장음표시 사용
91쪽
rant gravius momentuna in Praesulibus, o Clero: popul reliquum erat, ut ejus judicium expeteretur, neque eidem lectores adversarentUr Verum, ut Vulgus natura sua inconstans, et Varium in contraria scinditur studia in Oriente, ob XOrtas persaepe seditiones populus electionibus paullatim prohibitus est, admissis Optimatibus, et qui innocentia, et modestia, vel artium optimarum studiis, aut ullo laudis genere commendarentur Serius id contigisse videtur in Ecclesia Latina, in qua Una cum Clero, Senatus, Primates, et populias in lectiones conveniebant, imo, ad electionis decretum, aliquando horum omnium subscriptio acce
re cclesiae non erat tantum populo, et Magistratibus, in electionum negotio tribuere, et nihil omnino Imperatoribus deferre quin potius, cum animorum disjunctione, partium studiis, et honorum cupiditate interdum dissensio X ardesceret, non solum causa, sed necessitas ei fuit Imperato-
49 Vid. Thomassinus Part. 2. lib. 2. c. 2-ll. cit edit. Verum in electionibus Episcoporum summa Potestas erat penes piscopos, qui unice poterant dignos secet nere ab indignis, dignioresque seligere. Populi autem jus in eo erat, ut Episcopi aures testimonio ejus praeberent, et ne invito populo, darentu Antistites. s. laudatus Blanchi in p. cit T. III. lib. I. . . . . pag. 497. et seqq.
92쪽
riam auctoritatem invocandici honoris autem gratia adllibebatur eorum consociatio in regnis, quae ex parietinis Imperii Occidentalis consurreXerant.
At nec id satis tutum Ecclesiae fuit; siquidem jus ex indulgentia praesumi, ambitio, pravaque hominum consilia regiis opibus inniti, Carionicae disciplinae vilipendi caeperunt, eoque licentia progressa, ut in Parisiensibus Conciliis tertio, et quarto, in nihilum redactae fuerint lectiones, quae non Cleri, sed a Principum suffragio Vim suam mutuarentur. Ouae Conciliorum sanctiones a Principibus vel aegerrime toleratae, vel aliquando impetitae, novusque Ecclesiae ardor in eisdem restituendis et vindicandis, perpetuam electionum libertatem le- stantur 20j.
Erat in potestate Romanorum Pontificum Episcopos confirmare, et cum Orientales plagae usque ad quartum sacculum metropolibus aruerint, et Ecclesiae illae omnes Romanum Pontificem Patriarchum , eundemque Metropolitanum revereren-
20 Cis Praetor Thomassinum Par 2 lili. 2. Joannes Caspar Bar-ihel in ptisculis uri licis varii argumenti T. II in dissertatione praeliminari de concordatis Germaniae ecl. II p. 22 et seqq. et ecl. III. p. 450. et e l l Bambergae et ii coburgi 2 l. et liniichi in laud. op. dewesterior oliata della Chies T. III. p. 500. edit cit.
93쪽
tur a ij, ordinationes quoque piscoporum Supre
mus ipse Christianorum oderator conficiebat Interdum tamen ob causas quasdam, et propter me
tus, et pericula itineris, piscopis Comprovincialibus, aliisque vicario munere fungentibus quod in Illyride actum fuisse legimus , etropolitano
rum ordinationes demandabantur non ulli Romam acciti, qui eundem Pontificem Consecratorem haberent aet). Oppido falsus est Maurus Ravennatensis piscopus , qui gratiae Constantis Secundi confidens anno 666 Romanae Ecclesiae jura declinare, et allere satagebat Episcopos Comprovinciales a Metropolitanis ordinandos sibimetipsi vero confirmandos, relinquebat Pontifex Inducta autem pallii consuetudine, alia deinceps enata est, ut eo misso, electi statim et probati Pastores eva
2l Cis Bacchinius in diss de Eccl. Hierarch. orig. p. 262. et seqq. et p. 525 et seqq. Mutina 4705. Massejus in Veron illi strata lib. X. de Rubeis in Monum Eccl. Aquil cap. 49. alterini T. 2. opp. S. Leonis M. in observationibus ad II partem diss. V. Ques-neli. c. 5. 22 Vid. Iaud Bianchi T. IV. p. 270 edit cit et alibi ut in Sup. not. et Franciscus allie de sacris electionibus et ordinationibus ex antiquo et novo Ecclesiae usu, Lutetiae Paris 4656. Part. 2.Cap 4. Art. 4-4. sive a pag. 629-282. 25 Vid laud. I. C. Barthel in opusculis iurid. etc. pusc. l. de Pallio T. II pag. 22 et seqq. , et Thomassinus in op cit Part. l. lib. 2. c. 55. et Seq. nec non Ruinartius de Pallio Archiepiscopali ext T. II. des uvrages posthumes p. 59. Etiam honoris ergo Pallii usus aliquando datus est. Legatur Bulla Benedicii XIV. in qua Pallium concedit Carolo Philippo de Greissenclauipiscopo Herbipolcnsi an. 252 tertio
94쪽
Translationes piscoporum ex alia in aliam Sedem, quamvis a Conciliis , et a Bonianis ontificibus improbatas, imo etiam duris valde poenis affectis interdum, a 4 permissu Pontificis, factas fuisse novimus, quod de incremento, et cclesiarum
nonas Octobris, ibi Benedictus haec habet si Porro inter praecipua Sacerdotalis honoris insignia, quibtis diversae per Orbena Ecclesiae, earumque Antistites ab Apostolica sede decorari meruerunt, et Sacri Pallii usus, et jus praeserendi Sanctissimae crucis signi merit numerantur . Praeter Archiepiscopos et Patriarchas, usu allii gaudet Cardinalis Decantis prout Episcopus Ostiensis, quod praesert eo die quo Pontificem Romanum electum in Eoiscopum consecrat, ut sactum vidimus die . Februarii 485l quo Gregorii is XVI. Episcopus consecratus est ab Eminentissimo Cardinal D. Bartholomaeo Pacca Sacri Senatus Decano Vid. Hallier- de sacris lectionib et ordinationibus pag. 84. et seq. allium conficitur ex vellere agnorum quos die S. Agnetis est in ejus Basilica via Nonaen lana unus ex Abhalibus Canonicorum AB. Lateranensium, pontificalibus insignibus rite benedicit, quosque statim Romanus Pontifex ad se delatos iterum benedicit, nonnullis tradens Monialibus, ut nive detonso vellere, virgineis mani-hus Palliorum fiat contextus, quae tandem in pervigilio Apostolorum Petri et Pauli, super eorum celeberrimo Sepulcro quotanni deponuntur. 24 Videatur T. III opp. S. Leonis odit Ball. Pag. 402. 1 coir- sessione, quam Damasus Papa misit ad Paulinum Antioche tui in Episcopum , ubi haec habet . eos anath cmat zamus qui de Ecclesiis ad Ecclesias migraverunt, tamdiu a communione OStra habemus alienos, quamdiu ad eas redierint civitates in luibus prinuim sunt constituti . Cir laud. Zaccaria in Atili-Febr. par 2. lib. . . . et Ballei inii fratres T. III opp. S. Leonis p. 89. ubi leguntur quae lana statuta Concilii ΙΙipponensis.
95쪽
saluti, extra omnem ambitus, vel avaritiae suspicionem, dabatur. Fuitque in quorundam sententia, dispensandi copiam extitisse penes Synodo Provinciales, sed quam recte rationes suas inierint, De- scimus, et in errorem prolapsos plurimi auctores demonstrant a Sin Constat enim Pontifices translationibus ejusmodi modo annuisse, ni Od Vero Te- pugnasse, Synodorum decreta nihil interdum secisse ubi praesertim , inconsulta Sed omnium magistra edita forent, donec aequissiniis causis
adducti, translationes piscopales sibimet ipsis in posterum, ut infra a nobis videbitur, ad judica
Summa potestas Pontificum in orientales Episcopatus.
In Pastorum Orientalium electiones minus sese ingerebant Pontifices, et piscoporum Comprovincialium Metropolitanis, Patriarchis vero Metropolitanorum ordinationes demandantes, confirmationem atriarchalium electionum a se XStare volebant. Cujusce rei indicio erant epistolae Patriarcharum ad Pontificem missae, sive ad confirmationem honoris implorandam, sive ad Catholi. Cam Unitatem, communionemque prostendam dignitas firmabatur, et communio, Si literis respon-
25 Inter quos eminent accaria in Anti-Febronio, et alterinii Τ. III opp. S. LeoniS.
96쪽
sum foret: secus, utraque reij ciebatur accepta ero Patriarcharum communio eodem loco erat, ac probata dignitatis collatio. Et quanti duceretur iste Supremi in Ecclesia judicis nutus, exemplis in historia testatissimis Nectarii, et Flaviani Episcoporum comprobatur illius ordinationem inanem existimans Theodosius Magnus, eo quod Pontifici non innotuerit, Damasi Papae auctoritate roborandam curavit Flavianus vero ad Constantinopolitanam Ecclesiam, post Acaci mortem evectus, licet optimam in se Potitificis voluntatem agnosceret, et Ordinationem ab eo suscepisset, nihilominus non antea in throno sedere voluit, quam synodicam pistolam Romam misisset, unde superno serente Numine, Sacerdotia omnia exoriuntur. Quod si infrequenter sane hac praerogativa Pontifices usi sunt, non eam ideo invalidam dixeris insigne potius exemplar tibi subij citur modestiae, ac temperantiae, quae imperia non ostentat, libenter remittit, necessitate tantum compulsa in subsidium advocat. Necessitati paruerunt Pontifices, quod sapientis semper est habitum, et Agapitum legimus, Antim e Constantinopolitana Sede propter crimen iaeresis ejecto supposuisse Mennam et Martinum hujusce Dominis Primum , cum animadverteret Orientem sero totum Monothelitica corruptela depravari, Joanni Philadelphiae Antistiti id facinoris commisisse; ut nempe in omnibus civitatibus Ilerosolymitanae, et Antiochenae Dioecesis piscopis, Presby-
97쪽
teris, et Diaconis manus imponeret, idque a Unctis Orientalibus tacitum omnino tulit 26j.
Non secus ac ad ceteros piscopos, ita et ad Romanum oratisicem eligendum Cleri et populi sebat conventus hoc tantum praestabat, Ut nisi grave aliquod intersereret moram, defuncto statim succederetur. Quidquid autem de primaevis electionibus Imperatores meriti sunt, id omne in mo
tibus, et conatibus prohibendis nihil profecto hu
mani a lecto quantumvis Virorum coetu alienum putes , in pace componenda, disciplina servanda qui est rectissimus potestatis usus, Versabatur.' Aemplum suppeditant, post Damasi satum, Ursini machinationes, quae discordiarum semina iterum atque iterum ministrantes necessitatem indu Xerunt Valentinianum Primum anno 385. invocandi, ut electionem Siricii ad Romanum Pontificatum rescripto suo ratam exhiberet 27j. Eandem opem Bo-
26 CT IIallier jam it. p. 760 et seq. ubi plurima exempla af seruntur ad rem, et auctoritate praesertim Ambrosii et Augustini comprobantur, id etiam idem Hallier in alio poro de Hierarchia Ecclesiastica Lut.-Paris. 1646. nec non lanchi, et ac aria. 27 Extat rescriptum apud Coustant in epist. R. PP. Ol. M. et seq. Parisiis 22l. ep. 2. Valentiniani Imperatoris ad Pinianum hisce verbis expressum . he ape Piniane carissime nobis , Populum Urbis aeternae gaudere concordia et optimum eligere sacerdo-
98쪽
nisecius Antistes Summus ab Honorio Augnsio anno 2o est consecutus 23j.
tem, Populi Romani esse ledimus, instituti et nostris gratulamur advenire temporibus. Proinde quo ii iam religiosum Siricium Antistitem sancti talis sic praeesse sacerdotio voluerunt, ut Ursinum alias Ursicinum improbum acclamationibus noluerint violarent nostro cum gaudio memoratus Episcopus ipse permaneat, Piniane carissime ac jucundissime siquidem magnum innocentiae, et probitatis exemplum est, in una acclamatione, et ipsum eligi et celeros improbari. - Data VII.
Kalendas Martii die 5. Febr. - 28 Legatur apud Petrum Coustant. in Epis l. RB.PP. col. 402-61028.
opistola Bonifacii admonorium, qua eum exorat, ut constituatur Ontifex jan rite electus quia in Urbe per ambilum nunquam Ponti- sex ordinabatur, et Rescriptum Honori Aug. ad Bonifacium Papam, in quo statuit ut si denuo Romae duo Episcopi ordinati fuerint ambo de civitate pellantur, animis vero nunquam excidere debet quaedam acerbis temporibus danda esse, quaedam mitescentibus subtrahenda. Haec ita lite venia temporibus ala est, ut Praefectus Praetorii in electionem Pontificis aliquando immisceretur, dum aliunde certo constat ante do acrem, qui sui Italiae Rex scili det ante annum 485. regium assensum nulli Pontificum electioni validi talem et vim impertivisse. Neque eum omnino Sse attendendum decrevit Symmachus in Concilio Romano Quis enim locus clamabat in eodem Concilio Tudertinus Episcopus ecclesiasticae libertati, qui Canonicae discipli nae, si electiones nostrae laicorum ingeniis versentur Quis in hac causa hi manas tam varias, neque divinitu instinctas, Voluntates expectet quid si vir uni sapientia insignique Virtute praeditum malae aulicorum artes excludanis improbo vel inscio a veniati si vigili cus', de rejecio, sura ut lupus in gregem immittatur hisce a Tudor lino ni isti te sortiter disputatis, mira animi consensioue adhaerebat Symmachus qui habilo Romae Concilio, regulas nonnullas de Pontificibus eligendis consecerat. Decernebat scilicet, ut si quis, Papa superstite, de Romano Pontificatu deliberasset aut subscriptionibus, aut religionis sacramento, aut sus agiis c privatis conventiculis de alio in posterum eligendo decerneret, loci sui dignitate , ct communione amo Veretur. Sanctium tiam fuit, ut is inauguraretur piscopus, si in cum omnia Cleri Ro inani suffragia convenirent, si discreparent, de majori lunc
99쪽
Electio Pontificui sub Goiliis Regibus, et Justiniano.
Alius quoque eruin eventus, licet prima DOnte Begiam praevalentiam commendare videatur, reipsa tamen excludit. In ancipiti erat ontificis electio, dispertita suffragia, hinc Symmachus, illincesserebatur Laurentius, donicum inter discrepantes convenit, ut Theodoricus Italia ule ex duabus sen
tentii dijudicaret 29J Judicium, idemque aequis
simum, redditum est, eum in meliori causa esse, quem prius, aut plures Pontificem salutavissent Verum Ecclesiae libertas in discrimen vocari caepit cum Gothorum Reges, vel Ariana labe insecti, creandos, vel confirmandos Episcopos, ultro sibi susceperunt discrimen , inquam, magnum, in V praestantissimos caeteroquin Episcopos a Cothis interdum praefectos licet Ecclesia respuere noluisset, respuit Vero, utpote quae immutabilia jura, a Domino dominantium sibi tribula, personarum acceptionibus quibusdam, vel Arianorum rincipum ingeniis praeferre ConsUe it. Pertentatam modo, modo vero surpalam a
Cothis Regibus eltictionis hujusmodi potestatem ne
numero haberetur ratio. Hoc decretum habes in capite si quis Papa dist. 9. s. Blanchi in p. alias cit. . . p. 2. l. 5. c. 6. S. l. et Τ. VI lib. . . . S. 2. 29 CL Thomassinus pari. . lib. 2. cap. 16.
100쪽
que integram, neque firmam, Iustinianus Imperator sibi, et successoribus suis, collapso Gothorum regno, habere potuit, neque eadem cum e mera indulgentia et tolerantia Ecclesiae oriretur, talis
erat, ut de pristina suffragiorum libertale Clero S. . . . quidquam detraheret confirmabatur qui jam suffragia tulisset, et ubi repudiaretUr DO-va indicebatur electio 3οὶ .
Electionum libertas a Romanis Pontificibus recuperata.
Ρriorem laudant nonulli Constantinum Ogonatum, qui a confirmandis, Vel nutu suo, vel per Exarchas, Romanis Pontis cibus abstinuerit Susce
pti Apost0licae dignitatis praeter Regiam confirma
tionem instauratae libertatis auspicium fuit, idque inserunt non ulli ab aetate Joannis . nempe ab anno 685., nos Vero, bona cum illorum pace, ab aevo Gregorii Tertii, quandoquidem anno 31., Vel inse-
30 Cs Blanchi in op cit. Ceterum confirmatio Romanorum Pontificum ab Imperatoribus peracta hosce ad Cathedram Romanam, et novum Antistitem contra factiosos et turbida hominum ingenia defendendum provocabat Tempore Vero, quo haec confirmali expectabatur, ecclesiasticae rei totius administi uti et diploinatum subscriptio aliaque hujusmodi Archipresbytero et Archidiacono velinquebantur. Cis. abillonius in comment in Ord. Om. c. 48. T. II. Musaei Italici p. 45. Fabricius in Bibl. at med. . II p. 58. Caucus in hist literar. p. 20. et liber diurnus RR. P. collect circ. an. 245. oditus a Gai Dicro Paris 4680. et ΙΙOst malui in Nov. Script et Monum. Ollcct. . II ct rccusus Viennae 762.