장음표시 사용
231쪽
fiet, e Ecclesiae sub ejus magisterio suo
congregatae . sv per orbem dispersae, comperit, miseritne in flagitiorum suorum poenam interiit. Vide verbo Pacificatores. XV. aiscn A. Vide Thaboritae XVII. Qui NGL in Uldaricus Diuventute militiam secutus uolt modum , Clerie ali habitu assumpto Coni tantiae Canonicatum in elvetia obtinuit sed prosessionis Clericalis , cui adnexus est occi ibatus, pertaesus , sub titulo Lutheranae doctrinae amplexanda , morem dux ir, vendito boneficio e contra coliba um , indulgentia , QSummum Pontifidem piae dicans , novam cathedra , apud Helvetios , sicut ut herus apud Germanos, ut rigeret, contra ut heri dogmata potissamum coepit concionari, ejulqii errone doctrina , licet adve saretur totis viribus Constantiensis pisi copiis in pluribus Helvetiae oppidis fuit recepta , condemnata nihilominus ab spiscopis Basileensi , Constantiens , A Laulanensi , anno I 627. Sed praevalenti-Lusau inglianorum tumultuantium viribus, armis stipati in Ecclesias irruentes haeretici omnia sacra conculcarunt. Hinc inter Helvetios facta dissensio , ita ut ubi de religione agitur , Catholici contri hae et icos , in*rutici contra Catholicos saepe dimicaverint is incertamine cominmitso anno Sῖν inter utrosque , uin-glius pie, qui cum suis , armis stipatus praenaliatur, interemptus sitit. Postmodum Zuinglia in eum Gene vensibus Calvinistis foedo e inito , Calvini doctrinae ad hae e e coeperunt . Martinus Bucerus inter ut heri is uingli dogmata an-ccps , sectam Luthero Zuinglianam instituit. r. Negavit Indulgentias. Repr. Ver
a. Errores Pelagii ex Nestorii prae-
dicavit. R. verbo Pelagius Nes
3. Assirmavit in Baptismo non esse necessariam certam vertiorum formam . R. Nam eum solus Christus potuerit instituere Saeramenta , solia etiam Christus potuit determinare materiam , c formam uniuscujusque Sacramenti ex quo sequitur , ad Sacramentum Baptismi ne lcessariam si sormam a Christo inni-
. Docuit aptismum Joannis esse Baptismum Christi costyen esse clus contulisse omnibus illis, qui Baptismum Joannis receperunt . . verbo πί- milli s. Docuit, in Fucharistia non dari Corpus Christi, sed esse vertim parem , qui sistum obsignatio opus Christi, ideo
que verbum es in consecratione , accipit pro significat. R. verbo fieren artus
fus , Euergici. 6. Dixit, parvulos decedentes absque Baptismo , non privari eati tu crine , O quod velit per Christum universam naturam humanam ita usi reparatam, ut tam filii fidelium , quam infidelium salveritur. R. Quia peccatu in originale, quo anima inlicitur, reddit crcaturam Coinquinatam δε consequenter incapacem , visionis eatificae r nulla quidem Creatura, nisi justificata quacumquet , macula depurata , est capax visionis bEa-
tisicae. Tum quia superflua fuisset institiatio Baptismi , si paruli decedentes arisque Baptismo possent salvari . Dominus aute in dixit: Nisi quis renatui erit ex aqua , er Spiritu saxeis , ora A te introire in Regnum Dei. Cui summo bono sempc , ut par est inhiantes faxit Deus , ut quoquo Catholico Romanam profitemur fidem , eum coelestibus Spiritibus tandem liceat a claria
232쪽
POTIORUM CONTROVERSIARUM , QUAE AD HISTORIAM ECCLESIASTICAM PERTINENT, QUARU NOT1TIA DILUCIDA POLhΜICA FACULTATEM. CONTROVERSIA LDe numero Librorum canonicorum. aliquibus sacrae Scripturae libris , nempe Tobiae, Judith, Sapientiae , Ecclesiastici , ,
Machabaeorum, fuit aliquando controversa an essent inter Canonicos recensendi .Controversiae fundamentum erat, quia praelati libri apud Judaeos non recipiebantur, ut a non iei plures Ecclesiae Patres, qui ante Innocentium primum scripserunt cosdem ut non Canonicos excludere visi sunt. In dubium tamen est a libros , quos emimerat Tridentinum sess. . decreto de Scripturis Canonicis,csse omnes Canonicos , quia non Canon Hebraeorum, sed Canon Ecclesiae , Canonicas facit Scripturas. Quod si aliqui primitivae Ecelesiae Patrem, praefatos libros esse Canonicos dubitaverunt , hoc non officit, quia tunc nondum erat ab Ecclesia de ei sum, qui nam ex pluribus libris, qui circumferebantur, utpote a Spiritu sancto dictati reeipiendi essent tanquam Verbum Dei scriptum. Ceterum praefatOS 72. in Canone supra citato reeensitos , serundum traditionem ab Apostolicis temporibus in Ecclesia Romana conservatam semper ut Canonicos recepit Ecclesia squamquam licuerit octoribus diversis in locis diversa sentires cum neque esset unum ubique aerarum Literarum volumen , ne quidquam universali decreto abaeelesia firmatum; quae deinde in Conciliis congregata , decretum edidit de libris Ecclesialticis Canonicis , v. Apocryphis An autem hoc decretum primo promulgatum sit in Concilio Romano sub Gelasio Papa, vel in alio Concilio ala Horim Ma Pontifice , etiam contro Vertitur. Quidquid fit de primo Pontilice sub quo promulgat uni ei decretum de libris Ca
nonicis , eertum ust sacrum si monumentum venerandae antiquitatis . Pro Ua
bilius censeo , primo a Gelas editum rui dece Ilit anno 96. deinde ab Horimi Da confirmatum , qui ad Pontificat umiftiit assumptus a nodi . si tamen sub Damaso, qui Pontificatum gessit ab anino 367 usque ad 84 primam non habuit originem , ut placet Baronio Consul Balutium
De aerae Scripturae autheuticis editionibus.
CUM multae sint Scriptura: sacrae diationes , nempe Hebraica , Chaldai ea , Syriaca , Samaritana , Graeca , Latina, iue Vulgata nuncupatur , controversum est, quae ex his Omnibus esset Ff a authen-
233쪽
drilari. I. Non ogaverim tamen , ah aliquibus Gentilibus potuisse falsis immit ceri figmentis, S hoc per invidiam. Cum enim adeo manifeste , per Sibyllina vaticinia de veritate religionis Catholicae convincerentur Gentiles , ad effugiundam vim argum elui plura falsa genuinis miscuere Sibyllarum oraculis , ut fieomnem ab illis aut horitatem eriperent
authenti ea. I an solam esse Latina a vulgatam , certum nobis est , quia sola est e reo consormis eum suo originali textu , qui Divinus cst , ve immediate Deo dictatus. Controversiae ansam deinda potissimum editio Hebraica , de qua aliquando dubitatum , anesIet hahen civi, ut ali hentica , quia filii olim a Christo ex ejus Apostolis collaudata Circa quod sciendum , quod quousque editio Hebraica in sua puritate perleveravit , uti quoluit authentica, cum tamen haee processu temporis fuerit praecipue a ludaeis vitiata , nec amplius inveniatur suo conformis originali , ideo ne Hebraica , nec ulla alia quaevis editio habenda est ut authentica , una sola excepta Latina vulgata, de qua medio in fallibili Ecclesiae Romanae testimoni , nobis eonstat quod erit ad nos semper transmissa omnino conformis cum suo originali texturi clicet a Sixto V. emendata Clemente VIII revisa suerit, hoc non ossicit, quin vere sit authentica , Si suo conformis originali, quia quae a Sixto V. Clemente VIII. emendata fuerunt, levia sunt, nec sensum verum S genuinum immutant, in his maxime, quae ad fidem pertinent. Nam quoad haec in editione Latina vulgata , nunquam aliqua opus filii emendatione; quidem semper pura, Sconformis suo originali servata est, quod dici nequit de ulla alia editione tam Helbraica, vim Graeca Se quae ab haereticis in pluribus vitiatae fuerunt, uec corruptae. Dicimus tamen, originalia illa seu Graeca , sive Hebraica si corrupta magnae utilitatis est , pro Vulgatae elucidationes, S uberiori rerum intelligentia ac authentica utraque evasura , quoties
Apostolicae Sed is udiui corrigantur Sprobentur.
De Oraculis Sibilinis. SI byssiarum oracula , in quibus adeo
manifeste inter cetera, Christi adventus Vaticinatur , non sunt Christianorum figmenta , quod pluribus probatur auth ruatibus, quas congerit Natal. AIeX.sec. I.
De Erii Nati itatis CLrisii in anno Christi Domini consisterit linativitas, consequemur apti Linus , Grucifixio, tot prodierunt sententiae , ut difficile sit unam sequi, quae ceteras pollit falsitatis convincor . Agitur enim ibi de controversia chronologica, circa quam nou nulla opinandi libertas, suis respective innixa prohahilitatibus relinquitur . Ηὶ de re videndus praecet cris seneschellus , s . Jesu in Triade Evangelica , ubi varias exponit sententias. Ceterum Melesia Hiec unam acceptasse chronologian ut ex Martyrologio 8. Kal. Januar. constato videatur nihilominiis cetera chron ologias , qua rur unaquaeque suum respective habet fundamentum , non improbat. Imo etiamsi aliquos irrumpere leves errores in materiaehronologica passim deprehendat, Os to terat, agitur elum de rebus levis momen. ti. Hinc est , quod in Era vulgari assi. gnanda, sere quotquot authores scripse. runt, tot inveniuntur discrepantes sumtentiae unde fit ut biennio , triennio, quadriennio, Vel etiam quinquennio maturius, vel tarditis, Christi mortem contigisse , diversi diversa sentientes seri. bant author eS.
234쪽
IF su Christi ad Abagarum Epistolam
communior sententia est sitisse supposititiam , apocryphaim; quod evidenter probari posset veram suisse. etiam certum est reponendam ope inter Scripturas Canonicas. Sed a S.Thomas 3. Par quaeli. a. art. . nihil a Christo seriptum fuisse probat cura: ter id, quod scripsit in terra , cum mulierem in adulterio deprehensam absolvit esto quod insignes Scriptores nempe Eusebius, Hist. Feci cap 3. Darius Coines ad . Aligustinum scribens , Evagrius His Fecies. lib. . cap. . cap. 26. Joannes Damascentis aheodorus Studita in alii de hae Epistola secre int montionem , Mirie. hierint sententia, ut vere a Christo scriptam fuisse sint arbitrati Potuerunt enim in suis assertis alicui deceptioni uecurni ber , d fine ulteriori veritatis examin , unus uece sive ab alio narrationem accipere. Μihi satius est EcclesiaeRonianae decreto , edito anno 49 h Gelasio Papa , hanc Epistolae non admitenti, quam privatis Scriptoribus , licet etiam sanctimonia insignibus, adhaerere.
O Uamvis omnia, quae eontinent duo-- decim articuli in Symholo expressi, tenenda sint de ficte non tamen ab Ecelesii definitum est de facto Symbolum factum esse ab Apollolis
Hic locum habet controversi , an ab Apostolis sub expressis terminis , quibus communiter recitatur a Christi fidelibus Symbolum de facto fuerit conditum Maxime cum Symbolum nunquam repositum sierit inCanone Scri prurae, nec de eo mentionem faciat S. Lucas in Aetibus Apostolorum , nee convenientia , fit inter auctores de tempore, quo Symbolum s ctum fuerit ab Apollolis δε etiam ,
quia subdiversisper minis, in diversis EcclesiisSymbolum recitatur Tencndum tam eri Symbolum ab Apostolis editum fuisse, qui illud non seripto mandarunt sed in cordibus iidelium scripserunt, ut fidelium, tanquan in sacrario citi fodiretur, di sucessivepc traditionem de aure in aurem , ad 17-delium corda transmitte ictur. Et ideo de eo montionem non fecit Lucas, qui tamen neque omnia Apostolorum acta seripfit d plura praeteranittit, ut Celata in Evangelio quia ut pote in omnium cordibus scriptum , nemini potet at non innotescere. Licet autem fit dissensio de tempore , quo Symbolum factum uerit ab Apostolis, hoe non officit, quin tenendum fit ab piis de facto sui si editum. Quid enim celtius aam quod Chri lius pro nobis fit crueilixus ci tamen de anno malis sua quo si ierit erucifixus, etiam non convenjurit authoieS. Vide Natat Alex sec. i. disteri. l.
De reprehensioue fariam. Petro S Paola. A vered ex animo, an ex sola nati
latione . Paulus reprenderit S. Petrum, controversia est disti ei lis solutionis, cum pars negativa patrocinatorem habeat S. Hieronymum, quod scilicet fiterit pie mulata , politie de urri usque consensu privato facta repren- fio, non ex animo assirmatiga vero S. Augustinum . Prolixe satis de hae quaestione agit Baronius, ad annum si . radquid vero sentia Natat Alex. qui seculo . dissert in D. Augustini sentcntiam , sicut multi alii , propendet Annalium parentis D. Hieronymo adhaeret, naagis arridet sententiaci maxime cum distinguendum necessariti filii ter hujus generis simulationem, o memdaci linaci simulationem quadam ratio ne aliquando esse licitam, negari non
potest. Neque hae est ea mulatio duplicitatis, quam religio damna , sed simplicitatis prudentia mitandoquidem S Christus finxit se longius ire. Vid.
235쪽
CONTROVERSI VI ID De Electione per Uum fortium EX Apostolorum facto in electione ,
S. Matthiae . secuta medio usu sortium c quem usum approbasi videtur Cone ilium Bracarens III. contenderunt aliqui probare , licitum esse usum sortium in electione Ministrorjm ecle-saea que in tamen illicitum esse constat exiccretali onori III lib. 2. Dec tal. it. r. Non dico esse intrinsece malum S illicitum essed talem esse ex Cano-
ab Apostolis , in quo novenia Canones sanciti fuerunt , probabilior sententia est, maxime cum de hoc Concilio mentionem faciat Concilium Nicaenum II actione . Innocentius I. Romanus Pontifex epistola 8. Turria quia hos Canones Turrianus testatur se legisse in antiquissimo codice manu scripto Pamphili Martyris , qui in Origenis Bibliotheelia illos invenerat et quapropter videtur non esie congruum negare aut horitate in Concilii, Pontificis S fide digni auctoris , qualis est apud omnes cirrianus. Nec Valet opponere , cum oppositum sentientibus, uiuia numnicis dispositionibus is attento si au-l non in ita a re ubi invenerit manu seridum periculo , atque eligendorii inin tum , ideoque nullam in hoc adhiben- qualitate . Unde Duragatur etiam ratio, probans illicitum sic esse usum sortium in electione trustrorum , quia hoc medam esse fidem potuit enim Turrianus hac de re seribens gravioribus intentus . locum per oblivio nona omittere di adhibito, etiam indigni conetaren i in quo manuferiptum invenit . uir , te possent praefici Ecclesiis , cum magnora quia quod a probatae ii dei author a Lanimarum detrimento Electio autem , mritur, erudendum cst plus ob respe-S. Matthiae facta est medio usu sortium, ex prudentissmo eligentium Gudicio
esum ad auth arum , quam Ob majores vel minores circumratulas , cum qui-
quia uterque ex propositis cuia schatur, i bus .author farium valeat exponere. Nec qualiter dignus , quantum ad humanum improbanda aut ho iri ac, innocentii, qui judicium. Unde nescientes que in prae de hoc Concilio .seiens, de oden ferrent, se Dei judicio orantes, S ii sub nomine Conventus, non vero Synodentes commiserunt. Ideoque non o di sermonem instituit nam ho Conci-test iste usus extendi ad alias electio traium O. at Innocentius Conveutum cenes , nisi concurrentes ita omne aequae digni reputarentur, ut digniorem secernere possibile non si tu in quo sol Ocasu, posse sortes adhiberi crediderim sustragantem Augustini sensu epist. So. Sc in eodem sensu inteligendum est Conta Brac esse locutum de sortibus. Ieherrimum Aposta,rum . Quomodo autem subsisteret adsectivum celeherrimum, si solum Antiochiae conveni sielit Petrus cum Paulo Barnaba P Satis
fuisset die e re convenerunt Antiochiae Petrus, Paulus in Barnabas: dc nimis emphatica videretur expressio Innocentii si colloquium Petri, Pauli, Barnaba: vocasset Conventum celeberrinium . Profecto expressi Couventus celeberri
Amstuorum aliquid plus dicit, quam
solam unionem trium tantummodo A pCilolorum . Certe Synodus nihil aliud est, quam Og regati , sive conventus Praγ
236쪽
latorum Eccle ae . Si ergo Innocentius vocat congregationem ab postolis faciani Antiochae . Conventum Apostolorum , idem est, ac si dixisset factum e sis ah Apostolis inutioehiae Synodum Quidquid dicat Natalis me x. qui hanc
Synodum Apollolorum Antiochiae, una cum sancitis novem Canonibus , apocrymam se asserit, tanti non videt uxponderis , quin facile possit enodari.
Glinuini Canones ab Apostolis editi
an numero snt 8ς vel tantum so . dii erepantia est intur Authores . Videndus hole de re Turrianus qlta s. eniam erat, etsi minus , qui solum 'o recipit, cui accedunt Baroti itis , 5 Posse vinus B inius vero 8ῖ esse asserit, sexagesimum quintum octuagesimum quartum cI-
De Di Iis S. Pauli ad Seueeam . . LIre non omnes, quae circumseruntur epistolae S. Pauli ad Senecam
ωSenecae ad S. Paulum genuinae sint, ne gare tamen cum aliquibus , inter S. Paulum MLuetum Annaeum Senecam omne epistolarum commercium , durum mihi
videtur , ante teli imonio S. Hieronymi in Cathalogo Scriptorum Eeclesiast. I. Augustini epiliola s4 ad Macedonium qui asserunt hinc inde scriptas fuisse epistolas . Nec valet obiicere, quod si S. Paulus seripsisset ad Senecam , hujusmodi epistolae essent Canonicae nam Canoni ea Scriptura illa est , quam talem esse Ecclesia declarat, quod de praefatis S. Pauli ad ad Senecam non fecit, quia non agebant de dogmatibiis fidei ad Ecclesiam universam spectantibus , sed scriptae erant urbanitaris gratii, tanquam ad virum singulari eruditione celebrem , cu tram Uis Ethnicum . fortasse Ecclesiae utilem ideo non enluit inter Scripturas Canonicas fore reponendas .
De abstinentia a fautuine Dryocato di fornicatioue
CUM in Concilio Ierosolymae ah Ap
stolis habito, promulgatum sit decretum de abstinentia a sanguine , sul cato , dici ornicatione uox autem de a, stinentia ab immolatis, di fornicatione semper vigeat imo semper viguerit, Ontro vertitur, quare ex vi eiusdem logisteneantur Christiani abstinere a fornicatione, o absoluti sint ab obligatione abiti iundia sanguine, o suilbeato, cum ex viei iisdem legis videatur aut ab omni onere esse de here alit Olutos, aut in omnibus debere adhuc vigere praeceptunP. Sed ratio
disparitaris sosvit controversam propositam . Abilinentia a fornicatic ne adhuc obligat, quia haec st Iure Div. no lata ius autem positivum Divinum, nunquam potest abrogarici ideoq: circὰ fornicationem Apollo I riserunt promulgato es legis naturalis Divinae, sed circa abstinentiam a sanguine . illacato fuerunt auth
res, cum ratione scandali , quod tune contingere poterat, talem abstinentia majudica velint necessariam ς ει cum nunc
citra scandalum possint Chri iliani vesci sanguine d suffocato , decretum Apostoli eum amplius non obligat. Hinc patet, quare obligatio cessare potuerit circa abstinentiam a sanguine dc utlheato di immobilis persistere debeat circa abstinentiam a fornicatione Uno verbo, ex quo ad primam partem est juris Divini, quoad secundam vero e etesiastici, ac propterea secundiim tempora mutabilis Il
De Consitutioniam Apostolicis . . INcre libile videtur eonstitutiones, vulgo dictas Apostolicas , octo libris sub
Clementis nomine vulgatas, sitisse ab Apostolis editas, quia varia continent , quae doctrinae Apostolorum sunt contraria, circa Baptismum, circa dies retto , circa diem Domini cuna. Nihilque in contrarium
237쪽
rium evincit authoritas S. Epiphanii, constitutione Apollo licas commendantis non cnim constitutiones , quas laudat S.
Epiphanius ille sunt, de quibus in praesenti est quaestio, sed aliae Apostolicae dictae, non quod certo ab Apostolis fini cmanatae , ted quia communiter ab Ecclesia dicuntur receptae. Item nihil ad rem probat, quod Trullani Patres de constitutionibus praefatis sermonem instituant non enim de illis egerunt, ut commendarent tamquam ab Apostolis emanatas, sed ut earundem lectionem prohiberent, utpote pluribus in oeis ab haereticis vitiatas Non negarim apud Graecos aliquando fui si cum veneratio ine Praefaras constitutiones audit ac nihilominus Latini nunquam illas redoperunt tanquam Apostolicas , quia diligenti facta a Latinis Patribus earundem conititutionum disquisitione , mimis digna inventae sunt, ut Ap stolorum genuinus plus reputarentur, nisi
forte aliquas Apostoli ediderint, quae postea auctae, di vitiatae ab haereti eis sunt, qua via Graeci, Sc Latini PP. facile com
AB diae Babylonii libros , qui sub eius
nomine circumferuntur, reiciendos usse ad apochryphos , evincunt validissimae rationes . Fuit Apollolorum coaevus. Apostolorum vitas Hebraico diomatea biplo fuisse conscriptas, aliqui contundunt; sed cum mendaciis pluribus, di nugis caleat hujusmodi OPUS, nun Plana vcrisimile est potuisse ab Apostolorum Discipulo conscribi Paulus i V. explosit libros de eum de historia certaminis Apostolorum sui, Abdia nomine, qui tunc temporis prodierunt
De Ag mtur Petri Romam. DIsconvenint nonnulli a thores circa
epocham adventus S. Petri Romam. hi disiensione tamen circa epocilam, Pr
bari nequit quod nunquam Romam Venerit, sicut perperam contendunt haeretici: nam certum ei Christum Jerosolymis cruei fixum , non obstante ut ram alibi dixi disconvenientia aut horum , etiam Catholicorum , circa prueisum tempus crucifixionis , quae disconvenientia oritur, quia dissentiunt in assignat. dorem p re, quo incoeperint Daniens hebdomade,
quas tamen Omnes csse impletas in adventu Christi non eli qui revocet in dubium. Alii enim contendunt Danielis hebdomadas incaepisse a Cyro , alii a Dario , alii
ab Artaxerse Longi man . Circa adventum S. Petri Romam , communior sententia probatorum aut horum est, venisi anno fecundo Claudii, di anno decimoquarto Neronis fui1se crucifixum. Sic Eusebius, Hieronymus, Addo Viennensis N plures alii.
CONTROVERSI A XVI. De profectione S. Pacoli posuit in
RES est modernis temporibus satis
coiitroversa sed universa Hispania, sicut etiam Lusitania, pio antiqua rei traditione fortiter, ac constanter dimicat faventibus eidem non paucis exterorum quibusci ego libentur assentior. S. Ilier nymus ad cap. 3 .alai. v. l . quatuor Pra sertim commemoriat pol olos , veluti in ceterorum exemplum, quibus Praedicationis sortes in diversis regionibus otitigerunt 2 quin una unum dicit pro luctu ira
ad Indos, alium ad Hii paniam , alium aes Illyricum, alium ad Graee iam, bc unumquemque in ditionis suae Provincia requievisse. Porro sicut primum tertium o auartum ex istis , homam , Paulum & Joannem constanter intelligimuS aequo jure secundum , omni partium studio pOitposito, intellige e debemus lacobum, cujus sacrum coipti inmispania requie scit. Id ipsum uitatur hymnus S. Indori in ejus Breviatio . hi certe magna illa protecti , patetitibus etiam miraculis quam Hispani experiuntur, adeo ut legionibus illis fidei Christianae vindicandis vlius sit Apostolus equo infidens , gladioque
238쪽
que pugnans, prout in ejus hymno ad Vesperas, magniti argumentum piis reputari debet, pro asserenda ditione illata, praedicationi Iacobi sicut inuo disia sua voluerit miraculose illuc deportari. Nee aliunde oriri potuisse videtur incredibilis amor . reverentia o fiducia , quibus gens Hispana sanctum Patronum prosequitur. Quamobrem iure merito restiti ta est Breviario Romani inde abrasa fuerat ejusmodi protectionis memoria, Sede Apostolica approbante. Tempus prosectionis facile intelligi potest, cum post mortem Stephani saeviat persecutio. Vide Laron in artyrol. s. Jul. e Acta Bolandi Anivei piae impressa , ad a . Julii, in quibus hae coi troversita copior me ad trutinam revocatur, validinimisque argumentis , sive ab autho itate , sive a traditione comprobatur prima praediratio
Evanaetica , per D Jacobum Apostolum in Regnis Hilpaniae facta δε objectiones,
quae contra candem a modernis Criticis proseruntur ibidem enodantur.
De Sirpissis tu nomine Christ. LIcet Apostoli in nomine Christi Baptismum minimaverint quod non omnino exploratum est , id Calmet. disert in Acta Apostolor. ex hoc Apostolorum acto non potuit deduci , quod etiam impolierum licitum esset apri Zare in solo nomine Christi, quia potioli sic baptizarunt ex speciali dispensatione
ut magis Christi nomen in ortu Ecclesiae innot eiceret . Vid. S. Thom. 3. P. qu. 66. art. 6. Ceterum cuicumque Baptismum miniuranti, Meptis Apost clis, ut benemini liraret, semper opiis fuit baptizare in nomine totius Trinitatis , sicut ea presese habetur in Evangelio . Qua prOp er Nicolaus primus in responsione ad consulta Bulgarorum , cap. O . ubi contra riam vitiis ei docere sententiam , locutus est ut doctor particularis, sequens probabitum tune , o sedulis posteriora luis Opurionem, ut in rebus dubiis, seu nondum desinitis , facere licebat sed non
ut Fonti lex de dogmate deliniens Vide hae de re adnotatione ad p. S. Be i. Itali eo idiomate a nob: impressas Romae anno i S6 epiit. 423.
CONTROVERSI A XVIII. De trioa , se si lici cinermne.
N trina, vel simplex meisio adhiben- α da siet in Baptismo , fuit olim controversi , super i iam S. Leander consultum petiit i sancto Gregorio agno, qui utrumque morem semcl.vel tertio mergendi rectum sies, ac legitimum
respondi , lib. i. ep. i. Ceterum propter vitandum schismatis eandalum, vel haereti ei dogmatis usum , unicam retinendam esse mersionem doeuit , qua de re actum verbo Cophii cillud certum est sive unica meritone , signis cante initatem Dei, sub expressis Trinitatis nomine; sive mersione triplici , denotante Trinitatem in unica aptasmatis actione, Baptisma verum , legitimum , o validum exhiberi. Unde ex Si egorio supra laudato id habetur , tit. de Trina mersioue canonice sancitum.
AVmonium Alexandrinum Philo phum , Christi atra religione ii .signem , in eadem id ei prosellione usque ad obitum persuverassu, semiendum uilcum iis ubi , lib. 6. i. t. colet o S. Ηjeronymo in Catalogo Serip. celus. cap. 66. quidquid contra sititiat o phirius.
De sis In Decretalitus. AN genuinaesiit, vel suppo titiae epi-i olae De Octales, quae usque ad bricium Papam emanarum , controverti tur Floruit Siricius inter S. Damasum MS. An aliasium Pontililces , scilicet ab annos by usque ad annum 398. Item non de omnibus , sed solum de multis De eru-
239쪽
talibus est controversia Variae adflucuntur pro utraq te parte sustinenda congruentiae rationes tamen, quae genuinas esse suadent, majoris ponderis esse videntur , quia controversas Decretales epistolas, ut vere genuinas agnoscunt eruditi Canonum collectorcs, doctores Canonici, Theologi, imo aliqii Pontifices utpote Leo Magnus , Nicolaus Primux, d ante ipsos Gelasiusci iisdem etiam aliquando utitur S. homas in suis operibus . Nec dissitemur , aliquibus in locis esse modernioribus, suspectae fidei manibus alteratas, vitiataS.
SCyprianus in sustinenda sententia de rebaptigandis jam apti ratis abhaei elicis, licet graviter erraverit , O tam tamen haereseos non incurrit, quia
tunc temporis haec quaestio nondum erat satis eliquata , nec a Concilio generali definita tum quia amore unitatis,& conservandae paeis in Ecclesia , opinabatur defendendam si de rebaptigandis sententiam; qua de re videatur S. Aug.lib. 2. de Baptismo contra Donatistas cap. q. s. 8. Item lib., cap. ultimo , ubi S. Doctor multis rationibus S.Cyprianum liota haereseos vindicat. Hinc sequitur falsum e sis , quod aliqui sustinere contendunt, . Cyprianum a Stephano Papa excommunicatum fuisse. Vide S. Aug. lib. s.de Bapti lino contra Donatistas cap. s. Varias hinc inde rationes circa hanc Ontroversiam , vide ui Natat Alex see. 3.
NUllum fuit inter Anicetum Papam ωS. Pol yc pum dissidium de ritu
celebrandi Paschatis , se accedente Romam Polycarpo statim Anicet sententiae acquievisse , evincitur ex Luseb. hist. Eccles. lib. 4. cap. a. ex .Hieron in O
in Catalog. Scrip. Eccles cap. 28 ex S. Irenaeo in epistola ad Victorem Pontificem . Vixit Annicetus in Pontificatu ab anno i6S ad 73.
De tempore celebrandi Pascha. OUaestio mota in primitiva Ecclesia,
o legitima die celebrandi Pascha tis , ante Concilium Nicaenum meram spectabat disciplinam , nam et variis Ecclesiis varie observabatur die celebrationis Paschatis , praecipue inter Ahaticos , absque dispendio tamen nitatis,Mpacis . Sed cuni ex hac varia disciplina , aliqui occasionem sumpserint excitandi legem Mosaycam, ususque obtervantiam cum Evangelio conjunge nidi. Ηuie malo ut oecurreret Ecclesia in Concilio Nicaeno congregata , decrevit ut imposterum aselia ab omnibus Catholieis ubique terrarum cadem die, scilicet prima Dominica post Lunam ducimam
quartam Martii occurrente , celebraretur post quod decretum quaestio de die celebrandi Paseliatis , non solum ad disciplinam , sed ad doctrinam spectavit: ita a Patribus Nicaenis decretiam est,q ita ex Apostolica traditione , tum Ecclesia Romana, tum plures aliae consueverant celebrare Pascha , Dominica Lunam decimam quartam primi mens immediate sequentera quod probatur est monio Eusebii lib.s hist Eccles cap. s. S. Leonis agni in Epistola ad Proteriun Patriarcham Alexand waliorum . te ruin, quod antequam Concilium Niez- num pronunciaret super quaestione pret- senti , haec quaestio solam spectaret chse: plinam constat ex factis Sanctorum Pontificum ii mygini, Telesphori, Gixi:,
qui communicaverunt cum Ecclesiis alcha celebratilibus Luna decima quarta, in quemcumque diem incidisset dicta Luna, etiam non Dominicum.
240쪽
De una , is pluribus Magdalatiis. LIec multi ex Graecis Patribus plures
mulieres unctrices Domini fuisse a Llaruerint quemadmodum ter Christum in Evangelio unetiim fuisse legitur;
protrahitior tamen est Latinorum Patrum sententia , qui unicam tantiaramariam Christi unctricem misi asseverant licet Sancti Hieronymus , Ambrosius, Augustinus dubitaverint tamen post S. Gregorium Magnum , sententia ista communis est Latinis, cui adhaesit sacra Parisiensis Theologiae facultas , anno IS a I. Eamdem disserte luistravit Card Rotsens singulari tractatu , cui etiam novis reflexionibus adhaesit M. Interianus de Ayala in suo Pidiore erudito lib.3.cap. IZ a n. 3. Quod autem Christus unctiis fuerit biennio ante Pascha in domo Pharisaei, sex diebus ante Pascha in domo Laetari, biduo ante asella in domo Simonis leprofi, non evincit tres fuisse unctrices , sed unam scilicet Magdalenam , quae , ex quo ad Christum fuit conversa , pene ubique Christum Dium amore impellente est secuta , ut Magistro ex Redemptori suo cui tantum debebat, ubique sancti amoris, aratitudinis signa exhiberet.
Pliberitana Synodus , Praefide so
Cordubensi, anno gos. aut circiter celebrata, quamvis decreverit in parietibus sacras non pingi magines , nihil inde evincitur in favorem Icono lastarum; imo potius talo decretum , antiquissimum in Ecclesia usum pingendi sacras Imagines, manifestat. Quod autem Illiberitani Patres hoc decretum promulga Verint, non probat illos fuisse icon octauas: nam in tantum hane prohibitionem ediderunt, tempore quo Imperatores omnia Christianorum Oratoria devastabant, ne hae occasione sacrae Imagines in parietibus depictae devastationis ludibrio exponeren-
tur . Vide eruditissima Commentari M. Ferdinandi de Mendo2 , quae simili cum
ipsa Synodo , pluries edita sunt, ad Caia. 36 ejusdem
De fuga tenetpore persccutionis. inaestio fili in primitiva cole sata,
empore persecutionis , an ad tu-gienda tormenta liceret fugam arripere. Pro scintentia negativa steti sie videtur Tertulli amis, etiam anteqiram declinaret ad hane sim, Lib. de rara tu er-fecatione Fuerunt autem qui in hac quaestione inter Ecclesia ministros , piscopos scilicet Iacerdotem, S inter late os distinguerent licere quidem laicis, nullatenus vero Sacei dotibus fugere tempore persecutionis; asserentes e contra Ontanistae, nemini licere tempore ei lccutionis fugam arripere , contendebant contra quos stat illud atth. o. Cum autem persequeutur vos iu Civitate Ua fugite in aliam. io fecerunt plutes sancti viri, imo Episcopi , ut s Cypriai us.
Videatur epistola ab eo scripta in suo
secesiu , numen s6. S. Athanasius scripsit apologiam pro sua fuga. Licitum este instante periectitione fuga sibi conluloe, docet S. Aug. idip. ibo. S. letrus Chryologia serna. ISi. Verum quidem est , quod Praepositis Ecclesiae fu .ei cirimen erit , ilsaeviente in omnes aequaliter e secur j Onugrcgem deserant, qui ab ipsis debet pasci, conflaitari. Qua de re gravisti me disierit S. Aug. epist admonoratum , quae est in nov. edit a 28. t. a. Possunt quidem aliquando, ex charitate erga cclesiam se illi servares, ut idem S. Doctor docet,ib. cap. o. sed neque hoci siunt si ipsis
fugientibus nemo remaneret, qui Oppiar tunum praeheret Catholicis, in discrimine persecutionis sulisidium ; nam certa Dsimum periculum esset , ut defectu Pastoris confortantis corroborantis ad
martyrium, grex Christi periret: 'oceo magis, quo nullus adesset qui a lo-