장음표시 사용
121쪽
phanius lib. 2. Manichaeos quoque in seclas divisos , tu statur Augustinus litataee haeretibus cap. 46. Messalia nos autem divisos in Marorianos, Satanranox, Euth lasas, docet Epiphan haeres So Ariani mox diviti sunt in Acacia r , Macedomanos, Eunsmictus , ut patet ex Rufino
lib. io hili cap. s. I idum etiam Ariani singulis sere annis fidem muta hanc, ut scribit Hilarius in utroque libro ad Comitantium Mita de aliis haereticis,ae praecipue Lutheranis,5 Calvinistis Nulla ergo datur consentio in Confestionibus, apud haereticos, qui in tot divisi sunt factiones a Protestantes non habent regimen simile, d caput visibilo, quemadmodum Catholici habent Romanum Pontificem: aliud quippe regimen est apud Lutheranos, aliud apud Calvini istas. Inter Lu- thera nos etiam non idem est regimen, ut videre et in Germania ibi diversae prorsus sunt Ecclesiarum administrationes Calvinistae nullam ha hent Hierarchiam
apud quos nulli sunt Episcopi nulli Pre Dbyteri, nulli tandem ex ipsis agnoscunt
Episcopum Romanum , tanquam Centrum unitatis , cum quo servent communionem tantopere necessariam in Corpore Christi, quod est Ecclefia, quodque
ipsi dilacerant ἀEcelelia Romana sancta est, non se societas Protestant in m. Probatur, quia Sanctitas, quae est nota propria o sn- ularis Ecclesia Chri Iti, posita est prae-ertim in tribus, scilicet in sanctitate Doctrinae, professionis, in sanctitate eorum , qui primit in eam fitndaverunt, in gloria miraculorum, quibus unitatem e sanctitatem Christianae Ecclesiae confirmavit Dominus atqui societas Catholicorum triplicem illam habet sanctitatem: habet inquam sanctitatem, doctrinae, professionis quia nihil docet, quod nonii san missimum de fide, nihil proponite edendum, nisi vel seriptum fit in sanctis libris, vel constanti, ac perpetua tra ditione ad nos transmisium , ae Conciliis definitum minicum Deum in spiritu ac Veritate colit verum agnoscit mediatorem mira hominum , hominem Christum esum is si quos incultu Dei usurpat ritus, non alio fine hoc praestat, quam
ut mentem hominum ad caelestia urigat. Nos enim qui sensibilem hahemus naturam S sensibus ad intelligendum utimur sensibilibus etiam Divini cultus institutinibus, facilius ad insensibilia excitamur. Hac ration in lege veteri ipse Dominus ritus , desceremonias instituit, quibus ab hominibus coleretur; quas ta men Ecclesiae suae rationabiliter instituendas permisit, propter Christianae Eccle sitae dignitatem in comparatione synagoge. Nam servis, ceremonialis ordo inserviendi Dominis, etiam in humani cultus rati ne praescribitur , scd non filiis r quibus quidem, etfi necessarium sit parentes ex telne colere, modus tamen iste, vel ille colendi, liber est, oui liberi ipsi sunt. Sumus autem nos filii liberae, non arsecilliae ut antiquus populus . Vide D. Thom. I. a. u. OS art. r. 4. Insuper, non aliam habet Eccles a moralem doctrinam , quam , quae a Christo Apostolis, IS PP. tradita est, aeter vero, quae disputantur de rebus Divinis tanquam probabiliter ex revelatis deducta , rationalique lumine , fide elevato consentanea , laudat is commendat aquatentis ad Deum magis cognoscendum, operaque ejus dignoscenda , di se ernenda faciunt atque quatenus ad tuendam fidem a calumniis hominum sunt Opportuna . Cogitationes autem hominum , vehementer damnat c improbat, si in his disputandis a recta fidei vel inorum regula deviare contingat. Praeterea
illa doctrina est sancta , quae talis est
virtutis Messe actae, ut ipsa sanctitatem& sapientiam hominibus inspiret: ac convertat animam atqui talis est doctrina, quam profitetur Ecclesia Catholica mo-runt enim Omnes, quos progressus fecerit in universo orbe, statim atque annuntiata est Qquidem nullis hominum suffulta praesidiis per Apostolos externa specie contemptibiles, ne vi, ne ulla
arte, aut verborum pompara quanquam ea doceret, quae naturae dura plane sunt,
adversa, ae longo usu obfirmatos in vitio reperisset hominum animos . Necesse igitur est, Divinam plane esse sanctitatem doctrinae, quae tantam vim habuit, efficaciam. Non
122쪽
Non iraeerte in sectis haereticorum Nullum enim fere est flagitiua turpitudinis genus, cujus culpabiles non fuerint,
teresGnosti ei,Carpocratiani,Montanistae,
ut videre est apud saeros Annalistas. Nonne cipsit Relarmatores nostri, ex religi ne sustulere quae dura sunt, onerosa
jejunia , carnis macerationes , vota C. Catholicos , ex religioso imaginum cultu , Idololatriae arguunt DC Infessionem auricularem , crudelem carnificinam vocant Summum Pontificem , Antichristum appellant. Quid plura Docent. l.
Deum esse auctorem peccati. 2. Deum ab aeterno certos homines ad damnati
nem praedestina si , sine ulla ipsorum culpa G. Christum non eis mortuum pro omnibus . . Christi Corpus non esse prinsens in Fueharistia . s. Filios Fidelium, salvari ne Baptismo maec a Calvino &Calvini sectariis. Insuper fimul a Luthero di Calvino docetur . . Hominem, liberum non habere arbitrium . . Dei mari data impossibilia esse. 8. Bona opera nullius e si meriti. 9 Solam susscere
fidem. Haeeetnae est doctrina sancta, immaculata , ad convertendos , ac
sanctificandos homines apta ramo impia , lalphema ad pervertendos perdendolque Fideles ab inferis exci
Habet Ecclesia Romana sanctitatem in primis suis fundatoribus . Habet enim in Christo qui et primus auctor , fons c origo totius sanctitatis S justitiae. Habet in Apostolis, SIS Patribus,qui contra singulas haereses suorum seculoruπ dimicaverunt. Habet in Martyribus,qui firmo& constanti animo, pro Christo occubuere. Habet in tota piscopis, Pastoribus in tot Religiosorum ordinum Institutoribus , eximiae virtutis ac pietatis r nihil vero tale apud se esse probare possunt Protestantes . Proserre non ODiant pro auctoribus suarum respective sectarum , nisi homines flagitiosos libertinos , ac voluptatibus declitos , ut patet Lutheri , Calvini , uinglii , Bezae aliorum vitas percurrenti. Quis valeat absque rubore eorundem vitia, excelsus in apertam lucem deduceres At charitate potius, quam Iprobratione invis
tandi sunt haeretici, ut ad communis matris Ecclesiae sinum, unde recesserunt sese recipiant. Quapropter haecin similia filentio praeterimus . Dolemus uper ipsos in Domino hortamur, ut saltem animadvertant, se doctrinarum suarum non alios fontes ostendere posse , nisi hominum liberas cogitationes: atque ut
serio examinent, an corum institutores coluerint concupiscentiam carnis, Oncupiscentiam oculorum , superbiam vitae; si enim tales fuerunt, ut vere fit runt, horrendum crit tales homi ines electos artii reari a Spiritu Sancto , ad reformationem Ecclesiae. Habet sanctitatem doctrinae . miraculis a Deo confirmatam, im sola est Ecclesia Romana , quae vera habuerit m se racula is tam indubitata, ut ab ipsis etiam nostris adversariis negari non potuerint. Habuit primo secul miracula Christi inpostolorum, in sacras libris
numerata . Secundo seculo, miracula
militum Christianorum in exercitu Marci Antonini Imperatorii, quae reseruntur a
Tertulliano in lib. ad ea putam . cap. . Sc Apologetyci cap. s. ah Eusebio lib. s. hi si cap. s. Tertio seculo, miracula Gregorii Thauma turgi apud S. Baslium, lib. de Spiritu sancto c. 29. apud S. Greginrium Nisienum in vita ejus , apud S Hieron7mum lib. de Viris illustribus. Quarto secules, miracula Antonii illarii Martini, Nicolai, apud S. Athanasium
Hieronymum , Sulpiti uni. Quinto ec Io miracula, quae describuntur . ara Augustino lib. a a. de Civit. Dei, cap. 8., quae suo tempore Carthagine di Medi lani contigisse narrat. Sexto seculo miracula , quae narrantur a Sancto Gregoriomagno in suis Dialogi , di multa alia scut Annales Ecclesia ilicos percurrenti constare facile poterit miracula adeo certa, adeo stupenda omnino dissimulare non potuerunt Magde burgenses
in suis enutris , quibus priolum Fcelesiae seculorum historiam suo modo complexi sunt in singulis enim Centuriis, cap. 3. notant ac reserunt ex auctoribus illorum temporum atria miracula ; n plura in singulis se eulis in eniuntur, in confirmationem praeeipuOP a rum
123쪽
rum capitum doctrinae Catholieae qualia sunt Confessio Sacramentalis , presentia realis Chri lii in Saera in ento uenatistiae;
Invocatio Sanctorum, sanctarunt Reliquiarum 4 Imaginum cultus ipsi etiam ejusmodi titulos praefigitnt; ' quamvis postea
subjungant, illa omnia meras fuisse dimoniam praetitigias , aut falsas narrationes; nihil tamen auerunt , quo id probent, nisi quod haec miracula pugnent cum n vis Lutheri,&Calvini placitis. Si ea prudentia , eaque humilitate , quae decent
hominem Cnriitianum, res considerarent, non sine rubore ejicerent tot tantorumque hominum qui ilia testantur, fidem veritatem quamvis vellent non jam pietati, sed humanae mode itiae juribus subesse. Nam vel inter Gentes Ea habita est viris apud eos commendabilibus, ve
Verum, si haec omnia recte perpendantur, facile apparebit ex omnibus plane ircumstantii, , vera procul dubio sui si miraeula , quae a tot Miam sanctis viris, tam frequenter facta sunt, intestimonium fidei , quam nunc quoque eandem cum ipsis profitemur Pac proinde , illa merit reponia S. Augultino lib. de Utilitate Credendi cap. 7. Sal eontra piitolam fundamenti cap. 4 inter illa societatis Chta ilianae, Clarissisiviu-euIa, quibus dicebat se se teneri in e-clesiae Catholicae sinu mine est etiam quod Richardus ara Vietore, libo de Trin. cap. a Dominum se alloqui non dubitat Domine Ferror es quod credon uso a te, o decept unius i a enimitiis, is tantis signit, di prodigiis con malabunt iis utit S , quae non nisi per re siri pisunt. Ubi autem sunt miracula, ibi ec vera fidei doctrina: Deus quippe mi aculorum auctor, mendacii Serroris testis. assertor esse non potest. Norunt Se ipsi praetenta Reformati nis auctores , quantum ponderis habeant miracula, ad comprobandam veram Ecclesiam , ut non dubitaverit ut herus, ab illis rerum iterumque aliquod suae doctrinae praesidium emendicare , de mea Ecclesia Romana, suo judicio , triumpha urus, vel unicum impetrasset. Itaque, te ite Cochlaeo in vita Lutheri, dum
'uemdam nomine Nefenum , in Albi submersum comperisset, spei plenus accurrit, preces prolixas ingeminat . scd nihil prosii citra sacra carmina demortui auribus insuffurat, sed Rhaec surdo canit denique cum nihil intentatum relinqueret, ut a cadavere vocem aliquam, aut motum extunderet . non aliud, quam
spectantium risum, opprobria impetravit. Haec in alia milia sunt miracula , quae in confirmationem suae doci rinae, proferre possunt Proteilantes.Quamobrem illis illudebat Erasmus, alias non bonae notae vir , dicens , Reformatore Silios ecles sanare non potui si nec equum claudum
Ecclesia Romana Catholica est, non si societas Protestantium . Probat Qui , ut Ecclesia Romana si vere Catholica , satis est quod illa Fidelium societas , quae Romano Pontifici. iit capiti suo adhaeret, fit vere universalis , hoc est semper fuerit, Min omnem locum
distulaci atqui talis est societas, de qua agitur in primo quindem , semper fuit illa foetetas , quam Christus ipse fundavit, cum voluit primum inter Apostolos Petrum sedere , ejusque lacestores, Primos esse inter E scopos . Tum quia semper, omnibus seeulis spectata est illa communio eum Sede Romana, tanquam signum verae a Catholicae Fidei certissimum. Deinde in omnem locum diffusa est illa societas, um quia veram fidem S. Patres, qui declarant Ecclesiam Christi in totum terrarum Orbem esse distulam , eandem cum Episto-po Romano, communione conjuctam is esse asseverant. Ita S, Irenaeum Tertullianus, . Cyprianus. S. Optatus, I. Augustinus . Tum qui , re vera societas quae Romanum Pontificem agnoscit ut capit suum in Omnes hujus orbis partes late diffundit ut , est in Oriente apud Indos, apud Persas , apud Sinenses Ja- ponitas , Si amenses in omnibus fer me Insulis maris. In occidente apud utriusque Americae incolas ' in tota Europa, in cujus maiori parte florenti sit ma est , qtianquam in quibusdam aliis partibus persecutionem patiatur . In
124쪽
& norassimas frequenti Episeoporum numero Synodos re licet nunc a Barbaris occupentur hae regiones, habet tamen Q os in his fideles , qui hujus antiquae si dei etiam nunc sunt cultores. Nee et quod recentiores ministri hanc universalitatis , seu Catholicitatis notam . eolesiae Romanae negare contendant , o quia dilfusa non es in Anglia , Scotia , Provinciis Doderatis Dania, Sueci , majori parte Gaermaniae, Transylvania , olda via , Valacchia, Rustia, Mose ovia vixque occurrit eadem pud Graecos, Armaenos , E yptios, Abissinos Sc. Reselluntur entia quia dilfulio illa cole fi in omnem or- hem tem arum , ad illius Catholicitatem requisita, non stricto, in rigore metaphysico, sed mortaliter sumenda est,
hoe e. t. pro majori parte orbis teriarum . . precipuis mi indi partibus GDemadmodum enim , cum Scriptura , lerem. 7 . maniciis ea pite a dicit Regem alluchodonolo leni oculi passe omnia Regna errae , QDaniel cap. 2. b. Allexander dicituram pora rus universae Crrae , non eo sensu intelligenda est quati alteruter Imperator in universo ite regnaturus esse , cum numquam id contingerit om Alexander mediam ad summum partem Asiae subjecit, in Europae autem , de Africa longe minores provincias occupavit de dragnificat tantum, ut rivique Imperatoris dominationcm , in plurimas terre partes diffusam fuisse.Hanc diu usionem Ecclesiae, non alio modo intellexerunt S. PP. atque inter alios S. Augustinus , qui docet Ecclesiam suo tempore nundum ubiqtie constitutam, c-
ue ad extremum terrae venturam anto
nem hujas muniti, ut videre est in Epist. 93 alias 98.6 aliis locis. Leelelia Romana Apostoli ea est non e foetetas protestaentium. Probatur Apostolica dicitur Foclesia , quae ab Apostolis originem ducit, eandem cum ipsis doctrinam rofitetur , si cujus Pastores legitimam missionem suecelionem habent ab Apostolis, non interruptam atqui hujusmodi conditione reperiuntur in Ecclesia Romana . e prirno quidem Ecclesiam Romanam eandem esie cum
Ecclesia quinque priorum seculorum quani vere Apollolicam luisse , non dif-ntentur adversarii , patet, tum ex unione ipsus eum Papali Cathedra , quam ut tessaram centrum conan unionis Eceleliasti eae habuit tota antiquitas. Tum
ex publiea ipsius professione , qua supremum Fecies universalis tribubal in .e ausis fidei religionis diiudieandis agnoscit haec enim duo potissimum spectari ebent in Ecclesia veteri , nempe unitas capitis , is auctoritas Ecclesiae quam pi pugnant Catholici, ut maxime necessariam ad fidei conservationeret. Patet etiam ex eo, quod si a priori Apostolica Ecclesia , noltra defeeisset societas, fi facta fuisset in ea aliqua mutatio , certe aliqua ex iis . quae in omni infigni mutatione observantur , demonstrari possent, se ilicet auctor hujus defectionis praetensae, vel novum aliquod dogma , vel tempus quo coepit, velHocia sibi coepit, vel quis eam initio in pugnaverit; vc denique exiguus ab initro coetus , ex quo ceperit is undeta, paulatim aliorum accessu creverit haec enim omnia pollunt deprehendi in illa celebri, de gloriosa Ecclesiae mutatione, cum auctore Christo statu veteris tram
sit ad statum vovi Testtamenti . At qui desereionis hujus ab Ecclesia pristina, atque insignis mutationis in nostra societates, nullum ex praedic is signis proferri potest ab adversariis nostris, ergo&e. Sed etiam mirum imo hil pendii , esset , quod , cum de Ecclesia Christi tot tantaque fuerint atriiquItus praenuntiata, mutationem a .nen , quam haereotie blaterant, te sectionem nemo praenuntiaverit . Defecturam Synagogam, sacrae veteris Testamenti paginae passim loquuntur. An minoris praelii Ecclesia , Christi, ut casus adeo turpis de illa olleretur Imo aeternum duraturam , Utrumque Tettamentum docet nos; atqiae ipsius Testanienti Divini auctor, nobis ocum se mansit rum promisit , usque ad consummationem seculi. Ciedimus illi Inam caelum , di terra trantibunt verbata.
Secundo societatem , nostra m Apo Istolicam esse ratione doctrinae , ab Apo-l stolis s
125쪽
stolis ad nos usque derivatae, duplici via ostendi potest. Primo comparando instrae idei capita cum illis, quae qui imque priori biis seculis vetus o Apostolica Ecclesia propugnavit, di ostendendo, eandem Plane illis N nobis esse fidem , quod taciti negotio praestant C a. tholici, ubi de fingulis capitibus disputant cum Novatoribus. Secundo potest ostendi ex ipsis nostris adversariis qui non dissimulant se ab antiqua Ecclesia dissentire in illis capitibus , quae fatentur nobis eum antiquis esse communia. Sic V. G. Calvinius lib. 3. Instit.
cap. q. num. 33 ait. Omnes fere veteres,
quorum Lisi exisiunt, ubi de Iatisficti ne agitur, aut ac tu parte aps fui fetaret nimis agapere' dure oculos.
ibidem cap. s. num. Io dicit Aute AviID, O trecentor anuus u receptum
fulse, ut precationes ferent pro eou-fris, sed in errorem lassos esse veteres
ita etiam loquitur circa celibatum Sacerdotum , circa poenitentiam publicam, quae olim in eclefia vigebat, circa jejunium Quadrages male , ait , veterum austeritatem immodicam , di superstitionem circa haec capit , nullatenus excusari posse: neque ipsi Augustino parcendum existimat, quem alias tamentanti facere videbatur , quod nempe votum matris, de Sacrinci pro sui memoria dc requie iserendo adimplevisset, contra Out alti Scripturae normam Praetermittimus alia multa, quae passim occurrunt apud Calvinium, di multos alios recentiores quibus omnibus comstat Ecclesiam Romanam , Apostolicam esse, quia priorum Ecclesiae Christi seculorum doctrinam, ab Apostolis derivatam , quam NOVatore explodunt firmissime invincibiliter elandit,
Tertio . Pastores Romanae Eeclesiae legitimam habere missione me patet. Tum quia legitima misi nihil aliud est , quam vocatio , seu ordinati ad ministerium Beelesiasti eum, facta per impostionem manuum piscopalem qualis legitur in Seripturis ab Apostolis usurpata , cum ministros rardinarunt. Actor. 6. ad Tim. I. c S., ad Titum I. qualis etiam sem-
per in celes fuit adhibita, ut optime ostendunt Theologi , ubi de Sacrament Ordinis. Tum quia, quoties in aliqua societate persecta est subordinatio ministrorum membrorum cum capite, toties est legitima Pastorum e usidem societatis missicia ut enim haec legitima sit, satis est, quod si at ab habentibus legitimam auctoritatem atqui in societate Catholicorum , est persecta subordinatio ministrorum Sc membr.
rum cum capit , ergo c. Quarto In Ecclesia Romana vigere successionem non interruptam Pastorum praesertim vero Romanorum Ponti fieum, patet Eecletiasticos Annales percurrenti.
Tum quia sana Sc sancta doctrina, a successione legitima separari non potest; imo in ipsa ineludi debet fi ergo in Ecclesia Romana perseve a sana doctrina, ab Apostolis aceepta, ut probavimus, ergo
non aliter perseverat, quam per legitimam Pastorum , ac Praecipue Roman O-rum Pontificum successionem . Unde adsectarios quo se umque haereticos , etiam recentiores anthera nos Videlicet , ac
Calvinistas me ito dici poteli, quod olim ad Donatistas a jebat Augustinus: Numerate Sacerdotes, e ab ipsa Petri Sede in illo ordine Patrum, qui cui succe . Vel quod pratus ile vitanus ad Parmeniantitas Vestrae Cathedrae vos oristia eis reddite qui τι is utiis audium Eciuesiam
viudicare. Quod eum non possint Novatores efficere pro recto sunt extra Ecclesiam:
unde nobis adversus ipsos , quod olim a S.Cyprianoadu sus Luciferianos dictum fuit . usurpare licet . In ea Ecclesia es nobis permane Idmia , quae ab istos is fandata, nyque tu diem a ne fucce edurat Ouemper dura H.Talis est Ecclesia Romana S licet Sedes Petri fuerit aliquando Avenioncm translata , ubi septem suecessive lederunt Petri succetiores Pontifices, nimirum Clemens V. Joan. XXII. Benedict. XII. Clemens VI. Innocentius V1. Urbanus V. N Gregorius 1., ibi tamen residebant ut Romani Pontifices, e que nomine tantum , ut Petri succus Ores, MChristi Viearii legitimi universam regebant Ecclesiam ac rigorose loquendo nunquam Avenionem translata fuit Sedes Petri
126쪽
Petri , sed semper Romae fixa remansu, ac proinde nunquam alia fuit Petri Sedes, nunquam alia cra Christi Ecclesia quam Romana. Non enim a Ioco, ubi
Pontifex residet, habet nomen, aut gmnominis eclefies sed a loeo edis, pro cujus impletione eligitur , ordinatur, S in qua succedit.
Desinat ergo temerario ausi se jactare societas Protestantium , quae veros habere Christi celesiae , unitati nimirum
Sanctitatis , Catholicitatir er ρωου-
citatis caracteres, gloriari non potest. Aeprimo non habet antiquitatem
doctrinae ab Apostolis derivatae , quia
eam propugnant, lenovant Novatores
doctrinam , quam vetus inpostolica Ecclesia in antiquis Ecclesiis. Simonianis, Pelagianis, Novitianis. Donatistis, Arianis jamdudum proscripsit. Momentum hoc fuse pertractauim legi potest apud Coe-cium in Thesauro , lib. S. De lignis. Ecclesiae art. . N Bellarminum De notis Ecclesar lib. 4. cap. 9. Tum quia fatentu ipsi Reforma rores Protestantes. ut ex Calvino mox audivimus , se in multis ab antiqua
quinque priorum seculorum Ecclesia dis
Securndo, non habet χcietas Protestantium antiquitatem originis. Hujus enim societatisin auctor, bc tempus quo nata est, 'ocus dogmata confignari fac de possitnt, quod in omnibus haereticis, movatoribus observari posse declarant SS. Iustin ux in Dialogo cum Tryphone . Irenaeus lib. I. cap. 23. Hieronymus adversus Luci seria nox in fine . Praeterea , cum fateantur nostri temporis Reformatoreς, se in communione Catholicorum ante suam separationem vixisse, necesse est etiam ut fateantur , aut illam societatem fuisse veram Ecelesiam, tune schismatis rei arguentur, cum ab ea societate recesserint aut se novam instituisse; tune originis suae novitatem demonstrahunt aut alicui tandem, quae antiquior esset, se adjunxisse. At nullam assignate pessunt, cum qua consortium, societatem habere sollieiti fuerint Tertio, non habet societas Protestantium legitimam in suis Pastoribus missionem nec Ordinas iam, ne extraordino
I I9riam . Non habet ordinariam ς quia vel hanc missionem ordinariam accepissent ab Ecclesia Romana , in cujus communione vivebant, vel ab aliqua alia Ecclesia , in cujus societatem, admissi sunt atqui neutrum dici potest. Non secundum , cum usquam thi gnaverint, nec assignare possint Protestantes hujusmodi societatem, cui adjuncti fuerint, fiassignarent, adhuc urgeretargumentum contra illam laetetatem assignatam Neque primum, vel enim Ecelesia Romana tempore primorum Re- formatorum fuit haeretica, vel non fuit; fi fuit haeretica ergo vel non fuit vera Eeclesia; adeoque nec habuit potestatem regendi, o ministros mittendi ac proinde
nec eam potestate in , quam non habebat , potuit in primos Reformatores transferrea neque potuerunt fieri legitimi ministri, qui non ni ab haereticis ordinati fuissent Certum enim est ex tota
antiquitate , haeretico Omni semper auctoritate, jiuisdictione in Eccles a Christi privatos fuisse Ii verti non fuit haeretica, ergo Resormatores haererici fuerunn, schismati cr, cum ipsius societatem deseruerint, dogmata ejus fidei contraria professi fuerint adeoque eo ipso ab omni auctoritate regendi Ecclesias , legitimos ministros constituendi exciderint, quamvis in Catholica Eccle-sa ordinati fuissent Episeopi . Non habent etiam missionem extrao dinariam haec enim miraculis confirmari debet, qualis fuit missio Moysis, Prophetarum , Apostolorum , Christi ipfius aut saltem debuit in Scripturis talis mi Dfionis futurae mentio fieri ut nempe hoc pacto distinguantur', qui vero mittunt in 1 Deo, ab intrulis Etenim tanti momenti sunt ea, ad quae se mitas asserere debent Reformatores, ut nisi miraculis missionem hane confirment, ut tamquam seductores, falsi prophetae habeantur nece Gla fit Qtiariti,non habet societas Protestam lium successionem Apostolicam in suis Pastoribus. Ubi ques erat Calviniana secta, ante Calvinum p Ubi Lutherana
ante Lutherum Ipsis igitur merito diei potest, quod sui temporis haereticis dicebat Tertullianus De praescriptionibus
127쪽
capit. a. Edaut ergo origines Ecclesi rum suarum , evoseant ordinem Episcoporum imbrum , ita per successiones ab initio decurrentem , ut primus ille se fcosus esiquem ex Aposotis , et ρο- solita viris , qui tamen cum Aposolis perseveraverit, habuerit autborem , vel autecessorem . Hoc enim modo cessiae
Apostolicae , cenos suos proferunt. Ex hactenus dictis , optime colligitur per legitimam consequentiam, Ecclesiam Romanam Romani Pontifici tanquam legitimo Petri succetari , Se Christi in terris Vicario adherentem esse veram Christi eclesiam, utpote cui omnes Christi Ecclesia caracterus, unitatis nimirum, sanctitatis Catholicitatis, S Apostolicitatis mirum in modum conveniunt etiam hodie, quod velint nolintLu- theranae ac Calviniste sectae professores, fit gente Romanam Ecelesia post quingentos primos annos defecisses conitra quos etiam inhoe puncto paul infra insurge
DUm insolubilibus argumentis convin
cuntur Reformatores esse extra E clesiam, novum sibi finxerunt discrimen inter articulos fide Divina credendosa ut alii sint, qui subitantiam fidei constituant alii vero in aee identales . sve levior, linomenti, quos liberum sit admitteres, uel repudiare , salva fidei integritate. Rane autem illinctionem moliuntur eo consilio , ut persuadeant, dissidia inter varias sectas Protestantium . aliorumque Ovatorum , non tollere necessariam urnitatem verae Feelesiae, nec consistere in fidei fundamentis , quae cuilibet ad salutem susticiant. R. Primo Haec distinctio circa articulos fidei, nulla veritatis lpecie defendi potest. Quia omnia quae Deus loquitur hominibus proponit , sunt aequaliter vera certa , propter infinitam Dei revelantis authoritatem , cui aequalite innituntur atqui omnes fidei nothrae articuli, quos Protestantes vocant accidentales, Dei loquentis auctoritate proponuntur hoc enim si negant , iam frustra supponunt illos inter articulos si
dei ullo modo numerari. Ergo artieuli,
quos vocant accidentales, aequalemcumfundamentalibus veritatem , certitudinem , ae Dei revelantis auctoritatem sortiuntur: Ergo ine ullo dogmatum diserimine meo revelanti injuriosus, aeternae damnationi obnoxius esse convincitur, qui vel unum articulum , quem cognoscit a Deo revelatum, admittere recusat Videatur D. Τho m. a. a. qu. s. art. 3.
Ulterilis assero prorsus impossibile
esse, ut Deus velit, aut possit nos exim re ab obligatione , firmissima fide crodendi quemvis articulum , licet exiguum quem constat ab illo nobis fui se propositum, ac revelatum. Haec enim duo aperte repugnant Deu mitimini aliquid a si rere , cx hominem sine gravi injuria , rem a Deo a se tam reiicere posses, ac repudiare . Sed quamvis gratis admitteretur ista distinctio inter articulos fidei fundamentales o non fundamentales , impossibile adhuc foret sectario discernere , quinam articuli dici deberent funda montales, quorum assensus , eeteris exclusis, ad salutem susticeret. Tum quia quivis sectarius , ut fit veri nominis Christianus, habere debet hunc assensum Credo omn3bus quae Deus re clavit. Ergo non potest ullum articuliam quem conita in Scripturi contineri, a tua fide excludere: alias profiteretur se omnia a Deo revelata amplecti . ci simul o semel aliquid a Deo in Scripturis revelatum repudiat et Tometram quia , ut sectatius articulos sindomentales a caereii discemat, necesseruit, ut aliquam discae celidi regulam in promptu hahea Non Seripturam; ovia , si hanc
centies volvant Proic Ilai .ic , ut piam numerum, aut nomen arrieulo tum fuimdamentalium definitum invenient On Ecclesiam; quia illorum Ecclesia ex variis sectis conliata, nunquam haesenus in uensu Scriptura iram ci praeeipuis fidei atticulis, potuit con unire Silpervacaneum autem puto plurima in re Prore. latue, dogmatum diiudia conantem Ora re cum
enim neque in Ecclesiae sitae capit , quod
non habent, neque in corpore , neque in Sacramentis conveniant, quo pacto in ne eessariis fidei fundamenti convenire , unquam poterunt
128쪽
IN tanta sectarum inter se dissidentium
colluvie , fimitiar ut apud Protestantes hoc ratiocinium : Non ego talissum , ut possim certo divinare, quaenam societas prae caeteris omnibus integram fidei veritatem obtineat s enim id proprio examine , re experimunt velim in- vel ligare , non eo praeditus sum ingenii acumine , ut positim cunctas sectarum differentias ad trutinam revoeare si vero donorum judiei stare velim , quem praecaeteris veracem eligere potero , cum
unusquisque stet pro sua secta ξ Quid ergo superes et junio uim , ut ego meae
lectae inhaeream, in qua ab incunabulis nutritus sum pro qua in dubio a in implexo stat apud me diuturni temporis possestio, ne veritatis incertus, dum veritatem inquiro, in deteriorem pari mincidam R. Primo , quia admissi .i Dei providentia , vera religio talibus notis i ii signita esse debet, ut a quovis intellectu bene disposito facile diluernatur . Si enim Deus mundum guberna , vidensua, illum religionem veram instituiste quae ab hominibus coli debeat. Frustra: autem illam instituisset si non ordinasset signa argumenta idonea , seu motiva credibilitatis, quibus facile illa vera religio , a falsis discerneretur Frivolumcuim foret proponere finem δε nihil certi ita tuere mediis, quibus ad illum pervenire Osorteat Hoc autem fieret fi pro denotanda vera Religione, signa non suppeterent multo illustriora , quam quae possint pro quacumque falsa exhiberi. Nam si signa illa aliquo modo permanerent aequalia , nullum superesset medium , quos sit vera religio a falsa discerni atquc adeo hominum errores ex hac parte , in ip um Deum reserendi essent, quod ipn-yrum est blasphemum . . Secundo ea obligatione certa , qua quilibet obitria gitur ad veram religionem prae falsa amplectendam . Haec autem obligatio nulla prorsus bret, si vcra religio noue Dieti ae aliis sectis satis cxplorata. Tant Orationum pondere prosti Novatores praecutite Luthero is aliud ellugium se
convertunt. Interim Onerem eo , ut
sincero corde lumen veri arista Deo perseveranter peterent , qui re illuminatimnem negabit , nec iam assectionem motionem , nisi resistant ipsi Spiritui sancto, aut multiplicando Peccata , magis
Deo recedant. LRRO PRO EST ANTIUM
Asserunt Protestantes , veram Christi e elusiam esse invisibilem uolique Deo cognitani. Si ait Lutherus in libro de Abroganda Missa privata sar
lum eredatur sicut dicitur, Cre o Ecclesia Sancta, . . Primo ex Scripturis , in quibus constantem hanc Ecclesiae visibilitatem praedixeiunt Propheta docuit Christus , confirmaverunt Apollo li. Prophetae praedixerunt visibilem Ecclesiam . Isaiae a. Ecclesia montis nomine proponitur, qui obvius sit omnibus, ab omihus , conspici possici Erit iniquit)ia notissmis dieius Iraeparatus μυι is mus Diniui in vertie omium, et vabitur super olies . Iuι ut aceum
omnes genter Quem montem . S. Hlcronymus in hunc locum . explicat de
Ecclesia . Danielis a vers. 3 lapis qui percussit statuam , dieitur Histius Mous muIus , ct imum e universum ter-M , Quem locum de Chri .io he-clesia , intelligit paritur S. Hietonymia, Christus etiam docuit visibilem esse suam
Ecclesiam . pri Osai abolis muti tu, eam expressu Ar in Agri Sagenae . . cum in ea Pastores instituit, ama. o. Si ut misit me Pater g n. litorio Matth.
litur , quod heclesia non possit a bucindi ideoque ce ait ore qui eam conli1-tuunt , quae verba expi antia a S Augustino de cclesia liter de nitare
Ecclesiae, passim o alibi . Tum qui Chrillus Ibpra petram Ii rati iam Ecclesiam promittit, ve unim Omlae PE - α trae
129쪽
Iaa n Itrae, intilligatur Christus, aut fidei coim fessis, aut ipse Petrus , evidens est i p. sum celesiae findamentum si visibile ac proinde Ecclesiam visibilem esse , non minus quam aedificium supra petram. Tum quia Christiis jubet adire Ecclesiam
hoc est superiores Ecclesiae, ubi fratcrna correctio privata , ob contumaciam delinquentis nihil proficit. Μatth. 8 At quomodo adiri potest, si sit invisibilis 3 Denique Christus in eclesia instituit S
cramenta visibilia, quomina communi participatione , tamqtiam certissimo vinculo inter se, di cum capite Christo coligantur fideles Apostoli ho ipsum docue Iunt, nimirum visibilem esse Ecclesiam , atque inter alios Sanctiis Paulus Actor. 2 . tibi advocatis ex Epheso Presbiteris eos hortatur, ut vigilantes sint in regenda Eeclesia universo grege , in quo O- minus posuerat eos pileopos . Quis autem regere potest quod non novit 3Idem docet Apostolus aliis locis , quae breu tatis gratia omittuntur , sicut o plurimaeSS. Patrum aut horitates idem probantes R. Secundo ratione Theologica sed prius Observandum est, Chri iti Ecclesiam duobus modis considerari posse Plimo secundum suum statum interiorem , seu secundum eam partem, quam metaphorice nominare pol timus animam
Ecclesiae, quatenus nempe dicit societate in eorum, qui vera fidei in Christum sincerae charitatis vinculo inter se conjimcti sunt atque hoc sensu rotata,
invisibilis et Ecelesia, Moli Sancti
juit ad eam ut viva vera membra pertinem . Seeundo considerari potest secundam suum latum cxteriorem , seu secundum eorpus, di qua enus societase eorum , qui publica ejus lcm fidei professione eorundem Sacramentorum a lieipatio ite δε Pastorum coinmunione
ebnjuncti sunt Datque hoc sensu certum est visibilem esse , a conspicuam Ecclesiam is praemissis , jam probatur contra L ulterium Christi Eccle fiam visibilem esse , e . Ut Eeelesia vera dicatur, dis iratura sua visibilis , satis est , quod una ex ipsius partibus sientialibus sit vi- finitis . A conspieuaci quemadmodum enim Oino non dicitii invisibilis, licet
haheat animam , quae ex natura sua videri non potest, quia nempe conita ex corpore,
seu ex iis partibus, quae cadunt sub sensibus L aliunde anima se e suis externis
operationibus prodit, ac manifestat sic
Ecclesia constat ex fidelibus externa fidei rosessione, iisdem Sacramentis, ii Rem Pastoribus inter se unitis: haec pars visibilis est hos enim fideles ubique gentium diffusos , facile quisque conspicere potest. Pars autem ius interior, exivisibilis suis etiam operationibus aspectabilis est licet enim in membris particularibus non sint certissima sine erae fidei, pietatis charitatis argumenta , ut pote quae vel in hypocritis occumrere possunt certi tamen sumus quo clin illa mei utatu, in qua sunt fides exterior in Christum , Sacramenta , di Pastores legitimi, si quoque charitas fin-
Plae momenta , non tantum probant
Eeelesam esse visibilem, sed etiam esse permanenter visib:lum . Probant tiam illam nullatenus polle deficere: nam quando Reior maiores asserunt Ecclesiam posse defieetes, Noli ita intelligunt, quali possit absolute delicere seu omnino extingui, interires, sed hoc intendunt
quod pollit aliquando latere , ex sic delinere esse visibilum es conspicuam quod ex hactenus dictis falsum esse evidentissime conliat.
N Ihilominus haeretici, ut in sua obstinatione indurati perlistant, alia quaerunt in igi , ut probent se adhuc intra veram Ecclesiam existere, quantun-
vis eorum dei prosellio aliquem errorum invobieret, quia scilico Casierunti potest vera Ecclesia errare . . Ex Ver bis Christi Matth. 6. Tu es Petrus , di Iuper hanc petram edi ab Ecclesana meam; quibus verbis promittit Christus, se aedificaturum ecia fiam supra filia da mentum Omnino firmissimum , quod latii defieere non potest deficeret autem
si definiendo res de lides, aliquando erraret δ
130쪽
raretra tota enim Ecclesiae integritas, in integra fidei veritate consistit: hao veritate semel deliciente , ipsam Ecclesiam deficere ne eesse est . Promissionem hanc prosicquitur Christus urgenti simis verbis iterum confirmare Et porte inferi non praevaIehunta deterinos eam , re valeret auic potestas inferorum adverssis ecte fiam , si ullo unquam tempore in decernendis fidei con-roversis in haeresim incideret, quod nunquam eventurum, Christus aperte pollicetur. Ex quibus manifeste sequitur, vel Christum in promittendo fallacem' fuisse , quod impossibile est , vel Lecle-sam a Christo visibiliter fundatam, numquam in fide desecturam. Hanc celesiae visibilis infallibilitatem, ex his Christi promissis clare intellexit S declaravit Apostolus prima ad Timol. 3. Ut scias suomodo te oporteat Uervari iudomo Dei, quae es Ecclesia Dei vivi , columna Irmamentum veritatis . Si Fcet Mia in qua oportet conservari, est C ia uiua firma, imo ipsum fundamentum Ueritatis , Ouomo lo potest in docendo iveritate fidei dellectu res fi enim errori
semel succumberet , hoc plo lapsa
prostrata Liceret quam tamen ipsa Veritatas petram id ei, num quana ab inferorum pote uatibus convellendam , ipsam inlumnam , ipsam ima mentum veritatis appellat. ERROR PROTLsTANTIUM.ADhue instant haeretici , asserentes
veram Ecclesiam Romanam , scilicet suceessu temporis , de facto a vera fide deseu; se. R. Hic error sequeretur enim ex hae doctrina Lutherana &Calviniana acclesiam Romanam a vera fide
aberraru adeoque impiam δε sacrilegam esse ac proinde Christianos , qui vixerunt a tempore , quo aiunt defice isse Ecclesiam nempe per integra duodecim
se eula ante ut herum, in aeternum periisse, ae omnes nostros majores , qui per
tot secula Ecclesiam tantum Romanam agnoverun , a vera fide, o salute aeterna excidisse. Nisi quis impie fingat Christum permisisse suam Ecclesiam visibilem
per duodecim secula, invincibili vere fidei ignorantia alte sopiram jacere. Ηe cine sunt promissa Christi de duratione suae ver Ecclesiae: Portae luseri uousraevalebunt Gersus eam cto quam ipsi sectarii admittunt, saltem quatuor primis seculis misi Romanam, An ergo a fide, o salute aberrarunt omines illi, qui pro Divino cultu in tota Europa reliquo orbe Christiano tot templa , Ot-Genobia, tot Religionis Chri litanae monumenta per duodecim secula lum m. pietate , ac studio rexerunt qui sua bona , ae se ipsos tota vita Divino obsequio manciparunt Z Perierunt ergo quot, quot eo tempore vixerunt viri sanctitate- ac miraculis toto orbe celebrati, Benedictum, ei nardus Dominicus, FranciscuS, aliique Sancti innumeri, quorum Virtus
vita tot coelestibus prodigiis probata fuit Perierunt tot Martyrum millia, qui pro tuenda Religione Romana contra Tyrannos decertarunt, suum sanguinem ac vitam profunderunt, nisi flarte aliquos in vincibilis ignorantia excusaverit 3Qus si dicant hae nullo modo admittenda esse , ac potuisse semper sanctos maiores nostros, etiam in Religione Romana salutem consequi , ad majores angustias redigentur hoc pacto . omnes omnino tam Catholici, quam sectarii fatentur in eclos a Romana posse salutem obtineri: Omnes autem Catholici , omni cmpore, di uno Ore assii mant me in secta ut liuiana vel Calvi uiana, non posse salvari ergo si volo esse certus, di te eurus de salute aeterna , debo ligere Eccle ham Romana in inqua omnes interunt me Osse salvari, non uro Luthcranam aut Calvinisticam , aut aliam, in qua maxima pars orbis Christiani absolute negat salutem posse obtineri . Hoc argumento Henricus IV. Galliarum ex , postquam apud suos ministros rem fidei diligenter Iamina sici, professus est, se ad Eeclesiam Romanam sui si conversum , uti