장음표시 사용
131쪽
1i 6 De bonis Onibus Ecclesiarum
enumerat quadraginta tria : Cormeterium Callisti, Calle podij, Ostianum via Salaria : Coem terium ad Nymphas, via Numentana: Soteris, comitet, haud longe a CoemeterioCallisti: Zephyrini Coet appesta- meteri Um : CI Hacae Matronae , in agro Verano: ψης Lucinae, via Aurcha: Priscillae,via Salaria: Thimo-t hei, via Ostiensi: Vbi nunc Basilica sancti Pauli Nouellae Coemeterium, via Salaria: Balbinae seu Marci Papae, inter viam Appiam & Ardeatinam: Iulij, via Flaminia : aliud eiusdem nominis, via Aurelia: & tertium eius quoque cognominis, via Portu ensi: Coemeterium Damasi: Anastasij Pa par ; Hermetis: Nicomedis, via Ardeatina: Agnetis, via Nomentana: Sanctae Foelicitatis. via Salaria: Co meterium Iordanorum: Nerei: Felicis,&Adaucti: Tiburtii & Valeriani: Sanctorum, Petri& Marcellini, via Lauicana: Marcido Marcelliani: Quarti & Quinti: Sanctae Agathae, via Aurelia: Coemeterium Vrsi : cardianum Cremeterium, inter duas lauros ad clivum cucumeris,uia Salaria: Thrasonis ad sanctum Saturninum : Cyriaci via Ostiensi: Petronilli: Ianuarij: Simplicii:& Seruiliani. E tanto Coemeteriorum numero , coniicias quae fuerit Martyrum turba, quibus sepeliendis tot loca vix sussicerent, cum in amplissimis ciuitatibus sex, aut quatuor Coemeteria morientibus tumulandis sussiciant.
eonuen- Ea vero fuit ergaCoemeteria veterum pietas, tine lib. statos illic conuentus haberent, & noctes aliauam
do integras decantandis Martyrum laudibus,
132쪽
Liter primus . DIDeoque ifi eorum memoriam adorando transigerent. Quare cum Imperatores nossent conuentus Christianorum maxime in coemeteriis agitari, solemni Edicto prohibuerunt lapius nec mete' pus ,I.'
, ita a Christianis adirentur. Eusebius lib. . Hist. Hii cap io. scribit, inter cςtera ab AEmiliano Praefecto Alexandriae interdictum fuisse Dionysio Episco
po, Fausto, Marcello Choercemoni, ne coemeteria ingrederentur: Sic enim habet sententia in eos probi ideprolata : in hac ciuitate non erit liberum etobis versari: ME EM ' sed eritis religati in parte labiae in locum vi elicet quiCephro nuncupator. Neque usquam omnino vel vobis, telabis quibu'; potestas erit aut celebrandi conuentus, alit in ea quae appellatur coemereria ingrediedi. Ita etia Tertul- adlianus ereptam Christianis sepulchrorum libertatem queritur , sed eius saeuitiae ultorem Deum ad fuisse,immissa nempe sterilitate. Dolcamus, inquit, nec se est, quod nulla ciuitas impune latura sit sanguinis ηρ ii Ufusionem , sicut μὴ Hilariano Traeside, cum de . reis sepulturarum no strarum acclamassent, Areae non sint; AD.eis Arum non fuerunt , adestes enim sibas non egerunt. V bi alludit Tertullianus ad nomen Area quod & locum ubi teruntur frumenta, fruges Ver berantur, & sepulchra etiam Christianoru significat, coemeteria enim dicuntur Arear, tumbae,ca talumbae, Cryptae, Arenariae, &c. Mitiores de humaniores Imperatores permi
133쪽
1i s De bonis oe possessionibus Ecclesiarum. restincto tantisper persecutionis feruor estituti Episcopis Christianorum & permissa Coemeteria. liud porro illius a cretam esse dicitur , quod ad alios scopos dedit, per quod quaedam loca, ista quae coe
meteria nominabuntur, integram adeundi occupandique
fecit potestatem. Et si vero in eos, qui coemeteria colerent, sepius Imperatorum indignatio eruperit, numquam tamen auitae pietatis studium et an uit. Imo vero erga Martyres semper Christianorum increuit reuerentia, donec in superstitionem etiam effun- . deretur. Hinc factum est, ut cum conciliandis sibi Martyrum fauoribus, nonnulli faces & lucernas in coemeteriis accenderent, putarentque isto peregrino cultu Sanctorum spiritus euocari in suam opem. Propterea Concilium Iliberitanum sanxit, ne faces in coemeteriis die accenderent, neue ii cconesi Ii- conuentus nocturni a mulieribus haberentur Ct
reos per dirm plicuit in coemeterio non incendi, inquietandi enim spiritus Sandiorum non sunt. Vult enim Ca- non, prophano hoc ritu, quo etiam hodie utuntur Persae, Sanctorii spiritus offendi potius quam honorari: & canone trigesimo quinto , γlacuit prohiberi, ne feminae in coemeterio peruigilent, ne ub obtentu oratio'is, scelera latenter committanti
Caeterum, coemeteriorum figuram & structuram depingit accurate Hieronymus in caput qua dragesimum Ezechielis: Dum Uem Roma puer, a liberalibus studijs erudirer, solebam cunctaeteris eiusdem
sitatis m propositi, diebus Dominicis sepulchra posti
134쪽
brum oe Martyrum circumire, crebr' i e Cryptas i crem, ε, ingredi, qVae in terrarum profunda defosse, ex utra ue fp parte ingredientium , per parietes habent corpora epultο- αui. '' rum, oesta obsi ra sunt omnis , ut propemodum illud propheticum compleatur , Hesecendant in infernum vi
Post Coenae teria coempta, si quid Ecclesiae fa cultates aliquid amplius sinerent, nec inuidiapa ganorum ossiceret , quominus Christiani Sacer - .dotum ac Clericorum quieti consulerent, tum pu- blicosiumptu domos illis comparabant, in quibus , commode degerent,ad officij suas partes pie&re- iligiose obeundas: & hae domus dicebantur Eccle- siasticae siue domus Ecclesiarum. Cuius rei insigne vestigium extat apud Eusebium lib. 7 historiae E clesiasticae cap. L . Nam cum Paulus Samos tenus ob nefariae haereseos crimen, Episcopatu amotus, ξψ ςb, lib. nollet Ecclesiae domo abire, eamq; Domino sita iesi sic enim vocabatur qui ei suffectias fuerat relinquere, interpellata a Catholicis, in ea rem, Aureliani Imperatoris Maiestate,iussum est ab Imperatore, ut is domum possideret,cui Romanus Episcopus decerneret: αΜα M1δι ος σηνῆ ζ ΓI M , is τῆς
Episcopi domo eius Ecclesiae propria exire nollet, Impera- itor Arelianus de ea re rogatus stententiam, sentatim. μ' - βid esset agendum decreuit: praecepit enim ut domM Ec-
135쪽
lio De bonis oe posse bonitas Ecde arum,
es Aeqs tribueretur, quibus Christiani Jtaliae oe .si Romae Epi copi tribuendam Verscriberent. Sicdemum Paulus de quo docuimus cum summo dedecore, cularis Imperij ac potestatis aut horitate ab Esclesia penitus extruditur. Apud Gregorium Turonensem extat mantio domus Eccle uasticae. Vbi de Urbico sermo est, Arvernorum Episcopo. Cum cnim relicta uxore, ut canones ferebant, conti. netiae daret operam & in Ecclesiastica domo seor sim habitaret, tandem misera coniux facibus libidinis ilicensa , eam domum noctu adit,& mille usa lenociniis tandem euicit, ut maritus spurcissimae in. cupiditati obsequeretur, Mulier, inquit, succensa Gregorius libidine, operta peccati tenebris, pergit ad domum Ecclesiae per tencbras nodiis, cumque obserata omnia reperisset, pulsare fores Ecclesia Alicae domus coepit, acet oces eiusmodi dare , Quousque Sacerdos dormis ξ tym que clausa i o lia non rescruό &C. Caeterum, animaduertendum domum Ecclesiae a manso, siue a mansione Sacer dotali disterre. Nam domus Icclesiae arcta & exigua, Ecclesiae parietibus adhaerescebat. At vero crediderim mansione habuisse aedes laxiores, M fuisse area impluvio, hortis & aliis eiuscemodi instructam, nec ita Ecclesiae contiguatum haesisse' mansum, quin aliquo spatio ab eius parietibus sitegpriv abesset Coniecturae argumentu praebet, quod re τ' ' i' '' fert Gregorius Turonensis lib.α cap M- 4ς Eparchio eortamdem Arvernorum Episcopo, qui successu Namario. Ait enim eius temporibus auctam α ornatam bonorum accessione, Arverno -
136쪽
L iber primus. tium Ecclesiam praediolii habuisse intra Vrbem, in quo mansionem Sacerdoti suo coduxerat: Defun- citi, inquit, apud ruernum Namario Episcopo Epar obiis successit vir sanctissimus, atque religiosius, Cr quia
' eo tempore Ecclesia , paruam intra urbis muros possessio nem habebat, ipsi Sacerdoti in eo quod modo Saluatorium dicitur, m. nsio erat, atque ad gratias Deo noctarnotem- muuix-u .pore redden as ad altarium Ecclesiae consurgebat. De
manse vero &Ecclesiae domo, suo loco prolixius
tempore persecutionis. Pecuniae post 'naxes datae. is diebus colligerentur. ConuiuiaClericis es Sacerdotibus data a Cbristianis. QMinam essent aerario Praefecti. Conuersi ad fidem ex eo alebantur Pax emptapecuniis a Quaestoribus cy' Imperatoribω.
T Zm pore persecutionis certum habebant graia
rium Christiani, e quo promeb tur communes impensis, ad Clericorum alimoniam, &pauperes leuandos, cuius historiam hahc accips. Peracta sacra synaxi, Diaconi,qui paulo ante populum sanctissimo munere Corporis Christi pauerant, ab eodem colligebant quidquid sponta- Re ritate liberet in communem fundum,aera
137쪽
11α De bonis oe possessionibus Ecclesiarum
ui zii ' riumque publicum conferre. Eius rei testis est, i sub f secundos culo, Iustinus Martyr,Apologia secun intelligit da , quam ingeniose edidit , pro Christiata in gues, nis D . M at o , inquit, communicatioque sit cortim sti in quibum gratiae unt ιι ia,cuique praestentie ab entibus au tem per Diaconos mittitur; subinde qui copiosiores sunt ,. volunt pro arbitrio qui que suo quod visum est,contri
' ρυ, ο εμ in δεδεσι. Tertullianus vero huius pecuniariae collationis meminit, videturque refellere nequissimam Gentilium calumniam, qui finge bant Sacerdotes Christianos, sacrorum specie de nouae religionis aucupio pecunias suorum emungere , ac veluti vectigali imposito in eorum fortu mitul -νε. Π gr/ffari: uer, inquit, quod arcae genus est ion de it logeiici 4- rariasumma quasi redemptae Religionis congregatur: modicam Pn qui questipem menstrua die, dei cum velit,. π si modo possit, apponit: nam nemo compellitur, sed 'onte confert. Partem vero plurimam eius arris ex
symbolis Christianorum collecti, cessisse in commoda Episcoporum docet nos Cyprianus; a quo praeterea discimus moris fuisse in Africa, ut Sacro confecto, plebs suum Episcopum ac Clerum liberalibus honestisque epulis exciperet. Nam cum
perduellis Fortunatius, eam manum, quam sacri- egio incestaverat vellet illo tam sacris admouere,
Ela Sacerdotem se gerere Christi, qui modo thura Idolis adolendo, fuerat mancipium diaboli, CP
138쪽
redeundi ad altaria pruriginem non tam fidei &pietati adscribit, quam libidini & auaritiae: AEgresi quidem ferebat Fortunatius sibi lucella excide re , quae prius e symbolica Christianorum stipe
corradebat: dolebat se arceria conuiuiis, inquibus aqualiculo tam incontinenter famulaba tur. A est mirum, inquit Cyprianu* , ii co ia ηο- ira, aut Domini praecepta nunc abnuunt, qui Domimum negauerunt. Stipes m oblationes oe Iucra desiderant,quibus prilis infitiabiles incubabant, coenis atque epulis etiamnunc inhiant, quarum crapulam sup erstite in dies cruditate ru Aiabant , nunc manifestissime comprobantes
necantese Religioni , sed veniri potius quastui phana cupiditate seruisse. Caeteririn, quis huic aerario cpraefectus esset, &apud quem pecunia deponere aei, heur, indicat Iustinus Martyr loco citato, ubi prae- LM ih με positum, seu b, quo nomine Episcopum seu Christiani coetus praesidem intelligit) notat
cius esse pecuniae sequestrum ac dispensatorem, τ συ εγώυον ανυ τι. ea e ε m iami τοι , dcc. Quod collectum est, inquit, apud praepositum deponit . . Probabile est autem, successu tempori Episcopos in grandioribus negotiis occupatos, Ecclcsia,sticae pecuniae cur & oeconomiam in Diaconos . reiecisse: nam Diaconos sua aetate huic sacro aera rio pr fectos docet Origenes Holanii. λθ in Matth, oiistenti
ubi Christi mercatoribus &nuinulariis, qui templi vestibula occuparant, indignantis censuram rorquet in Diaconos sacra pecunia abutentes, Q h
139쪽
si De bonis posse'Onibus Ecclesiarunt
Diaconi, inquit, qui non bene tradiant Ecclesiasti earum pecuniarum menses,se emper de iis fraudant, oe ipsuquas distensant non secundum iustitiam di tunsant diuites sunt de rebus paverum, ipsi μη nummularii pecuniarum mensas habentes,quas Christus euertit. saeriisti m In quos Vero Vsus insumerentur communes xrimonium pecuniae prae laudati authores satis produnt, qui
tur. Omnes annotant ex aerario Ecclesiae nutritos pau
peres Aefensos orphanos, Martyres in carcer imfoetore iacentes, petitis inde subsidiis leuatos,&eorum, qui ad metalla damnati essent, calamita-tia 44,tem dclinitam. Ita enim ait Iustinus apologia cit PQi ta. Prosius, inquit, inde opitulatur pupillis, viduis, b his , qui propter morbum vel aliam caussam egent, quique in vinculissent, oe peregre aduenientibus se tutibus, ct misimpliciter dicam : -σι ας Hύα ουσι. γέ ntis: omnium in egestate versantiu curator est: Similia habet Tertullianus in apologetico. Haec, inquit, deposita pietatis sisnt, nam inde non epulis, nec potaculis, Tertull. in nec instratis voratrinis dilbensatur, stile enis alendis, --
mandisque pueris ac pupisis re ac parentibus destitutis, atateque domitis senibus: item naufragu , si qui in me
tallis si qui in insulis, vel in custodiis , dumtaxat mcausa flectae Dei
Imo vero s qui, antequam fidem Christo da- rent, foedis artibus victum quaerebant, illi tandem in Christi familiam adlecti, cum ab istis artibus nefariis cessare cogerentur, ex publico Ecclesiae demenso victitabant: ne incommodum suis rebus Christum quererentur , qui fauentem am
140쪽
Iiber primus. tea d abnem erant experti. Ea propter Cypria' 'thianu, nus increpat hiltrionem quendam, qui repudiato theatro, cuia1 Christianus factus fuisset,attamen vicarios ludiones sibi suffecerat, qui eius in locum Comoedias populo darent . nam frustra huic arti spurcissimae. excusationem paupertatis obtendi, ait Cyprianus. Si, inquit, penuriam talis m necessitatem paupertatis obtendit, potest inter coeteros, quι Ecclesiae alimentissi linentur, huiuS quoque necesitasMdiuuari , si tamen sit contentus Jrugalioribus oe innocentibus ciues. Nec putet salario se esse redimendum, et i a peccatis cesset, quando hoc non nobis, sid sibi praestet. Li cet vero communis hic riuus Ecclesiasticarum pe- - cuniarum in omnes dissiueret, non tamen aequis portionibus & paribus sportulis, omnes Ecclesiae pauperes donabantur. Ratio habebatur ab Epis copo, aetatis, conditionis, ac dignitatis. Si quos enim, in odium fidei, Gentilium furor, ex opulenta &illustri fortuna in calamitatem extremam
copegis et, illis quia liberalius& honestius essent
educati, largior quoque & amplior annona pendebatur. tia etiam senibus aetate aut morbo
confectis victus parabatur mitior & delicatior: & bhoc est Quod dilerte docet Origenes Homilia tri--,i.
gima prima in Matthaeum. Non enim Iimpliciter, inquit, de rebus Ecclesiasticis dare oportet, ut etnam hoc oleruemus, m ne quae pauperum sunt deuorema ,ἐut
Drimm faciamus, de eis : Ad 'it prudἰnter intelligamus indigentium caussas propter quas Iuni indigentes vn