장음표시 사용
101쪽
hujusce stirpis honore Statio patii praetextam , & bul Iam convenisse, mihi persuadeo . Cum vero poeta bullam vocat nobile pectoris aurum, idem hic est nobile, ac ubi ait : sa
Nobile gemmato speculum ponaυerat auro
Sed jam de pbaleris. Has virorum sortium suisse, eertissimum est, ideoque inter dona mi Iitaria recensentur ab Asconio : ibin quaedam praemia bonori, o lucro sunt , ut bastae , vexilla , pbalerae, coronae civicae. Nobilitati dumtaxat phaleras tribuit tamquam ejus insigne TiraqueIIus, non alia fretus auctoritate , quam illis Persii verbis: ce Ad populum pbularas . Fortasse melius usus es et liviano loco , qui illi persuasit , annulos aureos nobilium tantum proprios suisse , cum ibi phalerae annulis jungantur ab historico: cd tantumque Flatai comitia indignitatis habuerunt , ut plerique nobilium annulos aureos , di phaleras deponerent. Verum quid sibi velit his verbis Livius, infra ex-Plicabo , cum mentio de annulis fiet , quando pro annulis illa affert jurisconsultus; interim Persii Iocum nihil ad propositum sacere, a jo. Neque enim pbaleras propria significatione poeta usur-Pat, cum inquit :Ad populum pbaleras: ego te intus, in cute nota sed phaleras bona aut corporis , aut externa vocavit , quae quia Populus miratur , ideo ea populo jactari posse , concedit , cum tamen viri sapientes animi tantum bona aestiment , quibus Parum instructus est ille, quem poeta alloquitur . Haec est vera Pe si mens , ut doctissimus ejus interpres Isaacus Causa bonus ex Ponit , cujus de phaleris hic est sensus r se Inter ornamenIa vir rum fortium fuerunt phaleras , ut omnes sciunt : bo qui erant conseis cuti , cum insolentius jactarent , proυerbiali locutioni locum fecerunt , qua res inanes, ct fastuosae appellanIur Phalerae. Caeterum , qui phaleras nobilium tantum fuisse dicet , si cum phaleris & cursores apud Petronium offendimus e rene in latus cocincina gausapa Iecticae impositur est , praecedentibus phaleratis curso ribus. Quin etiam apud Suetonium : fὶ armillata , phalerata cum Mazacκm turba , arque cursorum . Num S id genus homines nobiles erant, qui rhedam, aut equos vel per urbem , vel in itinere Praecederesit 3 Servos dumtaxat hoc fungi cursorum munere Λle.
102쪽
ΑIexander Severus jussit, eosque eodem loco , ae vilissimos hominum cocos, piscatores, sullones, balneatores habuit : ta cursorem nunquam nisi serυum suum, dicens ingenuum currere nisi in sacro certamiane non licere. Cocos, piscatores, fullones, ct balneatores nisi serυω suos babuit. Superest, ut de annulis videamus . Annulos phaleris junxisse Livium , nuper allatus Iocus ostendit . verum ejus verbis neutrum satis probatur nobilitatis insigne sui Lia. Nobiles enim gestabant procul dubio annulos aureos, si, quod in luctu fieri consueverat , C. Flavio Cnei hominis libertini filio , sedili curuli creato , eos deposuere , at si soli nobiles deposuere , hoc argumento nequaquam est, solos nobiIes gestasse. Gestabat a
nulos aureos Flavii temporibus , quibus , teste Plinio , b se
quentior eorum usus deprebendiIur, universus senatus , gestabant equiis
res , quandoquidem alii , ut idem docet Plinius se , ob Flavii
comitia universum senatum, alii & equestrem ordinem , alii nobiles solos deposuisse tradiderunt. Quamvis di servis annulos aureos aliquando usurpatos , auctoridem Plinius sit c d , tamen videntur annuli aurei peculiare sui sisse equitum ornamentum , iisque distinctum equestrem ordinem fuisse a plebe. Quod tamen non nisi sero constitutum, credam. Ex Cicerone te intelligimus , annulo aureo usum Verris striobam: sed ab eodem, scimus quoque, Verrem increpari, quod amicos suos, vilissimos scilicet homines, in concione annulis aureis donasset . Astonius etiam saepius citatus non plus annulis aureis tribuit, g quam ut essent ingenuitatis signa. Quapropter tandem Tiberii principatus anno nono puto, hoc certum obtinuisse , uvso Ii equites aureis annulis ornarentur, cum scilicet , quemadm
dum refert Plinius , t h in coηstitutum est , ne cui jus id esset , nisi criletexuo ipsi , patri , aisque paterno sestertia CCCC census fuisset , ct lege Iulia theatrali in XVI ordinibus sedendi . Sed hoc iterum quam
cito abolitum p eodem i asserente , postea gregatim insigne id appeti coeptum. Sed qui plura de annulis desiderat, Plinium ipsum adeat, eosque qui hoc argumentum ex professo tractant : mihi satis est deos arasse, nullam ex illis unquam, tamquam ex proprio insigni nobilitatem argui potuisse apud Romanos.
103쪽
Aliis gentibus alia suere nobilitatis inlignia . Aliqua ex Tira. quello a de hac re juvat exscribere , omissis auctorum locis , quos ipis citat. Apud Ddos bassum κω nisi a ιlis induebat ad
Partias πολles a xpridem in am , S ma,catam ruar eam: apud Germanos viri nobiles non fluctuavie wste , sed stricta , ct si Minoa artus exprime se aere atur, contra Visorum principes sagir . Ipsis Imis , Persis , Albenieinibus in auribas auraem ferre nobilitatem disi. gnabat : oraeibus pinctos esse in facie nobiles sign. ca ι . Britannis , Gelanis , et Agaorsis nobiliores ceraseo pingebamura Apud aera prios e ma prolixa siexum erat robiliιαιέ. Quorum omnium fides penes e Tum auctores sit.
Imposurae ex nobilium insignibus ἰ eorum moreΥ.
M Ultas ex nobilitatis insignibus imposturas factas apud genistes omnes Puto , cum numquam , di nusquam defuerint , qui videri nobiles velent, cum minime essent, aut splandidiori sal. tem nobilitate, quam vere essent,
milibet base hodie sibi viai, sibi dicit inesse , Pias licet inde absit, qaam di et Iberus ab DG b . Hoc apud Romanos usitatum , certe scio.. De stigmatia illo Maristialis: e JNoa beserna sedet Iunata Lucita planta,
Nimirum ut nobilis videretur lunatos ea Iceos induerat. Imagines vero mentitos, alienas aliquando suis inserendo , col- Iigimus ex illo Plinii r sdin extat Messalae oratoris indignatio , qua prohibuit inferi gerui suae Levisorum alienam imaginem , inertium etiam ct despectorum aliquando imagines excitando , ex iis , quae de Salutione idem Pilo ius tradidit. Eos tamen , qui hoc agerent , eidem auctori excusantur e ce sed pace MessaJarum dixisse liceat , etiam mentiri clarorum ima ines erat aliquis υirsutum amor, multoque bonestas, quam mereri ve suas quis expeteret. Auxis. a δ νυ D. sum. Ioa. b Palinem met. le lib. 2. σἰ1. 29. cd M. 33. cap. . M. cis. Disiligo ocrate
104쪽
Auxisse aliquando titulum imaginis posteros , patet ex Livio a , quin falsos etiam titulos imaginibus inser eos , ex iis , in de Minneio tradidimus, dum ad se familιa quaeque famam rorem gestarem , honorumque νωλι b . Hinc vitiatam antiquitatis memoriam Hii oricus queritur scin . Hue spectant etiam moris tuorum laudationes, quas, ait Tullius, id in familiae Da quasi ornamenta , ct monumenta se abam , ct ad usum , si quis fodem generis occidissiet, et ad memoriam laudam domesticarum , S ad ilis Iustrandam nobilitatem suam . Uerum dum quisque cupit Iaudes domesticas amplificare , & illustrare nobilitatem suam , historia rerum Romanarum facta est mendosior . Multa enim scripta sunt in illis, quae facta non sunt , falsi rris bi , plares confκDIus , genera etiam falsa, ad plebem transiriones , eum homines humiliores in alienum ejusdem nominis infunderemur genus . Liquet ideo, quanti saeta sit omnibus temporibus nobilitas, cum ei qui haberent , eam ostentare omni ratione niterentur , di qui minime haberent, omni arte mentiri. Praeterquam quod enim homines, Ampleraque orarione majores suos extollunt eorum fortia facta commem rando clariores se esse putant te , exiguo , saepe etiam nullo labore , qui imaginum commendationem asserunt , honores , quorum humanum genus avidissimum est , consequuntur . Fatetur
Cicero . non idem mihi licet , quod iis , qui nobili genere nati sunt , quibus omnia populi Romani beneficia dormientibus affe
Qui fuerint veteribus saeculis nobilitati mores , Aristoteles docuit g) , neque de illis dubitandum . Honorum maxime appeis tentes semper nobiles fuere, ut jure questus sit Marius, ch omnes honores non ex merito, sed quasi debitos repetiisse nobilitatem , ct bonorum praemia ereptum ire . Ignobilium contemptores describit
Livius : si plebejos nobiles jam eisdem initiatos ego saeris i quibus
Patricii in ae contemnere plebem , ex quo contemni desierint a patribus squin & novorum hominum , qui scilicet id nuperrime consequuti, quod olim eorum majores, significat Marius t k contemnunt umitatem meam. Sed luculentissimis verbis testatur etiam Cicero odium nobilium in novos: si P videmus quanta sit in invidia , Μ 1 quo.
105쪽
quantoque in odio apud quosdam homines nobiles novorum hominum vir tus , re industriae si tantulum oculos dejecerimus , praesto esse insidias rs ullam Ioeam aperuerimus suspicioni , aut crimini , accipiendum esse statim vulnus e esse nobis sempeν vigilandum , semper laborandum vide. mus . Plura de veterum nobilitate quae colligerem , non occurre runt. Haec autem si quis cum iis velit, quae nostris temporibus ob linere videmus, comparare, facili negotio posite.
106쪽
108쪽
Petro Gradonico opusculum inscribitur .Ejus argumentum. Eminisse saei Ie poteris , V. C. Petre Gradonice , me aliquando pollicitum , hanc de Disciplina , Smoribus Romanarum Faeminarum dissertatiunculam , qua complexus omnia ea sum , quae ad sequioris sexus istam, institina , studia, cuilum etiam , ct ora natum pertinere judicavi , non alii, quam tibi inscripturum , si unquam in publicum emisissem . Promissi itaque reus fidem meam libero. Haee si vacuum tibi suerit legendo percurrere, haud aliter, quam cum eadem e superiori loeo a me recitata auribus olim exciperes , meam in levibus his , ac minutulis investigandis sedulitatem tibi probatum iri pro tua in me humanitate, eonfido. Quamquam haud nescio id fieri non posse , ut quod te adolescentem , qui in disciplinam meam totum te tradi deinras, literarum genus oblectabat, idem reipublicae iam admotum , at. que attentum patremfamilias oblectare possit , cum Praecipue ex eis tempore tam multa inciderint, ut fit in rebus humanis, quae a literarum studiis si minus totum avocarunt, certe in tam varia distra. Xerunt, ut qui non nisi in literis esse solebas, ad eas nunc divexistere vix aliquando possis . Quantae , quam multiplices , quam assiduae circumstetere te publicae curae hoc ipse praesertim superiore qua
109쪽
driennio, eum Veronensem Praeturam magna quidem eum glorIa , sed magnis etiam cum laboribus gessisti, ad quas privatae etiam , di domesticae qua Iaetae , qua tristes accessere , ut cum utraque fortuna tibi dimi eandum velut fuerit. Laetissimum illud quidem , quod tandem filiolo auctus es, maximo sane Superum munere, quem eo suis sceptum tempore, quo rempublicam Praetor Veronensis gelebas, ocnobilissimae familiae ornamento , & patriae adjumento natum spera mus . verum quam triste illud , quod Paullo post optimo parenta orbatus es, Vincentro, procuratoria dignitate clarissimo , sed virtutibus omnibus amplit simo senatore dignis longe clariore. Heul quam grave illud vulnus suit amantissimis liberas , quam grave omnibus nis, mihi vero, qui tantum Maecenatem, praesidium , dulce δε- eus meum amisi , vix tolerabile. Sed mittamus tristia commemorare. Qui tuum erga me, ac mea favorem satis perspectum habeo, nullare prohiberi volui , quo minus opusculum hoc , ut ut levis argumenti, ad te mitterem. Id autem libentius etiam nunc facio, quod vix e veronensi Plaetura redux , ac jam rei frumentariae curandae V - Uir in amplissimum ordinem adlectus , quo in altiori collocatus es honoris gradu , eo etiam bonarum artium studiis , studiosisque Pro tuo, jam non in eas dicam, sed in rempublicam , cui maximo illae ornamento sunt, amore, favere impensius Serator debes.
oes nominalis. Reminarum prae mina : nomina: cognomina. De nupIarum nominibus.
DIES lustrieus, seu nominalis, quo sci I ieet recens natae Puel
lae lustrabantur, eisque nomen imponebatur, Octavus a nata
It erat, cum pueri nono lustrarentur, teste a Plutarcho. Lustratas etiam puellas per aviam, aut materteram , seu aliam superstiti iam vetulam , quam pia tricem vocatam nonnulli ajunt , eodemque ritu , quo pueros refert Pelsius b lustrari solitos , donec aliquis contrarium doceat, affirmare minime vereor. Votis vero conceptis , quid precatas puellae anus illas deliras, credimus, nisi ut suo tem Wre nuberet, eam sibi quaeque beatissima nurum cuperet , formae elegantia caeteras vinceret, & id genus ineptias λ Lustratis puellis nomen eadem die imponebatur. De sceminarum nominibus, quae a me alibi dicta sunt, juvat mo-
110쪽
do reeoquere , & huc in suum locum transferre . Primum autem certissimum est , Fceminas praenominibus usas . Praeterquam quod enim hoc evincit apertissima Varronis auctoritas; contra Castaistionem ibin qui lapidum testimonio foeminarum nulli praenomensuisse arguebat , collegit nuper vir doctissimus se plurimas inseriptiones Gruterianas ex quibus clare apparet, Appiae, Aulae, Luriae, Mareae, Numeriae, Publiae, Tiberiae, Tuae , praenominibus foeminas vocitatas . Λdverte autem horum praenominum aliqua, ut a masculinis distinguerentur , solita scribi initiali litera inversa , ita H. Marea , L. Tita, quamquam aliquando videtur per T. ita inversum Luriam etiam significari. Quoniam vero in antiquis lapidibus haud ita frequenter nominibus sceminarum Praepositum Praenomen reperitur , Putant aliqui, rarum admodum ejus usum taminis suisse . His assen. tiri ego malo, quam contra pugnare. Aliqua tamen sunt de hujusmodi praenominibus adhuc ditiquirenda. Praenomen Callae , quod pariter inversa D. scribebatur, non proprium fuisse alicujus tam inae, sed omnium commune , quod nubentes sumebant , ajunt. De communi nomine Castae alibi dieam, hie peculiare etiam nonnullarum suisse, contendo. Sicut enim quamvis omnis mater familias C a , & Pater familias Cujus vocaretur , tamen Cajus aliquorum proprium praenomen erat ; cur & CHam ει- minae alicujus esse proprium, negant λ Si enim vere suit praenomen Cajae Ceciliae uxoris Tarquinii, cur di aliarum esse non potuit δ Extat apud Gruterum id in haec inscriptio.
D. CLODIAE. FILIAE. DULCISSIMAE DECIPIMUR. VOTIS. ET. TEMPORE D. FΑ LLIMUR. ET. MORS M. DERIDET. CURAS. ANXIΛ. UITA NIHIL
Porro si vir elarissimus Sertorius Ursatus , nulli in hoc eruditionis genere secundus, ac in explicandis antiquorum lapidum inseriptionibus acutus aeque ac feliX, non errasse dicendus est , ubi e. ex parentum , qui satis ex verbis apparet, caritatis ac maeroris sensu, te. nella adhuc aetate Clodiam hanc decessisse, satis liquere arbitratur ;