장음표시 사용
251쪽
DIssERTATIO XII. 239 epigraphe MAPADON Maratho reperitur H , in antica Nummo rui I Omnium parte galeatum Palladis caput sine literis observatur. Ceterum characteres illi, voees, aut literae vel in suprema adversae areae parte prope Noctuae caput ; vel in infima subtus transversam Amphoram ; vel in Amphorat eiusdem sinu, seu medio; vel denique in dextra sinistraque areae parte hinc inde circa Noe tuam conspiciuntur. Atque, ut ab iis e Xordiar, quae circa Noctuae caput, supremamque areae partem occurrunt , in plerisque ΑΘΕ sive AOH, interdum AO inscriptum conspicitur : quod facile, constantissimeque AOENAION Atheniensium intelligi , supplerique debet ;ut nempe e X primatur Numum illum Atheniensium esse: quodio omnibus fere Gentium aliarum Numis factum esse conspicit s. Itaque, ut Harduino M , aliisque pluribus 3 observatum , praeclare fallitur Nonnius, qui cum in Numo quodam legi stet A SENA Is N , Num iam ipsum ad Ionem Xuthi filium alludere existimavit, qui Athenis olim imperavit,
o terram Atticam Ioniam Oocis Oit ; nec multo sane felicior Interpres ille, qui in Numo a nobis alibi proferendo Hlegendum asserit Αθηναιων δημορ Atheniensium P0pulus : perinde quasi Atheniensis Populi nomen Numis in sc tabi consueverit ; neque potius in isto Demolibenti Archontis vel Praetecti nomen nitide, diserteque habeatur. Illud hic etiam Obser Vari merito poterit quod, quamvis Olymp. XCI, anno 2. Euclide Athenis Archonte vocales longae H & Ω Athena S invectae, atque usurpatae fuerint, nuspiam tamen litera , seu vocalis H in ipso AIηναίω, nomine Numis imprecto reperitur , qua vis j psorum plerique post Olympiadem illam usi fuerint , adeoque in nominibus aliis, quibus Atheniensium Num os insignitos esse conspicimus, utraque vocalis illa frequentassi me Occurrat . Id vero facile, ut opinatur Spanhemius q) , e X severiori quadam Atheniensium religione profluxit , qui licet in monimentis aliis Grammatisam porit Euclidem , ut Plutarchi λ) verbis utar, novumque scribendi genus usurpaverint ; in exprimendo tamen Urbis nomine Ueterem potius literarum formam conservarunt i ut vi X Nuari
252쪽
su persi ni, quibus non ABE , sed ABH impressum sit; si tamen accurate Golt Zius f Τ illos expresserit , cui prorsus atque occo ni temere sdem non esse mancipandum ubi Graecos Numor adtigere observavit Spanhemius fφ' . Sed haec , aliaque id genus plura, quae ad Urbis Atheniensis nomen attinent , clariora sunt certe quam ut fusius eX poni debeant. XIII Longe difficilius est sane in tanto veterum Scriptorum silentio conticere quid iis characteribus exprimatur, quos in Amphorae sinu impressbs esse conspicimus . Siquidem in Numis illis , quos inferius exponam, f ptem sequentes literae inscriptae sunt, ut illarum quidem nonnullae semel unicoque in Numo observentur ; aliae vero semel iterumque;
unica denique ter , variisque Numis inscripta deprehendatur, ut in subiecta serie conspicitur
Certe , si literarum varietas vario Numorum ponderi, aut Amphorae magnitudini responderet, tenuis exinde fuspicio oriri posset quod ipsorum varietas non aliam, quam ponderis huius, valoris, aut Amphorae varietatem e X presserit. Cum vero eadem prorsus Amphorae diotae magnitudo, idemque pondus , aut valor in iis etiam Numis observetur
qui variis tamen eiusmodi literis insigniuntur, nihil exinde Constitui, vel inferri posse putaverim. Ita propemodum , si characteres illos Amphorae insculptos cum literis Amphorae subiectis, vel cum nominibus, quae Numis inscripta fuerint, comparaveris, nulla prorsus assinitas, atque conne Xio deprehendi poterit. Siquidem character o Amphorae insculptus aliquando cum ΣΩ , & ME Amphorae subiectis coniungitur. Saepius tamen utrumque ex istis sine Θ repetatur, quamvis cum alio charactere Amphorae impresso minime , Coniungatur. Ita character Α cum ΚT & AH observatur; character Δ cum ΣΦ & EP coniungitur; sed alicubi tamen ΣΦ sine Δ reperatur, quamvis nulli unquam alteri coniungatur . Itaque perplexitas ista argumento certe esse poterit quod neque Numi valor , neque Amphorae varietas, neque ullus Atticae Populus iis characteribus exprimatur. In tanta vero
rerum i) Tah,. XIV. Vi/. Oudin. Histor. Aead. Inser. Tom. I. 2 Dissert. XI. Pag. π
253쪽
DrssERTATIO XIL 2 cherum obscuritate nihil , ut arbitror , verisimilius afferri potest, quam varia solum loca literis eiusmodi designari, in quibus Numi cudi consueverant, hoe est ossicinas illas, quae
auro , argentoque feriendo destinatae fuerant, quae αργυροκο- Vel σημαντηρια vocari consueverunt, ut Harpocratio a.&
Suidas te ita turiA'ργυροκοπεια σπου κόπτεται τα νόμισμα, o νυν
μαντημόν τινες καλή νυ hoc est A γυροκοπα i locus ubi caritur pecunia , quem σημαντηραν nunc quidam appellant. Itaque prae.
clare feliciterque Harduinus coniecerat characteribus illis λ, si P etc. qui in graecis ,Caesarum Numis subinde oe. Currpnt, yarias Monetariosum O luat , quae in eadem Urbe fuerant, designari: quemadmodum prorsus,in latino Ualentiniani Caesaris Numo scriptum conspicituri cinis III. Pnniant impolitana . Itaque facit ei Athenis etiam. , in libera in I mirum civitate, vae largentei. fodinis, ac metallicis OLticinis aliis abundabat, varia sumorum genera non uno eo. emque an loco, sed in vastis metus, diversisque ossicinis fortalle cudi vel signari c*nsueverint; atque haec ipsa loco. rum , vel ossicinarum varietas haracteribus illis expressa 1 uerit, quos Amphorae dia serjptos gsse iam diximus. Nee erat Iane cur IJaymus ipse, qui Harduini vestigiis prius institerat, ipsas quoque Amphorarum Onciriasidesist natas hic esse com ceres . quidem , . up mumendi hetera nihil morer, nobiliores Amphorae Athenis in Anaphidino Populo atque Colias parari coiisueverant sa); neque, tamen eiusti odi locorum nomana Amphoris ipsis inscripta ostendi facila pote. runt Quod si charaeteribus illis ossicinarums vatietas ut
antea diximus, exprimatur, i piarumque riumerus lex iis Q. lum Numis constitui debeat, qui ad haec usque tempora pei venerunt, decem, ut videtur, ossicinae . eiusmodi Athenis ad marti poterunt, , Quamvis em mi ilitera Κia sequinta s
men Philochori testimonio, quod Aristophanas Scholiastes
254쪽
Tribus habuit AgnumMA , -- B. 9SEliae fluiἰliter Mue ad K. Cum enim ricem ess Ut Tribas , decem cris pur Iudices adscribebantur. Itaque in Hac hypothesi , si ex Numinis solum haetenus cognitis ruductu mKsor re liceat, decem Nummorum Oricinae, Athenis olim extiterint , si character ille Κ i qui ii Nummi S modo cons icitur, 4ntiquioribus etiam inscribi consueverit et nec facile vivi h re quis poterit an aucto 'deinde Tribuum numero ossicinae quoque' plures pauciores, e tunc fuerint cum praesert i m in plerisque Nummis nullus omnino litera repetatuci, ita quoque/ ῆnfra Amphoram ipsam, aut ita infima adversae areae parte duo c ha raeteres alii , seu literae conspiciυnim, atque sist qHileris es Jn variis et am, distinctis ad Num mist, isquir avariis ui ruia symboli si atque DO Minibus .insigniatur Ueaedem prorsus dla eraΘ aEpius obser- Ventur,rai u t,i subi edt aj ipsis rum serre cori spieitue - n N 'io I ci IN 'tiri a Q.
255쪽
Qui varios eiusmodi characteres in spe Xerit, tatque accurate inter se comparaverit, facile ut opinor, i at et liget nihili fortasse veris milius ab iis , suam varios Atticae Populos, indicari , in quibus ipsi Numi percussi fortasse fuerint ; aut
quorum curae Μonetariae ossicinae tunc temporis corrimi DLae ξorent. Etenim si glarum , vel charaeterum quilibet ad aliquem e X notis Atticae Populis , veluti prima ipsorum sylulaba revocari facile poterit . Si c inΠ pol nienses fortasse significat ; AI Limnas; ΣΛ Salamin MI M Proenses , Proba- finitam , Pro pastam ; ΦA.Ph lerum ; ΦI Philaidasi pi ΣΦ Sphet. rum , aut Sphendalon ; ME Melitam, aut . Melanenses ; ΚΥ CF-rbertim ocaiam , CFrtiadas, C=nofaciem , Quantidas , aut C Gube I. kP Ericiam , Hormum , Eretriam , Erchiam , Erechtherianet, Eroiades . Obscurius est autem quid charaete- φνs USi exprimatur Cum sensus illus exinde facile exsculpineque Mi Sed facile uel scalptoris , , vel pietaris vita p TS pro TIE , quod alio in Numo conspici r , scriptum fortasse fuit;
adeoque Perigase, i Protele, P rrhidae, Perithoedae , Piraeeus hic intelligi debet; eodemque modo pro ΦΔ in Numis aliis A legendum erit, Iix divinus etiam iste ad Phalarum , alterritas instar, referat usi i It promi nodum in Numo , in i quo ΕΦ impressum conspicitur iaci l e ΣΦ legendum erit; ut piO- inde. Num us ille ad si ieitum referatur . Sic in alio Numo prci BPA: facile ΠPA rescribi poterit; nisi fortasse Heraclea quaedam Atticae, vel Populus alius nobis incognitus e X primatur. Vbi vero DI Numis inscriptum conspicitur , nur CION O eum intelligi , supplerique debet P. num si PODOS Oropus tuqe te Ulporis, Ytrica*: Populis ad te et uis erat λ num DP TXION Oochium. , 'uod Ataicae regio is υπον torum Stephanus appellat , ceteris Atticae Popu s accensebatur λ Denique ubi ΣΠ non semel , sed sexies in Numis ipsis conspicitur, num alI- quis Atticae Populus quem mod' ignorare cogimur, fortasse e X primitur Θ aut ΣΩ THPi Zρ r notissimus . Atticae Populus in i patur λ Maxima certe inter trieras illa Z & Σ a D finitas intercedit. , ut in pluribus proinde vocibus, Marmoribus, ac Numis etiam una alterius loco usurpari consueverit . adeoque, Va illancio ipso teste se , alicubi ΣΕΥΣ pro ΖΕΥΣ subinde conspiciatur; quod facile exemplis altis ostendi possi
256쪽
c sendi uti fuerint, ad cives illos, Archontes, aut Praefectos, qui Numis inscripti sunt, referri minime possunt.
us Num. ῖ6 37 & It proferam, duo postrema nomina
Prorsus eadem sunt, atque in 37 & 38- idem quoque sym-holum observatur; & tamen in 37 character ni, in 76 ΗΡΑΣ. r.eperitur: Atque, ut illustrius exemplum aliud . tostam , Numis 43. & ψ . eadem prorsus nominati , ademque symbolum inesila conspicitur ; & tamen in unius Ampla ora A , subtus Amphoram ΑΠ ; in alterius Amphora Δac subtus Amphoram EP scriptum conspicimus: quod ar umento cerde esse poterit haec Populorum nomina , seu characteres illos , quicumque demum ii fuerint, ad cives illos minime referri posse, qui Numis inscribuntur. Cum tamen In Numis 36. 37. & 38. in primo solum nomine varietas obtervetur, simulque varium Populi nomen inscribi videatur; atque vicissim in & I. quemadmodum prorsus in 7. 9 primum nomen sit idem , simulque character et tam aut Populi nomen idem esse videatur; facile suspicari quis poterit characteres illos aut nomina subtus Amphoram insculpta non ad cives omnes Numis inscriptos, sed a a primum dumtaxat, veluti ipiorum principem, referendos esse .XU. Supremo tandem loco charaeteres alii, vel nomina explicanda nobis occurrunt, quae in omnibus fere Atheniensium Numis in adversa i psor una area circa Noctuam hinc inde disposita reperiuntur; ut aliquando quidem unicum , subinde duo, plerumque tamen tria ; aliquando mutila, vel imperieeta ; plerumque etiam integra, & absoluta videantur. Quandoquidem vero de iis nom: nibus , Numorumque characte. ribus nihil omnino veteres Atticae Scri pro res prodidere, tanta hac in parte perplexitas, atque obscuritas haberi profecto debuit, ut illa vix apte dirimi vel superari nunc possit :
257쪽
cum praesertim doctissimi quoque Viri, qui Atheniensiunia
Numos explicandos susceperunt, ita dissideant, ut alii quidem illustrium Uirorum, qui Athenis floruerant, alii Eponymorum Archontum , qui Atheniensium Fastis inscribi consueverant; alii denique Μagistratuum, aut Praefeet Ortana a , qui cudendis Numis i piis praesederant, nomina iis impressa fore putaverint. Quid Cl. Uiros in dissidentes adeo sententias impulerit accurate primum exponam , simulque rationes Omnes, dc argumenta complectar, quibus ipsarum quaelibet inniti posse videtur; ut eruditus ac diligens Antiquitatum, harum cultor intelligat quaenam hypothesis ceteris excellere fortasse debeat. Atque, ut a prima e X Ordiar, cum Haymus in Numo quodam scriptum observasset AI EA AIΚΩNAPISTOTEAEL Apellico, Ari toteles, hic Aristotelis Peripateticorum prinoi pis nomen, simulque Apellicontis Teii, qui Aristotelis eiusdem opera misere discerpta, ac depravata collegerat, suppletisque temere lacunis mendis etiam innumeris inquinaverat, haberi putavit; Num umque ipsum Athenis Hadriani Caesaris aetate cultam coniecit, cum Athe nienses, Strabone teste amantissimi Caesaris beneficio
Aristotelis opera Romam prius, direptis a Sylla Athenis,
translata recuperarunt. Itaque, licet Haymus variis in locis
coniecisset iis nominibus Μonetae Praefectos designari 3 ; alibique modeste dixisset affirmari non posse, an illa Μonetarium potius, quam Archontes Eponymos, aut illustres Atheniensium Viros designent; perspicuo tamen, ut existimat, hoc Aristotelis sc , & Apelli contis exemplo contendit non Archontes Eponymos, non Μagistratus allos, sed celeberrimos solum Viros iis nominibus expressos esse ; adeoque nomina ceteris Atheniensium Numis impressa hac una lege , vel methodo explicanda fore S . Tantum tamen abest 'ut hypothesis illa, quae Cl. Viro magis arriserat , ceteris accuratior, atque felicior haberi debeat, ut paullo potius liberius inventa, ac falsa propemodum censeri merito possit . Id facile, ut opinor, intelliget quicumque nomina Atheniensitum Numis inscripta cum Atticae Historicis comparaverit. Quamvis enim alicubi Platonis , DemoAthenis , Menedemi,
258쪽
rae , paucorumque id genus Virorum nomina subinde in diti. mis occurrant , quae ad cognomines Philosophos , aut excellentes Atheniensium cives referri fortasse possint; pleraqu tamen alia obscura ad o , atque incognita sunt , ut illustrem aliquem Atheniensem virum e X sculpere exinde vix liceat. Accedit etiam quod si Atheniensium civibus studiorum gloria , bellicaeque virtutis laude praestantibus honor ille deferri consuevisset, ut ipsoru tri ' nomine Numi decorarentur , fieri certe ViX posset quin Plamonis, Epicuri, Socratis , Demetrii Phaleret , aliorumque praestantissimorum hominum nomine
Numi quidam insigniti non fuerint ; adeoque Laertius, δ' - ique plurimi , qui ila tuas, Utulos , aliaque id genus inoria
menta iis consecrata accuratissime descripserunt, hoc etia mhonoris genus facile memora flent . Certe Laertius ipse testa tur 36o statuas Athenis Demetrio Phalereo excitatas fui Dse ti) ; Beroso statuam inaurata lingua positam refert Pliniu, ); Cicero Oin Epicuri imaginem in poculis, atque an-nellis insculpi consuevisse prodidit nullus tamen Sapientis ali. cuius, aut e X cellentis Viri imaginem Atheniensium Numis inscriptam esse testatur; quamvis plurimi Homero a Chiis M , Polemoni a Smyrnaeis in , Pythagorae a Samiis sq); Sappho.
ni a Mitylenaeis tr) id honoris concessum esse memoraverint.
Quod si praeclaris Atheniensium civibus honor ille haberi non
potuit ut ipsorum nomina Numjs imprimerentur, quis Ari- Dotelis , & Apelli contis nomine percussum Numum existimet, cum neuter Athenis ortus, Vel Athe mensis civitatis iure donatus esset λ Denique, ne argumentis aliis hic immorer , ipsa nominum series, aut Ordo vix patitur, ut Stagiritae Aristotelis , Teiique Apelli contis nomina censeri illa possint . Quis enim fieri potuisse putaverit, ut Apelli contis, ru is nimirum, ac imperiti Grammatici nomen ante celeberrimum,
ac illustre divini Philosophi nomen exprimeretur: Mbi praesertim Numus ipse in Aristotel .s honorem cusus dicatur, quod eius Opera iterum Athenas delata forent, ut Haymus existimaverat Θ Ceterum , ne id quidem facile Cl. Viro concesserim ', cum neque Strabo, quem ille vadem , autoremque
259쪽
DIssERs et 1 o XIL et 7 protulit , neque ullus omnino ex Scriptoribus aliis, qui variam
Aristotelicorum operum fortunam accuratasti me descripserunt , haec iterum Hadriani Caesaris aetate Athenas delata memoret; adeoque nulla caussa esse possit cur Numus ille itinc temporis cum Aririotelis Apellicontis nomine cuderetur;
atque Athenienses i psi , qui neque Hadriani , neque alterius Caesaris nomina Numis suis inscribere voluerunt, Aristotelis ,
eiusqne Interpretis, aut consarcinatori s nomen impresserint.
XVI. Quod 'si in Aristotelis, aliorumque illustrium Virorum nominibus ex variis Atheniensium Numis ingeniose
exsculpendis immerito laboravit Haymus , non multo sane felicior, atque accuratior haberi fortasse ille poterit ubi Themistoclis vultum, simulque vietoriae ab illo partae symbola in alio Numo se deprehendisse putavit. Cum erit m in anteriori i psius area galeatum Viri caput; in adversa vero Noctua expansis aliis suspensa, palmaeque ramum pedibus ferens videatur; in suprema areae parte AΘHNA; in insima subtus transversum palmae ramum NIKHΦOPOT , denique ad
Noe tuae dexteram Μ , ad sini stram A legatur , Numum ipsum Themistoclis aetate chas tam putavit Haymus r ut Themistoclis quidem ipsius emgies in antica area impressum censeri debeat; e X pansis ero Noetuae alis, simulque palmae ramo Salaminia pugna exprimatur , quae Themistocle duce anno I Olymp. LXXV. parta fuit. Doctissimi tamen Viri pace neque Numus ille ad Themistoclis aetatem referri, neque Themistoclis eiusdem vultus in illo expressus putari facile poterit. Etenim, ut hinc eXordiar, character ille, seu litera H , quae semel iterumque in ipso conspicitur, manifeste nobis ostendit Nurnum ipsum post annum a. Olymp. XCIV: quo literam illam Athenis usurpari caepisse iam diximus in , signatum fuisse; ut immerito proinde ad antiquior, tempora referatur, quibus in Graecis Marmoribus , quae supersunt, character ac vocalit illa nus piam occhirit sed aliquando solum veluti a per i oiritus , vel adspirationis nota vocalibus aliis appingitur s3 i: Cur vero Themistoclem potius, quam Miltiadem, Periclem , aut alium Atheniensium Imperatorem e X pressum hic esse putemus λ Num fortasse quia Noctua expansis alis in illo conspicitur, atque olim Themr-stocli
260쪽
stoeli dimicaturo Noctua supra proram volitans victoriam, Plutarcho teste H, portenderit Θ Sed levior haec certe , paulloque liberior coniectura : cum eadem ipsa Noctuae volitantis imagine victoriam Quamlibet Athenienses designare potuerint; quemadmodum prorsus in Numis aliis Noetuam expansis alis volitantem expressam esse iam diximus , quos tamen nemo ad Themistoclcm , vel Salaminiam potius, quam pugnam aliam, revocaverit. Ceterum, sive Salaminia, sive Marathonia, sive quaecumque alia Atheniensium victoria hoc Numo de lignata videatur, Themiit octis tamen, alteriusque ducis emgies in illo expressa censeri sane non poterit. Si quidem Aeschines nitide , diserteque testatur praeclaris eius
modi ducibus immortalem quidem nominis celebritatem, atque illustre decus contigesse; nulli bi vero concellum ut Ipsorum nomina publicis monyinentis iri scriberentur: ne fortasse
praeclara id genus facinora non Populi, sed Ducum ipsorum
virtuti tributa viderentur: μη μιγράφειν τα ονόματα τα ξαυτων, ινα μη των Στρατηγων , ἀλλα τῶ δήμου θοκν ειναι το επίγραμμα ....eςιπου τὸ των Στρατηγων ὀνομα ; ἡ αμύ, άλλα τὸ τύ θ ήμου. ea tamen lege ne sua nomina inseriberent : ut non Imperatorum, sed Populi insiriptio videretur . . . . Eri ne hic uspiam Ducum nomen literis expressum ς Nwiam, sed Populi . Itaque , sit ne ipsius quidem Μiltiadis nomen publicis monimentis illis inscribi passi sunt Athenienses, quis fieri potuisse existimet ut Themistoclis vultum, atque ipso quidem adhuc superstite, Numis imprimerent λ Quod si sequioribus solum temporibus, quibus severior illa Atheniensium disciplina elanguerat, Ny
mus ipse signatus dicatur, Themistoclis tamen effigies, aut Salaminia pugna in illo expressa videri non poterit, nisi perspicuis charaeteribus id ostendatur . Tantum autem abest ut argumentis ullis id confirmetur, ut alterius potius victoriae symbola , alteriusque Hero is imaginem in illo expressam existi me m . Etenim, nisi mea me fallit opinio, Numus ille a Μarathone Populo , vel Μarathoniis custis fuit ; Marathonia pugna in illo designata, Marathonis denique Hero is imago in principe ipsius area impressa censeri debet. Ac certe quidem Marathoniae pugnae, vel Μarathonis Populi nomen in ipso reperiri satis, ut opinor, ostendunt characteres illi, seu literaeli; Ia Themistocle. αὶ orat. advers. Ctesiph.