장음표시 사용
21쪽
eaque post datam ecclesiae pacem sensim inualuit . 9. IV. Quamuis vero iure nouo christianis omnibus in ecelesia sedultura permissa sit; tamen etiam in noua disciplina fidelium dormitioni potius coemeteria, quam ec
meteria loca religiosa episcopali benedictione ad fidelium sepulturam addicta, & ipsis ecclesiis ut plurimum adhaerentia , licet e republica esset extra urbes transferri, &in loeis apertis constitui, ut relinquant incolarum domi-eilio sanitatem. Vbi vero coemeteria nulla sunt ab ec-elesis distincta , ehristiani in ecclesiis sepeliuntur, sed sepulcra in choro , aut prope altare non passim concedenda: quod Ferrariensis de non sepeliendis monuis prope aras docet. Interim in loco profano nefas habetur christianos: sepelire, & hinc electio sepulturae in loco profano nulla est , eam 3. M. de sepulturis, & ibi Gon1aleet. f. IV. Iam christiana sepultur1 censetur pars ecclesiasticae eommunionis , quae post . mortem perseuerat: &inde parochiani in ecelesia parochiali, eum qua vivi communieabant , sepeliri debent. Parochiani autem in eausissa sepulturae sunt, qui in finibus paroeciae ita morantur , ut 'tui' sacramenta in ipsa percipere, & parochi. ipsis. c Nempe pium & religiosum arbitrabantur christiani apud
martyres , quorum reliquiae in ecclEsiis conditae erant, post mortem quiescere. Hinc primum imperatoribus veluti priuilegio datum est, ut in vestibulo . ecclesiae eorum corpora quiescerent, Eufeta lib. IV. de vis. Constant. cap. pr. Chrysost. hom. XXVI. in a. ad Corimhios: inde reges, episcopi, abb tes , digni presbyteri & ipsi laici sanctitate conspicui in ipsis ecclesiis sepulti sunt , eonc. Moguntin. eau. Li I. Interea vero fideles laici in atris vel porticu reclesiarum sepeliebantiar,
dem saeculo nono fle deinceps mos receptus est , ut cadauera omnia in ecclesiis humarentus . Ceterum teceptri in ecclesia sepulturis non bene ruentibus consultum ; nam in 'ricis conclusis aer adficitur tetris cadauerum particulis, quibus respirationi & vitae noxius euadit . niuitiaco by Coose
22쪽
pss administrare teneantur. Hinc peregrini in paroecia, . ubi eos decedere contingit, sepeliuntur, modo commode in suam parochiam efferri nequeant, cap. 3. ex. de sepuit..u 6. Monachi autem & religiosi in monasterii sui ecclesia vel coemeterio sepeliendi sunt, eap.vit. eod. in F., ipsiis, enim Ioco paroeciae monaffertum eis: & similiter canonici& beneficiarii omnes in ecclesia capituli vel beneficii sui sepeliendi. Quod si contra interdictum cadauer extra propriam ecclesiam tumuletur , si petatur, effodiendum est,& propriae ecclesiae restituendum, cap. 3. ex. eod.
f. V. Sed parochialis sepultura duobus cas bus locum non habet, puta si exstet maiorum sepulcrum, aut si quis vivus sibi sepulturam elegerit. Sepulcra maiorum eadem dic familiaria videntur esse, in quibus quiescendi omnes de familia ius habent. Quoniam vero quisque apud maiores suos quiescere intendit, hinc existente maiorum se- pulcro, cessat parochialis sepultura, & quisque de familia in eo sepeliendus est, ean. 2. C. I 3. q. 2. , quasi ex tacita sepulturae electione , cap. I. ρο 3. ex. de s uisu-xis. Item locum nop habet parochialis sepultura, si aliquis sibi locum dormitionis seligat, quod iure canonico puberibus omnibus, etiam uxoribus & filiisfamilias sacere
licet, cap. 7. m. eodem , cap. q. eod. . in 6. Quibus vero casibus defuncti sepeliantur extra paroeciam, exsequiae in propria ecclesia celebrandae sunt,' cap. 9. ex. eodem:
quae disciplina in Gallia & Belgio integra seruatur; at
in Italia cadauera extra paroeciam sepelienda, antequam domo educantur , per parochum benedicenda sunt, eoque comite ad sepulturae locum efferenda.
f. VI. Antiqua est disciplina , qua pro mortuis ob-' lationes fiunt, easque ecclesia recipiebat , si christiani in
eius communione ex hac vita migrassent. Diu oblationes istae sesa offerentium voluntate steterunt, at post saeculum decimum in laudabiles abierunt consuetudines, quibus post exsequias cogi possunt heredes ad consuetas ob-ι lationes, cap. z. m. de fimouic. Atque haec sunt iura su-neraria , quae parochis debentur propter animarum curam . Saeculo nono & sequentibus pleraeque paroeciae nullos statos reditus habebant, quod earum hona vel ad lai -- cos, Vel ad monachos, vel canonicos deuoluta erant: hinc
23쪽
ad alendos cleri eos Inae offerendi consuetudines constabilitae . Ceterum in exigendis iuribus funerariis parochi modum' tenere debent , me videantur ex terra putredini concessa quaestum facere , praelertim vero humani & liberales esse debent in pauperes.
UΙΙ. Quod si aliquis extra ecclesiam parochialem
sepeliatur , paroeciae quarta funeraria seu canonica debe-.tur: certa nempe portio oblationum & legatorum, quae ecclesiae sepulturae offeruntur, aut relicta sunt. Ιus uni visum fuit, ex obuentionibus funerariis, quae ecclesiae sepulturae adquiruntur, aliquid tribuere ecclesiae parochiali, quae curam spiritualem deiuncto impendit, cap. I. M.
de sepulturis. Portio ista non est ubique eadem , sed alibi medietas, alibi tertia , alibi quarta integra pro loco
rum moribus, cap.9. ex. eodem, & interim semper qua ta dicitur, pendetque etiam ex locorum moribus, aut pactis conuentis , ex quibus oblationi Sut & relictis deducenda sit. Cadit vel o ecelesia parochialis sibi debita
quarta triginta aut quadraginta annorum praescriptione cum titulo, vel immemorabili tempore sine titulo. Barb. de Q. parochi par. III. cap. a f. VIII. sepultura ecclesiastica carent omnes, quibus vivis cum ecclesia communicare non licuit; est enim pars christianae communionis , quae etiam post mortem manet . Itaque ecclesiastica sepultura priuantur infideles, apostatae , haeretici & schismatici manifesti, item exeommunicati ut taleg denuntiati, quique palam clericum, aut monachum percusserint,& nominatim interdicti, eap. IO. ex. de sepulturis, cast. II. ex. de verbori significat. Porro non donantur ecclesiastica sepultura, qui in mortali peccato decessisse videntur, quales qui sbi inorte: m consei uerunt, qui in pascha peccata. sua nec confessi sunt, nec eucharistiam sumserunt, eap. I 2.ex. de poenit. orem Fonibus, monachi mortui cum peculio, eap.6. m. de satu monachorum . sures & latrones in crimine ψccisi , cap. a. o. de furtis, usurarii manifesti , cap. a. de, uris in 6., & ge- neratim omnes manifesti peccatores, qui sne poenitentia
decesserint. Quod si horum aliquis in loco sacro tumuletur , cadauer , si discerni possit, effodiendum est , &procul ab ecclesia in loco profano sepeliendum , cap. 12.
24쪽
ax. desepultuνis. Vltimum supplicium passi, si condignam poenitentiam egerint, ex aliquorum canonum sententia donari possunt christiana sepultura can. 3o. C. 3., modo leges civiles humationem permittant.
I. Λ ssonasteria initio suerunt solitariorum habitacu-1V1' Li, speluncis potius quam domibus similia ;
at instituta a Pachomio vita coenobilica , monasteria etiam fuerunt domus , in quibus Moenobitae habitabant. 'Monasteria ex monasticis institutis in solitudinibus & pro-hul ab urbibus initio .constituta : idque postulare videbatur perpetua poenitentia & ascesis, cui monachi se, ad-dieebant : planctus enim & luctus requirunt solitudinem. Primus omnium S.Basilius monachorum domicilia in v bibus videtur constituisse , ut eatholicae fidei eontra Arianos suppetias serrent. Socrat. lib. IV. cap. 26. Quo exemplo deinceps in urbibus, vel prope eas passim monasteria e citata, quamuis etiam posteriori aetate, qui monasticam disciplinam instaurarunt, in solitudinibus suas primas sedes collocarint. Mendieantes vero ab initio in civitatibus & oppidis suas aedes possi unt; ut ita esse possentelericis adiutorio in cura animarum Drocuranda . g. II. Quocumque autem loco c6nstituantur noua monasteria & regularium aedes, praecedere debet episcopi, in cuius dioecesi constituuntur, consensus. Coae. Chalced. ean. IV. Iustin. mtiell. V. eap. I. Exortis mendicantibus consensus iste magis euasit necessarius; mendicantes enim contra regulas & naturam vitae monasticae epi se pis & parochis in animarum eura , veluti copiae auxiliares, accesserunt; atque ita praeposterum esse videbatur , n Os mendicantium conuentus episcopis insciis &iauitis excitare. Quin ex legibus & moribus prouincia-B b a rum
25쪽
rem nec licet aedificare noua monasteria, nisi etiam eis vilix potestas adsentiatur. f. III. Iam nouo monasterio seu tonuentui excitando sub certa sorma licet episcopis consentire , quae a Clemente uri l. in bul. ρ comam ad injliti tum & a Gregorio x . in bul. quum alias statuta est. In primis constare debet, nouos colonos sine veterum incommodo posse sustineri : & hine aduocandi & audiendi priores antiquorum monasteriorum & conventuum , qui per quatuor millia palsuum in locis eircum positis existunt . Audiendi quoque incolae loci, & praelertim parochus, maximes noui religiosi mendicantes sint. Praeterea nullius monasterii permittenda aedificatio est, nisi in eo saltem duodecim monachi seu religios habitare, ac ex reditibus &consuetis eleemosynis sultentari possint. Et demum mo- naiteria monialium in urbibus & oppi vis coni ituenda
sunt, ne moniales hominum malorum praedae exponantur. Trident. ses XXV. de re gia. cap. 3. Vbi vero decretum eis, nouum monasterium aedificari, fabri ea non inchoanda, nisi prius episcopus in loso preces fundat, &salutis nostrae sgnum , crucem nempe, terrae defigat.
S. IV. Monasteria omnia origine sua in spiritualibus potestati episcoporum , in quorum dioecesi posita sunt,
subiacent, non secus ac reliqua loca sacra & religiosa. Hine episcopi eadem inuitere, cap.8. ex. de rella.domibus,& in iis actus omnes ecclesiasticae iurisdictionis exercere
q. a. Sed a pluribus saeculis monasteria & monachi, etiam mendicantes, a potestate episcoporum exemti sunt,& vni pontifici parere coeperunt. Qua exemtione ruina monasticae disciplinae promota est , & ordo hierarchiae turbatus. Hinc pluries de exemtionibus abolendis tractatum, sed numquam exeis aer tantum in comitiis Tridentinis rem peratae sunt', pluribus in eam rem editis decretis. Nimirum monasteria, quibus laicorum spiritualis cura adnexa est, quod spectat ad curam animarum, episcopis subiecta sunt. Trident. Ies XXV. de regulari caρ. II.
Episcopis quoque tamquam. apollolicae sedis delegatis commissa monasteria monialium αεώσως pontifici subiecta.
26쪽
Trident. loci citi cap. 9. Illis quoque iure delegato datae sanctimonialium omnium exemtarum clausura . Trident. c. et t. cap. 3. Episcopi quoque etiam tamquam apost Iicae sedis delegari quotannis inuisunt monasteria in con mendationem concessa , ubi neglecta iacet claustralis disciplina . Trident. se . XXI. ae res. ωρ. 8. Item ab Urbano viii. episcopis subiecta sunt monasteria recenter erecta, vel deinceps erigeoda, in . quibus saltem duodecim monachi seu religiosi non sint, bul. XLIII. f. I
. . T os ita Ea proprie sic dicta sunt aedes ad hospi-
II tes & peregrinos excipiendos; at fassim eo nomine veniunt loca quaelibet. recipiendis & alendis pauperibus , infirmis aliisque miseris, qui aliena opera indigent, addicta. Hine hospitalia surit varii generis, quae nominibus propriis apud veteres designantur, veluti xen dochia , quae sunt peregrinorum hospitia ; plochotrophia , ubi aluntur pauperes debiles , o hanotrophia, ubi pueri parentibus orbati educantur , Mephotrophia , quas infantium educationi inseruiunt ; ninoeomia, ubi infirmi c Tantur ; & gerontocomis, ubi pauperes senes aluntur σὲ .
a) Summa semper fuit rectesae cura in fovendis & recreandis pauperibus miserisquc hominibus ,.qui aliena opera & auxilio indigerent; at ubi ecclesiae pax data est, coel runt episcopi & christiani peculiares aedes ad miseros & pauperes ex cipiendos & fouendos exstruere. Praesertim vero christiani occidentales saeculis octauo dc sequenti hoc nomine inclaruerunt: nam serine omnia monachorum & canonicorum monasteria aedes ad excipiendos peregrinos, pauperes, infirmos habuerunt ian tam, & praeterea christiani multa alia eius' generis diuersorias darunt. v. Murator. dus. X HI. antiq. Italis. Tum enim
27쪽
II. Hospitalia autem generatim se dicta vel religiosa, vel profana sunt. Religiosa episcopi auctoritate, Irofana iniussu eius fundata sitnt. Quibus notis religi m & profanas hospitales domus interpretes saniores s
cernunt, idque conuenienter pontificum decretalibus, quae tantum religiosas habent domus hospitales auctoritate mpiscopi exstructas, m . . ex. de relig. domib. Sed non desunt, qui omnia pia loca, quamuis religiosa, a lateis administrata , profana dicunt: contra religiosa, quae clerici procurant. Quae sententia apud nos certo iure nititur, utpote quae pactis conuentis inter Benedictum xiv. &Carolum olim Regem nostrum cap. V. confirmata est . f. III. Hospitales domus omnes ex veteri ecclesiae
disciplina episcoporum potestati & in spiritualibus & in
temporalibus subsunt. Cone. Chalced. ean.VIII., L. 62. f. , L.46. f. 3. C. de epis. ρο eleiaeis & nouel. CXXIII. cap.23. b). Nihil vero intererat ., utram et erici, an latet domus istas procurarent, & utrum iussu, an iniussu episeopi essent exstructae ς semper enim erant in episeopi potestate, quando Ieges ciuiles. id constit rant. f. IV. At labentibus annis multae domus hospitales episcoporum potestatem exeusserunt, aliae in totum, aliavtantum in temporalibus. In primis hospitalia regum speciali prolemone aucta ab episcoporum potestate subtracta sun . Item hospitalia, quae nulla episcopi potestatolantata sunt, veluti loca profana habita, & saltem ita
enim frequentes euaseraut sacrae peregrinationes , ad quas so- vendas serme ubique hospitales domus erant necessariae . b Auctoritas autem ista episcoporum origine sua ecclesiastica erat, qua sacris in usum miserorum celebrandis, & tam- .equam boni patresfamilias temporalibus etiam praesidebant; nam
viuilis & publica in hospitalia potestas politici regiminis erat. Quoniam vero episcopi industrii erant in operibus caritath pr curandis, christiani principes, in primis Iustinianus, iis etiam dederunt smblicam & ciuilem in uomus hospitales potestatem, Lia a. L.46. S. 3. C. de epist. γ elericis , --LCXXIlI. cap. 13. Et similiter idem Iustinianus bona hospitalium bona ecclesiasticis accensuit, L. 23. C. de sacros Messio.
28쪽
temporalibus extra episcopi potestatem, ωρ. q. ex. de re
Iis. domib. Multa quoque hospitalia priuilegiis pontificum ab episcopi potestate subtracta sunt, & vni pontifiei subiecta . Et demum non defuerunt principes, qui episcopos a temporali hospitalium administratione excluserunt, ea
que in hae parte laicis iudicibus subieeerunt ; quia in Gallia factum est. 9 U. Deminutam episcoporum in domus hospitales
potestatem synodi Uiennensis & Tridentina curarunt reparandam. Et quidem Viennansis statuit, ut si hospitalium' administratores siue elerici , siue laici ignauius in administrationem incumbant, episcopi propria aufillaritate in sibi subiectos rectores, in exemtos delegata pontificis procedant, & hospitalia reforment & in integrum restituant. Clement. a. de religisses domib. Postea synodus Tridentina fef. VII.ἰ de res cap. II. hune Vietinensem can nem innovavit; item potestatem secit episcopis, ut etiam tamquam apostoli eae sedis delegati in casibus ab iure conia cessis hospitalia omnia de collegia quaecumque lateorum inuiserent, exceptis iis, quae sub regum immediata pro-reetione funt sine remm licentia, fef. XXII. de res cap. 8. Et demum statuit , ut elerici siue laici hospitalium administratbres quotannis ordinario reddant rationes, nisi infundatione aliter cautum sit; & si consuetudine, vel privilegio , vel loci statato aliis ad id dedulatis rationes red- .dendae snt , etiam eum iis loci ordinarius adhibeatur.
V . Decreta ista Tridentina de hospitalibus alii Lque locis piis , utpote quae iura laicorum inuertebant, nec in aliis prouinciis, nec apud nos recepta sunt. Hinc de hospitalium in rebus temporalibus regimine inter sae- .eularem & ecclesiasticam potestatem frequentes e troversiae emerserunt. Tandem vero eontrouersiae istae apud nos pactis conuentis inter Benedictum xiv. & Carolum olim Regem nostrum compositae sunt, & ius certum constitutum , ea V. n. I. seqq. Tres hospitalium species distinctae, una eorum, quae iub regum immediata prat sisue sunt, altera eorum , quae a laicis, & tertia eorum, quae a clericis procurantur. Hospitalia sub regum immodiata pretectisne qualia censentur, quae regiae laudatio-
29쪽
nis & dotationis sunt, & quae in ipsa fundatione ex vin luntate fundatoris regiam protectionem meruerunt ) ab episcopi potestate & visitatione etiam in spiritualibus exi- lmuntur. Hospitalia a laicis admittit rata tantum in spiria tualibus ab episcopo visitantur ; administrationis vero rationes reddendae coram ratiocinatoribus de more electis
per eos, ad quos electio ista spectat , & per na ad id ab ordinario deputata , quae gratis intersit d Data quoque foro misio , quod Neapoli sedem habet, potellas in loca pia profana, exceptia iis, quae regum specialii protectione muniuntur . Et demum hospitalia a clericis administrata in spiritualibus & temporalibus ab episcopis
f. VII. Iure communi pauperes & miseri in hospitalibus recipere debent sacramenta ab ecclesia parochiali, in cuius finibus posita sunt hospitalia. Espen. par. II. sedi. qait.6. cap.3. edit. Uol. Et passim hospitalia a laicis a ministrata manent sub cura parochorum, licet in iis sint exstructa sacella. Verum multae ex hisce domibus sunt, quae ad sacra administranda speciales presbyteros habent, quod episcopi, aut. pontificis priuilegio , aut pactis co ventis inductum est. f.VIII. Hospitalium ossiciales singulis annis administrationis suae reddere rationes tenentur. Clement. 2. 2.
de relio domib. ReMendae vero sunt rationes ordinariis , seu aliis , quibus sub aet loca huiusmodi, vel deputatis ab eis, cit. Clement. a. At synoduq Tridentina ses. XXILde ro. cap. 9. statuit, ut administratores clerici, siue laici hospitalium & aliorum piorum Iocorum ordinariis locorum reddere rationes teneantur, nisi in sundatione aliter cautum sit: & quo casu siue ex consuetudine, studi lpriuilegio, siue peculiari loci statuto aliis ad iὸ deputa- ltis reddenὸae sot , etiam cum iis antilles ordinarius ad- lhibeatur . .Sed decretum hoc, utpote extendeos episcopi lpotestatem ad loca laicalia, in hoc regno receptum nou leit; vigentque pacta conuenta inter Benedictum xiv. & lCarolum olim regem nostrum , quae cap. V. N. 2. ha bent , etiam personam ab ordinario deputari debere, ubi trectores laici piorum locorum reddunt rationes, nisi I
30쪽
f. Ι. TEntum est ad res ecclesiae temporales , qua V usibus ecethsasticis deseruiunt. Eiusmodi res ad tres praecipuas classes referri possunt, oblationes nempe, fundas seu res immobiles, & decimas & primitias. O lationis nomine generatim veniunt res omnes siue mobiles, siue soli, quacumque ratione Deo elargitae, siue pertineant ad sacrificii usum, siue clericorum & pauperum alimentis destinatae sint. Sed in praesenti strictius vocem oblationis accipimus , quatenus denotat res mobiles & munera , quae sponte fideles ad altare vel extra altare offerunt. f. II. Tria oblationum genera statui. possunt: aliao tempore sacrificii inserebantur altari ; aliae ad episcopi domum deserebantur; & demum aliae fieri consueuerunt in administratione sacramentorum , in ectequiis defunctorum & aliis sacris officiis . Et ad altare quidem tem p re oblationis omnes in eucharistia communJicantes, si poterant, etiam monachi, offerebant panem & vinum: quo loci etiam oleum & incensum & nouae spicae & uuae solebant offerri, can. IV. apsol: Ex oblatis pane & vino eucharistiae elementa desumebantur, & reliqua alendis clericis de pauperibus inseruiebant. Sed lapsu temporis, ubi panis aetymus in sacris mysteriis adhibitus est, desierunt panis & vini ad altare oblationes , earumque loco missae honorarium successit . Et si adhue in multis pagis & oppidulis viget mos aliquid offerendi intermissarum sollemnia , oblationes istae post euangelium, non tempore oblationis fiunt, & pro eucharisticis haberi
non possunt. III. - Secundum genus oblationem est earum, quas christiani, prout possunt & volunt, in ecclesiae usum elargiuntur . In ecclesia secundo saeculo erat arcae quoddam genus, in quam fideles pro arbitrio & voluntate sua