장음표시 사용
241쪽
vices gerere valeret stor animam suam ponere teneret tir pro
ovibus suis, juxta verbum Domini.
De Θωholo S. A:hamisit. SYmbolum , quod vulgo dicitur .
Athanasii , an de facto ierit ab eodem compositum, indu nium revocarunt moderni critices tudiosi, non veriti aut horitates doctissimorum , α antiquo-rtim virorum , qui unanimiter hoc Symbolii in . Athanasio adscripserunt , eumqtiibu , tenui meo iudiei , sati iis elisentie , non me convincentibus rationibus , quas in contra tum adducunt
qui, vel Eusebio Verecuens , vel Anastas Synaitae , vel Vigilio apsensi in Ahi ea piscopo , vel Vincentio Lirinensi , aut aliis illud adsuibunt. Hin iidem , cum non conveniant moderni critiei in determinato aut hore praefati Symboli assignando , hoe non leve mihi st
argumentum , ut veterit in scripto mimo
sente uiae adhaeream , qui unanimitur a Dseriint esse genuinii in limum S. Athana fit. Ne urget rario , quam assertini quod . Athanasiu , utpote GraecuS, Ons ripserit lingita Latina , qua Latinunon valeat Graecam linguam , aut Graecus Lati iram diseere . Adde , quod . Athana litis vir ei spicacissimi ingenii facile potuit biennio, quo Treviri commoratus est, imo tempote quo alias Occidentis partes peragravit . linguam Latinam diicere Milo autem flerunt non esse conveniuntiam inter aut hores, quando, ubi, qua occasione S. Athanasius Symbolum ediderit , nullatenus eorum causae sit si agatur neque enim , etiam seimus quando , ubi, ex qua occasione Symboli in Apollolorum uelit ab Apollo iis editum M tamen ab Apollo-lis factum sulae communiter non revincatur iii dubium.
De mmu Te Deum Iaudamus. HYmnus e Deum Iaudamur compo fitus fuit a Sisebuto Monacho Benedictitio . Vide Card. Joannem Bona iΜonte Regali , Congregationis N atriae meae ornamentum , in erudirissimo opere L divina surru dia . De hoe hymno illla ante tempora S. Benedicti fit mentio descriptus invenitur in reviario antiquo chori Casinensis . Esto vulgum tribuisse hunc hymnum S. Ambrosio, cit Augultino. Sunt etiam qui ilium tribuant S. Hieronymo , sed sine aliqui authentica tradition. convincenti
De Concilio iuvessu ID. CInuessa tui in Cone ilium clitium esse, O ad supposititium , sam communior te iaci sente ita , vafidissimis sulcita rationibus, quia quae de hoe Coarcilio Sipia Marcellini proseruntur , narrantur cum circumstantiis tam 1 probabilitatea unis , ut dissibile sit comprehendere quomodo valeant subfstere . Et cerrcincredibile videtur , quod saeviente perseqcutioine Diocletiani, trecentorum piscoporum cogi potuerit conventus anteii Diocletiani Praelectis, qui ubique , 1'tim Epit copos is aerebant ad inu, em Sed quomodo fieri potitit congregat direcentorum piscoporum tempore pes secutionis , quando vix major piscopo rum numerus congregari potuit ex toto Orbe Catholico Niemae in Bithinia, amrcddita Ecclesiae pace, ex pentas pi scopi Imperatore Conitantino ministra thtes Ubi vero sita fuerit Sinuellae civitas, nemo acie tuis compertum habuit. His obiter notandum , certum esse Pontificem a nemine posse judieari, uno excepto cli mine infidelitatis , in quod si Ponti lex pol
set incidete, jam absque aiio judieio,
242쪽
CONTROVERSIA XXX. De Cincilio Misari in cassa
CUM plura essent Symnnacho Ponti
fiet illata cri inina, ut ab iisdem , se innoxium probaret, mandavit Synodum congregari , ut dicta u. Roman. Palmaris , in ira coram Praelatorum contellii , innocentiam suam probavit. Ex hoc frito aliqui evincere contendunt Summum Pontifidum subditum esse Concilio , sed perperam ; nam ex suo beneplacito Symmachus voliti congrega Concilium , cui aeuitatem dedit ad suam recognoscendam caulam Dixi ad recognose eradam , non ad iudicandam. Nulla irim in hoc onmulIuprolata fuit sententia . sed solum ui tae criminationes cognitae tuerunt insubsilientes . Sicut ergo sanaue coram omni multitudine iustificavit se , o fe ut
Paulus apud ille tum ita in bonum Eeclusae exemplum M incontaminatae Sed is et timonium , symmachus incit. Sed etiam si judicatus titulla Symmaehus a Concilio, neque proind, in erri poste Concilium jus habere supra Ponti fidem quando quidem ipso Pontilico Praecipiente . consentiente , d aut horitatem iudieandi impertiente, in hace ausa judicium protulisset.
CONTROVERSIA XXXI. De Regno Chrsi Alanaris
C Anctos Patres , qui de regno Chrio timidenario seripserunt , nullatenus uinillenarior uinhaereticorum errorem prolapὶ esse , liquido conita ex his quae diximus verbo Mimnur . Inter SS. Patres , qui Millenariorum sententiae, sed in labe haeretis , adhaesisse videntur, recensentur . tremeris cujus vindietas exhibet Natalis Alex sest. E. dissuri. . Adstipulatur etiam S. Bernardus , item verbo Miltiuarii vindieavimus. Sed hos , alios omnes validisti me detendit vir insignis Ferdinaim
dus Vellosillus apiscopus Lucensis egre gio in volumine Advertentiarum heologicarum.
Chri ilianam religionum coluerunt fuisse Philippum, una eum illio, cui etiam nomen erat Philippus , tot asserunt authoies probata fidei, ut quassi manifestae veritati fit contradicere , contrarium asserere . Vide usub lib. 6. Vincen Lirin. Oros onera autem S. Ponti Martyris conversum esse Philippum imperatorum ad t: de in , perhibet Marryrologium Romanum. Verum quidem et , quod in Oeeulto fidem otii it , se exigentibus tune temporum continguntiis, ne se palam Christianum prole lai do , Gentilibus se nimis faceret exosum , allisque de caulis , ii: Catholi Icae religioni crant proli eua de exigebant
ut in Durator noviter conversus, sepalam Catholicum non manifeltaru : qua Scaiisa ponderare , aut faeltim cxcusare.
nostitim non est . Quod autem post
moriem ci Gentilibus inter divos elatus sit Philippus , probat quidem illum,
sciit alii Caelares consecrati , seu ApOtheo evecti apud Geintiles prudentur, eum laude rexisse imperium non autem vincit non fuisse Oecuitum Christianum . Vixit a luem Philippus circa medium seculi tertii cujus uxorem , Severam Augustam , etiam Catholi ea n , religionem fuisse amplexatam , probabiliter colligitur ex lipta totarum commeὲ cio, quod habuit ligusta curti rigene adhuc Catholieo.
De Patrihus Abre cenis. ΡRrobari non pote t ex scriptis Patrum, qui ante Nicaenum Conciliumtloruerunt , eorum aliquem in Aria-iro sensu , quoad Filii Divinulitatem Dille
243쪽
fuisse locii tum , sed intemeratam de myIlerio Sanctissimae r-tatis fisse in
semper custodierunt, in qua tres personas omnino aequales, Munum Deum
conlitetur Ecclesia . Cuj iis rei signum evidens est, quod Arii haere fisci velut nova doctrinaci eclesiam conturbavit. Verum quidem , est, quod motae abi reticis quaestiones occasionem dederunt proprius de clarius mysteria fidei explicandi. Non difiteor aliquos ex Antonicaenis Patribus , minus accu a te
locutos fuisse , dum de Trinitatis mysterio sermone instituerunt, quia notΘdum Arii cavillationies subodoravetant; cumque Filii Divinitatem eiu ilibus persuadere studerent , aliquibus argumentis, ex Platoni eorum doctrina delumptis utebantur , ut Gentiles , qui Scripturae iit horitatem non Ovcrant, ἁ-cilius convincerentra quibus argumentis
utique non in iliti sient, si Aria maluiam praevidissent.
CONTROVERSIA XXXIV. De subscriptione fidei facta a Patribus
Ariari uenibus. LIeet Ariminensis Concilii Patres Ursa eii , dc Valentis fraudibus decepti , subscripserint professioni fidei
ab Urisaei di .ilente Oblarae , nihilominus dici nequit , quod Arianae haereseos Ariminenses Patres fuerint alie infecti quandoquidem ita tim ae Ursacii, di Valentis fraudes cognoverunt haeresim Ariti nam latentem , ejusque profestares damnarunt . Adde , quod profestio fidei tune ab haereticis oblata secundum supe ficium considerata nihil
continebat haereticum Totius piae sentis assertionis vertas cor oboratur testimonio S. Ilieronymi, in Dialogo adversus Luci serianos Sulpitii Severi lib. a. Hist. aliisque momentis.
ECelesia disciplina de coelibatu majorum Praesbiterorum , ab Apostolis cst derivata , licet non fuerit suberaecepto, Obligatione ab Apostolis sacris Ministris imposita , sed solum a tempore Siricii , qui Pontificatum gessit ab annor8s. ad 398. Ma subseque intibus deinde limbus Conciliis fuerit decretis . atque Canonibus roborata. De hac controve in Videantur, quae dicta sunt verbo Carsisadius . Confessi
De Pejunio Sabbati. IEjuntur Sabbati, tribus prioribus seculis licet furrit in pluribus celesiis observatum , aliqua tamen lege nunquam sane itum fuisse, facile probatur. Sed etiam si fere omnes Occidei uales, una cum homana celesia die Sabbati ei una re consueverint, non ideo erant improbandi a Grarcis , Sabbati ejunium aversantibus ; in illis enim piis peribus, quae ex aliquo speciali devotionis in si inctu luscipiuntur in aliqua regione, servandus est mos regionis, ne scandalum fiat in popolo ; si quis contra regionis morem sc gereret . Quare ad rem hienotanda . Ambrosii verba Aug.
relata, epist. 6. ad Casulam euauis hie tum scilicet Mediolani n jejuno Sabbato, quando Romae fum jejuno Sabbati. Ad quamcumque Ecclesiam veneritis , ejus morem fervate , si patifcandalum nou vultis, aut facere. Jejunium autem Sabbati in memoriam Dominicae sepulturae institutum est. Hine facile est intelligere, quam inepte Photius sejunium abbati Romanis , velut crimen objecerit. Sed haec obiecta sol vitinat mannus, Monachus C Orbejunis,
244쪽
CONTROIVERSIARUM. 239 CONTROVERSI XXXVII. De Napti a Cosantiui, Constantinum Romae a Silvestro Papa,
non autem Nicomediae sub finem bt e fuisse baptigatum a sibi ei tutior vide-det ut opinio, quae ex multiplicibus congi uentiis pore it facile eolligi Q usod enim tam de Baptismo Romae secuto , quam Ni eo mediae scribunt authores inter se diseerepantes , suas suscipit patitur exceptiones Neque proinde affirmare contendo aptismum Constantini, cum Omnibus circumstantiis , quibus circumleribitur contigisse , nempe timc temporis in Monte Soracte latitasse S. Silvestrui Pontificem, per somnium a Conitantino aegroto visum , Romam ovo datum , rem gnitum Scri neque enim valde rationabile videtur , asserere S. Silvestrum in onte Soracte timore persecutionis latitantum
quandoquidem nulli bi legimus factam luti Constantino Magno Catholicis persecutionem e nisi forte Silve ter commuiri Gentilium odium in Christianorum Pontificem declinasset Coepit autem regnare Constantinus agnus Constantii Flori filius, anno o6. imperavit, seque ad 3 Silvester autem electus est Ponti sex anno 3r . vixit usque ad annum 33s. Quamobrem prima illa facti circumstantia , satis dubia apparet. Unde consequenter reliquae corruunt circumstantiae mino est, quod licet sentiam Constantinum Romae S. Silvcitro fuisse baptigatum , non tamen eo modo tuo communiter narratur contigisse, vietur mihi asserendum . Sat est ergo asserere Constantinum a S. Silvestro Romae fuisse baptizatum , quod ic probari posse videtur. Constantinum de facto Catholi- eam suscepisse religione πν, nemo contendit , ergo Romae est hapti Zatus. Proba tu consequentia : Ad Catholicam religionem sulcipiendam tunc fuit impulsus, cum de Maxentio victor evasit, medio fi-gno Crueis in aera sibi ostenso, ergo eongruum ei dicere, tunc statim post victoriam de mysterio Crucis instructiim a Catholicis, a quibus Omnes Gentiles perspe- clum habebant extolli signumCrucis etiam fuisse baptigatum. Neque di fiteor a Sancto Silvestio , a quo ut Catholicorum Pontifice, Constantinus de Mysterio Civici S sibi per aera ostenta , procul dubio instrui pollulaverit, ut de insperata victoria, cujus soli Christo debitorem se agnoverat poli sibi explicatum Crucis mysterium Chrillo grates rependeret Insuper Constantinum , antequam Roma abscederet Christianas solemnitatus oh se vasse, precibus , jejuniis deditum suisse , Hucem adorasse Ecclesias construxisse , leges in Christianae Reipublicae bonum sanxisses, Omnes conveniunt. Credere ergo ne par est, Constantinum omnia Catho.ici imperatoris munia exercuisse, cum tanta aedilicatione , cliberalitate, nondum Catholica religione per Bantasiarii in suscepta Z Constantinum Romae exi lentem
fit iste de Catholicae religionis mylle iis
abunde instructum, opera ab eodem facta in relisionis Catholicae augmentum S decus, latis proclamant ergo pari ernoverat Onientem sine Baprismo nullatentis posse salvari Credibile ne est eum hae cognitione , tot opera salutis Constantinum potuisse perlicere . eum periculo pi opriae laluti, ratione scilicet ab
eo dilati , si non neglecti Baptismi Levia sorte alicui videbuntur haed argumenta , quae congrua quidem, ion ampli iis contendo Fateor tamen satis me in ipsis roboris invenisΙe, ut ab eorum sententia amovear, qui Romae Constantinum baptietatum non sui si contendunt neque enim illis meliora suppetunt rationum momenta . Vide silertationem Card,
De mucitiis a Constantino, Theodosio aliisque Disperatoribus convocatis. Constantinum, Theodosium aliosque
Imperatores ex propria aut horitate Concilia convocasses, nullis firmis monumentis probari potesta quod si posset probari , nullatenus hujusmodi Concilia , ex sola Imperatoris antlioritate congregara, diei possent Oecumenica quia Ius cono.
245쪽
gregandi Concilia cocumenica spectat ad solos Pontifices sacra enim ad sacrorum Principem spectant: hocque jus de facto exerciterunt cum totali independentia ab Imperatoribus is Principibus, etiam priori hirs Ecclesiae seculis: Principes autem ad summum pote ilate piaes dii, non vero regiminis, possunt ad Concilia con
CONTROVERSIA XXXIX. 2uis praesi erit o do Actae. CUN sub Hadriano Pontifice in Octa
va Synodo congregata sub Basilio Augusto, in praefatae Synodi clione ocia - legati uriae vel ba rae Lute eodem
Vera cui insuper in eadem Synodo primo acclamatum ni imperatori, de in de Romano Ponta fieri deinde imperat ic ante Legatos primi subser plerint hinc aliqui probare conterdunt . Imperatorem suo jure piaesidere Conditiis. Sed nihil inde evincitura nani quod legitur Presiden: c. significat impurato emPraeivissu non authoritate , sed loto sessi nis honore. Quod autemsi mo acclamatum sit Imperatori, cum etiam primo aceta inatum fit impuratrici si aliquid evinceret haec ratio sequeretur etiam mulieres praestitere Conciliis . Facia it e go primo acclamatio impuratori, ut Lanitaris gratia quo etiam impellent in.otivo rogatus ruit, ut primus iubscriberet, aut subscribere ipse non dubitaret, tanqllam Ecclesiae Protector, ut publicationi veritatis praeire protoctioni aut horitas, quae
subiugando animos, viam pararet inimpuratorum ditionibus. CONTROVERSIA L. De literatione Trajani. LIberatio Trajant Imperatoris ah inferno, quae ab aliquibus facia a seritur precibus sancti Gregorii, est prorsus si lilia , quia Traianum ti ille Gentilem,
notum elat S. Giegotio, qui cum Parater se iret neminem , nisi renatum cx aqua, e
Spiritu sancto intrare posse in regnurm Ccolorum , Minsuper nullam II ah timseris redemptionem . Utique his fanti litis dici nequit S. Gregorium iiii disse preces pro thuratione Traiani, quam I overat ratione praemis Sorum esse impolli-hilem Vidi Calmet. Disserta de salute Gentilium in Epist ad Rom.
tiae hae iesus aliqua sorte pro PM-
gnaverint, aut haereticis faverint, nihil
plus evinci potet ex his probationi hiis quam in praefatis castius Pontiscus ur- rasi errore tantum acti, nunquam vero errore juris . more inquam lacii , lia - ienus aerutiri ad Romanos Pontilicus recurrentes , clim se Catholico montirentur, ex sanctioris vita speetem simul lare in , decipere potucrunt nomanos Pontifides . quatenus ad Uenta l. re hae c- tiei haereses suas abscondebant, G pietatis larua Obtege an Sic sorte potuit decipi e consequenter errare Zephyri-nti . cum prophetia Montani approbavit si tamen verum euri ut d approbaverit, nam in his quae ad Montanistas em tinent nullam Terrul ianus , utpote . Montanitia , fidem mure ur existimans Montani uas . qui ad ipsum recurroraint,
usi Ort Ohod Oxos, iri a Cath Utica, vi, pietatem angeliant. Sic potuit etiam ZO-
sinitis Papa a Pelagi , Cie eitio decuepi, piis favens errore tantum facti , non juris , ut ollendit S. Augustinus ; nam flatim ac cphyrinus Montantilarum impudentiam a mus Pelagi ac C Uenii mictim detegeount, nulla interPosita mora, Ontra hujusmodi decuptorcs anathema dixerunt, eosque ab I cclesia seglegarunt Pari formiter dicendum error facti deceptum S. Damasum , Vitalem Apollinaris dileipulum in communionem si cupisce sinu idem Vitalis Orthodoxiae aura suo errores obtegetat in libello fidei , quum Ua malo Papaeta,
246쪽
obtulerat aeterum , Damasum Apollinaris haeresim condemnasse, constat ex The Odoreto, hist. Eccles lib. s. cap. o. O, servandum autem, quod cum dicimus Errore fatii, non intendimus Ponti fieem
determinantem , scdocentem, universalem Ecclesiam, super facto ad fidem, pertinente , posse errare, Error enim hujusmodi solum potest accidere in particularibus actionibus , nondum re definita:
Des pellationibus. IUsquod habent Romani Ponti fiees suis scipiendi appellationes , est necessarib consectaneum ad primatum, quem de jure Divino exercent in tota eclesia, Δ
consequenter dici nequit , quod sit jus aequisitum post Concilium Sardi censu Quomodo enim posset primatus in Romano Pontilice subsistere , nisi quaecumque emergunt in Ecclesia posset discuteres moe jure semper potita est Romana
re piseopitae assumpti , non ratione Cho. repiscopatus , sed ratione praecedentis Consecrationis in piscopos jam obtentae, in Pagis ii ira Episcopalia exercebant,
quae jura nullatenus exercere pote antChorepiscopi , qui erant simplices resbyteri .mine ab Hispanis Oeantur hujusmodi Episcopi De anilio quia in aurorum irruptione, confugientibus populis cum Episcopis ad Altiirum montana ibi ut Paroe hi inserviebant, absque propria Dioree si, Sc signum piseopalis dignitatis, annulum dumtaxat gestabant Quare ex argumento desumpto ab ostieio Clior episcopatus , nihil potest concludi, ad probandum Presbyteros posse omnia munia Episcopalia exercere , quotiescumque electi sunt in Episcopos, absque ulla
alia consecratione praecedentes quandoquidem Chorepiscopi ex solo muner , Chorepiscopatus . neque munia piscopalia exercere poterant, sicut constat ex Concit. Hispalens canone 2 ex Onc. Metens. celebrato anno b Q. Tandem sc-culo nono extinctii fuit Chore piscoporum ministerium, de quibus ante sedu-Sedes, Christi Viearius , etiam rem tum 4 ulla prorsus oecurrit memoria pore S. Petri . Quoscumque in judicio Provincialium Conciliorum gravaros, appellare consuevisse ad Romanum Pontifice in , plura evincunt exempla , cuicum-oue historias Feclesiasticas discurrenti statim obvia . Vide quae dicta sunt verbo Areulphur.
De Chorepiscopis. CHorepiscopi ex vi suae institutionis
numquam nurunt veri Episcopi sed simplices Presbyteri , qui in agis, Moppidis extra Urbem refidentiar Episcopalis , tanquam Episcoporum Uicarii sese gerebant quia tamen saepe contigit aliquos , qui erant Episcopi consecrati sed aliqua de causa a regimino actualis Episcopatus vacabant , cujusmodi sunt qui nunc vocantur Episcopi in partibus, sive auxiliares, aut titula rei in Chorepiscopatus ministerium ab aliquibus piscopis altamici hujusmodi no- Tomn. neque ulla de ipsis in sacris paginis memtio facta invenitur.
De judicibus a Constantino destinatis in causa Caeciliavi CUM in causa dissensionis inter Caecilianum, monati ita . iam ab piscopis probatum esset judicium o nihilominus non acquiescerent dissidentes Constantinus Imperato , de dissidii continuatione monitus , alterum tu telum Episeopale in urbe Arelatensi concessu Ex hac coneellione uitae toris judieii ab Imperatore facta, quam collaudare videtur S. Augtillinus, Epistola 6 a. o ita est con roversia, an in hae determinatione jure suo usus fit Constantinua , quod ipsemet ilinuere videtur, quandoquidem
ad Melchiadem hae de causa scripsit sub his terminis . Visum est misi, ut idem Caecilianus cum decem Mifeopis , qui il-ιum reum facere videbaulur decem
247쪽
ulii , quo ipse fuaesitis diiudicationi necessoris est in merit , Romam navigio traiiciant, ut ibi coram vobis frit
cet Melchiade Pontificeo pessi audiri, scutfauetissima Dei lex ut nostis , posulat. Cum tamen certum sit non esse iuris Prineipum iudices in causis Ecclesiasticis delegare, videtur Constantinum jure suo usum non fuisse , cum judie es delegavit in causa Caeelliani , similibusque in controve is Qv sustinent Constantinum jure suo usum fuisse , ad objectionem cum distinctione respondent dicentes non esse juris Principum iudicare de causis , re personis Ecclesiasti eis , vel judices delegare ad Ecclesiasticae potestatis eversionem,& cum id non exigit Ecclesiae bonum bene tamen ad Ecclesiasticae potestatis protectionem , cum id postulat Ecclesiae necessitas . Sed mihi non videtur subsistere hae distinctio , quia sub colorato praetextu protcgendi Ecclesiasticam
pote itatem , Massignandi aliquam emergentem Ecclesiae necessitatem , possent semper Principes eum vellent, causas E clesiasticas quandoque decidere , Judices prout sibi videretur, delegare . Tum quia probato a Principibus sub prae satis praetextibus judicio, adhuc remaneret decidendum , an vere fuisset probatum ad pio egendam Ecclesiasticam potestatum, di an vere instaret Ecclesiae necessitas, postulans judicium Principis haec autem decisio non ah alio fieri posset quam a Romano Pontifice , ex quo a tui, quod sub quocumque quaesito prae textu judicium Principis in causis Ecclesiasticis, vel per ipsos , vel per delaga ros ab ipfis judices prolatum , non esset ultimo decisivum, consequenter foret supervaeaneum . In causa fidei, vel alicujus personae Ordinis Ecclesiastici, eum solum judicare deberes, qui suo munere impar non sit , qui solus est Romanus Pontifex , fatentur omnes doctores. Vide piae ceteris Sanctum Ambrosium , cpist. ιδ ad Valentinianum ligustum. Vide
ejuidem sentcntiam prolatam contra Palladium in Cone ilio Aquile ensi. Hinc patet nullo jure , neque sub Ilo quaesito
praetextu posse Principes seculares in causis Ecclesiastidis, aut judicare, aut judi-
ces delegare , quantum vis Ecclesiasticos:
Et quidem delegatio supponit potestatem judicandi in deleganteri quam cum Principes non habeant, qua ratione delegare poterunt Z Neque probatur Constantinum jures o usum fuisse, cum causam Caeciliani ad Arelatenses Patres remisit post Arelatense judicium ad
Romanum Pontificem nam Arctate congregati sunt Patres in causa Caeciliani rogante Constantino , non tanquam judices ab Imperatore selecti , delegati sed ut tanquam Ecclesiastici, de e lesiastica controversa recognoscerent, se ut
neque delegavit judicem , cum Caecilianum una eum Donatissis Romam ad Melchiadem amandavit , sed simpliciter eos ad legitimum judicem remisit; quod
praestitit Aurelianus Imperator, licet Gentilis, qui duos pro Antiocheno Episcopatu coluendente , Paullim scilicet Samosatentim Domnum , a Romano Episeopo judicandos censuit, iuvit S. Felicis Papae Miri. Quis autem jure suo uti diectur , qui duobus dissidentibus, ad hoc ut concilientur , hortator est ut suu in legitimum judicem adeant,
Sicut Deilexposulat Sic egit Constantinus in iacto Caeciliani qua propre dici nequit, quod ire suo usus fit in aula
praefata , sicut aliqui sustinere contendunt, quibus adhaeret Natal. Alex.sect . . dissertos.
celli uorani, an erraveriti, facto.
haereseos fuisse ab Eusebianis accusatum tempore Juli I. Pontificis, indubium est , an vero de facto fuerit haereticus, gravia sunt hinc inde momenta Pro utraque parte sustinenda . Nihilominus
cujuscumque sint ponderis aut horitates, quae Marcellum haereticum fuisse aut timant, cum certum fit eundem ad Iulium Pontificem appellasse , ejusque causa Ventilata , innoxium fila si recognitum, mae
248쪽
ficii, quam paulo post Concilii Sardiccnsis, diceno u. cst Marcellum Ancyranum fuisse virum integerrimae fidei neque Synodum Sardie ensem post Julium Romanum Pontificem errasse in facto dum illum absolvit; sed potius credendum errasse in facto a filium Magnum Hilarium Ioannem Chrysostomum , qui illum censent fuisse haereticum , quam po tuisse errare in facto Pontificem Oncilium Sardicens , cui adfuerunt trecenti Episcopi, qui funditiis Marcelli doctrina, scriptis examinatis , illum innoxium declararunt maxime cum lius decesserit arm isi. Concilium Sardicensu celebratum fuerit anno 4 . Hilarius autem, Basilius , Gregorius issentis multis annis posteriores ad peractum Concilium, potuerunt a Marcelli causae scriptoribus sorte non satis per invidiam sinceris , facilius decipi , quam Otue rint deceptioni succumberc, qui judicis partes in Marcelli causa sustinuerunt Pie etiam credendum meum non permissi in haeresim lapsum Marcellum , qui cum Sancto Athanasio plura ab Arianis passus crat , pro Filii Divini consubstantialitate cum Patre sustinenda .Fuit itaque come Athanali Marcellus , proinde ipsi probe cognitus . Athanasius autem Marcellum commendat , utpote piseopum Orthodoxum, in apologia ad Constan
De numero Canonum Concilii ChaL
c O ne illi Chalcedonensis celebrati an-
ro et 8 dubitatum est an Leo Pontifex, vel in toto , vel solum in parte approbaverit. Contendit Bellar minus praefatos Canones robur non habuisses, nisi quatenus ab aliis Conciliis fuerunt renovati Alii sentiunt Caraonem vigesimum octavum , cujus hic est tenor Pus Patriarchichum, iamprimatus honorem pos Roma m Cousantinopolitanae Seret con mat, fuisse ab Anat lio Patriarcha Constantinopolitano additum, nullatenus vero genuinum esse Con-
cilii situm ii eunt alii utique hunc Qinonem cum caeteris suis a Concilio editum , sed a S. Leone reprobatum. Si quidem, ut consideranti patet , hie Canon
continet veritati contraria , quare nil e
primit a Nicaeno Concilio iisse conce sum edi Romanae primatum, quandoquidem notum est, Christode disponente, S. Petrum Christi Vicarium, Romanae Sed supra caeteras omnes Christiani Orbis Feclesias , praerogativam primatus eontulisses. In hac opinionum arietate non arridet illa Bellar mini , nam praefati Concilii Canones , praesentibus S. Sed is Legatis in oecum enica Synodo sanciti, solum a Romano Pontifice confirmari debebant, ut universaliter sent aecepti, nec opus erat ulteriori Cone illo confir-n3 ante . anoncs autem Concilii Chalee-
donensis c sive in toto , sive in parte , hoe pro nunc non officito suisse a S. Leone ,
confirmatos, ex eo evincitur, quod Gelasius Pontifex , qui viait paulo post S.
Leonem , eosdem commendat, sicut colligitur ex Gelasii epistola deere tali ad Lucaniae spiscopos iatro modo autem Gelasius Concilii Chalco donensis Canones commendaret, nisi ab Eccletia jam pridem receptos, ct consequenter a Pontifice approbatos fuisse compertum aliuisiset Neqtie in terra Leonem , Gelasium aliquod Concilium gen enale celebratum est, in quo asseri pollit Canones Cone illi generalis Chalcedonensis fuisse renovatos, ut robur consequerentur . Neque udetur subfillere opinio asserentium, Anatolium propria authoritate vigesimum octavum Cataonem addidita, nam in hoc casu facile fuisset contra ipsum reclamatum a Patribus, qui Concilio interfuerant: S. Leo, qui de in subfistentia hujus canonis Auatolium monitum voluit, nulla alia ratione quaesita, potuisset Anatolium tamquam cum additionis factae convincere, maxime cum in antiquis codicibus inserti appareant Canones numero viginti octo Dicendum itaque vigesimum octaviari Canonem, una cum caeteris fuisse in Cone illo editum a Patribus, forte ea lente ut Imperatori quoddam obsequii testimonium proferrent, dum Urbem Caesareae residentiae consonum crediderunt spe
249쪽
ciali praerogativa cumulare , eidem post Romanam deserentes honorem Post Romanam , inquam, non quas propria authoritate Romanam primam declarantes, sed ut clari iis sensum suum exprimerent, quasi dicerent cum Romanae Sed primus honor debeaturi institutione Apostolica , nee ex institutione Apostolica declaratum sit, cui Sed post Romanam honor immediate debeatur , Ecclesia in hoc Concilio congregata , secundum honorem Sed Constantinopolitanae deberi declarat. Nihilominus . Leo Pontifex, statam a Canonum seriem recepit, ut eos Apostolica aut horitate vel confirmaret, vel reprobaret, vigesimum octavum expungendum censuit, e caeteros confirmavit. Quod facile colligitii ex epistola S. Leonis ad Anatolium , ex alia piliola ejusdem S. Leoni ad Marcianti in Augustum. Expunxit , inquam, non modo quia Cano vigesimus Octavus, ut supra jam monui, videbatur continere S I- primur veritati contraria , sed etiam,
quia editus fuit in sessione decima quinta, ab lentibus edis Apostolicae Legatis .
uod autem antiqui Graecorum codices hunc vigesimum octavum Canonem Ontineant, hoc non Osscit Seraptores enim
Gi:cci, numerarunt Cinne Canones in
lea decim sessionibus huj iis Concilii edito , non vel attenderunt ad Canones
Romano Pontifice simpliciter appro
in excommuni latio assciat etiam
AN possint anathemate eonfigi etiam
mortui , contia quos dum Viverent, Ecclesia anathema non dixit , facta fuit quae lio occasione , uti Fecies inqtilina Synodo congregata, tria capitula damnavit, Theodorum,opsu est e-num , jam defunctum anathematizavit. Cum vero certum sit mortuorum judicium soli Deo esse reservatum , neque Videatur fas esse Ecclesiam decernere de eo , qu Iam in Divino est judicio constitulus, maxime cum Christus dixerit
quae ligaveritis super terram, re conse clancum videtur, quod , qui vivus non fuit ab Ecclesia anathemate innodatus neque possit anathematis vinculo ligari post mortem. His tamen non obstantibus,dieendum est Ecclesiam posse etiam mortuos anathemati Zare, illos scilicet, quorum versutia cognita non fuit dum viverent, sed si comperta fuisset , excommunicationis poenam non vasissent. Nam licet mortui non possint ab Ecclesia vocari in judicitim , potest tamen Ecclesia su percorum doctrinam, quam vel scripto, vel sermone , dii invi vcrent divulgartini causam instillieres quod si ratione falsae doctrinae, si fuisset ut talis cognita , merebantur dum viverent ab Ecclesia sic parari potest Ecclesia post eorum mortem hoc eorum demeritum manifestare: N haec et vis anathematis, quod mortuis impingitur isti opinioni adhaeret S. Augustinus epist ad Bonisaeium Comitem S.Cyrillus, ubi contra Theodorum Op- sue uenum agens, seribit. Haereticos nobis recusandos esse, sive tu vivissint, τὸ
nou. Et cum haeretici, licet mortui, per superstitem eorum insectam doctrina ni noceant Ecclesiae, merito Ecelesia , licet mortuos ab Ecclesia segregat , e S cxcommunicatos declarando,propter quam declarationem statim privantur participatione bonorum Ecclesiae, quae pro defunctis applicantur , in suppositione quod essent in statu , in quo de caeter possent ipsis Ecclesia bona per modum suffragii applicari. Ea quo patet quomodo etiam
in mortuos jus suum exerceat Ecclesia eosdem excommunicationis poenR, ut supra declaravimus, innodando.
CONTROVERSIA XLVIII. De sententia Vigilii Papae m
ea a trium Capitustram inaestio non levis fuit, an mutatio Vi- ilii Papae in causa trium Capitu lorum, cederet in Vigilii culpam: pro cujus rei intelligentia , praemittendum quid continerent tria Capitula Pr mum erat Theodori Mopsucsteni ejulque librorum damnatio, in quibus Chritium
250쪽
puraim hominem esse dieebat , aliasque eisutiebat blasphemias. Secundum , damnatio scriptorum Theodoreti contra sanctum Cyrillum , quae scripta patrocinabantur u stori , impugnabant Synodum Eptaesinam . a. Cyrillum Ephesinae Synodi de sensorem Tertium , damnatioepi, a thae Edesseni piseopia Marim Persam, quae epistola etiam Synodum I phelanam impetebat, tanquam praecipi-ri, judicii in ea usa Nestorii. Haec tria Capitula ustinianus Imperator ab universaliaeelesia suis privatis de causis damnari, sed sub specioso titulo publicae paeis,
o coi cordiae contendebat , ad hoc imperatorem instigan e potissimi im heodoro Caesareon , Origenis depensores, cui gravis erat Origenis secutata universalis damnario et quapropter Vigilius Ponti se strenue cum pluribus Episcopis restitit condemnationi trium Capitulorum cum in hac condemnatione ab Impera-roieci , instigantibus piseopis expetita, reperisset Vigilius condemnationis quaesitae obiectum non esse publicam pacem, ted privatum assectum is exacerbatam Origenis causam sustinenrium , passionem sub velamine publicae pacis obtectam Tandem Vigilius , salva in omnibus reverentia debita Concilio Chalcedonensi, cui ad hierant piri fati, in causa trium Capitulorum interesse hahentem, tria Capitula damnavit, quae damnatio, etiam in quinta Synodo fuit confirmata . Quaestio est, an mutatio sententiae Vigilii in causa trium Capitulorum , quae prius mordicus susti inere visus est, ct postmodum reprobavit, cedat Vigilio in vitium Sed ut pateat ex hac mutatione sententiae, nullam Summo Ponti fiet ad scri hi posse culpam , hie recolenda quae diximus Controversa r. Deinde ad rem oranda Pclagii secundi sententia , in Epistola ad Episcopos Istriae, sic in hac causa scribentis . Latin γ hominet, O Grae itatis ignaros errorem tarde a instime. Dude tantis eis celerius credi debuit , quant)epus coussantia , quousque verum cognoscerent ι certamine Non quiezit . . . .
tio , ali ad eum veritas quaereretur, aliud in e. ita geritate datum es , cur Matu-
tentiae, sed inconstantia fensus in culpa est aeuando et ad cognitiovem rem intenti incommutabilis ermanet: quid ob sat , si laurorantiam sua defereuo, verba permaten
CONTROVERSIA XLIX. Au EeeIesae Pudicium sit emper
infatibile. IN controversia , an Leeles judicium
sit in omnibus quaellionibus tam juris, quam facti indeficiens , revocari non potest indubium, quod in quaesti nibus facti, quaecum sure , seu saginare fidei connexionem habent, edicendis heclefia non potest deficeres si vero quaestiones facti a solam historiam humanam , Vel chronologicam , aut quid fimile spectent , in his posse Eccle fiam falsum judicium proferre , quatenu non finceris monumentis , aut testibus factum exhibentibus instructa , si quis asserat, nullam merebitur censuram , prout habetur cap. a uosis de sent excommunic, Unde id ipsum habet S. Tom quod lib. 9. art. o. Postulat tamen reuerentia filiorum in Ecclesiam, ut eius testimonicim propriae opinioni praeferant aut-s quando se hi veritatem invenisse, aut errorem deprendi sies, in iis humanae fidei materiis putent , humiliter proponant nec definire audeant, sed Musdem Ecclesiae sensum expectent, Alio. quin illos tumerarios facile reddet u manan praesuptio.
2uando ensendum sit Papam Iueutum Hsse ex Cathedra. IN deficiens esse Romani Pontificis judicium, cum ex Cathedra loquitur nullatenus dubitandum it Catholi eis e pro iniistione Domini. Quando vero censendum fit Papam loquii ex Ciahedra , cadit sub controversia . Nam I