장음표시 사용
981쪽
uon laxantur diducta, sed pereunt. Quae de primo tenore nascendi vix in contrarium victa deflectunt, diuque prauitatis
suae ristote durara, mox in pristinum cursum remissa non rodeunt, sed totum pondus omne'; vires nclinata traxeruuta
vigore quo sibi permissa creuissent, in ipsius vitii robur adolet cunt. In hoc tota est dissicultas, ut incipiat non amare fili si pater, hoc cum fronte consessionis accipit, reliqua praecipi inrore decurrunt:&redituris charitatibus obstat , quicquia obstiterat odiis. S 'mel sibi parentes liberique mutantur, semel auseruntur. Felices qui habent in eonscientia sua quod debeant emendare, corrigete Illa demum potest ita desinere, quae coaluit ex vitiis liberoium. Ego qi id facio, cui non luxuria, non est mutanda petulantia : cuius abdicatio non de meis, sed de patris moribus venit 3 Frustra mihi exhortationes, si ustra blandientur vana solatia. Hominis quem pater odisse non des nit, unus exitu est, Ut se oderit. Et quan ulum habet de toto dolore nostro ille quo venitur ad iudicem dies' Ego cum dico, pater me odit.illud ex chimo, omnes sine me sunt festi diei, omnes laetitia sine filio, non alloquitur moestum n assidet ille languelati. Gratissimus qui)quis de nobis tristius aliquid attuleiit, quisquis maledixerat, c5uiciat ulsuerit ablenti. Ego si hoc pollum serie, merui. Λliastinia itersa, quae de continuatione sui patientiam parant, quae durant assiduitate, fit mantquenientem Quod te pater oderit, quotidie nouum est. Minus fortassis vr.ntinuicem simulta tes,&mutuis detestati quibus id uisa respirent. odium is tantum filius perferme poterit, qui et ipse oderit pitrem. Vos nunc iudiceς, uniuersos quin immo motiales infelicissim uxiuuenis interrogo, quid me sacere vultisὶ Exolicuit nos sios dubio deeriminibus exitus quod absolutuslum: tamen non hoc esse cit, nemori velim, sed via alii liceat & viuere. Victus sum enim mehercle, victuc sum, iudices, ab lutioni bus meis, de s quae certissima est animae laborantis infirmetas misera felicitate deseci. Quem mihi vultum domum reuel. , quem suadetis animum ZN on decet gaudium meum, exaspero hilaritate: non decet moeror, ofundo tristitia: caproesermonem, inuisus sum tanquam arroganter insultem. Doloris caussa, dicor si propius aspieiar: videor, si recedo, eoα- temnere. Quousque vincemus ' Nesciunt prorsus abdieationibus meaeis , qui non statim cedunt, qui conscientiae. tuae rigore nituntur. N on vincitur pater, non sum absolutus
982쪽
eum domum veni, nemo me diligit, nemo reueretur. Iam a a nos de penatibus illis non peltinent nisi secreta. nisi latebri. Non exuo, non depono sordes, 3t mihi quotidie senex tanquam accusaeurus oecurrita Attendo quid faciam , quid lo-ruar, qualis asputar, & c quod malignissimum est solici tu .iciis Renust me ipse custodio. Siti alti me vita , satiasti. de cum felicibus quoque Uniat eae nimia pro spe litatis conti-n ratione Attidium, quod tartium paras lassitudine miserorum Consumpta est iu laclyinis, in precibus aetas, exacti it- dibus dies, anxietate noctes. Qui d milii contra tam indigna,
tam grauia promittit integritas: Abdieati debet, quem noce tem pater odit: moti, quem innocentem. Sed ut credamus, n-quit, voluisse te moti, cur potissimum veneno ' Possis quidem pater hanc de omni supremorum genere litem facere morietibus:& quia rerum natura varias fatorum vias indulsitani, mar, in nullo non exitu sim li ratione reprehendas quicquid et ei tum est Sic tu per sttrinum nudatumque inueronem proclamares, cur non vore noὶ sed nihil est delicatius exitu, qu si non supplicia, non metus, ted collecta de calamitatibus commendat infirmita, Mihi tamen praecipue cum hoc mortis instrumento propria concordia est': non spag teruorem, nota trucem cadaueris relindust aspectum placida est, quieta est. Ingratissime senex, ego sc hoc si Chiotiendo pr ealeiam, ne 'meoeeidisse filius videre tui re incapphehendo, te interrogopparet: ita parilaida surrimo, setvenenum ita ro indo, mum tuam imp ahatum rude, ehendum, cui tant multa re
stant antequam dari possifata patricida suaequi iuxta te quq
secretum oui de botione tibi ξb ce ta, quam nemo detulit, quam simplicitet tam Deile respondi Secedo iri medios penates, nullos ub inrroitu pse potio careb des nbn euito transi tus, non exclud8 enturos sibg tru in haec omniafunt o cidere volentis, ah mori venetium quod tibppis arctur, ii uenisses absconsum, recon Afum, multum circa illud palloruattoniti, concisa uerba, trepida suspitia,&me negantem. pii ricida deprehenslis effudissetve et enum, ne fateretiir. Curet
go,inquit, si tibi paraueras, non bibisti Breuiter, pater. di secundum naturam eondi tinnis humanς tesipondeo ii i hil aliud esse in potestate miserorum,quam ut mori velint. Ego cum dico mori volo non hoc dico. moriturus sumi de animo meo respondeo, non promitto defato Miraris quod quamuis iamicaeam Venenum, mulium tamen adhuc asibus, ingesti: tua
983쪽
pRO FILro Dac LA. XVII. Isri ruperest acciperet perfossis piarunque visceribus vitam tam εαb ipsa desperatione redeuntem strictos circa colla laqueos, aut nexus, aut ipsius corpo iis ruina decepit, rotatos perabis rupta molis iactus explicu t. Tam consentaneum est nemo riatur qui velit, quam quod morimur inulti. Sed malo , siectccepi, simplici tecum rat One consistere.Nihil aeque pater impetu constat, quam mori velle .' nec quicquam res humanae impatientius habent pereuntis affectu. Hunc si retinere velles, sufficit mores ire&rationem quoque homini mortis eri piet, si quis abstuleritardosem .Frangit animum quisquis interuenit, abducit, avocat uis alloquitur Ambiuntur cun .cta moriendi spatia pro vita d deo nos me hercle crediderim eiusmodi exitum eligexe secretum. Minimum est quod confundat hominem infirmitate morientem,& exiguis caussis opus est ut displipeat odit quem misero suasit integritas. si interu olatat quis qui gaudeati qui vindicare se putet si hestes adhibe i qeulos, quibus inuidendum sit. Statim
mehercle arrogans vita simulatur , statim contumax dolor cuin f eprehensa morte d ssentiet. Nescis quantum mihi haeλfitationis p auexis cum interrogas dum respondere cogis. Sed quem redὸese, ite tum litigare, defendi. Me vero tunc pariter omnςs tenuistis affectus, Indignatio, pietas, reueren-ria, dolosi, Ego propte patrem mori possum,coram Patre non possum. Adiice nune quod& dixisti, bibe. Si mehercle saucium palpitantemque tu illises adigere ferrum, Uemerem cluis sis vulneribus animam i sisti insere aptatos ad colla nexus, conat ex abrupto desilire laqueo, si vero iniiceres manum ad . praecipitia propςranti flecterem in plana cursum. Meritoptortus anima secretum solitudinemq; captaueras. Interuenis pater, actum est, peri t ille susceptae mortis ardor, & viro que nos soluit affectu Moti non debeo, si vetuerit: non po tero, si iusserit labe, inquit. Nondum quidem potioni virus aptatum est, sed me ideo deprehesi disti, quia adhuc tereba- tu Multa tamen mihi patre ante facienda sunt. Volo priua
conuocare seruulos, con trahere libertos, complorare,con
queri mandare, alefendi. Bibe Mihi vero tunc adiecisse visus es. teneris, haeres eamus ad j i dicem. Bibe. Sed hoc iubes tanquam n gem venenum Intei rogare vos velut in illa secreris nostri praesentia libet, quem mihi post hanc vocem anima datis, Dicit hoc accusator, dicit hoc victus, dicit secreto,dicit
sic ut possit negare, si bibeto. Bibe .Ego quia: volo, α hoc qsto
984쪽
M FAB. INTI L. INSTIT. maxime paro, sed totum hunc animum senex tua auiditate mutasti Bibe id restat aliud quam ut recusantis ora diducas ut infandas per oppositas manust Mihi vero tunc exci- ἡit quid velim, quid pararim. Vide truces loquentis oculos, eultus particidali ardore suffusos: iuberi mihi videbat ut bi- berem tuum venenum Nescisti pater pertinaciam meam se uare, nescisti. Filium propter te mori volentem deprehendi-1ti. Vis occideret veta, inuade poeulum ne hauriam, bibam. Exclama,temerarie quid facist Iam desino irasci, iam te uertur in gratiam. Properabo, ut ho secum aures ferant, ut im-
patientia tua fruantur oculi. T ut es quod ita me retorsisti, quod ablata sunt sacramenta Aundi. Innocent: Acilius est mori, si rogetur ut vivat Fidem deorum, in quam me eontumaciam pater, in quem tuac impulisti contentionis ardorem, cum dicetes, bibes Nec vivere mihi libuit, nec mori. Breptus sum m iser animo meo, & improuisa voce perculsus, steti sine affectu, sine negatione, attonitus amens & me pene aliter occidi. Nihil est profecto improuisorum dolore to xentius, Sc fractae malorum contcntione mentes ad inexpectata caligant. N ,n querelas post hoc inuenio, non verba, dolacrymas Ad nullius rei conarum susscit mori alterius animo, Sc filo veneno Licet igitur noua mereatus mole conuenias, non poenitet tamen illum finxiste , non pamitet illum spiritum rigoremq. pereundi: tanquam particida moriebar.
Pater qui queri tui quod non bibi, iam nunc diceret , deprehensus erat, negare non poterat. Essem nunc ter abdicatus, Mmec5 tenderet ad iudices meos redire non ausum. Bene quod
sic effudi, tanquam rurius vita placuisset Venenum quod videretur deprehensum nemo ideo bibisse crederetur, 'vidi sibi parauerat. Dic nunc, non fui passurus si bibere volui sies. Deinde hoc si e probas, ut me hodie quoq. coneris occidere. N5 eras passurus. inlando perfidem iniicis manus, potuit eade, potuit peragi breuitate qua iusseras. Non eras passurus Deinde no a timuisti ne mihi animum pereundi vel hoc faceret quod putribam me iuberi .Facinus est si morior, ut postea quγ
tu I an volueris occidere. Tu lieet inuidiam vocis illius alterius mentis simulatione defendas, occisuri tame fuit ipsum experimentum. Nec interestr goris, quae dam pati iris, an te-tes. Nunquam moueoir patrem filius noc, quod moritur, quε non mouit hoc, quod paratus est mori. Quid nunc faciam, iudices,pertinacisum origori 'in quod me componam patien-
985쪽
mulat, quem constantia nostra, quem ostiadit infirmitas. viuere volo, perturbat,expellit. Mori conor, interpellat,exagitat. Iam fortassis aliquid si nobis hodie quoque clementia vestra succurrerit parauit, inuenit. Quis finis, quis exitus incredibilium maloi um 8D e filio absoluto feci ut mori mallet. de moriente ut viveret. Vos vero, finistissimi viri, quo iam ambitu, quibus possem conuenire precibus Ille vester infelix, ille vester absolutus , flere vetitus est. Non habet gratiam suam toties genua comples hi,& ad fatigatam misericordiam noui criminis pondus attulimus. O mors semperiai parata miseris negata cupientibus, quando succurres ρ Me ici- felicem,perdiJi venenum. Sed quatenus aliquis pater, expectationi tuae repromisi , nolo desperes. Fruere quinimmo ante suprema,ante exitum meum nac voce, vicisti. Nescio quidem quod rursus eligam obitus genus: an plaeeat repar re virus infelix. sed praedico,testor quae sun qua sederit tra- 'ditio lethi, miserere, ne iubeas, miserere, nepogas. Facilius me occiderent gemitus tint,lacrymae tuae. Et ne talii putes illam secreti nostri excidisse vocem. venenum quidem triiubente bibere non potui , quandoque tamen hoc occidet,
T si , iudices, callidissimus parricida facinula suum sic ordinauit , ut vobis. matrem faceretinuisam, siue dissimularet misera mortem filii sui, siue quereretur,tantaque monstrorum nouitate circundatam eo perduxit, ut sibi videa-ι
986쪽
M. p AA. Qv INTILIA N inr infamaturus u vel patientia nostram, vel dolorci sat
tamen in cuius ciam ita tibine nam inrum sibi vindicat orbitas locu , ideo ad vos fugiendum fuit , ut sciretis non illi prasiaci, quod tacet maritus Lau io, iudices, laudo miseram, interro-- gare noluit domi, quod nihil secit& ipsa secreto. Hic coram ciuitate, coram liberis ac parentibus,& licet dissimulare par xi ei da videaturi coram rumore mater inquirit, quid tό eatis, unici quaesierit, quidni orte compererit. Respondeat sal
rem reus, fateatur iratus, cui in peracta crudelitate modestiae
fronte substitit. Nec uxori potest videri parcere, de qua scire
voluit an esset incestam ecfilio , quem tanquam scit et occidit. Ante omnia, igitur, iudices, mulier infelicissimi pudoris hoc ab asse ictibus publicis petit, ne vobis accusare videatur. Ream incesti, ream particidii putat. Exhibet populo conscientiam sua im, & aduersus queo cunque sermonem, quod
cunque secretum, marito famaeque praestat interrogandi potestatem, vellet innocentiam suis probare visceribus, vellet in equuleos, in ignes hanc miseram praecipitate pieta te. Ignoscite, iudices, mapari cntiae , quae contra callidissimam dissimuIationem libertate doloris exa stuat, Incestum probaretur flentio patris, si taceret & mater Equid C iudices tam contrarios affectus senis satis adnatiari, fata S stupere non possum. Iuxumore tam suspicax, post tormenta patiens, modo ad fabulas vulgatesque selmones pronus ac facilis, in orbitate, inpar ricidio, reatus quoque dolore conticuit. Quo repente don-- uersus est 'In quam modestiam despeiatio, emque defecit torsit tanquam dicturum: tacet tanquam di Xerit F dem igitur vestram iudices, ne cui praestet magnae se uel iratis aut Critatem non posse defendi : neve ideo suspicari ne sanda, malitis, quia se silentio parricida miratur. Parcere nunc illum cuiqua. tacendo creditis 8 loqui se tum maxime putat. Et si bene attes& profundae metis consilia perspicio, respondere sibi videturi plusquam mater interrogat. Fallitur qu. uis hunc esse credit inexplicabilis doloris aestum ,&inter silentii confessi otiitque
caussas miserum pudorem. Alium exitum non habet quam ut
respondere videatur, qvisquiis filium occidit, oc probare non
potest propter quod debuerit occidi. Coniungat quantum violet nocenti uimus senex cum rumore populi si leutium i suum, & relatura ordinem tristissimae sortis collata maligo ita te cludat ora, eompescat aditus o securitamen estote moIta.
ιes,sas est,fas est innocentissimae matris velut intemplis. velut l
987쪽
apud ipsos proclamare superos. Αmaui filiu meum. Matron HI adices. cuius puellares annos , primam rudemque coniugii mentem nulla libidinum respersit infamia , cui impudens rumor suspicax maritus nihil unquam potuit obiicere n vi filium, quae pudicitiae prima fiducia est , edidit partum quem
maritus agnosceret, non timuit ne stupra furtivosque concubitus, paruuli vultus, an crescentis infantiae similitudo deteg ree. Natum de se continuo liquid ipsi crediti si impatientius complexa quam reliquae parentes, non in nutrices, nec in ministeria seposuit: tuis aluit uberibus,suo uitam plexu. Nun quid&hos annos patricida. nunquid & pueritiam miseritu uenis infamas λ Actum est de sacrornm nominum fide, sive videatur innocens mater, aetas tantum filii facit. Accendebat hanc erga unicam optimae matris impatientiam rigidus pater, asper mari tus :& si bi videbatur param implere quem pro duobus conniebat affectum. Ratus hic tiamque ad oscula difficilis amplexibus: & qui unicum a s icerit animo quo quandoque pollet occidere fecit ut notabilior esset charitas ma- 'eris. O mnis igitur miserae sermo cum filio, omnis in publicum pariter egre sitis.G audebat etiam quod laudandus occultibus, quod omni sequentia coetuque conspicuus, populo jam ipsa
lateretur quod plus amat erui a matre. M leremini, uadices, Benelandassus prciones maritum ex vilius traxisse credatis indiciis: suum rigorem cuQm tantum secutus est 1 mu in Filium fi non amev. videatur tibi mater adamasse r Queiturum nunc me, iudices. putatis delicentia sermonis humani λ Ego
vero iuxta hunc patrem non aecuso rumorem. Quae matC-sia sabulae tam impudentis, quisuerit autor iste proo auit, qui credidit .Faci Ilimum feer t. vi loqueretur populus de incesto, de quo mirabatur patiem suspicari. Haec sunt, iudices, quae mater fecit secure, simpliciter, palam coram marito, coram ciuitate. Reserat nunc suum iste secretum. Iuvenem l quae integritatis prima simplicitas est nihil timentem , in partem domus, qua nulla proclamatio,nullus poterat gemitus audiri,rapuit, abduxit. Ibi verberibus, ignibus, omni crudelitatis arte consumpsit. Qilis unqua,iudices, peius de innocen a teporum, de sacris meruit anechi buu torsit filium ut probaretura acestum, occidit ut crederetur. Ρ onite nunc ante oculos, tu
dices, duo sum paretitum confessionem. Mater exclamat, lium amauit: pater dicit, occidi. Nefas est utrumq; putetis in nocentam. Iam quidem noceatissime senex, grande depre
988쪽
M. FAB. QVINTILI Aur ienset seritatis indicium est,quod eum filium occideris, i iii
terrogeris expectas. Non erumpis ab illa secreto tuo terribi lis in publicum & homo filii cruore perfusus,non proclamas sthon deo s hominesque testarisὶnon occidi & matrem Se ili-eet modestia te scelerum tutoru quam maxime decet,& ideo t1bi telinquis unde sis quietae patietiae Miser parcis vΣori, c5- iugales deos,& lectuli iura reuereris o quam non habet nee
quod mentiatur 3 Malae tractationis agimus. Placet ergo,iudices,ut illa voce qua matrimoniorum coquerimur iniurias, gemitu quo corporum contumelias, damna, cultus, & negaritos in publicum deflemus egrcssus , orbitates ac liberorum suprema plagantur id tamen facere vultis miserum d Iorem, si non habet aliam lexus hie legem ' si intra iuris huius angustias omnis nuptiatum que tela constricta est 3 Mater
quae de morte filii maritum malae tractationis accusat , non vindicat, sed probare contenta est, quod non debuerit occidi. Omittamus paulisper, iudices, orbitatis tristissimae dolorem , dc in particidio malae tractationis reddamus aliundet
eauisas.Ita non iuste quercterut uxor, si diceret : adulterium de me facile suspicatus es, cito credidisti ' Matronalis pudor tutelam non ex suo tantum innocentia habet , infirmitas huius sexus non potest to tam 1mprobitatis existimationem debere tantum moribus suis: omnis in sceminas venit marito. Tum praedicatione reuerentia : omnes sermones originem de vestris pectorib. accipiunt Tristior vultus, querela, fastidiu, fatum est coniugii. De pudore pronunciat; mittit in ora populi, mittit in fabulas .lioc proxima ministeria narrant , hoc ἐxteri putant. Nemo peiore exemplo temere de Uxore cre dit,quam cui omnes credituri sunt. sane ficiat vos pronos
ad suspieiones nimia charitas; εc ex impatientia di bgendi plerunque descendar,ut credas facile quod timeas. Furtiua stupra raptosque concubitus obiiciat vel falso maritus, fas est, fieri solet, parcius tamen, si iam sit & mater, sin fidem castitatis vaeotia foecunditate profecerit. Quid si sit iam iuuene. quoque filio seuerariam nurum nepote que prospiciat Miseremini temporum, ne alienae innocentiae interpretationem
de suis quisque motibus trahat. incestum posse fieri pater hoc
solo vult probare, quod filium potuit occidere. Rumor, inquit, fuit. Esthercules cui contra rerum naturam, contra parentes liberosque credatur. Rumor mit. Hoc ergo sic audie
mus , tanquam si diceres: conscius detulitseruus, nunclauit. ancilla
989쪽
PRO UXORE DECLA. XVIII. I a Tiseilla.improuisus astiti, dum non timeor adueni. Rogo, iudiees, vitum credibilius putatis incestum de matre, an de ruis more mendacium λ Rem impudentissimam populus loqueri. do secerat, nisi pater creduisset. Bessimum, iudices, humana. rum mentium malum est , quod semperauidius nefanda uatur: nec usquam se maius operae precium putant maligni tacere sermones , quam cum i*credibilia quasi deprehensia patraqtur. Necesse est contentiosius loquaris, quod probara non possis: de assirmationem sumit ex homine , quicquid non habet ex vetitate. tamen hoe iniquissimum de lo- quaeitate populi , quod plerunque famam accendit contenetrio non credentium. Materiam miraris rumoris, de qua nemo
nee sibi eredit quam qui narrat, assignat alii Z 8 umor res sino veste, sine indice,res ex incertis improbissima, maligna, fallax,& similis silentioluo. Quid& ipse de rumore senseris. is breuiter probem 2 Tormentis quaerendum putasti an ve rem diceret. Sane sit aliqua publici sermonis autoritas in illis,ad quae fas est populi peruenite notitiam. Video cur adulteria proferantui in fabulas : explicantur per minteria, per conscios, habent inconsulta gaud: a Pars voluptatis videtur esse iactatio. Facinus vero, cui si fas est, ut illud humanae med tis capit audacia, circundatur undique nox profunda, densior c ligo tenebrarum, quod nocetes suis quoq; oculis vix fatentur, non seruo, non creditur ancillae Quid internunciis, quid opus est ministeriis' lassicit animus duorum, explicat Omn filius materque secretum. Incestum tanto lacredibilius est, quanto&de illo pluies loquuntur. O misera conditio sexus, catus ipsae pleruaque virtutes, fabulas parant, Cur ista nullisia publicum gaudet egressibus 3 Vnde aduersum omnes ta rigida conuersatio tam seuerus a Tectus r Nihil concupiscit. nihil ergo desiderat Z Filius possidet cuncta tempora, uniuer sos occupauit affectus,filius matris tota iactatio est . Rogo, nunquidadam uir 8 . Mihi credite, non est nefandorum ista simplicitas. da ut sit haec inter matrem & filium conscientia, parcent osculis palam, abstinebunt coram patre complexibur, omnis familiars tas substringetur in pubi ico, sermonev occursus, coram seruulis libertisque vitabiant,&maximi sceleris a dor captabit afictare grauitatem. Elige parricida quod voles, incestum diligens suspectum non erit , negligens deprz-henditur. sed quid ego sic ago tanquam inauditum, incredibile scelus locutus sit populusὶ Teneo in hoc sermone fa-
990쪽
M. FAB. QEU TILIAN rcinus unius mali mariti Non interest incestum de uxore taxat, an credat. QS d, iste ergo non timuit tam nefandae rei
famam nec ad aures patris Peruenire rumor erubuit ' Dissimiles licer, a te malignita Lai cepi r ortum , te secutus est qui Dquis hoc aulus est narrare, proferre. Da bonum Patrono, bonum maritum, dicturum me putas. non credet Z Nesciet essexumorem. Ite nunc, iudices, Madhuc dubitare quis sima: fuerit autor , cuius pater agit causam. Speciosus , Inquit, fuit. Non magis hoc facinus in matre est, quam crimenslio. Speciosus suit. Vt hoc obiici possit, ut debeat. adiice di adulter, & raptor, tu illa matrona maritali dolore pene perculsus, in illa virgine publica sub clamatus inuidia quaa- quam haec quoque inta a noto S discurrunt iuuentutis excursus. Quid ais ab incesto libidines cine ei unt hoc primum unquam inuenis admisit 3 hoc totum argumentum sumis ex formare Dic potius, de prebendi iuuenem mihi ve uena miscentem , in necem meam conscientia sceleris est armatus
an fini in m . quantum debeat ante fecisse filius, ut de illo incestum pater sibi eredat. Speciosus sitit. Quis enim non est
Di motus filius matri i mant debit rates, am efflantur iulum morborum suppliciorumque pallorem , & in vires cha-xitat s accrescit ipsa miseratio N in impedit aegrae pietatis animum deformitas, pulchritudo non autet. Amare liberos unus affectus est Libeii, marite, liberi non amantur oculis, Oncomplectitur malet ore non vultu , sed est in filio matri nescio quid homine formosius. Possit fors tan nouitas soliciis vate visus, ex pug re mentes : in matris aspectu coalescit in fantia, pueritia consurgit, iuuenta suri epit. speciosum suum quotidie videt, miratur. ample litur. Quae tandiu amauit quando incipiet amare desinere Non eit opus, nocentissime senex, ad hoe nefas charitate, sed ametitia, sed furore. Vt in iuuene suo mater possit coneu piscere quod formosus est, oderit oportet quod filius est:& a deo sacris affectibus non adiuuatui
in facinus, ut ad illud ni fi pet obliuionem fui transire non pos-st. Quid quod & incredibilius est , quod parem duorum poscit in iantam & ad incestum opus est ut adamet & filius,
non ut adametur solum. Ab utro deinde vultis incipere preces, venire sermonem 3 Audebit hoc rogare filius matre mymater hoc impetraturaim se sperabitantio 3 H.unc animum tuum senex , quo cum maxime tacesi si non est callida, non
maligna simulatio de fide tanti sceletis interrogo, an poteste mates Dissiliam by Gooste