장음표시 사용
411쪽
CAP. XVI. DE DRE8 . ARCIP. ET pAR. 867peratoris Siciliaeque Regis , speciatim vero ex Diploinatibus Caroli II l. , ac Ferclinandi III. ejus Filii seliciter regnantis , qui die I 3. August. an. 1767. exercitium Iuris Patronatus Senatus Panormitani non modo rathum habuit, sed publico etiam civitatis hono consectaneum adgnovit . III. Perpetua, ac minime interrupta series pre- ' sentationum, quae per duo, S amplius saecula per senatum habitae sunt, ea etiam tempestate, qua ob Romanae Curiae regulas ex vacatione talium heneficiorum in Curia Romani Pontifices sibi hoc Ius avocaverant. His aliisque rationibus perpensis perspectoque discrimine Iuris Patronatus, quo Senatus Panormitanus ac ceterae universitates fruebantiar . illo scilicet pluribus saeculis in usum deducto , legitimoque dotationis titulo
innixo , hoc vero paucis tantum mensibus exercito , & nonnisi ex aliqua dotationis parte . di- manante Regia Maestas perpetua lege mense Martio an . I 786. edita sanxit : liberum esse Panormitano Senatui Iuris Patronatus eXercitium . UT
Archipresbyteri urbani institutio ct incium .
g. Ui I. Primis tribus saeculis plures quidem presbyteros . unde constabat presbyterium , ha-huerunt ecclesiae , verum iis omnibus , tamquam presbyterii princeps, praeerat episcopus. , nec ex Presbyteris aliquis supra ceteros eminebat. Sectinde quarto saeculo ob continua cum haereticis certamina di conciliorum celebrationem episcopis distractis . unus ex presbyteris velut ordinis princeps constitui coepit, quem proide Latini archipresbyterum . Graeci Protopresuterum appellant. .
Forte priauis Hieronymus archipresbyterorum sa-
412쪽
ordinationis, apud Graecos vero episcopi arbitrium ut plurimum archipresbyteratum contulit . Iam archipresbyter proxime post episcopum ecclesiae praeest , tamquam collegii presbyteralis caput . & absentis episcopi vicem sustinet in functionibus interioribus co), praesentis vero curlam
Arctiipresbyterortim ruraqium institutioo ossicium . f. VIII. Unus tantum in singulis dioecesibus
olim archipresbyter fuit . quem actmodum unus episcopus, unus archidiaconus ω ὰ, residebatque in ecclesia cathedrali. At temporis lapsu etiam Turi constituti sunt ares1ipresbyteri, qui ad disse-Fentiam urbanorum rurales dicti sunt. Scilicet amplae praesertim dioeceses in varias regiones tributae sunt, quae decanio , quod iis decenta inferiores tituli continebantur , de vero etiam Plebes dictae sunt. Saeculo octavo jam de anatus invaluerant. Singulis autem plebibus archi res-fSter , alias decanus is e) . preerat. Ipsi Da rochi ex coetu suo dignissimum ει rerum X per tissimum in decanum eligebant , quem ab episcopo
Curabant confirmari, ut constat ex Hinc mari ca-
Pitularibus ad parochos. At jure decreta liusn deeani institutio ad episcopum simul & archiiliu Conum pertinet cf). Apud decanum calendis' cujusque mensis paroclii omnes conveniebant. de hisca Hieronynn. epist. IT ad Admo. hy Leo Lepist. LVILseq. c) GP. I. I. DYII. m. es ar-
413쪽
ARHI.DE pRESB. ARCHIP.ET PAR. 36 his , quae in earum parochiis accidebant . tracta. turi. Decanorum autem erat non solum imperiti' vulgi sollicitudinem gerere , verum etiam Pres. hyterorum , qui per minores titulos . hoc est pa- rochias, habitant, vitam jugi circumspectione custodire . & qua quisque divinum opus CXer Wi ceat, episcopo renunciare ca) .
Decani ct parochi olim aucti iurisimone. s. IK. Iam decani in suis decanat ibus & parochi in suis paroeciis praeter internam antea rum curam jure proprio etiam exteriorem liabuerunt jurisdictionem . excommunicantes, suspendentes. interdicentes D. Quin decani de causis etiam matrimonialthus, smoniae , adulterii aliiseque . quae depositione. aut degradatione puniebantur , cognoscebant, exemploque archidiaconiaci jurisdictionem explicandam luam varios constituebant ossiciales cc . Ante saeculum XI. nulla sorsan occurrunt exempla externae jurisdictionis jure proprio per decanos & parochos eXPliricatae. Uidentur episcopi vel aliis distram curia . vel otio indulgentes, decanis prρ suis decanati'. hus iurisdictionem mandasse suam, quae temporis diuturnitate di episcoporum oscitantia. vel . si mavis. tacita eorum consensione in comm nem S. ordinariam convaluit, prorsus eodem modo , quo archidiaconi delegata primum in totam dioecesim potestas evasit ordinariar eodemque sua-damento . oscitantia nempe episcoporum . innixi parochi episcopalem jurisdictionem occuparunt, Dytit jur.can. ITI. I sibi----
414쪽
s o ImTITU T. IUR. CAN. PARI Lsibique propriam secerunt. Sed saeculo X ILeoeperunt episcopi jurisdictionem vindicare stiam , eamque vicariis pro arbitrio institutis demandare de hinc paullatim decanorum di parochorum jurisdictio imminuta est . Aetate B. Tiliomae tantum in certis caussis jure proprio parochi eXcum municabant in , & post seculum XIII. rarissima superfuere jurisdictionis parochorum vestigia . stetitque vero diutius, quamvis multum enerVata, iurisdictio decanorum .
diaconis , archidiaconis D diaconig s .
Dieranorum institutis o nuxnerus. s. I. Tomen in novo testamento d. quandoque quemcumque sacro mini sterio addictum significat: qua generali acceptione etiam episcopi di presbyteri nonnumquam diaco Τιdicuntur M. At nunc strictiore sensu diaconos accipimns . quatelaus tertium hierarchiae ordinem eonstituunt, suntque episcoporum & presbytero rum ministri. Quod vero in christiana ecclesia idem faciunt. quae olim Levitate faciebant in templo cc . subindo in antiquis monti mentis Le- intra appellantur ca). Diaconis instituendis men famin quidem servitium dedit Ocasionem, sed
415쪽
CAP. XVII. DE DIACONIS ETC. 371 eos semel institutos ad eccIesiae & sacrae coenae ministerium apostoli adhibuerunt ca et auctoque in dies fidelium numero ita excreverunt diaconorum ossicia, ut sine iis, teste Isidoro γ 9, sacerdotes nomen quidem habeant, non ossicium . Initio diaconi septem fuerunt: quem numerum plures ecclesiae . S praesertim Romana . diu retinuere cc Diaconorum o ia intra ecclesiam .ll. Quando igitur ad ecclesiae spirituale ministerium. & ad curanda temporalia instituti fuerint diaconi, eorum & intra A extra eccle sam sese exserehat ossicium . In ecclesia di Coni oblationes a fideIibus ad altare saetas xecipiebant. ct sacerdoti Deo tradebant olla.
Tendas , offerentiumque nomina publice recita-ι haut M. eaque recitatio nominum oblatio dice-hatur . ut Rigaltius & Cardinalis Bona cri ex Cypriano observant. Evangelium quoque clΙ in aliquibus ecclesiis legerunt cfa . Porro clu) certis solemnibusque formulis in qualibet divini cul-
rus parte proclamarunt, catechumenos , poeniten
tes, fideles sive ad orandum . sive ad genua nectenda , sive ad audiendas lectiones , sive ad exeundum admonentes; quoci a Graecis -ρυ-τειν, a La tinis praedicare dicebatur e quae verba non ordinarie concionari sgnificant . sed ossicio ,
416쪽
ara INsTITUT. IUR. CAN. PARs I. seu praeconis in concione iungi. quod Haberius 4Beveregius , Suicerus aliisque observarunt. Unde Synesio & Chrysostomo diaconi ecclesiae praeco nes audiunt . Nulla porro IUa necessitate ur gente, sed de episcopi jussu , baptizarunt co). eodemque etiam jubente episcopo cUP conciones ad populum habuerunt, eosque UIJ. qui in ecclesia se inordinate gerebant . reprehenderunt, castigarunt b J Ministrarunt quoque cUII episcopo di presnyteris in sacra liturgia . ubi cὸrpus & sanguinem Christi laicis tribuerant . quod saeculo secundo ordinarium diaconorum fuit os.ficium cc a sed inde inter corporis & sanguinis
eucharistiam distingui coepit e receptumque ussanguinem tribuerent, corpus vero . Presbytero
Praesente . nisi iusti , necessitate urgente, non erogarent ca .
Diaconi confectandi non habent potestatem . g. Ill. Haec autem eucharistiae distributio in antiquis monumentis aliquando dicitur oblatio . quatenus scilicet eam christianis diaconi porrige-τent , non quatenus sacrificarent. & Deo offer. Fent. Aperta sunt in hanc sententiam Cypriani verba ce . bolemnibus a Miletis calicem diaconus Osterre Praesentibus coepit. Similiter oblatio per Patres Ancyranos diaconis , qui immolaverant . laterdicta cf , alia non est . quam eucliaristiae di- Tertuli. debui. P. XVII. . Hieronym. ilia-
417쪽
nianus in canone Ancyrano noline oblatio nis consecrationem intelligunt, quas . Geonis a tiquo temporibus, absentibus presbyteris , coorsecrare licuerit ..Sane negant Nicaeni Rat res cc , diaconos offerendi habere potestatem . nuc Vςrumi
esse potest sacrificium ubi deficit . facetaos. , quod i Veteres passim adgnoscunt . in primis Hieronymus d di Hilarius Θοῦ patres Car thaginienses cs a. diaconos non ad sacerdotium , seu au ministerium ordinari. Uerum i men est , in multis locis usurpasse diaconos consecrandi P
testatem. sed statim synodus Arelatensis ire
regulae cransgressionem esse cognovitti vetuitque ne delaceps diaconi idem Ruderent...
plicantur verba AEnhrosi. g. IU. Exstat apud Ambrosium locus quidam ch), unde colligi videtur . disconos tertio saeculo Romae . consecrandi habuisse potestatem . IbLenim Laurentius diaconus ita statum episcopua, suum ad martyrium properantem alloquitur.
o sacerdos sine diacono properas 8 Numquam'sore cium: Iing minoiro serre consueν ω - ρωα in me ergo distilauit pater 8 cui. 'mini sido
minici sonsuinis consiecrationem. cui consummandorum confortium sacramentorum . huic conjortis' .
418쪽
quam diacono Laurentius facit demandatam , potius est distributio, quam vera sanguinis consecratio . quod ex ipso contextu constat , ut jam vidit cardinalis Bona . Sane asserit Laurentius . nunquam episcopum sne ministro osserer consuevisse. ac proinde episcopo praesente & offerente qui poterat diaconus sanguinem consecrare 3 Porro haec eadem consecratio diacono commissa Uicitur sacramentorum consummatio , quae eadei est ac sacramentoruin'distributio . Eucharistiae autem distributio ea ratione a veteribus consecrario dicta est . quod fideles ea accepta Christo v Iuti consecrabantur . Quae qunm ita sint notia recte Baronius invitis omnibus antiquis codicibus textum emendavit. & loco consecrationis reposuites trifutionem . quod ipse Bona di Habertus ob immerito factum profitentur. O cia diaconorum tra ecclesiam. s. U. Extra ecclesiam diaconi tuta episcopi hona ecclesiastica tribuerunt, erantque episcoporum subeleemosinarii , inquirebantque propterea in miserabilium egestates, & episcopo referebant, ipsisque acceptas deserebant eleemosynas . Inquirehant praeterea clI in vitam . di populi mores , indicabantque episcopo mala . quihus ipsi mederi non poterant M . Mandat cIlla episcoporum , ad presbyteros . vel episcopos alios detulerunt, propriosque episcopos comita-hantur . praesertim in conciliis generalibus , ubi scribas & disputatores agebant . Atque ex' his
in pontis Graec. ccb C sit. vos. lib. II. ca .
419쪽
CAP. TVII. DE DIAc n. Ecr. 37shmnibus factum . ut diaconi communiter ocula, aures . Os , dextera & cor episcopi vocarenturca . quatenus scilieet episcopus omnia videbat, sudiebat, loquebatur . faciebat eorum ministerio. Moribus hodiernis inde a multis saeculis receptis collapsa paene sunt omnia diaconorum ossicia . di sere tantum in sollemni missa ministrant, ubi
g. VI. Iam diaconi quamvis ministri sint presbyterorum , nec proprio donentur sacerdotio , ea tamen olim audacia inmmuerunt, ut se supra presbyteros efferrent. Ipsis presbyteris dederunt eucharistiam. absente episcopo inter pre sbyteros sederiint, iisque benedixerunt in domesticis conviviis, dictitabantque , se non presbyterorum , sed episcoporum ministros esse . Dia-eonorum in quibusdam ecclesiis paucitas cm , re rum temporalium per eos facta dispensatio . summa gratia , qua pollebant apud episcopos cc ,
quorum erant oculi di aures, eos insolentes sortisque suae secerunt immemores . Ita intumesaincti diaconi ordinem hierarchicum turbabant et hinc non minus canones , quam privati scriptores tantam frege uni audaciam . Vetuit Nicaen synodus ne eucharistiam presbyteris darent;
Carthaginiensis vero statuit c , ne coram presbytero sederent, aut loquerentur . nisi presbyter
420쪽
'ter juberet . aut interrogaret et addiditque . diis conos non miniis episcoporum . quam presbyteroriam ministros esse ca) . Ex privatis scripto-Tihus ita validae Hieronymus tumefactos diaconos compescuit, Ouid patitur mensarum, O υidua.
rum mini ter . ut supra eos tumidus se esserat, ad quo rum P eres Christi eorpus , O sanguinis emitur . Arcti diaconus arbitrio Vscopi electus.
g. VII. Inter diaconos unus fuit reliquis su- perior . dictus propterea archidiaconus . Quum enim in una eccletia pili res cliaconi fuerint , quem- eam veluti ordinem efformantes , recta regiministratio postulavit, ut unus Teliquis praeponeretur Arbitrio episcopi ex ipsis cliaconis eligebatur a chidiaconus , non eo munere senior ordinatione eiaconus donabatur'. Certe Athanasius diaconus. quamvis aetate juvenis, princeps tamen ordinis erat . ut tradit Theodoretus me quod , ut recte valesius observavit, manifeste indicat, eum aliis
senioribus diaconis arbitrio episcopi fuisse prael eum . Similiter Sixtus Laurentium OD . &Chrysostomus Serapionem cea constituit archidiaconum. Itaque Hieronymus scribens 9 presbyteros Ale- mandrinos suo ex coetu episcopum eligere , quo modo si diaconi eligant de se archidiaconum . non adfirmat archidiaconum a diaconis eligi solitum et sed fingit & supponit rem , ad comparationem