장음표시 사용
191쪽
Sanctus Vincentius Lirinensis commendat.
Erravit circa hominem , negando creatum fuisse in iustitia originali ante
puccatum non fuisse immortatitate Onatum in ullum esse peccatum originis, nee mortem poenam esse peccati, sed necessario hominem mori. In his omnibus fuit Pelagianus Quamobrem non aliter ru- probandus est quam Pelagius. s. Et ravit circa Sacram tarta , negans neccssitatem Baptismi, E in Euchariati anilii sumi praeter panem c vinuma esse solam mortis Domini commemora-
tiGrnem , neque peream nos gratiam recipere . Quantum ad Bapti initim in ex verbis Domini: Nisi quis reuatus fuerit ex aqua, di Spiritu Iaucio dcc De reliquis , vide verbo Cesviuus Sacra me utarii, iniuriius 6. Eriavit circa legem , gratiam, cjustificationem , asserens ultos veteris Testamenti fide in Chri Itum non fuisse iustificatos Hominem solis natura viribus posse perficere, quae spectant ad Divinglegis implementum: omnes, quibus Christi Evangelium annunciatur, salvandos dummodo credant, o Evangelio O diant Credere autem dc obedire posse homines solis naturae viribus . Deum non decrevisse circa numerum Praede itinatorum tam ad vitam, quam ad poenam Deum non habere cognitioncm futurorum , quae pendent libero hominis arbitrio. Iliae partim haereses, panim blasphemiae, adeo aperte ipsi Eva Agelio , omnibusque sacris acripturis oppugnant, ut H- pervacaneum sit loca assignate ad eadem reprobanda. Utinam ille Evangclio, cui credendum ait, credidi stet, nam talia
execranda non evomisset. 7. Erravit circa animam, dicens homines impios penitus anni hilari. Sed in Evangeli scripta et aeterna impiorum
8. Erravit circa resurrectionem , dicens, in extremo jndieio illos tantum im- Pios.judicandos , qui ultimo die erunt superilites. Negat ictatus impiorum debere esse aeternos, sed penitus abolendos. Quod omne reprobat Evangelium 9. Erravit circa Ecclesia in , dicens
non esse visibilem, negans dari notas verae Ecclesiae imo ortra Eccletiam Apostolicam etiam posse hominem consequi salutem. Ecclesiam Christi posse byerti, Scin errores induci imo jam esse inductam asserit, ex quo Episcopus Romanus Primatum obtinuit, quem dieitesie Antichi ritum Variis in locis haec a nobis reprobata in hoc opere sunt Io. Conciliis Oecumenicis , OSS.Patribus fidem abrogat. Sed quia non Pedit Ecclesiae . reprobatus est a Christo
tanquam Ethnicus , o Publieanus. II. Privata juramenta, etiam pro re certissima vult esse prohibita. R. quia jura: actus et religionis la Magi liratum cum potestate coactiva a Chri itianis exerceri non posse. Libertinum hominem reprobat Omni aetas mundi, Omnisque natio
ιδ. Non licere Christianis se defundere a latronibus, aggrestaribus irruasoribus R. quia lex gratiae non destruit jura naturae, quin imo illa per firit. 4 . Nugat Deum esse infinitum in omni genere persectionis , seu continere Om ne genus purae perfectionis in gradu eminentasum o infinito . R. blasphemia haec . ex Scripturis. Psal. 44. κυβιDon tuus , laudabiai nimis , es magnitudinis ebus grauissimis. S. Hieronymus vertit e Magni entiae ejus nou es inventio. Hoc ei , comprehendi satis o animo intelligi non pote . . quanta sit Dei excellentia, adeo urinita eit E su-pia Oinnem sensum noltrum, imo supra omnem uolimium spirituum intelliget ciam. S. Augu Itinus ad citata lalmititie
velis 1ic loquitur Ideo dixit valde quia Ariaguitudinis Gas m est is ne Drte inita; ias velle laudare, ct putes te laudanuo posse mire cubus u agnitudo em
ruch. 3. Maguus es, Er νων habetinuens excebus, an mensus. Atque de Dei spiritu scriptume it, apiciat. in uem Oaleus virtutem muta in simplicitate sua.
Omnes eminenti iis habet perrectiones , seclusa timitationibus , quas haberit creaturae quamobrem Deus et una omnium
infinita perrectio. R. secundo manifesta
192쪽
Deus estensa se: ergo illimita V. G quem condidit S subinde delevit
tus, infinitus . A quo cnim limites haberet 3 ab alto 2 at nullam suam causam agnoscit, qui omnium causa est. A se ip-s, At quid absurdius , quam fingere ens, quod sibimet ipsi certas , a limitatas definiat perfectiones Z Adde ex communi omnium idea is notiones, Deum esse ens perfectinimum , quo nihil melius est aut cogitari potest. At si non esset infiititus, in omni genere persectuum us , necesset, nec diei posset ens , qti ens Persectilis non posset excogitari. is. Deum mutationi obnoxium praedicavit. R. ratione deducta ex ente perfectis m, Se ilicet Deus est ens perfectissimum , quo nihil melius sed ens perfectissimum nullo modo mutari potest et omnis quippe mutati imperfectionem in voluit namque vel fit in melius vel impe us, vel in aequale. In melius Deus mutari non potest, quia non esset optimus: non in pejus, quia ausineret esse persecti si simus non in aequale, quia aliquid relinqueret, aut denuo acquireret utrumque
autem summae Dei perfectioni, Et simplicitati adversatur. uia non esset summe actus, sive actualis perfecti, o siet enim in potentialitate ad actum , quem acqui-r e posset, Δ esset passiva potentia resepectu actus, quem amissibiliter haberet.
Late, sapientissime disierit de his S.
Tnom. I. Summae, Quere summae Theologiae sua . Non desunt innumerae sacrae Suripturae auctoritates , quibus Deus simpliciter,
absolute immutabilis dieitur. Ex illis haec pauca adduiis sufficiat, Num 23.
Non es Deus quasi bowo, ut meutiatur: nec ut Ilus hominis, ut mutetur, Malachiae 3. Ego Dominus, ct uommutor Sa P.
. Cum se uua , omnia potes in se per
quem non es transmutatio , nec vici tudinis obumbrati , M. Quod si die an Sociniani, Deum ab-Blute quidem non mutati , consilium tamen suum aliquando mutare, ac retractare quae antea voluit. Re fellendi sunt, quia Deus consilium suum numquam mutavit res novas facit non novo aquis diluvii, ab aeterno Mereare statuit.
subinde delere . Sic etiam Egeehiae mortem propinquam , dc Ninivitis Urbis subversionem denuntiavit non absolute , sed conditionato si nempe vel cursus eau in secundarum, quae mortem Ezechiae exigebant, non immutaretur; vel Ninivitae poenitentiam non agerent. Si edemum quando Deus Peccatora mox iratus est Mintensus mox propitius S placatus mox odio, mox amore erga illum fertur, non est mutatio ex parte Dei,
sed ex parte hominii; qui modo est o Mectu in amoris , modo objectum Odii. Quod si aliquando in Scripturis sanctis, vel apud Patres aliquae expressiones
Occurrunt , quae mutationis consilii speciem praeseserunt nemo ignorat , quot
quanta humano more in eisdem sacris literis , dc P. significata inveniantur quatenus nos nonnisi ex sensibilibus habemus cognoscendi facultatem . Alioquin dicendum etiam , Deum habere co . caput, manus, dcc., quia sub his expressionibus invisibilia Dei, more visibiluim
i 6. Ut facilius Catholicum dogma circa satisfactionem Christi refellant Sociniani, contendunt vindicem uilitia in Deo naturalem non esses sed ussu dumtaxat liberrimum Divinae voluntatis cliectum , qui potest esse , o non usses, eo ipso modo , quo liberum fuit Deum creare mundum, vel non creare . R. Quia in
Deo est brinaliter iustitia distributiva,
in praemium bonorum , dc malorum indictam , ut colligitur ex innumeris Seriptura restimoniis , ac praecjpti ex lat.
ii . Pusus es Domine , ct rectum judicium tuum. Et hoc patet primo in intimo conicientiae sensu , quo quisque inter peccandum ultricem supremi cujusdam numinis manum pertimescit . in illud Poetae Primus in Orte Deos fecit Iimor. Unde istudes Nisi ex intima ae firmissima persuasione ultricis cujusdam justitiae. Reprob. a. excipia Christi Incarnarione , Passione , d a cur Dissima morte Unde enim tanta Dei Patris in Unigenitum
Filium suum severitas, tantuS rigor. 'Il; ex
sed sempiterno consilio . Sic hominem v necessitate justitiae, quae plenam ab illo sa Tom. II. Aa tis fa-
193쪽
factionem exegit pro peceatis, non quidem suis, sed nostris An Deus, qui non
delectatur morte peccatoris delectatus
fuisset turpissima, ct erudelissima morte justissimi sui Filii , si nulla quas necessitate tuae iustitiae ad id compulsus fuisset
Reprob. ex aversione ad peeeatum quam habet Deus . Qui peccatum nece Glario odit, necessario debet illud punire , quia odium cccati est constans voluntas illud puniendi, quae non potest e Glactucarere in eo , qui viribus non destituitur a qui Deus necessario peccatum odit, cum peccatum sit malum 4 impediens dissutionem infinitae honitatis suae amat ergo necessario justitiam, ita ut eam
non possit non amare a unde necessario, ex natura contrariorum , aversari debet
Peccato δε illud aversando punire . Est ergo in Deo formaliter justitia vindex;
caeterum non esset en quo melius cogitari non potest.
i Dicunt Christum pro nobis re ipsa
non satisfecisses, nee etiam opus fuisse ut latis faceret. R. Asierendo primo contra ipsos , opus fuisse ut Christus pro Obis satisfaceret. Ita necessaria fuit Christi satisfactio , ut de potentia Dei ordinaria . Iure ac virtutibus temperata, non
potuerat homo lapsus alio pacto, quam per condignam Christi satisfactionem reparari . Nam ex una parte Deus, quinatura sua justus est, qui persecte ac nece Giario peceatum odit tanquam sanctitati, bonitati, ac justitiae suae repugnans qui aliunde aliud omne potest, quod vult, non potest peccatum dimittere impunitum , sed necesse est , ut pro illo poenas reposcat natura enim justitiae vindicis quae cum sit perfecti simplieiter m-plex est de eonceptu essentiali Divinitatis postulat maxime in supremo omnium Judices, qualis est Deus , ut se ut hene operantibus justam mercedem, ita male agenti ous debitam poenam retribuat.Hinc Scriptura ultricem Dei justitiam saepissime laudat, a commendat . 1 Od. 3 . Deur, qui reddis iniquitate M patrum μιiis, ac uepotibus in tertiam , ct quartam pro euiem , lat. s. Neque babitabitjux
si ante essis tuos, evinfra. Odi i Onν- ne qui operantur iniquitatem . perdes
omnes quisqvuntur mendaciam. Ex altera parte, homo purus non
potest Deo condigne satisfaccre pro suo vel alieno peccato mortali, vel etiam Uentali: Nam ad condignam satisfactionem duae potissimum conditiones requiruntur,
ut sit aequivalens , ut fiat ex propriis alias indebitis atqui puri hominis satisfactio non potest esse aequivalens . Nam ut satisfactio sit aequivalens , ne desie est, ut tanti fit meriti, ae valoris in ordine satisfactionis , quanti demeriti fuit Osiens iri ordine ostensae r quidem satisfactio est actus justitiae, cujus est aequalitatem statuere inter personam omen lam, personam satisfacientem δε se ut in bonis ex ternis, aut furto sublatis . aut mutuo vel commodato acceptis iustitia exigit, ut statuatur aequalitas rei a rema ita inlaesone honoris necesse est ut satisfactio condigna statuat aequalitatem personae aes personam Atqui 1atisfactio puri hominis, quibuscumque gratiae donis instructi, tanti meriti, a valoris esse non pote I et quanti demeriti fuit offensa, quidem is offensa Dei infinitam quamdam gravitatem contrahit, saltem objective, χxtrinsece ex infinita Dei majestate . quae laeditur et Ex vulgata quippe Theologorum sententia, offensa crescit pro majori personae ostensae dignitate et e contra vero valor operis satisfactorii moraliter aestimatur ex ipsa persona satisfaciente Porro homo purus, quantumlibet ingratia crescat, numquam potest opere satisfactorio finito adaequare gravitatem infinitam ostensae.
Nee satisfactio fieri potest a puro hominu ex propriis, Malias indebitis . Non ex propriis et quidquid enim habemus
sive in ordine naturae, sive in ordine gratiae Deo gratis acceptum referre u mus. In ipso euim vivimus, movemur. OIumus . Actor l . 4 ad Corinth.3. Non
194쪽
a puro homine ex indebitis. Deo etenim, tanquam supremo Domino, omnia debemus titulo sustitiae, religionis in gratitudinis , a quo omnia aceepimus . Ergo puri hominis satisfactio non potest esse aeqtri valens , non ex propriis, non ex indebitis , a consequenter sufficiens , condigna esse non potest. Unde se concluditur argumentum . Si ergo Deus ex uno capite non potest relinquere peccatum impunitum, absque laesione suae iustitiae vindicis , quae et de conceptu e se sentiali suae Divinitatis di homo ex alioe apite non potest condigne satisfacere pro quolibet peccato ve mortali , sive etiam veniali necessaria fuit Christi satisfacti, qui cum fit simul Deus, d homo, secundum naturam humanam passus est ad persolvendam salit factionem, d secundum dignitatem personae Divinae valorem, ac pretium passonibus infinitum ommunicavit . Vide S. Thom. i. p. quaest 48 art. a. memor eorum quae sapientissime docuerat ibid. u. I. art. I. 4. R. a. Sociniani, asserendo eontra ipsos ex Scripturis Christum vere, irinprie pro nobis Divinae justitiae satisfeci se . Ac primo, Christus proprio suo Samguine nos redc mit . . ad Corint. 6. Empti est pretio magno . Ad Ephes. I.In quo se ilicet Christo habemus redempti
nem per fanguinem ejus , remis uem peccatorum . Ad Titum a. Dedit emetis-fum pro umbis, ut redimeret nos ab omni iniquitate. r. ad Timoth et Itui dediti metimum redemptionem pro omnibus, id est pretium redemptionis pro Omnibus. Et ad Hebraeos . Christus dicitur meliori tesamenti In se factus. Quo vero sensu sponsor sit, exponit cap. 9., δ, inquit, novi tesament mediator es et ut
morte intercedente, in redemptionem eurum traevaricationum, quae erant Iob pri r testamento , repromusionem acci aut, qui vocati sunt, aeternae haereditatis. Ad Gaiat. 2. Chrsas nos redemit de maledicto egis , factus pro nolas maled/ctum id est maledictionem , seu punitionem nobis debitam in se transtulit. Prima Petrici acientes quod uou corruptibilibus auro, ve argento redempti sis
de vana effra conversatione paternae traditionι , Ied pretios Santuine , quos
agna immaculat Chrisi . Denique Matth ao Filius fomini venit dare ningam tuam redemptionem pro multis. Rob ratur adhuc argumentum Cl risus Ironosis passur es Rom. 8. Proprio filio suo non pepercit, eduro nolis omni us tradidit illum . . Petria Chrisu e mc pro peccatis nostris mortuas es usus Iroimusic, ut nos offerret Deo. De inique a. ad Corinth. S. Eum, qui non noverat te catum , pro notis peccatum fecit, ut BOI
Uficeremur Uitia Dei in i o. Deinde Christus peccata nostra portavit Isaias toto fere cap. n. abjectionem Christi, eiusque pro nobis subrogationem , ac latissaetionem deseribit Irin es ei perier, neque decor inquit Ver/Ianeu res noseros Ne tulit , et dolares no ros se portavit . . . . Is se vulneratus es fropter iniquitate ninras disciplina a irvostrae ver eum, d Hvore Gns Ianais fumus .... Posuit Dominus in eo iniquitate omnium nosram. Sed Qin terminis propriis satisfactionis , scriptum erat de
ipso Domino . Psal. 68 Euae nou rapuitune ex Ioeham . Et ad Colosen. a. 4. Delens quod adversum nos erat c/ιrographum decreti , quod erat contrariun no-
his , Hr ipsum tulit de medio , GDeus Ulud cruci . Ex quibus omnibus testim Oi. iis si invicte arguitur ille proprie merito,
Opere, non exemplo rantum, ac confilio , ut volunt Sociniani, pro nobis sa tis secit, qui verum ac proprium pretium
solvit, quo redempti ae liberali sumus: qui pro nobis per veram substituticu em passui mortuus est , qui chirographum debiti nostri passione sua e medio tulit, qui peccata nostra portavit Atqui Christus Verum ac proprium pretium pro nobis solvit, proprium scilicet Sanguinem, quo redempti , ac liberati sumu4 pro
nobis passus ac mortuus est per Veran
substitutionem , debitique nostri chir graphumet nec enim melius humano, re potuit Apostolus pandere veritatem
delevit, ac veluti scidit: omnium nostrum peccata portavit.
ii 3 Negant Sacramentorum esse a clam in producenda gratia in volunt illa ala esse
195쪽
c se dumtaxat nuda , sterilia signa, tum externae professionis fidei Christianae, tum distinctionis fidelium ab infidelibus . R.
ex sacra Scriptura , per quam evincitur, Omnia Sacra mutata conferre gratiam De
Baptismo Joann. 3. dicitur Nisi quis renatus fuerit ex aqua, Spiritu sancto. n potes iutroire in equum Dei. Ubi regenerandi vis, de Ucacia non minus aquae, quam Spiti tui sancto tribuitur
Ad Ephes. s. Chrsus dilexit Ecclesiam, tradidit feruetim is pro ea , ut illam
ait Christi Praeeursor bapti aqua , ille vos baptizabit tu Spiritu fan-
De Sacramento Confirmationis Actor 8. dicitur. Tunc impouehaut manus super illos accinebant Spiritum
Iantium . Cum aute vidisset Simon quia per impositicuem manus daretur Diritus functus , hiulit est pecuniam . De Eucharisti Joann. 6. In manducat, inquit Christus , meam carnem , ct bibit
meum santuinem , fabet vitam aeternam. De Pirenitentia Joann. o. uorum remiferitis peceat , remittuntur eis er quorum retinueritis retenta futit. De extrem Unctione S. Iacobus in sua Epistola canoni ea s. Insirmatur qui si vobis Dimducat restri erus Ecclesirae , morent fu-ter eum, ungentes eum oleo in nomine
catis sit, remittentur ei. De ordine l. ad Tim. . ait Apostolus, negligere gratiara quae esis te, quae data elinibi per Prophetiam cum iωpositione manuum Presbteri . Idem a firmat et ad Τjm i. at imonii doniqtie gratiam commendat, insinuat Chrillus , cum nu-prias in Cana Galilea praesentia sua cohonestavit, di sanctificavit. Unde Apo-ilolus magnum Sacramentum appellans Matri monuim , ob altissimam j iis signisi eationcm , a is ostendi , si per Dei gratiam elevatum ad aliquC magnu lT , in con)ugibus causandunici neque ni in
tanti significatio mysterii, extrinstea tantiim Dei voluntate, sed intrinseca virtute intelligi potest ita ut per veram efficientiam, rationem igni in hoc aeramento coIlocaverit. Sacramenta conserre gratiam , asierit Concit um Florent, num in decreto Tridentinum sessione . Canone . , 8. Vide verbo Armeni CaI-
vulis , quos ideti volunt rebapti Zandos in aetate adulta. R. ab iiiiiversali Baptismi Praecepto, a necessitate Baptismi, ab exemplo Apostolorum , quos constati apti Z ause infantes unde a S. PP. hane irrefragabilem habemus traditionem II SOCRAT i re. Vide Gusici, qui ut rescit Epiphanius haeresi 26 o Theodoretus lib. i. haereti c. ab divel si nominibus sunt appellati dicti etiam Gratiotici. XVIII. Sotio Mi TAE . Quo non pro tendat humana impudentia, quandocum que vera religione abjecta , suis se mancipitem tradat effienatis passionibus cilla etiam, a quibus natura ipsa abhorret in ipsis vilioribus animantibus , tanquam religionis sundamentum audet propone re . Anno i go detecta est inmollandia Sodomitarum secta , qui non modo so-dom iam , ut par erat, non exprobrabant,
sed tanquam religionis actum propone bant Plures hujus infamis sectae sequaces detecti, dignis poenis a Magistrat,bus compressi sunt. XIII. Sono Mi Dic , dicti etiam Bulgari, ex secta Albigensium , ob propudiosam eorum indoiniam, a Bulgariae regione, in qua grassabantur, exagitati fuerunt a Roberto Eugre , Ordinis Praedicatorum , quorun plures obstinat igne eremati sunt. Ex Spond. anno Iag . V. o Zi Mus PREsavrER , de quo seribit Isidorius Pelusiota , libr. 3 cpistol. 23s. Animam una cum colpore mori credebat Vixit temporibus praesatius dori . De immortalitate animae aerii mei vcrbo Arabes Gregorius Pauli, Augusinus Iarloratas, XU 1 SPINA ET SuREus , Calvini sectatores , in colloqui Parisiensi fol. 64. asserunt eodem temporis momento Deum
196쪽
non posse ponere suum corpus diveris in locis , eo quod in posset ut ipsi dicunt,inserri Deum csse inconstantem mutabilem R. ex unanimi Philosophorum consensu , qui ostendunt non implicare ex intrinsecis princi is, quod idem corpus sit pro eodem instanti in pluribus locis , solventes contrarias quae adduci solent rationem. Quidquid autem non implicat ex intrinsccis principiis , non est impossibile Divinae omnipotentiae , Quare Spinam ., Sureum , ad Philosophorum rationes remittimus per quas facile possunt convinci nee opus habemus aliis principiis ad ipsos refutandos ex sacra Theologia . quam- qiram alias notissimis , cum iiii ratione
dumtaxat humana ducantur . Vi 1 S Nos A BENEDICTus, Amstoicida mensis, religione ludaeus, Atheismum aperte prodissus est. Postquam I. aranam linguam sub disciplina uiti Dd ais Medi ei didicit, aliqtio in Theologicis studiis annos impendit, dein deque totum se philosophiae devovit Multas aggressus eum Rabbinis displitationes , a quorum tandem communione
deficiens , gladio a quodam Judaeo graviter vulneatur nec tamen aliam reli-
iovem amplexus est , contentus phil ophiae subsidio ad pleniorem veritatis indagationem e sed haec nimis curiosa
di se ussio, eum in maximum errorem
Athe istarum praecipitem egit marte si methodo maxime addictiis , hinc factum et , ut artesii hostes huius philosophi principiis monstruosum pinosae casum
attribuant , quamquam immerito . Ut
magis philosophi eis studiis incumberet, Amstelodamo discessit, ruri secedens ibi identadem mi eroseo piis. tubis opticis faciendis operam dabat . Adeo a solitaria vita placuit ut nunquam ab ea divelli potuerit Auctor suit tractatus Theologo - Politi ei qui amburgi anno I 6 o. in lucem prodiit in quo omnium cligionum eversionem sibi propolabit si videtur. Religiones propter Reipublicae
bonum inventas asserit , non Pr OPter spem , aut metum ii altera vita . 141
Holiandi potissimum se pit Spinositatarum peltis , qui aperte non audent pro-
sessionem suam exprimere, agistratuum timore correpti. Inter inauditas Spinosae sententias illa est, quod propnetiae donum vi sortioris imaginativae attribuit, cum tamen esse purum Dei donum passim doceat Scriptura Asservit unicam si in rerum natura substantiam, sive ut vocat David de Dinantio materiam Primam, quae unica , universalis mundi substantia , seu materia prima est Deus ipse creaturae vor per ipsum , nihil aliud sunt , quam modificationes, sive artibula ipsius substantiae; ex quo impio dogmate sequitur omnia in Deo tormaliter contineri, ignem V. G. aerem , aquam, quod summae repugnat Divinae simplieitatici in si quis recte Perpendat, sequitia plane, Deum non se a sed quandam mutabilem materiam ab impio homine cum appella-ari. R. r. Si Deus est unica is unive salis mundi substantia, sequitur manifeste omne quod existit forinaliter in Deo esse, 'ii idem ex nec ellia te naturae ipsius, adeoque Deum foran ali reresse plantam , lapidem , leonem , v c. omnibusque imper lectionibus eum subjacere, quibiis entia illa sulliaeent, at nihil fingi potest magis in saluim , c impium . Tum quia, cum Deus sitens persectissimum , quo nihil melius cogitari potest , ne ipso quidem diffitente Spin ta , mirum certe illud videri debet , qua ratione illum mente, inte Iligentia, prO- videntia , sapientia , consilio, libertare, sinis intentione spoliaverit. Vult iumomnia dc singula entia, eaeea stupida quadam necessitate ab ejus natura erumpere, sicut erumpit V. G. lumena Sole, fructus ab arbores rivus a fonte, c. Quid vero impium magis , cinsulsum Verum piget in tot delira mentis, ae impiis figmentis serio confutandis diutilis immorari
XVI. Sytra et ii ALE , secta sunt Antilliterant. Ana baptismii in sequuntur. Vocantur Spirituales , eo quod spiritum vivi 'eantem sequi dicunt , aeteros carnales appella me . Dicuntur etiam SP- parati ii opi ea quod detestantur omnia , quibus alii utuntur sive in usu ei-boium , sive armor uin Quali mundo
197쪽
more i in vetat , ibo somno , incesses, Anachoretarum ritu vivcre affect χnt, pro ut refert Lindanus , dubit dial. a. XV. ITA ELER . Vide Ba Iarii. XIII. STADINGHI. Anno 234. facta est expeditio contra Stadingos, seu Ste-dingos haereticos , praedicata contra eos Cruce, auctoritate Graegorii Pontifieis,
illa ipsa Indulgentia addita , iisdemque privilegiis, quae proficiscentibus ad Terrae
Lanctae subsidium concedi consueverunt a Romano Pontifice . Inter Ora Frisiae,
Saxoniae paludibus in fluminibus circumcincti. Sede Apostolica ob varios
excessus, ct errores Excomunicati de-baecantes, claves Ecclesiae contemnentes.
pluries eum Episcopis , ac Proceribus
vicinis conflixerant, frequentius victores, quam victi Quae nam vero essent eorum haereses c scelera, exactius prinis euius est in Chronico suo Albertus tunc Sta densis Abbas, longeque postea
Albertus rantetius amburgensis, in suametropoli. Ajunt, eos doctrina Ecclesiae penitus vilipensa, ipsus libertatem conculcasse nulli parcentes sexui vel aetati quaesura responsa Daemonum fimulacra laetisse cere ara consuluisse in suis spurcitiis erroneas Pythonissas ex viat, eum salutis aeternae horribilius quam de-reat exprimi , pertractasse Clericos ocReligiosos omni generi tormentorum
addixisse , , claves et lesiae scelestis labiis turpiter lasphemaste , suisque
persuasionibus ac malis exemplis adeo populos in secisse is maxime rusticos, ut non solum verbo ab eis defenderet tur, verum etiam opere, subsidio, quotiescumque opportunitas exigisset, done ab Exercitu Crudesignato, die a bati , quae fuit sexta Kalendarum Julii, adstante eminus, pro victoria Fidelium supplicante cum gemitu Clero , maxima clade caesi ac prostrati sunt, occisi novem eorum millibus , eadente e Fidelibus C mite oldem burgio, cum solis novem aliis, Crucesignatis: qui vero ex haereticis stadium vaserunt, aut in fuga quis tui, mersi sunt, aut in diversas regiones disi persi Illorum reliquos ad pinnirentiam excitatos ad Sedem Apostolicam habuisse pro absolutione refugium, patet u literis
Gregorii Papae, scriptis anno sequenti Pontificatus sui anno nono, duode ei mo Kalendas Septembris ad Archiepiscopum Bre mensem, quibus Ponti sex indulget ut facti congrua satis fatione illis Archiepiscopus absolutionem impendat. Quo vero principio ea haeresis orta fuerit, narrat Ioannes a Leydis, Religiosus Carmel ita . Cum nobilis quaeciam Stadinga tamina die Paschatis , lationem proprio Saeerdoti unius denarii fecisset , avarus Sacerdos eo denari minime contentus, muliere ad communicandum accedente, non sacram
Hostiam , sed elinde ipsum denarium Deleratissime ingessit vice particulae consecratae in os devotae mulieris , dum ipsa clausis oculis Corpus Dominicum sulcia
Pere expectaret Sentiens autem mulier
duritiem susceptae substantiae , propriis culpis tribuens , quod illam deglutire non posset , elauso ore ab heclesia recessit, linteoque mundissimo . eam excepit; sed vilis denario magis mentu confusa superveniente interea viro suo, occausam mutati vultus inquirente, post
multa tergiversationes rem aperit atrii-cta mulier. ha de re vir condolens apud Superiorem dicti Sacerdotis, cum minus ei satisfieret , hinc majori ira vir excandescens, Sacerdotem suffocavit, eamque de re viro excommunicatione Peseculio , cum a popularibus luis , ac conteraneis in pertinacia foveretur , demum
tota illa Provincia in haerelim declina- it, ac praeter alia scelera , propriarum etiam neptum . sororum , ipsarum qu matrum nuptiis se se polluebant reversos item ad idola vana Stading Parum cura si mandata Pontificii, o Imperatoriis , reterunt historici quin imo eum inisset ad eos Pontifex Legatum cum multis honestis SaeerdotibuS, contumeliis assectos illos Occidere instantia tandem Bremensis Episcopi decreta est in eos a Gregorio Crucis praedicatio . hauond. ann. 123 . XVI. SI ANCA Rr AN . De bacchavit currente seculo decimo sexto, Francisicus Stanearum, Italus antuanus, in
Academia Regi O-Μontana in rustia professor , primo Ob hae Iesim Mantua
198쪽
eiectus deinde etiam ex Italia pulsus, a Germania prohibitus, demum in Poloniam secessit, thique in Gymnasio Cra- coviensi Hebraicam linguam professus detectus haereticus, in carcerem ab Episcopo coliticitur, sed furtim elapsus, Pin-chetoviam se contulit , ubi in templa irruit, sacras Imagines sustulit in omnia sacra , atque Sacei dotes exterminare nisus est. In Stanearo reviviscere visi sunt Ariug. Actius, Macedonius Nestorius. Interum ut Osandro obsisteret, qui Christum secundum solam naturam Divinam juillhcatorem nostrum esse asserebat in oppositam haeresim incidit. 1. Docuit Christit solum qua hominem esse uilificatorem nostrum . R. verbo Ucuta Antiosi andrini. a. Negavit Christum esse Deum R. verbo munite uisi. r. Dixit Filium non esse coaeternurria. Patri sed solum metaphorice diei Dei Verbum. R. verbo Arius. Tum ex Evam gelioJoannis, ubi Evangelista non est metaphorice de Filio loeutus , sed vere a que realiter Verbum Dei esse nanciat. coaeternum Patri In princisio erat embum e merbum erat apud Deum, Deus erat Verbum, terc. Ex quibus tertibus evidenter Stancari error reproba
4. inrit in Christo duas esse personas;
secundum unam esse mediatorcm, secundum aliam si collargitorem , sive authorem mediationis ideoque unum esse hominem missum , alium mittentem unum oranten Christum, alium exau
s. In Eucharistia non Corpus , cum pane, ut ut herus non gna Corpori Scum Sacramentariis statuit, sed absolute panem cibarium apposuit, Scens, inpane solum esse quandam memoriolam Christi passi; de hae sua nova phaimiastica phrenefi laetabundus dicebat Coena Papistica, mala , ut heran pejor Calviniana pessima , Stancari Divina R. verbo Berengariur Renedictus Imanu . um quia si panis Eucharisticus nihil aliud esset, effieeret, ni obsignare memoriam Christi passi, vel hoe habe-
ret quia est cibus, Sciam omnes ei hi ha herent rationem Sacramenti, obfigna rent, memoriam Christi passici vel hoe haberet, qui aestianis, tam panisa u- charisticus esset dicendus panis existens in Officina pistoria, quam panis extilens in manibus Sacerdotis ex auctoritate consecrantix, ergo panis per se sumptus non obsignat memoriam Christi passi . Tum quia fi Sacramentum Eucharithiae conveniret in obsignatione memoriaeChristi pas- fi eum pane, magis ratio Sacramenti coimveniret imagini Christi patientis, quampani, cum illa magis obsignet memoriam Christi passi . quam panis. Vide verbo Cassivur, A prae oculis habe verba Domini Hoc es Corpax meu- , quibus omnes ejusmodi haereses convelluntur 6. Regi, Iacerdoti parendum esse negabat, nis jussu parentum praesiderent. R. ex sacris paginis , ubi tam Regi, quam Saeerdoti obedientia praecipitur lubditis. Caeterum in doctrina stancari Laicus orbatus parentibus jam sequitur quod non teneatur Obedire alicui. Tum quia alia est obedientia, quae Hebetur parentibus , alia quae e tur Principi, sacerdoti Principi autem in Sacerdoti ex vi legis Divinae positivae paret debemu& parentibus vero tenemur obedire ex vi legis naturae Demum Stan carus blaterabat, antiqua institutae Patrum novis institutis permutanda, veterem religionem, scilicet Romanam abrogandam,' novam insti
MI STE p Nos GER LAC, Itys , I-xit circa medium seculi i6 Libro edito contra Buzeum, pag. 4., 426 asierit veras esse has propositiunes Divinitas est nata , crucifixae, mortua in verbo P Iemiani, Luthera , UcIIIur. IX. STERCORANISTAE. Si qui fuerunt fuere nonnulli non seculo, qui Corpus Christi, quod in Euchari ilia continetur se eeffui, ac deiectioni obnoxium esse puta hant . ita ut corruptis speciebus , di ipsumCorpus Christi corrumpetetur. Hujus tam crassi PQ faetidi Sterooranistarum erroris Amalarius Ahbas primum etensis tum Chorepiseopus Lugdunenfis accinsatur a Manguino, o m. 3. Vindiciarum
praesistinationis, S gratiae; ab Auctore
199쪽
Perpetuitatis ueri circa Eucharistiam
TCin. r. lib.8. cap. I. Fundamentum accusationis illud et t. Rogatus a Guntario Ammalarius , Ruid a de Corpore Domini , postquὰm in 'machum receptumesia se reposuit Ita Iumptum Corpus Domini bona intentione , non es mihi disputiandum , utrum invisibiliter assumatur
in coelum, an reservetur fas corpore nostro sitque in dieυ sepulturae, aut exhaletur iucuria I , aut exeat de corpore cumfantuine si ut per porosumsitatur diceute Domino: Omne quod intrat mos, inventrem Vadit, in secessum mittitur. HocIolum cadicndu es ne corde Yud umam illuu, ne contemptui habeatur sed discernatur filuberrime d communitas cibis . Attamen leve admodum videtur fundamentum istud imparii Amalamo erroris Stercora nil arum. Valuos ille modos prcponit, quibus exponi posse censebat, quid fiat de Corpore Christi poli quam iu μ- machum recepIum est. Ex illis autem nul lum adoptat, aut sequitur Amalarius, a lius viro pio ac Catholico lassiceres, si pura conscientia Corpus Christi percipiat ac credat panem Eucharisticum non esse cibum communem e quo uno non iacule
significat coelestem illam Eucharistia alimoniam , communi aliortim ciborum
sorti , ac conditioni obnoxiam non esse, atque hujusmodi quaestiones a Guntario propositas , plus habere noxiae, ac periculosae curiositatis, quam pietatis Maedificationis Anonymus quidam, quem Ceu totius edidit ad cale em Historiae Gothes calchi, quemque Sigebertus Monachus Gemblaeensis alii volunt esse Herigerum Abbatem Lobiensem in Belgio il-iulq auctoritate ducti Guillelmus Malmesburiensis, S Thomas valdensis, accusant Rabanum Maurum turpissimi erroris Stercoran illarum; sed nullo prorsus sundamento; cum enim Heribaldus Alti Diodorensis hanc quae itionem proposuisset Rabano, utruni scilicet Hacharistia, post-quim consumitur Sacramentum redeat in naturam prillinam , quam habuerat ante consecrationem . Respondet Rabanus in Epistola ad ipsum Heribaldum scripta, cujus fragmentum reprae lentat abiit C-nius secunda parte seculi IV. Lenedictini,
& quam integram refert saturius In apis pendice ad Reginonem Respondet inquam, Otiosam Iuperfluam esse hujusmodi quaestionem, cum ipse Salvator dixerit in Evangelio: omne quod intrat in os, in entrem vadit, tu feces m mittitur;
quae verba occasionem dedere incusandi Rabanum faedissimi, ac turpissimi erroris Stercoran illarum. At immerito prorsus: spectat enim ille dumtaxat species externas Eucharistiae, non aurem ipsu in Corpus Christi verum, re naturale, quod sub illis continetur. Id vero manifelle Ottenditur ex ipso statu quaestionis proposita ab Heribit do, nempe utrum Eucharisia redeat tu naturam pri inam quam habuerat in Altari autequam o ecraretur. Atqui intelligi iiiud non potet de Orpore pio Christi, quod ante consecrationem in Eucharistia non existit, sed tantum de eo. quod per consecrationem mittatur , id est de panein vino quorum symbola negat Rabanus redire in pristinam naturam quam habucrant ante consecrationem hi haec sufficiant de haeres Stercoranistarum, quae apud eruditos omnino stetitia
videtur. λV1 STEPHANDI CODRCELLES , Ge- nevae anno Isb6. natus , emento ludi
rum curriculo Theologiae addictus cum pluribi in Gallia tanquam Calvinianus minister falsa sui ante signani dogmata docuisset, in Ilollandiam te recipiens defuncto Episcopo Theologiae cathedram uinuit. 11. SI RAT io Trer. Gnosticorum secta in plures ramos divisa, plura monstragenuit, in quibus aliquid peculiare horrendum detegebatur. Propagati itaque sunt ex Gnosticorum secta Stratiotiei in quo autem peculiariter errarent supra Gnoiti-COs . non reser Epiphanius. XVI. SuhsTANT LA Lis i E. Vide Flaceiani qui ex eo quod aflererent peccatum originale esse ipsam subitantiam lio minis, vocati sunt Substantiarii. Quam hine sim renovarunt aliqui Lutheran , qui proinde etiam dicti sunt Subsantiarii. XVI. Suis T E Tales vocantur ah ΗΟ-so illi, qui nulli certae sectae sunt addicii, qui scilicetMeque Luthei um , eque Calvinum sequuntur, sed quod sibi arridet proli-
200쪽
profitentur asserunt illum esse germanum Scripturae sensum , quem unusquisque excogitat, talem sensum vere esse a Spiritu sancto , qui neminem vult perire . . Quia si unusquisque haberet proprium spiritum de eisivum is interpretativum sensus sacrae Scripturae . numquam posset Ecclefia si certa de verolensu Seripturae et sed in Republica bene ordinatia lex debet esse certa , quod non sequeretur in suppositione Suistarum, quia chola Lutheri, ehini, arentii sunt propagati Demum lex debet esse publica; sed si spiritus revelans, S interpretativus siet privatus, jam lex non esset ublica, di consequenter Respublica Chri-iana non fui siet bene ordinata a Christo. Deinde sensus Scripturarum non potest esse sibi contrarius olioquin non in doctrinam, sed in ludibrium hominum Spiritus sanetus fui stet locutus, quam blasphemiam nemo audebit cogitare si autem privatis cogitationibus tribuendus
esset verus Seripturarum sensum, cum Privatae cogitationes ex hominum ignorantia contrariae saepissime inveniantur , manifestum est, quod in illis non potuit germanus Scripturae sensus esse reconditus.
Denique R. ex 2. Petri I. V. 2 . Hoc pri-mὰm intelligentes, quod omnis prophetia Scripturae propria interpretatione non M. Non enim voluntate humana allata esoliquando prophetia esse Spiritu Duua inspirante locuti an sancti Dei homines. Quaerendus ergo est sensus , quem sanctis Dei hominibus Spiritus sanctus inspiravit alii vero conteninendi.
anno Isa9. aspar Suvenchfeldius, nobilis Silesium, qui doctrinam non vulgarem in scholis adeptus , ut majorem sibi acquireret laudem , Lutherum maledictis coepit impetereri nimis ad erudiendum vulgum ineptum esse dicens , ut qui omnia, secundum exteriorem quamdam speciem , abusuum genera tolleret, parum interim Christi Ecclesiam confortaret Ilincque neutralis plane M scepticus videri volebat , publice subinde protestatus, se neque a Pontificiorum, aut ut heri partibus stare, eo quod ipsorum Ecclesiae in multis, quae doctrinam , cerim. II.
remonias , totiusque religionis constitutiones concernunt , sibi contrarii, nihil nisi carnalem spiritum sequerentur . Non autem pendendum esse ex verbo externo
eiusque praedicatione , sed potius interiora spectanda , quae Deus absque medio instillat rideoque magis meditat,onibus, privatis contemplationibus studendum
esse, quam audiendis concionibus , ac Sacramentis sumendis . Ex Spond. ann. Sa 9. Suvene hfeldii errores potissimi, sunt sequentes , in quibus tamen Omnibus sustinendis non eonveniunt Omne Suvenchisidiani, qui tam in Germania , quam in Helvetia abundant, sed in professione doctrinae divisi rivvenchfeldiani enim Golgovienses dissident ab Uratis lavi ensibus di isti a Suidnie ei fibus sunt segregati.
r. Verba consecrationis sic est intem pretatus Corpus meum es hoc, transferens subjectum in praedicatum , ita ut facerent hune sensum et Corpus meum est hic panis, vel cibus. R. illis omnibus rationibus , quibus transubstantiationem in Sacramento ueharistiae probavimus contra Ioannem deafetium , Berem garium, Caseinum . Lutherum , ct G
a. Repudiabat omnem sacram Seripturam , asserens non esse verbum Dei, o fidem ab ea non pendere. R. ex iis quae dicta sunt ontra Athanenses Amhrosianos. Item ex ipso motivo, quod adducit Suvenchseldius ad reprobandam sacram Seriptura marin ta nitit enim re- prohat verbum Dei seriptum , quia asserit, Deum solum audiendum esse illiti Due vocem de coelo expectandam , sed criptura saera est Dei verbum , sicut saepe in sacro eloquio Deus profitetur, se locutum fuisse per os Sanctorum, quales fuerunt Prophetae in lege veteri S Apostoli in lege gratiae ergo aecipienda est
sarra Scripturari uapropter no monet D. Paulus ad heualon. a. cap. a. Itaque fratre state,' tenete traditiones, quas
didicissis , sis per fermonem , ve per
epise damu stram . Videbitur fortasse argumentum hoc minus Opportunum , quia neganti Scripturae sacrae auctoritatem, non recte probatur ex auctoritate ejusdem