De Alcmaeone Crotoniata. Scripsit Joannes Wachtler

발행: 1896년

분량: 127페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

trario ut alterum tractae, Se imper inter contrarii quasi suspensae itaque eorum particilies sint. Contra Alemaeo ex initio inmundo exi Stere contraria neque alio quodam e principio orta esse, immo ipsa principia esse existimat. Qua re fit, ut id quod IIeraclitus saepissime ponit, alterum contrarium idem esse quod alterum, ab Alcmaeonis opinione quam maxime recedat.

Iam ne alterius quidem quod est e primariis erae litidoero his de ignis principio vestigia apud Alemaeonem invenio. Neque enim usquam maiorem vim concedit calidi frigidique contrariis quam ceteris, ita ut etiam in corpore humano, in quo maxime conspicua est calidi potestas, nihilo plus ad

morbum efficiendum valere ea censeat quam dulcis marique contraria Praeterea stellarum igneam naturam plane negligit, motum premit . Denique Aristoteles Met ne mentionem quidem facit θερμου Vel tri χρου. Porro non negligendum esse videtur, quomodo de cognitione humana uterque iudicaverit Alcmaeo coniectura utimo deSte gravatur, utpote rationi parum confisus; erae litus

απαντα τα αἰσθητα αε ρε, arbitratus Met I 6, 3 a 32 Zollor I iis sensus plane spernit et dei tantum nititur eaque σφόδρα βεβαί ' καὶ α αεταπειστP M. Mor I 2o b i). Qualis exsistat medicus, qui Heracliti methodum sequatur, videro iee o libri

qui scripsi oφθαλμοῖσι μαλλον , τ ι γνωμη πιστευε ιυ honii ne Sineredibilem, ut medicus, in modum queritur. At gravissimum esse dicunt quod de stellis plane consentia cum Ueraclito Vereor tamen, ne nimis unum illum de luna consensum illi presserint. Quid Nonne solis forniam planam esse Alcmaeo finxit Quid quod solem cotidie novum oriri vult Ephesius, quem immortalitatis specimen Alcmaeo proposuit quod Stellarum, quas divinas esse statutum habet

Alemaeo, Summum eum fuisse contemptorem fragmenta cf.Zollor 68s, o docent Ab hoc tu credes de una lunae sorma

edoctum esse Alcmaeonem Praesertim quam ne invenisse quidem oraclitus putandus sit. Duae enim illis temporibus vulgatae erunt de stelli opiniones altera simplicissi ina atque exilis a Stellarum specie temere assumpta, Plano eas SS OrbeSigneos altera eorum ista magis exculti it lunae solisque de-

92쪽

se et iis mirati σκαφοειδει eas esse persua Sum habebant. Quae

opinio, quam sunt qui X Aegypto petendam esse censeant, quanto vetustior certe sitieraclito' fabula illa docet do solis φιάλii ab antiquissimis poetis ubique celebrata, quorum Athenaeus XI d6s D enumera hosce Pisandrum, Panyas sim, Stesichorum, Antimachum, Aeschylum, Mimnermum, Pherecydem. Denique vereor, ne quod apud Stobaeum legimus de lunae defectibus placitum, non sit, eracliti, sed ων Πρακλειτιζον-

των; nam qualem ipse Ephesius limae formam esse existima-Veris, prorSus nescimus.' Porro Parmen idem inter atque Alcmaeonem qualis infer- coda ratio si quaerimus, nil est cur alterum ex altero Sua

hausisse dicamus. Nam cuni in ceteris sere discrepent, illud nil valet in tot praesertim philosophorum consensu, quod feminas quoque Semen emittere congruunt. Accedit quod dissident

de sexus origine Dox d2 an e Censor. d. die nat. 6 5; cf.Dox is P. I si , et ne de similitudine quidem liberorum idem Sensisse putandi sunt, quoniam quam Parmenides similitudinis causam existimasse videtur et Narshen Phil gr. et I 2, 26d; errare Censorinum , 8 et Aetium Vni 2 docet Diolestus Dox IPI), eandem ad sexus diversitatem pertinere voluit Alemaeo fragm. XIV . Uter autem prior embryologiae operam

navaveri nescimus, cum et aequales sere sint neque a medico philosophum has ad res fractanda commotum putare neceSSesit neque enim ullam quaestionem studiosius disceptaverunt

omnes fere et philosophi et medici, quam hanc de hominum

progenie. Sed ad Pythagoreos revertamur, quibuscum consentire Alcmaeonem nobis constat. Tamen inter ipsos Pythagoreos num numerandus sit, equidem valde dubito Quamquam non desunt

qui Pythagoram eum audisse tradant, ut Iamblichus v. Pyth. log(et pag. sed sive ex Aristotelis loco Mot A b falso hoci Cuius placita quam sint similia Xenophaneis nisi quod σκαφοσillud ut vulgi poetarumque narratiunculam Eleata spernit exposuit Narstentus Philos. gr. vet. In pag. 63 aT 165, i. 5b; 166 58 16 T, o. 2 Zello I 685 3 Dolis uero lit dei Monil rei die Sonne, iureine fetiei eri illi Schule eholicii, S ubsolui neruet, ich. E. DcDictyS, Ges. Abh l. I IO.

93쪽

si coiicludit sive aliutule hausit, minimam ei fidem habendam esse ipse locus plenus ini phiarum ostendit. Non maiore fido Laortius Diogenes dignus esse videtur, qui . . narrat: καὶ ουτο Πυθαγορο διὲ κοi3σε. Aristotelis autem qualis suo ritopinio, ii se imus Mef. d. q. ubb ipsa oppositione , υτοσγιὲ, ο ἐε Πυθαγορειοι Alcmaeonem in Pythagoreis segregat. Quod falso interpretatur Philoponus ad Arist de an do a s et . dissi pag. I , qui solo in Aristotele se niti ipse concedit recte implicius ad eundem locum Uλκ

ἐκείνων λαβων μνήμη 1iξιωται. Aristotelis autem opinio, cum probe librum Alcmaeonis cognitum habuerit, tanti momenti esse mihi videtur, ut ea acquiescendum esse putem. Praesertim cum ne Theophrastus quidem aliter iudicasse videatur,

quoniam et Aetius Dox. 36 ara, bra , postquam accuratius

de Pythagoreis locutus plures eorum sectas enumeravit, eodem in capite proprium Alcmaeoni lemma concedit, et Cicero i d. nas.

deor. III ante Pythagoram, post Ionicos eum ponit. Accedit quod non incredibiliter Demetrius Magnes Philolaum primum inter Pythagoreos librum edidisse narrat Laert Diog. VIIIT, l, b . Praeterea numerorum doctrinae, quam Pythagoreorum primari uni suisse placitum scimus, ne minimum quidem

in Alcmaeonis fragmentis vestigium exstat ' Num animas migrare ille docuerit, admodum mihi dubium est. Nam etiamsi quomodo ῖσθ)ησι per silai s rimasque δόξαν fiat ἐπιστημii, illuni docuisSemirgelio concesseris, tamen Platonis in Phaodri p. 2s a B

τὴ, σχῆμο δεῖ γαρ νθ ρωπον ξυνιεναι κατ' ε δο λεγομενον ἐκ πολλων ον αἰσθησεων εἰ ἐν λογισμω ξυναιρουμενον tofane Alemaeoni tribuenda sint an vel ipse Plato vel is quem auc-

94쪽

torem adliibuit vili agoreus in suum usum Alcmaeonianam do bestiarum hominumque disterentia doctrinam verteris, plane incertus haerebis Bolide Psyche d6i, i exfr. . Sed latius res patet. Quaerendum est, quae ratio intercedat inter Pythagoreorum societatem totaliaque scholam medicam Crotoniensem. Cui quaestioni ut viam muniamus, Peterseni cmu ien pag. XI coniecturam quandam antea refellamus oportet. uic enim ab Elothalo Coo medie hanc doctrinam Alcmaeo sun ipsisse videtur inspicienti Iambl. v. Pyth. 3 καὶ ητρο- δωρο τε δ υρσου του πατρώ 'Eπιχαρμου καὶ τῆ ἐκεινου

Quae verba ita interpretari videtur, ut Metrodorus Elii charmidientur rater, qua ex re Thyrso plane neglecto colligit, ambo Elothalis osse filios nam hic Epicharmi pater fuisse dicitur

cabis, hoc facile intellectu non est, nec quare haec verba ad doctrinam de contrariorum in corpore humano aequitate Pertineant, nec quo iure ad Elothalem Petersenus eam transferat.

Neque enim usquam, quod Seiam traditum est medicum lothalem suis se immo ex his ipsis verbis medicam illam quaecumque sui doctrinam neque ab Epicharmo neque i , Eloihale profectam esse elucet, cum diserto dicat Iamblichus Metrodorum

demum quae a patre accepisse in medicinae Sum Voca SSe. Equidem Suidam potius huc advocandum SSeben Seo narrantem s. v. Iriμοκridi iσ Democedis Crotoniatae patrem suisse Calliphontem iερεα γενομενον εν νιδω, undetri scheus P Or-

Sotai en cur cillen Philos. I 2 collata Herodoti de Democedis satis narratione recte concludit Calliphontem medicum Cnido Crotonem Uerod. IIII 3 τω πατρί emigrasse. Itaque a Calliphonte Cnidio scholi Crotoniensis originem duxisse videtur. )i Cf. oli deum Mus Rhen. 2T, bi ei Nauckium in edit sua Petropoli 188a . 2 Haesertas narrat pag. Io1 Eudoxum Cnidium eiusque discipulum Chrysipilum, et ipsum Cnidium atque Erasistrati magistrum, ut a Phili

stione ni edicina imbirerentur Croto non ofectos esse. Quod si verum, memoriam antiquae cognationis etiam Platonis temporibus servatam esse

95쪽

Sed sive coitilitani esse scholam Crotoniense in a Calliphonieci e les, sive ad eandem diutius iam lorentem postea eum acceS-

sisse verius tibi videbitur, hoc constare facile mihi dabis, salso Lithro uni Uippo er II 6 ad Pythagoreos scholae originem revo

care. Etenim Democedes, quoniam, cum Polycrates interficeretur(anno 22 n. Chr. n. , quattuor annos domo abesset', anno II Crotone fugit. Iam eum illo tempore persectissimus iam esset medicus citi erod. , etiam antea'. o. intra annos Io et 2ACrotone aegrotos sanasse putandus est. Itaque Calliphonte in patrem eius vel ante haec tempora Crotonem veni S Se censebimus, et si hunc quoque aecessisse tantum ad Crotoniensem scholam diutius in in florentem conicimus, sine dubio conditam eam esse dicamus oportet aliquanto ante do a Chr. n. quo fere anno Pythagoras Polycratem tyrannum fugiens Samo ex

cessisse haud incredibiliter fertur Diog. Laert Itaque quin Lithrei coniectura reicienda sit dubitari nequit.

putabimus. Sed unde illa sumpserit aes eius, proisus nescire me ingenue fateor Movet suspicionem Laert Diog. VIII S, I τα ἰατρικα θιλι- στιωνο του Σικελιωτου διγ κουσε Scit Eudoxus Cnidius , καθα αλλίμαχο ἐν τοι πίναξί φη σι. Cf. VII 8 d. Idem cum alibi Plut Symp. VI Di meli. XVII ii, 6 Athon tibi Galen IV 366 Κ. dicatur Locrensis,

Locris natum scholaeque medicae Siculae asseclam eum fuisse coniecerim cuius praeterea novimus Sectatores Empedoclem Pausaniam, Acronem.

Ceterum ut Alemaeonem atque Democedem, ita Cnidios secandi arte auteomnes insignes fuisse docet Galenus II do, si XV 36 Κ. et eosdem ea quoque, quae ad hominis generationem et sexum pertinent, ante ceteras medicinae partes summo studio excoluisse inde patet, quod omnes sero

collectionis ippocraticae de gynaecologia et embryologia libri a Cnidiorum doctrina alieni non esse videntur de morb. mul. de steri l. de his quae ad virginem spectant, . at mul. de genitura, de excis foet , de supermet. de septim Pariu de ocio m. Partu . 1 Ilerod. III 13I καταστα δ' ἐσυ γιναν τέο πρωτω τε υπερεβάλετο του αλλου ἰi τρου σκευή περ ἐων καὶ χων ουδὲν τῶν σα περιτὴν τεχνην ἐστι ἐργαλγ ια καί μιιν δευτερω τε ταλάντου Λἰγινηται δLi-αοσίη μισθουνται, τρίτω δὲ τε 'Adi ναιοι κατον μνέων, τετάρτω δὲ τείIIολυκοάτri δυῶν ταλάντων. - erodotus cum adeo accurate Praemiorum

summas enumeret et cetera quoque de Democede diligentissime exponat, his de rebus, cum Thuriis versaretur, ab ipsis medicis Crotoniensibus certior factus esse videtur; nam Crotone eum suisse e V as i. constat. Iam aPPuret, cur laudibus eosdem cumulet III Idi, qui de patriae scholi3 praeclaris, Cnidia scilicet Coaque Proi Bu taceat.

96쪽

Sed eum De in ocedes in patriam reversus Milonis Crotoniensis altiletae nobilissimi, qui ipse Pythagorae gener suisse dieitur Iambl 28i , filiam in matrimonium duxerit Uerod. IIII si , Milonem autem Pythagoreum fuisse Iamblichus tradat, cumque idem scriptor Apollonium secutus es. 2bi Demo eodem

Pythagoreis a Cylone vexatis praefuisse itaque mortem occubuisse narret pag. 25 - 26i , Κrischeus tunc certe non solum ipsum Democedem, Sed etiam omnes medicos Crotonienses ei aequales ad Pythagoreorum societatem accessisse contendis Sed ut Apollonii historiam veram esse coneedamus quamquam quanta sit Tyanensis fides quis nescit ), movet suspicionem quod

neque Nerodotus l. l. neque Athenaeus A si neque Aelianus(v. hist VIII li nequo Dio Cassius (XXXVIlI, 18 neque Photius(bibl. 3 6 a d neque Suidas s. v. Pythagoreum Democedem

nominant. Ne Iamblichus quidem satis sibi constat, cum in enumerandis Crotoniensibus Pythagorae asse elis pag. Hi

Democedem non commemoret. Praeterea haud scio an id quod de Democede riseheus contendit, in ceteros medicos Crotonienses non aleat. Denique Alcmaeonem certe a Pythagoreis diligentissime segregandum esse docet Aristoteles. Itaque Crotoniensem medicorum sectam a Pythagoreis Secernendam SSe putaverim, ita tamen, ut non solum artam amicitiam cuius Alemaeonis quoque liber monumentum est , i. e. doctrinae et consuetudinis commercium, inter utrosque intercessisse, sed etiam utriusque sectae asseclis ad alterius societatem accedere licitum esse credamus. Quod Pythagoreos imprimis fecisse ipsa re veri est simillimum. Nam et Crotoniensem ad scholam multo certe expeditior patebat aditus quam ad ipsorum societatem legibus severissimis adstrictam, neque Solum qua suerint πουλυμαθιri, sed etiam quantopere medicinae imprimis saverint nemo nescit cuius tamen artis eam tantum partem excoluisse dicuntur, quae maXime ab hominibus artis imperitis tractari soleat se victu rationem. Verum ne hanc quidem a Pythagoreis Crotonem allatam esse

1 Iosephus a Apionem I 16l pag. 3o 25 Nieso etiam Calliphontem

Crotoniatam IIυθαγόρου συνουσιαστὴ fuisse narrat. Sed auctore utitur Ilermippo, quo de satis habeo ad Dox Pron. p. 15 te delegare.

97쪽

putaverim, cuni et Cnidiorum secta antiquitus hac potissimum arto valuserit et ii ipsa Crotoniatarum urbe inde a remotioribus temporibus vulgarem eam suisse antiquissima athl larum Crotoniensium gloria ostendat, quae quanto 'ythagi, rast a J-vonium ea. Zo antecesserit line ex Olympioni earum Crotoniensium tabula videas:

Aστυλο ., στάδιον καὶ διαυλον

ditibus addendi sunt Philippus Ilor di ea annum Io set athlotes Aelian. v. h. X I). Phayllus Ilorod. VIII di)

lae posterioribus medicis Crotoniensibus cum huc usque nil notum suisset, elicissimo nuper casu actum est, ut in Monon eis fragmentis Philolai o Ilipponis Crotoniatarum memoria in lucem prodiret. Exstant de Philolao inest Suppleni. Aristos IIII col. XVlli pag. II Diols): ιλολαο δε ο Κροτωνιάτη (ef. VIII i, συνεστάναι φησὶ τὰ μετερα σωματα

98쪽

eracliti auctoritate factum esse apparet, ut Philolaus

μένου τω λόγω θερμὴ, ὴ ψυχρον ὴ πηρον υγρών , ἀλλ' ό τι αν ἐθέλωσι, quos Alcmaeonianae doctrinae asseclis opponi ab auctore de prisca medicina pag. 8 vidimus. Neque tamen illo sibi constat ut eclecticus, immo eo certe ab eis dissentit, quod ad morbi originem explicandam sucos advocare mavult; sed utpote Uippocraticus magis quam Alcmaeonianus tetrade eorum acquiescit. Qua in re argutias proseri' , quales si hi lo-

Sopitum potius quam medicum redoleant maxime pie recedant ab ea qua Alcmaeo utitur via ac ratione. i Cr. Diolositi in orni. XXVII ais.

99쪽

Sed non Pliilolaum solum, verum ne reliquos quidem Crotonienses medicos a philosopliorum nugis abstinuisse luculentissime apparet ex eis quae de ippone narrat ex certitor Monono us eo l. XI 22 pag. I Dieis Iππων δε ο Κροτωνιά-

τερον ὴ ἐπὶ τὴ παχυμερεστερον επὶ τ λεπτομερεστερον εἰσ

Vides ipponem quoque esse ex eis, in quos invellitur auctor de prisca medicina, Sed eo aeerbius Philolao eum se gerere, quod in morborum origine explicanda recurrit ad bυγρον, Varii Sia eorum generibus plane neglectis. Itaque quam semel Thaletem secutu, de ui nido omnium rerum principio sententiam veram Sse ibi persuasit, in ea con Stanter permansit. ac ab opinione praeiudicata petendum Sse puto, quod etiam sensuum perceptionem ab humido illo pendere vult, praesertim cum animam quoque liquorem esse doceat neque

assentia Diolosio Uerna. XXV Ira 2l , qui ex uno illo do

oculi humida natura placito Alcmaeonis hoc ipponis dictum prosectum esse existimat. Recte tamen Dielesius eodem et physiologiae et psychologiae studio Hipponem cum Alcmaeone

iunctum esse annotat omnino notandum ea, quae medicinae Propiora magisque a Philosophia remota Sunt, minus distare

ab Alcmaeonianis, ita ut idem de Philolai quoque placitis

ignotis conici liceat. Consentiunt caput primum in imo tu oriri, quam ad opinionem ea re uterque adductus est, quod in capite animi principale inesse persuasum habet Censor. d. die nat. 6 l . duod ipsum lilaeitum num e poris Alemaeonianis Ilippo coegerit, dubito. Etenim eum ut omnes re ita SP men quoque,

100쪽

si universo rem fractes, ex tumido oriri credas, sin singula quaeras, e medulli Semen profluere ei constet Cens. d. dionat. I, 2 , Semen autem rosorii vjυχ1iν Arist de anima Ira, ob b b osse sexistimet, siseri potuit, ut animam non solum aquam esse diceret, sed etiam cerebrum Ilippolytus philosophii mena In ox. 66, 22 hoc enim longe nobilissimum

inter omnia medullae genera. - Denique de infantium genere

Plutarchus Dox dsto ara tradit haec: Imrωναξ εἰ μεν γ γογχὶ κρατησειεν αρμεν ει δ' ὴ τροφὲ θῆλυ ' , simillima Alcmaeonianis, nisi quod, cum mulieres vel nullum Cens D, d vel inutile Plus V A, B semen emittere putet, seminis loco muliobris nutritionem in alvo foetu oblatam posuit. ae sunt quae de nobilissima Crotoniensium secta comperi. Licet conicere Broni in una nec non Ilippasum, qui Crotoniatae dicuntur eidemque Metapontini ), ex medicorum illorum

numero suisSe.

Sed mittamus Crotoniatas. Iam ippocratici quid singulis in rebus perquirendis de sensibus praecipue Alcmaeoni deberent, Suo quidque loco exposuimus pag. 3b d 3. II 68. 2 .

Attamen cum pag. 82 patrem medicinae graecae Alcmaeonem eSSe invenerimUS, quaeramus oportet, qualitum illius de morbis placitum ad ceterorum medicorun hac de re doctrinas excolendas valuerit. Sed quamquam cum in libris Ilippocraticisi Longo alia idem Plutarchus tradit ox dis area: Iππωναξ παρατ συνεστb ii malim τε και ἰσχυρον η παραμ ρευστικον τε καὶ ἀσθενεστερον σπερμα. At movet suspicionem, quod eodem in capite eiusdem scriptoris eadem de re duo proferuntur placita linque alterum lemma calami lapsu consusum esse ratus equidem dis ara pro Iππῶναξ scripserim Iπποκρατ)ησ, collatis libri de generat. c. 6 his VII di 8, 5 ): ix μὲν απ' ἀμφοτερων το σπερμα ἰσχυροτερον λθη, αρσεν ινεται γιν δὲασθενεσ, θῆλυ. Idem de nai pueri 1 VII do 25 L.) ἐσ κοτερον τα ν

δ ε αφιφω ἰσχυρi εἰσελθῖ, αμφω αρσενα γίνεται, ὴν δε ασθενῆ σά ἀμφ o, αμφω γ λεα γίνεται. Erioris Censorino antiquioris l. l. Dox. p. abi culpa non Ptio tribuenda esse videtur, sed vetustorum Placi forum auctori, quippe qui et Aetii h. e. Plutarchi et Varronis h. e. Censo lini coinmunis auctor fuerit Dox proli 2oi . 2 De Ilippaso vide Iani bl. d. vii Pyth. Siboli. 26 T do Brontino Iambl. 32 et 2 6 coli Lasert Diog. VIII i, 22 2, 2 5 2.

SEARCH

MENU NAVIGATION