장음표시 사용
71쪽
risiae fi--is , inde sella curulis , inde toga praetexta sempta est , m erum quoque ipsum saevium places . Qui primi civium selia euruli se iere, hi regibus exactis consules fuere , qui , eodem historico tesse , ca) omvia , , omnis insignis regis primι temzrae , ideoque prae
ita ra, ac aedilitate in s litus non patiebantur tacitum tribuni, ut idem ait s h , tres patricios magistratas curulibus sellis praegeataras tamquam
consules sedentes . Hi ne apparet, quae fides haberi Macrobio possit , eum a Tarquinio Prisco quinto Romanorum rege propriis insignibus
donatos asserit patricios , quorum patres caeriueis Ieseram magis gum . . Porro cum planum iactum sit, Patricios omnes nobiles fuisse, a d.
do etiam , quod hine satis constare puto , nobilitatem statim eum consequutum , qui e plebejis inter patricios lectus fuisset. Licet enim, qui civitate Romana donabantur, plebeji omnes essent, non pauci tamen suere, qui inter patricios a regibus primum, deinde lege lata ad populum, tandem ab imperatoribus transducti sunt. Quapropter non mirari non possiim . quod sint aliqui hae nostra
aetate, qui contendant, satis id non esse, ut dicatur aliquis nobilitatem adeptus, quod eum Princeps in numerum nobilium aggreget , di esse nobilem patentibus litteris , vel alia sanciat ratione . Sicut enim veterum Romanorum exemplo nobilitari eos concedimus quam- qitam ne hoc quidem concoquere aliquii sciant quibus Princeps amplissimos magistratus, di dignitates consert; ita eorum eXemplo con cedendum mihi videtur, illos quoque nobi Iitari , quos Princeps ex more, ac reipublieae Iegibus nobiles vocat. Si enim hoc sibi sumpseiarunt juris, quicumque Romae imperarunt, ut quem vellent esse ρο- trietum, is patricius, ideoque nobilis continuo esset; cur nunc. etiam
Principes hoc sibi non sumant, tu continuo nobilis sit , quem esio nobilem jubente Dederunt hoe prisca secula imperatoribus suis, ut natales possent restituere, quod ne ad iurisperitos abeamus, satis paret o quadam ad Traianum pliniana epistola se , ut nimirum libertis maeulam servitutis perinde abstergerent, ac si ingenui nati eia sent: hoc nos quoque Principibus damus, quin etiam nobilibus primi fastigii quamplurimis , ut natales spuriis, di nothis restituant ;id vero illis negabimus esse juris, tu ignoti quantumvis , & obscuri hominis nata Ies honestent, ae nobilitente Non genere, non sanguine , sed per eooptationem in patres , ire ille ajebat id in , habebant nobilitatem Romanorum nonnulli, habeant eamdem nostris quoque tem p
ribus illi, qui a Principibus in eum leguntur ordinem , qui nobilium est, sive hi patricii, sive Comites, sive nobi Ies tantummodo , aut
72쪽
alio quovis nomine Pro regionum , ac rerum publicarum divertitate appellentur . Quicquid enim alii dicant , cum instituti mei non sit pluribus hoc confirmare, Caesaria primum, ut Plinius ait ta , deinde omnium Principum esse puto, ut nobiles c serwat, o Gelan.
De Plebejorum nobilitate . Mia qui e DE Plebeiis , qui plebeji ordiae & Iare erant , verba iacienda non
sunt. In hunc enim ordinem redigebantur patricii etiam, idemque nobiles, cum nec senatores erant, neque .b paupertatem equo merere poterant. Ita Plebejus erat Ordine , quamquam patricius misnere, ac propterea nobilis, ii Ie L. Tarquitius, quem Livius ait bi, stipendia peditas propter paupertatem scisse . De Plebriis genere igitur est nobis sermo , quos a patriciis natura ipsa discreverat. Λntequam Pateret Plebi ad magistratus curules via, nobilitas patriciorum solummodo sitie , quae deinde plebejis quoque per magistratus curules communicata . Cum primum enim utrisque promiscui facti sunt eurules magistratus, in plebem statim, quod futurum ille ajebat ic , venere omnia , quibus patricii excellebant , imperiam , homor , glaria belli, genns , nobilitas. Λ curuli enim magist r tu jus sumebant plebeji ponendae imaginis , quod nobilium dumtaxat esse voluerunt. Itaque Tullius se ait, ob aediuiatem c d in adepιum ,π im Iinis ad memoriam , posteris remque prodendae. Certum propterea apud omnes est, plebejorum eos salsis nobiles , quorum majores seIIa curuli sedissent. Sed priusquam etiam aditus esset plebi ad curules magistratus, a Iuquod erat inter plebeios generis discrimen, ut si minus nobiles , at certe boni bonis prognaIi, quemadmodum civis illa Attica e in , dc h berentur aliqui, di vocarentur. Non alia de causa Livius Icilios a Dpellat generoses, ut inter plebejos. Hujus ordinis quin fuerint, non dubito, quos primores plebis, & prioripes plebis vocat idem Historicus Nondum tamen hi nobiles, siquidem Livius a nobilibus distingui e : primores g plebis mbitiπm amici, atque ad nobilium honores, hoe est ad curules magistratus aspirantes describit, principes plebis th jimdiu
necquisquam imminemes spei majoris bonoris. Ad eam autem , quae e xum esse Poterat, nominis Praestantiam e plebeculae sordibus illos prae-
73쪽
cipue emersisse crediderim, qui minores, di plebeios magistratus, dc praesertim tribunatum plebis gessissent. Sicut enim hinc sua plebejorum n iras, ita hinc di su eorum nobilitas. Tribunorum sanguinem Iculos , appellat Livius generosos, ut ister plebejos, ct tribunos idem bais mines noυos: facile homines novos ta in auctoritate principum de sementia deduci. Eos etiam qui consequuti primum quaesturam suere, uois vos pariter dicit : bin patefactus ad consulatum, S triumphos locus novis bominibus υἱdebatur . . Uerum postquam invecta suit in plebem per magistratus curuIes v ra nobilitas , flocci fieri coepit quaecumque ulli esset generis & natalium bonitas , ipsique e plebe nobiles iisdem ae patricii sacris inhiatis c contemnere plebem , ex quo contemni desierant a patribus, coepere . Itaque ille jam tantummodo noυus dictus , qui primus in semi Iiam magistratum eurulem attulisset, quo solum familia, ac posteri nobilitari poterant. Α notas autem qui propagabantur, ii nobiles erant . Ita Cicero pater, ut ipse se appellat, homo noυus, Cicero filius no bilis suit. Utrumque, quamquam apud omnes in consesso est , firmo uno Livii Ioeo: tdὶ nee finem ante belli habituros , quam consulam UergpIebejum, idest hominem novum feedsent. Nam plebejos nobiles iisdem
initiatos esse sacris , ct contemnere plebem , ex quo contemni desierint a parribus, caepisse. Advertendum tamen, quod iis, quorum parentes Primi magistratus gesserant, huicque nobilitatis initio proximi nimium
erant, tam obscura, utpote nimium recens, nobilitas erat, ut quamvis novi dici non possent, timide tamen nobi Ies dicerentur a Colligitur hoc ex Pediano, qui hujusmodi homines a nobilibus distinguit rce in sex competitores in confulatus peritione Cicero babuit , duos patricios P. Sulpicium Galbam, L. Sergium Catilinam : quatuor plebejos , ex quibus duo nobiles , C. Antonium M. Antonii oratoris filium, L. Cassium Longinum , duos qui tantum non primi ex familiis suis magistratum adepti erant, ad Cornificium, o C. Liciniam Sacerdotem. - Est di alia ηουi bominis acceptio, ut putat Sigonius , cujus haec lanec D : Novus homo apud Liυium dicitur oe is , qui magiseratum caepis , quem non amea gest, ct qui primus ex familia curulem magiyratum empit . Hoc secundum in consesso est apud omnes; priori autem significatione Mυum dictum a Livio, Sigonius putat hoc singulari loco , quem ita legit, cum depravatum invenisset e t g nec cuiquam eorum
praeter Terentium consulem erat mandatus bonos , quem non jam amea gessisset, praeteritis aliquot fortibus, ac stremis viris, quia in tali tempore
74쪽
nullus novis magistratus videbatur mandandus . Verum parum feliciis eter, ut alia multa, hunc Iocum emendasse Sigonium, arbitror, eo maxime, quod emendatio tota nititur hac nova nota hominis accepiatione, quae nemini ante ipsum cognita , quamque comminisci opus non suisset, si ita Iegisset, ut postea Gronovius ta : nulli novus magistratus υidebatur.mandandus. Noυus igitur dictus ille est tantummo.
do , qui primus e sua familia magistratum cepissiet. . CAPUT XIV. An equites Romari nobiles Postquam vidimus, patricios omnes nobiles fuisse, nobiles etiam
nonnullos ex plebe, non esset, cur quaereremus alia de equitiis bus, nisi huc nos aliquis vocasset. Divisio enim equitum non natu
rae est, sed juris, ac sicut in infimo civium ordine, hoc est plebeio, multi erant non nobiles dumtaxat, sed patricii, ita etiam in secundo , seu equestri. Equites enim ex censu lecti, non ex genere, ide que equitum patricii alii, alii plebeji, nobiles item alii, alii ignobiles. Haec certa adeo sunt, ut non mirari non possim, quod TiraqueIIo in mentem venerit id quaerere,. b utrum equites Romani nobiles fuerint, quodque id ipsum satis illi probabiIe suerit visum. Quid enim refert, quod Hirtius dicat: cecidere eo praelio, splendidi & illustres viri nonnulli equites Romani, quod Plinius Iunior: cὶ Sertorium S verum praetorium virum, aliosque equires Romanos splendidos , quod idem alibi: id in Robustum splendidum equitem Romanum, quod Cicero: te rogatum a C. Plotio equite Romano splendido, Nursino, quod idem etiam , potuit enim hoc quoque Tiraquellus adjicere: is) equitibus Romanis honestissimis viris afferuntur ex Asia quotidie litterae . Ut enim hoc dem Tiraquello , his , di hujusmodi aliis epithetis nobilitatem semper , & nihil aliud significari; haec omnia aliaque multa, quae afferri posissent, testimonia aliud non evincunt, quam qui ita appellantur, fui c. se nobiles, nequaquam vero universum equitum ordinem ex solis notabilibus eonstitisse. Rem satis per se claram ut alicujus tamen auctoritate illustremus; eques Romanus M. Tullius equitibus Romanis nobiles ex adverso ponit g): equitum Romanorum in bomines nobilissimos maledicta. Adde ex eadem oratione pro Plancio Plura , quae probant, proximos quidem nobi-
75쪽
nobiIium fastigio equites λιsse, non it Iud tamen tenui M. His sa familia cassulari es , ille praetoria, reliquos video esse eqκestri Deo : ceis
I eonfulari generi praeroriam, nec consendat cum maetoris equester Deus .
Si quod cb e iiis Romam filias est , inferior esse debuit , omnes tecum altum Romaxoram filii petivere. Cum vero qui nobilitati favebam c ,
feeisse aedilem Laterensem, caeteros non item dicat elare ostendit , Laterensem , cujus nomen utraque familia canistare , nobilem fuisse , non item Plancium, licet ea vetastare t d) equestris ordinis , ut pater , in GVus , ut majores ejus omnes egrites Romani fueriat . Haec de aliis Tullius; de Tullio autem poeta se Hic noυus Arpinar ignobilis, ct mari Raviae Municipalis eques . Converso civitatis statu tantum splendoris sub Imperatoribus aecensi equestri ordini, ut Tranquillus, di Tacitus equestre fastigi- f , summum eqWsrem gradum c g , Ordines am usimos h λ , senatorium scilicet, di equestrem vocent, equitesque illustres, insigus, olandidos,
notos Passim memorent. Si linquam enim , tune nobilibus ille ordo abundabat. Namque scimus Iulium Caesarem, i quum ordo eq ἀ- ster diminutus esset , ex omni suo , etiam extra italiam , imperio multos affinitatibus, di opibus primarios accersitos in eum allegiae . Quod idem praestitit Vespasianus, qui k amplissimos ordines , embaustos caede υaria , coaetaminaιοι veteri negligemia purgavit , supple. sitque recenio senam, o equite , submotis isduxi mis , ct Mustissimo quoque Italicarum, ac provincialium aliem . Praeterea re qui ignobiles erant, imo di libertini, ac liberti, di muneribus, quae illis mand bantur a Principe, & opibus, quas illinc conflabant , non nobilitabantur dumtaxat, sed auctoritate etiam senatoribus praestabant saepius. Haee habemus de L. Vestino: si Caram restistiendi Capitolii in L G. stinaem confert equestris ordιxis cirum, sed auctoritate famaque imer procerer . Erant autem haec munera praecipue praefectura praetorii ab Augusto usque, deinde procurationes principis , neque illae sciis tum , quibus loco praesidum provinciis praeesse jubebantur, de quibus Lipsium consule ad Taeitum cm , sed etiam quae privatis principum negotiis agitandis institutae erant. Hinc praeter immensas opes extitisse etiam equitum nobilitatem Tacitus aperte affirmat loco aliis bi citato: n) utrumque avum procuratorem Caesarum babuis, qua equm stris nobilitas est . Pater Pompejae Macrinae certe dicitur ab eodem Tacito, eques illustris: to etiam is Pomptiam Macrinam exilium sa.
76쪽
isse. . Patre quo e illaestris maees Romanas , ac frater praetorias , cum mxatio instares, se ipsi interfecere. Λt unde hic liberitini generis h mci continuo nobilis , di illustris p nempe M. Pompejo Theophane genitus, qui, ut ex Strabone a , Asiae procurator sub Tiberio, cui
ex intimis amicis, suerat. Ut Omnia magis eluceant, accipe horum Pompejorum stemma .
Theophanes Mitylenaeus Pompeii libertus .
Μ. Pompejus Theophanes Asiae procurator. Pompeius Theophanes eques illustris.
Pompeja Macrina . Pompejus Theophanes praetorius. Idem manifestius fit adhuc his, quae de duobus equitibus Romanis eguntur: ib) Mella, Et Crispi s equites Romani dignitate senatoriis . Lipsius hic optime: non enim re ra senatores , sed opibκs , splendore cultas se Iorum pares . At unde opes , di splendor λ Nam biet Crispinus in quondam praesectus praetorii, ef confularibus insignibus d
natus : Mella, quitas Gallis, o Seneca paremibus natus , periti e b norum absinuerat per ambιIionem praeposteram , ut eques Romanus confutaribus potentia equaretur , simul acquirendae pecuniae breυius iter credebar per procurationes administrandis principis negotiis. Quare constat, neque prisca, neque recentiori republica ulli nobilitatem fuisse, eo quod ordine esset equestri , in quem non ignobiles soIum cives , sed libertini, ae liberti beneficio principis, converso statu civitatis , allecti sunt; vernm inter equites multos suisse nobiles , vel ob antiquam majorum dignitatem, vel muneribus nobilitatos , quibus praeficiebantur a Principe.' Sed Tiraquellum hominem GaIlum proculdubio decepit vernacula loquendi consuetudo, qua modo GaIli, Hispani, Ita It viros nobi ii iasimo loco natos E aites diei mus, unde etiam non dubitavit asserere, te Romanorum equitum vehit vestigia esse, quos milites πη-Ios , aut equites torquatos dicimus, quae falsissima, imo di ridicula puto . Hinc tamen deceptus certe di Hispanus quidam , qui quaestionem
77쪽
instituens, utrum apud Romanos nobilior esset annalus in digito, an Imna in calceis: sal annulus , ait , maximum dignitatis , De nobilitatis argumentaem apud Romanos pom , insigne ordinis equestris . Sed cum annulus ordinis equestris in Isigne suerit , nullum fuit nobilitatis a
gumentum, neque cum calceorum Iuntilis conserendus , quae vere nobilitatem arguebant, ut mOX Ostendam.
An antiquis gemilitia insignia δ Stemma quid pQ Uoniam eo deveni, ut agendum sit de nobilium insignibus ,
investigare libet, utrum apud antiquos ea suerint singulis nobilium familiis insignia propria ad eam rationem, qua nostris temporibus usurpamus , quaeque gentilitia insignia , seu arma vocamus, ideo fortasse non inepte , ut ait Tiraquellus, b quoniam plerumque haec imsignia in armis insculpi, antiquis, o nostris temporibus Iolebant. Hoc idem auctor assirmat illo Ovidii testimonio: se Sumpserat ignara Tisseus data po Ia dextra, Cum pater in capula gladii conspexis eburno Sigηa sui generis Sed di Aventinus apud Maronem id γ- Hapeoque insigne paternum Centum angues , cinctamque gerit serpentibus isdram Turnus etiam, cui, ce) , i - si prima domus repetatur origo, Inaebus , Acrisiusque putres, mediaque 'cena , i.
elypeum gestabat, quem is, . - sublatis Corribus γοAuro insignibat jam setis obsita, jam bos Addi poterat di Senecae s gin Hyppolitus, in cujus. ense
Regale parvis asperum signis ebur pulo refulget, gentis 2EIbaeae decus. Accedat Suidae auctoritas asserentis , apud Thebanos , qui eram πων Progenies essent, eorum clypeo solitum insculpi draconem . Nequ spernendus alius Virgilii locus , qui ideo videri potest , Helenori illi Μaeonii Regis notho puram , & nullis imaginibus insignitam parmam dedisse , quia furtivo concubitu ex serva editus paternam
78쪽
, Nobilitate iussinatio. 7 6 s
originem iactare non Poterat , & quasi servilis generis habebatur :.
-- quoram primamus Helore, Maeonio regi quem sema I cimnia furtim Sustae erat, veritisque ad Troy m miserat armis: se istas vado, parmaque inlarius alba. Haec vero, & alia poetarum testimonis levem fidem mereri , s heroica tempora respiciamus, fatetur Silvester Petrasancta , tb qu niam dicere qxis posset sebaec fieti a poetis ad commendaIionem aevi sui. atque antiqvirati consecrari recens imem . Eadem tamen Propterea , inquam ego, rem valde suspiciosam facere possunt , si ad illa tem. Pora reserantur, quibus Poetae scripsere, saepissime adumbrata ab HisIis , & praecipue a Marone , qui omnis , quae apud Romanos Obti nebat , consuetudinis vestigia quaedam illis etiam Heroum temporiis hus ostendit, ut tacite significet ab illis ad Romanos deductam . Sed haec mera nugamenta mihi erunt, donec validius aliquid asseratur . Quod autem insuper affert Tiraquellus ex Suetonio: te caetera Domitiarum insignia nobilissimo cuique ademit , Torquaιo torqaeem , Cincimnato crinem, nihil omnino ad rem. Haec enim insignia non ejus rationis erant, de quibus quaerimus. Torques enim collo circumdab tur Torquatis, ut clarum ex nummis , non clypeo insculpebatur rcirrus etiam deserebant Cincinnati, non clypeo insculpetant , quod licet ad majorum suorum morem, eorumque memoriam facerent , non magis gentis insignia erant illa, quam Cethegornm bracchium
Illos, qui has inanias captant , mirum etiam non affirmasse , in usu quoque antiquis suisse & litteras signare , dc monetam cudere gentilitiis symbolis , ut nostro aevo faciunt viri principes , quibus ejus eudendae jus. Affert Fulvius Ursinus d Sullae denarium tra. ditione Iugurthae signatum , quam di annuIo signatorio scalptam habuisse, Plinius tradit se . Innuere alterum morem , videtur e iam Plautus t fine . 1 Sed episοIas quando obsiPatas afferet, Siquidem obsignatas attuleris epistolas, Nonne arbitraris eum adolescentem annuli Paterni signum umisse ζVerum haec, aliaque plurima, quae hie referri possent, nullius unquam roboris erunt . Nemo enim hoc evincet, P Prium, PerP
79쪽
tuum, & tanquam haereditario jure a majoribus transmissum morem
singuIis gentibus , & familiis suisse , ut iisdem gentiles omnes insignibus clypeos, aliave arma ornarent , litteras signarent , ac numismos. Arma ornasse , annulo signatorio usos esse , denariis symbolum aliquod excudisse , nequaquam dissiteor , his etiam aliquando gentium, & familiarum originem , quamquam siepius propria sacta, significasse, ut eum idem Sulla Sibylla denarium alium signa. vit, quo ostenderet, ut explicat Ursinus saJ, cognomen a Sibylla familiae suae factum , ex cujus libris Iudi apollinares primum sunt instituti suadente Cornelio Ruso Decemviro, qui propterea Sibulla Primum, postea Sulla dictus. Verum haec singuli pro arbitrio variare soIiti fuere : nihil apud omnes certum, ac ne apud singulos quia dem , cum id liberet. Si enim par videtur ratio de caeteris, ac de annulis sigit Iaribus , illud argumento est, singulos pluribus aliquando usos , quod maj ris fidei gratis, quo annulo, di imagine litteras signaverant, amicis fgnificabant. Hinc Plinius: fbJ signara est aηηulo meo, cujus est apo- Dbragisma quadriga . Praeterea ut intelligas , id nihil ad posteros Pertinuisse , constat quidem , Iulium Caesarem annulo usum cum imagine veneris Uictricis, a qua per AEneam genus trahere gloria batur. Verum Augustus hac, quae videri poterat propria Iuliae gentis tessera , minime est usus , qui primo sphingen , dein Alexandri imaginem , tandem suam adhibuit . Qui autem Augustum sequuti sunt Principes, quidam Augusti ipsius, quidam siromet vultu, quidam alia imagine pro libito signarunt. Αdi Abrahami Gollaei in Damlistbeeam suam PraeIoquium, si plura de his quaeris. Fateor equi dem , in Macrianorum familia tam viris , quam Deminis Λlexandri imaginem cum alibi , tum maxime in annulis semper gestatam , quemadmodum Trebellius Pollio , non vero Spartianus , ut habet Leonardus Aueustinus scJ, refert. Hoc tamen in more apud ipsos fuit, non quod hoc esset ejus familiae symbolum , verum quia i IIa imagine juvari in negotiis , consiliisque , qui eam ferret , persuasum erat. Clarum ex Pollione: sdJ quod idcirco posui, quia dicuntur jumari in omni uctu suo, qui Alexandrum expressum auro gestisμην , wI
Propterea hi quoque, qui ferendorum insignium morem a vetuis stissimis saeculis, di a priscis Romanis repetunt, hunc non ab illis , quae antiqui ferebant, insignibus fluxisse asserunt, sed a vestiιtm oris naza se J. Haec autem sententia minime absurda videri fortasse potest, μίη lao si .i G D ινρ.de Gom.antiq. sdd is Euin. sed Porsesas . . o. Disitig Cooste
80쪽
test , siquidem nostra , ut ηπιες usus habet , insignia non tam rebus , quam coloribus constant, quibus S cIIpeorum areae , o Bmbolorum immgines distingui soleat, ut harum rerum periti ajunt faJ, ideoque hera Idicae artis it Iud circumfertur tamquam praecipuum a Xioma, ne coinlar eoIori, aut metallo metallum superaddatur. Id tamen si quis etiam animadvertat, illi sorte magis probabitur aliorum sententia , qui a vestium quidem ornatu nostrum hunc morem deducunt , verum
non eo, qui a priscis Romanis repetendus se, sed quo multis post saeeulis induebantur viri nobiles in hastiludiis, seu torneamentis, ut
Caeterum mihi prae omnibus arridet Vel seri opinio sbJ , quam
Hoepingius etiam amplectitur scJ, serendorum insignium morem natura duce, ejusqtie instinctu inventum, arbitrantis . Hoc satis probabile fit tot illis exemplis, quibus docemur, clypeos cum imaginibus vel ab heroicis temporibus in usu fuisse. Uerum hinc nihil contra sententiam nostram conficitur. Neque enim ideo colligi potest , Romanorum,. totiusque ante eos antiquitatis insignia certa , Perpetua , genti cuique , di familiae propria , ordinis jure , principit m savore usurpata, iisque circumscripta legibus fuisse, quibus he-raldica ars nostris temporibus innititur. Insignia igitur sua antiquis fuere ad cujusque arbitrium : nostra nobis sunt ad earum legum normam, quas ipsi condidimus nullo antiquitatis exemplo praeeunte . optime ad hane rem Vel serus: sdJ baee antiquorum insignia γ ad unum aliquod idem praescriptum cum nostri ot insignibus non exigenda sunt: falluntur admodum , qui exigunt , o res , quas ex eodem fonte naturae parenis instinctu haustas fatemur , sed alio, atque alio ritu, pro ut temporum serebant eo MIudines, constitutas fuisse videmus, imperite eo induat . sum leges, quae bodie opinione , an certo jure insignia circumscribunt , ut antiquissimae sint , Carolum Magnum non praeverarunt, a quo primum adumbratas , sub Henrico demum Auexpe , oe po- seris permittas arbitror. Sed multo recentius initium his nostris gentilitiis insignibus tribuit Papebrochius se J , quippe quae Putat ex
Probatorum auctorum conjecturis tandem saeculo decimo tertio inventa , qualia nunc consuetudo habet, fuisse.
Sed Tiraque lius, dum antiquitati deberi genti Iitia haec , seu sa- miliaria insignia , contendit , eo lapsus est , ut semmatis nomine putaret ea apud antiquos significata. Stemma, ait, L fJ quasi τεφάνωμα , nam ct baec insignia gentilitia, ut ηunc quoque videmus, infigi I a deis