장음표시 사용
191쪽
tum Italiam tyrannice vexabant sua institutione deteriores redditi, eo celerius scelerum suorumnas penderent. Forς enim Vt eum se Nnitus viiijs immersis ent, , ita ina mςritam numinb italu ςu
io Ex hac Schola Machiauelli ortus nouissime haereti rum syncreti mus, falsa scilicet,fimulata,insidio: p x,.odio rum cul adissimulatrix, inoccasione Illionis intenta malitia, ignis suppositus cane, ri doloso, periculum ingeniose tectum, inimicitiae ostentatione ossicii blandientes, umbra Aderiveti, discipula Machia telli, filia Epicuri, pestis humanae societatis,mors pietatis. finis sit hcios stacre tisini, pluribus ostendit Comber. ...'
192쪽
Uos QV E OMNES CHRISTI FIDELES, UOS ROMANA ECCLESIA MATER. - GREMIO COMPLECTITVR.
Cclesia Romana omnium mater est, Princeps, ac domina Ecclesiarum. Sic Sancti Patres proclamarunis ut S. Anactetus. . IIaecsancta'Romana,
octobea EcHesia'. non ab Apostr. lis, inquit, sed ab ipso Deo Saluatore Boctro p imatum. 3tinuit , , eminentiam poressalia super niuersir Ecclesias, ac totum Hiani populi gregem assecut Ea , icut i e Beato Apostolo dixit. Tu eri Petrus, c. Legatur Mauclerus , , ubi affert multa. Patrum te stimonia, quibus haec veritas confirmatur ue es' pro. hat, adeo Romanam Ecclesiam dominam Christiani orbis, ditionisque principem ecclesia sticae credi tam esse ab omnibus fidei christianae participibus, ut Romanum notheis idem quod catholicum, soli que illi Christiani catholici dicerentur antiquitus, qui Romanae ecclesiae communicarent, Romanique Pontificis imperio, legibusque regerentur. Cuju
multa apud Gyniscosque Patres moymenta prostant , ut ex eorum doctrinali penu testi monia abundanter eruit idem Mauclerus. Sufficiat nobis procuctis unus S. Ambrosus,e qui sic scribit Aduocauit ad se Episcopum, nec ullam veram pu tauit, nisi verae fidei gratiam, percunctatusque ex eo i
193쪽
SANCTI ANNI IUBIL EL I 3 est, utrum cum Episcopis catholicis, hoc est cum
Roma n a ecclesia conuen iret .
2 Romana Sedes ex omnili. Ecclesiis orbis Christiani priuilegio decorata resplenduit,viet rare ipsa in fide numquam possits Cunctis aliis in illa fidei sanctitate, nitoreque veritatis saepius exorbitatibus; ut ipsa Constantin*politana , aliquando impudentlia Faismaticorum Pamarcarum de uniuersalit ti-Wis iaperbissimo tam impudenter , nia sitiolaque iante. Quod eleganter, acerudite Rupertus Abbas d his verbis significauit. Tantis aut-baeresbus fermensara. sesa, tu i mideri nm debeat hoc, wddefermentoimmadat e cyntra inceritatis semperat is Sancta imana, Acci sia, ut uideo cripturarum notitia , et avum uanae reuma,sia iuga de ad ano contra Graecos suscere debcat eius auctorsetaa. I in Consi t*ondita . solum haereticas , sed , i sere, artara erotulit in Romam vero
194쪽
3 Sed Nouatores falso adscribui errores Roma.nis Pontificibus Petro,& nonnullis alijs, qui non solum Pontifices, sed etiam martyreS fuerunt . Accusant s. Petrum, quod Christum negaueriis sed Bel- Iarminus f respodet, tunc necdum fuisse summum Pontificem. V vitacΚerus, inquit Gretserus L post ingentem verborum strepitum, per battologiam nobis reponit, quod iam supra usque ad nauseam inculcarat. Petrum iam Petri b nomen habuisse, &ex nostra doctrina iam tum petram fuisse, ergo&Pontificem. Respondet idem Gret rus, fuisse tunc Apostolum illum, & petram, sed nec dum ecclesia aedificium sibi, tamquam petrae impositum, gestac se; neque enim dixit Esristus, super hanc petram redifico,sed a dificabo Ecclesiam meam: Ecclesiam
autem super hanc Petram re ipsa aedificauit, cum Petro peculiariter dixit, oves meas. Ad factum Petri Antiochiae respondet Bella minus fuisse erro re,non predicatsonis, sed coues sationis. Falsum est, intonat Danaeus,quia Petrus no h solum docuit, sed di coegit gentes iudairare-hoc erat contra arti
culos fidei decretos ab Apostolico Concilio . At
Danaeus prae furore nescit,quid dicat s nam Petrus verbo non docuit, multoque minus coegit gentes
caerimoniis Iudaicis uti Cum gentibus enim gentilium more edere eonsueuerat. Sed quia,cum quidam a Iacobo venisset,sea gentibus subtraxerat, Sad Iudsos aggregarat, reprehensus est a Paula qua'si exemplo suo ipsos etiam Gentiles ad obstimatio
195쪽
nes legales inuitaret. Tantae enim auctoritatis erat S. Petrus, ut ipsius factum , & exemplum censeretur quodam modo coactio aliorum ad imitandum.
Cbiicit V Vitaci erus secundo loco Clemente, na de Lino, Anacteto,& Thelesphoro ne dignatur quidem rbum facere. Hic istatuit rersi omnium
communitarem, eti m coniugum. Fardus hic error est, inquit V Uitac Rerus,& indignus Romano Pon itifice. Faedus plane respondet Gretaerus, si accipiatur, ut sonat. Sed UVitacΚero probandum erat, Verba illa, inoMuibus autem funisne dubio ου coniuges, non esse ascititia,&aliena; nam esse talia docet Tarrlahus. m Constat enim opera Clementis, ut & al rum quorumdam veterum , ab Haereticis su isse co rapta, i peruerss suis persuasionibus a Clementis,& aliorum auctoritate patrociuium quaererent; dc quia hoc non poterant veraciter udibuS ageret institerunt, quia dolus, alumisi s quis in homine
1 Linum rident sectarq,quod iusserit, ne feminae Ecclesiam intrent,nis cap te linteis cooperto. Quidni commentum rideaturὸ clamat Iunius, scilicet Lino fuit nomen , ideoque nominis sui monumebium in capitibus fiminarum esse volatis 'non nisi e Li. no velarentur'. Et quid nimiam, vir bone, e lanar.
196쪽
3 σ coMMENTARIA IN BULLAM Argutus est ubique Iunius, qui vidit, quod nemo
viderat,lineum tegumen a Lino praescriptum,quod Linus vocaretur. Si ianio, aut lanaris,nomen fuisset, proculdubio velum lanetini praescripsisset. Generatim tantum edixit, ut mulieres capita velarent,
quod fecit Paulus Apostolus scripta ad Corinthios epistola,& Petrus verbo,& doctrina sua tradidit. Et si linea velamenta praescripsisset,id non ob Lini nomen, sed alias ob causas, easque mysticas accidisset. σ Danaeus criminatur, Anactetum iecisse semina siperstitionis, & idololatriae, eo quod memoriam Sancti Petri construxerit, &ornauerit . Sed factum
illius arguit eum Caluinistam non suisse , nam si Caluini spiritu caluisset, ossa Sanctorum Apostolarum potius effodisset, & inussisset,quam exstru'ctione monumenti honorasset. De Thelesphoro, de Victore, de Zepherino, de Urbano, Pontiano, Miltiade, & Marcellino, antiquissimis, S sanctissimis Pontificibus, &martyribus, multa menda, cia proserunt hi sectari , quae omnia soluit Greis rus, defendens etiam alios summo. Pontifices in crimen ab ijsdem sectarijs vocatos , & Bellarmi-rrum insuper ab eorum caluitini a Probatetiam, id more Rio,, sanctorum Patrum auctoritate stabeet Coccius. R Texit dehique pro his summis Hon.
tificibus Apologiam Cotonus ρ, qui etiam p sabu Iadi illam de Ioanna; quana rupistam voeant , ab Haereticis, & ab alijs haema rimum Brattau
197쪽
ribus antiquis,& recentioribus excogitatam latita medemonstrat. SECTIO xxIL
est, ut Papa nomen unicum esset in η uniuerso orbe Christiano, nec Iuceret alicui seipsum, vel alium eo ρplaelletur summus Pontisex, non omnium eadem est lantentia, ut scribitCoriolanus. Aliqui enim exilumant sic propterea dki, eo quod sit Pater Pa tru m. Sed revera Rapae nomen diuersum est a n mimi ater Patrum Oxtat enimex Concilio Prouinciali Epiri ad Horimida Hapam synodalis epistola ipta, cuius eiusmodivi inscriptio: Synodus v
198쪽
teris Epiri &c. Domino nostro percuncta sanctissimo, S: Beatissimo Patri Patrum, Comministro, ael rincipi Episcoporum Horsmidae Papae. Cum itaque idem Horsin ida, & Pater Patrum, & Papa,Vna cademque inscriptione dictus reperiatur; plane constat, diuersae significationis esse utramque vocem.
a, in suo Breuiario Chronologico ad am. Io 76.
2 Porro eius germana interpretatio est a Graeca voce I In rcce, id est Pater. In cuius sensu accepta, transiit in dignitatis nomen, ut clerici venerandi eodem nomine appellarentur. Postea nomen illiud
coepit esse peculiare Episcoporum; ut ijdem Papae dicerentur, sicut in Cypriano, Hieronymo, & Augustino passim reperitur;&nouissime apud S Eu. logium Cordubensem, qui floruit anno ου so. Usque enim ad illud tempus id nome commune fuit omnibus Episcopis, licet frequenter,& peculiarius tribui consueuis et Rom. Pontifici. Errat igitur Nicephorus, b dum ait, Celestinum Romanum Pontificem concessisse ex priuilegio Cyrillo Episcopo Alexandrino a se constituto Legato ad Concilium Ephes-num generale, ut Papa diceretur, ac Vteretur mitra. Nam nomen Papae tunc commune erat omnibus
Episcopis. Melius dicit Thodoretus Balsamon. e Cyrillu concessum esse a Caelestin', ut in sacris sol lemnibus more Romanorum Pontificum phrygio uteretes; quo quidem ex eo tempore semper usi sunt
Episcopi Alexandrini. idem erat phrygium, quod alio nomine dicimus pallium. Quibus insignibus
199쪽
4 SAMTI ANNI IUBILAL 3 plenitudinem potestatis solitam conseret a Roma, nisPbntificibus, ecclesiastici canoneStradunt. .
3 Cum autem futuris temporibus obtinuisset communis usus, ut Papa nomen tantummodo tribueretur Rom. Pontifici. &schismatici illud sibi in odiueiusdem Romani Praesulis fastu superbo vindic rent, aliaque concessa praesumerent, Gregor. VII. Papa an. . sui Ponti σ. Kal. Martii, statuit, ut Pari nomen unicum esset in uniuerso orbe Christianos nec liceret alicui,se ipsum,vel alisim nomine,yti diximus,appellare. Seruat id ipsum Gisci,ut nomine Papae Rom. Ponti intelligant, ut ex Nicetae Cho niatae scriptis apparet. ii i
: Palli1 origo in Archiepiscopis antiquissima est,
ut testatur Azorius ex multis scriptoribus eccles sticis. d Et Auctor rituu ecclesiasticorum sanctae Romanae ecclesiae citatus ab ipso Amrio tradit, pallium peti hac verborum formula. Ego N. electus Ecclδar N. instaliter, instantius, instantissime peto mihi tradi, & assignari pallium de corpore sancti Petri sumptum, in quo est plenitudo Pontificalis
y si olim constat Archiepiscopos magnis illis quatuor Patriarchis subiectos, Constantinopolitiano, Alexandrino, Antiocheno, Hierosolymitano pallium petere consueuisse a suo Patriarcha is . Sic
enim dicitur de illis Patriarchis, G, i suis a Z
200쪽
su euneis passium largiantur pro se recipientes pro fessionem canonicam,mpro mana Ecclesiasponsi nem obedientiae ab eisdem. Nutic vero Archiepimc pis pallium Romani Pontificis beneficio ,&auctoritateconsertur. mi plura, de pallio videre cupit, legati Amrium per totum capulcitatum.
a Narrat Stapletonus soperum genus vere hero, cum & admirabile , quo una ecclesia Romana ma-aime praecellit, duni inquir, quod Romani I mpervior rosumma gloria ducebant, ut patres patriae, propter beneficia Reip. collata, nuncuparpntur,ta metsi de more potius quam de iure, :& vana Senutus, populique assentatione magis quam 'ex metia; alio tituliis ille pleiisque tribueretur. Atque R. manareeclesiae Antistites ita non patriae,ac Reipuditantum Romanae, sed totius orbis Christiani talespa es his multis seculis extiterunt, ut haec una sedes omnium in eo miserorum. , & afflictor una perpetuum A sylum, ac perfugium extiterit, omnes la rantes filios suos, veluti pia, &amantissima mater suo gremio complexa, suo sinu souendos exceperit. Exempla videat lector apud ipsum Stapletonum.
Ii i Vnum non praeteri nostro tempore, nempe
Greg. XIlI. Hic enim munificentissimus Pontifex praeterquam quod seminarium Germanorum in Urbe Romatam inchoatum, perapplicationem e clasiasticorum bonorum ad decem aureorum millia