장음표시 사용
561쪽
Ο Α Α τ o R I A R. L I a. XI. C A P. III. shq De pio Domitius Apher de Sura Manilio dixit, satagere, ineptilii nuncia- .mum: urbaneqi Flauius Virginius interrogauit de quod a suo None.
1 antisophiste, quot millia passuum declamasset. Praecipi &illi id sescio, ne ambulantes auertamur a iudicibus; sed sint obliquipedes ad concilium nobis respicientibus. Id fieri iudiciis pri- uatis non potest. Verum & breuiora sint spatia, nee auersi diui simus. Interim tamen recedere sensim datur. Quidam & resiliunt . quod est olane ridiculum. Pedis sutal oui ut loco est opportuna test Cicero, in contentionibus aut incipiendis aut
halendis: sta crebra & inepti est hominis, & desinit iudieem in Geonuertere. Est&issa indecora in dextrum ac laeuum va- Decillatio. alternis pedibus insistentium. Longi ssime fugienda mollis actio, qualem in Tityo Cicero dicit fuisse, unde etiam In Bνωα saltationis quoddam genus Tityussi appellatum. Reprehen .denda est de illa frequens & concitata in vitamque partem nutatio, quam in Curione patre irrisit&Iunius, quaerens quis in lintre loqueretur. 6c C. Sicinius : nam cum assidente collega, qui erat propter valetudinem & deligatus, & plurimis medicamentis propter dolorem artuum delibutus, multum se Curio ex more iams ei inquit, Octaui, eollega tuo In Bint. gratiam referes: qui nisi fuisset, sic hodie te musca comedissent. Iactantur & humeri: quod vitium Demosthenes ita dicitur , i emendasse, ut cum in angusto quodam pulpito stans diceret, hasta humero dependens immineret: ut si calore dicendi vi- tare id excid,sset, offensatione illa commoneretur. Ambulant tem loqui ita demum oportet in caussis publicis, in quibusi inulti sunt iudices, si quod dicimus, quasi singulis inculcare
peculiariter velimus. Illud vero non serendum, quod quidami reiecta in humerum toga, cum dextra sinum usque ad lumi bos reduxerunt, sinistra gestum facientes spatiantur, & sabulantur: cum etiam laeuam restringere prolata longius dextra sit odiosum. Unde moneor,ut ne id quidem tracinam ineptissime fieri , cum inter moras laudationum, aut in aurem alicuisius loquuntur, aut cum sodalibus iocantur, aut nonnunquam ad librarios suos ita respiciunt, ut sportulam dictare videantur. Inclinari ad iii ieem eum doceas, utique si id dei quo loquaris, sit obseuritis, decet. Incumbere aduocato adi uersis subselliis sedenti, eontumeliosum est. Reclinati etiami ad suos di manibus sustineri, nisi plane iusta fatigatio est, de-l licatum: sicut palam moneri,excidentis, aut legere. Nam qua
in his omnibus R ris illa dicendi soluitur, & Digescit ast e-
562쪽
Pronun- s3o M. F At. Q v INTI L. IN sTIT.ciario. ctus,&iudex parum sibi praestari reuerentiae credit. Transire in diuersa subsellia, par una verecundum est. Nam &Cassiue Seuerus vibane aduersus hoc facientes lineam poposcit. Et li aliquando conetrate itur,nunquam non frigide reditur. Multa ex iis quae praecipimus, mutati necesse eit ab iis, qui dicunt apud tribunalia. Nam & vultus erectior, ut eum .apud q uem dieitur, spectet: de gestus: ut ad eundem tendens elatior sit ne
eesse est. & alia i suae occurrere etiam me tacente omnibus
hoe in rebus minoribus:& iidem impetus actionis e non possunt,&quaedam vitia fiunt necessaria. Nam&dextet pes alaeua iudicis sedenti proferendus est, & ex altera parte multi. gestus necesse est in sinistrum eant, ut ad iudicem spectent. E quidem plerosque & ad singulas sententiarum clausulas vii deo assurgentes sibi,&nonnullos subinde aliquid etiam sp tiantes: quod an deceat, ipsi viderint, cum id faciunt, non se dentes agunt.Bibere, aut etiam esse inter agendu, quod multis moris fuit,& est quibusdam, ab Oratore meo procul absit: Nam siquis alitet dicendi onera perferre non possit, non ita miserum est non agere, potiusque multo, quam & operis &hominum 'contemptum fateri. Cultus non est proprius Ora. a mari, toris aliquis,sed magis in oratore conspicitur. Quare fit, Vt in omnibus honestis debet esse, splendidus&virilis. Nam x toga,&calceus, &capillus, tam nimia cura quam negligentia
sunt reprehendenda. Est aliquid in amictu, quod ipsum aliquatenus temporum conditione mutatum est. Nam veteribus nulli sinus o perquam breues post illos fuerunt. Itaque et iam gestu neeesse est usos esse in principiis eos alio, quorumbraehium, sicut Graecorum. veste continebatur. Sed nos de pr sentibus loquimul Cui laticlaui ius non erit, ita cingatur, ut tunicae prioribus bris infra genua paulum posterioribus ad
medios poplites usque perueniant. Nam infra mulierum est, supra eanturionum. Vt purpurae recte descendant, leuis cura est. Noratur intelim negligentia. Latum habentium clauum modus est, ut sit paulum cinctis summissior. Ipsam togam rotundam esse,&apte caesam velim. Aliter enim multis mo- dis fiet enormis. Pars eius prior mediis cruribus optime lev- minatur, posterior eadem portione altius quam cinctura. Sinus deeentissimus, si aliquanto supra imam togam fuerit, . nunquam cirte sit inferior. Ille qui sub humero dextro ad si nutrum olbique duelluc velut balteus, nec strangulet, nec
563쪽
steri. Pars togae quae postea imponitur, su inferior: natia ita di sedet melius , & continetur. Subducenda etiam pars ali
qua tunicae, ne ad lacertum in actu redeat tum sinus iniicien ἀdus humero , cuius extremam oram rite cisse non dedecet. Uperiri autem humerum cum toto iugulo non oportet, alioqui amictus fiet angultus: & d gnitate in , quae est in latitudine pedioris . perdet. Sinistrum brachium eousque alleuandii inest, ut quasi normalem illum angulum faciot. Super quod
bra ex toga duplex aequaliter sedeat. Manus non impleatur annulis, praecipue medios articulos non transeuntibus:
cuius erit habitus optimus , alleuato pollice, & digitis leuiter inflexis , nisi si libellum tenebit: quod non utique captandum est. Videtur enim fateri memoriae dissidentiam, & ad multos gestus est impedimento. TCgam veteres ad cati eos
Vsque demittebant, ut Graeci pallium. Idque ut fiat, qui de gestu scripserunt circa tempora illa, Plotius Nigidiusque prae. acipiunt. QEo magis miror Plinii Secundi docti hominis, &in hoc utique libro pene etiam nimium curios, persuasionem; qui solitum id facere Ciceronem velandarum varicum gratia tradit: cum hoc amictus genus in statuis eorum quoque qui post Ciceronem fuerunt, appareat. Palliolum sicut fascias quibus crura vestiuntur, & focalia, & aurium ligamenta, sola exeusare potest valetudo. Sed haec amictus obseruatio , dum
incipimus: procedente vero actu, iam pei 1e ab initio narr i ii xiis sinus ab humero recte vellit sponte delabitur :& cum ad 'argumenta ac locos ventum est, reiicere a sinistro togam, dejicere etiam, si haereat, sin uin, conueniet. Laeuam a faucia tbus ac summo pectore abducere licet. Ardent enim iam omnia. Et ut vox vehementior ac magis varia est, sic amictus quoq; habet actum quendam velut praeliantem. Itaque ut lae. tiam 'in uoluere toga,&incingi, pene furiosum est. sinum Ue .. . .
ro in dextrum humerum ab imo reiicere, solutum ac delica- '' tum.; fiuntque adhuc peius aliqua: ita cur laxiorem sinistro hiaebio non subiiciamus 3 Habet enim acre quiddam at que expeditum,&colori concitationiq; non inhabile. Cum vero magna pars est exsausta orationis, utique amante fortuna pene omnia decent, sudor ipse & fatigatio,& negligentior amictus. & soluta ae velut labens undique toga. Quo magis miror hanc quoque succurrisse Plinio curam , ut ita sudatio frontem siccari iuberet, ne comae turbarentur, quas componi
post paulum, sicuti dignum erat, grauiter δc seuere vetuit l. I x Mihi
564쪽
M. r An. INTI L. Itis τt T. Mihi vero illae quoque turbatae prae se ferre aliquet da Tectus,
& ipsa obliuione curae huius commendari videntur. At si incipientibus aut paulum progressis decidat toga, non repo nere eam, prorsus negligentis aut pigri, aut quomodo debeatam ieiri,nesesentis est. Haec sunt vel illustrantenta pronuntiit. tionis,uia vitia: quibus propositis, multa cogitare debet Oi a. tor. Primum, quid, apud quos, quibus praesentibus sit actu rus. Nam ut dicere alia aliis, & apud alios magis conuenit: se etiam faeere. Neque eadem in voce, gestu, incessus apud principem, senatum .populum,magistratum, priuato,publico iudicio, postulatione,actione similiter decent. Quam diffetentiam subiicere sibi quisque , qui animum intendetit, potest; tum qua de re dicat, x efficere quid velit. Rei quadruplex obseruatio est. Una in tota caussa. Sunt enim tristes, hilares, soli eitae, securae, grandes, pusillae, ut vix unquam ita sol ieitari partibus earum debeamus, ut non summae meminerimus. Altera, quae est in differentia partium, ut in procemio, narratione, argumentatione, epilogo. Tertia, in sententiis ipsis, in quibus secundum res &affectus variantur mnia. Quarta, in verbis, quorum ut est vitiosa, si emcere omnia velimus,imitatio: ita quibusdam nisi sua natura redditur , vis omnis aufertur. Igitur in laudationibus stii si si fuanebres erunt gratiarum actione , exhortatione, similibusque, laeta & magnifica &sublimis est actio. Funebres coss.ciones , eonsolationes, plerunque causi 2 reorum, tristes atque summissae. In senatu conseruanda autoritas, apud populum dignitas, in priuatis, modus. De partibus caussae, & sen. tentiis verbisque, quae sunt multiplicia, pluribus dieendum. Τria autem praestare debet pronuntiatio .conciliet, persuadeat, moueat: quibus natura cohaeret, Vt etiam delectet Conciliatio sere aut commendatione morum squi nescio' quomodo ex voce etiam atque actione perlucent aut orationis suauitate constat. Per uadendi vis asseveratione, qitae
in tetim plus ipsis probationibus valet. An ista, inquitCdlidio Cieero j si vera-μ α ta dicerentur I de, Tam
tum abess, ut inflammares nost=os ani-s , somnum Noueo vis renebamu . Fiducia igitur appareat,&constantia, utique si autoritas subest. Mouendi autem ratio aut in reptiriecitandis est, aut imitandis affectibus. Ergo cum iudei in pri tratis, aut praeco in publicis dicere de caussa iusserit, senitet
565쪽
i etiam ex integro iniicienda, duntaxat in iudieiis apud prin nunciai cipem enim & magistratus ac tribunalia non licebit tum est commorandum, ut & amictus sit decentior, & pro- tinas aliquid sp tii ad cogitandum. Et iam cum ad iudicem nos conuerterimus, M. consultus praetor permiserit dicere, i non protinus est erumpendum ; sed danda breuis cogitatio. , ni mora. Mire enim auditurum dictuit cura delectat.&iudex se ipse componit. Hoc praecipit Homerus Vlyssis exemplo, quem stetisse oculis in terram defixis, immotoqus sceptro priusquam illam eloquentiae pr0 cellam effunderet, dieit. In hac cunctatione sunt quaedam non indecentes, ut appellant scenici, morae; caput mulcere, manum intueri, infringere ar iculo , sinulare conarum, suspiratione solici tudinem fateri, aut quod quenque magis decet. eaque diu- ius, si iudex nondum intendet animum. Status sit rectust. aequi Se diducti paulum pedet, vel procedens minimo mome ato sinister: genua recta, sic tamen,ut non extendantur. Hu- 'meri remisti , vultus seuerus, non moestus, nec stupenS, nec
languidus: brachia latere modi ee remota r manus sinistra, qualem supra demonstraui: deatra cum iam incipiendum erit, paulum prolata ultra sinum, gestu quam modestissimo, velut expedians quando incipiendum sit. Vitiosa enim sunς illa, in tueri lacunaria, perfrisare faciem , & quasi improb amfacerς: tendere confidentia vultum,aut, quo sit magis toruus, superciliis adstringere: capillos a fronte contra naturam retroagere, ut sit horror ille terribilis: ium, lid quod Graeci frequentissime faciunt, erebro digitorum labiorumque motu commeptari, ' clare exereare, pedem alterum longe pro--nsexrei partem toga sinistra tenere, stare diductum vel rigidum, metitarit vel supinum vel incuruum,vel h umeris,ut liactaturi solent, ad sereare occipitium ductis. prooemio frequentissime leni β conuenit pedem. pronuntiatio. Ni HIL est enim ad conciliandum gratius verecundia: non tamen semper. Nec enim uno modo dicuntur e 0rdia, ut docui. Plerunque tamen&vox temperata ac gg-stus modestus, de sedens humero toga, & laterum lenis in vis tranque partem motus, eodem spectantibus oculis decebit. Narratio magis prolatam manum, amictum recidentem, genuntia: stinctum, vocem sermodi proximam, ac tantum apertiorem , - sonum simplicem frequen tissime postulabit; in his 'alaetio- duntaxat, si uinim uisur Ligarim cum esset adhuc nulla bessisu. rem.
Picio. &, A. C auim uiatim paler huiusce. Aliud in eadem Pro Lig. - L l 3 poscunt Pro Cluen.
566쪽
duet. 34 M. PAB. Q v INTI L. IN sTIT. 'poscunt affectus vel concitati, Nubit genero seri . vel flebile Constituituν in foro Laorieea spectaculum aeerbum miseν- utoti Asia prouincia. Maxima varia & multiplex actio est pro rionum. Nam & proponere partiri, interrogare, sermoni sunt proxima & contradictionem sumere. Nam ea qiisque diu se propositio est. Sed haec tanten aliquando irridentes, liqua si imitantes pronuntiamus. Argumentatio plerunque agili ride acrior, dc instantior; sonsentientem orationi postulateriam gestum, id est sortem celeritatem. Instandum quibusdathiqpartibus &densanda oratio. Egressiones fere lenes i& duleel.&remissae, ut Raptus Proserpinae, Siciliae descriptio, Cn. Pqmpeii laus. Neque est mirum minus habere contentioot 6 quae sunt extra quaestionem Mollior nonnunquam euinae prehensione diuersae partis im latio, Videbar videre alio . .
trantes, atios autem exeuntes, quosdam ex vino vactyantra. Anon dissidens a voce pet mittitur gestus , quo fit in utranque partem tenera quaedaim, sed intra manua tamen, sine motu
Recendendi iudicis plures sunt gradus. Summus ille istquo nullus est in Oratore acutiore suscepto bello,Casar, gasiosam etiam ex parte magna. Pradixit enim, Ruantum potero voce contendam,ut populud hae Romanus exaudias. Paulum in serior,&habens aliquid etiam iucunditatis, S uid exim tum ille Tube in aete Pharsalica glassim agebat ' Plinius adhuc & lentius,iti eoque dulcius . In coetu vero populi Romani negotιum publicum serens. Producenda omnia trasendaeque tum vocales,aperiendaeque sunt fauces. Pleniore tamen haec canali stuunt, AL ani tumultat'ue luet. Nam cantici quiddam habent, sensim que resu pin a sunt, atque solitudines voei restondens. Tal essunt illae in elinationes vocis, quas inuicem Demosthenes atque AEschines exprobrant, non ideo improbandae : eum enim uterque alteri obiiciat , palam est utrunque fecisse: Nam neque ille per Marathonu, ct Plateaνum, Sataminis propugna:ores recto sono iurauit, nee hie Thebassermone de is. Eil his diuersa vox de pene extra organum , cui Graeci nomen amaritudinis dederunt, supra modum ac pene natu an vocis lium anae acerba et Pin compescitis moesm sam indi-
eam stultitia, testem paucitatis' Sed id quod excedere mo- . dum dixi,in illa parte prima Epilogus si enumerationem rerum habet, desiderat quandam conci. sorum continuationem: si ad concitandos iudices est acco m-modatus
567쪽
Ο a A τ o R I A R. L I 3. XI. C A P. III. yss De Pro modatus, aliquid ex iis quae supra dixi: si placandos, inest. nuncia-
natam quandam lenitarena: si miseritor ita commouendos, flexum vocis , εc flebilem suauitatem, qua praeeipue frannucitur animi, quaeque est maxime nati'rali S. Nam etiam or- Cis. Inoos mi asque iidem in ipsis uneribu canoro quodam modo pro- Βνtito, elamantes. Hic etiam fusca illa vox, qualem Cicero fuisse in da o=a Antonio dicit,mire facit. habet enim in se quod imitetur. Duplex est tamen miseratio: altera cu inuidia, qualis modo dicta
de damnatione Philodami. altera cu deprecatione demissior. Quare etiam si est in illis quoque cantus obscimor, In coetu vero Act. I. populi Romani. non enim haec rixantis modo dixit. 8c, sAlbani tumuli. neque enim quasi inclamaret aut testaretur locutus est tamen infinito magis illa flexa &circunducta sunt, Memt- Idem pro serui me infoelicem.&, Quid resondebo liberis meuyδc, Reuocare Milo. tu me inpatriam suisti Miloper hos,ego te in eadem parriaper eos dem retinere non potero' Et eum bona C. Rabiνii uno sesertio addi cie, O meum miserum acerbumque praeonium. Illa quoque mire iacit in peroratione velut deficientis dolore & fatigatione confessio : ut pro eodem Milone. A sit: neque enim pra lacumta iam loquipsssum. Quae similem verbis habere debent etiam pronuntiationem. Possunt videri alia quoque huius partis atque officii, reos excitare, puero S attollere, propinquos producere, vestes laniare. sed suo loco dicta sunt. Et Lib. f. quia in partibus causi, etiam aliis est varietas, satis apparet accommodandam sententiis ipsis pronuntiationem, sicut ostendimus. Sed verbis quoque, quod nouissime dixeram, non semper, sed aliquando. An non hae, Misessus typauperculus,
cta & concitata voce dicenda sunt Aee edit enim vis & proprietas rebus tali adstipulatione: quae nisi adsit, aliud vox, aliud animus ostendat. Quid, quod eadem verba mutata pronuntiatione indicant, assirmant, exprobrant, negant, mirantur, indignantur, interrogant, iri ident, eleuantὶ Aliter enim dicitu Tu mihi quodcunque hoc regni.-- &, AEneid. I. Cantando tu ilium'- de, Tune ille AEnem' Eclog. 3.
-Meque timoris, Argue tu Drance. - En
Et ne morer, intra se quisque vel hoc, vel aliud quod volet, H. per omnes affectus verset: verum esse quod dicimus, sciet. V-1sum iam his adiiciendum est, cum praecipue in actione spectetur decorum,saepe aliud alios dicere Est enim latens quae- Ll da ra
568쪽
Pronun elatio. toclea. Teren . in Eunucho, Noe eod.
13ς M. F A a. Q v INTI L. INSTIT. dam in hoc ratio. & inenarrabilis : & ut vere hoe dictum eri , eaput esse artis, Decine quodfacias: ita id neque sine arxe esse neque totum arte tradi porest. In quibusdam virtutes non habent gratiam, in quibusdam vitia ipsa delectant. Maximos actores comoediarum Demetrium & S;ratoclem 'placere diu ei sis virtutibus vidimus. Sed illuci minus mirum,quod allec
deos,& iuuenes:& bonos patres, seruosque,& matronas,& graues anus optime: γ iter acres sen es , callidos seruos, parastos, lenones, S omnia agitatiora melius. Fuit enim natura diuersa. Nam vox quoq; Demetrii iucundior,illius aerior erat. An notandae magis proprietates, quae transferti non poterant , manus iactare, & dulces exclamationes theatri ca iasa producere,& ingrediendo ven um concipere vel he,&non nunqu in dextro latere facere gestus: quod neminem alium piae ter Dx metrium decuit: nanque in haec omnia, staturae
misia specie adiuvabatur. Illum cursus, & agilitas,& vel parum cbnueniens personae risus, quem non ignarus rationis populo dabat) & contracta etiam ceruicula. Quicquid horum alter fecisset, foedissimum videretur. Quale N o R i T sequ3sque, nec tantum eae communibus praeceptis, sed etiam ex natura tua capiat consitum formandae actionis. Neque illud lamen est nefas , ut aliquem vel omnia vel plura deceant. Huius quoque loci clausula sit eadem necesse est, quae caeteroἀuni est, regnare maxime modum. Non enim eom dum esse, sed Oratorem volo. Qua te neque in gestu persequemur omnes argutias, nec in loquendo distinctionibus, temporibus, auectionibus moleste vremur: visi sit in scena dicendum, id igitur faciam' non eam, ne nunc quidem
Cum are or vltroyanpotius ita me comparem, Nonperpeti meretricum contumelias.
Hic enim dubitati opis moras, vocis flexus, varias m8nus, diuersos nutus actor adhibebit. Aliud oratio sapit, nec vult nimi qm esse condita. Actione enim constat, non imitatione. Quare non immerito coprehenditur pronuntiatio vultuosa,& gesticulationibus molesta, & vocis mutationibus rass-tans. Nes in utiliter ex Graecis veteres transtulerunt, quod absis sumptum Lenas Popilius posuit, esse hane in ociosam actionem. Optime igituἔ idem, qui omnia, Cicero praeceperat,
quae supra ex Oratore posui: quibus similia in Bruto de Mar- o Antopio dicit. Sed iam recepta est actio paulo agitatior; de
exigit , g qqibuidam partib us conuenit: ita tamen rem pe-
569쪽
O R A et o R I A R. L I B. XII. C A P. I. randa, ne dum actoris eaptamus elegantiam, perdamus viri boni &grauis autoritatem.
ORATORIA LIBER XII. P.R O OE A1 I A1.
eperis partem sibi suparessa, harprofatione tota
tur: in quam dum a leuioνibies initium duxerit, perjeuerando per 'rutame imprudens euerimo: sed ne nune quidem desciendiam esse . quanuupaucissimos habeat quosIequatur. At Ciceronem qui--m solum esse, qui de optimo dicendigenere scripseνit: se autem 'genere dicendi, ori moribuι oratoris esse dicturum: qua pro rio ad attentionem comparata eLy.
E N τ v M est ad partem operis destinati longe
grauissimam. Cuius equidem onus si tantum opinione prima concipere potuissem, quanto me premi ferens sentio, maturius consuluissem vises meas. Sed initio pudor omittendi quae promiseram, tenuit: mox quanquam per singulas prope partes labor cresceret, ne perderem quae iam effecta erant, per omnes dissiculiates animo me sustentavi. nunc quoque, licet maior quam unquam mOIes premat, tamen pro-6icienti finem milii constitutum , est vel deficere potius, quam desperare. Fefellit autem , quod initium a paruis ceperamus : mox velut aura solicitante prouecti longius, dum a tantum nota illa,& plerisque artium scriptoribuS tractata, petamus. praecipimus ; nec adhuc a littore procul videbamur, & mul ros circa velut iisdem se ventis credere ausbs habebamus. Iam eum eloquendi rationem nouissime repertam , paucissimisq; entatam ingressi sumus , rarus qui iam procul a portu recessisset, reperiebatur. Postquam vero nobis ille, quem insti-ltuebamus, Orator, a dicendi mag stris dimissus, aut suo iam impetu fertur, aut maiora sibi auxilia ex is sis sapientiae penetralibus petit, quam in altum simus ablati, sentire coepimus. ns caesum undiqua'undique pontus. Vnum modo in illa AEneid. I.
570쪽
3 o M. F A 8. O v I NTI L. INSTIT. ictum est qui equam, quo melius est aliud. sed nemore So-ςrati eorum nobismetipsis responsum finxisse videamur ; si e
aliquis adeo contra veritatem obstinatus, ut audeat dicere, eodem ingenio,studio, doctrina praeditum nihilo deletiorem futurum Oratorem malum virum qnam bonum. Conuincamus huius quoq; amentiam. Nam hoς certe nemo dubitabit omnem Oratorem id agere, ut iudici quae proposita fuerint, vera &honesta videamur.Vtrum igitur hoc facilius bonus vir persuadebit, an malusὶ Bonus quidem: dc dicet saepius vera atque honesta. Sed etiam siquando aliquo ductus ossicio quod
accidere, ut mox docebimus, potesti; l salso haec affirmate conabitur, maiore eum fide necesse est audiatur. At malis hominibus ex contemptu opinionis, & ignorantia resti, nonnΠnquam excidit ipsa simulatio. Inde immodeste proponunt,sine
pug ore agirmant. Sequitur in iis quae certum est emei non posse, deformis pertinacia,&irritus labor. Nams I c v τ in vita, ita in caussis quoque spes improbas habent. rxequenter autem accidit, ut his etiam vera dicentibus fides desit, videaturque talis aduocatus, malae caussae argumentum.
Nunc de iis dicendum est, quae mihi quasi conspiratione
quadam vulgi reclamari videntur. Orator ergo Demosthenes non fuit atqui malum virum accepimus. Non Ciceror atqui huius quoq; mores multi reprehenderunt. Quid agam magna responti inuidia subeunda est, mitigandae sunt prius aures. Mihi enim nec Dentosthenes, tam graui morum dignus videtur inuidia, ut omnia qu* in eum ab inimicis congesta. sunt, credam ; cum &pulcherrima eius in re publica consilia,& finem vitae clarum legam. Nec Mareo Tullio de suisse video in ulla parte ciuis optimi voluntate testimonio est ad us nobilissime consulatus : integerrime prouincia administrata: MIepudiatus vigi*tiuiratus:& ciuilibus bellis, quae in aetatem eius grauissima inciderunt. neque spe, neque metu declinatus animus, quo minus optimis se partibus, id est reipublicae iun geret. Parum fortis vid tur quibusdam : quibus optimere.
spondit ipse, non se hipat dum in luscipiendis, sed inprouidendis periculis: quod probauit morte quoque ipsa, quam praestantissimo suscepit animo. Quod si defuit his viris summa
virtus; sic quaerentibus, an Oratores fuerint; respondebo, qu modo Stoici, si interrogentur, an sapiens Zeno, an Cleantes, an Chry sippus dii respondeant magnos quidem illos ac venerabiles, non tamen id quod natura hominis summum habet,