장음표시 사용
581쪽
tantum id dico, eum qui sit Orator virum bonum esse oporte- rax OV Virce: sed ne futurum quidem Oratorem, nisi virum bonum. Nam certe neq; intelligentiam concesseris iis qui proposita hone- Vi=lon,ianorum ac turpium via, peiorem si qui malint: neque pruden esseda . tiam iis qui in gratiissimas frequenter legum, semper vero malae conscientiae poenas a semetipsis improuilo rerum exitu m- ιον. ducantur. Quod si neminem malum esse, nisi stultum eundem. non modo a sapientibus dicitur, sed vulgo quoque semper en ereditum inerte n5 fiet unquam stultus Orator Adde quod NE studio quidem operis pulcherrimi vacare mens, nisi omni . bus vitiis libera, potest: primum quod in eodem pectore nullum est honestorum turpiumque consortium : & cogitare optima simul ac deterrima, non magis est unius animi, quam eluia Aem hominis bonum es eae malum. Tum illa quoq; ex caussa, quod mqntem tantae rei intentam, vacare omnibus aliis etiam culpa carenti pus curis oportet. Ita demum enim libora, ac
tota nulla distringente atque alio ducente caussa, spectabit id solum ad quod accingitur. Quod si agroru nimia cura,& so. Iicitior rei familiatis diligentia, & venandi voluptas, & dati spectaculis dies; multum studiis auferunt. t Hui cnim rei perit tempus quodcunq; alteri daturi quid putamua facturas, cupiditatem , auaritiam , inuidiam quarum impotentistimarcogitationes, somnos etiam ipsos,&illa per quietem visa pet-
turbant. NI HI L est enim tam occupatum, tam multiforme,
tot ae tam variis affectibus concisum atque laceratum , quam mala mens. Nam&eum insidiatur, spe, curis, labore distringitur:&iam cum sceleris compos fuerit, licitudine , poeni-xentia poenarum omnium expectatione torquetur. Quis inter hare literis, aut ulli bonae arti locus Non hercle magis quam frugibus in terra sentibus ac rubis occupata. Age, no II ad perserendos stua totum labores necessarianti galitasὶ Quid igitur ex lib: dine ac luxuria spei r Non praecipue acuit ad cu.
piditate in literarum, amor laudisὶ Non igitur malis esse lau- ' dem curae putamus. Iam hoc quis non videt, maximam par terno rationis in tractatu aequi bonique eonsistere I Dicetne
de his secundum debitam rerum dignitatem malus atque iniquus Z Denique ut maximam partem quaestionis eximam; demus, id quod nullo modo fieri potest, idem ingenii , studii,
doctrinae, pessimo atq; optimo viro, uter melior dicetur Ora tori Nimirum qui homo quoque melior. Non igitur unquam malus idem homo, & perfectus Orator. NON enim persectum
582쪽
3 o M. F A B. in I NTI L. INSTIT. clum est qui equam, quo melius est aliud. sed ne more So-ςraticorum nobismetipsis responsum finxitia videamur iste
aliquis adeo contra veritatem obstinatus, ut audeat dicere, eodem ingenio, studio, doctrina praeditum; nihilo deteriorem futurum Oratorem malum virum qoam bonum. Conuincamus huius quoq; mentiam. Nam hoc certe nemo dubitabit 'omnem Oratorem id agere, ut iudici quae proposita fuerint, vera &honesta videantur Vtrum igitur hoc facilius bonus vir persuadebit, an maius 3 Bonus quidem:& dicet saepius vera atque honesta. sed etiam siquando aliquo ductus ossicio quod
accidere, ut mox docebimus, potesti falso haec affirmare co- Dabitur, maiore eum fide necesse est audiatur. At malis hominibus ex contemptu opini0nis. & ignorantia recti, nonnun-
quain exeidit ipsa sininlatio. Inde immodeste proponunt,sinerua ore a Cirmant. Sequitur in iis quae certum est effici non posse,deformis pertinacia,&irritus labor. Nams I c v τ in vi ta, ita in caussis quoque spes improbas habent. Frequenter autem accidit, ut his etiam vera dicentibus fides desit, videaturque talis aduocatus, malae caussae argumentum.
Nunc de iis dicendum est, quae mihi quasi conspiratione
quadam vulgi reclamari videntur. Orator ergo Demosthenes non suit atqui malum virum accepimus. Non Ciceroὶ atqui huius quoq; mores multi reprehenderunt. Quid agam magna responti inuidia subeunda est, mitigandae sunt prius aures. , Mihi enim nec Dentosthenes. tam graui morum dignus videtur inuidia, ut omnia quaς in eum ab inimicis congesta. sunt, credam ue cum & pulcherrima eius in re publica consilia,& finem vitae clarum legam. Nec Mareo Tullio defuisse vide qin ulla parte ei ais optimi voluntate testimonio est actus nobilissime consulatus: integerrime prouincia administrata: αrepudia rus vigi*tiuiratus: & ciuilibus bellis, quae in aetaten eius grauissima inciderunt, neque spe, neque metu declinatus animus, quo minus optimis se partibus, id est reipublieae iun geret. Parum fortis vid . tur quibusdam : quibus optimere.
spondit ipse, non se hi pudum in luscipiendis, sed inprouidendis periculis: quod probauit morte quoque ipsa, quam praestantissimo suscepit animo. Quod si defuit his viris summa
virtus; sic quaerentibus, an Oratores fuerint; respondebo, quo modo Stoici, si interrogentur, an sapiens Zeno, an Cleantes,
an Chrysippus; respondeant magnos quidem illos ac venerabiles, non tamen id quod natura hominis summum habet,
583쪽
O R s r o R I A L. L I 3. XIL C A P. I. s tui fit Ο- non secutos. Nam δοῦ Pythagoras, non sapientemse; ut qui ante rator viceum fuerunt; sed studio su in sapientiae vocari volvit. Ego ta bonus. in ea seeundum communem loquendi consuetudinem saepe 'dixi, dieamque,perfectum Oratorem esse Ciceronem,ut amicos de bonos viros Sc prudentissimos dicimus vulgo, quorum nihil nisii perscine sapienti datur. Sed cum proprie, & ad I gem ipsam veritatis loquendum erit, eum quaeram Orato- redii, quem & ille quaerebat. Quanquam enim stetisse ipsum Cis. in in fastigio eloquentiae fateor, ac vix quid adiici potuerit inue- stat. 9nio , fortasse inuenturus quod adhuc abscissurum putem fuis- Bruto. se; nam fere se docti iudicauerunt.plurimum in eo virtutum, nonnihil fuisse vitiorum r& se ipse multa ex illa iuuenili abundantia coercuisse testatur; tamen quando nee sapiemis sibi nomen, minime sui contemptor, a meruit;& melius dicere certa data longiore vita, & aetate ad componendum feeuriore potuisset non maligne crediderim defuisse ei summam illam. ad quam nemo propius accessit. Et licebat, si aliter sentirem, fortius id & liberius defendere. An vero M. Antonius, neminem a se visunt eloquentem, quod tanto minus erat,professus est: ipse etiam M.Tullius, quaerit adhuc eum,& tantum imagina vir ac fingit: ego non audeam dicere, aliquid in hae quae superest aeternitate inueniri posse, eo quod fuerit; perfectius Transeo illos qui Ciceroni ac Demostheni ne in eloquentia quidem satis tribuunt: quanquam neque ipsi Ciceroni De. raro. mosthenes videatur satis esse perfectus , quem dormitare interim dieit: nec Cicero Bruto Caluoque, qui certe compositionem illius etiam apud ipsum reprehendunt: nec Asinio virique, qui vitia orationis eius etiam inimice pluribus loeis insequuntur. Concedamus sane quod minime natura patia tutirepertum esse aliquem malum virum summe disertum nichilo tamen minus Oratorem eum negabo.Nam nec omnibus qui fuerint manu prompti, viri fortis nomen concesserim a quia si N a virtute intelligi non potest fortitudo. An ei qui ad defendendas ea ullas aduocatur, non est opus fide, quani nec eupiditas corrumpat, nec gratia avertat, nec metus frangat; sed proditorem,transfugam, prquaticatorem donabimus
oratoris illo sacro nomine i Quod si mediocribus etiam patronis eonuenit haec quae vulgo dicitur bonitas; cur non Ota tor ille qui nondum fuit, sed potest esse, tam sit moribus quam dieendi virtute persectus Non enim latensem quandam instituisaus operam. nec metrocnariam Vocem,nec ut a
584쪽
catum, quem denique caussidicum vulgo vocant a sed viruiri cum ingenii natura praestantem, tum vero tot pulcherrimas M artes penitus mente complexum, datum tandem rebus hua manis, qualem nulla antea vetustas cognouerit, singularem, perfectumque, undique optima sentientem, optimeque di. centem. In hoc quota pars erit, quod aut in noeentes tuebiώ tur, aut improborum scelera compescet, aut in pecuniariis: quaestionibus veritati contra calumniam aderitὶ Summus illa
quidem in his quoque operibus fuerit; sed in maioribus clatius
. elucebir, cum regenda Senatus consilia,& popularis errct ad meliora ducendus. An non talem quendam videtur finxisse Virgilius, quem in seditione vulgi iam faces &saxa iaculantis, moderatorem dedit AEnιι .r. Tum pietategrauem ac meritu Morte vipum quem Congpexere silent, arr*ctuque auribiu ad am. Habemus igitur ante omnia virum bovum: post haec adieeiεdieendi peritum, xo ba. animos, se pectora mulcet.
Quid Znon in bellis quoque idem ille vir quem instituimus, si
sit ad praelium miles cohortandus, ex mediis sapientiae praeceptis orationem traher Z Nam quomodo pugnam ineuntibus, tot simul metus laboris, doloris, postremo mortis ipsius exciderint 3 nisi in eoru locum pietas,& fortitudo,& honesti praesens imago successeriti certe melius persuadebit aliis, qui stius persuaserit sibi. Prodit enim se, quamlibet custodiatur, sim uiatio: nec unquam tanta fuerit eloquendi facultas, ut non titubet ac haereat, quoties ab animo verba dissentiunt j V1R autem malus aliud dicat nec sia est, quam semit. Bonos nunquam honestus sermo deficiet, nunquam rerum optimatum. nam iidem etiam prudentes erunt inuentio: quae etiam si lenoein iis destituta fit, sitis tamen nati ira sua ornatur: nec quicquam non diserte, quod honeste dicitur. QDre iuuen- tus, imo omnis aetas N EPE enim rectae voluntati seruineno tempus ullum totis mentibus huc tendamus, in hoc elaborestius: itan & consummare contingat. Nam si naturano prohibet esse virum bonum, & esse dicendi peritum: cur non aliquis etiam unus utrunque consequi possit cur autem non se
quisque speret fore illum aliquem 3 Ad quod si vites ingeniimon suffecerint; tamen ad quem usque modum procellerimus, meliores Mimus troque Hoc certe prorsus eximatur animo
585쪽
Ahimo, rem pulcherrimam eloquentiam cum vitiis mentis rator vir posse misceri. FAcvLTAs dicendi, si in malos incidit,& ipsa bonus.1udicanda est malum: peiores enim illos facit, quibus continia' git videor mihi audire quosdam nec enim deerunt unquam
qui di iti est e. quam boni malint in illa dicentes : Qiud ergo
tantum Sin artis in eloquentiar eur tu de coloribus, & dissicilium causarum defensione, nonnihil etiam de confessis Io-quutus es, nisi aliquando vis & facultas dicendi expugnat ipsam veritatem B o N v s enim vir non agit nisi bonas causitas; eas porro etiam sine docti in alatis per se tuetur veritas ipsa. Quibus ego, cum de meo primum opere respondero,etia pro boni viri ossicio, siquando eum ad defensione noeentium ratio duxerit, satisfaciam. Pertractare enim quo modo aut pro falsis taut es iam pro iniustis aliquando dicatur, non est inutile. vel propter hoc solum, ut ea facilius & deprehendamus, deIesellamus; quemadmodum REMEDIA melius adhibebit, cui nota quae nocent,fuerint. Neq; enim Academici cum in utraniaque disserunt parte, non secundu alteram viuunt. Neq; Carneades ille, qui Romae audiete Cesbrio Catone no minoribus
viribus eoira iustitiam dicitur disseruisse, quam pridie pro iustitia dixerat, inlisitus ipse vir fuit. Verum & v IRTus quid sit,
aduersa ei malitia detegit: dc sequitas fit ex iniqui contemplatione manifestior;& plurima contrariis probantur. D a B a NT ergo Oratori sie esse aduersarioriim nota consilia, ut hostia Imperatori. Verum & illud, quod prima propositione durum videtur, pol in afferre ratio, ut vir bonus in defensione caussae velit auferre aliquando iudici veritatem. Quod si quis a me proponi mirabitur; squanquam non est haec mea proprie sententia, sed eorum quos grauissimos sapientiae magistros aetas vetus credidit i sic iudicet, pleraque esse, quae non min factis,
quam caussis eorum , vel honesta fiant, vel turpia. Nam si hominem occidere, saepe virtus 3 liberos necare, nonnunquam pulcherrimum est, asperiora quaedam adhuc dictu. si communis utilitas exegeriti facere conceditur. Ne hoc quidem nudum est intuendum, qualem caussam vir bonus, sed etiam quare,& qua mente defendat. Ac primum concedant mihi omnes oportet, quod Stoicorum quoque asperrimi confitentur, faci urum aliquando bonum virum , ut mendacium dicat, Mquidem nonnunquam leuioribus caussis: ut in pueris aegrotantibus utilitatis eorum gratia multa fingimus, multa non tu inrisae,
facturi promittimus: nedum si ab homini occidodo grassator lieisum.
586쪽
auertendus sit, aut hostis pro salute patriae fallendus: ut hoc, quod alias in seruis quoque reprehendendum est, sit alias in ipso sapiente laudandum. Id si constiterit, multa iam video
posse euenire, propter quae Orator beue suscipiat tale caulsae genus, quale remota ratione laonesta non suscepisset Nec hoc dico, quia seueriores sequi placet leges pro patre, fratre, ami- eo periclitantibus . tametsi non mediocris haesitatio est, hine iustitiae proposita imagine, inde pietatis. nihil dubii relinquamus. Sit aliquis insidiatus tyranno, atque ob id reus: vitum ne saluum eum nollet is quia nobis fiat tur Orator an si tuendum susceperit, non tam salsis defendet, quam qui apud iudices malam caussam tuetur Quid si quaedam benefacta damnaturus est iudex, nisi ea esse non facta conuit erimus : nocivel hoc modo seruabit Orator non in nocentem modo,sed etiam laudabilem eluem Z Quid ii quaedam iusta natura, sed conaditione temporum inutilia cistitati sciemus monne utemutatis
te dicendi. bona quidem, sed malis artibus similiὶ Ad hoc,nemo dubitabit, quin si nocentes mutari in bonam mentem aliquo modo possint; sicut posse interdum conceditur. saluos eia se eos magis e re publica sit, quam puniri. Si liqueat igitur Ora tori, latatu bonum virum, eui vera obiicientur, noli id aget, ut saluus sit ὶ Danue ut crimine manifesto prematur dux bonus, M sine quo vincere honeste ciuitas non possit: nonne ei communis utilitas Oratorem aduocabit Certe Fabricius Corneliu
Rufinum, alioqui & malum ciuem, & sibi inimicum ; tamen quia utilem sciebat ducem, imminente bello palam consulem suffragio suo fecit:atque id mirantibus quibusdam respondit, A ciues potiari malle, quam ab hoste venire: Ita hie si fuisset Orator, no defendisset eundem Rufinu vel manifestipe eulatusteumὶ Multa diei possunt similia; sed vel unu ex his quodlibee
sufficit. Non enim hoc agimus, ut istud illi,que formamus,viro saepe sit faciendum .sed ut si talis eo egerit ratio, sit tamε vera finitio, oratorem esse virum boau dicendi peritum. Piςcipere vero ac discere quomodo etiam probatione difficilia tractentur, necessariu est. Nam frequenter etiam optimae caussae similes sunt malis,& innocens reus multis verisimilibus premitur: quo fit, ut ea de actionis ratione sit defendendus, quasi nocen Resset. Iam innumerabilia sunt bonis caussis malisq;c5munia. testes, literae,suspiciones, opiniones. Non aliter autem velisi milia quam vera & confirmantur,& refelluntur. Quapropterri res feret, flectetur oratio, maneatehonesta resua late.
587쪽
phi obia euntιionem Oratori necessariam esse nam ad visen ilum modo, s J etiam addicendum contenditenecvnam ilici partem. se omnes tin, ut Rationalem, Moralem, θ' Naturalem: quapum singularum mammam ct vires explicati l Deindephilosophiam non ab uiuo aliquosed ab omnib- ,stab optrmo quoque esseparandam: eum turpε sit uni secta addictum est . Nee voro,praee raran tum , sed exempta eriam istUrism ictorumfactorumque rognoscenda. O Vando igitur Orator est vir bonus. is autem ei tra irtutem intelligi non potest; virtus etiam si quosdam imperitus ex natura sumit, tamen perficien da doctrina est.mores au te omnia Oratori studiis erunt excolendi; atque omnis honesti iustique disciplina pertractanda: sine qua nemo nee vit bonus esse, nee dicendi peritus potest. Nisi forte accedamus Dissiplina iis,qui natura constare mores, & nihil a diuuati disciplina pu- honesti tant scilicet, ut ea quidem quae manu fiunt, atq; eorum etiam iusti quam contemptisaina, confiteantur egere doctoribus: virtutem vera orato νιro, quia nihil homini quoad deos immortales propius aece . is omnib. deret. datum est, obuiam Sc illaboraram, tantum quia nati si- neeessaria. mus, habeamus. Abstinens erit, qui idipsum quid sit abstinen Abstimnstia ignotarit ὶ Et sortis,qui metus doloris, mortis,superstitio- Fortu e aiis, nulla ratione pugnauerit λ Et iustus, qui aequi boniq; tra- Iusimn chatum, qui leges, quae natura sunt omnibus datae. quaeq; propriae populis &gentibus constitutae,n6eiudidore aliquo sermone tractauerit ' O quam istud parum putat, quibus tam s.cile videtur. Sed hoc transeo, de quo neminem qui literas vel 'primis,ut aiunt, labris degustarit, dubitaturum puto. ad aliud sequens reuertar, ne dicendi qua dem satis petitum fore, qui non &naturae vim omnem penitus peripexerit. 3c mores prae- ceptis ae ration formarit. Neque enim frustra in tertio de o Axat. libro L. Crassus eumna quae de aequo iusto, vero,bono,deque iis quae sunt contra posita dicuntur, propria esse Or κο- iis assiimati ae philosophos cum ea dicendi viribus tuentur. vii thetorum armis, non suis. Idem tamen confitetur ea iam
esse a philosophia petenda; videlicet quia magis haec illi vide- Ur in possessionε earum rMum fuisse. Hine etiam illud est. Min quod ORATORIA R. LIΗ. XII. CAp. IL
588쪽
M. FAL. L. 1N set, et quod Cicero pluribus libris & epistolis testatur, dieendi sa- lcultatem exicitiinis sapientiae sontibus fluere. ideoq; aliquandiu praeceptores eosdem fuisse morum atque dicendi. Quapropter haec exhortatio mea non eo pertinet, ut esse Oratore
philosophu elim, quando n6alinvriae secta longius a ciui- llibus bEeiis tq; ab omni munere o satori reccit. Nam quis i philosophistam aulin iudiciis freques, aut clarus inc5cionibus fuit 3 Quis denique in ipsa quam axime plerique praeci -- β eo. piunt,reipublicae administratione versatus estZAtqui ego'illuquem instituo,Romanum quendam velim esse sapientem, qui non steretis disputationibus, sed rerum experimentis, atque operibus vere ciuilem virum exhibeat. Sed quia defetia ab iis qui se ad eloquentiam contulerunt,studia sapientiae, non iam in actu suo atque in hac fori luce versan tur νsed in porticus re
gymnasia primum,mox in conuentus scholaru recesserunt,il quod estoratori necessariu,nec adice di prςceptoribus traditur, ab iis petere nimira necesse est,apud quos remasit. Euolue di penitus autores, qui de virtute praecipiut,ut Oratoris vita eum seientia diuinarum rerum sit humanarumque coniuncta. - Quae ipsae quanto maiores ac pulchriores viderentnr, si
illas ii docerem, qui etiam eloqui praestantissime possunt Vtinamque sit tempus unquam quo perfectus aliquis qualem optamus Orator hanc partem supehbo nomine. & vitiis
quorundam bona eius corrumpentium in uisam , vendicet sibi ae velut rebus repetitis in corpus eloquentiae adducar. Quae quidem cum sit in tres diuisa partes , Naturalem, Moralem , Rationalem .' quae tandem non est cum Oratoris opere coniuncta Nam ut ordinem retroagamus,de ultima illa, quae
tota versatur in Verbis, nemo dubitauerit si & proprietas vci- eis euiusque ncisse, & ambigua aperire, & perplexa discernere, de Re Risis iudicare & colligere ac resoluere, quae velis, Oratoris est, quanquam eamon tam est minute atque eoneis in actionibus utendum, quam in disputationibus: quia non docere modo:sed mouere etiam ac delectare audientes debet Crator: ad quod impetu quoque & viribus acdeeore est 6-pus: VT vis aninium maior est altis ripis, multoque gitis tractu fluentillim,quam tenuis aquae, vobiecta lapil tum tesultantis. Et UT palaestrici doctores illos quos numerosum eane non ideireo distentibus tradunt, ut his omnibus liqui
didideraue in ipso luctandi eertamine Utantui; in plus etsim
pondere;&Mniicite, α spuitu agitur; sed ut subsit copia illa,
589쪽
'o R A T o R I A R. L I B. XII. C A p. II. s oratori ex qua unum aut alterum , cuius se occasio dederit, efficianti cognoscς ita haec pars dialectica, siue illam dicere malimus disputatri- di morescem, ut est utilis saepe& finitionibus&coprehensionibus,& decentes.separandis quae sunt differentia &resoluend ambiguitate; dc distinguem do, diuidendo,uliciendo, implicandor ita si totum sibi vindicauerit in foro certamen, obstabit in elioribus, βιω-etas ad tenuitat ε suam vires,ipsa subii LiatqM umet. Itaque reperias quosdam in disput 49 mire callidos, cum ab illaxauidatione discesserint,ilina magis sufficere iusiquo gravio. rea Ru, quam parua quaedam animali , quae in alngustii sanobilia campo deprehenduntur. Iam quias in parsula motalis
quae dicitur Ethice, certe toto oratori .eli accommodata.
Nam in tanta caussarum lut superioribus libi, fiximus j va-xietate, cum alia coniectura quaerantur, alia fi*sti sepibus concludantur, alia iure summoueantur, vel tratuserantqr, alia ' icolligantur, vel ipsa inter se concurrant, .vel in diuersum ambiguitate ducantur ι nulla fere dici potest, c ui us non parte in aliqua tractatus aequi ac boni reperiatur. Plerasque vero esse quis nescit, quae totae in sola qualitate fronsistant In consi- ,
Iiis vero quae ratio suadendi est ab honesti quaestione seposita Quid illa etiam pars tertia, quae laudandi ac vituperandi . ossiciis continetur ' Nempe intractatu reeti pravique vers tui. Aa de iustitia, fortitudine,abstinentia, temperantia, pie tate, non plurima dicet Orator sed ille vir bonus, quinae non vocibus tantum sibi nota atque nominibus, aurium tenus in usum linguae perceperit; sed qui virtutes ipsas mente complexus, ita sentiet, nec in cogitando ita laborabit, sed quod stiet, vere dicet. Cum sit autem Omnis genetalis quae
stio speciali potentior, quia uniuerso Des continetur, non - ,
tiqee accedit parti quod uniuersum rofecto nemo dubitabit generales quaestiones in illo n ine studiorum more , .
versatas. Iam vero cum sint multa propriis breuibusque com-
prehensionibus finienda,unde etiam status caussatum dicitui finitivus: nonne ad id quoque instrui ab iis qui plus tu hoe studii dederunt, oportet Quid non quaestio iuris omnis,aut
verborum proprietate, aut aequi di se utatione, aut 'oluntatis coniectura continetur quorum pars ad rationalem, pars ad . ' moralem tractatum redundat Ergo natura permista est o-ninibus istis oratio, quae quidem oratio est vere. Nam ign*xa quidem huiusce doctrinae loquacitas, erret necesse est, ut quae vel nullos xelialsos duces habeat. Pars vero naturalis,cum
590쪽
s s M. F A s. ' t I N T I L. I N s T I T. est ad exercitationem dicendi tanto caeteris uberior, quan maiore spiritu de diuinis rebus quam humanis loquendum - est, tum illam etiam moralem, sine qua nulla esse ut docuimus inoratio potest,totam complectitur' Nam Si regitur prouidentia mundus. administranda certe bonis viris erit respubliea. si Auit alti ostri animas ritigo, tendendum ad virtu- te ἐξ nec inluptatibus terretii corporis seruienduris. Andi arc.όn stequefitet reactabit Orator Iam de auguriis; responsis,' telisὶone,3Ehrque omniblis,de quibus maxima saepe in Seha- tu eonsilia vertata sunt, non erit ei disserendum, si quidem lut nobis placet tutus est vir irith et uilis 3 Quae denique in teIlio saltem δtest elisquentia hominis optima hescieritis
Haee si ratione hiabifesta noti essent, exemplis tamen et ede starere. Θ remus i Equidem 3c Periclem, cuius eloquentiae etiamsi in Bruto. nulla ad Κόs in umenta venerunt, vim tamen quandam inere silem Eufi historici, tum etiam liberiimum genus hominum comi e veteres tradunt: Anaiagorae physici constat augitoreis nisse;&Demosthenem principe omnium Graeciaeotatorii ni dedita operam Platoni. Nam M.Tullius non ritum se Zebere schblis Rhetorum, quantum Academia: νω- tiis frequenter ipse testatus est. Neque tanta iri eo unquam misset ubertas, si ingenium suum consepto fori, non ipsus rerum naturae finibus terminata x. Verum ex hoc alia mihi quaestio exoritur, quae secta conserte plurimum eloquentiae possit: quanquam ea non inter multas potest esse contentio.
Nain in primis nos Epicurus a se ipse dimit ut, qui fugere o-Unem disciplinam nauigatione qua velocissima iubet. Neq; vero Aristippus semimum in voluptate corporis bonum potiens,ad hune nos latinem adhortetur. Pyrrho Miride.quas xhon. ati in hoc opere partes e potest, e ui iudie es esse , apud quos Pyrtho- verba faciant,&rea ro quo loquat ir,&senatum in quo sit desida quo dicenda sententia non liquebit. Aeaaemiam quidam utilissi-
Ciciae d. mam edant, quod mos in v tranq; partem disserendi,ad ex- quas . . ercitationem Arensium ea utatum proxime aeeedat. Adiici--im Phi- 'ne loco probationis, quod ea praestantissimos in eloquentia Dρ δε- ,iros ediderit. Peripatetiei studio quoq; se quodam Matorio
dissipuli institutum stoici sicut eopiam nitoremque eloquentiae sere, me ιυὶ praeestptoribus suis defuisse eoncedant necesse est; ita uanos νdea am- aut probare aerius aut concludere subtilius contendunt: Sedilitenuissi- haec uitet ipsos, qui vel sacram orogati,vel etiam supers