장음표시 사용
91쪽
86 sortasse semel tantum tam Iiberalem se praebuit Cho vito , vel per breue temporis spatium. Ergo quod ea de re legisset is, ex quo Suidas profecit, quum praeter Choerilum Tragicum nonnisi inunx Choerilum, Samium, nosset, ad hunc retulit, et ad celeberrimum eius opus, Persie Diuili so by e totiste
92쪽
Choeriam Samiua obsoniorum amator. Otii Choerilo Samia publice honor habetua sit. Platonis de eo iudicium, et Aristotelis. Η ne fortasse aptissima oee Io est digrediendi ad Athenaei narrationem, lib. VIIL pag. 545. Ε. quam attingere
usquE ad hunc locum distuli. Ea non latuit Gyrat dum dia L III. p. ro . Qui tamen Athetiarum testem non m morat. Torrentius, quem aliquotiea iam adhibuimus, ad Hor. Epist. II. I. a M. postquam animaduertit, Choerilum Samium diuersum esse ab eo, qui Lysandri rea gestas carmine descripserit, et a Choerilo Alexandri Magui eo te, ita pergite Plures itaque C erili poe-lce. Nam et Athenaeua moerilum commemorae lib. VIII. qui quotem Antigono acceptra in diem mincla in νenstrem condebat maior, De Cro , Obs nato quam mesar et Choerili, nescio se ei dem, Oersus citat lib. XI. da fetili hua poeulia tractan Quemnam ex Choerilis Athenaeus innuerit, non definit diserte Tora etatius, sed de Choorito Alexandri cogitasso videtur. Vtique in eo errauit, quod Antigonum dixit, quem Archelaum doliuorat. Nam haec Athenaeus: Iστρος δέ ςησε. πιιφίλον τώ - την mus' τέσσαρος μνως
γενομενον οφοφαγον. Igitur intelligendus est Choerilus noster Samius. Quod et Gyraldus flatuit t. l. et Heliasius de sati Hor. P. 268. Rei fides sit penes Isuum. Quod
93쪽
- 83 --. vel o Sehweighaeuserus ponit, et Daleeampius Vertenaci expressit, ac sane id inesse videtur in Athenaei verbis, Choerilum ab Archelao quotidie, in singulos dies, nC-
cepisse quatuor minas: alius credat, non ogo. Semel
lautam pocuniam, ab Archelao acceptam, diei spatio in obsonia eXpenderit. Salarium illud quatuor miri
Tum Barnesius quoque commemorat. ubi Choerili merisononi facit, in vita Euripidis eap. XXX. Non semel accidit hono Archelao, ut apud posteriores immevito veniret in suspicionem mirum quantae, limo nil se, erga poetas munificentiae: vid. Bentieti de epistolis Euripidis dissert. cap. XL p. 7o. sq. opusc. Phil. At Clio vili famae prospiciendum est, cui nolam inspersit Ior-xentius. Quodsi neque Alcmani voracitatis critum, neque Philoxeno aliisque. quorum nomina apud Alli
meum, ObSOuiorum amor, a Poetis comicIs mutat me,
ut videtur. carpi solitus, impedimento suit. quominus pro bonis illi poetis haberentur: potest et Choerilus
bonus poeta, idemque obsoniorum Cupidissimus fuisse. Alia res est, quod hac opportunitate obseruari velim, Propter quam de motibus Choerili inuidiosius indicare Possit, qui respexerit et inter se comparauerit ea, quae
do vita Choerili alibi disputaui. Mirari enim subeat, quod idem poeta in carmine studiosior fuerit Atheuiei sium, deinde Lysandro adhaeserit, denique apud Archelaum Macedonem consederit. In quo Samiorum Illain leuitatem aliquis cognoscat, quam reprelisndit Pau- 8anias VI. p. 46o. Eminuero haec. quae spectam mores Choerili, obiter tantum tangere, et Langore magis qUBm docero volui. Vt iudicare de moribus alicuius hominis omni tempore lubricum est, ita de Choerili moribus iudicaro tolle, temerarium foret. Prorsus ut sit tutius, acere in tali re, quam incerta proferre. Cogitaui. uum ideo scribebam, de Sardanapali, quod iuIHie rariuἰ
bellii illustratum dabo, epitaphio. Cuius nuctor quum lucertus sit, qualidoquidem pro Choerilo famio alia,
94쪽
alia, eaque grauiora, ut videtur, pro Choerilo Alexandri comite loquuntur, cauendum est. De illud propterea Choerilo Samio vindicemus, quod dignius sit huiua Choerili moribus. Etsi enim perditissimus helluo fuerit
Choerilus noster, non εequitur inde, ut Sardanapali helluonis epitaphium in graecum sermonem transtulDPit. Accedo ad alterum, quo Choerili carmen Ornatum esse perhibetur, honorem. Suidas cum Hesychio Mile-
Vero egregie decet Choerili Samii aetatem. neque in vialum alium Choerilum cad re potest. Qui docreuerint, et qua Occasione recitatione illa, ex decreto, soliti sint uti, Iron addit Suidas. Ego non dubito, quin Athenienses fuerint, et Panathen s. Quippe in his eX vetere instituto recitabantur Homeri carmina. Nec, si Lycurgus in Leocr. p. 2O9. vol. IV. Reish. institutum suisso tradit. ut solius Homeri ibi recitarentur carmina, hoc impedit, quo minus Suidae de Choerili nariatioue coi sidamus. Lycurgus enim partim de temporibus antiquioribus loquitur, partim de eo, quod fieri solitum fuerit: Choerilem autem poeseos publica recitatio res suit Plano
noua et extraordinaria, et quae nescio an breui, POSl- quam instituta fuisset. tempore rursus cessauerit. Quinimmo et hoc prorsus incertum, quonam primum tempore illam instituerint Athenienses. Belli Peloponnesiaci decursu id factum esse coniicias, Vel gliscente eo bello. Quo tempore floruit Choerilus. Fortasse primum ipso Choerilus carmen suum recitauerat statis Pan ulli naeoru in diobus. Vt Herodotus historiam suam . si lides Eusebio: certo si illam Athenis recitauit Herodotus, id Panathenasis iactum esse videtur, ut ibi obseruauit Scaliger pag. Iosi. quamquam Hieronymus Nihil, quam hoc: in concilio. Choerili igitur carmen decretum sui tab Atheniensibus, ut quinquennali Panathenaeorum celebritale praelegeretur vel caneretur. Hic enim aliquam
dissicultatem obiicit id, quo Suidas utitur, Verbum t
95쪽
ἀναγιγνώσκεσθαι. Quod et Sisidae, et aliis, communi vis. est legi i. e. praelegi. Photius in Bibl. cod. LX. pag. 6αdo Herodoto historiam suam Olympiis praelegenter a
fiaι ei, αναγινωσκομένει αυroi τις ἱστορl , - Θουκυδ δον ωκοῖπαι. Et Lucianus, tu eadem re . in Herodoto init. molostum et longum visum esse Darrat Horodoto, nunc Atheniensibus, nil ac Corinthiis, nunc aliis . scri- , Pta Pr Ulegere, αι αγιγνώσκειν οῦ quod non multo post
idem ρδ ιν dicit, lectionem vividam animosque audito Tum, Poetae anore, abripiuntom significaturus. Qualis lectio nonnihil disserebat a recitatione histrionali, qua Ilo odoli historiam egit et saltauit, rhapsodorum, quitum erant, more, Hegesias, teste Athenaeo XIV. pag. 62O. D. Itaque eo modo, quo Herodotum historiam suam legi se dixi, Choerilli carmen publico lectum suisso credebat diuiuas. At quis hoc credat 3 Homeri quidem
carmina non lecta esse, sed recitata siue decantata a Thapsodis, scimus. Et post Ilaec consedisse nescio quem, et legisse Choerili carnion don ita. Cati hatur illud, ut Homeri carmina, a Thapsodis. Quamquam ost hac in re, quod Probo notes. Enimuero, etsi vel Platonis aetate, inimo etiam Alexandri Magni faculo, rhapsodos artem sua an EXercuisse, Et Praeter Homerum, Hesiodo quoquo Archilochoque studuisse constat: eosdem ea indem oporam dicasse tam recentibus Poctus, quam Choerilus fuit, nisi do singulis disertu testimonia proferri possint, non temero Crodendum cSL Mimno vnium,
Phocyti dona. Simonidem Amorginum, et, quod paullo magis insolens. Empedoclem in rhapsodorum ore suisse, tacito et imus ast irmantibus, AthemPo XIV. pag. 62o. C. Ot Diogeni Laortio VlIL 65. p. 5M. Illi enim
omnes in suo genere fuerunt longo Nobilissimi. Xenophanes quoque . quod annotauit Wolfius in prolegona. ad IIom. P. 93. sua ipse ἐρρας ινδει nescio tam Dia, auraeque hic. Deque Empedocleus Phamodus, magno auditorum plausu. Sed quare ad P Saain, Ouritum.
96쪽
el qui postea exstiterunt impares Homerieae Iaudis temul7.
aeso conuerterent Tilapsodi, relicto in compa, abili illo et inexhausto Homeri thesauro, caussa fuit plane nulla. Igitur illos, non nisi per aliquantulum temporis, rei
novitate et curiositate adducti, tractauerunt rhapsodi, mox ad Homerum suum redituri. Nisi, quod in Choerilo factum est, externa caussa Pt iussu citii latis aliquem poetam Commvndalum haberent. Hinc sors iniqua suit eius, qui illa aetate epirae pomi se ad dic e vel- Iet, ut timendum esset, ne plane non veniret in uotitiam hominum, quum rhapsodorum ars Partim incli-Data, partim tu antiquiori hus Poetis unice occupata e set: Pro qua re ars et consuetudo scribendi, putillati iugliscens, tardam praebebat compensationem. Ergo i lia psodi diserte iussi fuerunt, nec minima haec pars fuit illius decreti, ut Choerili carmen ediscore ut et exercerent in Panathenaeoi uni usum. InSignis Sane honor, et
quo superbiro potuit Choerilus. Non tam benigne ex eo-Pta est, nec potuit, Antimachi poesis. Vtar hoc xem plo, quo clarius fiat, quod modo monobam, dissicilem fuisse illa aetate, deficientibus 1 ba Psodis, Poetaru tu epicorum recentiorum conditionem. Antimachi, qui Doumulto post Choerilum vixit tempore, poesin vel rarissimo vel numquam in rhapsodorum Ora Veuisse spoponderim. Antimachus Primum ipse, quod testatur Cicero
loco salis nolo, Bruti cap. LI. carmen εuum, Corauocatis a raditoribus, non cecinit, sed legit. Volumen enim illud, etsi pars tantum operis fuerit, et amplum nimis suit, nimisque eruditum, quam quod recitari posset
rhapsodorum more; neque ante concionem populi An timachus asserre ausus est Poema, quod ipse . quam paucis scriptum esset. sciebat. Deinc ps Antimachi
Poesis non nisi iis, qui ipsum vel hic vel illic legentem audiissent, innotuit, vel per scripta eXemplaria. sodea et rara, ut colligere rat. et manea: tu quam rem graue est Procli testimonium statim Proseruudum. Do-
97쪽
nee laetior dies assulsit Antimacho, Alexandrinorum i
dicum plausu. Choerili in Panathenaeorum celebritate honor, ex Atheniensium instituto, quam diu viguerit, ignoramus. Sed etiain Platonis aetate magnum fuisse illius nomen. docet Procli locus valde memorabilis, ad Antimachum non inimis quam ad Choerilum spectans r quem Me sius protulit ad Iles. Miles. p. 22 i. nec Schellen bergit ille diligentiam essu git. Sunt autem lime verba Procli commetit. in Ρlat. Timaeum lib. I. pag. 28. mod. 'Hρα
Proestis, contra Callimachi et Duridis calumnias demonstraturus, idoneum poetarum iudicem fuisse Pla
Quicquid Plato senserit, quem Antimacti cullo rem ct aliunde nouimus, magnam Choerili etiam paullo serius suisse auctoritatem, liquot ex Aristotelis scriptis. Qui alioquin eius exemplo Non fuisset usurus in demonis strandis poeseos legibus. Id autem bis fecit in Rhetoriacis. Vid. fragm. Choerili I. et II. V rum tamen tertius locus Aristotelis est, qui mo-Hicum et cautum Choerili amatorem prodit. Quem hic tractabo, quum haec optima occasio dari videatur. I tur haec scribit Aristoteles Topicor. lib. VIII. cap. I. M.
Primo haec meso vertit Bulilius, ων Ἀμεν 4 a quibuN rsm intelligamus. Recto iam Lambinus ad Hor. Epist. II. I. 255. exempta autem P Fria, et ad rem accomm
98쪽
modata, ex lis, gum cimus, ducta. Quo modo etiam Helusius Verha illa accepit, do Sat. ΗOrat. P. I in Loquitur autem Aristoteles de nostro Choerilo antiquo, non de Choerilo Alexandri comito, quos confundit Lamhinus. Et Torrontius quoque . caueroquin I.nmbitio in distinguendis Choerilis sagacior, hic imponi sibi
passus est. Oui sic scribit coriament. in Hor. l. l. pag. 3 . solus in Topicis Aristoteles euatus a Gmbino dapessimo poeta Choerilo Fracto nostro et lagatur. Cum quibus et Heinsius nil eo illo ad Alexandri Choeri- Ium retulit Aristotelis verba, de sat. Hor. I. I. adstipu- Ianto Bulgersio I col. Venus. pvg. 599. At V PO reprehendit quidem Aristoteles Cho Pilum illum suum, sed non pessimum vocat; nec, quoniam Aristoteles aliquid in illo reprehendit, inde sequitur, intelligi debere eum Choerilum, quem Horatius reprehendat. Multo etiam minus Aristoteles loquitur de Choerilo Atheniensi , ut visum est Butilio ad Aristot. Vol. IV. pag. 555. et ad To-Pic. p. 49 i. Qui tragicus postia fuit. Sed cur de Choerilo
Aloxandri loqui non videatur. inrano, ne possit quidem loqui, Aristotcles, paucis declarandum est. Choerilas, Alexandri comes, Iasensis, etsi Aristotelis temporibus vixit, ipse tamen, id quod probabili argumentatione ostendi potest, aliquanto posterior fuit Aristotelo. Deinde . si nou semper. at per multos tamen annos, etiam loco disiuncti fuerunt vi rque: hic in Graecia versabatur, ille cum Alexandro in Asia, patria sua. Porro,
etiamsi allor niterius notitiam habuerint. Don ara testa Drus orat Aristoteles eo modo, atque Homero com Parallarus. Poetam recentissimum cumque ignobilem. Denique Aristoteles. Vt Verba arguunt, magnum quod
dam Choerili, quicumque illo fuerit, poema ante OCum Ios habuit. Iam vero Piusmodi carmen scripsi se Choerilum Iasensem. euitici non potest: si sorte Luminea exceperis, EX CONi Ctura nostra moX DXOrnanda. Verum
hoc carmen scriptum esse et innotuisse nou Potest, Di Disitigoo by Corale
99쪽
eo tempore, quo iam mortuus, vel in mortem pronus Aristoteles. Sed Choerilum Samium innuit et Ρerstea
Aristoteles. Iu quo carmine quum color totus Homeriens esset, comparatione3 tamen et exempla passim iu-
aeruit poeta, vituperationi, ut notat philosophus, obnoxia. Nimirum, quum comparationis consilium duplex sit. explicandi et ornandi, ante omnia hoc requiritur,
ut ea ves. quam extrinsecus advocet in comparationem poeta, res sit solita et omnibus nota, vel cerio notior
illa, quam descripturus comparationem instituerit poeta. Quae leX. vi caussam suam in natura rei habet, ita optimis pootis obseruata est. Et si quando eam in artificiosiore poesi selici audacia migratam videris, at in epica tamen poesi, quae simplici ima, non sine crimine illa laedi posse videtur. Vt in caetet is rebus, ita in hac quoque Praeclaro exemplo praeiu ant Ilomprica carmina. Quorum simplicitatem in eo reliquit Choerilus; nec solum Choerilus, sed etiam alii et boui poetae. Nec mirum, quum dissicillimum essot, Homericarum compavationum simplicitatem imitari, si eodem tempore ieiunitatis crimen euitare, et noui aliquid praebere vel Ient. Quare, ut noui viderentur, ab Homero interdum recesserunt, et mempla exquisitiora, sed eadem, quod notat Aristoteles, obscuriora excogitauerunt. Exemplo Vtar, quod, etiamsi non sit eX eodem prorsus
genere, quod in Choerilo culpat Aristoteles, cognatum lamen eat, et proximum. Amaut recentiores poetsaepiet cum sabula sabulam comparare, cum heroe heroem , cum heroina heroinam. Homerus Ilic illic cum diis et deabus comparat viros ot mulieres, idque hene. Qui si cum Marte virum, cum Diana venatrico Nausicaam comparat, omnes comparationis vices explet,
quum et ornet ea comparatio et explicet, quandoquidem Martis et Dianae imago nota orat et omnium Obversabatur animis. Contra si Virgilius Venerem com
100쪽
orestae r ornatissima quidem est ea comparatio, et pulcerrimis enunciata Verbis, aed eadem tantum aberat, ut explicaret, Vt ipsa explicatione egeret; multi enim esse poterant, qui nequo Harpalycen, neque Pentheum neque Orestam nossent. Ad quod si quis regerat, Pent heum certe et Orestam omnibus Virgilii lectoribus notos fuisse ex tragoediis, verum quidem hoc est, et aperto alludit ad tragoediam Virgilius, dum additacenias verum hoc non modo non minuit Virgilii culpam, sed etiam auget: immanis enim haec est tempo-xum confusio et i to audacior, Didonem comparare cum Oresta tragico. Quod sine inuidia dictum esto in poetam magnum et excelleniem, qui Homericam simplicitatem cum elegantia Augustei aeui non ita potuit conciliare, Vt Vtrique ubique satisfaceret. Ad Choeillum Samium Aristotelis locum iam Petitus, quod nolim lacere, retulit, O s. II. II. P. t i. sqq. Qui ex librorum Aristotelicorum ordine ac serie demonstrare conatur, Topica Ari stotelem scripsisse, antequam Poemata sua in vulgus edidisset Choerilus Alexandri. Sed a cere videntur, quae eam in rem disserui.