Tractatio de restitutionibus venerabilis servi Dei beati Angeli Carletti a Clavasio Pedemontani ordinis minorum regularis observantiae sancti Francisci nunc primo in lucem edita, congruisque notis illustrata studio, et labore patris fratris Honorii M

발행: 1772년

분량: 417페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

171쪽

s 92 Cous Io. I. ARTI C. III.

nem perseveret esse possessor bonae fidei , satis est , quod post diligentem

veritatis inquisitionem non habeat rei alienae conscientiam , ex Conc. Late-ran. cit., & ex S. Auetustino i.I cap. Si virgo 34. q. r. n liu quisque

δοnae fidei possessor rectiswe dici ur , quandiu fe pcodere ignorat ahenum. vero merit, nee ab aliena posse ione recesserir , iuης maiae fidei possessor perhibetur. Hinc juste injustus possessor vocabitur . At dubitans itum

res sit aliena , vel sua, non habet conscietitiam rei alienae , & ignorat se possidere alienum . Deinde possesso bona fide inchoata est ratio sufficiens ad rem sibi retinendam, donec probetur rem esse alienam: quia- in pari causa est conditio possidentis se Regula is s. Iuris in Sexto . Possessor autem cum dubitare Incipit, tenetur diligenter exquirere veritatem, qua diliget ter investigata, si perseveret dubium, potest juxta multos determinate dc prudenter judicare se posse rem ut suam retinere et eo quod in tali dubio melicit est conditio possidentis . Sed sine tali judicio non potest rem illam

retinere e nam si dubitans an re sit sua, simul dubitet an liceat sibi eam retinere, non continuat posscssionem bona fide L. 3 a. ff. de Utirpationi se ue ionibus Haec ille. En legem hic indicatam M. I. - Si qtiis id, quod post det, non putat sibi per Ieyes IIcere usu capere : dicendum est, etiamsi

erret, non procedere tamen ejus usucapionem, vel quia non bona fide iide σur p sidere , pel quia in jure erranii non procedat usucapio - . Haec tammen doctrina omnibus non arridet ; scliniis enim Colletum in suis Distia tui. de justitia & jure cap. a. an. I. sed . x. punct. g. g. g. q. 3. , Cuniliatide 7. Dec praecapto ς-μ-α. 3- num. I., Concinam de jus ilia & jure

Iib. a. Dissere. I. cap. 24. num. as. & seq. , aliosque , tueri oppositum . Eorum praecipita ratio haec est e quia de eo , qui dubitat dubio gravi, &probabili , de quo hic sermo , adfirmari nequit , quod ignoret rem esse alienam , sicut ad praescriptionis continuationem postulat Augustinua ab

Antoine memoratus . Vacillat quippe, & haeret . Arbitrantur ergo in hoc casu negotium esse inter partes componendum, & pro rata dubii rem esse dividendam judicio prudentu in . Et quoniam melior est conditio possidemtis , adjiciunt, quod in rei partitione major portio tribuenda est possessisti, qui titulo possessionis praeterendus ad persario est. Iudicium hoc suum confirmant , ex eo quod Iano. III. Extra de sententia excomistinicationis cap. 44. consultus super conjiige dubitante de valore matrimonii bona fide contracti, non dixit, dubium superveniens nihil esse faciendum , sed definivit, conjugem debere operari pro rata dubii - Inquisitioni itiae reiso dentes, credimas distinguendum : ti rum alter conjugum pro certo Hat impedimentum conjugii, proprer quod sine mortali peccato non valet carnale commercium exercere , quamvis illud apud Ecclesiam probσre non post : an non sciat pro certo, sed eredat . D primo casu debet potius emowmuricationi; sententiam humiliter fustinere, quam per carnale cowwercium peccatum modirale operari. In secundo distingulistis, utruis habeot conscientiam h60inedi

172쪽

stilare non delet: ne ἐπ aIterutro via contra Iegem conjugii, veI contra jum ldictam conscientiae committat sensam - . Qitae ex hisce duabus sententiis ipraeterenda sit , aliorum esto judicium . Certo tamen certius est latum esse idiscrimen inter valorem matrimonii, de quo Innocentius, & valorem prae' lscriptionis , de qua in casu . Valor matrimonii ius divinum habet adnexum Suod ergo Oeus conjunxit, homo nos separet - Matth. I9. v. 6. Va

lor praescriptionis totus est juris humani , quum solius iuris humani fuit ldominia . , de quibus agit praescript Io - ditio iure defeadis milias Ecclesiae, disino, an Atima πο ὶ Divinum itis in Scripttiris fisemus , humanum tui is Ieribur Rerum . τοde quisque possidet , quod ροφdet 3 Mn ne jure humaηο naω iure disino Domisi ut terra , o plenitudo ejus r nuperes ἐν dimiος Deus de tino Iimo feciς , ἐπ pauperes ετ dimi es tina repra supportor . Iure

ramen Minano dicitur, haec vilis mea est, Baee domus mea , hic fervu meu est- dist. 8. cap. I. Matrimonium seniel validum nulla publica hominum au Gritate reddi potest irritum . Dominium semel alicui concessum , multo etes ipsi potest publica hominum auctoritate tolli . Conjux semel lactus unius per coniugium, publica hominum auctoritate non potest eidem tolli , & alteri tradi : tolli autem potest dominium alicui semel traditum , & fieri alterius , & alteri concedi, sicuti in praescriptione fit. Non videtur igitur absonum , quod In iis , quae jus divinum habent adnexum , &fortius illigantur , dubium superveniens semper aliquid efiiciat, & quandinque nihil efficiat in iis, quae sunt duntaxat iuris humani , quum hoc γ' strenatim ex halegro pendeat ab hominum voluntate . Accedit , quod , si dubium superveniens, & sistens in puro dubio, ossiceret praescripti iii h na fide inceptae, incerta plerumque essent rerum dominia. Et aliunde scimus , ad hoc incommodum de Republica tollendum praescriptionem fuisse praesertim induciam. Titulum quod respicit , qui ex S. Antonino pari. a. tit. I. cap. T s. l. 7.d Icitur Omnis cytis , per quem selet acquiri dominitiis - , & definiri recte potest se Cusia ex se fabilis , vel ad transferenduis dominium , veI ad praefenda in D capiendi potestatem - , multiplex ipse est verus scilicet , coloratus, existimatus, seu putativus, & praesumptus . Verus dicitur cum a parte rei subsistit , ac fundat jus, quod quis se habere conteiidit. Hujus generis est emptio valida , valida donatio &c. Dicitur coloratus, cum bona fide

creditur esse validus, & talis re ipsa non est. Exemplum sit, si haeres rem det uncto commodatam putaret esse haereditariana, eamque mihi venderet;

emptio enim haec putaretur valida, di iccirco ipse praescriberem tamquam

173쪽

emptor bonae fidei , tametsi esset emptio Invalida, rei scilicet allenae . Ex stimatus dicitur, quando nullus re ipsa praecessit titulus; sed tamen errore probat,ili praecessisse creditur e puta si rem possiderem tamquam a servo meo emptam, sicut ei jusseram, quae re pia ab eodem sitisset surrepta . Dicitur demum praesumptus , quando ob temporis diuturnitatem intervenisse creditur, quamvis de facto non intervenerit . Ad praescriptionem dub Io procul requiritur justus titulus se tam in praescriptione rerum Ecclesiasti curam hono mei, G justus tittitur ex an r- Extra de praescriptIonibtis cap. II. Anuo justo titulo praecedenIe pclidentes , ratio juris quaerere dcmuitim pro-Φibet C. de rei vindicatione L 24. Iusto inquam titulo, noii tamen vero, quum, ut optime Insio. III. Extra de praescriptionibus cap. 6. - Godmeum est ex alia ea a meum fieri non post, nisi desierit esse menis - : re

quod scriptum est C. de nyticam ne pro haerede L. ultima - Psucapio non praecedenιe vero titulo procedere non potest - , intelligendum sit de titulo vero prout opponitur injusto, non autem prout distinguitur a justo , sed colorator quum titulus verus in hoc postremo sensu usurpatus sit apte natura rem faciat acc lentis, quin indigeat praescriptione, ut reddatur sua. Justus titulus est pro empto, pro donato, pro transacto, pro haerede , pro legato, pro dote , pro iudicato , pro derelicto , pro socio , pro soluto , &alter, si quis est, ejusdem generis, in quo transfertur dominium In accipientem . Ex quo legitime ini eitur, quod titulus pro commodato , pro deposito , pro prccario , aliusve ejusdem indolis , non conteri ad praescriptionem V rem enim habens hoc rituro min potest bona fide eam reputare suam,

setiti in qualibet praescriptione requiritur. Hic ergo justus t Itulus , col ratus nempe, requiritur in praescriptione Ordinaria , seu quae fit ordinar o tempore, de quo dictum est supra; probari immo debet , & noli simpi, citer dici, ne via innumeris fraudibus aperiatur. Vide Institui. de usui pIonibus sub initio . Requiritur item , quando rus commune resistit prinscribenti, vel habetur praesumptio adversus eundem e quia in hoc casu , si titulus non prosertur , praesumitur , quod desit bona fides , stne qua quisncin potest praetcribere . Non requiritur autem in pr. e scriptione long ssimi temporis, & extraordinaria, & multo minus tu praescriptio te immemorabili, de cujus tuitici non extat memoria; in hisce enim casibus sumcla titulus praesumptus, nec titulus melior, & fortior immemorabili possessione potest ad terri, ut apposte Fagnanus in cap. Cuis Ascyclicae num. 6. de his quae fiunt a Pralatii. Haec pene omnia sancivit Ilo.ii iacius VIII. δε prasi rhptionibus in Sexto cap. I. Nam licet ei, qui rem prascribit Eccisasticam,st fisti non est contrarium jus com ηe, vel contra eum praesumptio non hia beatur , sincia; bona fides: tibi tamen est jus cowwuve ccxtrarium , tri fa'betur praefissprio coatra ustiis , ἰοηa fides ηοn sciscit , sed est nec sarisi ritulus , qui possessori co ais tribuat praescribendi : nisi tanti temporis alla'

174쪽

Inquires la Ic , an & quae Ignorantia impediat, vel essiciat praescripti nem 7 Dubio procul praesci iptio tundatur in ignorantia, seu in errore , quo existimas aliquid esse tuum , quod tuum re ipsa non est . Dubio procul ignorantia vincibilis praeseriptionem impedit; pugnat enim cum bona fide,sne qua inchoari non potest praescriptio. Surino igitur duntaxat hic eth de tenorantia invine Ibili juris & iacti. Iuris erit , si legem ignores ; puta nescias requiri auctraritatem tutoris , ut aliquid a pupillo valide recipias. Facti es , si nescias tactum, non autem legem ; puta scias te non posse aliquid emcre licite a iure, ignores tamen eum, a quo emis, ipsum esset

iurem .

Constituo igitur prImo , Ignorantiam Inu Incibilem tacti praescripti nem non impedire , sed incere . Perspicuum id est ex L. 4. F. de D 'i fuat ignorantia se uris ignorantiaω in usucapione ner,ur prodesse facti P ro ivgnorantiam prodesse eo Τσι - . Ratio est : quia si secus esset, numquam Posset dari praescriptio , quae errorem tacti semper habet adnexum . Exci pe res tiirtivas, in quibus ignorantia tacti etiam invincibilis praescriptioni ordinariae non prodest et quum hae , praescriptione licet completa , sempςxsnt vero Domino restituendae, textu expresb Institui. de Uue ionibus q. a. 'Fur Θα pHque res, o quae τι possese sunt, nee si praedicto Iongo tempor bono fide pollegae fuerint, usucapi possunt e non furtivaruis rerum lex duode ciis Tabuiarum , O Iex Atilia infibent Uticapionem ; si possesartim lex Iu Iis , Plantia - . Dixi praescriptioni ordinariae , nam , si sermo si depraescriptione lonetissimi temporis, seu extraordinarIa, ad rem Glossa super hac leete , & singillatim super ver. praedicto longo sempore - Scilicet ιrien , nii , vel decem, veI PIgInti annoruω. sed trigInta , vel quadraeinta sanorum

Constituo secundo , Ignorantiam invincibilem iuris clari & evidentis , Impedire praescriptionem ordinariam etiam in foro conscientiae . Quoad to. rum tori nullum dubῖum; expressiim enim id est in lege modo producta. Qii ad forum conscientiae probatur ex eo , quia praescriptio ex legum dispositione, & jure humano fuit inducta . Non potest ergo extendi ad id, ad quod per leetes non extenditur, immo per ipsas prohibetur , & excluditur . Atqui leges excludunt praescriptionem , dum oli stat jus clam in &evidens , textu ex presb ff. pro emptore L. a. q. 1 f. - Si a 3 ἰπο emero sine tutoris auctoritate , quem puberem esse putem , dicimui usucapioneω θροι, ut hic plar fit in re , qtiam in existimatione . si scias tu luis esse, putes tamen pupillis Ileere res suas De tutoris auctoritate adwinIstrare . non capies usu, quia iuris error nulli prodest . Igitur etiam in toro conscie tiae jus clarum & evidens impedit praescriptionem . Non desunt secus opinantes , quos videre potes apud Ferraris ver. nascriptio I. a. num. 39. Eo. rum ratio praecipua haec est et quia jura in hoc casu non praesumunt honina. fidem

175쪽

fidem in praescrIbente . Ergo simul atque In toro conscient Iae constat de bona fide praescribentis , poterit ipse Praescribere ' . . . . ECoiisti tuo tertio , ignorantiam juris dubii , de quo invicem disputant Scriptores , non inpedire praescriptionem . Ratio est ita Anactetus in lit. 1. Decretal. tit. nun . 77. quia ubi jus est vere dubium , & secundum diversas probabiles Doetorum opiniones Intelligibile , non est major ratio, cur uvis unam opinionem potius, quam aliam sequi teneatur , cum agns ret, quoenam earum revera juri sit contormis. Quinimmo talis igitorantia Droprie non est ignorantia juris , cum de ratione juris seu legis sit cne mani testum cap. Erit autem lex dist. 4. Haec ille . Hanc opinionem tuentur Colletus , Cunialiati, aliique complures , qui omnes cum Cuniliati talen tur , communiorem esse , & probabiliorem . Titulum sequitur continua possessio . Posses o an Ilata est , ut Lost εcit, o pedi ut, quasi positio et quia naturaliter tenetur ab eo, stu- ff. de adquirexda vel amixtenda possepone L. I. in principio ; & recto definitur a Glossa ibidem super ver. a pedibus se Corporalis res retentis a corporis, is animi, juris adminiculo concurrente - . R' L E quia incorporalia, sive jura, non deri . Possideri atitem possunt quae funι temporalia se eod. tit. Iapcipio ; tametsi etiam ipsa sint praescriptioni obnoxia . Corporis item. qnon incipit possessio, nisi interveniat actus exteritus , quo res manu , vel ve de , vel aliter apprehendatur . Animi pariter e quia , nisi vis rςM

Drehendat tam uam suam, di mi- eam possidendi, non. dicitur e u mris essor, ut patet in depositario , & commodatario. Iuris demum . quia possidetur legitime , quod contra interdicta Iegum retinetur , ut ma

Ph.st ri est in f L . Possessio alia est naturalis, alia civilis, alia civit Issi catur' ossessio causa rei servandae et & de qua L. Raptores re C cisse Ecclesia vero omnem proprietatem , O plenam p esοηem Irundem rerum nostro habear beneflcio . Posscssio civilis vocatur etiam pose sessio iuris , & naturalis dicitur possessio tacti; juras demum , & lac , mul reperiantur possessio naturalis, & civilis. Ad praescriptionem requiritur possessio , vel quasi possesso , si de rebus incorporalibus sernio sit,

ut perspicue Regula a. IT in Sexto Sine possessionecta - . Possessio, taquam, requiritur inomine proprio a non alaeno, qu Di me , bo: oste

176쪽

Cous ID. I. ARTI c. III.

tit apposite Extra de praescriptionibus in B possidere dicatων . etistis nomine posside nr - . Ex quo inter, quod procurator, conductor , & filiustam ilias nota praescribi int: quia rem non proprio, sed alieno nomine possident. Quaeri hic solet. Quae possessio requiratur ad praescriptionem 3Θ. Conveniunt omnes solam possessionem naturalem sue civili non susicere : quia tunc deest animus possidendi rem , quam quis occupat et quia hisuper depositarii & coloni rem de laeto naturaliter possident . & tamen

ipsi non praescribunt, quum eandem retineant nomule alieno, & iccirco Mne possessione civili. Dubium duntaxat est , an sufficiat sola possessio civilis λ Et quamvis norinullis cum Anacteto in lib. a. Decreta l. tit. 16. num. IS9. Colleto de justitia & jure cap. 24 art. I. seci. a. punea. I. g. 3. , aliisque , placeat adserere , quod ad inchoandam praescriptionem requirantur insinulpossessio naturalis & possessio civilis ; sussiciat autem Gla civilis ad prinscrIptionis continuationem, S complementum ; probabilius tamen existimo cum Lucio Ferraris ver. Praescriptis q. . num. I. , quod ibia possessio civilis sussiciat tum ad initium, tum ad incrementum , tum ad finem praescriptionis . Ratio est, quia si quis ine absentem diceret haeredem, in ea haereditate aliquid reperiretur, cujus praescriptio inchoari posset ab haerede botue fidei , non video cur hoc beneficium mihi esset )enezandum equum possessio naturalis , quae exhide sequeretur in manidus mei procuratoris, possessio esset meo nomine secuta , & per Regulam 7 a. Iuris in Sex-

ω - fili focii per otium, est perinde ac si faciat per fetuum .

diaeres secundo. An si ficiat possessio civillisma proxime enucleata λθ. Et super hac re in utramque partem disputant Theologi . Vide Terraris , & Rumletum locis proxime laudatis, aliosque . Probabilius tamen videtur, quod & ipsa iudiciat e nam hujusmodi possessio ministerio legis secuta est vera possessio . Ergo eundem cum possessione ciuili sortirid chet essectum . Qitoniam , ut apposite Anactetus in lib. 2. Decrutat. tit. II. num. i7. - Haec non constituit novam speciem possessio iis civilis , sed solum importat disserentiam in modo acquirendi e nam utraque habetur ex Ditis dispositione . Sed cum hoc discrimine , quod possessio civilis praerequirat apprehensionem verum , vel sciam rei posscsae ; non item possessi civilissima, ut pote qliae ex sola legis , aut coiisuetudistis dispositione acquiritur absque alio actu apprchensionis corporalis vero, vel ficto - . Haec

I ossesso postmodum in haec debet esse continua , per totum scilicet tempus in lege sancitum, de quo jam dixi . Huic conthiuatae possessioni opponitur ipsius dormitio, & ipsius interruptio: quia praescriptio quando-quc dormire dicitur, quandoque interrumpi. Qitomodo autem id contingat, ne Iongior sim quam par est recitatione plurimarum legum , quas potius callere debet Iurisconsultus quam Theologus et id totum accipe a Danie Ie Concilia de justitia a jure Dissert. I. casu I . num. Iq. & seq. - DOImr

177쪽

Coras ID. I. ARTI C. III.

re praescrIptionem asserunt , dum propter impedimenta aliqua eurrere illa nequit , quibus impedimentis sublatis , veluti experge iacta suum resumit cursum , eumque cum priore conjungit. Tempore belli, pestisque , quo sistere tribunalia solent, dormit praescriptio. Similiter tempore , quo Ecclesia earet Episcopo , Rex re et aut si hi inutiles sint ad detendenda propria jura, praescriptio dormit. Sicuti dormit, quando hi, contra quos pr. scriptio currit, agere nequeunt, ut filii respectu bonorum adventitiorum, uxores respectu bonorum dotalium . Quoties ergo bona subjecta praestimptio ii legitimo detensore carent, praescriptio dormit. Interrumpitur autem praescrἰptio naturaliter, cum post praescriptionem recte incoeptam deficit uiis ex coaditionibus necessariis , ut possessio , titulus , bona fides . Cἰviliter interrumpitur jurisdictione, seu actu juridico, nempe per litis coii testationem , citationem &c. Discrimen inter primam , & secundam interrupti nem et . quod illa effectum suum habet respectu omnium adversariorum;

ita ut si interrumpatur respectit unius , Interrupta si rospectii omnium, qui ad boaa praescripta habere jura poterant: haec econtrario interrumpitu eduntaxat respectu illius, qui litem movet. Si caeteri , qui jus habeat ad hona praescript Ioat subjecta , sileant , respectu istorum praescriptici currit ;& si ipsis silentibus tempus definitum elapsum tuerit, praescriptio completa censetiir, solumque qui litem movit , eam interrumpit . Si qui litem intelitat possessbri, causa cadat , praescriptio non interrumpitur, sed tempus a die litia intentatae currit in favorem praescribentis . Si tamen actor

item mmeat 3 eariiqu proseqt et is quin iudicium proseratur, praescriptio Literrumpitur . Illud demum advertendum ad temporis eoatinuationem necesse haud esse, ut possessio maneat penes unam eandemque pedisonam , sed per plii res de una in aliam continuare valet se. Hactenus Concina . Si leges cupis haec omni perhibentes , coasule ae dum Ferraris veri Praescriptio , & Anactetum in lib. a. Decretal. tit. 16. , sed insuper S. Antoninum pari. 2. tit. I. cap. I 7., eas indicat. Scias interim volo,

magnum esse discrimen inter effechum dormitionis , & interruptionis . Indormitione manet quidem praescriptio suspensa propter impedimentum superveniens ; sed hoc sublato iterum currit praescriptio , & tempus subs quens conjungitur cum praecedenti , solo subducto dormitionis tempore . Arguitur id ex Iano. III. Extra de praescriptionibm cap. I . - Licet i turram Ieraii, quam canonica fit desinitione statutuis, ut coηιra Rowanais E cιsam, quae gauder privile io Deciali , nonus centuis onorum praescriptis Iocum sibi vaIeat vindicare : tempora rawen interciden ivm Isbfwatum , quc secundum iuris ordineis eur tiis praescriptionis impediuuet , nolumus aliquatrenui comtitur , sed diligenti consideratione adhibita de ipsa computatiove dedinoi . Non ita tamen hi interruptione ; in hac enim adeo cessat praescriptio, ut tempus praecedens omnino extinguatur, & sublato impedimento iterum

debeat ilichoari praescriptio nulla habita ratione ad tempus praecedens in

178쪽

temiptionem . Colligitur hoc eri Alex. III. Extra de praescr0tionibus cap. g. -- e, iam si de praescription , o i terrupti Ne inter parres fueri; mota quaestio, ab titraque parae restes recipi debeπι : si probara fueris inierruptio, prinscriptio non Ieηebit. Quum supra dictum sit, inter praesentes praescriptionem rerum immobilium decennio compleri. Inquiri potest , quid juris, si praestrinens quibusdam annis praesens sit , absens vero ceteris

P. IIuic quaesito respondet Authentica si quis C. de praeser pilone ιαι temporis- ωοd si quis quibusdam σηπis praesens M, quibusdam absens ,

adjicitintur ei stiper decenatum tot anni, quot annis ex decennio fuit abfexI - . Videlicet, ut eam exponit Anactetus in Lib. a. Decreta l. tit. 26. n. I sy. Qiiod unus annus praesentiae acquivaleat duobus annis absentiae r & vicii iii duo anni absentiae taciant unum annum praesentiae . Adeoque si quis per octo annos praesens tuerit, & deinde per duos absens, alii duo anni sint superaddendi; ita ut haec praescriptio ante annos duodecim non compleatur - .Hie ille, Coacinit Autheutica oonsulitia Iavitas , seu Novella r I9.itit. 2. cap. 8. - De prascriptione Wro decennii hoc ordinare prospeximus, ut siquando quispiam in praedicta deceunti temporali praescriptione in quibus duis quidem annit praeseοι sit, in ρυμ dam vero absens et alios rauros ei annos fure decennium adiici, qua cos ex ibo decennio absens fuit. Ultima conditio, quam Author necessariam dicit ad praescribendum, est, quod res ex iis sit, qu possunt praescribi; leges enim, quae praestr

pt Iouem induxerunt, nonnulla etiam c Pressu voluerunt, quod non ex ni

praescriptioni obnoxia. Haec enumerat S. Antoninus loco proxime laudato scribens se Quartum, quod requiritur, est secundum Raymundum , quod res non si vitiosa. Et dicitur res vitiosa, si est furtiva, vel vi possessa , quam non solum stir, vel raptor , sed nec ullus alius , quamvis ab eis emerit, vel alias bona fide acceperit, praescribere potest, vel usu capere . Et hoc nisi vitium purgatum fuerit. Loco litius quarti Hostiensis, & COGi rediis dicunt, quod oportet, quod res sit praescriptibilis . Ponunt autem Raymundus , Hostiensis, dc Gostredus in Summis multa esse , quae praescribi non postant. Et in criminibus nullo tempore praescribi poteth, sed pintius ex diuturnitate temporis au Sentur, Extra de consuetudine cap. finali . 33. q. s. contra Obedientiam, visitationem, procuratio nem, quae debentur ratione visitationis , praescribere non potesh iabditus,

Extra de praeferiptionibus, tam non lieet, Extra de Censent cap. Cum i stantia . Item Ecclesiae, & caetera loca sacra, necnon decimae & primitiae , ει oblationes nullo jure possunt a laicis possideri, vel praescribi e quia regulariter quod possideri non potest, praescribi non potest, I 6. q. a. A est. Item limes Parochiarum vel Dioecesum, vel quod adhaeret limiti, praescribi non potest; sed bene limes praediorum , I 6. q. I. Licet Item publicae pen siones, uuitiones agrorum non praescribuntur a colono. Item liber ho-

179쪽

mo, a 6. q. I. ρ. Potest. Item res publicae, quae furit in usu popul Romani, vel aliarum Civitatum, Vel pl iteae , pontes, aqilaeductus , rivi, & hujusmodi; nec enim in toto , nec ia parte haec praescribuntur, ff. deiicnibtis di usucapicnssui L. Hucapio - . Hactenus S. Antoninus . Si plura cupis consule Ferraris , & Atractetum Iocis supra citatis. Casum suum abiblvit Auctor dicens , quod, si qiris doctrinae praescrμptionis non acquiesceret, sed errore ductus putaret, se intacta conscientia non posse retinere rem praescriptam , teneretur is ad restituendum , nisi coa- scientiam deponeret erroneam, tametsi impleta jam esset praescriptio . Idem docuit S. Antoninus loco modo laudato scribens se Si quis vero habet siter

Me conscientiam strupostfum, ad confium spientis depcnere debet. ει dsi non potest deponere, resimaς, o nullo modo reneat conrra conjcien iam quia aedificat ad gehennam , 18. q. r. q. Ex HIS I DS Accipe quod hic scriptum est, rem hanc & caeteras ejusdem indolis mirifice eo D firmans - Illud vero Apostoli: omne, quod non est ex fide, peccatuis est et non ita intelligendum es , ut quicquid sit ab infidelibus credour esse pece μω sed omne , quod contra conscienιiam fit, aedificat ad gehennais . lnde Ambrosius; peccaium est quod aliter fit; quam probarum est. Item August, xus super eundem locum et owne , quod aliter sit, quam probatum est, pe caruis est, non Iomen omne, quod fit cuin fide bonum est. Ignorantia eniis, quae est ex culpa, uocet . Hinc etiam in sus ait : Beatus, quI non iud cat semet sm in eo, quod probat: idest quI non facit dawnabileis semetF fum, auter I tu π a Dcw proster es, seo .d- - . Μ emineris. L. ff. de usurpationibus Ο ut Ionibus supra recitatae, quam stemm proterre juvat, quum expresse constituat, quod hic ab Auctore sancitur Si qtiis id , quod pol et, non putor sibi per leges licere Uticapere, dicendum est, etiamsi erret, non procedere tamen rim usucapionem, veI quia non hona fido videatur possidere, vel quia in jurι errori non procedat usucapio - .

SECuNDUM DυBIυM . Utrum usucapicias , qui est illa qui in re mobili per continuationem possesso iris toto tempore in lege definito , scilicet per triennium , acquirit do

minium, ut notat Innocentius I 6. q. I. , item non tenea

tur sicuti l raescribens Respondeo, quod sc , scilicet quod non tenetur si quinque concurrant . Primo, quod res non sit vitiosa nec furtiva , sed quae praescribi, & alienari possit. Secundo, quod habeat bonam fidem , qua usu capiat toto tempore praestri ptionis, ut dixi de praescriptione . Tertio, quod tradens rem

ipse

180쪽

Cous ID. I. ARTI c. III. cso I& ipse bonam fidem habeat : nam si malae fidei possessior

alienet rem alterius, requiritur Praescriptio triginta annorum .s Dominus id noli sciat , nec contestetur intra debitur

tempus , Authentica Ut sponsalitis largitus cap. Rursus ,

Qtiario, ut tradatur res , vel quasi : quia possessio sine traditione , vel quasi traditione , noli acquiritur , L. Traditionibus C. de pactis. Quinto , justus titulus verus , non putativus , nec falsus , is Pro legato L. Σ. & , & C. de Uucapione pro haerede L. finali . Omnium actionum titulos protuli supra tit . quarto , Dubio 3 o.

1 6 SIngulare sorte vἰdebiti ir , quod hic adserit Author , nempe bonam fidem etiam in tradente requiri ad illa capiendum e quod & ipse repetit in Angelica veri inu capio num. 2. scribens- Prius , quod requi ritur , est bona fidei nedum in Uue iente toro tempore Uucapionis, sed os o ter , quod fuerit bova fiser in principio contractus ex parte tradensis , Ο aeripientis r quum scriptores unice meminerint honae fidei in recipiente seu praescribente - : Secundum est bona fides, idest quod recipiens rem , quσω praescribis, eredit tradentem esse Dowinum, pel bubere jus oIienandi, o D

erret in falla , θ' non in iure - . Ita S. Antoninus pu t. a. tit. I. cap. I s.

q. . jam pluries laudato - Primum est bona fides, scilicet quod is, qui pinsidet rem, quois posidet, credar esse sucis , veI credat tradentem esse D mintiis , .eI habere jus distrahendi , Iicet in facto erret . Ita Alte sanus lib. 3. tit. 2. an. a. in principio - . Pnde oporter , ut qui praescribit in nulla temporis parte rei habeat conscientiam alienae - Ita Inno. III. Extra de prae- δεμυtionibus cap. moniam in bonae fidei emptor esse videtur , qui ignoravit eois reis alienam esse et sui putavit euis, qui vendidit, νιr vendendi ha/ere , pura procuratoreis , out tutorem esse se . Ita lex ipsa T de verborti 'nificatione L. ros. Sed quum loquatur ipse de usucapione ordinaria, stulonoi temporis , prout opponitur extraordinariae , & temporis longissimi nil mi m , quod .iam fidem postulaverit etiam in tradente . Certum ei henim, quod , si tradens malae fidei est, vitiosa res est, seu furtiva, quae ordinario tempore non usucapitur, ut supra ostendi liniuens de titulo, &in medium proferens textum expressum Instituti de Uticapionibur l. a. De mala fide tradentis egregium est, quod legimus Novella I I9. tit. 2. cap. 7., quae est Authentica hic ab Authore memorata - Rursus sancimus , ut siquit mala fide rem post ur, out ter venditionem, aut per donationeω , aut aliter hanc reis alienet: qui vero putat e deis re competere fibi, δεοί uno- stear, intra decem σπηο , inιer praefenter , o viqimi inser absentes , nos

SEARCH

MENU NAVIGATION