Institutiones historiae ecclesiasticae N.T.

71쪽

an Graecorum, pensi lantes. Ad haec consumptae imperii opes, clomesticae sectitiones, i ilia castra, velle mentissimae de sacris Iconibus contentiones, quas Leo Isauricus, et Opronymus deinde fovebant, incredibile memoratu est, quantum attriverint Rempublicam, et vastatoriis per Asiam, et Affri-Cam, Saracenorum incursionibus diripiendam obji0cerint. Quae autem Christianorum in Varias sectas

distracti l qua turbae t qui tumultus ab Aria uis, Nestorianis, Eutychianis, et Monophysitis' his se invicem lacerantes, communi tamen odio in Catholicos serebantur quin imo Arabum violentiam et furorem explanata ad quasdam Provincias via, in eorum capita advocabant. Summa demum obscuritas et ignorantia, in qua Arabes, Syri, et caeteri orientales versabantur, saciles dabat aures, dociles animos doctrina et indoli, et praejudicatis opinionibus accommodatae, quae pauca quidem dei, nec multa, aut ardua moribus daret, muli humanis cupiditatibus indulgeret, Polygam iam in hoc

saeculo, postea Vero Paradisum, Elysiam veluti sedem, omnibus deliciis perfusum in tertiretur. Quare mirandum non est, si tanto armorum apparatu, tanta blanditia, quasi sensuum titillatione, magna per orbem terrarum Mahume danae superstitionis

propagati facta sit 93J.

95 Vidd. practer Maraccitini sup . it. Abtili eda de vita et robus gestis Molia minedis ni abice et latitae curante agnier-Οxonii 225.

72쪽

M. Gagnior-Ηistoire de Mahomet, ire de Auteur Arabes. Am-sterdam 750. Gregorius Abulsarajus in Historia compendiosa Dynastiarum arabice et latine ab dwar Pocolito cum supplemento ad nostra tempora. Oxoni 1665 Euthymii Zigabent Saracenica, sive Moamethica ex uthymi Ligabent Panopilia, ex historia Moamethica incerti authoris, ex Theophanis et Anastasii libris de Moamothicae sectae primordiis, ut etiam Cathechesis Saracenorum P. et Lat opera et cum notis rid. Sylburgii, item Joh. Jacobi eurori rerum Saracenicarum Synopsis. eidclbergae Commeli 4595. aliique.

75쪽

INSTITUTIONES

HISTORIAE ECCLESIASTICAE . .

QUAR

NOTIS ET ANIMADVERSIONIBUS

ILLUSTRAVIT

EJUSD CONGR. IN ARCHIGYMNASI ROMANO HISTORIAE ECCL. DOCTOR DECUBIALIS E COLLEGI THEOLOGORUM BBIS

PERIODUS ALTERA

A CONSTANTINO MAGNO AD CAROLUM M. PARS I. INTERIOR

TYPIS IOSEPHI SALVIuccI ET BANCISCI FILII

77쪽

INSTITUTIO JMMISTORIAE ECCLESIASTICI

N. T.

DERIODUS ALTERA CONSTANTIXO M. AD CAROLUM .PARS IXTERIOR

CAPUT PRIMUM

S. I.

Ius serendi leges.

Pax Ecclesiae ab Imperatoribus impertita omnem ei tribuebat copiam ferendarum legum, sive ad Fidei dogmata, sive ad disciplinam pertinentium, quarum apicem ullum praeterire, aut Contemnere, fidelibus absque piaculo non esset. tenim non insuetum modo, sed in omni vetustatis memoria inauditum fuit, Ecclesiae constituta a subditorum Con Sensu Vim suam mutuari perindeque civilibus Edictis postponi, in quibus nulla a supremis reipublicae moderatoribus facultas relinquitur populo, censoria virgula eadem notandi, Vel explicandi. Hoc potius clarissimis Principibus acceptum retu-

78쪽

llinus, ut, i Ecclesiae filii, non Antistiles se existimabant, gladium in disciplinae tutelam eduxerint,

et quos sacra auctoritas non retinebat, civile imperium coerceret. Quod praesertim in Conciliis ostensum est, et ubi de Hierarchia Ecclesiastica ageretur, de forma lectionum , et judiciorum ra

tione, aliisque similibus, quibus Laici adesse quidem potuerunt, immisceri non potuerunt ij.

l Commentitia sane et retro saeculis ignota ea Ecclesiae distinctio consenda est quam Donnulli tribuunt Constantino, quasi externum, o internam putaverit, eamque sibi, hanc vero Episcopis regendam dederit obruimur testium copia, qui jus omne laicis in publicam externamque sanctae Ecclesiae disciplinam et proprium c unquam imperiit una osse inficiantur, cumque testimonia Sint Patrum, et quod multum movere nos debet, etiam Imperatorum, huc ad vel Sarios fidenter provocamus: Consulant, si ita lubet, evolVant lege Imperatorias, Nec lamen Pro saeculari in Ecclesiasticam disciplinam potestate, quod undique clamitant evincere poterunt. Evincitur, ita vivam, corum improbitas experspicuis Principuni Verbis, quibus nil certe arrogantur, sed iocunum sibi praeStituerant, ut quae ab Episcopis vel minis vel censoria nota intenderentur de auctoritate Sua firmanda, et excipienda curarent. Nil hac in re insolens, et ad Versus Canonicam legislationem, nilii ab El,iscopis dein iam vel incompertinia, Vel inexoratum Principes susceperunt ad res raclarios Ecclesiae puniendos, cque in Basilicis, in codicibus Theodosiano claustinianeo, in Novellis, Epistolis, o Digestis, Ecclesiae quidquam contra Praescripta nisi sunt, et si quando eo usque itum sit, restitit lamen Ecclesia, et Saccularia decreta vel per desuetudinem, vel per sinceram Principum retractationem abrogata, nihil momenti habuerunt Leguntur a quae Protulerunt Athanasius, Hosius Cordubensis , Liberius, Luciferus Calavit anus Glitarius Pictaviensis ad Cous latilium, Gregorii is agi an genus ad Alipium et Dalrum jus, Ambrosius tandem, Felix II. alias III. Gelasius, Isidorus Ilispalensis, Joannes Damascenus, aliique Cli . nosti a uola l4. pag. . partis exterioris prima Periodi, et auctor dissertationis Italica insciriptae Rendete a Cesare io che , Cesare, a S a Dio Pendet quel

79쪽

S II.

Episcopali Jurisdictionis limites.

Quamvis auctoritas Episcopalis e Divina institutione deducta sit, et immutabilitatem Divini juris teneat, duo tamen erant, quae robur suum non expresse a Christi institutione, sed potius ab Ecclesiae Moderatoribus acciperent, designatio scilicet et distinctio Dioeces eon, et Xercitium piscopalium facultatum. Primum in Iure cclesiastico contineri nullus inscias ibit, qui Canones Conciliorum, et Magnae praesertim Nicaenae Synodi, et

chera di ii, o si dissertaetione ulla odesta regolatrico della disciplina Faeneta 788. nec non lanchi della potesta, della politia ella Chies T. V. opp. 5 4 pag. 587. et Seq. et 80. et Seq. Roma 4746. Zaccaria in Anti-Febr. vindicato. T. I. di Ss. . . . p. 448. Caesenae 427s optime ad rem T. VII. operis Reciae ii des Actes, Titres et Mem uires concernant les Assai res du clerge de France pag. 597. et seqq. A Paris 4269.-c est ne doctrine rectae de totistes Catholiques, que de tot sui de mallere pure me ut eccleSiaStiqueS. . . . dependent uni quement de a uisSance spirii uelle; et quo siles soliveratns interponent leui autori te potir regie ces mallers, et

des ainis decret POUR LES FAIR EXECUTER DANS LEURSEΤΑΤS et paulo post, si Diet ordonia aux Ouveratias de Proteger I Egli se, e est poti maintentris jurisdiction, ET JO POUR LADETRUIR - T. etiam opus noninium opus Abbalis Pen cui li- tutus - de I autorii des eu puissancem Sirasbour 4284. T. III. p. 45. Antonius Charias in tractatu de libertatibus Ecel. Gall. Lib. V. p. 505 et seqq. T. I. Romae 4220. et Mamachius Orig. etc. li IV. P. 24. et seq. et Laccaria in p. - Comandi chi uo ubbidis a chidee Faeneta 788. p. 7.

80쪽

Prima Constantinopolitanae vel elimine salutaverit uin Monstris era sunt autem nonnullorum in

genia, quae jus pisc0pale ita excogitant, ut sin

gularium Dioeceseon fines transgrediens in alienum, imo vero in universum Christianorum gre

gem patere debeat confirmari videntur in ejusmodi absurdo exemplis quorundam piscoporum,

alienam provinciam, Vel generale Ecclesiae regimen attingentium. At arva omnis, omnis scrupulus, atque oscitatio evanescet, si piscopalis muneris partes, si Charitas, quae Pastorale officium quodlibet informat, alia demum quae fraternitatis vinculum ne dum exsolvant, mirum in modum constringunt vacuis prae occupatione mentibus obversentur 3 .

2 Can 6. Nicaen col. 55. . ΙΙ. Labbei et can. 5. CP col. 4458. T. cit Venetii 4728. Vid. Gerdit in Confittacione di due libelli di-retti contro ii Areo SUPER SOLIDITATE 289 Ol. q. p. l. et seq. 5 Ci 'accaria in Anti-Febronio diss. 2. c. 7. p. 470 Pesar a 67. et Parte . lib. . . . p. 589 et in Atili-Febronio vindicato T. I. diss. S. c. . p. 50 l. Quod de disciplina, et de jurisdictione Ecclesiastica dictum est, reserimus potiori jure ad controversias fidei. Quare S. Petrus Chrysologus ab Eulycliel rogatus in rebus ad fidem portinentibus rescripsit, pro studio pacis et fidei, extra consensum Romanae Civitalis Episcopi, caussas fidei dijudicari non posse. Vidd. Petrus Ballei inius de potestate Ecclesiast. Summor. Pontis. c. q. S. V. Pag. 46. Voronae 768 et Zaccaria in Anti-Fchroni T. I lib. . . . ameit o in Anti-Febronio vindiculo Tom et diss. 5. . . . 461., nec noti orditius in opusculis ad Hierarchicam Ecclesiae Constitutioncm spectant. Oinae 289 p. 454 ct seqq.