장음표시 사용
371쪽
V c s. 6. Surge, ct ego ipse homo sum obiectionem hinc formant, contra cultum Sanctorum 'udd Petrus imhibuerit, ne a Cornelio adoraretur. RESPONSIO CATHOLICA. Tametsi Cornelius unum Deum coluerit falli tamen psi uir de Petro, in quo aliquid diuinum inesse putauit: ut ceri- set Hieronymus, contra Vigilantium Testiinpnium enim Atigeli de Petrό, potuit ei generare existimatibnem esse aliquid in eo diuinitatis, a quo de rebus maximis insti uemdus esset, qudd Angelus non fecisset Ethanc ob causam, . honorem hinic Petrus refutauit, mornelius iure corre- ctus fuit oves iuxta mentem C Mysostomi in hunc locum: Petrus hutic honorem, alioqui sibi debitum, prae modestiae recusauit Nec impingunt hac in parte Catholici quasi asscreaturam transferant, quod Deo debetur quia licet ex more scripturae crebrbis communi usu, per externum corporis habitum,in gestum, dein honor, aebeatu inqminisus Angelis, Sanctis,in ipsi Deo: interna talaien veneratio Jonge dispar est. V a R. 43. Bis omnes νομευ iammonii- perhibent
remissionem peccatorum accipere per nomen eim omnes , qui ero
set,sc. Hunc locum Aduersat ij de sola fide interpretatietur, quasi diceret scriptura, qui an uiri credunt salutem obsequentur. RESPONSIO CA THOORA. Nunquam inuenies qui credunt tanti hin qui enim tes tum credunt, hi certe Christum non diligunt qui autem non diligunt, manent in morte, ait Ioannes Intellexit igi- tur petrqseos,qui fructiferein persecte credunt. cenim,' existimet scripturam, cum fidem coitimendat, impers ctam,& mortuam ac non potius persectam,&vium com ariendare Diledito verb fidem perficit, sicut anima corpus. Qubd alio loco dixit Apostolius 1 Timoth. i. Finis praecepti,
sue persectio utrumque enim significat τέ-yes charissu. Vities, inquit D. Auostinus in praefatione Psumi
372쪽
s Meptit quo perficiuntur pracepta sicut dicimi finita es tun qu . in iuronitur,ut persuasis sic ille. Sic igitur praeceptum est credere dc perscctio praecepti sit charitas perset stio go fidei, charitas erit.
. V E R . . . . s. Sisare introisi ad viros rapulis haben tes Incipiens autem Petrus exponebat istu ordinem, incens: Ego
eram in ciuitate Ioppe Ad reddendam rationem, aliis Petrus subiectus erat,in se purgabat non habuit igitur, inquitiae Aduersarij, qudd sibi vilebatur, faciendi potestatem. REsPoNsI CATHOLICA. suxit ex hoc loco mei Gregorius, unde aliivenenum: circa hoc factum Petri, modestiam diligenter adnotauit
Itb. si Epistolarum epistola 39. Petrud illa Aporiolorum Princeps, esc quere fidelium non ex potectate, sed ex atrone re-θondii Si enim cum a delibu culparetur auotoritatem , quam
in f nctam Ecclesiam acceperat attenis i rustondet sic poteram, ut Pisorem suum oues, qua ia commisi fuerant, reprehendere non auderent sed scin qiιe Aa Melium aliquid de sua po- es te diceret , profecto octo mansuetudiMi non fuistet, Haec illa.
- - , es. Confessio Augustana, Caluinus , Be eta in commentariis , negant hic esse sermoncm de Vero sacrilscio. . REsPONSIO CATHOLICA. . Licet verbum graecum, - πία, surpetui pro quouis ministerio, dummodo sit publicum,ut patςt ex profanis authoribus4 tamen ex adiunctis , iudicanduin est ita accipi, ut Catholici contendunt. Itaque cum dicitur Minsranti-
iis Domino, significatu ministerium, quod proprie ipsi Domino exhibetur, ad quod non sufficit, si in eius hono-xrii fiat. Sacramento;um autem adminiluatio,in praedis .
373쪽
tionis ministerium etiahis publicum sit, populo propria
sit non Domino , ideoque λείουρτουτων δε ἀυτῶν, ad sa c ificantes pertinet. Quando enim absol me reperitur,&ad sacra accon, odatur, emper sumitur pro ministerio sacrificii at Lucae 1 Factum se ut quo sunt dies inriseisina aes Eest λε- -ς, hoc sensu Graeci Patres Liturgiam homoriant, quam mys Missam appeliamus Patmelius in Liturgicis recitat Liturgiam Iacobi primi Hierosolymorum Episcopi cuius memita It Cyrillius Hierosolymitanus cateches s. mystagogica iem Basilij. Chrysostomi Secundo, Caluinus euadere conatur, dicens Interpretem latinum vel , tisse , Ministraucibus, non autem sacrificantisus, non animaduertit additum este, Domino, quod ministerium Do-MMno factum, nulli magis proprie conuenire possit, quam sacrificio Altaris. Erasinus in annotationibus in Acta ossianisere se torquet , ac primum quidem fatetui graeco verbosgnificati sacrificium, magis proprie interpretem eon . uersutum suille, Sacrificantit ius illis sed rem ridiculam addit, quasi sacrificare, idem sit, quod concionari, dicens: Nussum sacrificium Deo gratius esse, quam impertirictrinam Euangelicam Legitur 'aque dicto Actoriiiii lotis, ipsius Ei mi testimonio, qui sic vertit Cum autem illi sa . . erificarent Domino, neque sacrificatum fuit bobus, aut vitulis, concludendum est igitur, celebratam suisse Missam. De sacrificio Ecclesia , sub vocabulo ista loquitur ignatius, tertius post D. Petrum Antiochense Ecclesiae Episcopus, epistola ad Smyrnenses: Non licet sine Episcopo neque offerre, eque sacriscuim immolare, neque Missis celeMare Sic ille. Ambrosius lib. s. epistola 33. Ego tamen mansi in munere, o Fim facere coepi sic lin Leo epistola 88. N publice quidem in Misisa quemque poeniselem ridicon re, es. Habent Ad uerlata vocabulum Missae, quod tantoperesoderunt: habent incruentum Ecclesiae sacrificium ab ipso sancto Andrea oblatum, ut idem Egea Proconsuli affirmauit: Ego omnia ροὶ ori Dis qui mo mera es, mois quotidie, non mi --m carnes , non hircorum sanguinem ista immaculatum agnum in altari , cuius e larem poseaquam omnis popul credentium manducaueris: ν ita , qu sacrissolui si iniurirpo
374쪽
VERS 39. In hoc omnis, quieverit, luctificatur. Aduersa ij ex hoc loco,depromunt Iumentum pro sola fide. REsPoNs1 CATHOLlc A. Omissis aliis expositionibus , quarum mentionem feci,
mus in praecedentibus, recte exponi pores particula omnM negati ue , hoc sensu Omnu , qui credit, iustifica ur, id est, nemo sine fide iustificatur: luod illustrari potest similitudine, qua D. Augustinus utitur, in expositione verborunti Deus vult omnes nomines saluos fieri, lib. de praedestina tione Sanctorum cap. 8 his verbis uicus ergo megre loqui. mur , cum de aliquo litterarum Magistro, qui in ciuitate s= II, Hι-m omnes in hἰ litteras docet: 'in quia rinnes a iiiint, μή quia nemo nisi ab ilis disicit: ita recta dic in omnes Deu dout venire ad Christum , non quia omnes veniunt, fassi od nemo alite venit. Sic ille. Simili modo dicitur Domnis qui credit, ius catur quia nemo iustificatur, nisi credat. Et no insinuat Paulus Rom. i. Euangelium vir me scio salutem omni credenti. Nam in tota illa disputatione demonstrare conatur, omnibus fidem Christi esse necessariam , csine illa , neque Iudaeos per legem Moysiis, neque Gentales Pes lumpniationis, coram eo posse iussificari.
VER s. s. eui in prateritis generatum Ain dimisit omnis unus ingredi vias μαι. Abutitur bis verbis Caluinus , opersiadeat eum tam longo tempore passum t Ecclesia errareti RES 'ONsI CATHOLICA. Aliud de Aeninibus loquendum, qui in varios secti,
dissecti errores, cultum latriae fallis diis tribuerunt. Aliud de Ecclesia noui Testamenti Contra quam nec porta inseri praeualebunt, Matth.46. cum qua usque ad consam
inationem seculi, Deus se perpetuo mavrutum promisit
375쪽
adusteram inquit Cyprianus, de unitate Ecclesiae non pAs..iscorrupta est, pudica Sic ille. Haec fuit Nestorij, talio rum arrogantia qui totam Ecclesiam Errasse asseuerabant: ii ipsistimus astus, nostros hodie Aduersarios instransiuersum abripit, qui sani os Romanae Ecclesia Docto, es, despicatissimos habent, ac de iis , non aliter, quam de Mysorum ultimis contemptissim loquutituri '
Vim s. . Conueneruntque Aposopct se niores viri a d merbo hoc. Hinc contendunt quidam Aduersari j in Concilium debere admitti, cum iure sumagi cunsultaui, decia sui , non Episcopos tantum verum etiam alios inferiores Hesbyteros, imo&laicos RESPONSI CATHOLICA. 'seniorum nomine Presbyteri intelliguntur, dubium non est , quincilli ad Concilium admittantur ut consulto . res, Doctores, soli Episcopi tamen definiuerunt, uulsi
scripserunt. Quare Augustinus lib. 2. cap. 7 de baptismo contra Donatastas, Uiliola r9. cap. 9 synodos, Concilia Episcoporum vocat. Et in Concilio Chalcedonensi generali quatio acclamatum est: dino. Episcoporu- es, non
Curicorum. Credi autem non debet uniuersam Ecclesiam,
ab Apostolorum exemplo , traditione discessisse men-riuntur ergo Magdeburgenses , suam dixisse sentcntiam quotquot in illo Concilio fuere Lucas narrat Apostolos Sieniores conuenisse:&sbios inducit loquentes Petruna, Iacobum, Paulum, Barnabam: si qui ex laicis adsuerint, sicut in nonnullis certum est adfuisse, ut in Carthaginensi, quod in operibus Cypriani recitatur , iis solum permissus eonsensis tacitus, simpliciter audiendo, non desiniendo, nec etiam disputando, 'secund5,cialigunt cum Concilium gener te uniuersam reprce sente Ecclesiam : de quolibet statu fidelium aliquos admitti debet vel saltem admittendos esse,si se offerant '
376쪽
RasPoNsI CATHOLIc A. Fatemur Concilium generale repraesentare uniuerseimycclesiam verum non exemplatide , sed potestatives quiae pila totius Ecclesiae ibi congregantur, sicut in ciuilibusto: communitas consentit, Gauditur,quando capita corb. sentiunt ita omnes audiuntur fideles, quando eorum P sores , Magistri audiuntur : Ordo, nouit Augustinus de Vtili:ate crede'di cap. 7. Alisnu peruertemdm non erit. Sic ille Iuxta quem ordinem, etsi omnium sit fidem conuenirς non in omnium de fide iudicare. VERs ibidem Apostoli, Essenseres. Cum vocabulum: Seniores in Textu vulgatete editionis legissent, Calui iustae no luerunt Seniores quos Gallice, es Anciens : Teutonice,
oulierlinghm vocant pro Presbyteris accipere, sed
scrimen quoddam inueneruot aiunt enim inter Praepotatos Ecclesiae, alios esse, qui Euangelium praedicant, irae
terea regunt Ecclesiam alios, qui noli praedicant, aut do
cent, sed tantum regunt, iubernant Ecclesiam, ipsisqu* Verbi praeconibus subsidio iunt. Primi generis sunt mini, stri; posterioris seniores distincti, qui bla gubernationi,
carent. Et hac ratione conatur Catuririis lib. . Instituta
cap. 3. Laicorum βInedrium ., consistoriunt stabilixi, fundare. RasPo VIIo CATHOLICA. Dicendum, in Apostolica Scriptura, vocabulum senio rum latind semper esse, Presbyterorum graece, nec alios si gnificat, nisi verbiis sacramentorum dispeii satores nisi
solum a Timoth. s. ubi aetatis nomen est hane etiam ob causam in tota Latinorum antiquitate , Senioris nomen rarius,sed frequentissime Presbyteri reperitura quem etiam sacerdotem vocant. Quare Hieronymus, quos suos Actorum O. Vocat Maiores natu graece Πρεσβυτερους, epistola ad Euagrium, sacerdotes Et Cypilanus culti de Iesbyteris loquitur, semper Sacerdotem Din vocat Ambrollus I. Timoth. s. Episcopi, inquit, es Presfieri una in ordinatio, Voluremm S uvis es.&c ille.Et D.Austumus lib.αλαio
377쪽
ae Ciuitate scribit solos Episcopos, atque Presbyteros, pro prie iam vocari in Ecclesia Sacerdotes Senioses itaque norifaaici intelliguntur, sed Sacerdotes, ut vox graeca, pere tuus Ecclesiae,sus , iis aqv e cui De vulgaris linguae inteo pretatio , in tota hae Oecidentali Ecclesia sussieienter do cet. Hoc pro fundaimento praemissum sit,ad euertenda cor sistoria Caluinistica, qti antiquitata ignota Consistoria xum etenim ubi ciue in iurisdustione iudici Episcopalis fiemcntio, non talium seniorum laicorum, per quos tota regiminis Ecclesiastici sprma subuertitur Verum itaque C . tholicum antiquum is non corruptum Consistorium, quod de ab initio nascentis Ecclesiae , fuit Presbyterorum Collegium quod etiam Presbyterium vocabatur illudque aduocari selebat ad maximas deliberationes , sed potissianum ad disciplinae conseruationem. De quo Ignatius epi- sola ad Tralliano, Opid es Presbterium' nisi insilesii san-- consilia j scam soros Episcopi ZSic ille Et Cornelius Pap
vid Cyprianum ut est inter epistolas cypriani lib.3 epistolavndocima scribit se in reconciliatione quorundam schis
anaticorum, solum PreSbyter uni contraxisse, c. Cyprianus
etiam in editione Pamelu piliola s. ait Nan is adgnonia ros nos , se instruis sciatu dignatione diutis τι Numidicin He bter adpriHum Carthaginen sium numero, o nobiscum μἀeai, Clio sic ille In hoc presbyterio iis praesidebat Episcopus,ut patet ex Hieronymo epistolaos ad Euagrium. Huic Presbyterorum Collegi', velut Senatui Romae Camdinales successerunt. Alibi vero Canonici Cathedrales. Haec Milon alia agnouit antiquitas Ecclesiae Consistoria: xi't autem ilia, quae nobis obtrudunt Aduersarij, qui hac in parte non adhuc consentiunt. Puritani in Anglia, Q- Jos Ecclesiasticos viros in hune ordinem assumendos amrotanta Caluinus, seniores ait Gubernatores fuisse a plebe delectos, de se seipsam prodit huius erroris turpitudo. Porro locus dictus nihil iacit contra dicta pro nostra sententia: non enim probat Seniores ad gubernandum datos, juxta mentem Caluini quia verbiam, xεηιοτονον, Ecclesiasticulis est, sacrae ordinationis , quod Caluinus institutione concedit. Vsurpatur enim ordi'aii , c Rueoτονιοι, pro ordinatione, si Presbyterorum nomine Mon uinsiger tu Episcopii Pastores, m ui constaret ex
378쪽
sςrioinris vllos tuisse ab Apostolis Episcopos, vel Pastote .
Ex EODEM CAPITE. Vans io mi tenta Dei- , imponera iugum stipa ceruices discipulorum , quod neque patres nostri, neque hos pom. tare potuimm Ex hoc loco salio obtruditur implendae I gis inapossibilitas. RESPONMI C ATH OLICA.
Nihil praetexitur impudentius, quam diuinam legeni Wbseruatu impossibilem esse, ipsamque esse iugum graue,
de quo Petrus in concione locutus est: ideoque id im .ixime ad libertatem Christianam pertinere , ut hoc oneret leuein
mur Verum iugum veteris legis, quod sine gratia ii tellin itur, ab eo iugo distinguere nesciunt, de quo in Euang
o Matth. D. Iugum enim meum suave est, Θω- meos leue Et r. Ioannis . Mandata eius grauia non sunt. Si ne grauia quidem, quomodo impossibilia Gratia Christi sanania adiuuans non modo portabile, sed leue,&suaue diuinae legis iugiun reddit Pioinde cum Petrus dixisset S mutariinso adiunxit, Sedrarginuam Domini nos, Ι - miluari significans quod per solum vetus Testamentum,' humanas vires importabile fuit id, per Christi gra iam portari pollie Non postmt,inquit Beda in cap. H.Lucata onera sis p tare eo modo, quo isti egi risi haesimponebam hominibus Sie ille Modum hunc in laquentibus explicat, quὁd sine fide, gratia Christi seruare, deruandam aliis tradere praesumpserint sed Pharisaicus erat error. Verum alio modo seruanda legis necessitatem praedicat Ecelesia, quem expressiti Augustinus cap. 69. lib.de naturain gratia. E ipso, inquit, quos misime creditur Deum unum, bonion: impossibilia non potuisse praecipere, hinc admonemur infacilibm quod agamus, ct in dii tribu quod petammesonant
quippe Mint facilis aritati, mi istes christi sarcina lauis Haec ille
379쪽
VsRs r . Simon barrauit, c. v E s. s. Et huic concordant erba Prophetarum , sicut friptum. Ex narratione Iacobi, qui hanc Scripturam allegauit, inepte faciunt illationem: Npn licere aliquid desim Mire, quod hon sit expi esse in Scripturis contentum
' EsPoNsI CATHOLICA. Norunt Catholici maximi fieri debere Scripturas atta me licet aliquid definire in ipscnon expressum, ut hoc loco patet, Porrb Iacobus protulit ex scripturis testimonium, non adtrincipalem quaestionem decidendam dea galibussed ad comprobandam Gentium vocationem,quam Pςtrua pro suae cauta sundamento posuerat.
VERS. V. Propter quod ego iudico,non inquietari eos Abur tuntur his verbis contra rimatum petri quod Iacobus tanquam ut aiunt DConcili praeses, tulerit sententiam MPetrus ubi maximus erat suprema authoritatis sus, nullani tamen ibi exercuerit.
Muo in hac responsione notanda sunt. Primd, circa petasonam Petri, qui clim conquisitio fieret, id est, post ira gnam altercationem variis varia sentientibus' urgens Pe-
rrara dixit ad eos , Viri fratres surgen , inquam, It Graecus Scholiastes in hune locum dicit, non solum quia magis pilit seruebat; verum etiam a ui praesidentiam Di supulorum , se Apsolorum ad im esset, nisi autem Prasidens primm fmspei ait valdensis doctrinal h de lib. 2. cap. . 'ρ- est, quod in absoltitione dissidi, ' in definitione sentem
ita Omma Daueniret. Sic ille Fententiam itaque pronuntia hoc modo,primo declarat authoritatem suam: sitis,quo nam ab mitiqua diebus Dei elegit in nobister os meum aurire
380쪽
Gentes verbum Et angeli, Non dixit, peros nostrum , quia esse Apostolum, cialaim me erat Petro cum reliquis, ad quos
spectabat Euangelica piaedicationis administratio; esse auteni primum, illi Gli4 ,nueniebat, ter omnes alios ille primus p aedicat: cistaedixit per os meum securidb,Gentes aeque ac Iudaeos , fidei participes fieri debere probat. mia nihil discre hi, inquit, Dem me nos, Ioses scissis Spiritum sanctim, sicut-mbis. Secundd, asse it . quod nec
Iudἡ per legalia saluari poterant absque fide in Christum,
dicens mune ergo quid tentatis Deim: Inponere iugum super ceruices discipidoriιm, c. Tertio, eluentiam profert, quaestionem definit Gentes non per obseruationem legalium , sed per Christi gratiam saluandas esse, sicut onmes ab orbe conditoriustos e Sia e gratiam Domini nos Di
IESU CHRISTI redimi saluari,quema nodum se illi, id est, sicut Patres nostri crediderunt. Huic sententia definitiva nemo contradixit sed omni amplius inquisitio cne cessante, Mouieuerunt omnes. Hinc sequitur in textur cuit omnis multitudo, id est, in sententiam iam ait Hiero . nymus epistola undecima inter epistolas Augustini, Iacobu3 spos-livi, omnes simia Presbyteri transierunt. Sic ille. Notandum circa persbnam Iacobi hane quaestimem de
legalibus Hieroselymis primum ortam utilla : nam ab
Hierosolyma descenderant Antiochiam, qui illam mouerant, ut patet in principio capitis Is Actor. QiIocirca expediebat ab illius loci Episcopo sententiam illam , cu ac-- quieuerant, pronunciari ut populus cui praeerat, sciret vid ipse sentiret, e Vtrum cum capite suo concordaret. In hac sententia pro nunei anda, Iacobus manifeste se ad authoritatem Petri , cum prophetico testimonio consentientem resere qua confirmatus audet dicere constanter: Propter quod ego iudis .ctc. Nec mouet quod posterior dixit, id potius fauet Primatui Petri, nec vis ponenda in verbo, iudico, requenter enim pro dogmatica, siue pro ea aesti- matione atque opinatione, quam quis mente conceptam
verbo proseri; usurpatur vi obuium est apud profanos, Asacros Authores Hinc Caietanus inquis; iudio, idem esse;
a iudicium meum es. Si dixeris ex cuHysostomo, otiiod Iacobus iudicauerit cum potestate. Respondeo, exposuit sententiam, non quia potestate praecellens sed quod omnino