장음표시 사용
551쪽
se ua eius ea Iam parem animi magnitudita nuncia-nem a Ie re nonposse. Tum inuidiosiora, Tamen hae noui iudieii noua forma terret oculos. Illa vero iam pene apertis ut aiunt tibiis, quocunque inciderant, veterem eonsuetudinem fori, Opristinum morem iudiciorum requirunt. Nam sequens latum etiam atque fusum est. Non enim corono conses vester einctus e I, ut solebat. Quod notaui, ut appareret non solum inmem betis causse, sed etiam in articulis esse aliquam pronuntiandi varietatem . sine qua nillil neque maius neque minus est. Vox autem ultra vires urgenda non est. Nam & suffocata saepe, &
maiore nisu minus clara est, & interi m elisa, in illum sonum erumpit, cui Graeci nomen a gallorum immaturo cantu dederunt. Nec volubilitate n inia confundendaqdicimus: qua dei distinctio perit, &affectus, &nonnunquam . etiam verba aliqua sui parte fundantur' Cui contrarium est vitium nimiae tarditatis. Nam&diis cultatem inueniendi fa i intur, retur , &segnitia soluit animos,& in quo est aliquid, tem - Φporibus praefinitis ' aquam perdit. Promptum sitos, non Praeceps: moderatum, non lentum. Spiritus quoque nec fel φη iccrebro receptus concidat sententiam : nec eo usque traha
tur, donec deficiat. Nam S deformis est consumpti illius sonus, & respiratio sub aqua diu pressit similis, & receptus longior, & non opportunus, ut qui fiant non ubi volumus, sed ubi necesse est. Quare longiorem dicturis periodum, colligendus est spiritus: ita tamen, ut id neque diu, neque cum sono faciamus, neque omnino vi manifestum sit, reliquis partibus optime in ter iuncturas sermonis reuocabitur. ηExercendus autem est, ut sit quam longis limus: quod Demo. .sthenes ut efficeret, scandens in aduerium continuabat quan posset plurimos veri us. I 8 m quo fac dius verba ore libero cpriineret, calculos lingua voluens dicere domi soleb: interim & longus , S plenus ,& clarus satis spiritus; iraeia firmae intentionis , ideoque tremulus: ut corpaspectu mi 'gra, neri; is parum C stinet Hur. Idci . oc an . Suiat quispi; itum cum stridore perrtium non recipiunt, sed resorbent. Sunt qui crebro anhelitu,& introisum etia in clare sonante imitentur iumenta onere de iugo laborantia. Quod affectant quoque, tanquam inuentionis copia urgeantur, maiorque vis eloquentiae ingruat,
quam quae emitti faucibus possit. Est aliis concursus oris, &cum verbis suis colluctatio. Iam tussire & expuere crebro,&
552쪽
Pronun uero M. F A B. Q v I N T I L. I N s T I T. ab imo pulmone pituitam troehleis adducere. & otis humore proximos spargere.& maiorem partem spiritus in eloquerido per nares effundere, etiam si non utique vocis sunt vitia: quia tamen propter vocem accidunt, potissimum huic loco subiicitur. Sed quod eunq; ex his vitium magis tulerim, quam . quo nunc maxime laboratur in caussis omnibus scholisque, icantalidi: quod inutilius sit an sindius, nescio. Quid enim minus Oratori conuenit, quam modulatio scenica, &nonnun- . quam ebriorum aut comessantium licentiae similis' Quid vero mouendis affectibus contrarium magis, quam cum dolenduin, irascendum, indignandum, commiserandum siqnon solum ab iis affectibus, in quos inducendus est iudex, recedere, sed ipsam fori sanctitate tu, ludorum talarium licentia solue I Orat' re rei Nam Cicero illos ex Lycia & Caria rhet stres pene cantare in epilogis dixit. Nos etiam cantandi seueriorem paulo Ino- .dam excessimus. Quisquamne, iton dico de homicidio, sacrilegio, parricidio; sed de calculis certe atque rationibus; QUὶΩquam denique viseni et finiam in lite cantat λ Quod si omnino recipiendum est, nihil caussae est, cur non illam vocis modulatione fidibus ac tibiis; imo mehercule, quod est huic deformitati propius, cymbalis adiuvemus. Facimus tamen hoc libenter mana nec cuiquam sunt iniucunda quae cantat ipse, &laboris in hoc, quam in agedo, minus eiL Et sunt quidam, qui secundum alia vitae vitia, ctiam hac ubique audiendi quod aures mulceat, voluptate ducanturi Quid ergo non & Cicero dicit esse aliquem in oratione cantum obscuriorem Θ Et hoc quodam naturali vitio venit Ostendam non multo post, ubi& quatenus recipiendus sit hic flexus, & cantus quidem, sedi quod pleriqtie intelligere voli Hri' obscurioi Iam enim tem pus est dicendi quae sit apta pronuntiatio. Quae certe ea est,quq iis de quibus dicimus, accommodatur: quod quiderei maxima ex parte praestant ipsi motus an irnorum, sonatqese vox ut
feritur Sed et Dii sint alii veri allectus, alii ficti & imitati: veri natura ter erumpunt, ut dolcnt una. irascenti 'm, indigna ut jum : sed carent arte, ideoqiu sunt disciplinae traditione sormandi. Contra qui essinguntur imitatione,artem habent: sed hi carent natura : ideoque in his primum est bene assici,&concipere imagines rerum,& tanquam veris m queri. sic velut media vox, quem habitum a nostris acceperit, hunc iudicum animis dabit. Est enim metis index, ac velut exemplar, ac totidem, quot illa , mutationes habet. Itaque laetis in rebus. plena, simis
553쪽
O R A T o R I A R. L I A. XI. C A P. III. 32i De Prona, simu lex,&ipsa quodam modo hilaris fluit: at in certamine nuΠcia erecta totis viribui, & velut omnibus neritis intenditur. A- tione. trox in ira, &aspera ac densa,&respiratione crebra. Neque enim potest est e longus spiritus, cum immoderate effunditur. Paululum in inuidia facienda lentior , quia non fere ad hanc al. Ie nisi inseriores confugiunciat in blandiendo, latendo, satisfa- nior.
ciendo, rogando, lenis&sunt missa. Suadentium.&monen-rium,& pollicentium,& co solantium grauis. In metu & verecundia contracta, adhortationibus sortis, disputationibus teres, miseratione flexa & flebilis, & consulto quasi obscurioriatin egrestionibus fusa,& securae claritatis; in expositione ac sermonibus recta, & inter acutum sonum & grauem inedia. Attollitur autem concitatis affectibus, compositis descendit, pro utriusque rei modo altius vel in serius. Quid au- . Qtem qui que in dicendo pollulet locus, paulum disteram, vε de gestu prius dicam: qui & ipse voci consentit,& animo cum
ea simul paret. Is quantum habeat in Oratore momenti, satis vel ex eo patet, quod pleraque etiam citra verba significat. Quippe non manus solum , sed nutus etiam declarant no-Cre. rustram voluntatem , in mutis pro sermone sunt;&salutatio Partio, frequenter sine voce intelligitur atque asscit, & ex ingressu vultuque persipicitur habitus animorum:&animalium quoq; sermone carentium, ira, laetitia, adulatio,& oculis,& quibusdam aliis corporis signis deplehenditur. Nec mirum si ista,
quae tamen in aliquo sunt posita motu, tantum in animis valent, quum pictura tacens opus,& habitus sena per eiusdem,sic in intimos penetret affectus, ut ipsam vim dicendi nonnunquam superare videatur. Con tra si gestus ac vultus ab oratione dissentiant, tristia dicamus hilares, affirmemus aliqua renuentes, non autoritas modo verbis, sed etiam fides dest. De cor quoque a gestu atque motu venit. Ideoque Demosthenes
grande q0oddam intuens speculum, componere actionem solebat. Adeo quan uis fulgor ille sinistras imagines reddat, suis demum oculis eredidit quod essiceret. Praecipuum vero in actione, sicut in corpore ipso, caput est;cum ad illum de quo dixi decorem , tum etiam ad significatione decoris ilia sunt, ' al. dee ut sit primo rectum, & secundum naturam. Nam &deiecto ris. Illa humilitas,&supino arrogantia,&in latus inclinato languor, iunt.
dc piaeduro ac rigente barbaria quaedam mentis Osteta litur. Tum accipiat aptos ex ipsa actione motus, ut cum gestu ccn-
cordet & manibus ae lateribus obsequatur. Aspectus enim
554쪽
Mid. . EMid. I. M. F AB. Q I I N T I L. I N s T I T. semper eodem vertitur quo gestus, exceptis quae aut damnare, aut non concedere, aut, nobis remouere oportebit: ve idem illud vultu videamur auersari, manu repellere: Dii talem terr Maseertite pessem. &-Haud equidem tali me dignor honore. Significat vero plurimis modis. Nam praeter annuendi, renue. dii confirimandiq; motus, sunt & verecundiae,& dubitationis,& admirationis,& indignationis noti&comm uires omnibus. Solo tamen eo facere gestum scenici quoque doctores vitiosum putauer tui. Etiam frequens eius nutus non caret vitior adeo iactare id,& comas excutientem rotare, phanaticum est. Dominatur autem maxime vultus. Hoc supplices, hoc
minaces, hoc blandi, hoc tristes, hoc hilares, hoc electi ,hoesum missi sumus. hoc peo dent homi nes, hunc intuentur,hunc spectat etiam antequam dicamus. hoc quosdam amamus, hoc odimus, hoc plurima intelligimus. hic est saepe pro omnibus verbis. Itaq; in iis quae ad scenam componuntur fabulis, artificem pronuntiandi a personis quoq; as cistus mutuantum ut sit
Niobe in tragoedia tristis. atrox Medea, attonitu, Aiax, truculentus Hercules. In comoediis vero p aeci r aliam obseruationem. qua serui, lenones, parasti, rustici, milites, vetulae, meretriculae, ancillae ; senes austeri ac mites, iuuenes seueri ac la-xuriosi, matronae. puellae in ter se discernuntur: pater ille, cuius praecipuae partes lunt, quia interim concitatui, interim lenis est, altero erecto, altero composito est supercilio. atque id ostendere maxime Latinis actoribus moris est, quod cum iis quas agunt partibus, congruat. Sed in ipso vultu plurimum valent oculi, per quos maxime animus emanat, ut citra motu quoque&hilaritate enitescant,& tristitia quoddam nubilum ducant. Quin etiam lacrymas his natura metis indices dedit: quae aut erumput doIore, aut laetitia manant. Motu vero inte-ti, remissi, superbi, torvi, mites, asperi fiunt: quae v t actus poposcerit, fingentur. Rigidi vero &extenti, aut languidi & torpentes, aut stupentes, aut lasciui & mobiles, aut natantes,&quadavoluptate sumus, aut limi, Se svi sic dicam in venerei aut poscentes aliquid, pollicentes ve nonnunquam esse debebunt.'Nam opertos compressosve eos in diccndo, quis nisi plane rudis aut stultus habeat 3 Et ad haec omnia expriinenda in palpebris etia&in genis est quoddam deseruiens his ministerium. Multum& superciliis agitur. Nam & oculos formant aliquatenuS,MBO nti ina perant. His contrahit m,attollitur, dimittiture ut una Icγ
555쪽
O R A T o R I A R. L 1 E. XI. C A P. III. y23 De Pro 'xes ta ea plus valeat, sanguis ille, qui mentis habitu movetur, Dunς --
α cum infirma verecundia cutem accipit. effunditur in rubo rem cum metu refugit, abit omnis, S pallore frigescit: temperatus, med: una quoddam serenum issicit. Vitium insuperciliis, si aut immota sunt omnino, aut nimium mobilia, aut
inaequalitate sui modo de persona comica dixerami disti dent, aut contra id quod dicimus, finguntur. Ira enim c5 tractis, tristitia deductis, hi latitas i emissis ostenditur. Annum di quoq;& renuendi ratione demittuntur, aut alleuantur. Naribus labrisque non fere quicquam decenter Ostendimus; tametsi derisus, cotemptus .fastidium signa ficari solet. Nam & corruga- Sermo. 2. re nares ut Horatius ait S instare.&mouere,&digito inquietare , & impulsu subito spiritum exd utere, & diducere saepius,& plena mansrit 7 nme', 'iste edrum 'trilinae mmmmetiam frequentior non sine caussa reprehendatur. Labra & porrigim turmale,&scinduntur,&adstringuntur,& diducuntur, & uentes nudant, & in latus ac pene ad aurem trahuutur, 3c velut quodam fastidio replicantur, & pendent, & vocem tan-xum altera parte dimittunt. Lambere quoque ea & mordere, deforme est: cum etiam in emciendis' verbis modicus eorum 'al esse- esse debeat motus. Ore enim magis quam labris loquendum rendis. est. Ceruicem rectam opo itet esse, non rigidam aut iupinam. Collum diuersia quidem, sed pari deformita e & contrahitur, M tenditur: sed tenso subest & labor, tenuaturque vox ac fa tigatur.' Affixum pectori mentum, minus claram,&quasi latiorem preta gutture facit. Humerorum raro decens alleuario arq; conti actio cst Brauiatur enim cervix,&gestum que - dam humilem atque seruilem & quasi fraudulentum facit, . eum se in habitum adulationis, admirationis, metus, fingunt.
rentes locos imaxime aec emt7um speciosius sui guberiusii est, ut illud, cque dicenaum esῖ Apud , Saxa atque soli urines voci repon-
expatiatur in latus , & ipsa quod an modo secum gestu ch AE staridit oratio. Manus vero: sine quibus trunca esset actio ac debilis, vix dici poteli quot motus habeant, cum pene i plana
verborum copiam porsequantur. Nam caeterae Dartes loquentem adiuuant, hae sprope est ut dicam i ipsae lo auuntur. An non his poscimus 3 pollicemur λ vocamus 3 dimittimus minamur supplicamus 'abominamur timemus t Interio-gamus t negamus 'gaudium, tristitiam, dubitationem, confessionem
556쪽
fessiqnem , poenitentiam , modum, copiam, numerum, tem ' pus, ostendimus Nop eaedem concitant 3 supplicant ξ inhibent probant Z admirantur: verecundantur Non in demonstrandis locis atque personis, ad uerbiorum atque pronominum obtinent vicem ut in tanta per omnes gentes nationesque linguae diuersitate, hic mihi omnium hominum communis sermo videatur. Et ii quidem de quibus sum locutus,cum ipsis vocibus naturaliter exeunt gestus: alii sunt qui s imitatione significant: ut si aegrum tentantis venas medici similitudine, aut citharoedum formatis ad modii percutientis neruos manibus ostendas , quod est genus quam longissime in aetiq- ne fugiendum. Abesse enim plurimum a saltatore debet ora. ut etian ArmTibus paulo grauiori pus facere moris suit. Ergo ut ad manu referre, eum de se ipso loquatur,&inemn quem demonstret, intendere,& aliqua his similia permiserim. ita no eisngere sta tus quosdam & quicquid di et,ostendere. Neque id in manibus solum, sed in omni gestu ac voce seruandum est. Non enim aut in illa periodo,
Pratorpopula Romani, inclinatio in eum bentis in mulierculam Verris et Engenda est aut in illa, Caribatur in mediosoro Messanae: motus latetu, qualis este ad verbera solat. torquendus: aut .vox qualis dolore expi imitur, eruenda. Cum mihi Comoedi quoque pessi ine facere videantur, qui etiam si iuuenem agant, cum tamen in expositione aut senis sermo, ut in Hydriae prologo: aut mulieris, ut in Georgo, incidit; tremula velesiae minata voce pronuntiant. Adeo in illis quoque est aliqua vitiosa imitatio, quorum ars omnis constat imitatione. Est autem gestus ille maxime comunis, quo medius digitus in pollicem et nimbienis imp Im εω misi si δε principiis ε;ti:is atque humeris sensisiadi luo mamissi is, o Gundantibus: & in narrando certus, sed tum paulo productior: Linexprobrando & arguendo acer atque instans. Longius enim
partibus his &liberius exintur, vero i dem sinisti umqua si humerum petens in latus agi solet: quanquam adhuc peius aliqui trans sum brachium proferunt, & cubito pronuntiant. Duo quoquem edit si, pollicem veniunt:& est hiae adhuc priore gestus instantior, principio & narrationi non
accommodatus. At cum tres contracti pollice premuntur,rum digitus ille, quo usum optime Crastum Cicero dicit, e
557쪽
O RAT O R I A R. L I a. XI. C A P. III. De pro-plicati let. Is in exprobrando&indieando unde ei nomen nunc 'a
est valet;& alleuata ac spectante humerum manu paulum in. tione elinatus assiimat: versus in terram &quasi pronus urget: aliis i. quando pro numero est. Item summo articulo utrinque leuiter apprehenso, duobus modice curuatis, minus tamen mi Mnimo, aptus ad d: sputandum est. Acrius tamen argumentari
videntur, qui medium articulum potius tenent: tanto contra
. ctiotibus vltimis digitis, quanto priores descenderunt. Est &ille verecundae orationi aptissimus, quo quatuor primis leuiterin summum coeunti luis digitis, non procul ab ore aut pectore fertur ad nos manus, & deinde prona ac paululum pro- Iata laxatur. Hoc modo coepisse Demosthenem eredo in illo oro Ctesithonte timido summisso aue principio : sic forma
tam Ciceronis manum, cum diceret, Si quid ea in ne ingehit. Pro A
iudicet, quodsentio quam sit exiguum. Eadem aliquatenus libe- chia. rius deorsum spectantibus digitis colligitur in os,&fusus gaulo in diuessa ' resoluitur, ut quodammodo sermonem ii at d. ueropsum proferre videatur. Binos interim digitos distinguimus, sum. sed non inserto pollice, paulum tamen inferioribus intra spectantibus, sed ne illis quidem tensis qui supra sunt. Duo in terim extremi palmam circa ima pollicis premunt, ipse prioribus ad medios articulos iungit Hr . interim quartus oblique reponitur : interim quatuor remissis magis quam tensis,
pollice intus inclinato, habilem inlatus demonstrando, aut distinguendo quae dicimus, manum facimus i clam supina in sinisti uiti latus, prona in alterum fertur. Sunt & illi breues gestus, e uiri in manus leuiter pati data, qualis voventium ' est, ' a souε- paruis interuallis,& subassentientibus humeris mouetur: ma- tium. xime apta parce & quasi timide loquentibus. Et admiratio ni conueniens ille gestus, quo manus modice supinata, ac per singulos a minimo collecta digitos, redeunte flexu simul
explicatur atque conuei titur. Nec uno modo interrogantes gestum componimus: plerunque tamen vertentes manum,
ut ciunque composita est. Pollici proximus digitus , medium- qut qua dexter est, unguem pollici summo suo iungens, remissis caeteris, est& approbantibus & narrantibus &distinguentibus decorus. Cui non dissimilis, sed compressis tribus
digitis, quo nune Graeci plurimum utuntur etiam utraq; manu, quoties enthymemata sua gestu velut cornu tundunt cae sint. Manus lenior promittit&assentatur, citatior hortatur,
laterim laudat. Est & ille urgentis orationem gestus vulgaris. magis
558쪽
magis quam ex arte, qui contris lait alterno celerique motu, explicat manum. Est & illa caua, & rara, NI supra linmeri alti
tudinem elata cum quodam motu velut ii ortatrix manus . .
peregrinis scholis iam prope recepta. Tre inula, scenica est. Di gitos, cum summi coierunt. ad os te serre, cur quibusdam dii plicuerit, nescio. Nam id &leuiter ad intrantes, & interim sub ita indignatione velut pauescentes,& deprecantes, facimus. Quin compressam etiam manum in poenitentia, v et ita pecto. ri admovemus , ubi vox vel inter dentes expressa non dedecet, Riid nunc agam ' Qui acia ν 8 Auerso pollice dena ori strate aliquid, receptum magis puto, quam Oratori decorum. Sed UIR omnis insitus sex partes habeat . septimusque stille qui in se redit orbis, viti qsa est una circui ueritu: teliqui, anteus s. de dextra laevaque, urium & de 'rsum aliquid ostendum: in posteriora gestus non dirigitur. Interim tamen velut reiici solet. Optime autem manus a s nistra parte incipit, in dextra deponitur: sed ut deponi, non vaferire videatur: quanquam &in fine interim cadit, ut cito tamen redeat:& nonnunquam res Iit vel negantibus nobis, vel admirantibus. Hic veteres artifices illud recte adiecerunt, ut manus cum sensu & inciperet.& deponeretur. Alioqui enim aut ante voce in erit gcstus aut post vocem . quod est utrunque deforme. In illo lapsi nimia subtilitate sunt, quod interuallum motus tria vel ba esse vos luerunt: quod nec obseruatur, nec fieri potest: sed isti qua mensuram tarditatis celeritatisq; aliquam esse voluerunt; nec immerito, ne aut diu ociosa est i manus, aut quod multi sa ciunt lactionem continuo motu conciderent. Aliud est, quod
et fit stequentius ,&magis fallit. Sunt quaedam latentes sermonis percussiones, & quasi aliqui pedes, ad quos plurim
rum gestus cadit, ut sit unus motus. Nouum crimen: alter, C. Casar: tertius, Et quartus, Inauditum. deinde,
Propinquin mιm: εc, re Quintus Tubero detulit. Vnde id quoque fluit vitium, ut iuuencscum scribunt, gestu prae in dulati cogitationem sic componant, quomodo casura manus est. Inde & illud vitium, ut gestus qui in fine dexte eesse debet, in sinistrum stequenter desinat. Melius illud, cum sint
in sermone omni breuia quaedam membra, ad quae, si necessise sit, recipere spiritum liceat, ad haec gestum disponere ἐν ut puta, Novum crimen C. CHar, habet per se finem quendam suum, quia sequitur coniunctio: deinde , Et ante hanc diem in- Auditum, satis circunscriptum est 'Ad haec commodanda ma-
559쪽
nus est, idque dum erit prima&composita actio. At ubi iam nuncia
calor cam concitauerit, etiam gestus cum ipsa orationis celeritate crebrescet. Aliis locis citata, aliis pressa conueniet pronuntiatio. Illa transcurrimus, congelimus, abundamus, festinamus Aa ac initamus. inculcamus, infigimus. Plus autem affe-
elus habent lentiora: ideoque Roscius citatior, AE pos gita uior fuit; quo u ille comoedias, hic tragoedias egit Eadina motus quoque obseruatio est. Itaque in fibulis, iuuenuna senum, militum, matronarum grauior ingressus est. serui, anc illae, parasti, piscatores citatius mouentur. Tolli autem manum aratifices supra oculos, demitti infra pectus vetant: adeo a capite eam petere, aut ad imum Ventrem deducere vitiosum habetur. Ad sinistram intra humerum promouetur, ultra non decet. Sed cum auersantes in laeua in partem velut propelle- mus manum , sinister humerus proserendus, ut cum capite ad dextiam ferente cousiuIi it.. Manus sinistra nunquam sola
es iungecte esca: dextrauefreo uenter Eco noΓr, siue igitos argumenta digerimus, siue auersis in sinistrum palmis
abominamur, siue obiicimus aduersas, siue in latus vir Anque distendimias, siue satisfacientes. aut supplicantes. Diuersi autem sunt hi gestus , siue summittimus, frire adorantes attollimus , siue aliqga demostratioci aut inuocationi pro tedimus,
Vos Albani tumuli atque luci. A uta racesi EHEUM, mo me cie. Homifer conferam ' quo vertam Z in Cataoliumne ' aeatruIanguine a. Ido. νedundat. an domum 'matremne ut miseram mensanumque vi- de Orat. . Gam ahractam riuus enim affectas in his iuncta ex ibent manus. In rebus paruis, tristibus, mitibus breues, magnis laetis, atrocibus, extensio tessunt. Vitia quoque caruna subiicienda sunt, quae quidem accidere etiam ex e citatis actoribus solent. Nam gestum poculum poscentis, aut verbera minanistis, aut numerum quingentorum flexo pollice efficientis, Quae sunt a Qui uidam scriptoribus notata; ne in rusticis qui . dem vidi. At ut btachio exerto introspiciatur a tus, ut manu in alius ultra sinum proferre non audeas, alius in quantum patet longitudo, protendat, aut ad tectum erigat, aut repetito ultra raruum humerum gestu ita in tergum flagellet , ut consistere post eum parum tutum sit, aut lanistrum ducator bem, aut temere sparsa manu in proximos offendar, aut cubi
tum utrunque in diuersum latus ventilet; saepe scio euenire. Solet esse & pigra,& trepida.&secanti similis: interim etiam uncis digitis,aut a capite deiiciatur, aut eadem manur supina-
560쪽
Pronun-Jue18 M. F A B. Q v I N T I L. I N s T r T. ciatio. ta in superiora iactetur. Fit & ille habitus, qui elle in statuis ' pacifieator lolet , qui iii clinato in humeiuna dextium capite, brachio ab aure protenso, manu in intesto pollice extendit: qui quidem maxime placet iis, qui se dicere sublata manu iactant. Adiicias licet eos qui sententias vibratis digitis iacit Iantur, aut manu sublata denuntiant: aut quod per te interim tecipiendum est j quoties aliquid ipsis placuit in ungues eriguntur : sed vitiosum id faciunt aut digito quanto plurimurn
possunt erecto, aut etiam duobus, aut utraque nianu admodum aliquid portantium composita. His accedunt vitiationnaturae, sed trepidationis, cum ore concurrente rixari, si memoria fefellerit,aus cogitatio non suffragetur, quas saucibus aliquid obstiterit insonate, in aduersum tergere nares,obambulare sermone imperfecto, resistere subito, i claudem fleatio poscere: quae omnia persequi prope infinitum est. Su A enim cuique su2t vitia.Pectus ac venterne v mi' iantur obseruan Ium: Pandant enim polletiora, & est diosa omnis supinitas. Latera cum gestu consentiant Facit enim aliquid citotius corporis motus:adeo ut Cicero plus illo agi, quatri manibus ipsis putet. Ita enim dicit in Oratore, rum, non ad numeνum articulus cadens, trunco magis roto se ipse moderans, virili laterumflexune. Femur Naei Pod Atheliis primus secisse creditur Cleon,&vsitatum est. &indi natos Io Erui. decet,&excitat auditoris Idque in Callidio Cicero desiderat: Non frons , inquit, percussι, Uemur: pcdum quod mini
sentio Nani &complodere manus scenicum est,&pectus cae dere. Illud quoque raro decebit, cava manu summis sigitis pectus appetere, si quando nosmetipsos alloquemur, cohor. tantes, obiurgantes, miserantes: quod siquan do fiet, togam . quoque inde remoueri non decebit. Ii edibusiaseruantur' status.&incassus. Prolato dextro stare, od ea n Iein manum ac pedem proferre, deforme est. In dextrum incumbere interim datur, sed aequo pectore: qui tamen Comicus magis quam O - totius gestus est. Male etiam in sinistrum pedem insisten- tium dexter aut attollitur, aut summis digitis suspenditur. Varicare supra modum,& in stando deforme est, & accedente' motu prope obscoenum. Procursio opportuna,breuis, moderata. rara. Conueniet etiam ambulatio quaedam, propter immodicas laudationum moras : quati quam Cicero rarum in
noratore. cessam neque ita longum probat. Discursare vero. & quod Domitias