장음표시 사용
261쪽
cum Ad unum igitur eoitum mulier eou- cepit. Et certe s. Bernardum non nisi de Conceptione seminis locutum hi isse, dum
dixit Conceptionem Virginis non fuiste sanctam , ex eo fatis patet i quod reprobat Lugdunenses , eo quod tale Festum die . Decembris eclebrarent, in quo die creditum est, se uiatum fuisse coitum generationis illius, quandoquidem com- mimis sensus est Virginem , novem abhine mensibus , die 8. Septembris natam fuisse Nee obest quod Ecclesi celebret Festum Conceptionis die . Decembris quas hine possit deduci Concellionem
virginis sanctani fuisse , prout Conceptio
diei infusionem seminis , nam cum incertum lit quo die suetus animetur in utero, recte Eeclesia decrevit, ut illo die clebraretur Festum Conceptionis , quo incoepit illiid Corpus aedificari, in quo Verbum debebat incarnari, quasi exultans de
proximo Mysterio Redemptionis , ad
quod perficiendii in incaeptum ei praeparari corpus Mariae quae Mater Verbi eratiam ab aeterna deliinata
Hinc patet quomodo Virgo Dei para, vere fuit immunis ab originali peccatis, quod probatur disertis verbis esu Ddem Doctoris sermone . super Salve Regina . Libanus Mons qui dicitur deaI-hatio etiam prae omnihus Duat innocentiam tuam. Innoccvroi ta ab originalibus, actualibtis peceatis , nemo itaque praeter te. Unde authoritas Augustui, νω depeccatis vrtur , nulIam deleata Iaria Oolum ineri metitisuem , ex eo euim majorem redimus ei fuisse irtute ad vincendam ex omni sarte peccatum, quae concipere, reparere meruit eum, qui υ-- Ium habuit saeccatum, Exυmni, inquiί, parte hoe es ex parte rigiuialis , ex parte actuaιis peccati. Hos autem sermones super Salve Regina esse Beati Bernardi, quidquid alii
contra clamitent . probat collatio cur
Archetypis facia summo labore a Monachis Clare vallensibus, ut refertur in additione operum S. Doctoris, anno sis. Insuper hos sermones tanquam genuinos S. Doctoris recipiunt S. Ona Ventura,
Gerson , Petrus Aureolus , Petrus Cani-sius, Franciscus SuareZ, testes omni ex de lptione majores . quibus adnumerari po- 'tel Card. Bellar mjnus iam licet in lib. de Seripi Ecclesiasticis illud opus a germanis 'S. Bernardi operibus ejicere videatur tamen non semel in controversiis utitur illius, tanqnam germani operis authoritate, ita ut nullus remaneat dii hitandi locus , c quidquid in contrarium posset adduci adprobandum citatos sermones, non esse sancto Doctori adscribet dos solvit abunde Franciscusa: varius in suo opere , cui titulus Neati Patres iudieati Probatur adhue ex eodem Doctore sermone o in Coena Domini. Non esti, filiis BoMiuum altius via parvus tanta praeditasDuffitate, uec tautae religi nil pri Piletiatus h- e , qui nou tu Peccatis fuerit auceptus riser: IIcurem Ιω- maculati, peccatum g u facit aviis V dpeccata audi talentis, de qua , cum de peccatis alitur, nullam trossus sis abere quaest ovem, Item serm de Assumptione , cuius initium De gaudiis trop.ravius ad gaudia, legitur , Caro μγλgiuis ex Adam a ffuspia maeulas dum risu ad insit Pos sunt etiam ex multis Di trinis deduci validissima argum cata . ad probandum qualiter S. Doctor Beatam Virginem peceat ii Originale non contraxisse astervit. Miror tamen , quomodo qui aliter sen
tiunt, totam vim uol una argum ei gnrit m
reponant in illa epillo la a diu dunenses
cujus epistola cla ulula Liam illorum machinam deifruit iam omnibus notum quod tempo e Doctoris nundum Romana Ecclesia de ereverat celebrandum ellum Conceptionis , licet jam alicubi apud pios fideles hic usus invalitasset
optabat autem S. Doctor , nullum Festum celebrari absque authoritate Beelc-siae Romanae , cui semper obloquentisiimus it in fine autem citatae epillo lae Ee elusis Romanae se submittit judicio, ergo si nunc iudicium magis acceptum Romane Ecclesiae est ΜariamVirginem fuisse sine labe conceptam, Iam tali judicio sui ,ser ibi Doctor in epistola ad Lugdunenses, cujus haec et clausula diu autem
dixi, by a praejudici fanae dicta nut
262쪽
ritate Ecclesiae, atqΠe examini totum. Eoo,
sicutis cetera , quae GHqμοδι favi, reuem τ' , Gur, si quod aliter sapit, paratus
mccata traxit sed minus Ieremi aDucti outam in utero, aut non magis, Iosu- ne Stiritu fatim repletam credere prohibe tietas Chri iani. Ex quibus Doctoris verbis intelligunt deducere alii de eiusdem mente Mariam fuisse, sicut S caeteros Originali contagio insectam quandoquidem ait Doctor , ab originali Peccato fuisse mundatam Respondo i in alato textu octorem loqui non a se itives, sed conditionate particula enim v si et partieula conditionalis proinde Doctor ait, uod si maria originalem maculam traxit quod idem eii, ac diceres, in suppositione quod traxerit , fuit tamen magis sanctificata quam Ieremias, G oannus. Insuper ociorum Ioeutum fuisse conditio nate , denotant illa verba n. vi modo, quae non conjunctim, sed separatim aceipienda sunt , ex faciunt tinc
qui modus loquendi non cit a sertiviis led relinquit quae ilionem indecisam inmtendit itaque Dorior ostendero , quod sive Maria liginalem maculam contraxerit, sive non . fuit cxcellentius sanctificata prae caeteris Sanctis , , miti
data a culpa originali, non quae de facto fuerit in Maria sed que tui siet, initi gratia piaeectu siet. Sed adhue magis Doctorem vindieat sequens ea positio allati citus, si aD seratur uni reliquis S S. PP. in semine ante vivificationem esse quandam maculam, scilicet debitum contra endi culpam originalem formalem , quod dubitum supra dirimus polle vorari culpam origina sum causalem fuitque Maria mundata ab Omni originali contagio, quandoquidem Deu secit , ne post ulpam causalem . quae utiquae inerat lemi ni, sequeretur culpa lar malis. Hine benedicitur mundata ab Oiiginali contagio scilicet preservata a culpa Iormali; c Tom. II.
terum jam sibi eo tura dicerct Doctor, in allato textu loqueretur de culpa originali actuali, iam talem culpam Mariam non conti axisse, alibi Doctor explieite asseruerit , ut constat ex Ocis supraeitatis. Hae pro mea devotione erga sancti lumam Virginis Conceptitonem , atqire pio dilectione Lerna di Parentis dies a sint . in quibus nullatenus puto me defeci sic a veritate . Neepi opterea quis xilii me , in Doctoribus, qui Oppositum asseruerunt, ullo modo id in ulpam vertere, aut minus pios in Beati stimam Virginem Putar - , .
Diaerunt enim , cum sicuiset, itori sibi , duce ratione S intentione lancta, dicendum videbatur.
M Ateria de auxiliis tiae magnum noncupari potet Sacramentum in sola mente Dei resci a tum, sti: Clemente VI H. agitata in scolis , non modicum agitavit hcologos in ditas facti ornes divisos , quarum unaqueque contendebat suis argumeniis tam arduam dilueid
re que itionem , i ponentem concitationem humanae Dertatis cum enica ei a Divinae gratiae una , ex duabus contendentibus scola, docebat Deum praevenire per esse acum gratiam humanas Oluntates perratiam in bonis operibus vitae terna dignis te exercent ἔ quae tratia efficax prae eternuinationis ἐπιι α nomen apud huius sententiae sequaces
sortitur, aselenites nihilominu , non
obstante hae praedeterminatione Phili ea
voluntatem creatam liter agere.
E converso huic sententiae pals oppostas ulline pit praedeterminationem phisicam, creatam voluntatem nimis coarctari, qua propter contendit Deum concedere itidem omnibus gratiam indif- serentem , ita luscepta , adhuc pollit
voluntas ii mana ui operari , vel no operari . proeli sibi lib ι erit, Opera meritoria vitae teriam cum velo indiferentia gratiae exitus , qualis iurum sit, in eo ni conceditur giatia inutile reins non possit a Des non praesciri, vocant R uotis
263쪽
huius sententiae assertorem, hanc in Deo praeseientiam , seientiam mediam , Dientiam inquam , qua Deus certissime novit ab aeterno quem essemim fit consecutura gratia indilleiens , data V. G. itio in talibus, Qtalibus circunstantiis, E data Sempronio in iisdem ire uiasta im
Pro huius corolario controversiae, recurrimus ad praemissa verba in initio ejii Ddem , nempe . ιteriam de auxiliis magnum esse Sacra Mentum in a mente Des referatum acta solo Christi Vicario eum ipsi bene visum fuerit reserandum . Interim Opportunum duxit S. Romana Sedes quae itionibus de auxiliis silentium ponere , quapropter non ultra progredi nobis hie licet in hae discutienda materia . Et haec intantum libavimus fimpliciter indicaturi quo tempore suerit tam ardua quaestio sub Paulti Quinto sepulta silentio.
De rigine ullae in die Cetuae.
o tempore inductiis sierit in Le
eles Romana usus prohibendi s inui inter quosdam casus quales sunt contenti in Bi illa Caenae orta est apud Seripi res eclesiasticos quaelli , quorum aliqui oraginem habitisse tempore MartiniV. alii goni facit VII l. alii etiam temporius con et u .at pro cuius rei intelligentia sciendum quod ab initio Ecclesiae, ut cori- stat ei Hii loriis Leelesiasticis. quotiescumque in aliqua heelesia , ve Diaeee diste- minabantur ab aliquo Haereti eo falsa Dogmata contra fidem , vel ab aliis per-ve. sis hominibus inducebantur pravi usus adversantes notabiliter , aut diseiplinae Ecclesialticae, aut castigatis c pro ut decent Catholicos in oritius, aut Ecclesiae dilatationi , incremento obnoxii, piscopi eonsueverant huius furfuris homine commonere ut resipiscerent, obstinato autem in sua malitia animo non resipiscentes canonice coercere , eosque etiam corporaliter , ii opus esset de domo Domini eiiceres factum cit autem ut aliqui praesules in similibus casibus, aut ti- mole correpti, aut privati alicujus emo-
lumenti spe obcaecati , tamqliam canes mutilatrare non valentes , aut non volentcs, pravas doctrinas di mores, quae in eorum Dioecesibus irrepserant coercere neglexerint, desper longas moras convalere permiserint , cui malo volens pro suo speciali munere S. Romana Sedes Occurrere , diversos casus , aut iidci aut mori-hus obnoxios notavit censuris, S hujusmodi casuum seri cm quibusdam solem nioribus fustis intra alanii in publico promulgari sancivit, ut per publicam promulgationem in Urbe factam , tot orbi Catholico praedictorum casulim scric timnotescerer . quae suries juxta Ecclesiae emergentias adaucta fuit a diversis Romanis
Ponti DicitiuS. Hanc autem consuetudinem, promulgandi speciales casus notatos censuris carpisse in Ecclesia Romana invale e re tempore Martini V., vel Bonifaeti Vlis. sunt quia flerant, nec desunt qui ad tempora innoc. IV. . Alex. . reterant:eerte hic usus antiquior fuit Urbano IV. c-m autem negat plurus ex casibus intas ulla contentis notatos fuisse ab e elefia Romana consuri ante tempora Clementis . Quando autem in diu Genae caeperit Romae fieri de praefatis casibus prinmulgatio solemnis , nihil certi deliniri potuit. Ex dictis autem constat quod Ecclesia
Romana , utpote caeterarum omnium
magiitra , in hujusmodi promulgatione Bullae, utitur jure suo , dc tanquam lupra petram fundata, nullo timor concussa, supplet praefatae promulgatione ullae illorum Praelatorum defectui, qui timore trepidantes ubi non debet esse timor , saepe non audent coercere casibus in Bulla
De Pecato Phil inco. HUjus chimerici peccati assertoreSprodierunt Saeculo XVII. probare coluendentes posse hominem graviter peccare contra rationem, absque eo quod se reum peccati efficiat contra Deum sive legem Divinam Distinguunt proin de
264쪽
inter peccarii in Philosoficum, Scalieologicum, illud peccatum contra rationem, hoc peccatum contra legem Dei nominantes , Μ illud si comitatur, neganteisse olfensam Dei, aut odio , vel poena dignum quam solum deberi laterant peccato thcologico . Inutilis autem est praefata distinctio, nam omnis actus umanus, qui adversatur rationi necessario pugnat cum lege Divina, quae vetat quidquid offendit rectam rationem dixi actus Uin anus, non actus hominis, quem ratio saepe non dirigit.
rum quemdam doctrina tunc cele-biem , nomine Henricum , Orta est quaestio anno i ri circa futura contingentia, quae cum in se praeeis speciata nec vera sint, nec falsa laudebant ex hine deducere propositiones Sina holi Apostolici circa futurum collimantes, quales sunt: Cιrsus Uent muscis Iudicare Credo re
ras , nee falsas . Statim hule impiae assertioni Universitas Lovaniensis toto nisu se
opposuit adeo temerariam argumentationem . sive cavillationem , tamquam
Eraeticam, d impiam despiciens , S reprobansci Universitatis ovaniens Catholico sensui, statim etiam adhaesit Sor- bona, asserens articulos fidei nunc omnes esse verissimos certissimtis licet futurum respiciant, quippe qui necessurii funt necessitate consequenti ut praefatur more scolastico , necessarii sunt non , necessitate libertatis , sed necessitate fidei,ctijus articuli, utpote ab ipsa terna Veritate in fallibili Ecclesiae manifestati, omnes sunt in suo blate aeque verissimi,& curtissimi , sive praesens respiciant et utpote Credo in unum Deum , sive praeteritum utpote incarnatus est de Spiritu Sancto, sive futurum, quales sunt jam recensiti.
Au adhue in raesus aliculi veneretur
D ne nessitate calicis sive communionis sub utraq.: spec: col.tendentibus sub Gregorio XII. Pra 'ae Boemis in Dioede si Senone in si in Gallia excitata est quaestio, propositumque dubium . an C. tholice credi possit adhue in praescias ait cubi in Mundo asservari aliquas guttas quantumvis minimas, pretios a mutilis. quem Chri itus in sua Sancta a Ilione Diudit, aut cum flagellis caeliis . aut cum spinis coronatus . vel cum in Crue elevatus , ve cum Lancea vulneratus et Auxitque magis propositum dubium cultus quem Catholici exhibent aliquibus portiunculis Sanguinis Christi, quas parvis in phialis conservatas exponi certu ira ilquibusdam in Ecclesiis public fidelium
S. Thomas part 3 quaest S . art. a. ad tertium , S. Joannis Damalieni auctoritate ut fultus Cirsus quodieme as 1τω- psit unquam dimisit . Sentire videtur hristi in in sua resurrectione re assium-pliri totum Sanguinem, quem. in Passione effuderat , ex quo in verendum esset nullam in praesens conservari posse in Μundo guttam Sacratissimi Sanguinis esu Christi ab eodem in sua Pallione 1 sam , qui illatione post , quaeritur quid sentiendum de Sanguine qui servatur diversis in Saerariis, consentiente Romana Ecclesia publice fidelium venerationi cxponitur.
Ad rei intelligentiam , cum de Christi
Sanguine agitur, v asserva tu veneratur,
distinguentium est inter Sangui item qui dicitur pretiosus A proprius Sanguis inlium et Corporis Cnrisii inter anguinem qui dicitur mi aeulosus S ille est qui miraculoso et uisum ah aliqua alvatori imagine , aut etiam otii consecrata , Deo se permittente in maiorem contirmationum Catholicae veritatis ines
265쪽
fabilis Saeramenti Altaris. Inter Sangui. nem pretiosum fimul, miraeulosum Iesu Chri lii , ille etiam computatur, quem venetamur sub specie hiis Eucharisticis Sanguis utique pretiosus quia idem verus est, de realis Sanguis esu Christi, miraculosus autem quia sub talibus spe eiebus ad verba conse a rationis a legitimo Saco dote prolata , speetialiter per Divinam Omnipotentiam una cum Corpore
S Anima Divinitati hi potiatice unita adducitur miraculosus insuper quia eodem tempore idem Jesu Chri iti Corpus praesentialiter replicatus adest pluribus locis sub speciebus Eueharisticis. Haei aemisia diatinctione extra dubium ei Christum in sua resurrectione a Diamplisse omnes partes principales in e D sentiales sui Sacratissimi Corporis , cetiam partes integrales , inter quas utique
connumeratur Sanguis, non tamen quae
cumque minima pars Maguinis , quapropter bene a Chri itiana pietate venerantur
alicubi aliquae guttae sanguinis esu Chri-
1li ab eodem non re assumptae in sua resurrectione , non modo quia non erant Partes integrales sui Saeratissimi Corporis sed etiam ad majorem excitandum fidelium cultum erga suam Sanctam pallionum qui cultus ex illarum guttarum Christi Sanguinis, quae asservantur intuitu , videriti magis s vescere, quemadmodum experientia constat peceatorcs ad majorum excitari contritionem , dum ante aliquem insignem S.Crucis reliquiam , aut Sarra in Sindonem procumbunt. Hic autem Sanguis Deo ii disponente asservatus , quique fideliu in cultui ea ponitur non veneiatur tamquam actualiter Divi
nitati unitus, sed tamquam modica Por- tio unius ex partibus integralibus Corporis Chriali, tiae Chri ito in terris degente fuit cum integro corpore esus Divinitati bipollatice luta.
An in triduo Parin eoea Santui a Chri-
in terra jacem , renet auferit, velu u remanserit Divinitati
hinsatio unitus. Coneionem habente in resurrectionis
Dominica anno r46 a Brixi B. Jae obo amaria Minor ita , Sanctitate celebri, excitata est quaestio an Sanguis a Christo in sua passione et susus, separatu seque a suo Sacro Coipore, ab unione hipoliatica in triduo parasceves ciciderit: qui utique ita tanta sui copia ut pars integralis Corporis Christi ore censenda. Latriae ccillum Sanguini elftis pro tunc. id e; tempore para laeves , non fuisse debitum iures allirinarunt aliis contrarium averentibus , divisisque hinc inde opinionibus,ypiscopus Brix leniis, disti dentem 'ac de re animos ree eitiaturus, decrevit utramqtie sciatunitam censeri debere immunem ab errore donec Sedes Apo-iloli ea de eisionem suam interpone let. De
lata itaque quaellio ad Supremam Sedem, in qua tunc sedebat Piu Seeundus, a quo per constitutionem cujus initium , D- ιμ quaestioni provisiim, acto due reton supra assertam dubietatem impo iterum Proponerentur argumenta I proptet ea cum non ultra liceat in subiecta materia progredi. Summi Pontificis decie- tum profundo veneramur filentio.
De transubsantias Due COIicis. Heitata quaeItio in Gallis regnante
Clementem I. Pontifice Maximo, an aqua mixta vino in calice consecrando incla consecratione transubstantiareturaeque ac vinum a Sanguinem Christi divisis hinc inde opinionibus , ne quaestio degeneraret in Fresim . Opportuniim duxit avfridus Abhas ex ordinem ille retensi, S. Bernardi Clarevalensis contem poraneus , rem totam , deferre ad Romanam Sedem , ut, ea ambae partus
266쪽
contendentes in praefata materia certum C PCctarent oraculum . pia lota in hae
materia a Gaufrido fuit directa ad picopum Albanensem, tune Papa Vicarium M refertur a Iaronio ad nnum i 8S S ex ea dum constat quibus innixi rationibus hine inde dividerentur The Ogi. Quaeve o fuerit respontio Card. Albanensis incertum mihilominus cum Opinio communior semper fuerit modicam aquam immixtam vivo converti labstantialiter in vinum, affercndum est in acui consecrationis Calidis substantiam aquae quae in Catice fuit vino commixta , ut po-t jam conversam in subitantiam vini
transubit otiari in sanguinem Christi. Huic sententiae adhaerere visus et Innocentius iii statim post Caelestinim Laus Clementis sit. successor in sua decreti se celebrati ne Mimarum, cap. cumrthae Harim quaesitam suorum prae-deduorum Pontiueum ut credere par est opinionum sueurus ex haec est sententia
communio accepta in eclesia cui suffragatur e ratis ..in sacra meu i Altaris post consecra- Onem certum e nihil esse nisi Corpus Sanguinem A limam 5 Divinitatem Chriai ut speeiebus eueharisticis Sed si praeter haec esset aqtia, non totum quod est
in Cilice eooseurato sub speciebus eueharidiei adoraretur adoratione Latriae. Tum quia Chri itiis post consecrationem Calicis dedit Catieem bibendiim Discipulis suis die ens aecipit , Sc bibite Hic ei Saniuis meus a stirmans' io contentum in alie consecrato erat Sanguis quantumvis cum mos esset apud Ebraeos diluere vinum aqua , consequens sit ilod Christus in Caena more braeorum etiam
vinum dilucrit aqua , quae cum in modica quantitate immixta vino convertatur in vinum , si conversa in vinum in actu
consecrationis transubstantiatur in Sanguinem.
I Ustorum Animas statim post decessum
transire ad gloriam, semper inconcussa uater Orthodoxos sententia filii, qua non obstante aliquando permissum sui inter eosdem disceptare, an admitteretitur statim ad visionem faetatem Dei se ilicet ad perfruendum facie ad faciem beata visione Divinae essetitiae Fuerunt siqnidem usque ad tempora Joannica a qui non nisi post resurrectionem corporum sentires, vili sunt beatas Animas admitti ad visonem Dei, licet concederent latam transferri ad Paradisi gaudia , quae comple aeste non posse adurebant, ius post elui
rectionem corporum in quam len cntiam propendille visus est tamquam Docior privatus Joannes et a propendisse inquam, sed ita ut ejus prop-lio portus appellari debuerit studium indagrad. veritatis circa quae tionem nondum ejus aevo ab Ecclesia eliqua tam , detinita in . Caeterum qualis suurit Joannis ar tentusci re Praetatam materiam de visione siciali , non melius exprimi poteli. u lex Bulla eius Sueeesibris . lle.aed.Xri .data eius Pontificatus anno primo, quae iiicipit Sicut habet manae naturae 'rrupti λ; in qua reler ad reram declara tionem a suo p aedecetare faciam paulo ante tuum dueessum circa praetentem , eitionem his verbis extat in sint ioth. Vatica refert Be ninus Ton1.3. P g 07-λ' eius hilt. impressa anno tro . Romae pu Bernabo: Fatemur si quidem Merea mquoi qui, pureatae separa a d Hrprii alio tu Caela, CaeDrum 6'n'. paradis. cum Chri Gu conf9rti, qu-g9Dr. regat viden De M. P
Huic sententiae at Eeelefia definitar Uide quae dicta sunt verbo illenarii lustragatur, ratio Pi imo enim qu ne gat visionem facialem comperere Anima
bus justis, , purgatis pol separationem
267쪽
a Corpore, videtur negare de consequenti articulum inibon e deseensu Curicti ad inferos Chri lius enim descendit ad
inferos , ut animas quae erant in Lim holiberaret a poena damni, quae est care tia visioniis faciatis Dei, a qua nemo PO-test liberari nisi per visionem Divinam qua privabantur Animae in limbo , sed privati rei non tollitur m pet actum oppositum , ergo Christus deseendens ad interos liberavit animas ibi detentas a
carentia visionis Divinae, quam consecutae sunt, ex quo cum Christo introductae fuerunt in Paradisum juxta quod Christus Latroni dixit Luc.XXli I. Hodie, cum eris tu Paradiso e Paradisus autem eii duplex, unus corporalis , scilicet Caelii in empireum , Malius Spiritualis nempe visi Beataci in primo autem paradii scili det Caelo empirco non fuerunt illo die animae Christi, MLatronis , anima enim Christi descendit pol separationem a Corpo te ad inferos , non ascendit ad Coclum empircum cum Corpore usque ad diem Ascensionis ergo si anima Christi suit in die crucifixioni in P .iradisi, dicendum ei fuisse in Paradiso spirituali siti ei visio beata ex quo conita an ranas alutasio It scparationem a brpore tatim admitti ad visi Oilem tacialem Dei, de
quibus cantat Ecclesiaci 9do coronantur,
Quod autem perfecta merces quam Deus promisit Sanctis sitieatitudo animae ex Corporis Corpus ver beari nequeat nisi polliena ratem resurrectionem , hinc inferri nequit beatitudinem animae reta dandam fore usque pol generatum resu rectionem: nam antina cur hi ex se capax Uisionis beatifices, absque consortio Corporis, non habet opus expectare uniore in cum Corpore ut beatificetur, Ontra cum Corpus beatificari nequeat ah Dque a suma; ideo non nisi post resuri ceti nem dotes a quiret beatificas Suieet Corpus una cum anima laboraverit u mereretur beatitudinem , non ideo iterenda fuit animae beatitudo usque pol resurrectionem anima enim conjuncta Corpori, Divina ad lata gratia, operante libero arbitrio, ut a quireret beatitudinem laboravit,
ut quod re ideo per te principaliter mere-
tur beatitudinem rod quam ideo introducitur ante resurretione; corporum
C pus auro in solum laboravit, ut sta scilicet tam qui organum quo usa est
anima ut suas meratorias Onerationes exercere valeret. Dein ut si anima sine corpore beari non posset , seqiteretur neque sine corpore posse in purgatorio autinis no puniri r ubi ergo mansione T suam facerent animae poli seperationem a corpore , si non possent et nee in , Paridiso, nec in Purgatori , neque in Inserno.
Non negarim quod animae post separationem a Corpore non purfruantur beatitudine completa, quatenus haee dicit unionem animae cum corpore dotis beatificis cumulando quam lolam consequentur post ressu rectionem universa-lcma nihilo milius anima sive sit sive non sit unita cum corpore, larim ac intrat in gaudium Domini, quantum est in se gaudet tota , c totaliter visione faciali Dei, scilicet visone tieatifica , ii aecumst tota spiritualis, nec augumentu in . nec detrimentum pati potuit, sive anima uniatur , sive non uniatur cum Cor
A clariorem hujus controversiae notitiam quae dii exagitavit cele-sam viventibus S. Doctoribus Angeli lico Sera fieo, eorumque ope sopitam se tendum simoniace ordinatos fuisse intriplici specie, primi Simioniacis censebantur Simoniace a Simoniacis ordinati, se undi Simoniaces a non Simoniacis,
tertii non Simoniace a Simoniacis md inui circa tertiam Simoniacorum speciem vertebatur praecipue Propolita controversa, an scilicet deberent iterum ordinari , ita ut essentialiter irrita , e nulla censeri deberet ordinatio ab Episcopo Simoniaco facta . Clemens 1 l. censuit non esse irritam sed contra aliquando sentire visus est Leo IX. Clementis sensu i
268쪽
sensui non adherens,quamvis postmodum io, ordo, in casibus autem ad diictis mature ponderatis rationibus ira Petro in favorem sententiae afferentis ordina- Damiano discussis sui prede eessoris en eos a Simoniacis fuisse aliquando in sum fit amplexatus tantaque fisit S. Pe Ecclesia re ordinatos , o proinde fututri Damiani auctoritas, ut nullus ain se reordinandos , qui ab Episcopo Si-plius sit repellus , qui oppositam patro moniaco ordinabantur , permisit lic-cinari attentaverit sententiam . clesia non absolute reordinata ordina- In hae ardua in 1 teria usque ad In tos a Simoniacis , sed tantum reordi- nocentii IV. tempora divise fuerunt opi nari de novo sub conditione , quia for-niones, o pro utraque recensentur et te in adductis casibus conitabat celeiam Viri Sanctitate spectabiles. Debe fiae, Episcopos Simoniacos ordinantes, re reordinari ordinatos a Simoniacis as omisisse aliquam essentialem onditio- servit inter alios gravissimos Doctores nem, sine qua valida esse non poterat S. Anselmus Lucensis Episeopus ejusque facta ordinatio assertionis motiva videri mimia in libro Proprie itaque loquendo Ecclefiata. ab eodem conscripto, contia Guibertum nunquam permisit re ordinationem , sicut Antipapam videndus hae de re Chri nunquam permisit re iterationem bapti sestianus Lupus prolixe de hae materiata, mali S, aut confirmationis, sed in cas- disserens oliqua etiam adducens exein bus dubiis aliquando approbavit ordi-pla , quibus probari videtur Ecclesia tria natum a Simonia eo iterum ordinari sub non dissensisse a re ordinatione illorum conditiones neque unquam centuit rite qui a Simoniacis fuerant ordinati ordinatos ab pii copis Simonia eis pri- Nihilominus certum est eclesiam Vato esse Caractere Sacerdotali quoad semper constanter tenuisse nullatenus rei substantiam , sed lotum supens an minite rari posse Sacramenta, quae Caracteros iteri quoad exercitium imprimunt, nempe Baptilinus Confirma-
270쪽
AD ANIMADVERSIONES A LIPSIENSI CENSORE PUBLICATA IN OPERE INSCRIPTO , NOVA ACTA ERDDITORUM TOM. 3s A PAGINA 16o USQUE AD PAGINA 168.
IRABER is solet ei mani-sime Lector , quandoquidem hie rerum in ei dis in praesentem , Apologiam, occasione
rum in lib. de Consid. jam ab anno 17 9 pu blici iuris factam ingenue fator, quod usque ad haec tempora ejusdem impressio fuisset dilata , quandocumque praescius esse potuissem me usque in presens siturum superstitem, non ignarus quod
aptior erat hic locus. Indicatam aque apologiam, aliquibus ad alictam notis , hic nunc Opportunius censui inserendam, D. Augia itini moniti non immemor lib. i. de Triti. cap. 3. Non omnia quae ab omnibus fer huntur in omnium manus veniunt , b
Ari potes at non nulli, qui etiam Laec uosra intelligere valeant illa uou inve iniant libros in im saltem incidant. Appensum est ergo in statera consoris Lipsiensis , anno sequenti statim a prima editione, Praesens piis Lexico-grafum S juxta ejus placitum , inventum est minus hahens ς primo ex eo quod ingcnu seri plerit auctor exico Polemici in praefatione ad Lectorem se huic
O mi viribus imparem manum admovI
Iehinc primum eruere intendit argumentum inluvieiensiae peris Censor Lipsiensis, iterato in auctorem praefata erta retorquens , sed sciit inurbanum , cujuscunque sensati viri judicio , se probaret , quisquis de lippitudia e Lippum
quamuis talem se dipnoscentem , si Ofitentem insultaret , si ex nosse iosi notam in omnium urbanorum eniti audquaquam potet effugere ipseos censor dum insesseientiam , quam citam si
pio rei veritate confusius ei auctor, in ejusdem convitium retorquet.
Utiqtie vir probus cujusqui que fit religionis debet, maxim ubi agitur u reliteraria, abstinere a convitiis Inon enim ab lijs sed a ratione ervitur verita, seu-rilis mos est , ubi rationes non suppe
tunt adeon vitia recurrere , haec arma
sunt muliercularum in mi , non eruditorum inliceo. Proculdubio eruditi Lipfensem, qui acta eruditorum proferuint,
majorem in Republica litteraria biconciliarent laudem , siqno ad libros de religione tractantes Dum proferentes iudicium, plus lenitatis , minus aculei adhiberent sed iam ad apologeticam re DPcnsioncm iecurrat sermo , ad obiectionum solutionem quam pioposuimus