장음표시 사용
991쪽
PRo Vxo Ra DECLA. XVIII. Is mater a4mittere quod loqui non potest pater r Speciosus fuit Liber interrogare hoc loco omnes humani generis affectus Placet ergo', ut si filio obtigerit ind genti cir facies , vultus
erectior,refugiat materam exus Si virginem usque ad notabilem speciem natura formauerit timeat oscula pater, horreatque contacium 3 Dii deaeque male perdant tam impudentes solicitudines, tam nefarios metus. Prope est ab incesto timere ne fiat. Malo simplicitatem, quae non vereatur infamiae malo nudos affectus, inconsultamque pietatem. Nihil de se fingi nihil credat posse uariari. Teneat insatiabiliter, avidertanti fama non est, ut amet filiu mater soli eitudine pudicitiae, Me quidem,mari re si quis interroget, omnes matres liberos suos tanquam adamaverint, amant videbis oculos nunquam a facie vultuque deflectere, comere caput,habitumq; componere, suspirare eum recesserit, exultare cum venerit, conser. re manu pendere ceruicibus monosculis, non colloquiis, non praesentiae voluptate satiari. Hoc est ergo in tam nefanda suspiciones aeuissimum , incessum non potest fingi nisi do optima matre. Erecrarer mehercle, iudices , si crimen istud Harsus obiecisset filio pater, si usque ad verborum processisset amentiam. Nemini minus fas else debet credere ineestum,
quam qui propter illud paratus est filiu occidere. Quid quod
non crς dis tantum nefande, sed quaeris Ita tu non tMnes mou
stri h uius agi tare secretulit 3 P Ορulus loquitur incestum, sed tanega. Ciuitas infamat tanto magis osculare unicum: & coniugem tene:pariter duo circa tuum stringe complexum. I coinaudita feritas: ita patri non sufficit non credere incestum, quod non potest probare Ferrem tamen adhuc suspiciones tuas nefandissime senex, si dissimulanter indici tanti sceleris an ralitas Obserua sermones.secreta custodi, omnium dierumno fhiumque momentisi agax scrutatori e Quid tibi cum 1 brupti siquid cum supremis 3 Incestur m credas portee
t tosque a S. At tu,pro nefas, verberibus, ignibus,&tota cru-lelitatis arte ici 'tari S rem , de qua non deberes interrogar eruos, de qu a Vernilium quoque corporum patientiam petu-acitor e X cutere S. Laminas accendis, equuleos moves,&parri: idicis aspicaris incestum. Nescis quod praeceps, quod abru- , t iam tam nefandae diligentiae furore commoveas ' Pater quiliariceno filium torquet , non est notanti crediturus. O. ranium quidem,indices, incertorususpiciones pessime sem-
992쪽
M. FAB. Qv INTILIANI per eorporibus incipiunt, nec bene de cuiusquam moribus illam partem hominis interroges,quae non animo , sed dolore respondet. N ondum ui eo quem torqueas, quis inter equu-Ieos ignesque ponatur, cuius arguta prius indici praecedant: nouissimum debet esse, quicquid torquet M punit. Fidem hominum deorumque, ne grauitatem putetis a nouissimis vltimisque coepisse. N on habet probationem facinus de quo pater non potest alium torquere quam filium. Video qua possis ratione defendi, si omnia ante fecisti, ut incestum aliter eiveis Tes. Q Aidais3 Interrogasti seruulos . non potuit conscius inueniri Exquisisti ancillas, non apparuit ministra flagitii. Non obscoenaliterarum commercia , non fatentis deprehendisti nefande blanditias. Nihil iuuenis mari tus, dominuS, pater. I nune & die scisse rumorem, sed vetorqueas: ducatur tamen quaestio per eoniugis ministeria, per filii leruulos, in illa potis utilitate desaeuiar. Prius est ut repudietur uxor, ut diuortio fiaton domo grande secretum. Excedit omnem immanItatem filium ideo torquere, ut scias an innocens torqueatur. Vnicum
Pater ignibus verberibusque interrogas, rogo quid facturus si pernegauerit videlicet ut laudes, deinde dimittas, ut ample inctaris pertis a vitalia, & laceri pectoris vulnera pietati rursus admoueas. solus superest pudor homini qui torsit unicum, vetorquere debuerit. Faciat te necesse est resista pessimum patrem,&odoris opoitet filium, cui satis facere non possi S. Iam is iam malo venena, serrum, subitos ictus. improuisamq; mortem. Incestum qui non credit, torquere non debet: qui credit, statim debet occidere. Quod si tormenta etiam filii placent,s praestanda est satisfactio tam nefandi rumoris,exigo ne per das quaestion An in media civitate, in ipsa constitue tama, ad-uo ea illos malignos, illos loquaces, & seculi rε exquirere audiente populo. Coon omni b torqueri debet, de quo loquun tur omnes. Interroget quisque quod volet, suis auribus, suis credat oculis. Cur in abditam semotamq; partem iuuenis abducitui secretu m quaestionis nec incesto filio debetur, nec innocenti. Dabo adhuc inter secretum publicationemque tem- Peramentum. Advoca propinquos, adhibe amicos, circum- Pone iuueni serios senes, intersint magistratus, assistant qui by habere possit ciuitas fidem. Praestare debes aut tibi ut probare possis, si confestus fuerit: aut filio, si pernegauerit. At tu nefande, crudelis, tollis quaestionis alteram partem, efficis ne possit amplius innocens esse qui tortus est. Quid agunt contra
993쪽
aea populum tormenta secreta Praedico, testor, iterum dantur malignis alimenta sermonibus, &a quaestione seposita ire malus reditur incertum. Coram omnibus torquere debet fi
lium pater, & qui vult absoluere, & qui est paratus occiderς. Non vultis,iudiees i ad facinus indignissimae quaestionis ae cedat,&quod ipse torsit filium pater Adeone non potuit libertisaut seruulis necessitas ista mandari ' non carnifex potius adhiberi ρ Patet in tormentis filii non auersos tenuit O . 'os, ipse vestes ei dit, vela enta lacerauit, manibus flagella concussit, renouauit ignes , & mori filium conicotione nprisiuit, diduxit os quod iam suprema claudebant , uitam-mum,ut longis cruciatibus patientia lassiceret.O dignum patrem,cui dicat innocens filius,feci. Non mehercle improbe mihi proclameturus hoc loeo videor, hominem qui torqu*tur in matrem, debere coram matre torqueri. Cur excluditur infelix a sua caussa, sua quaestione λ Adhibe speciosis cruciatibus hane nimis amantem : ,uius gemitus excipe, huiussaspitia oculosque eustodi si quod facinus admissum est, torquebis quidem filium, sed fatebitur mater. Irrumpere me tum maxime puta in illud tuum parricida secretum, iniiciς properati quςstioni manum, inhibe ictu ,subtrahe paulisper ignes. quicquid est quod eruisti, profer in medium, memento te fecisse de filio propter quod tibi non debeat credi. Quid spiritum dolore praeeipitas i Quid miserae interualla 'patiςntiae pertinaci crudelitate continuas, si frustra tibi lassicere credis luod audieris, nunciare, proferre Incestum ut credat ut, ipse ebet audiri. Mirabar & ego, iudices, si tam nefanda quaestio
alium exitum potuisset habere, quam mortem. Hic est pari icidii pudor, sic desinu ut quae incipere non debent. Facinus quaestionis , operis scelere maiore, exire tibi videris per orbitatem. Scimus unde venerit ista contentio, nihil extorsitis uitia misero.Vincit torquentem qui occiditur.Iam iam non miror,quod post ista non habes vocem, verba non inueni S.
Unicum sine teste lacerasti, unicum occidisti , soli tibi deinde notum vis videri celare faeinus, ct in parricidio quaeris aliunde tristitiam. Praeposterates est filium Oacidere, deinde
erubescere. Fas non est non esse notum, propter quod se parricida putat innocentem. Eligas utrum voles,aut tormenta
damnes necesse est,aut silentium. Quod non debet indicari, queri non debet. Possis videri sotta 1sis crudelissime senex, silentium filio piaestar , si xureret. Consumpta est paterni nO-
994쪽
metuit,& parum in quaestione, parum ultionis in morte est. Vindicare vis confessio item traduc cadauer,& super illa vulnera omnes pone caussas. Non est emidem sat eri cur torseris,& tacere cur occidem s. Quid ais seuerissime parricida 3Filium consumpsisti per stagella, per laminas. Potes agere viscera de tuis concepta vitalibus, sanguinem qui de tua fluxit anima, non insania , non furore, sed quantum vis videri consilio , grauitate lacerasti. Potestacer super ulneravis nici, super exutos artus metuendus assistis , & caussas quar- recite matre, quaerente populo,hoc soluindicis, Occidi I con tenta esse debet incerto ' Interrogari nune te marite credis amatre sola Caussas mortis illius reposcit licitudo generi ghumani. Stant circa liberos attoniti parentes, horretinuicem se charitas fraterna complecti , rupta est illa osculo tauri inici soceros generosque simplicitas. Quousque nos cumstentii tui interpretatione comitiis i Si nihil Actumeit quod debeat erubescere temporum pudor , quid tibi volunt verba media, suspensa 8 Si nefas prodigiosissimile fabulis apprehendisti, miserere, ne sis una morte contentus. Incestam grauius odisse debes, quod & vetari in forum, quod audaciam ii
nocentis imitatur,& taceati videtur irasci. Cum fit un3 pr . pter tu mollem torseris, propter tormenta occideris , noci est media res ut neutrum sciamus. Mater quidem, iudices in
Boeentissima hoc complorat, hoc ferre non potesti quod nihil parricida re pondet. Sed nobis videtur iam iam este si-cturus. Non fallit nos nefan de quid captes, hoc quod sup asilentissita his alta suspiria, quod prorumpenti videris exclamatione deficere, mendacio paratur .autor Itas,&in fide mi erupturae vocis affertur, ut fateri videaris in litus. D:c tamen, par est huic rei matri S integritas ut mentiar 8 Ο qndiato nunc dolore torqueris , quod instantem non potes aliqaa truci proclamatione discutere. Non verba tibi contra mite: a II, 1edargumenta desunt : non voce, sed probatione deficeris. Qu/,d solum datur relinquis infamiae, & nos cum perpetua sermonum iriat gnitate committis, Qui interrogantem nec damnat nec absoluit, rumore contentus est, Modestiam mariti paliter&patris accipite. De muliere quae conuinei nota
potest sufficere sibi putat ut incesta creda par. Quis unquam
tam cie fandas artes, tam cruentum deprehendit ingenia, quia
pol potest probate qu0d dixerit, captat ut cet.atur quod
995쪽
PRO UXORE DEcLA. XVI I. aestion dixerit. Dissimulas, taces inue, crudelis inuenisti tormenta patris. Audi quid misera simplicissimo dolore procla-mer. Non efficies,inquit, callidissime parricidarum, vino audram cadauer amplecti. Ego vero incesta suin, si possum moderari gemitus, comprimere lacrymas J Coite in funus, 'mnes liberi, omnes parentes, eustodite pIanctus meos,obser- , Date suspiria. si quid seei, siquid amisi, fatebor. Ecce supra lectulum essula feratam , Iaceros artus&pe iustum complexa corpus exclamo. Teneo unicum meum, velit nolit inuidia, meum misera formosum. Hoc erat quod infelicisivam matrem ultra solitae charitatis exagitabat affectus,amaoamma rite periturum, Infames quantumlibet hanc impatientiam, e go mihi videor defuisse, cessasse, multum de laetitia, multum perdidisse be gaudiis. Nemo unquam filium nimis am uit. Excuso tibi, inquit, iuuenis innocentissime, quod supremis tuis nondum praestiti miserae omitatum. Viuere quidem rodefuncto continuo non debui, sed mori marito tacente nota potui. Rumpam taedium lucis inuisae, sed prius licuerit coram Civitate manibus tuis iusta persoluere , cum damnato supra
callidissimum silentium pa ricida, nihil re dixisse constiterit. Ignosce quod ad iudicium istud orbata duraui. Timui ne si . d exitum impatientia,si praecipiti pietate properassem, fac
x et alium parricida de mea morte rumorem.
EAE AATvx quide tristissimae orbitatis misero
pudori, ut iam taceremus omnes, & post tam prodiolosas rerum sermonumque nouitates oportuerat hoc esse nouissimum de malis in- elicissimae domus, quod occidi filium pater. Seci citioniam mulier immodici semper affectus,stpercuncta quae vel pallussam paulo ante, vel feci ,reatus quoque me dolore cocussit, veni Periturus a vobis ne me iciqntςm silentium
996쪽
xa 4 M. FAB. QVI. NTILIANI necisus est ut taeerem. Vtinam, iudices, negare possem quoa
occidi , utina totum miserae necessitatis ordinem fas esset iti- traxe, & oris huius premere iaci elum. Miratur hanc aliquis patientiam meamὶ Ardor ille qui me modo impegit in filium. ipsa sui immanitate consumptu hest. Quicquid erumpere poΩset in proclamationem, parricidio peractum est, in orbitate eonticuit No habeo affectum,nisi quo cuncta tantum patiar audiam, seram. Vtrunque de filio fieri non potest,ut&ocei derim,& fatear cur Feruerit oecidi. Quapropter,iudiees, satis admirari, satis stupere non possum, quod mulier cuius praeter optimam sane conscientiam, sexus quoque maiorem ma- Iis nostris pudorem praestare debebat, tacere non potest silc tium melim.N puo quinimmo sabulosoque secum impatientiat genere dissentit. Quaeritur de populo quod imuatur, de
patre quod taceat. Nec contenta contentione mariti, nihil se iussimulare, nihil scire reatus autoritate testantis, mauult de silentio meo facere secretum orbitatis. Istud amentia sit an
innocentia, perditus dolor viderit. ipsius animus potest scire quid filius meu dixeris, quae me putat habere quod dicam.
Fidem is itur vestram, iudices, ne vos orbitatis miseratione consuunt sola mater, neue maximae calamitati4 ibi tantum putetis resedisse sensum, unde vos lacrymae gemitusqueconueniunt. Mei magis debetis in uxoris comparatione misere-
ii, qui filium &petdidi,&occidi. Ego sum infelicior ex parentibus duobus, qui quicquid, iudices, ista complorat, &patior, feci Felicem ignorantiae conscientiam matris, qua sufficit interrogare. Maior me impatientia, maior uritasseis ctus inur filium occiderim indicare nonppssum, nec poenitet quod occidi. Infelix senectus, misera patientia, sic quoque quam multa dicenda sunt ZFuimus quondam, iudices, fuimus felicissimi parentes, cum adhuc rudis unici uos blaadiretur infantia: durauitque domus tota prosperitas. quandiu pariter fruebamur, pariter dileximus, quandiu ciuitas de nobis hoc solum poterat loqhi, filium nos habere mimosum. Vt vero in eam adoleuit aetatem, in qua eorporalibus bonis iuuentus ivsolenter exultat. sup*rbus atque arrogans in nullum iri genus, nin priuatos, non in publieos actus florentem di xit aetatem. Dii immorrales, quantus qualitque circa iuueni rumor ingemuit omnium maledictis succlamatus, omnium
4enotationa damnatus est, donec & ipsa consensum circa st
997쪽
publici doloris agnosceret. Inde rarus in publico, ditan-q uam patris occurius, tanquam ciuitatis ora vitaiet. Non est
leue concipere verbis, iis quac tam ei uitatis execration , in quantam culpam iuuenis inciderit D ictus estoccidere pota se patrem,dictus est dignus, quem pollet etiam Pater occide re. Quid facerem, iudices; infelici mus senex iam iam norieuita Dat fama nec patrem, iam meis auribus hemo parcebat
interrogare non audebam, dissimulare non poteram. Fallithi quisquis me putat quicquam fecisse consilio:impetu s ac temporis ipsius nescio quis ardor explicuir. Praeparari filio tormenta non possunt Est in miseris penatibus pars remota, seposita, profunda tenebris, tristis accessu, otvibus apta flagitiis, & in qua audeat facere facinus &pater. Illo fateor duri me variae cogitationes per totius domus spatia circumagunt: quantum intelligere licuit, improuisusadueni. Et ille quidem ad conspectum meum tanquam deprehensus obstupuit, re sagitque trepidus, puto ne quaererem caussam. Irrumpo festinanter auide, sine liberto, line seruulo, sicut me deprehenderat temporis illius fatum, manibus, ictibus,&quaecunqὸ
ex obuiis dolor in telorum transtulerat usus, ultra vires se- ueetutis aggressus: nes et proffimo raptos, vhrbera quae casus obtulerat. non diuiso dolore, non perpartes, non perin- et ualla suspenso, sed semes, sed pariter invado. pars secreti uit ut ipse torquerem. Dii immortales, quae contumacias quae fuit illa impatientia, cum domi torqueretur a patre n. an uocarentatrem Non repugnauit iuuenis, non opposuit nanus, nullum implorauit auxilium. Mersis tantum delestisque luminibus . tanquam unquam sagella sustinuisset,
tanquam meis torqueretur oeulis, omnes ictus excepit in His
tem:verberibus, ignibus, laudatos vultusιvelut illis irascere-ur, opposuit. Reddo testimonium nouissimum pudori, rum iam mori vellet, occisus est: Laudo, iudices; patientiam atris, cum&ipsa semper plurimum esset domi, de ab illaec reto fortasse non longe, interuenite noluit, interpellar. ion ausa est. Sed & mauibus meis gratulor, quod non plo-γinquus aliquis, non amicus irrupit, occidissem quisquisitudimne ausus fuisset interrogare pro filio. Sepeliui tamen Pera membra, funus indulsi, ossa collegi. Non iniecit uxor lectulo manum, non inter exequias planctibus elisisque Vb tibus mihi fecit inuidiam. Vnde in hanc impatientiam pro
998쪽
xos M. FAB, MINTILIAM tinfelix eoram liberis ac parentibus, possum audientibus
hominibusque clamare , Et ego amaui furum meum , nomosculis, non infirmitate, noti lacrymis sed viribus , doΙore, patiantia. Unicum . quem si acie clausisset hostis , vicaria morte seruassem e si subitum cinxisset incendium, extulissem relicta meorum parte membrorum : eripui inalignitati, abstul famae. Habeo quod imputem tibi naturae pietase Rem difficillimam feci, quod non me potius occidi. Malae tractationis accusata Adeone uxor tibi parum videor dedisse poenarum post periculum&labores ne lucrifaciat pater,quod occidit filium suum Nou pudet ergo si iras ceris particidae t Quid titi cum lege quam vos propter minores acce pisti affectus: Querelas trabet ista non gemitus, dc mater seinposita solam complorat uxorem Rursus ad populam vocas miserum pudorem inatem a noui rumoris accendis e Perdidi ergo rationem secreti mei. Sic omnia feceram, ne quid aut quaeri posset, aut dici. Iam vero quid impudentius, quid indignius, quam cum sibi de liberis credunt licere tantundem, Sc equum ius patris ac matris esse contendunt, quasi nesciant nob. S arbitrium vitae necisque commissum ' Non est priui, legium, filium occidere cum fieri potest, nec quisquam tam tum ideo fecit, quia liceret. Viscera unici lacerare suffeci.
Ignoscosi non potest mihi erederememo filium suum occidit odio: non erit tanti iuuenis inuisus. Illud e ih ici patribus vf- quod parricidium terribile, quod amant, quod succuriunt, quod sibi videntur aliter non posse misereri. Non est quod
vos ab aestimationa malorum meorum mollior sexus abducat Maio tis affectus eth filium occidere quam vindicare.Desine igitur me mulier fatigare interrogationibus tuis. Ita tibi non videtur omnja responderempto filio,qui dicit, occidi. Et licet comprimantur exclamationes; ora claudantur, nihil ne .gat qui hoc fatetur. Atqui summorum facinorum ipsa imma. nitas innocentia est. Filium pater non demens, non insatin
occidi. Hominem extra sensus affectusque positum quisquis
nunc miseraretur, occidi. Vides senem, Languine suo fluente, laceratis exustisque illis sanctioribus charioribusque visceribus super exanimis uni ei corpus cruentis manibus racentem Horreo eadauer, & velut corpora quae celestis exanimauit ignis, adire propius timeo. Ad quaedam facinora
sussicit et audere oculos,vulius auertere, tacere, miraIi, & incredibiles calamitatis relinquere suis caussis. Miserere, ne
999쪽
pnM VIRO . DEcLA XIX. et ofqdidam plius quaeras, ne quid interroges. Dicturum me
putas, parce seculo, parce marito, parce patri Tu vcro parce illi qui occisus est. Nouum,iudices, uxoris in maritum Crio men audite. Silentium est de quo quaeritur Solebat indignatio vestraeonuicia nosti a ferre cion posse, &matronalis in adignatio dicere videbatur, non parcis erga me marite Ver bis, nullam habet nostri tuus sermo reuerentiam, facile prorumpis in opprobetia, facile quod Iibet obiicis, exclamas, &da nimium libertati vocis indulges, potest populus aliquem de
me facere rumorem.T u mulierobiicis mihi rem quae nullivn- quam crimini fuit, solam in nostrismoribus innocentiam voce reprehensam tuetur taciturnitas. Vide cur manus, cur ver
ba peccare videantur. Illi Sinfamamus, his torquemus, his occidimus. Vis scire quam non possis queri de siletio meo F Iicissima fueras, si ide fecissemus omnes. Finge me paulisper sepositis silentii caussis hoc tantum respondere, non prodo secretum. Ex omni uus, iudices, quibus humana pectora se. riis grauibusque complectuntur anectibus, nullam dissicilio-Tem quam silentii credo virtutem e adeoque promptissimo sermone ficile delinquimus, ut constantiam tacendi neque in aliis ferre possimus. Crimen hoc in me mulier vacat, quod in priscis illis morum mentiumque rectoribus fuit piisnasapientia, quod quosdam totius uuae pertul sse patientiam magis illa misera miratur antiquitas, quam quod temporum
vices, fiderum cursus, profunda naturae velut conscia ratio ne sanxerunt. Quae pei fidem impotentia est eis iugere riget sacra dissimulatione pinus euoluere animum quem super sua secreta compositum non laetitia, non dolor, non necessitas, non fortuna laxaverint Quisquis de tacente queritur, multominus ferre poterit loque utem. Nec adeo coniugali societate cuncta milcentur, ut nihil sibi a ciueisus hanc concordi Emproprium relinquat alimus Est aliquis etiam a Languine suo secretus assectus, genusque reuerentiae, uti
cenda minime velis scire charissimos quaedam non possis vel beribus, equuleis eruere:&plerosquevideas fortiter iupex
sua secreta morientes. Agedum sit videtur, utrunquo exum, omnem conditionem, o nanem scrutemur aetatem e nullum sine eonscientia pectus, nulla vita sine caussis tacendi. Si in iti- terrogaret omnia araritus haberes aliquid &tu quod non fatereris. E t quacito silentium grauius est in sene, verecundi
iu*Mito, ianctius in patrer P udeat nos mulier inermitatis.
1000쪽
Vicit nos modo iuuenis illa conitantia, mori voIuit ut tace remus.Uides mulier quibus interpletati 'nibus praestes tuum dolorem3 D iceris ideo me interrogare, quia scis omnia mc potius pati malle quam loqui. Quis enim in hae ciuitate nocinouit taciturnitatis meae rigorem' Quis iga orat, qua cuncta
soleam ferre patientia λ Ne occisurus quidem suspiria gemitusque praemisi. Nihil feci unde erupturum quandoque in or
bitatem patris animum aut tu praescio timore sentires, aut ipse periturus. Hanc nunc me iactare conscientiam putas,
quod nihil in publico, nihil in ullo mihi permisi proclamare
conuentu. Ego vero non sum questus de iuuene nec tibi, nec captaui ut illum mecum & mater odisset. Frustra te putas extorquere accusatione 'osse, quod mihi non ipsae calamitates, non dolot, non meditatio orbitatis expIessit. Uras licet.
durabo, perferam. passussum iam quod erat dissicilius, oecidi. Tollit, inquit filium meum. Breuiter,indices, ratio reddatur. In famem quid refert, an innocentem , si illud omnibus liquet'Iuuenem cunctis pignoribus inuisum, omnibus affectibus grauem maligni fecere sermones. Quid agimus vimes quemadmodum effugimus, euadimus: In tanta infamia nihil
racere credentis est . Uis me circumire singulos, reclamare Populo, cum rumore rixari Tuae fortassis infirmitati conueniat negare, me tantum fortior assertio unici decet. Eripiendus est non contentione verborum, sed ut ciuitas stupeat, ut erubescat. Torquere me filium putas lauidiam facio populo. Videor mihi illis verberibus lacerate famam, il- Iis ignibus increpare tum orem. inaestio de infami filio v nam Tationem habet, ut probesinnocentem. Dii mala prohibeant. ut noueris illum dolorem,quo potest torquere filiu pater.Nihil est infelicius homine, cui de unico tuo mors sola non suta ficit. Iuvenem In cuius animo perdiderant nomina nostra respectum, quem cotidie necesse habeamus excolaterumori, qui inter nos formosum malebat agere quam filium, verberibus ignibusque consumpsi . Vis . vis scire quantaxormentorum ratio fuerit 3 Debuit etiam tortus occidi. si eamen νtique mater vis scire caussas, leniter audi. Prospiciebam miser in grande quandoque iacinus prorupturum, quod Ocio vitam, quod desidem domi perdebat aetatem. Non peregrinationibus excolere mentem , non experiri militiam, Non tentare maria, non rura colere, non administrarerem