iis dicit. Idem tamen duas eius partes facit; quae iunt eaedem pronuntiationis, vocem atque motum. Quaproprerutraque appellatione indifferenter uti licet. Habet antem ies apsa miram quandam in orationibus vim ac potestatem. que ea im tam resert qualia sint quae intra nosmetipsos coniis Posuimus, quam quo nodo effetantur, nam IT A quisque ut audit, mouetui Gare neque probatio ulla,quae modo venit ab Oratore, tam fit maest,uc non perdat vircs luas,nisi adiuue. tur asseveratione dicentis. Affectus omnes languescant necesse est, nisi voce, vuliu,totius prope habitu corporis inardescant.
545쪽
o R AT O R I A R. L I E. XI. C A P. III. sis scant. Nam cum haec omnia seserimus, felices; si tamen nostrum illum ignem iudex conceperit. ne dum cum supini securique moueamus, non ec ipse nostra oscitatio ite soluat ir. Documento sunt vel scenici actores qui &optimis poeta tum tantum amiciunt gratiae, ut nos infinite magis eadem illa audita quam lecta Jelectent ,& vilissimis etiam quibusda in ima petr erit aures : ut quibus nullus est in bibliothecis locus, sit etiam frequens in the tris. Quod si in rebus , quas fictas esse P,onuntia
scimus & inanes, tantum pronuntiatio pote si, ut iram, lacry- Donu υumas, soli cuia diu iam afferat; quanto plus valeat necesse est, ubi quanta. de credimus Equidem vel mediocrem orationem commendatam vitibus actionis, affirmauerim plus habituram essem O meriti , quam optimam eandem illa destitutam. Si quidem de Cie. ubi Damosthenes quid esset tu toro dic Enri'5pe primuist, in-s . terrogatus, pronuntiationi palmam dedit, eidemq; secundum ac tertium locum , donec ab eo quaeri desineret: ut eam videri posset non praecipuam, ed solam tu licas Ie. Ideoque ipse tam id iligenter apud Andronicum Hypocliten studuit, ut admi-xant bus eius orationem Riao i iis . non timnerito Eschines dixisse videatur, quid si ipsum audissetis ὶ Et M. Cicero unam in Ibid Cie. dicendo aetionem dominari putat. Haec Cn. Lentulum plus opinionis consecutum quam eloquentia tradit. Ea dein C. Gracchum in dessenda fratris nece, totius populi Romani lacrymas concitasse: Antonium & Crassum multum valuit se; plurimum v cro Q Hortensium: cuius rei fides est, quod eius Cis. imscripta incitum intra famam sunt, qui diu princeps Oratorum, Bruto. aliquando aemulus Ciceronis exista natus est , nouissime quoad vixit, secundus: ut appareat plac milia aliquid eo dicente, quod legentes non iuue latinus. Et liercle eum valeant multum verba per se. & vox propriam vim adiiciat rebus, Mgestus motasque significet aliquid; profecto perfectum quiddam fieti, cum omnia coierint necet se est. S ant tamen qui tu indem illam, & qualem imperus cuiusque an is ni tulit, actionem iudice iri fortiorem, & sola in. viris digo iam: sed non alii fere, quam qui etiam in dicendo curam,&artem ,& nitorem , &quicquid studio paratur; ut affectata & pinam naturalia lolent improbrate, vel qui verborum atque ipsus etiam soni rusticitate, ut L Cotta in dicit Cicero feci ii ., imitationem anti- Eod libr
546쪽
ctatio. tura cura iuuetur. In hoc igitur non contumacitex contentio, primas partes esse naturae. Nam certe bene pronuntiare non
poterit, cui aut in sciiptis memoria, aut in iis quae subito dicenda erunt, Acrlitas prompta defuerit: nec si in emendabilia oris incommoda obstabunt. Corporis etiam potest esse aliqua tanta deformitas, ut nulla arte vincatur. Sed NE vox qui demiti si liberalis, actionem habere optimam potest. Bonae- nim firmaque, ut volumus, uti licet: mala vel imbecilla & inhibet, multa, ut insurgere, exclamare.&aliqua cogit, Visum- . mittere, deflectere, & raucas fauces ac latus fatigatum deforami cantico reficere. Sed nos de eo nunc loquimur, cui non
Cum sit aute omnis actio, ut dixi, in duas diuisa partes , vo- al. qua . cent gei ἴumque . Io 3um alter oculos .altera aures incinet; Tu altera. per quos duos sensus omnis ad . imum penetrat a tectus: Vox qualu prius est de voce dicere: cui etiam gestus accommodatur. In requiratur ea prima obseruatio est qualem habeas: secunda, quomodo v-e, quomo- taris.Natura vocis spectatur quantitate & qualitate. Quant1- do ea uten- tas simplicior est. In summa enim grandis aut exigua est: lcddum. inter has extremitates mediae sunt species, & ab ima ad lummam. ac retro, multi sunt gradus. litas magis varia est.
Spiritus etiam longior, breuiorque. Nec causas cur quicque eorum accidat, peri equi, proposito operi necessarium est: eorum ne sit disserentia ita quibus aura illa concipitur, an eorum per quae vellat organa meat, an ipsi propria natura, an prout ni ouetur lateris pectoris v e firmitas, an capitis etiam plus ad- ac Nam iuuet.Non opus est omnibus, sicut non oris modo suavitate, sed narium quoque, per quas quod superest voeis egeritur. Dulcis tamen esse debet, non exprobrans sonus. Vtendi voce multiplex ratio. Nam praeter illam differentiam, quae estia i partita, acutae, grauis,nexae: tum intentis, tum reminis,lum
elatis, tum inferioribus modis opus est , spatiis quoque lentioribus aut citatioribus. Sed iis ipsis media interiacent multa.& VT facies, quanquain ex paucissimis constat, infinitam habet differentiam: ita vox, etsi paucas quae nominari possint, i continet species, propria cuique est :& non haec minus auribus , quam oculis illa dignoscitur. Augentur autem sicut
mnium,ita vocis duoque bona, cura,&negligentia minuuntur. Sed cura non eadem Oratoribus, quae phonascis, conue-
547쪽
hit: tamen multa sunt utrisque communia, firmitas corporis, uuia a- ae ad spadonum &mulierum &aegro riuri exilitatem vox Do tione. fra tenuetur : quod ambulatio, unctio, veneris abstria entia, 'facilis ciborum digestio, id es rugalitas, praestat Praeterea ut sint fauces integrae', id est molles ac lenes, quarum vi Eo &f .mgittis, & obscuratur, & exasperatur, & scinditur vox. Nam vae tibice eodem spiritu accepto, alium clausis, alium apertis foramillibus, alium non satis purgatae , ah uin quaslae sonum reddunt: ita fauces tumentes strangulant vocem . Obtusae obscurant. raset exasperant, conuulsae fr.icti 3 sunt Oiganis sinites. Fiditur citam spiritus obiectu aliquo, sicut lapillo tenues aquae, quarum fluxus etiam si vitia paulu coit, aliquid tamen caui relinquit post id ipsum quod offenderat. Humor quoque vocem & nimius impedit, ita consumptus destituit. Nam & fatigatio corpora non ad p aelens modo tempus, ted etiam in futurum afficit. Sed ut communiter &phonasciv&Oratoribus necessaria est exercitatio, qua omnia conuale-icunt, ita curae non idem genus est. Nam neque certa tem
pora ad spatiandum dari pollunt tot ciuitibus officiis occupa. eo , nec praeparare ab imis sonis voce in ad summos, nec lem per a contentione concedet e ' licet, cum pluribus iudieiis at con saepe dicendum sit. Ne ciborum quidem est eadem obserua. quiesccro, tio.Non enim tam molli teneraque vocr, quam forti ac durabili opus est: cum illi omnes etiam altissimos sonos leniant cantu oris, nobis pleraque aspect sint concitateque dicenda, vigilandae noctes, & fuligo lucubrationum bibenda ,& in suat a veste duranduin. re vocem delitiis non molliamus, nec imbuatur ea consuetudine, quaedui a tura non sit. sed exercitatio eius talis sit, qualis usus: nec silentio subsidat, sed firmetur consuetuditae, qua difficultas omnis leuatur. Edisce- Confise vcxe autem quo cxercearis, erit optimum; lnam ex tempore dicenti, avocatur cura vocis, ille qui ex rebus ipsis concipitur affectus; &ediscere quam maxime varia, quae & clamorem,&.disputationem , & sermonem ,& flexus habeant, ut simul in omnia paremur. Hoc fatis est, alioqui nitida illa & curata, vox insolitum labiGrem recusabit, ut assueta gymnasiis , dculeo corpora, quamlibet si at in suis certaminibus speciosa It
que robusta, similitare iter, fascesque & vigilias imperes, deficiant, &quaerant unistores suos, nudunique sudorem. 'Illa quidem in hoc opere praecipi quis fetat, vitandos soles atque ventos, de nubila etiam ac sccitates ξ Ita si dicendum in solet
548쪽
tiatio. aut ventoso, humido, calidove die fuerit, reos deseremus ' ' Nam crudum quidem, aut saturum, aut ebrium, aut eiecto 'modo vomitu, quae cauenda quidam monent declamare neminem, qui si mentis compos, puto. Illud non sine caussa . est ab omnibus praeceptum, ut parcatur maxime voci in illo, Epueritia in adoloscentiam transitui quia naturaliter impeditur, non, ut arbitror , propter calorem, quod quidani puta-uetunt; c nam est maior aliis:ὶ sed propter humorem potius.
Nam hoc aetas illa turgescit. Itaque nares etiam, ac pectus, eo tempore tument; atque Omnia velut germinant , tenera, Exercita- &iniuriae obnoxia. Sed ut ad propoli tuiti redeam, iam consio invoce firmatae constitutaeque vocis genus exercitationis optimum
millis. dueo, quo g est operi simillimum, didere quotidie scutagl-mus. Nanque hoc modo non vox tantum confirmatur Miatus, sed etiam corporis decens & accommodatus orationi motus componitur. Non alia est autem ratio pronuintiationis, quam ipsius orationis. Nam ut illa emendata, dilucida, ornata, apta esse debet . ita haec quoque emendata erit, id est vitio carebit. si fuerit os facile, explanatu tra, iucunduria,urbanum ; id est, in quo nulla neque rusticitas, neque peregrinitas resonet. Non enim sine caussa dicitur barbarum , Grae. eumve. Nam S o N I s homines, ut aera tinnitu, dignoscimus. Ita fiet illud quod Eunius probat, cum dicit, Suaviloquentiere . . Cethegum fuiss; oon quod Cicero in iis reprehendit, quos Q latrare, non agere. Sunt enim multa vitia, de quibus dixi, cum in quadam primi libri parte puerorum ora formarem, Q i. I ςυ b ratus in ea aetate facere illorum mentionem, in qua emcndari possunt. Itaque stipsa vox primum ut sied: cam lsana; id est. nullum eorum de quibus nunc dixi, patiatur incommodum: deinde non subsurda, rudis , imma his, ου diua, rn la, Vana, ' praepinguis, aut tenuis, inanis, acerba, p , Iollis, efflaminata: spiritus,niec breuis,nec patum du- A r. ib ii 4ee in receptu difficilisι Dilucida vel Ferit pronun-L. ., L iuImum, si verba tota exegerit, quorum pars deuorari, stitui solet, plerisque extremas syllanas non proserentini dum priorum sono indulgent. v x est autem necessaria ut totam explanatio, ita Omnes computare&velut annumelia te literas,molestum, & odiosum. Nani & vocales frequenti ni me coeunt, Se consonantium quaedam insequente voce i dissimulantur. utriusque exemplum posuimus.Multum iis orereu, Vitat e
549쪽
Vitatur etiam duriorum inter se congressus, unde pellexti, nuncia- . - α quae alio locq dicta sunt. Ideoq; laudatur in Ca tione. tulo suavis appellatio literatum. Secundum est, ut sit oratio 'distin ista; id est. vi qui dieit, &incipitat ubi oportet,& desinat. Obseruan urn etiam quo loco sustinendus & quasi suspen
dendus sermo sit, quam Graeci U ολα λίω vel umenγμ ita vocant quo deponendus. Suspendi Iur, Arma virumi cano. ---. Quia illud mirum adsequentia pertinet: visit,mru I, Tro a quiprimu aborv. &hic iterum . nam etiam si aliud est unde enit, quam quo venit, non distinguendum tamen, quia utrunq;
eodem verbo continetur, Tertio mirarn, quia interie-inio & continuum sermonem qui faciebat, Italiam, Lauinas, Siaadit. Ob eandemq; caussam, quartoprofugus, dςinde eLauinas venit Litora: ubi iam erit distinctio, quia inde alius incipit sensus. Sed in ipsis etiam distinctionibus tempus alias breuius, alias longius dabimus. Interest e. nim,sermonem finiat, an sensum. Itaque illam distinctionem Titiora, protinus altero spiritus initio insequar, cum illuc ve-
uum rursus exordium faciam. Sunt aliquando & sine respiratione q uaedam morae etiam in periodis: ut in illa, In coetu vero populi Rome in No tum publicum gerens, magissere equitum, Mult,i habent membra. Sensas em sunt Hi atqι alii: S sicut Philip t. una circund*ctio est,ita paulum moranilum in his interuallis, non interrumpendus est contextus:& c contrario spiritum interim recipere sine intellectu morae necesse est . quo loco quasi surripiendus est; alioqui si inscite recipiatur, non minus asserat obscutitatis, quam ruiosa distinctio. Virtus autem distinguendi fortas in p- ω, sine qua tamen esse nulla aliata . agendo potest. Ornata est pronuntiatio , cui suffragatur vox facili . magna, beata, flexibilis,firma,dulcis, durabilis, clara,
Pura, secans aera, auribus sedens. Est enim quaedam ad auditum accommodata, non magnitudine,sed prqrristate, ad hoc
velut practabilis, utique habens omnes in se qui desiderantur sonos, intentionesque, & toto lyt aiuqt organo instructa. cui
aderit lateris firmitas, spiritus cum spatio pertinax, tum labori non facile cellurns. Neque grauissimus, ut in musica, sonus, nec acutissimus orationibus conuenit. Nam & hic parum elarus, nimiumq; plenus, nullum afferre animis motum potest:& ille praetenuis,& immodicae claritatis, cum est ultra verum,
tum neque pronuntiatione flecti , neque diutius ferre inten-
550쪽
Pronun' sis M. F A u. I N T I L. I N S T I T. clario- tionem potest. Nam Vox, ut nerui, quo remissior, hoc&gm- uior& plenior: quo tensior. hoc tenuis & acuta magis est. Sic ima vim non habet, summa rumpi periesitatur. Mediis igitur utendum sonis: hic que cum augenda intentio est. ex- citandi: cum summittenda ,sunt temperandi. Nam prima est obseruatio recte pronuntiandi aequalitas, ne sermo subsul tet imparibus spatiis ae sonis , miscens longa breuibus, gra- . uia acutas, elata summissis:&inaequalitate horum omnium, 'a quod . sicut pedum, claudicet. Secunda varietzs est. quae ' solum est pronuntiatio: ne quis pugnare inter se putet aequalitatem αvarietatem: cum illi virtuti coatrarium sit vitium inaequalitas: huic, qui dicitur quasi quidam unus aspectus.
Ars porro variandi cum gratiam praebet, ac renouat auietatum dicentem ipsa laboris mutatione reficit: ut standi, ambulandi, sedendi, iacendi vices sunt, nihilque eorum pati unum diu possumus. Illud vero maximum sed id paulo post trictabimus. quod secundum rationem rerum de quibus dicimus.
animorumque habitus , conformanda vox est, ne ab oratione
discordet. Vitemus i itur illam nupe Gya er Fac λ ur, una quaedam spiritus ac soni intentio. non solum ne dicamus omnia clamose, quod insanum est . aut intra loquendi
modum . Quod motu caret: aut sum luisso murmure et quo etiam debilitatur omnis intentio ; sed ut in iisdem partibus, itidemque aflectibus, sint tamen quaedam non ita magnae
vocis declinationes, prout aut verborum dignitas, aut leti renti artim natura, aut depositio, aut inceptio, aut transitus postulabita ut qui singillis pinxerunt coloribus, alia tamen eminentiora alia red tactiora secerunt, sine quo ne membris
quidem inas lineas dedissent. Ia potiaria enim nobis illud. Ciceronis in oratione nobilissima pro Milone principium,no te ad singulas pene distimstiones, quamuis in eadem facie, tamen quasi vultus Mutandus est Etsi vereor, ridices, turpe sit pro fortissimo viro dicere incipientem timere. Etiamsi est toto proposito pontractum atq; summissum, quia&exordium est,&soliciti exordium. tamen fuerit necesse, esse aliquid plemus &erectius, dum dicit, Profortissimo viro, laam cum, Etsi vereor: Zc, Turpe sit: δc, Timere. Iam secunda respiratio incre- star oporter, naturali quodam conatu, quominus pavide di- cimus, quae sequuntur, & quo magnitudo animi Milouis o.
stenditur; Minimeque deceat, eum T. Annius ipse magis de cipi blicae salute, quam de sua perturbetur. Deinde quasi obiurgatio