장음표시 사용
381쪽
3 IN cIcERONEM sillet. id ex alio loco colligimus,quo cicero se purgans cum Attico dicit,Rescripsi ei stomachoses uis. quasi disceret, mihi sane non usus sum, sed quoniam tibi uideor, fac me stomachose scri se, cum ioco timen inquit 1im
miliari. De hac re iteriam nunc agit: narratq; originem,
causanis inimicitiarum, Eram,inquit, illi aliquantulum iratus,quod ad me praecise , π duriter scripsierat, de ni mis curandia: quare ad eum rescripseram accusans eum de hue iniuria mutis expostulationibus iocis, ut non ille grauiter er iniquo animo jirre hoc debuerit: quod tamens aliter do debuit acceperit, lenies. Hanc esse sententiam horum uerborum puto. Susticari autem licet Germanos consimiles nos bis characterus in fluo antiquo libro inumnisbemam uocem quandam restituerat, quae retinet quidis iam similitudivis cum nostra: nam principium eius, Crextremitus conueniunt,media dfident. uoluerunt omniano illi uocem quae aliquid certi significaret, ponere, nec ueram,CT iugenuam inuenere. Nullo magis proprio uerabo ad id quod uolebat exprimendum uti poterat cicero, quam eo quo usus est: quod σ exui ipsius intelligitur,er exemplo Plutarchi in crufi uita manifestum est. num eum trudat crafum amicorum angustias suis opibus seripe se lauasse, pecuniis sine foenore illis commodasse , cum praeteriisset tamen tempus quod sumptum esset, solitatum idum inquit, eas repetere is μω: quod molestisssaepe nonnullu erat cum tam subito reddere cogerentur quam si usura accepta comodius tempus expem fet. bre
πηλίωι, Demosthenes in Erotico pro absolute cr
382쪽
autem Graecum uerbum,Cr eligis est,Gr ualde item huic loco accommodatum. Pobbiivi hist. lib. mi. ὁ Δ αραρο
cundius: tium iracundiam etiam Graecis signisca re nemo est qui nesciat. Monetali autem adscripsi Non solion sc habent in ibiderinu scripti cucti eodices, sed etiam maior pars excusori ,
ut non posta non mirari imprudcntiam quorundam, qui ex MONETALI duo uerba βcerunt,CT MONEOTAL I A ,σαscripserunt: qIam inepte, CT peruerse nia hil attinet dicere: quae tamen in cunctos recentiorum timpresionum libros,ut bona,Cr necessaria emendatio translata eslmos nihil mutandum a uetere scriptura censemus,
ut sit hoc in quo miliariter sibi cum eo iocatus ese uia debatur: de quo nuncse purgat occalionem sibi illum ius rei dedi e scribens, cum ante ad se proconsulem cris Fet . quod cum Cicero,ut se derideret, scriptum ab eo
ese interpretaretur, pariter titulo hoc iidum repungere voluit. In Monetae autem Iunoms aede publicae pecuniae debuntur. cum igitur ille tam accurate de nummos, πς 3 repec
383쪽
re pecuniaria ageret, a moneta monetalem appellauit, ue quod alicui negotio praestetus esci quod admonetant pertineret: hae enim tam in nutae res certo Isciri nequeunt. planum tamen est hoc nomen parum honorificum esse, cum ut ipsi notam aliquam turpitudinis inureret, hoc illi exprobret. De Moneta lib. v . meminit, Ad Philotiamum scripsi de uiaticosue a Noneti nemo enim soluit sue ab Oppi s tuis contubernalibus. Et in principio v II. Philippicae: Paruis de rebus, sed Aransse necessarhs cons alimur p. c. de Appia uia, er de Moneta consules,de Luis percis Trib. plab.restrant. Suetonius etiam in caesare Diactat. Praeterea monetae publicis uectigalibus peculiaris seruos praeposuit. Necnon T.Liuius lib. v LAdiectae mortuo notae, publica una, quod cum domus eius fuisset ubi nunc aedes atque oscina monetae, latum ad populum est, ne quis patritius in arce,aut cupitolio habitaret. , , , Sed satis lacomi Fere in cunctis excusis post haec uerba statium inane relictum erat. Germani mpag τ 'scripserunt, parum nisi allimur sincere. N oster animquior codexs diligenter animaduertas, pristos characterus σπιραπλόιτ oti habet: quod coniungi debet cum sequenti clausula, satos nota uoce,Cr quadrante sententia. Est etiam in Pandectus hoc uerbum de iudicijs. I. Haeres. Si qui .Et quasi a uiatore emi uel ab eo qui oras πλεα, commeatum ilium delecturas habere coepisse Multo purgatior,Cr melior est antiquorum librorum sectio,qui
liquus,quemadmodum nos scripsimus, hoc sensiu: ut Siriculi ad catonem concurrerint, oraueris , ut resisteret. catonem autem commotam cocursu Siculorum nec enim
contemnenda erat tam praeclara Melantus, confiensus provinc
384쪽
c AsTIGATIONE Lprouinciae delectum habere coeptist, id est milites scribe
re, quo praesidio inctulam tueretur. Nincr inuicti Cr diligentes sunt Locm partan xystia in nianu scriptis libru: nitri probatiores vic Ti, quod proculdubio corruptum est. Germani
i v N C T I adnota runt. inuictos cur appelle non uideo. '
Nam etiam si I nuicti recte dici possent, quid hoc signierat, Hispaniae se contra caesarem fortiter destit Arent s Quod autem iuncti sint iiDamjs, nec uerum est ,
nee antiqui codices ita legunt. qua renda igitur acconmmodatior lectio,Cr uerior. Quod si coniectura haec inueripigare liceret, libentius vici Ni legerem quam I unacti. Hoc tamen loco Germanicam, etsi non ualde probeis mim, lactionem acceptans. cam enim uno omnino modo seribendum 'ret, atque ipsi nihil certi haberemus, aliorii in iudicio pirus quam nostro tribuere uoluimus. Oditim autem recte animaduertu significantium thedra 13stram,Crc. Auxilio meliorum exemplariorum ita emetiri duuinitia ut in nostro libro scriptum uides: ut laudet acu
men Attici, qui bene animaduerterit odium esse signfiseatum theatro d est homines,qui in theatro erant, signa quaedam dedisse quod odio Caesarem prosequerentur . percurrit enim dissicultates quas habebat caesar. Sequerimit autem etiam epictola de duabus legionibus alienatis Ioquitur, Qui etiam de duabus legionibus luculentos auritores esse dicebat. Modo aliquid hoc sit Duobus bis uersibus tria inania αν' stat id aut relicta erant,aut lucerι3,Cr peruersis dictioniabus repleta. A' nobis si alterum Graecum uerbum primae partu corrigere potuissemus, praeclare nisi allii chio locus restitutus est: quod tamen antiquis literis frinatis, K quale
385쪽
quale in antiquis inueninius, omnibus exposuimus, ne unusquisque in eo laboret, donec eo etiam membro Ree postrema epistola pars sanetur. Magna autem contenritio erat apud priscos an uirtus doctrina acquiri posset. Plutarchus scripsis commentarium hoc titulo, im Uri . ετι. Est etiam Platonis dialogus in non lagitimis, men eius auctoris numeratus, qui edit in distulationem continet. Philoponus in commentari s in primum post
riorum Anublicorum, argumentis concludere conatur a uirtus est. Omnino de nulla re tam crebra me
lio. Ipse cicero in Topicis his uerbis hanc quiestionem complexus est, Ut cum quaeritur, natura an doctrina, psit lici virtus. Horatius quoque ad hanc distulatiorinem allusit,cum inquit in epictola ad Lot iura, Virtutem doctrina paret, natura ne donet. Erat autem sententia Stoicorum virtutem esse αλ ωρ. quod Plutarchus ex Homero ostendere uult illos hausisse cum dixit Vrr
Atque is quidem,qui cuncta composuit, constinter in suo manebat sh tu. Poteris me de micterys) Si hane lactionem probas,Eriri per aut simila uerbum inter cre necesse est. ualde autem diuersa antiqua scriptura, non tamen adeo incolumis, ut
386쪽
c AsTIGATIO NE L sorpessim inde sententia elici posit: quae tamen pres eius
interra est, non di licet. nos recepta lactione construata
quae tamen mihi aliquantulum sustina est quid in meisllaribus exepluribus inuenerimus,notum facere uolumus. sic enim in illo legitur, po TR Rrs NE DEMIs Em R i s,ut huiuscemodi stritentiam innuat,si igitur aliquid adstem poteris,ne dinustris. nec enim in uulgata lactione
mihi satis probatur hic sensus, scribes aliquid mihi adstem: quod si diligenter feceris, poteris me de illiserijs
eripere. nec enim stes sola alicuius boni euentus satis 4ὶ ad extrahendum aliquem ex mseri s. Quare nisi ueterem scripturam contemnis, Cr nova mendosiorem putas, si sticandum est in antecedentibus dictionibus uitium esse: quod tamen ubi sit non persticio. sane in isdem libris A Li α v A Μ superius, ubi in cunctis excusis A Liαα v i o est egitn: quod tamen deprauatum putauimus, receptas lectioni maiorem fidem habuimus: nam cr aliaebi se loquitur Cicero, ut in X l. lib. semper enim ad runt aliquid mihi tuae literae. Tu Antoni, leones pertimestus caue Quod audierat Ibidem. aut uiderat Θrtasse Atticus M. Antonium curru, AEOda ue leonibus iuncta uehi solitum, ualde timebaL Erat enim id ei argumentum 'ber immitis animi quaere coms latur eum Cicero, iubetq; ponere timorem, signis quia busdam, iners Antonij ingenium, uolaptari s declarirans, Cr ab omni erudelitate consilia eius abesse docens. fictus est enim diu in Antonii moribus naturas iudicat
da cicero: cum etiam lib. x iiii. sic de illo loquatur, Odorare tamen Antonij λάλων, quem quidem ego larum mugis arbitror rationem habere, quam quicquam mali cogitare superbiam hanc,er arrogatiam eius plures
387쪽
3όα IN cIcERONEM historiae scriptores tradiderunt,quod iugo scilicet primus
leones subdiderit, ad currinq; iunxerit. Sed Plinius lib.
V . cap. X V I. egregie, CT luculenter hanc re tractat.
Quare orta nubi susticio est Iocam in D. Philippicamento uni esse, cum inquit, sequebatur Geda cum lenovi rubus: comites nequisinu: reiecta mater, amicum in uinri fui tanquam nurum sequebatur. Pro lenonibus enim, leonibus legendum exinimo plurimis coniecturis ductus: nec enim uerisimile est in tam longa oratione hoc non
aliquando exprobrasse illi Ciceronem, qui omnia eius mcta, quae culpari possent, accurate persecutus est: σquia hoc in oculis omnium gestum erat, satis ei fuit rem
in memoriam eorum qui audierant, reducere, nec opus fuit pluribuη uerbis exagitare: nequis miretur Ciceronem tam improbum facinus uno tantum uerbo indicatum perritransiti'. Rhedae autem ab animantibus trahebantur, ut intelligitur ex multis locis,uno in his epistolis lib. v i. cum inquit, Hic Vedius venit limbi obuiam cum duobus eseris, Cr rheda equis iuncta. Praeterea quae sequuntur verba, Comites nequisimi, lenones, aleatores, Cr b ius emodi homines, complectuntur quos secum habebat: si non debuerit lenones se paratim ponere,aut eodem cara su infrre oportuerit comitibus nequisimis. Posse me aIta non leuiora argumenta adferre, quae nostram opianionem confirmarent: uerum speramus diligentem Iectoae rem per se ea cogitaturam. Ibidem Attende πρλimκου Nos ex nostro antiquiore
libro et Oilip potius legimus: qua uoce non semel in his epistolis utitur: π cuius significatus, melim mihi huius loci sententiae quadrare uidetur, quam eius nominis quod deleuimus. Puella
388쪽
casTIGATIONES. 363 puella eius, Crc. Hic locus inepte nisi prorsus omni ibidem iudicio orbatus sum ante legebatur: auxilio ego meliori
nire autem ad uillum, sermo est abeo usurpatus ut in ponultima huius libri epistola, Cum κd uillam uenis ,πα Intelligo autem notis illis, Ad horum tertium,non Ad horirus trio:ut ostendat inertium Anton ,qui ad quartam diei partem somnum duceret. sic enim antiqui horas diei nurimerabant. Fere autem siemper in antiquis libris, cum boαrum significare uolunt, is . inueni: quod cum nonnulli
sepe non intelligerent, aut onliserunt ut in fine epistola cuiusdam ad Tironem: sic enim in priscis illis exemplariabus quae apud me mag rae autoritatis sunt, legitur, Etiam
atq; etiam uale. III. Idus Η. i I I. aut deprauarunt,ut Itb. κ Iii. harum epistolarum, cum Balbo autem puto te aliquid fecisse M. in capitolio, c. Excusi autem antea pro H.ridiculi H s. habebant. Videlicet aliquid atrocius,C Nos totum hunc Ioα asycum ad ueterem scriptumam reduximus: illud autem v I aD E L I C E T in dictu puto,ut adfiniret id, de quo prius dubitauerat, Antonium scilicet parim certa fide secum agere. ut haec sententia sit horum utrborum, intellectis etiam illlis quae ipsie per inos co reticet uidelice Antorinius fallere me cogit: signum enim est parum amici anianu,quὀd ad me ne nuncium quidem in fierit: postea autem si hoc non est, ut de eius fide, beneuolentia timendum
si cim conjiderarit quid esse posit quod ad se non a cesserit, interpretatur ob id accidere potuisse, quod cum ipsi aliquid atrocius a caesare imperatum sit, coram sibi
negare noluerit. Miratur igitur Cicero tam subitam in . Antonio vistitionem: cum enim antea ualde ipsum obo
389쪽
364 IN cIcERONEM seruasset, repente omnia in i in Olbia deseruit: quaere iudicat aut para sincero animo issum antea secum se usu se, aut pudore deterritum ad ipsum non accesisse, ne
cogeretur Abi coram negare, quae commodare nequibat. εο o Te quos a Curio impediri video Vetera exemplaria A CURTO, quemadmodum etiam privi. N os curatio) castigauimus,ut intelligat eundem Posthumum curistium, de quo ante longius egimus. Omnino hoc nomen saepius curtus est, quam curtius in manu scriptis codicia bus,ut adhuc magia in eam opinionem delabar, locum talum in i κ. lib. sic legi debere, Haec qui in mea uilla non stram, curtam in curia potero ferre s non dissecta uoce in duo monobalaba cuR τ v Μ, ut in imprectis scriaptum est: de quo loco alibi etiam diximus. Ibidem E isi ut opinor habes. Hic inane statium reis
lictum erat. Germani in F ἁγώνων reposuerunt: alij is τὼθ nulla tan re mihi harum calligationum ualde probatur. Fatemur quidem antiquos characteras non parum peruersos esse: ipsi accurate antiqua scriptura considerata scripsimus, scYTHA ovest. S VITAM Μ με ERAΜ, σα ut alludat ad prouerbium notum κώ- Bbν rara, vel σάρδε ινον, nam ultima pars incolumis est in antiquis exemplaribus: etenim o N O N es vita TAM, erc. in illis plane legitur. in priore uerbo potius
aliqua peruersio est. Quod rectius nobis uictum est, erantiquae lectioni uicinius, id secuti sumus. quod sicui nostra haec eastigatio non sati Aciet, sciat ne nos quidem itiit penitus considere: ea enim sola certa putamus, quae in
antiquis monumentis integra inuenisu
sor Haeres Philotimi cum manu scriptis libris a Rosiegimus: est autem serui nomen, cuias saepe mentio Am
390쪽
c AsTIGATIONE A 3ω est,quiq; rationes pecuniae administrabat. Putimus etiam in piperiore versiiculo mendum esse, ideos noti illi, quae maculam indice apposita est, penitus aute lacum, quenmadmodu in antiquioribus libri inuenimus,descripsimus. Qui etiam Antonium confirmasse dicitur,e c. Ante Ibidem hunc locum uerba quaedam Graeca ex melioribus libris, praecipueque ex nostro uetustiore restituimus:quae Cr plurinasunt, ex huic loco ualde accommodata. Exclamat a tem contra ipsum Seruium, qui parum generose, Cr inngenue se gerebat, ut etiam eo destenderit, ut Antonium per se in eam sententiam inclinatum confirmaret, ne se sineret ex I talia dis edere: ut i e bonestius,minores in fisa remanere comite sibi adiuncto Cicerone. Me uero adiuuarent ijs in angin s seductos Inpoα anxprema hac uoce mendum erat: nec etiam ueteres codices
ea parte satis purgati,σ integri: eam autem retinent hinctionem,ut non mani o intelligatur quomodo lagedum fit. Esset enim obscurus locus per se sua breuitare,etiamsi non inquinatus,Cr deprauatus fiset: ne addita ad eam, quam secum habent obscuritatem certae lectionis ignor tione, omnia plana erroris Cr tenebrarum I psi dum alia quid certius meliorum librorum auxilio inueniatur, eam secuti sumus lectionem quae minus ab antiquis uest ijs recedit: id enim, aut si forte allicui magis placeat, sEDDI I s T O s, ex prisca scriptura elicitur, ut intellecto verbo aliquo, Deos illis aduersos esse eum cupere inritelligatur. Ego dum naues,Cr cetera parantur Melior nisi lis ibidem lor antiqua lectio. Naues enim iam ante paraueratmoniadum tamen omnia quae ad navigandum necessaria erant,