장음표시 사용
161쪽
reordinandos . Agltata fuit pluribus in Synodis haec controversia , de qua scripsit Petrus Damiani in opulauio, Gratis sis inseripto, in quo ostendit, ordinatos ab Episcopis simoniacis, non esse re- ordinandos et qui liber cum Gratus fuerit ordinatis a simoniacis , ideo inseriptus fuit Gratissimus . Contra eos , qui opponebantur Catholicae sententiae, amante decretis Pontificiis , Conciliorum sanctionibus et initae , etiam Leo Nonum, Romanus Ponti sex firmiter statuit, ut ordinati a schismaticis , absque alia ordinatione iterata, post expletam poenitentiam quadraginta dierum , in ae-eeptis Ordinibus in iniitrarent maeretis de re ordinandis excitata fuit a quibusdam
qui non habentes e uim secuncium sciemtiam Dei, in fimoniacos piscopos exasperati ordinatos ab eis, non recipiemdos fine re ordinatione , sustinere contendebant Cum certum sit, Sacramentum
non sortiri suam efficaciam a probitate Μinistri, bc indelebilem esse characterem ordinis, ideoque semel ordinatum, dummodo valides, quamvis illicite , censeri debere temper ordinatum . Extirpata nihilominus est haeresis de Re ordinandis
cum Omnes, rationibus, a Petro Damiani adductis, arrefragabilibus, acquiescendum csse censuerint, quidquid contra alii sentire potuissent. IV. RETHo Ri AN Rethorio orti sunt in AEgypto , currente seculo quarto, qui asserebant omnes haereticos in propria sententia recte ambulares, quia fie colunt Deum , sicut possunt. Error adeo est ah- surdum ut S. Augiistinus, ipse , ita ad Buodvultdeum, miretur, quomodo tanta insania possit in mente rationis compote locum haberes, cum certi fimus , quod una sola esse potest vera fides, sicut unus solus esse potest verus Deum. Caeterum, fiomnes haeretici in pr6pria sententia recte ambularent, sequeretur, quod per vias ex ametro oppositas , perveniri posset ad eundem finem , cum saepe una haeresis ex diametro alteri opponatur Vera autem fides illa sola esse potest, quae est secundum Deum meus autem non jubet contraria: Cum ergo fides Catholica credat. V. G. Christum de Vergine natum
fornieationem malam esse profiteatur et dentur vero alia sectar, quae fornicationem dicunt non esse malam, negant Chri 'stum de Vergine natum, consequens est unam aut aliam errare e reo falsum est omnes haereticos in propria sententia . Deum colere, cui possitiat ut enim colant, seu possunt, colere debent juxta interna lumina , quae Deus nemini denegat nisi forte occulto suo judicio in Pin snam Consule Theologoso per quae o Ignoscunt veram fidem esse Catholicam; ideoque ut colant sicut possunt, detient colere secundum quod praeseribit fides Catholica Videantur quae dicta sunt ad
rem , in praeparatione ad opus, d verbo Protesanter. XIV. Ric MARDus.Vide Arma canur. RICHER LANI . Vide Petrus Riche
XIII. Ris vrc AN . Vide Hermannus Ri ich. XVI. Ri, Mi us Andreas , in Dioecesi Pictaviensi anno is a genittis , studiis operam dedit, in quibus cum multum
profecisset, inter Protestantes vir magni nominis fuit, qui ejusdem directioni religionis praetensae reflarmatae negotia commiserunt; quapropter pluribus haeretio
rum conventi eulis praefuit a deinde in Universitate eidenti Theologia Cathedram regens, plura opera edidit, praecipue commentaria in diversos Seripturae libros, in quibus potissimum auctoritatem Ecclesiae , QSanctorum Patrum , atque traditiones sacras impugnare contendit cujus objectiones solutas videre est in Natali Alexand Historiae Ecelesiasticae o m. tertio octuagenario major decessit. Fratrem habuit nomine Guillelmum Rivetum, pariter Protestantium Ministrum qui tractatum unum de Iustificatione alium de Libertate Ecclesiastica composuit.
XVI. RODoL Mus Gu ALTE Rus inhaeresi vingliana Minister , Bucceri e Calvini impietatem sua praedicatione Ru-xit. Scripsit diversas homilias in Evam gelia, tam Bucceri , quam Calvini erroribus restrias . Vixit suculo decimo
162쪽
cui nomen Rogatus , ch vixit seculo quarto, suum sortiti sunt nomen Rogatus nihil novi proposuit supra sectam sui magistri Donati a sed cum ejusdem errores promulgaret, sectatores habuit, qui ex ejusdem nomine dicti sunt Rogat iani.
XI. RosCELLINus , in Gallia renovator fuit haeresis Sabellianae, qui cum
in Synodo Raynaldo Archiepiscopo
Rhemensi collecta , errorem suum abjurasset, rursum ad vomitum rediit, asserens solo timore morti perterritum , se
abjurasse suam sententiam , in qua istitiebat , quod , si in Deo tres personae sunt una tantum e sientia , sequitur omnino tam Patrem , quam Spiriturr . sanctum esse incarnatum qui modus imperitus theologizandi, reprobatur a Divo Anselmo piscopo Cantuariens , in libro , quem inscripsi de Incarnatione , Verbi, direxit ad Urbanum Pontificem. Unica enim licet fit Divina sientia , tres tamen personas , realiter in Deo distinctas doeet esse fides Catholiea, quarum Iecunda scilicet Verbum , sola est incarnata, media unione hypostatica, de qua ius agunt Theologi , apud quos in tractatu de Incarnatione videre est enodatas dissicultarc , quae in hac materia occurrunt . Uni autem hypostatica
in hoe consistit, quod Verbum Divinum
se communicaverit per suam subs stentiam humanitati, sive ut pressius loquar humanae naturae, illam eandem sua personalitate suppostando unde unam tantum personam in Christo esse, Christiana licie perhibetur. Et certe satis constat, quod tolus Filius fit incarnatus, si intelligamus, quod uni hypoliatica facta fuit per communicationem , media personalitate, quae ita sit propria Filii, ut non sit propria nee Patris, nee Spiritus sancti. Caeterum si fingatur, quod facta esset per communicationem personalitatis, quae tam csiet propria Filii , quam Patris S piritus sancti, iam totae tres Perlonae, juxta haereticum Roseellini sensum , fuissent incarnatae Sed sola subfi- flentia Filii, ita est propria Filii, ut non sit propria Patris is Spiritus sancti , ergo uni hypostati ea lacta est in sola Ver-
bi Persona se ue solus Filius est incarnatus . Ex qua doctrina intelligitur, quomodo licet una hi essentia in Divinis sola tamen secunda persona sit incarnata.
Subtiliorem explicationem videre est apud Theologos IV. Rupi Mus , Aquileiensis Presbyter , in i gyptum peregrinatus, Alexandria inficitur erroribus rigenis , ope Didymi caret, Origenis doctrinae tenacissimis tantumque adhaesit libatis, roribus , ut assumpserit piovinciam scribendi Apologiam pro ripene , in qua calumniis exagitavit S. Hieronymum origenis impugnatorem . Postmodum Rufinus Romam prosectus, ibidem Origenia nos errores detulit S propagavit: nihilominus subdole impetratis a Siricio Papa communicatoriis litteris, Aquil
jam proficiscitur a sed hinc vocatus ab Anastasio Papa . ad dieendam suam causam, utpote haeres iterum accusatus,
subterfugia quaerens . publieo judicio
damnatur. Ex hae condemnatione non
resipistens Rufinus , sed in deterius lapsui, instante direptione Aquile)ar, ab λ- larico facta , in Siciliam confugit ubi in
sua perfidia decessit. Fuit praecursor Pelagii S auctor cjus haeresis , contra doctrinam de peccato originali quippe qui
in Concilio Carthaginei si dicere ausus est, nullam esse a parentibus in patruulos peccati traductionem , ac proinde nullum ab hominibus contrahi origii. ale peccatum 4 S. Hieron epist. 36. XII. v NCARi . V valde iistum propago haec, quae ad eorum dogmata . ii, famem illum ei rorem addebat, quod a cingulo deorsum non committitur peccatum mortale, quia scriptum est: t corde rocedam fornicatrones R. Nam cum Apostolus nos monuit, ne faciamus servire membra nostra peccat , indiferet ter de toto corpore loquutus eli, cum totum corpus possit cooperari iniquitati,
mediante oporatione membrorum, inmitante consensu et constat enim i ii dipsae leges civiles quae prohibent percutere, non minus puniunt percustione Irta,
factam pugno, quam pedibus . Sed quis
nesciat, quod in tantii membra inscr-Viunt peccato, quia prava sunt cordis Vis des-
163쪽
desideria, ex quo exeunt me Runcariis agit cinerus cap. 6. IV. RoprTAN . Donatistas a rupibus , in quibus se reeipiebant , ictos etiam esse Rupita nos , asserit S. Augustinus de Unitate Ecclesiae , capite ter tio XVI. Osric . De Rusticis a tum verbo istet Arici . homas enim uni-Zerus actionis auctor fuit, cujus sequaces dicebantur Rustici , quorum internecionem , factam ad centum millia , alibi incidenter tetigimus. Qui de Rusticorum rebellione copiosiora desiderat, Spondanti in consulat ad annum sas.
ni sunt , iidem ae Moseovitae, S Ruscii dicti cum iam dudum in fide Christiana essent instructi . circa ann r 4s a fide defecerunt is ad schismaticos Graecos declinarunt , quae omnia refert Gene
. Negant S. Petrum fuisse summum Ecclesiae Pastorem Sed is Romanae Episcopum et idem negant de ejus Succe Doribus R. ex his , quae dicta sunt contra ustas , Ioannem mes batum ct acobum Praepositi Petrum autem fuisse Sed is Romanae Episcopum, ibidem ad plures annos sedisse, Me Romana
Sede universam gubemasse Eccleam, tamquam Ecclesiae universalis Pastorem, tot tantaque sunt irrefragabilia testimonia ut non nisi homo induratae cervicis,& pertinax valeat contradiceres Romae enim venerantur loca, tibi captus ubi in custodia detentus. ubi erit cifixus suit S. Petrus, ubi sepultus , quae potissimum invisere veniimi, qui eumque Romam proficiscuntur.
Vide Calmettim singulari disiertatione ad
P. Petri ibi rem consuetae eruditione pertractat.
a. Negant eclesiam Romanam esse
caeterarum Caput. R. verbo Graeci
3. ejiciunt scripta S. Patrum Latinorum, neque recipiunt decreta, canones Conciliorum , quae Ecclesia approbante congregata fuerunt. R. ex unanimi celesim consensu , quae S, Patrum Litinorii scripta approhavit, quor ulntestimonio plures eriptores etiam Giα
ei utuntur, ut videre est apud Scriptores Ecclesiasticos Graeeos . qui pariter ad
Concilia, auctoritate Pontificis congregata accesserunt is coriandem decretim, una cum Latinis Patribus subicrip
q. Negant Purgatorium in verbo
quave eI. s. Negant Sacramentum Confirmatio nis, extremae Unctionis . R. Quo ad
Sacramentum Confirmationis ex sacra
Scriptura Acti 19. s. His auditis , api Dati sunt in nomine Diniati Iesu. Et cum imposuisset illis manus Paulus , Uenit Spiritus auctus super eos. Item a. ad Cor. ad Ephes. . Prima Joan.2.de hoc
Sacramento fit mentio. Et licci illium fit expressiim testimonium in Scriptura in quo expresse legatur, quod Confirmatio sit Sacramentit a Baptismo diu iriclum, habetur tamen expressa colesiae traditio, quae Saeramentum distinctum a Baptismate semper intellexit docuit, ubi eumque in Seraptura de Confirmati ne fit mentio, iit Actor 8. v. I . cujus loci auctoritas admodum ad rem facit;non enim tanta sollicitudine de confirmandis Discipulis curarent Apostoli, nisi sacrum quoddam Fidei nostiae, specialis gratiae collativum, id est Sacramentum inteli gerent. Atque ita Ecclesia nos docet, cujus est explicare Scripturarum sensum, ctraditiones conservares, utpote columna,
i mamentum veritatis, ut ait Apostolus . Quod Confirmatio sit Sacramentum , comprobant testimonia Conciliorum, iatrum , quae sexaginta qua tu Ocsupra centum congregat Coccius , libro quinto de Confirmatione , articulo a. Quare autem Christus hoe Sacramentum in oleo mixto balsamo , potius quam in alia materia institui providerit, nostrum non est explicare. Sunt quidem rationes
congruentiae igni, naturae convenientes , quas consueto doctrinae candore tradit D. Thomac I qu. a. art. z. Cae rerum, adeo antiqua est traditio quod hoc Sacramentum habeat pro materia remota oleum mixtum Dalsamo, ut etiam non ageretur de Sacramento, adhuc nefas estet illi non stare De oleo, mixto ballam mentionem facit Clemens I. an l
164쪽
nosso post Christi adventum , Epistolago qui vixit tempore potiolorum S loquens de Sacramento Confirmationis ait: Ut d B. Petro accepimus, aeteri finiri Apostoli praecipiente Domino decreverunt. Etiam D. Dionysius Apostolorum eoaevus de materia hujus aeramenti mentionem facit. Ex his quae diximus quoad auctoritatem Ecclefiae, ut probaremus Confirmationem c se aera mentum , etiam probatur extremam Unctionem se unum ex septem Ecclesiae Saeramentis . Porro de extrema Unctione loquitur Iacobus illis verbis ou matur quis in vobis 3 inducat Presbteros EccI sae ct revis pc eam , ungenter eum
soIeo in nomine Domini , se oratio deifa abit u mum, Malleviahit eum D minus , ct situ peccatis sit, remittentur ei . Ex his verbis D. Jacobi colligitur signum sensibile, nempe unctio diro missio gratiae, nempe remissio peccatorum. Ergo extrema Unctio verum est Sacra mentum , sicut testantur antiqua Cone ilia, SIS Patres , quibus omnino conse tiendum in rebus fidei, maxime ubi ex presia non habeanus testimonia sacra Scripturae. . Sentiunt cum Graecis , Eucharistiam solum rite confici in pane fermentato. R. verbo Graeci XVI. Ru TMANNus.Vide Claucularii.
Herma, ct Si me ne circa annum 368. Massatianorum , seu Fnthus astarum sectam
instituit. Vide Enthusiastae. II. Aga AT ius ex Iudaismo ad Christianos se eonferens , ambitionis prurigine vexatus, ut Episcopatum obtineret Novatianis se adjunxit. Quare a Marciano Novatianorum Episcopo Presbyterordinatus, ad Episcopatum anhelans,novam sectam instituere conatur, Judai Lmum , cum Catholicismo confiindens errorem Protopaschitarum promulgare conatus , duos Presbyteros, Theoctistem Macarium , cum aliis in suam sententiam perdit xit, a quibus ordinatus Episcopus, schisma excitavit se peculiaris Ecclesiae caput constituens, cujus sequaces dicti sunt Sabbatiani, a nomine institutoris, sive Protopasthitae , a promulgata haere de celebrando Paschate cum ludaeis luna decima quarta rumine facium est , ut qui eundem Presbyterum ordinaverat , comperta in novo schi Lmare Sahhati malitia dixerit: oh qudmmelius fecimem , si manus super Diua , tius et ara super Sabbatium in posuissem. Marcianus Novatianus , congregata Synodo , Sabbatium vocavit ad ausam die endam, quare ab Ecclesia , novo schismate excitato defecerat cui Sabbatius respondit, causam scissonis esse celebrationem Paschatis , quod itinae decima quarta celebrandum ore asserebat rcii Marcianus respondit, celebrati ornem Paschatis una potitis diae, quam alterarem esse indiiserentem , nec propterea hoo solo insuhsistente motivo scissionem faciendam. Nihilominus. Theodosius junior, hujusmodi haereticos proscriptione, cxilio damnavit . Vide zuarta
XVI. SAεsAet Ani . Scripsit contra
Sabbatarios Lutherusci merserunt seculo de ei mo sexto et Secta sunt Anabaptistae, si nuncupati, quia . r. Sabbatum more Iudaeorum colunt, spreto die Dominico. . . verbo Do
thaeus . a. Solum Patrem in Ocant quare
Filium, de Spiritum sanctum videntur negligere . . ubi de Divanitato Filii, ripiritus sancti egi miis. III. SABEL Lius, ex Ptolemaide Libiae civitate ortum duxit , Noet Smyrnensis discipulus , sui magistri errorum promulgare nisus est cire Sanetist inam Trinitatem , sedente Stephano primo Romano Ontitie anna 26o. α cum non possent
165쪽
te itimonio comprobare, utebantur seudo Evangelio Aguptiorum , aliisque appocriphis libris Contra Selκ Ilianismum tractatum edidit Dionysius Alexandrinus Win Alexandrino Concilio , anno I9. damnati mei uni Sahelliani sub Osio Com lubenisi Sabellianisimum renovale aggrestus est Roscellinus esse ut dic qu. dam Apollata ispanus ineunte seculo declino septimo, in Anglia Sabelli errorem resticare contendit. I. Asserebat nullam esse distinclitonem inter Diumas personas , sed unam, eandem habere subsilientiam , diversis nominibus nuncupatam. Itaque Sancti Dfimam Trinitatem , unam trinominem die ebat esse personam , quae in veteri testantento, veluti Pater legem dedit, in novo, quasi Filius et incarnata δε Veluti Spiritus sanetus ad Apostolos venit. R. t quidem tres pursonas esse realiter d. itincias in Divinis , constat ex illoisaiae cap. 6. ver 3 ubi Propheta de Deo loquens, ter repetit Sanctus, Sanctus, Sanctus quem textum non modo S. Ambrosius lib. a. de Fides, sed Iudae rum Doctores, qui ad veram talem suscipiendam ex ipsa Seripturae intelligentia pervenerunt , interpretantur de tribus Divinis personis . tem Genesis capite 8. Abraham ies vidit, bc unum adoravit . Inprincipi etiam Genesis ereavit eιohimo dei , Dii legitur , denotando plurali nomine per-1onarum distinctionem , sicut verbo cieavit in singulari, naturae unitas asseritur. Bd autem notandum , quod in Elem testamento solum reperiuntur humi modi obscurae representationes SanctistimaeTrinitatis, quia plenitudo luminis Divinae fidei, Ecclesiae a Christo instituendae reservabatur, Unde in novo te ita mento
de tribus Divinis personis rigillatim saepe expressa, clara fit mentiora sic Matth. cap. ult. Baptiet autes eos i nomine Patris , fili, o Spiritus Sancti. Oann. . etiam legitur, quod Cntaittis
dixita Solus nou fum , ex ego , ct qui misit me Pater Chritius itaque saepe
mentionem fecit de Patre tamquam de
persona realiter illincta , quod idem
fecit,in de Spiritu Sancto legitur enim
JOan. l . vers. 6. Et rogabo Patrem , alium Parachium dabit vobis ut maneat vobiscum. In hoe textu aperte res Divinae personae designantur ast enim Pater, qui rogatur, Filius, qui rogat, EcSpiritus Sanctus , ve Paraclitus , qui peti rur . Idem deducitur ex alio textu, JOan. 4 vers. 26. Paraclitus autem Spiritus sanctar, quem mittet Pater in uomino meo docebit vos omnem veritatem, Id autem, quod obiiciunt haeretiisci, saepe in sacris paginis mentionem fieri de Deo, sed uno iv solo probat quidem unam esse Divinam sientiam, sed non excludit tres personas realiter distinctas, quae in essentia unus Deus sunt, Min personis tres est tertii huntur immo multoties sit etiam mentio Trinitatis ut dixi , Obscura, prout tempori adfuturam fidei plenitudinem erescenti coimgruebat.
a. Reprobabat iustitutum Monast, cum R. verbo Ioanne 'sphuius.
3. Dicebat cum Hermogen. mare riam esse ingenitam. R. verbo Herm geuiani AVII SABEI. LIAN NowSSIMI QMdam, intito Calvinia in Anglia, cum Trinitarios rae Dei stι impugii Z- re vellent, in Sabellianismum impegerunt , prope init uim seculi ieci in leptimi , Aucto em habuerunt querari in pu statam natione Hi pa tim. qui docuit Christum pro ius ab e are , euin idem bia phemans tamquani educto em Unia in xii tantuni us per ἰOtiam Divinam, cui natui lege servire debeant homine . Poti is in Deo agnoscendos perrectionis gradus , quam ullam perlonarum dii ii tiOirum . Pluribus annis latuit in Anglia , ubi multos seduxit ad sui sequelam . Ex hii Angl.
IV. Ah IENum, Heracleae piscopus vixit circa medium se euli quarti . Hic Chrillianos omnes, qui in Nicaena Synindo Arium condemia 1verunt, idiotas appellabat, uotius ingenii infirmitate Iaptos asserebat. Ex Pi areolo. Sed quia temporibus Oitris non de lunt homines terre a sapientcs, qui sanctissimos illos PP. de idiotiam arguant, Oscant illi, hanc
166쪽
hanc eorum sapie tiam , stultitiam esse apud Deum , qui propterea non doctos Philosophos ad fundandam Ecclesiam sed ignaros piscatores elegit, ut opus suum ostenderet . Fuerint ergo idiotae Nicaeni P. si placeat hic magis apparet consilium Dei inspirantis fidem qua per universum mundum Divina veritas effulget . Neque enim uinariae sanientiae sed Divina promissioius , fidelitatis est , quod Patres Ecclesiam
in Concilio docentes , non errent.
IV. SACC op MORI, idem ac Massaliani sic dicti, quod sacco induti incedere sol crent. XVI. SACRAMENTARI . Quotquot
circa mysterium hucharistia a doctrina Eeelesiae Romaiue deficiunt, possunt Sacramentarii appellari. Sed quia primus, qui realitatem Corporis Cnristi , post
Berengarium negavit, fuit Joannes Oeco- lampadium. Berengarii haeresis renovator , hoe tempore, scilicet currente4 eulo de ei mo sexto, quo vivebat Oeco- lampadius, ponitur communiter Sacramentariorum origo , qui secta sunt Antilii therani Tam varia autem fuit Sa cramentariorum doetrina, vel ab ipso sui exordio inter haereticos disiecta . ut pene infinita sit in hae materia opinionum varietas. Vidi quemdam librum , in quodueentae expositiones horum verborum rmies corpus meum, a diversis haereticis inventae, Omnesque vel in toto, vel tria
parte erronem referuntur ζ quapropter Iuxta variam horum verborum interprotationem , Sacramentarii etiam Vario nomine appellantur alii enim vocantur Signi istisi, alii Tropissae, alii mergici, alii Adessenarii, alii aliter, de quibus omnibus sub proprio nomine agimus. De bello Sacramentariorum , excitato anno fas inter ut herum, oecolampadium, plura videre est in , Spondano ab anno Isa , usque ad I 6 . ubi adamussim eorundem contentiones, turbas, colloquia , mendacia describit. Caeterum , cum realitas existentiae Corporis Christi in Eucharistia, fit unum ex praecipuis fidei nostrae articulis , non erit abs re paulo copiosius, quotquot hunc impugnant articulum , qui Proinde
Sacramentarii vocantur . reprobare
R. primo ex verbis promissionis hujus
Sacramenti, Joann. 6.versis a Panis quem
ego dabo caro mea est pro mundi iid. Lit tabant et Iudaei ad invicem , dicentes: Iuomodo potes hic nolis carne uam dare ad manducandum Dixit eis ergo Peos: AHeu, Amen dico vobis uisimo in caveritis carnem Filii hominis , Odi, beritis ejus tauquiuem, mu habebitis Liam in vobis diu manducat meam carnem hibit meumfantuinem habet vitam aeternam , si ego refuscitabo eum in vomu ο die . Caro enim me , verὰ es cibus: Ianguis meus, ver es potur xvi
manducat meam carnem , , hiἱit meum santuinem in me mouet, eho tu iIIo inrc. Verum quidem est, communem esse NO-vatorum opinionem , Joann cap. 6 non
de Eucharistia, aut sumptione reali Coimporis Christi , sed , vel de Incarnatione tantum , vel de spirituali dumtaxat carnis Christi per fidem suinptiones, sermonem institui si e Quod probare contendunt
ex ipso Ioannis contextu e cum enim vers.
et . Christus dixi siet operamini non cibum , qui perit, sed qui permanet tu Liam aeternam dixerunt Iudaei: uid fu- ciemur ut operemur opera Deio Respondit Iesus, ct dixit eis: Hoc es opus Dei,
ut credatis in eum , quem misi ille. Et vers. s. Ego sum panis vitaei inquit, qui venit ad me, non furiet qui crediti me, non sitiet. Quibus certe verbis, inquiunt, aperte declaratChristus, cibum, de quo saepius in hoc capite, non alium esse , quam spiritualem cibum , accipiendum perfidem. Sed facili negatio refelluntur . Neque enim contendimus, sacramentalem manducationem carnis Christi,
unicum esse argumentum, de quo sermo fit in citato cap. 6. Joann Triplicem in copartem distinguinius in prima usque ad
vers. et s. agitur de cibo materiali, nempe de multiplicatione quinque panuum quibus saturati sunt in deserto quinque , hontinum millia et in secunda usque ad ver sa agitur de cibo mere spirituali, nempe de fide in Christum incarnatum . In tertia tandem, scilicet 1 vers. sa. usque ad finem capitis , agitur de stim-ptione reali αβλcramentali cariri Chri-
167쪽
sti quod omissis plurimorum S S. Patrum
auctoritati Lus, tum ex Graecis, tum ex
Latinis qui postremam illius capitis pasetem , de Eucharistia interpretati sunt , collu: itur etiam . Prim6 ex ipsa ratior loquendi, qua usus eli Chri lius, cum promisit edaturum carnem suam, dixit enim: Pauis quem v dabo, caro mea est pro Maudiviti. At si loqueretur vel de tua Incarnatione, vel de spirituali dumtaxat perfidem carnis susceptione, non dixisset in futuro , panis quem dabo sed potitis, panis quem dedi. Jam enim incarnatus erat, a multi in eum crEdiderant, dispiritu per fidem , carnis j iis facti fuerant participes. Loquitur igitur de carne sua, in Sacramento Eucharistiae nobis vere, ac substantialiter tradenda. Secundo,
Christus distinguit ibidem carnem suam S sanguinem , per modum veri cibi, potus , vers. s6. Caro mea vere es cibus, anguis meas vere es poturrit distinctio
haee in sola reali di Sacramentali manducatione Eucharistiae locum habere pintest in ipsa enim spirituali per fidem
sceptione, nihil interest inter cibum , vi
Argumentum se eundum colligitur ex persona udaeorum , ac Dileipulorum
Chri ili. De primis dieitur vers. S3. Lici-gabant ergo Iudaei ad iuvicem dicenter laesu modo p=tes hie nolis dare curavem suam ad manducandum L. de postremis
dicitur vers. 6i, Multi reo audientes ex
Discipuli ejus, dixerunt durus est hie Iermo, qui potes eum audirae illa
porro , tum Judaeorum Ob murmuratio,
tum offensio Uiicipulorum , a perre figi iiii- eat eos ex his Christi verbis: Nisi .u-ducaveritis carnem filii hominis , M. animo concepisse aliquid planc novuin insolitum, ac tu pendum cinati horridum, ut e siet manducare ipsam divisam Christi
carnem, Trogli oditarum more. Qirum obiem mani se itum est, quod Dominive ita realem carnis manducationem absolute significarunt . secundum communem , di naturalem sensum , di intelligentiam quam Opinionem de vera carnis
manducationes, non explicans modum.
lis x nium rei veritatem , confirinavit
Christus, nedum correxit, ut constat ex
versibus 62., 63. Porro, si de sola fide in Christum hic sermonisiet, vel desolamanducatiore carnis ejus per fidem; quid adeo mirum, ac insolitum fuisset in illo sermone unde turbari, illandi debui se
sunt, ve Judaei, sive Discipuli Christi
Argumentuma colligitur ex collatione . A comparatione verborum , quibus hic promittitur Eucharistia, eum illis, quibus postea instituitur mire enim consentiunt inter se , sicut enim hie dierutur inanis quem ego dabo , caro mea es pro mundi miti Ita Matth a 6 dicitur: Accis ste , omedite. hoc es Corpus Meum Sicut promisit Christus se daturum
carnem in cibum . di sanguinem in potum ita instituens ueharistiam utrius-oue distinctionem Exprimit, Manducate, si ite. Sicut igitur veram carnem MVerum sanguinem dedit, instituens hoc Sacra inentum Matth. 26. ita veram quoque carnem erumque sanguinem Promini, Joan. cap. 6.
Argumentum . deducitur ex verbis institutionis , quibus efficaciter evincitur vera , realis o Libstantialis, corporis Chri ili prae lentis in huchari itia. Nam illa verba essicaciteri obant illam Chi isti praetentiam , in proprio naturali , Ol, vi sensu , quem praele ferunt, intelligenda esse , non igurato , improprio δε metaphorico Ergo meae uer probant reale in Chri iti in Bucha iiiii a clarae se litiam Ante eudens , in quo lota di Lucii lias politae t probatia . uba Scripturae verba proprio , naturali olivi O niu intelbgenda sunt, quotic , nihil continent , quPae aut ulmorum B.nestate , aut ad ι veritatem rejirri uou pustri certistinis eli Augustini regula lib. I. Ue doctrina , Chri- iij anc p. Io. u qui verba ista: Hoc est corpus meam, in sentia praesentiae realis intellecta , nihil continent, quod non possit referri, aut ad morum hone itatem aut ad veritatem fidei ergo i ii illo sensu intelligenda lunt maxinie cum nullus Evangelistarum , vel minimum quid insit uet.
Christum ibidem sigurate locutum se
quod certe in re tanti Omcnt I, ex qua tot distensiones orituras aliquando fore praevidebat Spiritus an miS, Omittere non debuisient. Preterea, si per haec verba
168쪽
Hoc est eorpus meum, Christus signifieare voluisset corporis sui figuram dumta
xat dare , non erum corpus , contra
proprium naturalem obvium verbOrum sensum eum hoc non expresserit gravissimi erroris ecasionem praebuisset Apostolis suis, quod certe. cum sapientia Christi S cum ejus bonitate, a
clementia non cohaeret 6 mirum profecto est, audere homunculos , ignorantiae humanae tenebris involutos , verba
Christi aliena reci seque ita non Christum, veritatis ysteriorum auctores
Demum reprobari possent sacramentarii, ex costant , antiqua universali SS. Patrum, aeelesiae totius traditione, quae eram , realem is substantialem Christi praesentiam in Eucharistia
esse a citer astruit. Verum , cum omnes,
singulos S S. Patres , hujus a vitae fidei custocies is testes , pro qualibet Ecclesiae aetate hic enumerare , expendere , a conatibus haereticorum vindicare, longioris operis foret, vim praesentis ratio requirat , idcirco ab his laudandis abstinemus eraesertim cum aliunde Opiose ' erudite partes illas impleverint, Eminentissimi Cardinales Perronius Bellarminus etiam Arnaldus de Andi-liaco in suo percie perpetua Fide Ecclesiae Catholicae circa Eucharisiam Gallico idiomate conscripto . Non est tamen hic silentio praetereunda insulsa fabella quam excogitavit Claudius , apud Carentonenses olim Evangelii Pseudo-
Admanii ter , ut ostenderet, Ono Ecclesia seculo mutari incaepisse antiquam Ecclesiae fidem ei rea Eucharistiam e contendit enim primum Auctorci dogmatis praesentiae realis fuisse Pascha sum Rat- Dertum , Corbejenfismonasterii Abbatem, in libro , quem circa an Christibii. De Corpore , QSanguine Christi conscripsit ejusque doctrinam , faventibus tenebris seculi decimui , quo scelus.
ignorantia, in totam Ecclesiam ex undarunt, omnium animos sensim occupassi actam altas egisi radices , usque ad initium seculi undecim , ut Berengarium, qui primaevam ut Claudi placet fidem exaltare conatus est , Ian-
quam Novatorem haereti eum proscri pserint. Verum , quam frivola vainast illa fabella , quamque imprudens mendacium , vel hoc uno aperto, simplici argumento demonstratur . Omnis in avita fide immutatio, sua novitare lem per perturbat , universam commovet Ecclesiam . hi primum Arius Christo Macedonius Spiritui sancto Divinitarem
detrahere Mellorius duas in Christo personas, Eutyches unam naturam , conrra
publicam, S receptam fidem p aedicare
tentarunt, universa statim insurrexit,
reelamavit Ecelesiaci Commoti Episcopi celebrata Concilia, divisi ab haereticis Catholici. Nihil porro tale contigisse legimus, quando Pascha sius librum suum de Corpore , Sanguine Chiisti evulgavit nullus adversus ipsum tumultus nullus insurrexit Episeopus , nulla con-
Vocata , ut damnaretur , Synodus . id
vero moraliter fieri non potuisse si a Deliasius in fide innovavito judicabit qui Dquis, vel minimum habuerit rerum humanarum usum AE ad nativam ingenii humani conditionem, o leviter attenderit maxime vero in Mysterio Eucharistiae, uti non ad meram, o simpli-eem fidei speculationem , sed ad lum, bc praxim pertinet in hypothesisti emta, Claudii, necesse caesupponeres, Fideles
ante Pascha sum . novem seculorum tractu, credidisse Christum in huc hari ilia
realiter prae lentem non adusse , sed ab illa absentem , nec consequenter adorandum medio vero cculo oro, de repente, promovente Palchasio , fidei illlam immutatam ru: si , ac de uno extremo Fideles , ad aliud extiemum liansisse, a denegata scilice prae: entia Eali, ad eam apertes ofitendam ; a non adoranda huc hartili , ad illius adorationem . Quis vero sacile fit, ut quam persuaserit , populum Chiistianum , in rebus ad religionem pertinentius adeo tenacem , ac rei vidum , ut ipsi haeretici, deria experiuntur , parient , ac pacifieo animo tulitnuisi se ad novam fidem novumque adorationis cultum tam subito, aede repent trans serra Quis putet Summos Pontifices, piscopos . Pastores universam denique heclesiam siluisse, V obdor-
169쪽
obdormisse' a m sngulari privilegio caruit protecto religionis Christianae praedicatio, ac propagatio , contradicentibus scilicet, inde quaque frementibus Paganis, cΗaereticis Caruere Apostoli , virique Apostolici, tot laboribus persecutionibus , ac immanibus suppliciis ad mortem usque attriti Unus scilicet Pascha sius, simplex primum Onachus , deinde Abbas Corbejensi, siae ut
lo vel miraculorum , vel armorum, e cuniarum , aut magnatum praesidio, fine arte ulla, aut maehinatione , in omnium Fidelium animos tacite illapsus, tantam
novitatem plaei de invehere potuit, obliterat veteri, contraria doctrina, tot seculorum tractu confirmata. Quis hoc
credati nullus pro se citi cordatus vir ad
hoc credendum animum induxerit x maximo cum seculum decimum non tam
plumbeum fuerit, ut supponit Claudius in eo nempe floruere in qualibet natione Viri egregia pietate is doctrina piaestantes , inter quos . Odd Abbas Clunia censis, Simeon et afrasses, Luitpraim duc, vith indus , limpiodorus arOdoardus, qui nihil prorsus , de hae immittatione ab haereticis somniata seripserunt. Extant militer illius seculi plurima Concilia leges , ac statuta ad fidei,
morum conservationem , ut Videre
e tΤom. 9. Concit. Labbe . Non igitur fuit inlaqvator Paschasius Ratbertus , sed avitae, Matholicae fidei, circi Eucha
ri t. a Zelantissimus assertor, juxta S. Patrum , qui a tempore Apostolorum utque ad ipsum floruere, constantissimam traditioinem et unde merito Concilium Tridentinum se si . p. de Sacramento Euchariltiae can. t. omnibus Sacramentariis
XVil. Sa OGNA Franciscus, Fenelon , Archiepiscopus , Cameracensis quemdam librum Gallico idiomate edi-clit, cui titulus: Explications de maxime δε ιint furcia te uteritare de Siluis, in quo libro Quietistarum errinres magna ex parte disieminavit Matios
pietatis specie, addidit. Hunc librum, cum tribus supra viginti propositionibus
ab eodem creerptis, damnavit Innocentius xii peculiari Constitutione, die a.
XVI. SAMos Aa Eres Et Pauli amosateni haeresim suscitarunt Georgius Blandrata, Franciscus David , in te hael Servetus. Ex Sandero , haeres pag. r. Dixerunt , in Deo non esse distinctionem personarum . . Verbo Sahelitur. a. Solum Patrem esse Deum , ' in-
voeaudum ideo negant vocum Verbum,
in Evangelio S. Joannis expressam , designare secundam personam anelissimae Trinitatis R. Ex omnibu sacrae Scripturae Interpretibus , qui per Verbum, expressum a D. Joanne in suo Evangelio, semper intellexerunt Unigenitum Patris Filium. Neque aliud exprimere voluit D. Joannes in Evangelio per Verbum, cum dicit, Verbum si ab aeterno , quod Verbum caro factum est, inutid
Deus erat Verbum p non enim potuit exprimere Patrem , aut Spirirum sanctum , qui incarnati non sunt ergo per Verbum non aliud expresut nisi secundam personam Sanctissimae rinitatis. V11L SAMps O , genere Scotus, Presbyter, a Zacharia Pontifice damnatus fuit , eo ii Od negaret Baptismi c- cellitatem, dicens uiscere solam manuum impositionem ab Episcopo factam. Ex Bar anno 748. III. SAMps Ei , iidem sunt, ac Helce-
saltae , forte dicti Sampse a novo refricatore haeresis et celaitarum. Ex S.Aug. de haeres cap. 32ω
theranorum secta , ad caedes patrandas foedere se obstringebant , polo humano sanguine. Adeo inhumana secta aliquandiu Antuerpiam in sestavit, reserente Lindano. Dubit dialog. a. VIII. ARANT Apio . Dux quidam Judaeorum , ex Laodicae maritimae Phaenicis oriundus, nomine Sarant apius, homo praestigiator , ac maleficus, Ecclesiae
Dei hostis implacabilis , promist Gietido
Saracenorum Principi diutinum Regnum uadraginta & ultra annorum, dumm-O6 sacras Imagines ab Ecclesiis Christianorum , quae in sua regione erant, exturbaret : Quo promisi allectus Gietidus', statim pui lico edicto jussit omnes sacras Imagines , ubicumque invenirentur ausu iri
170쪽
Drri , comburi , calce dealbari Sed eum Promisso frustratus esset Gifidus , qui ex
Rcio sacras Imagines exturbavit, vix adcie imum octavum mensem vitam per traxit, hine in arant apium furore ex- Caractescens te idus , tetidi filius, Sa- rarit aptum turpissima Morte damnavit . Fuit itaque Saranta pius in Oriente auctor haeresis Iconoctastarum IV. SATA Nisa AE , surculus fuerunt Massalianorum et viguerunt circa annum 368. sic dicti, quia satana sacrificabant, ut eum placarent crudentes, quod foret in satanae potestate , mala hominibus inferre . Satanistae etiam Ucantur , ubi cumque sacrae Doctrina adversantur: Satini an enim idem sonat , ac Adversarius lux S. Epiph. lib. . contra haeretes . Sa- tis apposie Cardinalismosius . tumul-ntuanis seculo i6. haereses, Satanismum appellat. V. SATu Rest Nus , Arelatens Epi-lscopus, secta Arianus , conciliabulo Bil terris haluto, multos seduxit Hilarium. o Rhodanium in exilium ire compulit ; sed mortuo Constantio 1mperatore Aria- no , i Sede Arelatensi , quam invase- rat , ait expulsus circa annum 6 a. hi Bara II. SAτυRNi Nos, quem alii vocant Saturnillum patria fuit Antiochenu . Prodiit ex se hola,enandri S erroris cathedram in Syria aperuit , circa an- num ii 8. , ubi turpitudinem moniacam instauravit , dilaniavitque Christi Evangelium , plura addens plura i demens pio suo beneplacit, cu)us di scipuli , ut facilius alios bi asiocia
rent, externam sanctitatem alfectantes ab animatis abstinebant. Ex useb. lib. Α, cap. 7. .. undum a septem Angelis laetum esse dicebat. R. ex vangelio Joannis ubi omnia a Deo facta esse asserat. Item Genes. r. legitur In principio creavit Deus caelum, ct terram. Tum quia virtus creativa soli Deo omne tit , cuius actio sola pertingit a non est , ad esse. 2. Unum ex septem Angelis deum esse Judaeorum. R. Nam Deus omnium unus tantum est, isse potest, idemque Deus
est udaeorum mam Deus ipI Judans
est alius Deus praere me . Impli ea et inaclitos esse deos, quia duo esse non possunt in sinit , omnipotentes , ut alibi probavimus . Deus autem necessario esse , debet in omni genere infinitus, d Omnipotens si autem duo essent dii , vel quod unus potest, alter posset, vel non posset Si iecundum , non sient omni potentes , S consequenter, nec dii . Si primum , excipiis unus jam siet super
3. Christum putative tantum sui pse hominem . . verbo Chris fumilia a . Duo hominum genera ab Angelis fuisse facta, alterum nequam , alterum bonum . . Ex superius dictis ad primum. Neque datur ens aliquod sua natura malum Omne enim quod a Deo creatum est, bonum est Ergo neque datur genus hominum nequam. s. Salvatorem misium esse ad perditionem malorum , v salutem bonorum
R. Legimus enim , ouod Christus venit quaerere is salvum faceres, quod perierat. Vide veri, Bassur. 6. Christum phantasmate tantum D se passum. R. verbo Dosithaeus , Alba-
. Negabat esurrectionem. R. Verbo Basiaviani. 8. Promiscuum feminarum usum esse licitum in verbo floriuus 9. Nuberes, o generare a satana eL se . . verbo Adamiι , Encratiι , Armeni Ultimo , quasdam prophetias ab Angelis, quasdam a satana esse revelatas as-lerchat . R. Quia prophetia ei cogi illo, manifestatio futurorum et haec autem cognitio solius Dei topria est , cujus oculis solum omnia aperta sunt, an praeturit , quam praetentia , di futura Aliquando Deus futura revelat Sanctis, ficu revelavit Prophetis: Sed haec revelatio et donum gratis datum AEUO Gm nino indigni sunt daemonec est . quod non modo peccatori, sed satanae possit Deus sutura revolares: hoc autem DeuS
non facit , quia qui culpabiliter ceci derunt a prima gratia , indigni ta-