장음표시 사용
161쪽
gratia, admitteturne substitutus quandiu restitui minor posse speratur λ Et respondet id , quod res est, ni hil restitutionis spem morari substitutos quominus adeant. l. Et fine. I. Dd quod Papinianus, de minor. Causam illam esse puto, quia qui semel repudiauit,quam-aouis restitutus, haeres tamen non fit. Quaerit item Ba toI. decedente instituto ante aditam haereditatem, ha redisne haeres, an substi tutus praeseratur λ Ad quam quaestionem Bariolus perplexe respondet. Nos ita respondemus, hereditatem non aditam neque eX Veteribus, neque ex nouis legibus transmitti . f.in noui simo. de cadus. tollen. Exceptis personis, de quibus loquitur Theodosi i constitutio l. r .de iis, qui ante aperi. tab. Ο d. in nouissimo. Sane interdum emancipatorum, qui antea aditam haereditatem decesserunt, haeredibus binnorum possessionem seruat praetor. l. ventre praeterito. de acquirend. Mered. l. illud. g. vltim. iuncta. l. sequenti. de bono. possies. contra tabul Extranei vero si aut ius deliberandi impetrauerint, aut scientes sibi delatam haereditatem nihil fecerint quo repudiasse videantur, adhaeredem, deliberationem transmittunt. Sed neque . ipsis, neque eorum haeredibus plus anno datur. l. ctimantiquioribus. C. de iure deliber. Sane si antequhm sciant sibi delatam haereditatem moriantur , ius hOC non transmittunt, antiquioribus. Sed hodie tempus ad deliberandum sine causa petitur ab eo, qui inuenai tarium conficere potest.l. vltim. C. de iu=e deIib. Quaerit sartol. de Monacho haerede instituto, num eo TUCusante adire, coenobium adire possit. Ad quam quaestionem ego ita ruspondeo, voluntatem serus haeredis instituti expectari oportere. l. cumproponas C. de bired. infiit. Potest enim seruus nolle adire: adeo ut si metu verberum haereditatem adeat, dominum haerUdem non facia r. l. i in aliena β. vltim. de acquir. haered facit L nec emere. C de iure deliber. Et sane cli aditio haereditatis, acquisitio sit. neque inuitus quisquam acquirat, ser- lui voluntas e/pectanda est: qui quamuis alij acquirat, tamen acquirit. De quo plura dicemus ad i. cum ii
hoc tit. Neque obstat quod per nouam Iustiniani constistitutionem, ci nonsol debon. qme liber. a filio re
162쪽
diatam haereditatem, adire pater potest: id enim constitutionis auctoritate fit , non quia patri per filium haereditas quaeratur . Non idem in monacno iuris sit , qui in superiorem voluntatis suae arbitrium transtulit. Quaerit consequenter Bartol. num fili j re-aapudiatio noceat patri, ita ut patri praeseratur substitutus. Respondet non nocere e Qtua verum sit per filium, patrem haeredem fieri. Quam interpretationem verba illa recipiunt, Si h es non erit. Ego rationem hanc falsa m esse puto: Tuna enim per filium pater haeres fit, cum filius acquirit vel aditione, vel immistione, vel gestione pro haerede, lsretia. in illis verbis , Acquirit Ne-nim,ad leg. Fal. Legis itaque nouς, ut paulo ante dixism , auctoritas facit, ut repudiante filio , nihilominus haereditatem obtinere pater possit. Cum igitur pater lege noua adiuuetur, i ubi titutus voluntate testatoris, patri facito substitutum praetulerim: ea enim ratione. . coniuncto praeserimus substitutum. l. a. q. vlt.de bon. pos.
sec.rab. Quaerit Bart. num sdeicommissarius praesera- astur vulgari substituto. Et distinguit: vel enim repetitum non esse 1 substituto fideicommissum, & hoc casu praeserri vulgarem substitutum. Repetito autem h lubst, tuto fideicommissio, fideicomminarium praeferri . Verum de hoc Bartol. sine causa dubitat. Nam omnino debetur a stubstituto, fideicommissum relictum ab institiato. I. Titio,is mulo. β. Iulianus.de leg. a. l. non iustam. C.ad
Treb. Quamuis autem substitutus debeat fideicommisi sum relictum ab instituto, cogetur nihilominus instituistus postulante fideicommissario haereditatem adire : interesse namque eius potest ex institutione potius, qu1m ex sub1titutione haereditatem accipere. l. recusare. β. N-tius, is, i facta. Iulianus ad Treb. Quo in loco legendum in Substituto Maevio. Cuius nos lectionis admonet Λ cursius, quem ego in Diensi meo Codice manu scripto reperi. Quin& cohaeres quasi substitutus fideicommis. sario respondet. d. l. non iustam, is d. g. Iulianus. Quaerit a Bart. si indignus hqres institutus haeredi talem n5 adeat, fiscusne, an substitutus admittatur λ Et respondet fisca admitti, per L sequens.gradus ad Dilan. Mihi secus vide-xur . Neque enim ante bona publicantur . quam con-
163쪽
stet esse occisum patremfamilias,& haeredem antequς-ssionem de familia habitam, suppliciumque sumptum
ad ijsse haereditatem . neces arios. .non alias. ad Dilan. l.si 2I ea. C.eod facit Laufertur. deus, quibus ut inde. Quaerit Bart. num institutus,& substitutus, aliquo casu simul admittantur. De quo dicemus ad i. verbissimilibus. hoc rit. Patronus quidem ex asse institutus propter fidei missiim a se relictum,legitima portione retenta,reliqua haereditatem ad substitutum transferens, non videtur simul cum substituto admitti, neque enim portionem eam ex testamento patronus retinet, sed iure proprio. I.
Asequens vis. ad Sylla Quod ipsum filio instituto facere non licet: nam quae portio patrono debetur in honis liberti alienum aes appellari potest, quemadmodum reportio ,quae arrogato debetur in bonis arrogatoris,ex D. Pii constitutione. l. arrogator. De adop. filio autem in bonis patris nulla portio debetur. In quo utroque lapsus Bartol.est. de quo plura scribemus ad i. r. huius tit. Necundus effectus vulgaris substitutionis est,ut ea testamentum sustineat. l filius haeres. de liber. poctb. in qua filius decedens ab intestato patre succederet, si1 neq; a substituto, neque a cohaercde testamentum sustineretur. De quo scripsimus lib. I. Oct. Pariar. ad Grilius his res. Pupi liaris autem substitutio testamentum non sustinet, cum appendix sit, & sequela paterni testamenti, eodemque iure censeatur, quo legata, fideicommis.1a,libertates: ea denique quae in testamento relinquuntur. De quo dicemus ad LI. huius tit. Sane interdum a substitutione testamentaria incipit successio. l. 3.de liber.
qui soluendo. de triere d. infiit. l. I. C. eo. d. q. quidam sitiatuoras haeredes. Quaerit Bartol. Si primo gradu institutus haeres quidem esse possit, sed non eo modo, quo defunctus voluit , admittaturne substitutus P Ut ecce, suus institutus, emancipatus postea est. Quam dubitationem Bart. suam facit. Ad quam respondet: admitti duntaxat substitutum , si ex necessitate facta sit substitutio. I.
Gallus β Φquid A tanti m. Sin aliter facta sit, admitti
substitutum negat. suus autem .de Lenia.instetit. lib. a. Infiit. Ego autem, ut hoc posterius verum esse confiteor,
164쪽
ita prius illud falsum esse puto. Et in primis semper ad hunc lapidem Bariolus impingit, quod ex formula Galli Aquilij nepotem substitui putat: De quo iam antea diximus. In illo item peccat, quod nepotem in isto
casu emancipato filio praeserri putat , ac sii emancipato non esset factio testamenti : qui etiam praeteritus cum liberis tamen suis coniugitur. LI. coniung.cum emancip.,c. Neque praeteritus modo, verum,& exhaeredatus perlata querela. l proponas.de inossici fo testamento. Postremo si emancipati non valet institolio, quasi praeteritus iure Praetorio turbabit testamentum. Quare dicendum est isto Barioli casu utrumque ex institutione simul admitti . Nam quod Iureconsultus ait in cum in testamento. nullo modo cum filio post- humum nepotem ex Galli formula institutum admi
ti, intelligendum est, si in casum mortis filii posthumus nepos instituatur: qui solus casus in Galli sormula exprimitur . Nam quod in v. , qui tantu emancipatio morti comparatur,non ita accipi conuenit, ut quem
admodum mortuo filio, vivo auo, itus nepos ex institutione admittitur: ita quoque emancipato filio,qui testamento haeres scriptus erat, soli nepoti haereditas ex testamento deseratur: Verum ita , ut nepos fi lio iam mortuo, quam emancipato, admittatur; neque ei obstat pater quo minus ex testamento hqres esse possit. Ab intestato sane sui obstant emancipatis iure ciuili. Nam Praetor ad bonorum possessionem una cum suis vocat omancipat ex illa parte edicti, Unde liberi.lsiquis.υπ- de liberi. Quaerit nari. Dum testamentum possit viros sumere a vulgari, quae continetur in expressa pupillari: an vero requiratur primi gradus aditio . De quo non idem Gul. Cyn. Dyn. & Accurs senserunt. Bartolus, pupillarem substitutionem non adita paterna haereditate expirare putat, sed Vulgarem tacitam, quae inest in expressa pupillari, testamentum sustinere, neque , alterius gradus aditionem requirere. Lnesue β.vhim. demisit.tectam. ubi tacitam directam substitutionem in fideicommissaria Barint .comminiscitur, ideoque eo loco seruo deberi haereditatem existimatur. Ego autem puto voluntatem militis id facere, secundum quam re
scripsisse Imperatores scribit Iurecons. Nuda enim mi-
165쪽
litis voluntas in militis testamento spectatur. tractab-batur. de milit.testam. in Pagani autem testamento,iusta voluntas l. I. detectam. Euer igitur sententiae Barioli fundamento, ad propositam quaestionem sic respondendum arbitror: vulgarem substitutionem , quae in pupillari continetur ex D. Marci constitutione, ad bona duntaxat impuberis pertinere,ut siue hsres sit pupillus, siue haeres n5 sit,& intra Pubertatem decedat,eu habeat haeredem,que ei pater testamento dedit. Nam ex pupi l lari testamento, nisi post mortem pupilli non succediar tur. De hac autem quaestione plura scribemus ad LI. a. huius tit. Ouaerit Bartolus, mortuo filio vivo patre admittaturne 1 abstitutus ex tacita vulgari s Et distinguit ineptissime. Ego puto non admitti, cum pupillusa 3 filius iam. decesserit. Quaerit Bartol. num substitutus posthumo in secundum casum, non nato posithumo admittatur ex tacita vulgari λ Distinguitque non minus absurde, quam in quaestione superiore. Quaestionis autem responsio ex iis, quae ad superiorem quaestionem respondimus, elici potest. Cum enim posthumus, quinatus non est, bona habere non possit, nullo modo hae-ay redem habere potest. Tertius effectus vulgaris substitutionis filio impuberi factae, ut pupillarem contineat substitutionem, ex D. Μarci constitutione. Lmoribus, si . sed tonsi quis. iam hoc iure.hoc tit. l. quavis C .eod. Quod ita verum est, si voluntas testatoris non refragetur: ut ind. iam hoc iure l. eum ex filio. g. r. hoc tit. , d. l.quamuis. 3o Quaerit Bariolus num si mater in medio sit, vulgaris ad
pupillarem trahatur. Et ait gloss. ad Lprecibus. variare utramque tamen glossae partem veram putare. Ego e Xistimo quotiescumque pater filio impuberi, quem habet
in pote ita te, in alterum casum substituit, in utrumque valere substitutionem. D. enim Marci constitutio generaliter loquitur, neque matrem excipit, quae in glij successione fratri no antefertur. sed nos.ad Tertul. lib. 3. Inctitui. Cui sententis argumento esse potest. d. l.quam- uis, in qua matre superstite tamen quaeritur, num vulgaris substitutio ad pupillarem trahatur . Et rescribit Imperator, non trani: non quia in medio sit, sed quia refragetur voluntas testatoris. Λrgumento item est. Ia
166쪽
vis. de in iis. ω βιωθ. in qua, matre superstite sine .causa inter Papinianum, & Ulpianum controuertitur, num vulgaris casus ad pupillarem trahatur, si quidem mater Diui Mar. consiti tutioni obitat. Neque mouet d. l. vlt. insin. y l. Lucius Γιtius. hoc Tit. I. in testam. C. de mi tecta. precibus. C. de impuber. Lex enim ultima in casu proposito intelligenda est, hoc est, cum mater filio cohaeres datur: ut eo casu pupillaris substitutio, quae alioquin in vulgari continetur, locum non habeat, si pupillo mater supersit. Id quod ex voluntate maximi testatoris Imperator videtur constituisse. In l. aute Lucius Titius. ideo vulgaris substitutio in pu Piliarem casum non valet, quia personis disparibus fit: ut in d. l. in te tamento. In l. autem precibus. constat de
milite loqui Impp. Ita enim aiunt: Nam si in patris
militis positus pote tale, inviagarem casum accepit subst tutum, quo facta substitutio in casum duntaxat expressium valere inteli igitur. Nam & si miles, quem eκ fundo haeredem instituat, is nihil praeter fundum
habet. l. miles. l. duobus. st miles item. ae milit. te iam. Quaerit postremo Bartolus, num expressa vulgaris fa- Itcta furiosis, contineat tacitam exemplarem . Et quae stionem hanc Bariolus reiicit ad i. ex facto, boc titia. Ego puto non continere, cum huiusmodi substitutiones priuilegiariae sint: de quo plura dicemus suo loco. Ouartus essectus vulgaris iubstitutionis, ut per eam testatori succedatur. Quaerit hoc loco Bariolus num τι per vulgarem expressam, quae continet pupillarem , succedatur pupil lo. Et nega t succedi. Μouetur puto, 6. r. de pupili sub iit. hb. a. Instit. verum in eo β. virumque calum exprimit testator hoc modo; Si 'lius haeres
non erit, Seius esto: , si filius haeres erit, et intra pubertatem decedat, Seius biseresecto. quo calu pupillaris substitutio sufficit filio, ut siue haeres sit, siue non sit, &intra pubertatem decedat, haeredem habeat ex D. Marci constitutione, arg. l. cimex filio I. I. hoc titulo. Quod si pater in vulgarem duntaxat calum filio substituat, Et sibi & filio abstinenti, intra pubertatem quandocumque decedenti, haeredem dedi 1 se intelligitur. Cur enim in expressum casum non valeat subiti,
167쪽
tutio, quae ex D. Marci constitutione ad contrarium casum trahitur λ Neque obstat L moribus. β sed sit.hoc tit. Quo in loco per vulgarem expressam patri succediait Iureconsultus. Neque enim negat, quin filio quoque abstento quandoque intra pubertatem decedenti, ex eadem substitutione succedatur. Et sane quem pater sibi haeredem facit, abstinenti quoque filio haeredem dare videtur: cui & exhaeredato haeredem dare . potuisset. Alioquin filius abstentus intra pubertatem decedens, intestatus decederet, quae sententia pupil-3 li utilitatem impugnat. Quaerit Bartolus, num vulgaris, quae in expressa pupillari continetur, ad bona pupilli trahatur λ & negat trahi. Ego ad bona duntaxat pupilli pertinere puto. De quo superius scripsimus, 31 dc ad moribus. scribemus. Quaerit virum tacita vulgaris noceat matri λ Et scribit non nocere, quia per ea succeditur testatori non pupillo. Ego vero peream pupillo, non testatori succedi iam antea demonstraui. 36 Quaerit Bartol. num per aditionem, quae fit ex tacita vulgari, confirmetur expressa pupillaris λ Et de quaestione hac unli cum Bariolo ad L moribus dicemus. Quamquam ex iis, quae dicta sunt, satis constat, ex pupillari substitutione,testamentum non confirmari. I. 37 ex pusilari. hoc tit. Quaerit num ex substitutione vulgari, partim expressa, partim tacita, mater in casum non expressum admittatur λ Et ait admitti, per t. vlt. C. de infiit i sub tit. quamuis in ea l. de patris successione quaeratur. Nam contra tacitam pupillarem,matrem admitti id vero dubium non esse. Et haec ita Bar. qui ex eo colligit in d. l. vlt. agi de successione patrisfamilias; quia non dubitet, quin aduersus pupillarem in vulgari compraehensam mater admittatur. At nos supernis demonstrauimus non admitti, nisi ex testamento militis. Quare ad Barioli quaestionem sic res. pondendum existimo. Nato posthumo, Sabstinente Iaterna haereditate, ad eius successionem non ibitutum, sed legitimum pueri haeredem admittendum . Ad portionem autem paternae haereditatis, sub-Bitutum. Quod si posthumus haeres exi stat, substituto matrem in totum obiici, coniuncta scilicet, pupil-
168쪽
Ii,& patris haereditate. in summa, substitutum, qui alioquin matri praesertur in bonis pupilli, ad impuberis bona non admitti, si pupillo mater data cohaeres, filio superfuerit. Quae sententia est Quaerit postremo, num praelegata veniant in vulgarem substitu- tutionem. Ad quam quaestionem, Barioli sententia non expectata, facilis responsio est, substitutum eam portionem praeceptionum habiturum, quam 1 se ipso, nos est, iure haereditario, haeres coepi det. Portiones
Vero, quae pro parte cohaeredum cons iterunt, non habiturum L miles. g. pro parte. deleo. a. Aliud dicendum de cohaerede, qui non est substitutus, nullam enim is partem de praelegato retinet. l. qui liabus β.υμ tim. iuncta l. sequen. de leg. I. Quintus, ac postremus esifectus vulgaris substitutionis, auctore Bariolo, ille .
est, ut de suo ac necessario haerede faciat voluntarium. I. Papinianus . quarta. de inoff. testam. Quae lex tantum abest, ut Barioli sententiam confirmet, ut eam etiam impugnet. Nam ind. q. quarta. de filio emancipato loquitur iureconsultus , suo enim Praetoris beneficio, abstento, merito querela inossiciosi denegature satis enim habeat, si in damno non versetur. Iam vero l filius hcres. qua Bariolus sententiam suam
constituere nititur, parum eum adiuuat: neque enim
filius,cui nepos est substitutus, omittit sponte sua hinreditatem: sed quia dum posthumus expectatur, testamentum in eo est, ut rumpatur, filius ex testamento interea haeres esse non potest. Quin ex eo, quod Africa-DuS ait, non nato posthumo nepotem, & patri, & auo suum haeredem existere, filium retro haeredem fuisse ex testamento intelligimus. Si igitur de necessario voluntarium facere testator velit, ita scribat oportet , Filius si velit, haeres esto. l. iam dubitari, de hered.instit. Superest videamus,quae causae impediant vulgaris substitutionis effectum. Et in primis, adita haereditate , expirant vulgares substitutiones, puberibus liberis factae. lpot aditani. C.de impub. Nam impuberibus factae acquisitione haereditatis non extinguuntur. Abstento namque postea pupillo,&substitutis, & cohaeredibus
locus fit. Lex contractu.de rς iudis. De quo plura inserius
169쪽
14 et Auton ἐν Gmeani Comment.
dicemus. Neque obstat Novella, hoc amplius,C. de fidei- comm. eius namque legis auctoritate, post aditam ab instituto haereditatem , admittuntur nihilominus substituti si institutus defuncti voluntati no paruerit. Neque substituti modo, verum, & cohaeredes,& fideicom-3ρ missarij,& legatarii: omnes denique, qui ex testameto capiunt. Quaerit Bartolus, si plures sint haeredes i n-stituti, num aditione unius, substitutiones omnes vulgares extinguantur Z Et verum est, eam duntaxat extingui, quae facta sit ei, qui pro parte sua haereditatem adij t. Sane si testa tot ita substituat ; Si neque bic,neque ille haereserit: vel f haeredes Titius,, Maevius non erunt: Vel ,s praedicti baeredes non erunt, nisi omnibus repudianti bus , non admittitur substitutus. l. quidam testam. 6o hoc tit. Lquamuis. C. eod. Quaerit insuper, aduersus aditionem haeredi tatis restituto minore, sit ne vulgari substituto locusὸ Neque dubitat quin locus sit. I. led, , si g. sed quod Papin.de minorib. Lex contractu. de re iud. l. rib. . interdum,hoc tit. Mihi secus videtur. Nam in d. q. sed quod Papin. restituto minore, qui adiuerat, necessarium duntaxat substitutum ex rescripto Imperatoris admitti scribit Iureconsultus,si haereditas soluendo non st: nam haereditates nisi idoneas, fiscus non invadit. Fiscum autem minore restituto aduersus aditionem,inuitari intelligimus ex L Olt. desuccess edict. quo in loco scribit Papinianus, pr imo gradu , qui bonorum Possessionem agnouerat, aetatis beneficio in integrum restituto , sequentes gradus ad bonorum possessionem non admitti, sed fiscum inuitari,puto, qupsi ad bona vacantia. De quo scripsimus lib. 2. Dct .variar. Neque obstat d. Lex cotractu in qua pupillo datus substitutus licet in vulgarem casum,tamen ex D. Marci constitutione,in utruque casum datus intelligitur : ut mirum minime sit,abstento pupillo,qui haeres extitit,admitti substitutos. Noobstat denique β.interdum, in quo de minore adeundae haereditatis glatia restituto, loquitur Vlpianus. Neque I tamen ei alias actiones, quam utiles Praetor dat. QNῖΞurit Bariolus , num existentia sui heredis, uti paeloquitur, ut autem Iureconsulti loquuntur, nudum nomen
sui haeredis,impediat vulgarem substitutum. Ad q uam
170쪽
quaestionem n6 prolixe minus,quam inepte, respondet. Ego ita restondeo, nudum nomen sui haeredis substitutis non obstare : Et nisi ex testamento filius haeres sit, admitti substitutos. De quo plura in serius dicemus. Quaerit in casu i poIIhumus, de initiso, rupto, , Loequissimum. ββιιb conditione. de bonor. pos. sec. tab. Et β. non tam tum, quib. mod.testam infir. lib. a. I st. admittaturne substitiatus. Et verum est admitti, si Praetoris beneficio uti nolit institutus. Quaerit de eo, qui cum possiet haeredi-εχ tatem adire, peti it bonorum possessiqnem, seceritne lo- Cum iubstituto λ Et cum hic pro haerede gessisse videatur, sine dubio substitutum summouit. l. pube= e. C.de iur. delib. Quae bonorum possesso suo necessaria non est ad obtinendam successionem. l. suum C .eod. Quaerit de eo, qui est institutus sub conditione , cui parere non vult. Et respondet admitti substitutum. l. a. C.de instit Bri substit. Ego cum distinctione respondendum puto. I. suus. q. vlt. de bis red.instit. Quaerit, impubere emancipato, cui puto pupillariter substituerat,extinguaturne unk cum pupillari vulgaris, quae in pupillari continetur. De quo frustra Bariolum dubitare existimo: cum D. Marci constitutio, ad eas substitutiones non pertineat, quae emancipatis fiunt: sed ijs duntaxat,qui in potestate sunt. Sane pupillarem irritam feri constat secuta emancipatione. I.cohaeredi, β. cum filiae, hoc tit. & per consequens, ne in casum quidem vulgarem valebit. Quaerit egresso pubertatem eo, cui in secundum casum pater substituerat, valeatne in primum casum substitutio. De quo etiam sine causa Bart. dubitat: cum post pubertatem cesset D. Marci constitutio. Quaeri t postremo, si puberi, vel extraneo fiat pupi l laris substitutio, num vulgarem ex D. Marci consiti tutionc conti neat. Ad quam quaestionem ex ijs, quae iam diximus, facile responderi potest. Nam D. Μarci c6stitutio ad eas duntaxat substitutiones pertinet, quae liberis impuberibus fiunt. Neque ad rem attinet, Quod extraneo ita substitui poteli, Titius haeres esto, Seius ei haeres esto,dc quasi vulgaris ista substitutio accipitur. l.vit. C. de haered. instit. neque enim Seius
Titio rubstituitur , si Titio haeres sit. Et haec de vulg. substulit.