장음표시 사용
151쪽
I 2 3. BENEDICT Duodecimi. VII. Aidronici 1X. praesente Imperatore cogitur Synodus intemplo S. Sophiae, in qua Catholica docti ina, quae Palamicae Sentcntiae contraria erat damnata est. Ex Synopsi condit. Nili schilinat. iῖ46. CLEMEN Iras IV. Ioannis Paleolotimin Palatio Caesareo Praeside Anna Augusta j filio adolescentulo , schisma ieis piscopi una cum Lagaro Patriarcha Jero limitano , conveniunt contra Joannem Patriarcham Constantinopolitanum, Fidei Catholicae defensorem nomen eius e sacris dipticis expungunt, facto de- crcto, nequis de caetero illum pro Patriarcha agnosceret.
rῖ 8. URBAN Sexti. I. undis in Campania eligitur in Pseudo- pontificem Robertus, o Comitilius Gubennensibus, sub nomine Clementis VII ex quo et cr-rimum schisma ortum habuit , quod ad plures annos Ecclusam dilaceravit. S. An
3 ςo. Ni COLA Qui fui III. Constantinopoli in Ecclesia S Sophiae, post mortum Joannis Palcologi mpciatoris, sub fratre ejus Constantino celebratur a scissmatici, Pseudo-Syrodus cujus seriem, de acta retur Labi nom. g. 37aa. Patriarchae Graeci nempe Jeremias Constantinopalitanus , in anasius Antiochenus, MChrysantus erosolymitanUS , una cum duodecimis hiepise pis, Mypiscopis novum conciliabulum congregarunt ad vel Sir Latinos, de quo acium verbo G aeeι moderni, ubi eiusdem
conciliabun Epistolam Synodicam ea hibuimus Post modii in Silvester Patriarcha Antiochenum, Sed is invasor , contra Cy
rillum legitimum Praesulem, synodum
habuit, convocatis Episcopis Tripoli Beriti: Laodiceae, una cum multis Presbyteris , Cyrillus autem adhuc superstes
in orato Libano , quasi exulare coactiasse recepit. Contra Orthodoxo magis ac magis excandescentes haeretici, anno i a 6 Mense Martio novissimum conciliabulum Gonllantinopolitanum collegerunt, praesentibus tribus Patriarchis, Constantinopolitano, Jerosolymitano , S Antiocheno , nempe Silvcstio intruso, una
II PTOLOMAEum, inter Gnosti eos cel bris fuit Valentini Haeresiarchae discipulus vixit ei ica medium secundi laeuli, ab Irenae voeatur Flosculum Valentini.
Hic, ut aliquid sit pra Magistrum sapere
Ostenderct, novas etiam suis sectatoribus haereses proposuit. Distinxit nomina, numeros Eomim in personales substantiam, sed citra Deum determinata S, qua SValentinus in ipsa summa Divinitate, ut sensus is assumis motus incluserat. Duas Deo tribuit uxores, intelligentiam di voluntatem, ex quibus alios Deos generare est utiebat, suamque doctrinam tanquam traditionem Apostolicam proposuit. Ex S. Epiph haeres. s. Dixit, Deum impollibilia praecepisse, nominatim in indi sibi ubili vinculo conjugii R. Ab ipsa experientia , quae noSdocet, innumerabiles homines laudabiliter cum sua uxore a juventute iisque ad decrepitam senectutem in continentia maritali conviverea quod non contingeret si continentiae maritalis observantia essetini possibilis . Tum quia ex vinculo conIugii scimus plures utilitates , etiam Pro Civili consorti derivate: ubi, converso data ad libitum solubilitate, plura incommoda Mincongrua turba lent civile consortium. Quare autem, v quibus in casibus Moyses permiserit Judaeis lihellum
repudii, videre est apud sacrae Scrip tirae Commentatores . Vide verbo Municiaei
a. Divi fit legem in eam partem . quae nihil mali habet , quam imprie dicebat ei seiugem , quam salva o non venit Gl-Vere, sed ad inple e qualia sunt praecu-pta Decalogi o meam, quae implicataci , ex mala, qualis est, quae jubet erui oculum pro oculo. R. siquidem in nulla parte lux Dei quae sancta est, se potest mala . Quando aurem necesse si eruere Oculum juxta id , quod legitur in Evangelio: Si oculus tutis scandalizat te , erue eum. c. explicant saerae Scripturaedia erpreteΑ, Ostendentes ii quo sensu accipienda lint praefata Christi Domini verba. 3. Legem Moysi non fuisse omnino a Deo dictatam, sed praecepta humana fuisse in ca inserta. R. Nam constat, quod decem praecepta Decalogi sunt omnia de jure
152쪽
itire Divino . Etiam plures Ethniei deee i stipulatores habuerunt , bonis Feeles a- sticis ea occasione inhiantes . plurusque Decalogi praeceptis, tamquam Divinam
legem continentibus , venerationem profitentur,in de eorum observantia gloriantur. Qua ratione a Deo possint diei S debeant dictata , inspirata atque cum Divina assistentia scripta, quae in aera Scriptura eontinentur, vide Calmet Dis. fert ad Epistos a Divi Petri de Librorum sacrorum inspiratione in alios interpretes ad eundem Iocum Ptolomaeum Quadritheitarum sententiae adis haesisse, sunt etiam qui opinantur. XII. Pua Lic AN . Vide Pataresi, quos eosdem misi non dubitaverim XVI. Pu Rix AM . Anno s6s ponit
Genebrardus ortum Puritanorum nova
secta in Anglia, de qua an clerus, in sua visibili Monarchia qui tamen non hoc praecipue tempore invaluisse denignat quin potius in libro de Schismate . suscitatos asserit post sententi arria,Pii Papae, contra Elisabetam Reginam, latam anno s69. Alii vero annors.6 ejus laetae principium constituunt, auctoribus praeeipuis Bultouo , Colmans Hallivamo, ensono alii etiam traditus Verum , si secta praesenti anno L s. nondum nata fuit , haud tamen dubium quod tute concepta siet fuit autem Partu ejus tu quam erculeus . Dicti vero sunt uritani e ut idem Sanderus ait eo quod caeteris Calvinistis purio- es a Deci volentes, recusarent in illis
focis , quae Catholico ritu aliquando
fuissent conlecrata, orare , baptizare ,
aut convunires quorum unus Sampson notuine, uni cujusdam Ecclesiae, inisteresset, mille aureorum annuis reddi tibiis carere maluit , quam caeterorum Calvini itarum more habitum Clericalem gestare vel pileo quadrato uti Purita-tani, patrocinio freti Comitis uni in-goniae optimi Cardinalis Poli pessimi
pronepotic scriptis c concionibus eaeteros Anglo- Caivinistas exagitare coeperunt ritus eorum Ecclesiasticos Regiem , seu Partamentariam gubernandi formam, ut impiam atque superstitiosam redarguentes . Et quamquam Reginae jussu mox in custodiam dati fuerint, non paucos tamen ex nobilitate ad- Tom. II.
etiam e vulgo, nova ut plurimum sectante, mi damque simplicitatem aestiman te . Et que in domodum Lutheranis accidisse vidimus, quorum alii molles, alii rigidi dicebantur ita illi Puritani posis sunt inter Calvini stas, rigidi nuncupari, alii vero molles, quos etiam aliqui ParIamestarius, alii CalviuNasistas a pellare maluerunt. Quod vero ad doctrinam spectat , praeter uinstianos
QCalvinianos errores , quos 1ectabantur,hos proprios induxerunt, quod omnes antiquos Patres reiicerent, non fercntes
eos allegari, etiam ad eonfirmandas suas opiniones e Si quidem Ecclesiam statim ab ipsis Apostolorum temporibus corruptam fuisse dicebant; ne videlicet cogerentur admittere aliquas traditiones aut paterentur usum celebrandi festum Paschae semel in anno, e quod dice- hanc Resurrectio Domini, semper debeat versari in memoriis hominum , quod non aliud erat, quam Omnem Christi memoram de medio tollere . Alia eiusmodi non pauca absurda profitetaantur quae Rescius de Sect Evangelicis in unum colligit. Ex quibus etiam inreligas, falsum esse quo Calviniani Galli dicunt, Puritanos istoc eo idem esse cum ipsis; eujus astertionis vanitatem pluribus quoque prosequitur Florimundus, in ejuidem 1ectae deliriorum descriptione. Anglo Calviniani a Puritanis, caeterisque Re formatis differunt, tum indisciplina , tum in dogmatibus 'pisc
palem enim ordinem admittunt non
modo caeteris officiis distinctum, sed etiam jure Divino superiorem Chiisti trophaeum, Crucem scilicet, non solum honorant, sed ejus lignum Sacramentis, Mi Primis Baptismo adhibente uritani cro, ct reliqua Calvinistarum natio lignum Crucis execrantur QCuces ubique demoliuntur, di frangunt. Anglo-Calviniani quandam Consecrationis Episcopalis , Onfirniationis baptizat rum: Ordinis Presbyterorum speciem habent e quae omnia reliqui Calvini-:lae velut apisticas superili ornes c ut ipsi loquunturi summo consensu reji-
153쪽
cit . Anglo Calviniani piseopi suos
hahent Cancellarios , Archigiaconos Decanos , Cathedrales Ecclesias , in- quibus sunt Canonie , seu Praebendarii, qui Matutinas , ac Vespertinas preces celebrant ignota haec omnia cae- te iis Calvinistis . Liturgiam etiam suo ritu eclebrant diebus sacris, In eadem Litanias diebus Mercurii, k Veneris recitant, in quibus tamen preces ad Dominum dirigunt , exclusa invocatione Sanctorum: b in functionibus suis obeundis super pellice utuntur. Ad Presbyteratus Ordinem, Diaconatus apud illos
gradus est . Summum Ecclesiae Anglicanae Gubernatorem caput , Regcnu, agnoscunt censentque secundum Elisa be hae Reginae leges , nullum Praelatum
extraneum . Praecipue Romanum Pontificem, ullam auctoritatem , jurisdicti nem , vel praee minentiam spiritualem, sive Ecclesiasticam , intra Regnum Angliae habere . vel erercere posse sed omnem jurisdictionem huiusmodi Regiae Coronae
unitam arbitrantur. Regem etiam posse novas leges condere irca caeremonias c ritus , cum consilio Metropolitani, vel
Commissariorum in causis celesiasticis sustinent; de hujusmodi causis supremo judicio judicare , cum per appellationem ad ejus Tribunal devolutae sunt de ipsis fidei dogmati hus, una cum illorum consultationibus deliberare', de iiDdem edicta promulgare quamvis nullam ipsi Regi tribuant authoritatem illa
pro concione publice docendi, nec Sacramenta adminis randi , nec censuras ferendi. Haec omnia verbo Avis.caseisiani reprobantur.
Ad Puritanos proxime aceedunt In- dependentes QPresbteriani , quibus admodum propensus fuit oliverius Crom uenus, Regni Protector nuncupatus in confessione ii dei a Puritanis, o Reformatis utique non disientiunt a in Ecclesiastico tamen regimine cit hoc verbo utar a se invicem dissident. Quamquam enim
utrorumque coetus regant Pres Uyteri majorem tamen severitatem prae se furunt In- depentientes in externa disciplina in censuram Orum nec ad cenae usum admittunt, nisi eos qui in rebus religioni .
Divinis Scripturis probes esse versatos,
examine publico demonstrarunt. Admittunt omnium , quos impetus incitat, et in iamlulierum, doctrinam in conventibus
publicis, in quibus saepe plures successive sermonem habere permittuntur . In
privatis domibus coetus suos libentius agunt, quam in Templis , quam vis istis utantur Quodque praecipuum est inter hos , QPresbteriano discrimen
unam quamque Particularem Ecclesiam sui juris faciunt nec ulli subjectam , aut subordinatam esse statuunt. Nemini fidei rationem reddunt, nisi illi, cujus membra sunt Ecclesiae cum ex adverso res byteriani particulares Ecclesias classibus
classes Synodis Provincialibus , has Synodo Nationali subjiciant , decreta Synodorum jure Divino vim habere cogendi statuant Verum quidem est . quod
Presbteriau , omnes Presbiteros faciunt auctoritate pares. Sunt etiam , qui
Episcopale nuncupantur , illi nempe, qui status religionem sequuntur , quae vulgo Anglicana religio nominatur a Regina Elisahetha potissimum stabilita. Iuripe.-dentium libertas aliis sectis Impune
grassandi in Anglia occasionem dedit nempe Anabaptistis , qui in nulla pene alia re ab ipsis diiserunt in eo Regno quam in Pseudo-baptismi repudiatione
Antinomis, qui legem, totum vetus Testamentum reiiciunt quippe quae jam impleta fini Autifcripturianis, quibus tota Scriptura contemptui est, dum se
eumdem , quem Apostoli in Prophetae habere spiritum gloriantur aueris, qui se in hac vita plene perfectos M a
peccato mundos existimant, nec non in exta se frequenter incidere simulant, quo tempore tot corpore contremiscunt
quia it perhibento magnitudinem illam lucis, re splendoris Divini , qua obrui , vel allucinantur , vel fingunt perferre nequeunt . anferiis , qui Libertinorum instar, nihil turpe putant, ad quod naturae, quantum vi corruptae sentiant incitamentum . Levialeriis, Politiei ordinis hostibus, qui naturalem omnium hominum aequalitatem urgent, qua nec Opibus, nee honore alter alteri antecellata ex qua sententia frequentes seditione S
154쪽
ilones eontra Magistratum sunt excitatae, Sed quot ridicula portenta in Anglia Puritanorum Vesania produxerit , quo spl- ritus Calvinianus secratores suos perduxerit, prae caeteris narrat spondanus, Guillelmi acRetti historiam perstringens, in fine anni syr , ubi etiam de Edmundi Copingeri is Artintiboni insaniis sermonem instituit. Horum primus se Iesum Christum repraesentare et Tutiebat secundus se misericordiae piophetam esse faciabat tertius justitiae, oh vindictae prophetam se credebat, pluribus aliis deliramentis somniatis , quae videri possunt in Spond. loco citato. Hi fructus, 4ermina Calviniani spiritus , qui concepit dolorem is ubique peperit iniquitatem VII. PYRRos electus in Patriarcham Constantinopolitanum, Monothelitanam
haeresim totis viribus propugnavito
quamvis haec omnia faceret, ut Imperatoris Constantis, pariter Monothelitae genio omplaceret , nihilominus evadere
non potuit, quin in suspicionem adduceretur conspirationis factae in Imperatorema unde coactus fuit in Afri eam seeederes ubi cum haeresim suam promulgare meditaretur, a Martino Abbate , qui in Afriea tunc aderat, in publica disputatione convictus fuit uncie Romam venire decrevit, δὲ poenitentiae libellum orserre, quod N praestitit sed in errorem relapsus, a Theodoro Papa excommunicatus fuit dirissimo anathemate, Sanguine Christi in atramentum distillato Eius memoria damnata fuit in sexta Synodo. IV. PYTHEC DAN . Vide Cyrtiani
de quibus Theodoretus haeretic.Iabdib. .
UA DRIAE ACRAMENTALEs. Illi sunt qui ex mollium Confessionistarum secta progent , recipiunt
tantum quatuor Sacramenta, scilieet Baptismum , Coenam Domini, AN solutionem , QSacerdotium , merserunt Guitem bergae, anno Iς . Ex Staphilo. II, o ADRlT MEI TR , qui quatuor Deos esse asserebant. In hae sententia videtur fuisse Ptolomaeus, de quo sub tali nomine actum. Quadri theitae etiam vocantur , qui in Trinitate quamdam introducunt essentiam , de qui participant S a qua dependent tres Personae Divinae unde quodammodo quatuor Personas in Divinis constituunt. Fuit in hac sente
tia Theodorus Bera . Vide Ioseph de
XVII, O ERENT E s. nuncupati etiam aliis nominibus Experianter . Sceptici 2Poestionarii, quorum ingens est numerus tum in Anglia , cum inmollandia emerserunt suculo proxime praeterito lquo auctore ignoratur et legunt assiduel Scripturas, ut veram religionem Inveniant; hine etiam dicti sunt Iuvestgautes Concludunt quidem, Christum veram aliquam religionem nobis de coelo attulisse, , hanc nobis, dum in terris esset revelasse sed negant illam esse quam profitetur ecles Catholica Romana Reprob. ex his quae dicta sunt in praeparatione ad opus ver ho Protesanter. v AxERit. Vide rii pidanter. Qv ALLEcti . Vide Paritani. II QUA Rio DECIM AN Pius Romanus Pontifex anno s9. decretum edidit, de celebrando Pascha re die Dominico Quod tamen ita intelligendum , ut quod jam antea ab Apostolis erat traditum, ipse ius ad eorrigendas hactenus udaizantes Ecclesiam, quae dccima quarta luna Pascha celebrabant, voluerit decreto firmare . an quidem ut ait Socrates et hist a r. iam Romanu , quam reliquae omnes rei euta es celeiae , Petrum, e Paulum possias aue ipsisAUriuam reliquisse, ut Pascha die Dominico celebraretn , an Ir esse. Et
Protherius Episcopus Alexandi inus , scribens ad Leonem Papam , aeque testarus est id Petrum Apostolum Romae docui se, ab eo acceptum , AEgyptiis S. Maicum a tradi-
155쪽
tradidisse Pariterque Victoris Papae tempore , qui de his gerim Sanctissimi Patres, non nisi ex Apostolica traditione id sbi vindicasse docet Eusebius. Quin imb& Ignatius , qui in carne Dominum vidit, ct cum Apostolis diu versatus est, ac Sedem Antiochenam, quam Petrus funda verat, administravit, nec alia docuit, aut
scripsit, quam quae ab Apostolis aecepitu
non solum ait, diem Dominicam celebrandam esse ut Rcginam, d Principem dierum , Resurrectioni Domini consecratam a sed descontestatus est , si quis cum Judaeis celebraret Pascha, participem esse eorum , qui occidissent Dominum ,
Apostolos ejus . in apropter manifeste
Socrates secta Novatianus allucinatur,
dum contestatur si debere ineujusque voluntatis arbitrio, quando velit Pascha peragere, 'ubd nulla dicat antiqua traditione contineres, nando illud sit celebrandum
Quaestio de die celebrandi Paschatis,
iterum in Asia exorta citanno I98.quapropter non modo in Synodo Romana a Victore Papa , sed etiam in pluribus Synodis . diversis in locis, tam in Oriente quam in Occidente congregatis , unanimiter decretum est Pascha celebrandum esse tantummodo die Dominico Praefata Concilia, ubi is a quibus celebrata sint, refert Spondanus anno citat I98 ibique ad rem notandum , quod quandiu cum Catholicis tantii m acta res est , tolerabile virum fuit Romanis Pontificibus permittere Asiaticos, more Judaeorum decima quarta luna ala ha celebrare Sed cum hae indulgentia, haeresis validandae videretur ocea fio , ab ea cessare consulti iis visum est; Montanistae enim , qui hoc tempore in Asa invaluerant, decima quarti luna Pascha etiam celebrantes, asserebant secus faeientes errare r hac ratione etiae Blastus haereticus , Romae Judaismum introducere conabatur; S contra.
dicente Blasti sententiae Romana Ecclesa, Blastus ab Ecclesia Romana se segregavit. Cum itaque videret Romana Ecclesia Blastum propter celebrationem Paschatis luna decima quarta , schisma feci sies, prohibuit, ne luna deeima quarta , more Iu- deorum Pascha celebraretur a Catholicis:
sed omnino voluit celebrari die Dominico quod occonfirmatum fuit in Concilio Generali Niceno mane heresim de Qua todecimanis , revocare voluit Audaeus haereticus, damnatus proinde in Synodori Antiochena ann 3 l. Quartodecimanos etiam exagitavit S. Joannes Chrysostomus qui proinde etiam Paschatitae sunt nun
Catholici itaque , die Dominico diem decimam quartam plenilunii Martii immediate subsequente , ex praecepto Ecclesie tenentur Pascha celebrare. Sed cum in computatione lunationum , saePe error
irrepserit tape etiam ortum est de Paschates, dissidium , non modo inter Larinos , sed inter ipsosmet Graecos et dissidium inquam, non circa celebrationem Paschatis die Dominico, hoc enim utpote ab Ecclesia decisum , tam Graeci, quam Latini tanquam Ecclesiasticum dogma custodiunt, sed dissidium in assignanda prae- eis die Dominica , quae de facto plenilunium immediate subsequeretur: cum enim annus contineat 36s dies, ct sex horas,
non tamen integra S, quoniam ad earum complementum aliqua minuta deficiunt, nihilominus semper computatus est annus,
ae si habuisset ultra 36s dies, sex horas integras, quas de facto non habet a ex
quorum minutorum neglectu factum est, ut minuta, quae ultra dehitam quar titatem annis singulis tribuebantur, tractu tempori ita excreverint, ut invicem
juncta , plures dies constituerent , qui dies a celebratione primi Paschatis , Lque ad annumcis3 a. quo Gregorius Decimus tertius reflarmavit Kalendarium , jam exere verant usque adnumerum decimum
hincque oriebantur dissidia circa celebrationem Paschatis . Primum dissidium fuit anno Grecorum 8s3 Graecorum epocha quae Geleucidarum aera appellatur, qua,
que fere omnes Orientales utuntur, O
pit anno Periodi Julianae oa ante Chrostumata. De hoc dissidio cirea celebrationem Paschatis, refert Joannes Selde-nus, uti in Oriente , in ipsa Regia Urbe, postquam populus per ebdomadam unam jejunasset, facta rectius su putatione, deprehensus fuerit error, jusseritque Imperator initium jejunii in al
156쪽
teram hehdomadam differri Carnes vero . quae a me foro sublatae fuerant, iterum vel ales eat Oni. Idem a Teophane iisdem fere verbis narratur ad annum Justiniani o quod Pagius recte monet, non
anno Christi s s. , sed s46. contigisse Uie Ohirer notanda antiquissima Ecclesiae disciplina in abstinentia a carnibus tempore ieiunii. Anno Graecorum ro O , Christi alterum in Oriente dissidium de Pasehateorrum est, quidam enim inchoarunt die S. Februarii, solveruntque die sexta Aprilis , alii coeperunt jejunare die as. Februarii, ct Pascha die g. Aprilis celebrarunt. Sic refert Dionysius Patriarcha. Anno Graecorum Iso8. alterum de
Pasehate dissidium fuit, eo qu6d quarta Heeim a Judaeorum in Sabbatum diei Μ. iii juxta eorum supputationem incidisset, proinde Graeci, sequenti die Pascha celebrarunt cum de ei mi Februarii jeiunium inchoassenes Syri ver , AEgyptii, & Armeni alter mominica, hoc est die sexta Aprilis, Pascha solemnizarunt. Haec confuso nonagesimo quarto quoque anno contingere solet, suamque ducit originem ex minutis, quae ad integrum sex horarum complementum deficiunt , quadere supra disseruimus. Propter haec, alia absurda , quae leguntur apud Clavium , ad eadem reparanda , Gregorius XIII. aeeuis undique viris eruditis, alendari reformationem instituit , quam
suo nomine alendarium Gregorianum nuncupavit, praecepitque ut in tota Ecclosia servaretur. In Ecelesia orientali, soli aronitae praedictam reformationem, post quinquaginta re annos receperunt, quam rem eausati reliqui orientales, illos apud Τurcas, tanquam novos in Oriente Francos. sve Latinos liberos accusarunt, eoacti proinde vexationem redimere annua solutione arae, supra ipsos a Turcis impostae, quλ mediante Pascha quotannis, juxta Kalendarium Gregorianum c lebrant. Porro vetus Kalendarium , quod Graeci, Morientales adhuc deserdunt, adeo erroribus est obnoxium , ut non solum una , verum tribus, o quinque hebdomadis a nostro aliouando ditarat , temporis progressu a mensum Augustum.
imo& Deeembris protrahendum a Graecis Pascha jure merito depraehenditur Juod absurdum, mediante novo alcibario a Latinis est reparatum XVI. DAN Tros, Bezae Oetaneus, ejusque errorum sectator, in disputatione revircusi, negat Christum introisse ad Apostolos anuis clavss, contri aperintum lacri Evangelii testimonium. um quia Christus miracula edidit magis portentosa, quale fuit resurrectio quatriduani talentisci ergo 1 brtiori potuit introire ad Apostolos januis clausis.
Qui EscENTEs. Vide Palamar. XVII. Qui ETisTAE , auctore Μichae-le Molinos. Presbytero Hispano ex Aragonia, nato anno I 6a . prodierunt, ectis rumque Aucto Molinos , in generali Congrcgatione universalis Inquisitionis, anno i 68 . damnatus fuit, perpetuo carceri
addictus eiusque libri igni traditi prinmisia publica abjuratione , facta coramisero Collegio in emplo B. Maria super Μinervam , postquam per duos supra
viginti annos , doctrinam haereticam promulgare Romae nisus fuisset, ubi simulata exteriori sanctitate, non modicam aestimationem , etiam apud probos viros aequiserat Octo supra sexaginta propositiones ex ejus libris decerptae fuerunt, in quibus continetur tota, perversaque doctrina Quietisticae sectae, quasque videre est per extensum in Bulla Innocentii
Undecim , incipioni Caelestis asor
data anno i 68 . praefati Romani Pontificis anno duodecimo Potissimum docere contendebat Μoli nos , sub praetextu orationis quietis alias mysticis The logis probe agnitor, descriptae toto spiritu in Dei contemplatione , ita animam orantis immergi, ut homo in hae oratione quiescens , libere posset corpori omnes turpitudine indulgere, quas ratione spiritu ut ipse dicebat in Deo
perorationem abstracti, malas est non posse asserebat: ut impurissimus homo confirmaret experientia , quod pro-wnflebat sua diabolica doctrina , statutis horis , congregabat in uno cubiculo utriusqtie sexu homines, quibus post factam exhortationem ad orationem quietit, simili commilcera permittebat. Quem
157쪽
orrorem, iam reprobatum exhibuimus Verbo IIIuminat . Insuper hortabatur
suos sectatores, ad omittendam omnem voluntariam cainis mortificationem quam infructuosam is nullatenus meritoriam esse posse blaterebat quam impiam doctrinam improbat Cone rid. Sess. 14 ubi Christi fideles ad poenitemtiam hortatura quam commendat Apostolus suo proprio exemplo r. ad Cor. cap. 9. Caings orpus meum , infervitutem redigo. Insuper Christus ad
voluntariam mortificationem nos hortatur illis verbis matth. 6. Si quis uti post me venire , at neget femetimum, tu- Iat crucem suam , ct equatur me. Item Apostolus ad Colossens cap. 3. scribit: Morti cate membra estra . Est ergo
mortificatio consilium Evangelicum go esse nequit infructuosa, cum Christus dare non potuerit consilia , quae non essent valde proficua ab obtinendam erernam salutem quaelaton acquiritur sola oratione. sed etiam actione , mortificatione quamquam ipsa oratio carnem mortifi-eet etiam sit necessaria ad purganda peccata commissa is ad abstinendum a novi peccatis. Caeterum . si sola oratio sumeret ad salutem, satis erat, uti dDeus praeciperet solam orationem , omnia alia praecepta fuissent superflua.
At quidem ipse orationem summopere inIunxit, commendavit; quia per ipsam
non solum debitum Deo honorem reddi imus quin etiam animi virturem . Q pernam gratiam contra opera carnis , concupiscentias ejus impetramus . Undere vere Oratio dici potest, quae rebellis
conet upiscentiae insultus A actus impune lde dissolute eidem permittit. Quod si spiritus in oratione a Dirptus posset libere, fine peccato agere contra alia Praecepta, quale est illud 2Vbu maereaberis, ut
contendebat olinos , sequeretur, Oram
tem non esse subditum Divinae legi, quae
praecipit, ut spiritus carnem regat, , rationi subiiciat. Summa seu do-myllicae doctrinae , quam docuit Molinos, est sequens. In vita spirituali . sve mysstica hos solos censendos esse perfectos, ,el re mystio os, qui per unum actum non revocatum , Deo sumet oblati, et ut je-
bat Molinos totaliter uniti, de resignati,
atque relicti , reliquos omnes, ut superfluos suspendunt, tus, velut exanimes permanendo , nihil prorsus operando, neque volendo , neque perendo, ne de acceptis Deo gratias agendo, nec ad proprios defeetiis reflectendo , sed filendo & mere passive se habendo , in absoluta
permanent indifferentia de omnibus etiam de poena , vel de praemio , de In--no, vel e Paradiso, de aeterna damnatione , vel de salute, sinendo ut Deus solus operetur active . Tuam Divinam voluntatem impleat in illis. In quibus sedi postis asserebat, olinos potentias quiesceres ex quo eius sectarii xuieti aesimi nuncupati. Ex qua doctrina Molinistica , patet reviviscere Etit Sasarum
Beeuardorum, Beguinirum , Dulciusarum . IIIumtu itorum errores, jam alibi in hoc opere confutatos Patet omnibus , hanc seud mysticam supprimere omnes actum, tam in Symbolo fidei, strae, quam in oratione Domini ea expressos, abolere omnes actus fidei spei, quasi cum indifferentia nostram debeamus respicere alutem , ad quam obtinendam nos passim hortantur actae Paginae . ut
ne intermissione eum tiniores, o tremore operemur . ut a tundemus in omni opere hono ut pulsemia . ut petamus, utqueramus satagentes , ut per bona operacerram noli ram vocationem , Melecti nem faetamus. Constat autem non posie cum timo es, trem Ore suam operari salutem, nec satagere, ut per bona opera ce tam suam vocationem , electionem
faciat, qui juxta doctrinam Molinisticam
vivens, suspenderet, Omnes acius, nihiΙ vellet, nihil peteret , d cum totali indi Rserentia nihil cogitan de Poena, aut Prae
II. Qui inriLLLAN . Inter Montani descendentes, numerantur Quintilliani.
Orti circi annum it se dicti a Quintilla pseudo-prophetissa Montani , ficut Pri- stilliani a rise illa , etiam ontani prophetissa nominabantur . Tanta erat apud Quintillianos reverentia mulieribus , ut in hac secta Episcoporum is Saceres o- tum munere fungerentur quia Christum
in specie taminea , in oppido PepuZa re
158쪽
velatum fuisse Montani prosetissis, nempe Quintillae , Priscilla , mari millae
Montaniste asserebant: Unde etiam Pe- purita dicti sunt. Repuram autem Oppidum , in quo natu erat ΜOntanus , Montanista tamquam Ierusalem venerabantur. Re p. verbo ouiridiani. IV. Qui NTIA Nus, Arianae perfidiae de sensor acerrimus , in locum se lepae legitimi Gazaeorum Episcopi fuit ab Arianis suffectus , quare congregat apud
Sardicam Episcisorum Occidentalium
Coneilio , morum sententia fuit ab Ecclesiastica communione , una cum aliis Arianis tuter dictus. Ex Niceph. lib. 9.
XVI. υ rura Mus . Fuit quid a Sartor, Domine Picardus, qui schola Calvinistarum prodiens, in Brabantia, rem Ollandiari una cum quodam opino Insulano , Libertinorum sectam instituit Anno fas demum captus ornaci, extremo supplicio affectus est. Vide Libertini. V
A vij, DUS NE PHYT s. Raymundum Lullum inter haereti- eos absolute constituunnt, .numerant Prateolus , de Gualterum an autem haereticus ierit, res hactenus non fuit S. Sede decis , licet saepe causa fuerit examinata. Filii Lullus genere Catalaunus, ortu Majoricanus alii eum
seculo II alii 4 mortuum fuisse contendunt. v ad ingus Raymundi mortem protrahit ad annum retis. Cum esset prinpe quadragenarius , a vana Mundi convertatione, e illicitis amoribus conversus ad meliorem frugem potissimum linguam Graecam, S Arabicam discere nisus est, ut Saracenorum conversioni insudare , quod praeliitisse videtur; ruandoquidem a Saraeonis in odium fi- ei occisum, cum jam esset nonagenario major . sunt qui sic rantra Unde S a Majori canis in summo honore habetur. Negari non potest , Raymundum in juniora aetate, scilicet usque ad quadragesimum circiter annum , plures scripsis libros erroribus relarios, quod probabiliter ex ignorantia , non ex malitia processisse redibile eit, eo quod voluerit
in materia Theologica scribere, cum tamen Theologi eae scientiae, nisi forte transeunter, non incubuisset non ideo tamen OmneSerro reo, qui Raymundo Lutilo Imputantur , ab eodem prodiisse eredendum est; sed potiores ex ipsis erroribus a Raymundo cophyto excogitati fuerunt, di Raymundo ullo, per errorem Scriptorum ad ktipulati. Unde, librum de doemonum invocationes, non
Raymundum Lullum , sed Raymundum Neophytum auctorem habuissse , aliqui
non sine fundament opinantur ἔ narro
seripta Raymundi Lulli, longe post ejus
obitum , jubente Gregorio 1 fuerunt revocata ad censuram quo tempore Raymundus Neophytus . cum suos promulgaret errores, hinc forte decepti Historici , unius seripta . cum alterius libris confuderunt. Hujus confusicinis probabilitas ex eo colligitur,quod Gaulterus, S rate Olus , qui aereti eorum Catal gum scripserunt, nullam de Raymundo Neophyto mentionem faciunt. Tum quia Gregorius IX. ann Iῖ . mandavit Inquisitori Aragoniae , ut inquireret , Puniret doeentem errores quos sub Ray- mundo Neophyto adducimus , quique Raymundo Lullo adscribuntur sed tune temporis,cia in prope sexaginta anni. intercesserant ab obitu Raymundi ulli. Quomodo ergo praecepisset Pontifex Inquisitori, ut inquireret, Μ puniret docentem errores, hujusmodi errorum auctor fuisset Raymundus Lullus , qui jam se aginta ante annis decesserat Raymundus de Tarraga , dictus Neophytus , eo quod ex Iudaismo adlidem esset conver1us, ordinem Regula rem ingresitis, nihilominus Judaicam
159쪽
pertinaciam non deposuit Cujus partum
fuisse librum de invocatione daemonum,
Lullo adscriptum , testatur Et murteus qui jubente Gregorio Pontifice, contra Raymundum Neophytum aulam instituit, ejusque libri per Archiepiscopum
Tarraconensem QEimericum Inquisitorem igni fuerunt adjudicati. Ex sequentibus erroribus, quinque priores lunt qui asserant arua ymundo Lullo dimanasse a si tamen Mymundum Neophytum autorem non habent posteri res vero certum est 1 Raymundo Neophyto fuisse propagatos. Ex Spond. amno 329. 333. r. Deam multas habere sientias . R.
Quia hoc idem est, ae sinere plures Deos, nam si plures essentiae in Deo. utique plures essentve Divinae , ergo plures divinitates et ergo plures diici dplures dii esse neque runt ut probavimus
contra Politheos . ergo dcc. a. Deus Pater est, antequam Deus esset Filius. R. Verbo Ariar. g. Divina sientia non est otiosa , ideo essentiat matura naturifica , bonitas bonificat. Ille error ex Auctoris ignorantia processit ne lavit enim ille, qua ratione essentia , sive natura Divina, cum iis praedicatis c ut ehola vocat quae attributa dicimus, otiosa non sit, ni naturificando , seu sientiando, ut harbaris vocabulis ille dicebat id est, Producendo. Sacra autem Theologia clarissime docet, quo lumine intelligi debeant a doctis hominibus fidei veritates nempe essentiam Divinam , sive naturam non generare , neque generari,
neque producere, aut produci licet si
rique personam , non naturam, licet Scgenerans is genitum sint in eadem na tura . quantum ad untitatem specificam et Quod si non quantum ad numer icam , cauta est limitatio natui ae reatae, quin
in pluribus esse non potest, fine sui divisione . Consule Concit Florentiri. . Spiritus sanctus est onceptus di Patre Filio. R. Quia conceptio dicit speetalem modum praeexistenci pri
ritate originis , qua por modum lenii ni in prineipio producente. Si auten confideremus proximas tacuItates c ut humano more Divina explicemus fecunditatis Divinae scilicet intellectum , voluntatem , inveniemus solius intellectus esse , eo modo conciperte 4 quatenus de illius natur est prius acts tria here rem , dc inde prorumpere in ex prusiam illius notitiam, quam dicimus ver M. Voluntas autem pondere tuo iertur in bonum, ideo Praevia Tria, boni rationem , qua seminaliter in se non suscipit ut amet sicut intellectus rationem veri, ut intelligat. Docet autem fides, Filium Divinum iocedere per intellectum . rapivitum sanctun pel' Oluntatem Dacis opterea error ml dicere, Spiritum sanctum esse conceptum Ladeoque perniciolus , uti occisione: Divinas
confundat Stadem de linitiate eve
s. Improbi eos, qui hereticos sit inplicio anicie Dalite R. Ueria Lως . rati. o. Dicebat , die monibus adora Onam latriae certo modo compererae Not indiget ui: eriora reprobatione hae blasphemia, que daemone in quas De uli1 principium quo generandi,&producen i recit. a. aurem Placuit etiam Luin o. di atque eatenus sit oritio totius is quam pie miri abiecta verecundia eunditatiS, quatenus ex ipsa natura est . i libris suis exarare non formidavit
fecunditas perlonarum. Persona ersto anta quidem turpitudine , ut in
propter naturam generat , dc producit; non tamen producit naturam, sed personam in eadem natura , quae propter sui infinitatem eadem omnino , iubstantialiter est in persona genita , aut
producta, ac in enerante, di produeentibus . Quandoquidem etiam in humanis videmus , generantem esse personam . non naturam personae 3 genera. monis oraticiliabus e commendaret , evhorrendas esusmodi commendationes do
. Deum in suppliciis ore negare ,
modo corde adoletur merit Otiun esse. R. nam , ut ait Apostolus morde creditur ad justitiam, ore autem confessiorit ad salutem . Ergo non pote: esse
160쪽
hibetur, ore Christum negare, cum reconsessio fieri debeat ad salutem . Tum quia Christus praecipit, ut eum confiteamur coram homnibus , si volumus Christum nos coram Patre suo confiteri. Tum quia non licci negare veritatem: ergo a fortiori non licet negare Deum qui veritas est. Tandem, qui negat Deum, infidelis est; sicut fuit Petrus, qui tame more tantum negavit Christum Unde ita negans, incurrit Iavissimum crimen infidelitatis. 8. Omnem peccantem mortaliter esse proprius me haereticum. R. Nam heresis error est mentis . o cordis in materia fidei, cum pertinacia: peccans autem mortaliter, errat quidem voluntate in genere moris, sed non errat semper mente simul, di voluntate in materia fidei imo plures est invenire , qui
licet corrupti in moribus, tamen Proveritate fidei, oblata occasione, mortem subirent. Tum quia haeretici ron sunt cives Eeelesiae, nec participare pol-sur. de Sacramentis, o bonis spiritualibus Ecclesiae, de quibus quodammodo
P cssunt participare, qui peccant mortaliter quatenus propter side radice adhue manentes , in fide, sunt inpotentia ut vivificentur, Maliorum membrorum mu-ritis, ad vitam juventur 9. Tantum placere Deo mala , quam bona in Nam Deus tabe nouis incu1cat de elinare a malo, V Donum acere bona iubet, mala prohibet mala punit, bona praemiat, sicut passim evincunt Scriptura teitimonia et ergo dic. Io. Nullum legis praeceptum posse in hac vita adimpleri. R. viri Deus impossibilia non praecipit, or ultra legem gratiis instituussiet, si praecepta legis adimpleri non possent a quod enim citultra vires , non obligat o consequenter lex non obligaret , si esset ultra vires quod autem adimpleri possit, ocfaciliter media Dei gratia , quam euS nonnisi ex ultitia denegat , Onita experientia , di se urrendo per fingula legis Praecepta . quae scimus a plura Dias ad- amulum adimpleri. Vide vertio Ioannes
II. Sectam Mahometis esse aeque bo-GN. II.
nam . a fidem Christi Christum , Apostolos, Omnesque Sanctos esse se his maticos, perfectius esse schismati eum exister quam Catholicum, has blasphemias , utpote cuicumque rationis compoti execrandas, superfluum est repro in re
III. REBAPTtRANTE . Agrippiniani, movatiani, quia rebaprigabant ad eorum sectam accedentes, dicti sunt Re- baptizantes, quibus adstipulati possunt, quotquot re iterarunt Baptismum , Vide Donatisas , Anabastisas. XVI. REFORMA Io Rri, illi sunt qui In qna libet secta aliquid reformandum o corrigendum putant . Oe Omelia potissimum convenit Calvinianis , quΟ-rum secta a suis, spectioso titulo e- formata religi noncupatur. Ex dero XIII. Eau DA IEANI EM. Qui ex Judaeis ad Christianos transeuntes, Ostmodum boni incaepti pertae , iterula ex Christianis ad Judaeos esse iunt, Re- udaizantes vocantur. Uiguit haec pestis anno a 88. ., detecta est in Germania occasione carce ationis factae cujusdam Hebraei, cui nomen Moy s tem rhius. Porro Rejudairantes , ira scilicet jam fuerant Iudaei, denuo cellis Oblationi Dus, bc abrasionibus , ac verborum tormulis , perfidiam Iudaicam iterum profitebantur et Christiani vero, qui adb udaismum transibant , vario ritu circumcidebantur, ut sic a Judans natis dignoscerentur. Contra hos mines Nic
laus quartus Pontifex Summus conlii-titutionem edidit. In Hispania , ubi negatum It habitarc nisi hominibus Cain tholicis dolent ludaei aliunde negotiationis causa transmigrantes, se di titios Baptismo subjicere. Cum autem eorum
perfidia detegitur sanctae Inquisitionis osse io , Puduidautium , sive Re mdardantium nomine, severe pro merito puniuntur
Xl. REOR Di NANTE s. alii quidam dogmatistae, sub speciolo pra:teat impugnandi moniacam seciam , COR el.-derunt Oidinationem faciam ab piscOpissimoniacis esse irritam vis ullam id evique ab ipsa promotos ad ordities , eliu