장음표시 사용
71쪽
rare hoc Ioco, etsi ea magis ad artem, quam dicimus arctiorti sensu, Poeticam, et ad dispositionem carminis, quam ad sermonem, pertinet. Exempla ille amabat impropria, et a rebus reconditis desumpta. Nimirum liis carmini suo nouitatem, quam dissicilem esse ad assequendum conquestus est in exordio illo operis; conciliare studebat. De dispositione carminis Choerilei non habeo quod addam. Nisi quod simplicem fuisse et ad Nomeri exemplar compositam credibile sit, quum idem tu sermone simplicitatem Homeri non deseruerit. Cognata est huic de dispositione quaestioni altera de ambitu carminis Choerilei, quam mox nitaturus sum. Haec de opere Choerili primario, opico, dicta sunto. In aliis carminibus, ut Videtur, minoribus, orationi, quam dicit, figuratae etiam cupidius, quam in carminoopico, studuisse videtur Choerilus. Exemplum tutor
Dagmenta asseremus Iuculentum e metaphoras audaci Simas cum sermone et verbis simplicibus.
72쪽
Antimachus et poetoe Alexandrini. Asius Samsua. 8ie quum per saecula sex in epica Poesi Homericus seriamo tantum non idem obtinuisset, eXortus est is, euius ego grauiores, quam a quopiam animaduersum video, in poesi epica innovanda et quasi regenda partes suisso suspicor. Antimachum dico Colophonium. Qui, qua tum quidem ad argumentum carminis pertinet, Choeiarito relicto, ad antiquum pristinorum Poetarum epicorum exemplum reuertit, bono consilio, sed, quod ad sermonem, ea, quae apud poetas Praecedentes singularia et ab Homero aliena fuisse diri, iusigniter auxit, vel Potius nouum sermonem, pro Homerico no simplici, doctum aritio artificiosum, in P sin epicam introduxit. In quam rem quum multa cumulari possint, hic ad unum Prouoco Dionysium, qui eum Empedocle comparat ADtimachum, do verborum compos. Pag. 22. ed.
Sytb. Quo iure illud secerit Antimachus, dubitari potesti Temere certe non secit, nec sine successu, mr, nisi mendacii . aut imperitiae arguero velimus antiquitatem, ingeniosus. Ao nescio, an, si qua culpa est in isto noritatis studio, ea minus poetae, quam aetati, qua ille vixit, tribuenda siti Nimirum Antimachus, quum intellexisset , Poesin epicam a populo tu manus erudito-Tum ProPediem Venturam esse, immo, ex parte iam venisse, miritumque ideo eius ac rigorem euanuisse, remansisse tantum iu usu Poetarum formam Homeri
73쪽
eam atque inuolucrum, id est, simplicitatem in disponendo et eloquendo, quae Verendum erat, ne aeter Harepetitione fieret iciuna: artificiosam et dissiciliorem uispositionem . doctum et adhuc in epico carmine insolet tem sermonem inuetait; Verbo, doctum epos scripsit, et quod cani non PUMet. Qua in re, etiamsi successum non respicias, id magnopere laudandum est, quod illo, quid tempori suo RPtum esset, Re non aptum, prebe perspexerit, et quod, quum semes epos scribere constituisset. libero consilio maluerit eruditis scribere, quam inane periculum populo placendi facere. Iam si de successu operae quaeras, etiam in antiquitate suerunt, qui in Antimachi et dispositione et sermone multa reprehenderent. Dispositionem intellige carminis univorsi ConstructioDPm, et singularum partium, epifodiorum quoqtie, a quihiis non alienus fuisse videtur Antimachus, inter so compactionem. Quinctilianus noto loco
Antimachum a Panyasi disponendi ratione supcravi scribit; immo. et Uectibua, et iucunditate, et dispositione , et omnino arce defici Antimachum. De allectibus ei iucundi tale, qui fuerint ot non suerint apud Antimachum, iudicium nos sacere non possumus. Vim tamen et grandiatem eidem tribuit Quinctilianus. Dodispositionis et omnino artis desectu aegre credo. Tam aeneratu Quinctilianus. usiiquC, quos sequutus est Qui et ilia mis. sentetitiam tulerunt, Comparatione inter Antimachum et Homerum instituta, qui utique arte Omlai-hus numeris longo longeque Antimacho maior fuit eqtiamquam ea Homeri ars et ipsa longe alia est, quam qualem illi aninio suo informauerant, unitatis, qua vocatur. Epicae in Homero admiratores. In dispositione Antimachi non pauca fuisse vitios', artem longe HOm rica inferiorem. et quae prae nimia arte interdum non
Set ara. Non negauerim. Eloquendi genus minime su
gare in laudibus Antimachi possit Quinetilianus. Contra alii singula vituperant. Itecto hi quidem, puto. dam
74쪽
quaedam non solum pro epica consuetudine insolenter, sed conti a omnem linguae usum VSui paΝse videtur Antimachus. Tam diffficile ost seruare modum. Nagnam utique apud eruditos celebritatem nactum est Antimacti epos. Quod quae testatitur testimonia veterum diserta, quum eadem ad Choerilum spectent, infra a me, alia occasione, commemorabuntur. Verum id, quod
mihi persuasi, digito monstrare placet, etsi ad Cho
ritum non pertinet, quam vim in poesin Giwcoruru Aeriorem, epicam maxime, habuerit Antimachi aucto
Sermo Alexandrinorum poetarum, quibus adiungere soleo Euphorioncm, ab Homerico sermone mirum quantum discrepat. Sed tantum discrepat, ut aliquid hune inter et illos medium interfuisse oporteat. Vt tOlum illud doctrinae studium, in quo laus Alexaudi inOTum summa posita est, non ab ipsis inuentum fuit, sed ab alius mulio ante tempor pri 'paratum ut egregie PN-ci Itum: ita tempus suisse necesse est auto Alexandri- NOS , quo eodem modo vel simili, id est, docto, loquuti Rerint Pi elae. Tum vero hos poetas, vel unum ex iis
celeberrimum suisse et magno eXemplo II PSAE PSt.
mi in illum non imitaturi fuissent AlexandrinL Horum autem sermo, do opicis maxime loquor, nulla aliare doctus, reconditus. insolens, difficilis, Alexandrinus, factus est, nisi eo, quod primum suo illi ingenio
suoquo arbitrio in verborum significatione, compositione, Constructione atque nexu non pauca douarunt;
deinde, quod ex aliorum Poeseos generum dialectis atque sermone, in lyrico genere, tragico, et ex vulgaribus gentium quarumdam dialectis multa receperunt, quae ab antiqua sermonis simplicitate, Homerica. abhorrerent. Ex his multa illi haud dubie auo Marte usur-Pauerunt. Multa alium eumque altiorem soralem hahu- isse debent. Neque enim subito. neque tam sera relate picae Poeseos transitus a simplicitate sermonia ad do
75쪽
otum et fucatum sermon m fieri potuit. Iam vero, quum totum hoc, quod descripsi, nouaudi studium iam ante Alexandrinos et Euphorionem in Antimacho deprehendere possit, quicumque eius fragmenta excutero volue-xit. nonne veri simile est, illos non soliam ea, qua demonstravi licet, sed alia eiusdem generis multa. de quibus nunc nonnisi suspicioni locus datur, Antimacho debere. Poeto' praeclaro , et quem indole doctritin quo et insolent in amore supparom si hi sentirent Τ Vt nunc vos est, in lania Antimachi fragmentorum breui late imi-
talionis Alexandrinorum indicia in verbis singulis potissimum constant: sed constructionem. luoque et nexum
orationis apud illum suisso AleXandrinis quam Homero
Propiorem, vol certe inter uti osquo medium, sunt, quio suadeant. Nicandrum aemulatorem fuisse Antima
chi, diserte iam testatus est Nicandri scholiastes. Quod iudicare non omisit Schelleubergius. Sed idem alios
poetas Alexandrinos et dicandro anti liaiores egisse; tum Vero, uuod paullo anto posui, Alexandrinis multa communia suisse cum Euphorione, qui et ipse Antimachi Passim imilator. exemplis probarem . nec sterilis foret disputatio, si huius osset loci. Sed profecto exemplis NON Ogemus. F. erit cnim, qui ista omnia detorqueat ut Tem Ourat. Fuovit, qui Ostendat. Doluisse Alexandrinos. Noluisse Euphorionem imitari Antimachum, et rursus Euphorionem et Alexandrinos se inuicem imitari DO-luisse. Fihil impodit. Summa et caput disputationis
Nostrae manebit. Hoc manebit: illos pariter omnes rara, a DCondita. et partim prorsus, pari in Pro CPieorum COHAurludinct insolentia. ac propterea dissicilia, et quid Iliadstiolam a grammaticis exigerent, amauisse: idque sorte fortuna sic accidisse, et sino. alitian imitatione,
μ' o sibi aliquis p rsuadeat. Illud, quod monui, Eu-Phorionem et Alexandri uos poetas noluisse fortasse imi-ictri Antim ichum 4noti sine caussa monui . . idetur
im demonstrari posse, et Euphorionem et inter x Dis i ou by C
76쪽
xandrinos Pomo saltem Unum nou nimis honorificoseusisso do Antimacho. Quod Callimachi testatur si a metitum CCCCXLI. et do Euphorione, Cratetis epigramma, insta apponendum. Itaque hi haud dubio multo sibi Antimacho disertiores visi sunt. et imitari cum vel noluerunt, vel imitationem non sunt professi. Sed datur imitatio non voluntaria, et quae ei demum manifesta sit, qui tertius accesseriti Alexandrinorum et Euphorionis aequalis suit Bitianus, Choerilo, si Suidae sides, satis similis, et nobism morandus, quoniam sicut ille, inemplum dedit non ignobile carminis epi ei ex historia petiti. Messeniaca dico. In quo carmine argumentum non ineptum et Paullo, quam ab Choerilo, melius electum videri potest, quum belli Messenii historia a mi iani aetate longissimo remota, quum valde incerta, ut vel ox Pausania DPparet, et hinc quodam modo sabulosa esseti Caetcrum non est cur moneam, multum interfuisse Choerilum inter.et mi ianum: quum hic doctis scripserit, ille Po-Pularem plausum captauerit, et vero aliquat nus acce- Porit. In Imitani carmino Aristomenem Dihilo minus Clarum esse quam Homero Achillem, verba sunt Ι'au-εania . Ac dubitare subit, an sorte in salis et facinoribus Aristomenis, quae decantiat Pausaritas, Vnum et alterum a Blitano si non fictum, at tamen sXornatum sit 'Sermo illi suisse videtur aliquanto simplicior, quam Euphorionis et eorum, qui inter Aloxandrinos siue doctissime scripserunt silio obscurissimo; sed Alexandrino coloro tinctus. Blitanum iuxta Euphorionem et Pax-theuium iu deliciis habuit et imitatus est I iberius. Testis Suetonius in Tiberio cap. LXX.
Illa ianum Commemoraui, non, quod nullum prae terea illa aetate simili argumento eaxmen sc iptum sui emistimem, fCd quod nuIlum maiorem celebritatem meruerit. Longo plerique lum ex antiquis sabulis, in ex hausto quasi laute, sua derivarunt: in sermone non
77쪽
omnes Eodem modo. sed hi, quod modo innuebam, magis, illi minus, ut ita dicam. Alexandrini. Sic moderatioribus adnumerandus Apollonius. Inter scriores et recentissimos poetas opicos vix Vnus est, qui Alexandrinum habitum prorsus exuerit. Verum, ut accidit interdum, ut, quae olim tacta osse Videmus, inulto post tempore iterum sant, licet aliis conditionibus: accidit staeculo quinto, quod cum immu- tali Ono picae poeseos, Per Antimachum facta, quodammodo comparari possit. Nimirum Quintus Smyrnaeus. quum longum edidisset carmen, in quo multa quidem ab Homeri grammatica recederent, et versus heroici privsertim dignitas non parum Dacia appareret, ' sed
cam simplicitatem redolens: Nonnus et hexametrum Nouum fecit, do qua re praeclare Hermarinus ad DP-Pbeum, et sermonem condidit quasi nouum, ab aliorum sermone sacile distinguendum, et quo deinceps usinunt, qui post Nonnum ultima Poeseos opicae specimina odiderunt. Sic dum nouam epici carminis formam mo-Ii Dbatur Nonnus, non dubito. quin prio aliis ante ocu-Ios habuerit et corrigero voluerit Quintum, cuius illi
sermo. Vt de numeriis taceam. leuis et ieiunus vid orctur. Neque iniuria. Vt Agamenatio ille apud inferos ita similis sibi ipsi suit, ut esset dissimillimus, in quo pristinus vigor et vis vitalis periissent: ita Quinto perpetua Homeri imitatio ad hoc tantum valet, ut perputuo admoneatur lector, quam illo Homero sit dissimilis. Quodnam aliud dicendi genus suffecerit, Quinto Telicto. Nonnus, sciunt, qui Nonnum legerunt. Ego hanc disquisitionem. quae est de historia opicae poescos Post Choerilum, adumbrare tantum Volui. In qua quNTeticuerim, breuitalis studio, tacite perspicient harum
rerum sciolatos. Supersunt duo capita, paucis verbis illustranda, quorum unum cst de elegia Griccorum, aIlerum de numeris Choerili.
78쪽
Quod ad elogiam attin t. non dubito, quin, quam
vim Thebais Antimachi in epicam poositi, eamdem fero Lyde in elegiam exseruerit. I lle Primus antiquam elegiae simplicitatem, a Callino. Mim Hermo, Tyria o praescriptam. temerasse, Pr claro exemplo, dispositionem artificiosiorem, sed eamdem molestiorem, doctrium quum in rebus, tum in dictione ostentationem intulisso
in hoc poeseos genus Videtur. Quod quidem cum Lyda omni hus conditionibus comparari posset, elegia cum carmen sortasse nullum usquam Uxstitit, si sorte Hormosian actis LEOntium exceperist ac non maximo in honorΘ suisse apud Alexandrinos mirum illud Aulimaehi carmen, certe apud Callimachum Non fuisse, ostendit,
quod commemoraui, Callimachi fragmentum CCCCXLI. mihilominus certum est, illas, quas ADtimachi Lydis nil scripsi, virtutes, siue malis, vitia, in Callimachi est
Phileta elegia passim, ne dicam Perpetuo. Occurriss . Et Profecto, pr:o aliis poes eos generibus, elegia hoc ha-Let. ut variis formis, hoc aeuo docta, illo simplex, vel eodem seuo, apud hunc poetam docta, apud illum sim-PleX. Placeat. Numeros si velis spectare, incidit Choerilus in eam notatem, de qua, in tanto litterarum graecarum Daufragio, nihil monendum habuit, qui epicae poeseos historiam, ad aetates heroici Versus exa iam, breuiter, sed corta dextra, delineauit, Hermanuus ad Orpheum. Atque etiamsi plura poetae nostri exstarent Dagmutita, ne tum quidem multa inde noua ad notitiam rei metricae accederent. Aut fallor, aut Choerilus, Panyasis quoquo, alii, etiam hac in re, postremorum II Omeridarum vestigia Iegerunt; hac sociasse lege. ut de illorum, quae ipsis Videretur, licentia aliquid resecarent, ipsi autem suo Marte quaedam sibi indulgerent, Productiones qDasdam et correptiones, quae Homeri auctoritate carerent. Antimachum credibile est diligenter. et fortasse mni Oro, quam Choerilum, cura Prouidisso,
79쪽
ne hac in re committeret, quod crimini esse posse l. Cuius lamen Versus Vel sic non suavitatem, sed austerum illud et Antimacheum rodoluisse arbitror. Eius 'cte quidem, ponit Nonnum, Prima vobtigia et quasi semina ego apud Callimachum reperire mihi visus suu . Quoniam Asii Samii a me facta est Inentio, noupli enuin suarit, aliquot, antequam ulterius Procedam, si agiticula eius inserere, quo et hoc RPPareat, qua ratione et quo modo Nonacricus dici possit illius sermo, et Asio, valdo illi laboranti inueter iis lectionis mendis, tandem auxilium seratur. Quam rem ita administrare posse mihi videor, ut legi deinceps possint Asilvcrsus, qui, ut nunc leguntur, legi non possunt. Ita- quo hoc modo corrigendum esse putabam, mutatis uliquot littoris, et ordine versuum restit uto, Asti fragmentum , quod scruauit Athenaeus XII p. 525. F.
do tactum sit, ut tani Parum solliciti sueri ut viri docti. Noe igitur exemto nihil amplius mutandum ccuseo; qui, si quis alia eXempla desideret, ubi siccum genitivo positum sit. hoc inter ea numeranda esse Putem, quae cliam sine cNomplis serri possint, praeser-1im in poeta tam an liquo. Quod ad Westoni coniecturam attinet, apProbatam Schwcigh sero, ut sol necismum illum taceam, quem non miramur in P est rio, nominem Praeterit. mirum quantum luteresse in autem mutationis, Cuius auctorom II ermnianus, ac re-Priora non oge ut eXplicatione. Vs. 5. immanem solo c.
lor Homerica, quae ponit, cxempla Iliad. I. Sir. II. i55.
80쪽
et hoc, quod vult ab Asio scriptum esse , χιμ σε πεδονσον- os. Non magis opportuno Homeri memor fuit Vestonus ad versum Asti eum, qui mihi est quartus. Cui hac quoque in re Obsequutus est SchwDighamsorus. Equi apud Homerum I l. XXIll. 567. quo loco usus est West onus, currunt; Samii apud Asium procedunt lento gressu. Praeterea codicum Vestigiis mullo propius est . quod coniecit Casa ubonus Anim. p. 8a9. ψωρευντ ά. Malim autem hoc, quam quod ad Asii locu in p. 525. appositum est in marginer ῆώρηνά. Ad Asium accodihorpheus Argon. 1225. etsi venti ibi nulla mentio. Vel
tem, quam Hesiodi in scuto Herculis v. 225. 251. In quinto versu toleranda videtur licet insolens sorina κυ- ρευθαι. MOX quo reseratur αυrίῖν, Vel quod aliquanto melius iudico, citi thoiν, non dubium est, instaurato, ut a me tactum est, verSuum ordine. Qui quod pertur-halus fuerit, non mirum in fragmento poetae antiquissimi, et ipsa antiquitate Obscurati. γ ν παλαιον ἐκεῖνον
appellat Asium Athenaeus III. p. 125. C. Thucydidia i stimonio, quod Casauhotius attulit, illud addideri in
Facili sane coniectura, sed qua non multum:proscimus. Prioterea Particula dis' inane versus fulcrum est, quale ab Dio prosectum esse Vix Potuiti Librorum antiquorum lectio est: NHIὶ βραPOσιν ησαντες Et αμφὶ χχσι in σαως. VCI απιτιβραχίοσι Vna voco. ut apuit
Casau bonum et in Basileensii quamquam hociquidem
in usum me iam conuertUre nolo. Hinc quod erui, vem
sum ossicit rotundissimum, et iocosa Asii magniloquo lia dignissimum est. Cognata, περ ψ2αχιόνιον, sis&χιο-